Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ตีพิมพ์กับ สนพ.B2S

ตอนที่ 6 : Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ...5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,008 ครั้ง
    14 ต.ค. 62

พูดจบพี่เคียร์ก็ปรายตามองกล่องยาพร้อมกับถอนหายใจราวกับกำลังรำคาญใจ จากนั้นเขาก็เปิดกล่องยาและหยิบยาสำหรับทำแผลเบื้องต้นออกมา พี่เคียร์ดึงสำลีออกมาก้อนหนึ่งแล้วชุบแอลกอฮอล์เช็ดแผล


“ซี๊ด”


เสียงสูดปากดังขึ้นพร้อมกับอาการสะดุ้งเล็กน้อยของคนตัวสูง จากนั้นเขาก็ปาสำลีก้อนนั้นทิ้งอย่างไม่ใยดี แล้วหยิบสำลีก้อนใหม่หยดยาลงไป


“อ๊ะ”


เสียงร้องเบาๆ ของเขาทำให้ฉันสะดุ้ง ฉันมองความทุลักทุเลในการทายาที่ทายังไงก็ไม่โดนแผนของเขาด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ  สีแดงของยาทาแผลค่อยๆ กระจายไปรอบมุมปากของพี่เคียร์ด้วยฝีมือของเขาเองจนดูน่าเกลียดและตลก


ฉันเผลอหลุดยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้แล้วแทบหุบยิ้มไม่ทันเมื่อพี่เคียร์ปรายตาขึ้นมามองอย่างรู้ทัน


“ให้..หนูช่วยไหมคะ”


ฉันแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเองที่เอ่ยประโยคนี้ออกมา แต่สภาพของเขามันชวนให้อดใจช่วยไม่ได้จริงๆ ยิ่งเห็นสายตาตำหนิแบบนั้นของเขาแล้ว อยากจะเป็นคนใจร้ายฉันก็กัดฟันเป็นต่อไม่ได้จริงๆ


พี่เคียร์มองฉันนิ่ง ฉันไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ หัวใจอดเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ด้วยความประหม่าไม่ได้ กลัวจะโดนเขาหาว่ายุ่งเข้าให้ แต่จังหวะถัดมาพี่เคียร์กลับพยักหน้าไม่ได้ปฏิเสธ ฉันจึงรวบรวามความกล้าแล้วขยับเข้าไปหาเขา ก่อนหยิบสำลีขึ้นมาชุบแอลกอฮอล์ใหม่ แล้วขยับเข้าไปใกล้พี่เคียร์มากกว่าเดิมจนเห็นแผลตรงมุมปากของเขาชันเจน


“กัดฟันหน่อยนะคะ”


บอกเขาแล้ว ฉันก็เริ่มเช็ดยาบริเวณรอบมุมปากของเขาทิ้งจนสะอาด จากนั้นก็หันไปหยดยาทาแผลใส่ลงบนสำลีอันใหม่แล้วทาลงบนแผลตรงมุมปากของเขาอย่างเบามือและตั้งใจ


“อย่าลืมประคบแก้มนะคะ มันแดง...มากเลยค่ะ”


ฉันเงยหน้าขึ้นมาสบตากับพี่เคียร์ในจังหวะที่ทายาเสร็จ แล้วก็ต้องชะงักด้วยความตกใจเมื่อได้รู้ว่าใบหน้าตัวเองอยู่ห่างจากเขาไม่มากนัก ระยะความใกล้นี้ทำให้ฉันแทบจะลืมหายใจไปแล้วจริงๆ


ฉันลนลานขยับถอยห่ายออกมาจากพี่เคียร์ จากนั้นก็หันไปเก็บกล่องยาอย่างกระวนกระวายและหวาดหวั่น โดยทำเป็นนิ่งเก็บสีหน้าและความตกใจของตัวเองไว้เงียบๆ


ความจริงแล้ว เมื่อครู่พอได้มองเขาใกล้ๆ แบบนั้น ฉันก็รู้สึกว่าเขาไม่ได้ดูน่ากลัวอะไรมาก แอบคิดว่าคนตรงหนาแอบดูเหมือนจะอบอุ่นนิดๆ ด้วยซ้ำ แต่ฉันพอขยับออกมาและรับรู้ถึงสายตาคู่นั้นอีกครั้ง ฉันก็แทบจะพับความคิดนั้นทิ้งไปทันที ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำฉันถึงได้รู้สึกกลัวเขามากแบบนี้


ตอนนี้ฉันแทบจะนึกถึงความหล่อที่ได้เห็นในระยะใกล้ๆ ของพี่เคียร์เมื่อครู่ไม่ออกเลย สิ่งที่นึกออกมีแต่แววตาที่ออกจะน่ากลัวคู่นั้นของเขาเท่านั้น


“ไป พี่จะไปส่ง”


พอเก็บยาเสร็จพี่เคียร์ก็พูดขึ้นมา  ฉันจึงรีบพยักหน้าโดยไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันเดินตามพี่เคียร์ออกจากห้องทำงานผ่านผับที่มีคนมีเรื่องกันก่อนหน้านี้ไปยังโซนนั่งฟังเพลงด้านนอกและออกไปยังด้านนอกนอกตัวร้าน


“พี่เคียร์คะ”


เมื่อเห็นพี่เคียร์กำลังจะเดินตรงไปตรงที่จอดรถยนต์ด้านข้าง ฉันก็รีบเรียกพี่เขาเอาไว้ ทำให้คนตัวสูงด้านหน้าชะงัก


“มีอะไร” พี่เคียร์หันมาถามฉันด้วยความแปลกใจ


“คือ หนูเอามอเตอร์ไซค์มา” ฉันชี้ไปอีกด้าน


“แล้ว?”


“หนูขอกลับเองนะคะ ไม่อยากทิ้งรถไว้ที่นี่” ฉันพูดจบพี่เคียร์ก็เลิกคิ้ว แล้วพยักหน้า


“รถจอดไว้ตรงไหน”


พี่เคียร์หันเดินไปยังอีกด้านที่เป็นที่จอดมอเตอร์ไซค์ ฉันจึงรีบต้องเดินตามเขา พอเดินไปถึงบริเวณลานจอดรถมอเตอร์ไซค์ของร้านที่มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก ฉันก็ชี้ไปที่มอเตอร์ไซค์คันน่ารักของตัวเอง พี่เคียร์มองมันแล้วพยักหน้า


“ปกติขี่มันเข้ามหาลัยหรอ” ฉันแปลกใจเล็กน้อยที่เขาเลือกที่จะถามคำถามแบบนี้กับฉัน ไม่เข้าใจนักว่าเขาจะอยากรู้ไปทำไม


“เปล่าค่ะ ปกติเดินไป หอหนูอยู่ไม่ไกล” ฉันตอบอย่างใสซื่อ ใสซื่อซะจนรู้สึกเสียใจทีหลัง


“โอเค พี่บอย มานี่หน่อย” พี่เคียร์หันไปเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยที่เดินอยู่ไม่ไกล


“ยกมอเตอร์ไซค์คันนี้ไปเก็บในโรงจอดด้านหลังแล้วล็อคล้อให้หน่อย เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมาเอา” พอเขาพูดจบเขาก็หันมาหยิบกุญแจจากมือฉันไปยื่นให้ยาม โดยไม่มีการไถ่ถามใดๆ


“เดี๋ยวพี่ให้คนไปส่งรถให้พรุ่งนี้ ปะรถพี่จอดทางโน้น” จัดการทุกอย่างเสร็จ พี่เคียร์ก็หันมาพูดกับฉัน


ฉันมองพี่เคียร์ราวกับคนโง่ มองดูเขาจัดการทุกอย่างอย่างรวดเร็วด้วยความตกตะลึง กว่านึกขึ้นได้ว่าฉันควรจะแย้งเขา รถมอเตอร์ไซค์ของฉันก็โดนคุณพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ชื่อบอยคนนั้นจูงไปด้านหลังแล้ว


ฉันยังเลือกอย่างอื่นได้อยู่ไหม?


“น้อง ตามมาสิ”


เสียงของพี่เคียร์ที่เดินนำไปแล้ว ทำให้ฉันสะดุ้งและทำให้ฉันรู้ว่าฉันเลือกอะไรไม่ได้แล้ว ฉันเม้มปากแน่นด้วยความไม่พอใจนิดๆ แต่ก็ไม่กล้าโวยวายใส่เขา สุดท้ายก็จำต้องเดินตามพี่เคียร์ไปขึ้นรถยนต์แล้วยอมให้เขาไปส่งที่หอตามคำฝากฝังของเจ้พราวอย่างว่าง่าย



 

วันต่อมา


ความคิดของฉันยังคงวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์และเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา วันนี้พอตื่นขึ้นมาฉันก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าเมื่อคืนจะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาได้ ไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิดว่าชีวิตฉันจะได้วนเจอพี่เคียร์ในรูปแบบนั้นแถมเจ้พราวยังทำให้เขาต้องมาส่งฉัน และไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะกล้าทิ้งรถมอเตอร์ไซค์ตัวเองไว้ที่คลับแห่งนั้นจริงๆ


เมื่อวานก่อนลงจะรถ พี่เคียร์เอ่ยขอเบอร์โทรศัพท์จากฉัน และนั่นทำให้ฉันช็อกไปพักหนึ่ง คงเพราะท่าทางช็อกของฉันมันชัดเจนมากเกินไปพี่เคียร์จึงมองออก เขาจึงอธิบายต่อว่าต้องการมันไปเพื่อใช้โทรมาบอกก่อนที่จะส่งรถมาให้ ฉันถึงได้หายตกใจและให้กดเบอร์ให้เขาไป


ฉันนำรองเท้าคู่นั้นของพี่เคียร์กลับมาด้วย ตอนกลับมาถึงห้องสิ่งแรกที่ฉันทำคือนำมันไปแช่น้ำ จากนั้นตอนเช้าถึงได้ลงมือซักแล้วตากมันไว้หลังห้อง ถึงมันจะสกปรกไปหน่อยแต่เพื่อความรับผิดฉันก็จำต้องทำอย่างไม่กล้าปริปาก  


ขอเพียงให้เรื่องนั้นจบๆ ไป ซักรองเท้าคืนให้พี่เคียร์แค่นี้ไม่ใช่เรื่องเรื่องใหญ่อะไรอยู่แล้ว


“เป็นอะไร เหม่ออยู่ได้” กุ้งนางที่นั่งเรียนด้วยกันทักขึ้นมา หลังจากที่อาจารย์สอนเสร็จและเดินออกจากห้องไปแล้ว


“เหม่อที่ไหนตั้งใจเรียนอยู่” ฉันเถียงอย่างไม่คิดจะยอมรับ ในขณะที่มือก็กวาดอุปกรณ์การเรียนและหนังสือลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว


“โกหกตกนรถนะ”


“ก็ตกด้วยกัน จะไปกลัวอะไร” ฉันหันไปตอบเพื่อน จากนั้นก็ได้รับฝ่ามือสวยๆ มาหนึ่งที


“เออ แล้วเมื่อวานส่งเจ้พราวเสร็จกลับถึงห้องตอนไหน”  ฉันรวบหนังสือแล้วหยิบกระเป๋าขึ้นมา ก่อนจะเดินตามเพื่อนออกจากห้องเรียน

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จะกลัวไร ในนรกเพื่อนอยู่เต็ม5555

ไปสวรรค์สิเหงานะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.008K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,803 ความคิดเห็น

  1. #2189 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 00:11
    นรกเพื่อนเต็ม55555
    #2,189
    0
  2. #1904 donut8350 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 22:54

    อยากรู้จังว่าอาการของพี่เคียจะเป็นยังไง เมื่อตกหลุมรักน้องปีใหม่

    #1,904
    0
  3. #1273 Duesadee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 08:03
    ยังอ่านใจพี่เคียร์ไม่ค่อยออกเท่าไหร่
    #1,273
    0
  4. #1272 HDK_RMK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 01:27
    จ้าา พี่เคียร์ บังคับน้องเก่งงงง
    #1,272
    0
  5. #418 150221 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 22:19
    คนอ่ายก็ฟินกับความงงๆของปีคะไรท์
    #418
    0
  6. #300 xวาuxวาu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 18:39
    เหมือนจะไม่มีอะไรเนอะ
    #300
    0
  7. #99 Tch*melleen- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:06
    พี่เค้าปูทางไปละหนึ่ง5555
    #99
    0
  8. #10 BoobeeSom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 19:47
    พี่เคียร์อ่อยเก่งจังค่ะ นี่เล่นน้องปีงงยาวไป รอต่อนะค่ะ
    #10
    0