Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ตีพิมพ์กับ สนพ.B2S

ตอนที่ 3 : Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ...2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,115 ครั้ง
    10 ต.ค. 62

ตายแล้ว วันนี้มันวันอะไรของฉันนะ ฉันถึงได้ไปทำน้ำหกใส่รองเท้าของพี่เคียร์แบบนั้น


อ๊าก จะเป็นบ้าแล้ว


ฉันรู้สึกสะพรึงกลัวขึ้นมาจนแทบจะหัวใจตาย พี่เขาจะตามมาเอาเรื่องฉันหรือเปล่านะ ถ้าพวกรุ่นพี่เขาตามมาหาเรื่องฉันจริงๆ ฉันตายแน่ๆ ฉันจะเอาอะไรไปสู้กับเขา แรงฉันก็ไม่มี สติปัญญาก็กลางๆ ฐานะก็ไม่ร่ำรวย ความสวยก็พอมีเพียงเล็กน้อย แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงดีล่ะ คิดแค่ฉันก็สยองไปหมดแล้ว


“ยัยปี หยุดเดี๋ยวนี้ ยัยปีใหม่”


เสียงตะโกนพร้อมกับแรงดึงมหาศาลของกุ้งนางทำให้สติที่กำลังกระเจิงของฉันพลันกลับเข้าที่ ฉันหยุดสติแตกแล้วหยุดเดินพร้อมกับหันไปมองเพื่อน


ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าได้ลากเพื่อนออกมาไกลจนออกนอกคณะวิศวกรรมแล้ว และรอบกายของเราก็เงียบไร้เสียงคนรอบข้าง มีเพียงแสงไฟจากดวงไฟข้างถนนที่ส่องสว่างทำให้บรรยากาศยามค่ำคืนในมหาลัยไม่น่ากลัวมากนัก


“แกจะลากฉันเดินไปถึงหลังมหาลัยหรือไง ห๊ะ”


กุ้งนางหวีดออกมาด้วยความหงุดหงิด นั่นทำให้ฉันได้สติแล้วปล่อยมือเพื่อนที่ตัวเองกำไว้แน่นก่อนหน้านี้ ฉันว่าถ้ากุ้งนางไม่หยุดฉันไว้ได้ก่อน ฉันก็คงได้ลากเธอไปจนถึงหลังมหาลัยอันไกลพ้นจริงๆ


“ขอโทษ ตกใจอ่ะ”


“ยัยเพื่อนบ้า แกจะเป็นบ้าอะไรขนาดนั้น”


กุ้งนางโวยวายเสียงดัง ฉันยิ้มแห้งๆ แต่ในใจก็ยังเต้นแรงไม่หยุดอยู่ดี พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่อีกครั้ง ฉันก็อดระแวงหันไปมองรอบข้างไม่ได้ ในหัวเกิดความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา


พี่เขาตามมายิงฉัน ฉันจะทำยังไงดี ความโหดของพี่เคียร์ยิ่งไม่ใช่เรื่องเล่นๆ อยู่


“ก็ฉันกลัวนี่ นั่นพี่เคียร์นะแก ฉันไปทำน้ำหกใส่รองเท้าพี่เขาด้วย” ฉันพูดช้าๆ ทีละประโยคด้วยน้ำเสียงที่หวาดระแวง


“เอิ่ม เพื่อนรัก เขาไม่ตามมายิงแกเพราะแกทำน้ำหกใส่รองเท้าเขาหรอก แกคิดมากไปแล้ว”


ฉันมองกุ้งนางแล้วยิ้มฝืดๆ เห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อน


บางทีฉันอาจจะตกใจกลัวเกินเหตุจริงๆ แค่ทำน้ำหกใส่รองเท้าพี่เคียร์เท่านั้น เขาคงไม่ตามมายิงฉันทิ้งเพราะเรื่องแค่นี้หรอก อีกอย่างมันก็เป็นอุบัติเหตุนี่นา ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย


“อีกอย่างพี่ชุนลูกพี่ลูกน้องของฉันก็เป็นเพื่อนพี่เคียร์ ถ้ามีปัญหาขึ้นมาจริงๆ ฉันจะไปขอร้องให้พี่ชุนช่วยแกเอง หยุดคิดมากได้แล้ว”


 “จริงหรอ”


ความจริงกุ้งนางเคยเล่าเรื่องที่พี่ชุนเป็นเพื่อนสาขากับเดียวกันกับพี่เคียร์ให้ฉันฟังมาบ้าง แต่ตอนนี้ฉันก็ยังถามย้ำเพื่อความมั่นใจ


พี่ชุนที่เราสองคนกำลังพูดถึง เป็นลูกพี่ลูกน้องของกุ้งนาง อายุมากกว่ากุ้งนางปีหนึ่งและเรียนสาขาเดียวกันกับพี่เคียร์ พี่ชุนสนิทกับพี่เคียร์ในระดับหนึ่งแต่ไม่น่าจะถึงขั้นสนิทมาก เพราะพี่ชุนไม่ได้อยู่ในกลุ่มเพื่อนสนิทอันโด่งดังของพี่เคียร์


“เออ จะกลัวอะไรขนาดนั้น กับพ่อแก ฉันยังไม่เห็นแกจะกลัวขนาดนี้เลย” กุ้งนางพูดแว๊ดๆ ตำหนิฉันไม่หยุด ฉันจึงย่นจมูกใส่เพื่อน


“ก็พ่อฉันไม่มีทางฆ่าฉันนี่นา แต่กับ.. ไม่แน่นี่” เสียงท้ายฉันอ่อย


“เอ๊ะ ยัยปี แกเป็นโรคประสาทหรือเปล่าไหนดูสิ” กุ้งนางจับหัวฉันดันไปมา


“โอ้ย ไม่ใช่ แค่ระแวงเว้ย แกไม่ใช่คนทำน้ำหกนี่ แกจะไปเข้าใจอะไร” ฉันมองเพื่อนงอนๆ


“จ้า แค่ยืนตรงนั้นกับแกเฉยๆ วุ้ย ยัยบ้านี่ ร้อยวันพันปีสติดีตลอด วันนี้ไหงมาสติแตกง่ายแบบนี้ยะ ไปๆ กลับหอๆ น้องฟงน้องฟรังอะไรนั่น วันหลังฉันค่อยไปแอบมองเอง”


กุ้งนางพูดจบก็ลากคอฉันเดินไปยังหน้ามหาลัย ฉันจึงอมยิ้มด้วยความรู้สึกดีๆ ที่เพื่อนยังคงเป็นห่วงและเห็นฉันสำคัญกว่าผู้ชาย


ส่วนเรื่องพี่เคียร์ฉันคิดว่าคงไม่เป็นอะไรแล้ว มหาลัยออกจะกว้างขนาดนี้ ฉันคงไม่บังเอิญไปเจอเขาอีก ฉันจึงโยนมันทิ้งจากหัวไปแล้วเรียบร้อย

 

 

 


“อะไรนะ ให้ฉันไปรับเจ้พราวที่คลับ B หรอ .. เออๆ เจ้จะเลิกแล้วใช่ไหม .. โอเค ได้ๆ”


ฉันวางโทรศัพท์ลงเมื่อปลายสายกดวางไปแล้ว ก่อนจะลุกจากเตียงนอน เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อคลุมตัวยาวมาสวมทับเสื้อสายเดี่ยวตัวบางกับกางเกงขาสั้นที่ใส่คู่กันนอน จากนั้นก็หันไปหยิบกระเป๋าเดินบนโต๊ะกับกุญแจรถมอเตอไซค์แล้วเดินออกจากห้อง


ฉันขี่มอเตอร์ไซค์ที่ไม่ค่อยได้ใช้บ่อยนักไปยังซอยข้างมหาลัยซึ่งเป็นย่านแหล่งบันเทิงยามค่ำคืน จากนั้นก็ขี่เข้าไปจอดข้างไนท์คลับ B


พอดับเครื่องมอเตอร์ไซค์แล้ว ฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรหาเจ้พราว เจ้คนสวยที่เป็นพี่รหัสของกุ้งนางซึ่งเธอมารับจ็อบร้องเพลงอยู่ที่นี่


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด


หลังจากกดโทรไปสามรอบแล้วไม่มีคนรับสาย ฉันก็เริ่มลังเลว่าจะทำยังไงดี จึงลองโทรไปถามกุ้งนางอีกครั้ง กุ้งนางจึงขอร้องให้ฉันเดินเข้าไปดูเจ้พราวในคลับให้หน่อย เพราะเธอก็โทรหาเจ้พราวไม่ติดเหมือนกัน เธอห่วงว่าเจ้พราวอาจจะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น เธอถึงได้ไม่ยอมรับโทรศัพท์แบบนี้


ฉันที่โดนขอร้องมาอีกทีจึงจำต้องล็อคมอเตอร์ไซค์แล้วรูดซิปเสื้อคลุมปกปิดชุดด้านใน จากนั้นก็หยิบบัตรประชาชนเดินไปยื่นให้เจ้าหน้าที่หน้าไนต์คลับ ก่อนจะเดินเข้าไปในไนต์คลับโดยไม่สนใจสายตาประหลาดของเจ้าหน้าที่ด้านหน้า


ดีนะที่ตอนออกจากห้องฉันเลือกใส่รองเท้าผ้าใบคู่เก่งมาแทนรองเท้าคีบ ไม่อย่างนั้นฉันคงเข้าไนท์คลับสำหรับนักศึกษาที่ค่อนข้างมีระดับแห่งนี้ไม่ได้ แต่ถึงจะเข้ามาได้การแต่งตัวของฉันในวันนี้ก็ยังไม่เหมาะที่จะเข้ามาในคลับแห่งนี้อยู่ดี  


ตุบตับ/วีด/เพล้ง !


เพียงแค่เท้าของฉันก้าวเท้าเข้าไปยังส่วนของผับด้านใน ยังไม่จะได้กวาดสายตามองหาเจ้พลอย เสียงโครมครามของโต๊ะกับเสียงขวดแก้วแตกกระจายก็ดังขึ้นมาเสียก่อน จากนั้นเสียงร้องกรี๊ดก็ดังขึ้นกลบเสียงดนตรีที่กำลังดังอยู่ในตอนนี้


ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กับเป็นกังวลถึงเจ้พราวที่ยังไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่มุมไหนของผับแห่งนี้

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.115K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,803 ความคิดเห็น

  1. #2785 biimenaa12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:06

    อะไรคือเดี๋ยวเจ้พราวเดี๋ยวเจ้พลอยค่ะไรท์
    #2,785
    0
  2. #1890 minmeen (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 16:50
    เจอกันแน่เลยย
    #1,890
    0
  3. #1635 เทพเจ้าแห่งรอยยิ้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 00:10
    เจอแน่ เจอกันอีกแน่!
    #1,635
    0
  4. #1264 Duesadee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:38
    ชอบค่ะ นิยายแนวๆนี้ จะรอติดตามนะค่ะ ถ้าออก e-book เมื่อไหร่ จะติดตามแน่นอนค่ะ สู้ๆ
    #1,264
    0
  5. #1050 meixinzin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:37
    เอาแล้ว น้องปี จะเป็นยังไงเนี้ย
    #1,050
    0
  6. #602 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 22:48
    เจ้ฝากน้องกับพี่โหด
    #602
    0
  7. #297 xวาuxวาu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:56
    55555 วิ่งเข้าใส่เลยลูกก
    #297
    0
  8. #75 Darkmate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 18:39
    เหมือนฝากปลาย่างไว้กับแมว55555555
    #75
    0