ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 23 : CHAPTER :: 22 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    10 ก.พ. 63

หลังจากเหตุการณ์ปราบกลุ่มกบฏที่ดูเหมือนว่าจะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เพราะการยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือของราชินีแห่งอาณาจัก และ เมื่อพระองค์จัดการความเป็นระเบียบที่ตัวปราสาทการทหารชายแดนเรียบร้อยแล้ว พระราชินีจึงเดินทางกลับไปที่เมืองหลวง หลังจากที่ละทิ้งมานานหลายสัปดาห์

                ข่าวการเดินทางกลับมาขององค์ราชินีสร้างความปิติยินดีเป็นอย่างมากให้แก่คนทั่วทั้งอาณาจัก เพราะมันหมายความว่า ถ้าผู้สูงศักดิ์ประทับอยู่ ณ ปราสาทหลวง สถานการณ์ในอานาจักตอนนี้ก็คือคลี่คลายไปในทางที่ดี

                สามวันให้หลังที่เดินทางมาถึงปราสาทหลวง องค์ราชินีก็ออกคำสั่งเรียนเสนามนตรีทั้งสองฝ่ายช้ายขวามาเข้าเฝ้า เพื่อที่จะได้หารือเกี่ยวกับปัญหาการก่อกบฏที่ชายแดน...

                “เจ้าจะกลับแล้วอย่างนั้นหรือเอเดรีย”

                “ใช่แล้ว ที่จริงเราต้องเดินทางกลับไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วด้วยซ้ำ วันนี้หลังจากเข้าร่วมประชุมกับท่านพี่ของเจ้าแล้ว เราจะออกเดินทางทันที”

                “...”

                “อย่าได้ทรงกังวลไปเลยองค์หญิง ถ้าคิดถึงก็ไปหากันได้ทุกเมื่อ”

                เมื่อคนที่กำลังนั่งร่วมบทสนทนาเวลาน้ำชายามบ่ายอยู่นั้นถึงกับชะงักไปเพราะคำตอบของนาง เจ้าหญิงเอเดรียจึงฉีกยิ้มให้กับญาติผู้น้องอย่างเอาใจ ก่อนที่จะเอ่ยประโยคบนนั้นเสมือนเป็นการหยอกล้อ

                ทุกอย่างดูปกติสุข เพราะงั้นชีวิตในรั้วปราสาทของเจ้าหญิงจะมีสิ่งใดให้ทำกันเล่านอกเสียจากนั่งจิบน้ำชายามบ่ายอยู่แบบนี้

                แต่ครานี้อันนานั้นได้รับกรณีพิเศษให้เข้าร่วมการประชุมได้เหมือนกับขุนนางคนอื่นๆ ด้วยเหตุที่ว่านางเองก็อยู่ร่วมในเหตุการณ์เช่นกัน 

                ตั้งแต่เมื่อคืนนั้น...อันนากับพี่หญิงนั้นแทบจะหาเวลาสนทนากันไม่ได้เลย ด้วยความที่ว่าเอลซ่านั้นยุ่งอยู่ตลอดเวลา พระองค์กลับมาทรงงาน และ นางเองก็มีหน้าที่เพียงแค่ใช้ชีวิตอยู่ในปราสาทสวยงามแห่งนี้ มันควรจะปกติ แต่สิ่งที่มันไม่เคยจะปกติเลยก็คือความรู้สึกภายในจิตใจของนางต่างหากเล่า

                แต่แล้วอย่างไรเล่า เมื่อไม่กล้าหาญพอที่จะเอ่ยถามเรื่องความสัมพันธ์นี้ต่อองค์ราชินี แม้จะเคยกอดรักกันมาหลายต่อหลายครั้ง นางกับพระองค์ก็ยังคงเป็นเพียงพี่น้องกัน

                “เฮ้ อันนา”

                “ฮะ เจ้าว่าอย่างไรนะเอเดรีย”

                “เราบอกว่าจวนจะถึงเวลาแล้ว ไปรอท่านพี่ของเจ้าที่ท้องพระโรงเถิด”

                เจ้าหญิงเอเดรียเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่หยิบนาฬิกาแบบห้อยคอมาดู ถึงแม้จะสงสัยในแววตาเหม่อลอยนั้นของญาติผู้น้อง แต่องค์หญิงก็ไม่คิดจะเอ่ยถามอะไร

                เพราะตัวนางเองก็รู้ดี ว่าอะไรหลายๆ อย่างภายในอาณาจักรแห่งนี้ นางไม่ควรจะเอ่ยถึงมัน...

                

                ปัญหาที่เกิดขึ้นครานี้แทบจะเป็นปัญหาระดับอาณาจักร เพราะงั้นเอลซ่าเลยเลือกที่จะใช้ห้องท้องพระโรง แทนที่จะใช้ห้องประชุมอย่างทุกครั้งที่เคยทำ

                ต่อหน้าบัลลังก์ที่สูงศักดิ์ เหล่าเสนามนตรีทั้งน้อยใหญ่ ยืนนิ่งสงบรอคอยที่จะแสดงความเคารพแด่ผู้นำอาณาจักร ที่จะต้องนั่งประทับลงบนนั้น 

                “องค์ราชินีเสด็จ”

                เพียงแค่สิ้นเสียงขานนาม เสียงจอแจที่เคยมีภายในห้องโถงก็เงียบพลันลงไปทันตาเห็น ทุกคนใจจดจ่อเฝ้ามองหาผู้ที่มีอำนาจมากที่สุด

                ไอเย็นที่แผ่รอบกายจนรู้สึกขนลุกชันขึ้นมาในเสี้ยววินาที เหมือนกับเป็นสิ่งยืนยันได้ดีกว่าคำเรียกขานคำไหนทั้งสิ้น สิ่งที่แสดงถึงตัวตนของพระองค์ได้ดีที่สุดคงหนีไม่พ้นความหนาวเย็นนี่แหละกระมัง   ร่างสูงโปร่งภายในชุดกระโปรงสีฟ้ายาวจรดพื้น แซมแทรกด้วยลายเกร็ดหิมะสีขาวที่บ่งบอกตัวตนของพระองค์ ความปราณีต และ งดงามของมันส่งให้พระราชินีนั้นดูสง่างามจนคนมองแทบจะลืมหายใจไป

                ผ้าคลุมแบบโปร่งบางที่เกาะอยู่บนไหล่เล็กแต่ทว่าแข็งแกร่ง มันมีไอเย็นๆ ลอยขึ้นมา ชนิดที่ว่าไม่ต้องสัมผัสแตะก็รู้ว่ามันคงเย็นจัดดุจน้ำแข็ง ชายผ้าคลุมนั้นลากไล้ผ่านทุกจุดที่พระองค์ทอดผ่าน ทำให้เกิดเป็นเกร็ดหิมะขึ้นตามพื้น 

                พระองค์ช่างดูสวยงามราวกับหญิงเชื้อพระวงค์ผู้สูงศักดิ์ทั่วไป แต่ทว่า สิ่งที่ประดับอยู่บนกลุ่มผมสีบอร์นขาวขององค์ราชินีนั้น มันเหมือนเป็นสิ่งย้ำเตือนต่อผู้มองว่า นางหาใช่เพียงแค่เด็กสาวที่สวมชุดสวยงามไม่

                แต่นางเป็นถึงราชินี องค์ราชินีผู้เข้มแข็งที่สุดเท่าที่เอเรนเดลเคยจะมีมา...

                มงกฎลวดลายชดช้อยสวยงาม มันมีมูลค่าที่สูงเหนือประมาณ ความสูงค่าผู้ใดก็ต้องการ แต่...ผู้ใดจะกล้าจับต้องสิ่งของที่เหมือนมีมนขลังเช่นนี้กันหรือ จะมีผู้ใดสวมใส่แล้วดูทรงอำนาจได้ขนาดนี้ ไม่มีเสียหรอก ผู้ที่สมควรได้สวมใส่มัน มีเพียงแค่พระราชินีที่เกิดมาคู่มงกฎพระองค์นี้เท่านั้น

                พรึบ...

                “เราแทบจะลืมไปแล้วว่าตอนที่องค์ราชินีแต่งตัวเต็มพระยศขนาดนี้ มันตั้งแต่เมื่อไหร่”

                “เราเองก็แทบจะจำไม่ได้แล้วเหมือนกัน”

                เจ้าหญิงเชื้อพระวงค์สองคนที่อยู่บริเวณหน้าใกล้ชิดกับคนสูงศักดิ์ที่สุด เอ่ยออกมาราวกับต้องมนต์ อันนาเผลอจดจ้องไปที่ร่างสูงโปร่งของพี่หญิงอย่างไม่คิดจะหลบสายตาลงมองพื้นอย่างที่ข้าราชบริพารคนอื่นๆ ทำ แน่ล่ะ ใครจะกล้ามองสบดวงตาคมคู่นั้นกัน เว้นเพียงแต่เจ้าหญิงอันนาหาไม่ได้สนใจ นางยอมที่โดนตำหนิข้อหาไม่แสดงความเคารพตามศักดิ์ ขอเพียงแค่ได้จ้องมองท่านพี่ เพียงเท่านั้นก็พอ

                หลังจากที่ทุกคนภายในห้องโถง ถวายความเคารพอย่างนอบน้อม ร่างสูงโปร่งก็สะบัดชายผ้าคลุมเบาๆ ด้วยกิริยาที่สง่างาม ก่อนจะทอดกายลงนั่งบนบัลลังก์ที่เป็นของพระนาง อย่างทรงอำนาจ

                ภาพที่เห็นนั้นทำเอาผู้มองแทบจะต้องกลั้นหายใจ ความยิ่งใหญ่ ความสง่างาม และ อำนาจที่พรวยพุ่งออกมา ยืนยันได้แน่แท้ว่า นี่และ คือองค์ราชินีของพวกเขา

                ไม่มีผู้ใดจะเหมาะสมกับมงกฎ และ บัลลังก์เทียบเท่าพระองค์อีกแล้ว...

                “องค์ราชินี!!!ขอจงทรงมีพระพลานามัยแข็งแรงพะยะค่ะ”

                ยังไม่ทันที่ริมฝีปากบางเฉียบนั้นจะได้เอ่ยอะไรออกมา คำอวยพรของเสนามนตรีฝ่ายช้ายก็ดังสนั่นไปทั่วห้อง ทำเองเอลซ่าถึงกับกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ให้กับคนที่ช่างประจบเอาใจ ก่อนที่จะละสายตากวาดมองไปรอบๆ ห้อง

                “เราขอบใจทุกคนมากจริงๆ ที่มาตามคำเชิญ คงจะรู้แล้วว่าเราเรียกพวกท่านมาทำมั้ย”

                “...”

                “เพราะปัญหากบฏชายแดนนั้นได้รับการคลี่คลายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”

                เมื่อคนสูงศักดิ์เอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น เหล่าคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องนี้เมื่อก่อนหน้าก็ถึงกับต้องก้มหน้างุดลงมองพื้นอย่างไม่กล้าที่จะสบดวงตาคมนั่น

                โดยเฉพาะเสนามนตรีฝ่ายช้ายที่เป็นผู้บัญชาการโดยตรงของกองทัพ เหมือนว่าคำประจบสอพอของเขาจะไม่ทำโทษที่รัดตัวของเขานั้นลดลงไปเลยแม้แต่น้อย

                “จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้เราได้มองเห็นอะไรหลายๆ อย่าง”

                “...”

                “และเราคิดว่าระบบการปกครอง มันควรจะมีการเปลี่ยนแปลงได้แล้ว”

                “ไม่ได้นะพะยะค่ะ!”

                “บังอาจ!!”

                เพียงแค่คำว่าเปลี่ยนแปลงหลุดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบ คนที่มีความผิดก็รู้แน่ชัดแล้ว ว่าตนเองจะต้องหลุดจากตำแหน่งที่นั่งอยู่แน่นอน

                เจ้าหญิงอันนาหันขวับไปตำหนิเสนามนตรีคนนั้นทันที ที่วาจาล่วงเกินพี่หญิงหลุดออกมาจากชายผู้นั้น ดวงตาหวานแข็งก้าวขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหญิงผู้ที่ดูอ่อนเดียงสา จะมีแววตาเช่นนั้นได้

                “อย่ากล่าววาจาต่อต้านท่านพี่ของเราอีกเป็นอันขาด”

                “...”

                “ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าเราไม่เตือน”

                “พระอาญามิพ้นเกล้าพะยะค่ะองค์หญิง!! เพียงแค่กระหม่อมเห็นว่า การที่กองทัพของเรามิสามารถเอาชนะกบฏได้ มันมิใช่ความผิดของกระหม่อม...”

                ตึง!!

          “อย่างนั้นหรือ...”

                ไม่รู้ว่าทำไม แต่เพียงแค่การฟาดฝ่ามือลงพนักบัลลังก์อย่างระบายอารมณ์ให้กับคำแก้ตัวน่าสมเพชนั่น พร้อมกับวลีเรียบๆ ที่องค์ราชินีเอ่ยออกมา มันกับทำให้คนกล้าที่จะโต้เถียงเจ้าหญิงของอาณาจักรเมื่อกี้ถึงกับต้องตัวสั่น แล้วก้มหน้าลงมองพื้นต่ำกว่าเดิม

                แน่แท้แล้ว อันนาตะหนักได้ในตอนนั้นเลยว่าบารมีอำนาจนั้น นางยังเทียบกับท่านพี่ไม่ติดเลยสักนิด

                “แต่การที่เจ้าไม่เคยแม้แต่จะไปที่ชายแดนด้วยตนเอง มีแต่ออกคำสั่งอยู่ที่เมืองหลวงทำให้เรานั้นไม่รู้ว่าเรากำลังเผชิญอยู่กับสิ่งใด”

                “...”

                “เราสูญเสียทหารกล้าไปมากประมาณ เพราะความโง่เขลาของท่าน”

                “...”

                “อย่างนี้แล้ว ท่านยังจะแบกหน้าเป็นผู้บัญชาการ แล้วบอกว่าตนเองไม่มีความผิดอยู่อย่างนั้นหรือ...”

                “พระอาญามิพ้นเกล้าพะยะค่ะ องค์ราชินี!!!!”

                ไม่มีประโยคไหนที่เจ้าของดวงตาคมนั้นเอ่ยออกมาด้วยวาจากระแทกกระทั้นด้วยซ้ำ พระนางใช้เพียงน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ขุนนางผู้โง่เขลานั้น ทรุดลงไปกองกับพื้นเพราะต้านทานบารมีของพระองค์ไม่ไหว

                ตึง!!

                แต่ยังไม่ทันทีองค์ราชินีหรือใครจะได้เอ่ยอะไรออกมามากกว่านั้น เสียงดังสะนั่นของอะไรบางอย่างที่ดังขึ้นมาทางประตูบานใหญ่หน้าห้องท้องพระโรงก็เรียกให้ทุกสายตาจดจ้องมองไปทางนั้น

                พรึบ!

                ความตื่นตะหนกทำให้เอลซ่าที่วางท่าทีทรงอำนาจอยู่นั้นถึงกับต้องลุกขึ้นมาจากบัลลังก์สูงศักดิ์อย่างระแวดระวังตัว พร้อมส่งสายบอกให้อันนาที่ยืนรวมอยู่กับคนอื่นนั้น ให้เดินขึ้นมาหานางบนนี้เสีย

                แต่องค์หญิงนั้นยังไม่ทันที่จะได้มองสบตาของผู้เป็นพี่แล้วทำตามความต้องการนั้น เพราะนางเอาแต่ให้ความสนใจกับต้นตอของเสียงนั้นอยู่

                “ขออภัยที่มารบกวนเวลาหารือของพระองค์นะเพคะ ราชินีเอลซ่า แห่ง เอเรนเดล”

                “...”

                “ขออภัยที่เสียมารยาทบุกเข้ามาโดยพละการ แต่เราจำเป็นต้องพบพระองค์จริงๆ J”

 

 

 

TALK

มาแล้วจ้าา มาแล้วจ้าาา คิดถึงจังเลย คิดถึงที่สุด คิดถึงทั้งพี่เอลทูลหัว คิดถึงทั้งรีดเดอร์เลยยย

ปล. แงง อยากเป็นเข้าเฝ้าพระราชินีเอลซ่า อยากสัมผัสพระบารมีด้วยตนเอง

ปล.2 เดี๋ยวว ใครโผล่มาอีกละเนี่ย สปอยว่าไม่ได้เป็นตัวละครในเรื่องโฟร่เซ่นแค่ใครๆ ก็รู้จักก 

คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #439 dechimo1 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 12:46

    10เดือนพอดีเลย
    #439
    0
  2. #436 OverZone (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 08:22
    ปีนี้ปีอะไรแล้วนะ55555
    #436
    0
  3. #435 NiraFii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:30
    รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าาาา สู้ๆนะคะไรท์✌️✌️✌️
    #435
    0
  4. #431 UltimateKnight (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:23
    ไรท์เตอร์มาแล้วคิดถึงจัง

    ใครที่มาจัดจังหวะการประชุมนี้นะ?

    สู้ๆนะคะไรท์เตอร์
    #431
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #429 Hoshi Maki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:50
    ใครกันที่เข้ามาาาาาาาา
    #429
    0
  7. #428 praewkirin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:39

    งื้อออ ใครที่เข้ามากันนะะะ

    #428
    0
  8. #427 bleJ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:59
    ขอแอบเดาว่าราพันเซล
    #427
    0
  9. #426 Baby “CARROTS” (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:57
    เย้ไรท์คัมแบคคคค//ใครอะ.........
    #426
    0
  10. #425 Zua (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:57
    เย้เย้ ดีใจมากเลย ไรท์มาอัพแล้ว 😭😭
    #425
    0
  11. #424 PorTugaL (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:53

    😆😆😆😆
    #424
    0
  12. #423 Peeppydoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:51
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง มาแล้ว แงงงงงงงงงงงงงงงงง คิดถึงมากเลยค่ะ ฮรือออออออ
    #423
    0