ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 2 : CHAPTER :: 02 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 198 ครั้ง
    25 พ.ย. 62

 

 

Chapter02

“หนาวอะไรขนาดนี้เนี่ย”

เสียงบ่นแผ่วเบาดังขึ้นผ่านสายลมมาเมื่อเจ้าของเสียงนั้นเดินผ่านประตูบานสูงจรดเพดานเข้ามาภายในตัวปราสาทจนถึงห้องโถงกว้างใหญ่ พร้อมกับกระชับเสื้อคลุมของตัวเองให้แน่นขึ้นเมื่อสัมผัสถึงมวลอากาศภายในที่แตกต่างจากภายนอกโดยสิ้นเชิง

“เพราะพลังของพี่เหรอ ทำไมกัน การประชุมไม่เป็นที่น่าพอใจเหรอ เอลซ่าถึงได้โมโหถึงเพียงนี้”

เจ้าของร่างบางในชุดกระโปรงยาวจรดพื้นสีน้ำตาลอ่อนตัดด้วยลวดลายเป็นดอกไม้หลากสีสันสวยงาม ห่มด้วยผ้าคลุมสีเข้มกว่าชุดเพียงเล็กน้อยเอ่ยถามขึ้นมา เพราะเมื่อเธอกลับมาจากการไปเดินซื้อของที่ตัวเมือง ภายในปราสาทที่งดงามนี้ก็ถูกปกคลุมไปด้วยไอเย็นทำเอาเธอนั้นไม่กล้าแม้แต่จะถอดผ้าคลุม

“ใช่ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่เราไม่พอใจมากกว่านั้น”

“พี่!”

ไม่ต้องเอ่ยถามถึงให้มากความ เมื่อคนที่เป็นต้นเหตุของมวลอากาศนั้นได้มายืนหยุดตรงหน้าของนางแล้ว เจ้าหญิงอันนาเงยหน้าขึ้นมองและยิ้มให้ผู้เป็นพี่สาวที่ยืนอยู่กางบันไดของปีกตะวันตก แต่สายตาที่นางได้รับกลับมานั้นกับเย็นเยียบเหมือนกับไอพลังที่พวยพุ่งออกมาจากร่างสูงสง่า

“เจ้าสมควรเรียกเราว่าท่านพี่ หรือไม่ก็องค์ราชินี”

ประโยคต่อมาของผู้เป็นพี่ทำเอาใบหน้าสวยที่ประดับด้วยรอยยิ้มเมื่อครู่ของเจ้าหญิงแห่งเอเรนเดลนั้นจืดเจื่อนลงไปถนัดตา ทำไมนางจะไม่รู้กันเล่า ว่านางได้ทำผิดสัญญา และ สาเหตุที่ทำให้ท่านพี่ของนางนั้นไม่พอใจ เห็นทีก็คงเป็นนางเนี่ยแหละ

“เอ่อ...คือฉัน...”

“เจ้าเที่ยวเล่นจนฟ้าค่ำมืดเช่นนี้ นอกปราสาทคงมีสิ่งที่เจ้าสนใจมากมายอย่างนั้นสิ อันนา”

ยิ่งดวงตาคมเฉลียวจากผู้ที่ยืนอยู่สูงกว่าจ้องมองมามากเพียงใด ร่างกายของเจ้าหญิงก็ดูเหมือนจะสั่นเทาขึ้นมากเท่านั้น คนอะไรกัน ทำไมแค่จ้องมองก็อย่างกับต้องตกไปอยู่ภายใต้ฤดูหนาวที่เย็นกรีดเลือดกรีดเนื้อแล้ว

“เราควรจะโทษอะไรดี เมืองที่มีหลายสิ่งที่เจ้าสนใจ หรือเจ้าคนที่ไม่รู้จักการรักษาสัญญา”

“อึก...”

“หรือเราควรจะโทษ คนที่ไม่รู้จักย้ำเตือนเจ้า!”

พรึบ!วิ้ง!

เมื่อสิ้นสุดประโยคนั้นของหญิงผู้สูงศักดิ์เหนือผู้ใดในที่นี้พื้นลายหินอ่อนอันชดช้อยภายในปราสาทก็ถูกปกคลุมไปด้วยทานน้ำแข็งที่เงาวับเสียจนคนที่ยืนมองมันอยู่นั้นไม่กล้าที่จะขยับตัว เจ้าหญิงอันนาได้เพียงแต่ยืนนิ่งมองการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นรอบๆ กายของนาง นางรู้ว่ามันเกิดมาจากฝีมือของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าแม้ว่าองค์ราชินีนั้นยังไม่ทันที่จะได้ขยับข้อมือเลยก็ตามที

“ท่านพี่ได้โปรด อย่าทรงกริ้วเลยเพคะ”

พรึบ! ครืด...

ยังไม่ทันที่ประโยคขอร้องของผู้ที่เป็นน้องสาวนั้นจะทันได้ลอยเข้าหูของราชินีผู้ยิ่งใหญ่ ทานน้ำแข็งที่อยู่ด้านหลังของอันนาก็ปริแยกออกจากกันกำเนิดเป็นหอกน้ำแข็งยาวแหลมที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นพุ่งตรงไปยังคนที่ยืนมองการโต้แย้งของพี่น้องสายเลือดกษัตริย์นี้มาตลอด

ใช่แล้ว ทหารที่เป็นคนติดตามเจ้าหญิงอันนาอย่างไรเล่า ที่ตกเป็นเป้าหมายขององค์ราชินีในครั้งนี้

“องค์ราชินี!”

เสียงร้องที่หลงทางนั้นเรียกให้เจ้าหญิงอันนาต้องสะบัดหน้าหันกลับไปมองด้านหลังของตัวเองก่อนที่จะพบทหารคนสนิทนั้นกำลังยืนหน้าซีดตัวสั่น โดยที่มีความแหลมคมจ่ออยู่ไม่ห่างจากคอของเขามากนัก เชื่อเถอะ ถ้าหากราชินีผู้งดงามตรงหน้านี้นั้นเกิดโทสะขึ้นมาอีกเพียงแค่กระพรีกเดียว ความแหลมคมนั้นจะต้องแทงผ่านทะลุคอของเขาเป็นอย่างแน่นอน

“คนที่ไม่รู้จักเอ่ยห้ามปราม ไม่รู้จักทำตามคำสั่ง ไม่เคยที่จะพาเจ้าหญิงอย่างเจ้ากลับมาที่ปราสาทได้ทันตามเวลาที่เรากำหนด เจ้าคิดว่าเราจะเก็บเขาเอาไว้ทำไมกันอย่างนั้นเหรอ เจ้าหญิงอันนา แห่ง เอเรนเดล”

เมื่อพูดจบร่างสูงสง่าที่เคยยืนอยู่บนขั้นบันได ก็ค่อยๆ ก้าวพาตัวเองลงมาที่ชั้นล่างที่กำลังเกิดเป็นเหตุดั่งกล่าว แม้ว่าคำพูดนั้นจะเอ่ยถามคนเป็นน้องสาว แต่ว่าดวงตาคมนั้นไม่ได้ละออกจากนายทหารผู้โชคร้ายนั้นเลยแม้แต่น้อย

และแววตานั้นช่าง...เย็นเยียบเสียจนน่าขนลุก

“พี่ ทำแบบนี้มันไม่ถูกต้อง”

อึก...

ยิ่งเสียงเอ่ยทัดทานมีมากเท่าไหร่ ความยาวของน้ำแข็งนั้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น จนมันเฉือนผ่านเนื้อคอของคนโชคร้อยเข้าไป เกิดเป็นเลือดสีแดงสดไหลย้อนลงมาตัดกับหอกน้ำแข็งสีฟ้าใส

ทำไมถึงไม่ถอยหนีไปซะล่ะ! เจ้าหญิงอันนาคิดแบบนั้นในใจพร้อมกับส่งสายตาตำหนิไปยังผู้ดูแล แต่นางคงไม่รู้หรอกว่าใต้ฝ่าเท้าของเขานั้นถูกน้ำแข็งที่แข็งแกร่งยึดให้ติดอยู่กับพื้นตั้งแต่วินาทีแรกที่ทานน้ำแข็งเกิดขึ้นแล้ว

หมายความว่าชีวิตต่ำต้อยของเขานั้น ขึ้นอยู่กับองค์ราชินี และ การต่อรองของเจ้าหญิงอย่างนั้นหรือ

“หยุดเสียเถิดเอลซ่า ถ้าใครสักคนที่ต้องได้รับการลงโทษ คนๆ นั้นต้องเป็นฉัน”

ความกล้าหาญนั้นองหญิงมีมากกว่าผู้ใด ผู้ที่รับใช้ใกล้ชิดต่างก็รู้ดี แต่ต้องไม่ใช่กับคนๆ นี้ คนที่เป็นท่านพี่ของท่าน! ทุกคนทั่วบริเวณแทบจะกลั้นหายใจเมื่อเจ้าหญิงของพวกเขา เดินเข้ามาขวางหน้าผู้เป็นพี่ อย่างเด็ดเดี่ยวเพื่อไม่ให้องค์ราชินีผู้ที่เต็มไปด้วยโทสะนั้นเดินเข้าไปใกล้นายทหารคนสนิทอีกแม้แต่ก้าวเดียว

“โธ่ อันนา เราจะไปทำร้ายเจ้าได้เยี่ยงไร เจ้าเป็นน้องสาวเรา”

คำพูด แววตา และ การกระทำ นั้นช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อันนารับรู้ได้เพราะยืนอยู่ใกล้กันมากจนทันสังเกตเห็นแววในตาสีฟ้าใสราวกับน้ำแข็งที่เจ้าตัวสร้างขึ้นมา อีกทั้งสัมผัสแผ่วเบาเย็นเยียบที่ข้างแก้ม เกิดขึ้นจากความอ่อนโยนของราชินีแห่ง เอเรนเดลที่มอบให้กับน้องสาวผู้เป็นที่รัก

ไม่กล้าทำร้ายน้องสาวตัวเอง แต่กับชีวิตของผู้อื่นจะละทิ้งเมื่อใดก็ย่อมได้ ถ้าเกิดนางคิดเช่นนั้นจริง นางคงเป็นราชินีใจอำมหิตที่สุดเท่าที่เคยมีบนแผ่นดินนี้

แต่ไม่ใช่เช่นนั้นหรอก...นางย่อมมีเหตุผลของนาง

อึก...

เสียงสะอึกในลำคอเรียกสติขององค์หญิงที่เป็นดั่งความหวังเดียวนั้นคืนมาอีกครั้ง ก่อนที่ร่างของนางจะถูกดูดเข้าไปในวงวนอันน่าหลงไหลของดวงตาคู่นั้น

“ท่านพี่ ปล่อยเขาไปเสียเถิด ฉันให้สัญญากับท่าน ข้าจะไม่กลับปราสาทก่อนที่ตะวันจะตกดินอีก”

“ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้นอันนา...”

แม้เสียงพูดนั้นจะมีเพียงแต่ความเย็นเยียบ ไม่ได้แฝงโทสะอะไร แต่ไอเย็นที่พวยพุ่งออกมานั้นกับตรงกันข้ามกัน

“เจ้าต้องให้สัญญากับเรา ว่าจะไม่ออกไปนอกปราสาทอีกต่างหากเล่า”

“เอลซ่า!!”

“ถ้าเจ้าทำไม่ได้ ก็บอกลาเขาตรงนี้เสียเถิด”

ราชินีผู้ที่มีเด็ดขาดยกมือขึ้นมาเหนือศรีษะเป็นเชิงบอกว่าถ้าคำตอบที่บอกนั้นไม่เข้าหู แค่นางตวัดมือเพียงครั้งเดียว ทหารผู้นั้นต้องสิ้นชื่อเป็นแน่ อันนาหวั่นใจ ตอนแรกนั้นคิดว่าผู้พี่เพียงแค่ขู่ แต่คราวนี้ เหมือนท่านพี่นั้นแตกต่างจากคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก

“ฉันตกลง ถ้าพี่ไม่อนุญาต ฉันจะไม่ออกไปนอกปราสาทอีก”

แม้จะข่มขืนฝืนใจ แต่ตอนนี้นางก็ต้องทำ มีเพียงแค่นางเท่านั้นที่จะลดโทสะที่โหดร้ายนี้ลงได้

“ดี!!”

เพียงแค่นั้น เพราะคำตอบที่ได้รับนั้นน่าพึ่งใจเป็นอย่างยิ่ง องค์ราชินีจึงตวัดมือออกด้านข้างอย่างแรงทีหนึ่ง ทำให้ทานน้ำแข็ง และ หอกแหลมที่เกือบจะคร่าชีวิตคนนั้นหายไปในพริบตา เปลี่ยนมาเป็นแค่ละอองเกร็ดน้ำแข็งที่ลอยวนสวยงามในอากาศ แตกต่างจากความหนาวเย็นที่แทบจะกรีดกระดูกอย่างเมื่อครู่

ทุกคนในบริเวณต่างถอดถอนใจอย่างโล่งใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทหารผู้นั้นที่ถึงกับทรุดลงไปกองกับพื้นปราสาทที่กลับมาเป้นหินอ่อนดั่งเดิม

“อันนาตามเราขึ้นไปพบ ที่ปราสาทด้านตะวันตกด้วย” เพราะโทสะที่ลดลงไปมากแล้ว รอบกายของเอลซ่านั้นจึงปราศจากได้ซึ่งไอน้ำแข็งที่หนาวเย็น และ เมื่อเอ่ยประโยคนั้นจบเจ้าตัวก็หันหลังสะบัดชายกระโปรงงดงามของตน เดินกลับขึ้นบันไดที่เพิ่งจะลงมา

“เพคะ ท่านพี่...”

แน่นอนว่าเจ้าหญิงอันนานั้น คงไม่อยากจะเสี่ยงที่จะขัดใจผู้เป็นพี่นั่นอีกครั้งเป็นแน่

 

 

 

TALK

โธ่ ที่จริงทูลหัวของไรท์ไม่ใช่คนใจร้ายนะคะ แต่คนน้องนั้นมันดื้อ ต้องโดนเสียหน่อยยย

เหมือนว่าองค์ราชินีนั้นจะควบคุมพลังได้ตามใจเนอะ แต่ความจริงแล้วนางเจ็บปวดนะคะ เพราะพลังที่เหมือนกับของขวัญของเหมือนกับดาบสองคมนั้น แต่เพราะต้องแสดงแต่ด้านที่เข้มแข็งออกมาเลยออกมาดูเป็นคนที่แข็งแกร่งค่ะ

 

ฝากติดตามด้วยน่าา ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 198 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #374 MitsukiCarto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 14:05
    คุณพี่ดุเกิ๊นนน
    แล้วคริสทอฟไปไหนอ่ะ
    #374
    0
  2. #15 จะเอาเอลซ่าาาา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 18:56

    ทำไมดุงี้อ่ะที่รักกก

    #15
    0
  3. #14 Real (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 03:45

    ทำไมพี่ดุน้องนักละคะ แงแออ

    #14
    0
  4. #12 NWK1412 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 23:38
    อัพบ่อยๆน้าาา ชอบๆ
    #12
    0
  5. #10 17aug2002 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 19:45
    รอนะคะตัวเอง ????🏻💓
    #10
    0
  6. #9 Baby “CARROTS” (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 17:06

    รอคร้าาาา
    #9
    0
  7. #8 SnBlood (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 15:51
    รอออ<3
    #8
    0