ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 18 : CHAPTER :: 18 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    17 ธ.ค. 62

Chapter18

 

                สายตาอันแน่วแน่ของราชนิกูลทั้งสองพระองค์ที่ฟาดฟันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ทำให้คนกลางอย่างเจ้าหญิงเอเดรียต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดหวั่น สายตาขององค์ราชินีดุดันถึงเพียงนั้น แล้วอันนากล้าที่จะมองตอบโต้แบบนั้นได้เยี่ยงไร

                มันดูไม่ใช่นางเลยสักนิด...

                “เราอนุญาตให้เจ้าเข้ามาหรืออันนา”

                สรรนามที่แปรเปลี่ยนไป บ่งบอกว่าคนที่มีอำนาจที่สุดในห้องนั้นกำลังรู้สึกไม่พอใจอย่างถึงขีดสุด แบบนี้แล้วใครเล่าจะกล้าขัดแทรกพระองค์

                “ไม่มีใครอนุญาตทั้งนั้นแหละ ฉันเข้ามาเอง”

                ประโยคดื้อดึงที่หลุดออกมาจากร่างบางที่ซีดเซียวตรงหน้า ทำเอาหัวคิ้วขององค์ราชินีนั้นแทบจะชนกัน อันนาเถียงนางอย่างนั้นหรือ เถียงด้วยแววตาที่แสนจะดื้อดึงนั่น...

                “เจ้าออกไปก่อนไป เอเดรีย”

               กระแสเสียงที่ติดจะเย็นเยียบอีกทั้งอุนหภูมิภายในห้องนั้นที่รู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ บ่งบอกให้รู้ว่าความไม่พอใจของคนสูงศักดิ์นั้นกำลังทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ เพราะแบบนั้น คนที่ได้รับคำสั่งแกมๆ ไล่ก็รีบกุลีกุจอออกจากห้องไปโดยที่ไม่รอให้พระองค์ต้องเอ่ยซ้ำ

                “พาโอลาฟออกไปด้วย”

                คำสั่งของพระองค์นั้นถือว่าเป็นประกาศิตแล้วในตอนนี้ ไม่อยากเสียงที่จะเอ่ยค้านอะไรทั้งนั้น เอเดรียคิดในใจอย่างหวั่นวิตก ก่อนที่จะก้มหัวทำความเคารพคนที่สูงศักดิ์กว่าเล็กน้อย แล้วคว้าเอาเจ้าอ้วนกลมสีขาวนั้นติดมือมาให้ออกไปด้วยกัน

                ช่วยไม่ได้นะอันนา ถือว่าเจ้าหาเรื่องเอง...

 

                “มานี่ เดินมาหาเรา”

                พ้นหลังของคนที่เพิ่งออกจากห้องไปหลังจากที่ประตูบานใหญ่ปิดสนิทเรียบร้อยแล้ว เอลซ่าก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังติดปลายเสียงสะบัดที่ดูเหมือนคนไม่พอใจอยู่ดี

                อันนาที่ไม่รู้ตัวว่าตนเองนั้นเผลอตอบโต้คนเป็นพี่ออกไปด้วยอารมณ์โมโห และ ไม่พอใจ ได้สติขึ้นมาอีกทีในตอนนั้น ตอนที่โดนสายตาเย็นชาขององค์ราชินีจับจ้องคืนมาอย่างไม่วางตา

                หรือท่านพี่จะโกรธ...

                “พี่คะ คือ...”

                สิ่งที่อันนากลัวที่สุดในชีวิตนั้นมีอยู่เพียงไม่กี่อย่าง สิ่งที่กลัวที่สุดคือการที่จะมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับท่านพี่ และ อีกอย่างที่กลัวไม่แพ้กันนั่นก็คือกลัวว่าเอลซ่านั้นกันนางออกจากชีวิตของพระองค์อีกครา ไม่ว่าจะอย่างไรอันนาก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น

                ถ้าท่านพี่โกรธ ถ้าท่านพี่ไม่พอใจ ถ้าท่านพี่ไม่ยอมให้เราเข้าไปอยู่ในชีวิต เหมือนดั่งตอนนั้น...เราจะทำเยี่ยงไร

                “เราสั่งให้เดินมา!”

                ไม่ปล่อยโอกาสให้เจ้าหญิงน้อยนั้นโต้เถียงกับตัวเองในใจจนสิ้นสุด เสียงที่เย็นจัดนั้นก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง และ คราวนี้ความหนักแน่นของมันรุนแรงเกือบจะกลายเป็นตะคอก ทำให้เจ้าหญิงอันนาถึงกับสะดุ้งสุดตัว

                เมื่อกลัวว่าคนตรงหน้าจะไม่พอใจไปมากกว่านั้น อันนาจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหาคนที่ยืนรออยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานตัวสวยของตนเอง พร้อมทั้งกระชับผ้าคลุมไหล่ให้แน่นขึ้นเพราะอากาศภายในนั้นห้องเริ่มที่จะเย็นจัดขึ้นมาอีกแล้ว

                ต้องโดนเอลซ่าตีแน่ๆ เลย...

                พรึบ...

                พระราชินีรู้สึกหงุดหงิดเมื่อคนเป็นน้องนั้นเอาแต่เดินลากเท้าอย่างเชื่องช้าราวกับว่าไม่อยากจะเข้ามาหา พออันนามาถึงตรงหน้าในระยะที่พอจะคว้าได้ องค์ราชินีจึงจัดการคว้าปลายแขนของอีกคนแล้วกระชากเข้าหาตัวเองอย่างแรง จนกระทั่งองค์หญิงนั้นตกมาอยู่ในอ้อมแขนอย่างช่วยไม่ได้

                “อ๊ะ...”

                อ้อมกอดเย็นจัดที่ได้สัมผัสกับผิวหนังอีกครั้งทำให้อันนาเผลอร้องออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนหรือดิ้นรนอะไร

                ถ้าท่านพี่ยังยอมกอดแบบนี้ แสดงว่าไม่ได้โกรธ

                แค่นั้นก็ดีพอแล้ว...

                “ถึงพี่จะว่ายังไงฉันก็จะไปด้วย...”

                “...”

                “ไม่ว่าพี่จะไปที่ใด ฉันจะไปด้วยทุกที่”

                “...”

                “อย่าทิ้งฉันไว้ข้างหลังอีกเลยนะเอลซ่า”

                น้ำเสียงสั่นสะท้านที่ดังอยู่ที่ข้างหูเพราะว่าตนเองนั้นกำลังกอดอีกคนไว้อย่างแนบแน่น อุนหภูมิอุ่นร้อนจากร่างกายของอีกคนที่แผ่ซ่านเข้ามา มันซึมลึกลงไปถึงหัวใจของราชินีที่ใครๆ ต่างก็มองว่าเย็นชา

                ทำไมนางจะไม่รู้สึกอะไร ทำไมนางจะไม่เข้าใจว่าคนน้องคิดเช่นไร...แต่ความเป็นห่วงนั้น...

                “พี่เป็นห่วงเจ้านะอันนา”

                ความเย็นยะเยือกของร่างกายอีกคนนั้น ไม่ได้ทำให้ความอบอุ่นทางด้านความรู้สึกนั้นลดน้อยลงไปเลยแม้เพียงนิด สัมผัสลูบแผ่วเบาที่กลุ่มผมที่น้ำตาลนุ่มทำให้เจ้าหญิงอันนาผู้ที่กำลังน้อยใจคนเป็นพี่นั้นเกือบจะร้องไห้ออกมา

                “ฉันก็เป็นห่วงพี่ ห่วงพี่เหลือเกินเอลซ่า ฉันไม่อยากให้พี่ต้องไปเจออะไรที่ทำให้เจ็บปวดอีกแล้ว”

                “...มันจำเป็น มันเป็นหน้าที่ อันนาได้โปรด เจ้าคือผู้ที่ต้องเข้าใจพี่มากที่สุดไม่ใช่หรือ”

                เอลซ่าเอ่ยกับน้องสาวอย่างเสียงแผ่วราวกับว่ากำลังขอร้องอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ก่อนที่พระองค์จะดันร่างบอบบางที่กอดรัดเอาไว้แน่นนั้นออกห่างไป แล้วแตะหน้าผากของตนลงกับหน้าผากของอีกคน จนรู้สึกได้ถึงความร้อนระอุของพิษไข้

                “เจ้าไปพักเถิด อยู่ใกล้พี่มากๆ เจ้าจะพลอยไม่หายเอา”

                แม้ว่าคำบอกนั้นจะเต็มไปด้วยเหตุผล และ ความห่วงใย แต่คนที่บทจะดื้อก็ส่ายหน้าหวือ เพราะไม่อยากจะห่างจากผู้เป็นพี่เลยแม้แต่วินาทีเดียว

                นางกลัว...สิ่งที่นางได้ยินจากปากขององค์ราชินีนั้นทำให้นางกลัว เอลซ่าจะไปเผชิญอะไรก็ไม่รู้ได้โดยที่จะทอดทิ้งนางไว้ข้างหลัง ถ้าเกิดครานี้ตื่นมาแล้วไม่พบเหมือนกับทุกครั้ง ถ้าเกิดครานี้ท่านพี่จะไม่กลับมาอีกเลยเล่า

                นางจะทำเช่นไร...

                “อันนา...พี่สัญญา พี่จะไม่หนีหายไปไหน พี่จะอยู่กับเจ้า พี่จะให้เจ้าไปด้วยในทุกๆ ที่”

                คำสัญญาหนักแน่นของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าพูดแล้วจะไม่มีวันคืนคำ พร้อมกับแรงกุมแน่นที่ฝ่ามือ แม้ว่ามันจะเหมือนกับคำพูดหลอกเด็ก แต่มันก็มากเพียงพอที่จะทำให้อันนาหยุดเพื่อมองลึกเข้าไปในดวงดวงตาสีฟ้าใส ที่ฉายแววลึก...

                เอลซ่าไม่ได้โกหกใช่มั้ย...

                “พี่สัญญาแล้วนะ”

                “พี่สัญญา”

                องค์ราชินีว่าด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับมองโต้ตอบดวงตาของคนช่างสงสัย ครานี้นั้นนางรู้แล้ว ว่าไม่ว่ายังไงนางก็ไม่มีทางที่จะกันเจ้าหญิงอันนาออกจากทุกเรื่องที่ทำได้ เพราะงั้น...ครานี้ทุกที่ที่นางไป มันจำต้องมีอันนาไปด้วย

                จะปกป้องเอง...จะปกป้องเอาไว้ให้ได้

                ความคิดนั้นแวบขึ้นมาให้หัวของคนสูงศักดิ์ เหมือนกับว่าเป็นการย้ำเตือนตัวเองว่าคนตรงหน้านี้สำคัญเพียงใด ย้ำเตือนว่าใครเป็นคนที่นางต้องปกป้อง

                อันนา...คนที่มีค่ามากกว่าชีวิตของนาง...

                อารมณ์ที่แสนยากจะอธิบายเรียกร้องใบหน้าคมเฉลียวของคนที่ตัวสูงกว่าเล็กน้อยนั้นค่อยๆ โน้มลงมาเมื่อดวงตานั้นสบกันอย่างไม่มีหลบ จูบที่มอบให้นี้ มันเป็นเพียงจูบแผ่วเบา แต่ทว่าหนักแน่น...ขอให้จูบเป็นคำสัญญา ว่าจะไม่ทอดทิ้ง และ จะปกป้องเอาไว้ให้ได้

                ด้วยรอยจูบที่เย็นจัดทำให้คนมีพิษไข้สั่นสะท้านขึ้นมา แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกที่มันซ่านลึกลงถึงใจก็ทำให้อันนาไม่ปฏิเสธจูบนั้น ไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธ แต่นางยังตอบรับด้วยการยกมือขึ้นมาโอบรับคนเป็นพี่ไว้ ด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากจะสูญเสียไป...

                ตึง!

                “อะแฮ่ม!!”

                !!!

                เสียงกระแอมในลำคอที่ดังออกมาจากทางด้านหลังทำให้สองบุคคนที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปในสัมผัสของกันและกัน ต้องผละออกห่างจากกันโดยทันที 

                “เราคิดว่าพี่น้องไม่ควรจะจูบกันเยี่ยงนั้นนะ”

                เป็นเจ้าหญิงเอเดรียนั้นเองที่เป็นคนถือวิสาสะเข้ามาวุ่นวายเพราะเกรงว่าสองพี่น้องจะทะเลาะกันจนใหญ่โต นางอุตส่าห์นึกเป็นห่วงจนเสี่ยงตายขัดคำสั่งของพระราชินี แต่ภาพที่นางเห็นมันกับห่างไกลจากคำว่าทะเลาะมากโข

                ว่าแล้ว สายตาที่ทั้งสองคนมองกันมันแปลกๆ...

                “ไม่ใช่กงการอะไรของเจ้าเอเดรีย! เจ้าขัดคำสั่งเรา เตรียมรับผลที่จะตามมาได้เลย!!”

                เป็นครั้งแรกที่คำตะคอกขององค์ราชินีน้ำแข็งนั้นไม่ได้น่าหวั่นวิตกเท่าใดนัก ดูก็รู้ว่าเกรี้ยวกราดกลบเกลื่อนสถานการณ์ที่ทำอะไรไม่ถูก เป็นบุญตาอีกแล้วที่ได้เห็นคนสุขุมเยือกเย็นอย่างพระองค์นั้นลนลานขึ้นมาได้ อีกทั้งอันนาที่หน้าแดงจัดจนลามไปถึงลำคอนั่นอีก 

                ถ้านางไม่เปิดประตูเข้ามาเสียก่อน มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปกันนะ

สองพี่น้องนี่มีความสัมพันธ์ยังไงต่อกันกันแน่

 

TALK

บ้าา เค้าก็เป็นพี่น้องกันนั่นแหละ เอเดรียอ่ะคิดมากกก พี่น้องเค้าก็จูบสัญญากันปกติ 55555

ปล. เห็นส่วนสูงของพี่เอลกับยัยน้องแล้วแบบ มันใช่อ่ะ มันเหมาะ มันถูกต้อง มันเหมาะมันควรไปหมดเลยค่ะทูนหัววว ห่างกัน 5เซน ระยะพอที่จะช้อนคางจูบพอดี -.,-

ปล.2 คอมไรท์ต่อเน็ตได้แล้ว =_= ตอนแรกเขียนเสร็จว่าจะไม่ได้อัพเพราะเสร็จดึกมากไม่มีใครให้ต่อเน็ต แต่พอลองต่อเน็ตตัวเอง ได้เฉย เปนงอง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #333 Everyday_Love (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 23:15
    เอเดรียมาได้จังพอดีม้ากกก
    #333
    1
    • #333-1 Everyday_Love(จากตอนที่ 18)
      17 ธันวาคม 2562 / 23:15
      จังหวะ*
      #333-1
  2. #332 AcedemyXia (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 13:12

    โถ่ว เอเดรียไม่น่ารีบมาเล๊ย

    #332
    0
  3. #331 Meena-san (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 12:07
    งื้อออ พี่ยอมพาน้องไปแล้วววว กำลังหวานเลย เอเดรียเนี้ยยยยย
    #331
    0
  4. #330 Pegasus854 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 07:46
    ผิดคาด พี่ยอมให้น้องไปด้วยหรอเนี่ย แต่จริงๆ พี่ก็ควรมีน้องคอยอยู่ข้างกายแหละ หากพี่ทำอะไรเกินตัวเกินไปอย่างน้อยน้องก็ช่วยได้ แต่พี่คงไม่คิดจะพาไปด้วยแต่สุดท้ายก็แอบกันน้องออกไปแล้วลุยเองนะคะ.. พี่เอลซ่าเชื่อในตัวน้องบ้าง รู้ค่ะว่าห่วงน้อง แต่เจ้าหญิงอันนาน่ะเข้มแข็มกว่าที่พี่คิดนะ น้องดูแลตัวเองได้และดูแลพี่ได้แน่นอน เจ้าหญิงเอเดรียสงสัยอะไรกันคะ ก็พี่น้องอะค่ะพี่น้องบ้านนี้แหละที่จูบกัน ถถถ
    #330
    0
  5. #329 bleJ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 07:36
    เขินที่สุดเลยบ้าเอ้ย พี่น้องอะไรฉันไม่เป็นแล้ว!!!
    #329
    0
  6. #328 LlttlePHM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 03:24

    ผิดคาดแฮะคุณพี่ยอมให้ยัยน้อนตามไปเฉยเลย แต่กลัวคุณพี่จะไม่มีสมาธิกับการต่อสู้เพราะมัวแต่ห่วงยัยน้อนหน่ะซิคะ

    #328
    0
  7. #327 UltimateKnight (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 02:12
    เขินก็เขิน เครียดก็เครียดดูแลกันและกันให้ดีนะเอลซ๋าอันนา ไรท์เตอร์สู้ๆ
    #327
    0
  8. #326 วันนี้วันจันทร์จ้าาา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 02:05
    ทั้งเขินทั้งหัวเราะ ขำในความเลิ่กลั่กของเอลซ่า5555 เรื่องความสูงนี่เห็นด้วยแบบล้านเท่า มันดือ! รอตอนต่อไปค่ะ สู้ๆ
    #326
    0
  9. #325 Detective New01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 02:05
    งือ​ พวกเธอต้องอยู่ด้วยกันนะ​
    #325
    0
  10. #324 Wafer12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 02:02
    โอ้ยเขินนนน เขินมากๆๆๆๆเลย งื้อออ ปากำลังใจให้เลยนะคะไรท์
    #324
    0
  11. #323 WhiTeTmW (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 02:00

    จะเป็นลม มันดีมาก ดีมากจริงๆ คุ้มค่ากับการไม่นอนรออ่านก่อน ฮือออ
    #323
    0
  12. #322 หน้าร้อนสีขาว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 01:17

    รอน้อนนนต่อไปป ไรท์หายไวๆนะคะ

    #322
    0
  13. #321 Detective New01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:43
    ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆแบบนี้ขึ้นมางับ
    #321
    0
  14. #320 Freedom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:04

    ดีใจที่เห็นความเคลื่อนไหว เป็นกำลังใจให้น้า


    ถ้าแต่งให้จบได้ขอให้เป็น happy end ด้วยเถอะ

    #320
    0
  15. #319 f_front (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 22:49
    รอตลอดดดดดดด
    #319
    0
  16. #318 nuniva (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 22:10
    รอนะค้าบบ
    #318
    0
  17. #317 WhiTeTmW (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:41

    รอเสมอค่าาาา
    #317
    0
  18. #316 BOOMZA2548 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:36
    รอนะคะ ปล.รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    #316
    0
  19. #315 Wafer12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:34
    รอนะตัวเองงงงง จุ้บๆ
    #315
    0
  20. #314 PorTugaL (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:33

    >< รอได้ค่าาาา
    #314
    0