ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 17 : CHAPTER :: 17 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62

Chapter :: 17

 

ปัง!!

“อันนาเป็นอย่างไรบ้างเพคะ”

หลังจากที่เสียงปิดประตูจนสนิทดังขึ้นมา คนที่รออยู่ในห้องอยู่แล้วก็เอ่ยถาม ก่อนที่จะได้รับคำตอบสายตาดุๆ ของคนเป็นเจ้าของห้องนั้นมองตวัดมาแวบหนึ่ง

“หลับไปแล้วล่ะ”

เอเดรียถึงกับงงงวยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหวของคนตรงหน้า เมื่อเช้าองค์ราชินียังยิ้มแย้มจนทำให้อากาศรอบตัวนางสดใสไปหมดอยู่เลย แล้วนี่คืออะไร ยังผ่านไปไม่ถึงวันก็กลับมาเป็นคนเดิมเสียแล้ว

แล้วอันนานี่ นางไม่มีสิทธิ์ที่จะถามหาเลยใช่หรือไม่ ถ้าว่ากันตามศักดิ์นางเองก็พี่สาวคนหนึ่งเหมือนกัน แต่พอถามถึงคนที่หายไปทีไร พี่สาวตัวจริงของเขาดูเหมือนจะไม่พอใจไปเสียอย่างนั้น

“เรื่องที่จะคุยกันนี่ เป็นความลับระหว่างเรานะเอเดรีย” องค์ราชินีผู้สูงศักดิ์เอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ตัวประจำแล้ว

“กับใครหรือเพคะ”

“กับทุกคนโดยเฉพาะอันนา”

สีหน้าจริงจัง พร้อมกับแววตาที่ดุดันนั้นทำให้เจ้าหญิงเอเดรียถึงกับต้องนั่งตัวตรงขึ้นมาอย่างรู้สึกประหม่าเมื่อโดนสายตาของคนที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามมองมาอย่างกดดันแบบนั้น

“เรารู้ที่มาของพลังที่พวกกบฏใช้แล้วล่ะ”

“อะไรนะเพคะ”

“ใช่ อย่างที่เจ้ากับเราคิดไว้ตั้งแต่แรกนั่นแหละ พวกมันใช้พลังเวทมนต์ นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมกองทหารของเราถึงไม่เคยเหลือรอดกลับมาเลยสักคน”

“...”

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้มือเรียวของคนสูงศักดิ์ก็กำเข้าหากันแน่นจนคนที่มองตามนั้นรู้สึกหวั่นใจ พระองค์เองก็คงจะรู้สึกเจ็บใจ ถ้าพระองค์เข้ามาจัดการเรื่องนี้เองตั้งแต่ต้น ก็คงไม่มีคนมากมายต้องมาตายเพราะเรื่องนี้

ความตึงเครียดเข้าครอบคลุมไปทั่วบริเวณ เมื่อองคืราชินีนั้นนึกโทษตัวเองอยู่ในใจ จนเจ้าหญิงเอเดรียแอบได้ยินเสียงลมหายใจที่ผิดจังหวะไปเพราะอารมณ์โกรธกริ้วของพระองค์

“พวกนั้นมันพวกฝืนธรรมชาติ พลังนั้นมันสกปรก เราเห็นผู้ชายคนนั้นใช้พลังจากแหวน”

“แหวนหรือเพคะ”

“ใช่ จากที่ได้สู้กันมา พลังของมันเองมีข้อจำกัดเหมือนกัน นี่แหละ ธรรมชาติไม่ให้ของขวัญแก่คนชั่วหรอก พลังไฟจอมปลอมของพวกมันจึงแพ้เราอย่างราบคาบ”

“...”

“การที่จะใช้พลังเวทมนต์ได้ ถ้าไม่ได้มีมาตั้งแต่กำเนิดเจ้าก็รู้ข้อจำกัดของมันนี่เอเดรีย”

ใช่ อย่างที่องค์ราชินีพูดนั่นแหละ จากตำราเวทมนต์ที่เชื้อพระวงค์ทุกคนได้ศึกษา ถ้าพลังที่ไม่ได้มาด้วยความบริสุทธิ์หรือว่ามีมาตั้งแต่กำเนิดนั้น คนที่จะใช้มันได้ต้องใช้แหล่งกักเก็บพลังอย่างที่ผู้ชายคนนั้นใช้แหวน และ ข้อจำกัดของมันก็คือ

มันแลกมาด้วยพลังชีวิต...

ยิ่งใช้มากเพียงใด ก็ยิ่งทำให้พลังชีวิตนั้นอ่อนแอลง อาจจะถึงขั้นที่ว่าตายได้...

เพราะแบบนั้นตั้งแต่เกิดมา เอลซ่าเลยไม่เคยเห็นคนที่ใช้เวทมนต์ได้เลยสักครั้งหมายความว่าคนที่เกิดมาพร้อมพลังอย่างนางนั่นแทบจะไม่มีเลย และ นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นพลังของธาตุอื่น

แม้มันจะเป็นพลังที่ได้มาจากการโกงพลังชีวิตตัวเองก็ตาม

“เราเชื่อว่าพลังของเรานั้นเหนือกว่ามันมาก เหนือกว่าหลายเท่า และ การที่มันสามารถไล่ต้อนเราได้ในวันนั้น...ต้องไม่ใช่เพียงมันผู้เดียว...”

“ท่านหมายความว่ามีผู้ที่แลกพลังชีวิตกับเวทมนต์เหมือนกับชายผู้นั้นหรือเพคะ”

“ถ้ามันมีคนของตัวเองมากมายจนสามารถที่จะรองรับจุดแตกดับของพลังที่ไม่ได้มาโดยธรรมนั้นได้เราก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่เราแค่กลัวว่า...”

“เข้าใจแล้วเพคะ...”

อย่างที่พูดไป แววตาที่แสนกังวลราวกับไม่อยากจะพูดมันออกมานั้น ทำให้เจ้าหญิงเอเดรียรีบเอ่ยแทรกเพราะไม่อยากจะให้คนสูงศักดิ์ต้องลำบากใจไปมากว่านี้ ตามที่เอลซ่าพูด ถ้าคนที่กำลังต่อกรเป็นคนเลวอย่างพวกกบฏนางคงไม่หวั่นใจอะไร

นางกลัวเพียงแค่ว่าชาวบ้านที่ถูกหลอกใช้นั้นจะโดนใช้เป็นเครื่องมือ

“เราไม่รู้ว่าเรากำลังสู้อยู่กับอะไร แต่เราเชื่อว่าเราสู้พวกมันได้”

“พระองค์พูดแบบนี้หมายความว่า...”

“เราอยากจะได้เผชิญหน้ากับมันเพียงผู้เดียว ไม่อยากจะให้ใครออกไปเสี่ยง เรารู้แล้ว เป้าหมายของกลุ่มกบฏนั้นคือเรา”

“ถ้าพระองค์รู้เยี่ยงนั้นแล้ว ทำไม!!!”

คนที่ไม่เคยแข็งกร้าวเผลอวางมือลงบนโต๊ะอย่างแรงพร้อมกับถามเสียงดัง ทำให้องค์ราชินีนั้นต้องมองปรามว่าให้ระวังกิริยา

“ใจเย็นก่อนเอเดรีย”

“ขอประทานอภัยเพคะ องค์ราชินี”

เพราะไม่ได้ถือสาอะไร เอลซ่าจึงมองผ่านที่โดยล่วงเกิน ก่อนที่จะมองสบตากับผู้เป็นญาติอย่างจริงจัง

“ถ้าเราจะไปเพียงคนเดียว เจ้าจะไปกับเรามั้ย ถึงแม้ว่าเราจะไม่อยากให้ใครไปเสี่ยง แต่...”

“...”

“คนธรรมดา สู้กับคนมีพลังพิเศษไม่ได้หรอกนะเอเดรีย ปัญหาเรื่องนี้ เราต้องจบมันด้วยตัวเอง”

เจ้าหญิงเจ้าของผมสีบอร์นทองนั้นขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันอย่างลำบากใจ องค์ราชินีทำไมถึงตัดสินใจที่จะทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายแบบนี้ นางมั่นใจว่าพลังของนางจะสามารถตอบโต้พวกมันได้อย่างนั้นหรือ แต่คำพูดที่วกไปวนมานั้นมันเต็มไปด้วยความกังวลทั้งนั้น อีกทั้งคราวนั้น...พระองค์เองก็เจ็บปวดจนแทบกระอักเหมือนกัน

“คิดทบทวนอีกครั้งเถิดพี่เอลซ่า”

ครั้งแรกที่สรรพนามแสนสนิทสนมนั้นหลุดออกมาจากปากของคนที่มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้อง พร้อมกับแววตากังวลใจที่ถูกส่งตรงมานั้น ทำให้องค์ราชินีถึงกับสะอึก

ใช่สินะ เอเดรียเอง ถึงแม้จะเป็นเชื้อพระวงค์ และ มีความสามารถด้านการทหารสูงมากเพียงใด แต่นางนั้นก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดา

คนธรรมดา ไม่อาจต่อกรกับผู้ที่มีพลังวิเศษได้...

ข้อนี้เอลซ่าเป็นคนพูดเอง และ เข้าใจได้ดี

“ถ้าเจ้ากังวลเรื่องที่จะต้องไป...”

“มันไม่มีทางจะเป็นแบบนั้นอยู่แล้วองค์ราชินี หม่อนฉันไม่ได้ขี้ขลาด เพียงแต่ว่า...”

“ไม่หรอกเอเดรีย เจ้าไม่ต้องฝืนหรอก เราผิดเอง เจ้าไม่ควรต้องไปเสี่ยง พวกนั้นมันอันตราย ถึงเราจะทราบที่มาของพลัง แต่เราก็ไม่รู้ว่ามันมีกำลังมากเพียงใด”

“...”

“เราจะไปเองคนเดียว”

ปัง!

ยังไม่ทันที่ประโยคนั้นจะสิ้นสุดไป เสียงดังบางอย่างก็เกิดขึ้นมาจากทางด้านหลังของคู่ร่วมสนทนา หรือก็คือประตูทางเข้านั้นเอง

“พี่พูดแบบนั้นได้ยังไงเอลซ่า!!!”

“อันนา!!”

โอ้ เป็นบุญตาหรืออย่างไร ที่ได้เห็นราชินีผู้เยือกแข็งนี้แสดงหน้าตาที่ตื่นตกใจออกมาได้ เมื่อมองเห็นใบหน้าซีดเซียวของคนเป็นน้องสาวยืนอยู่ตiงหน้าประตู

คนอย่างอันนาก่อนที่จะเปิดพรวดเข้ามาแบบนี้ก็คงแอบฟังจนรู้เรื่องทุกอย่างแล้วนั่นแหละ คนทั้งสองคนที่ตั้งใจจะมีความลับจำต้องลุกขึ้นมายืนมองไปที่คนมาใหม่ด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกัน

อีกคนตกใจที่ความลับที่ตนตั้งใจจะปิดนั้น แตกตั้งแต่ยังไม่ถึงไหน...

ส่วนอีกคนก็ถึงกับอึ้งไปที่ได้เห็นคนน้องนั้นกล้าขึ้นเสียงใส่พี่หญิงของตน

พี่น้องสองคนนี้มัน...

“ฉันห้ามเขาแล้วนะองค์ราชินี แต่เขาไม่ฟัง”

ตุ๊กตาหิมะตัวขาวที่ได้รับหน้าที่เฝ้าไข้นั้นเดินแทรกเข้าตัว และ มองมาอย่างรู้สึกผิด โอลาฟรู้ขึ้นมาได้เพราะว่าจิตใต้สำนึกของเอลซ่าที่เป็นผู้สร้างนี้สั่งบอกว่า อันนาไม่ควรรับรู้สิ่งที่องค์ราชินีกำลังเอ่ยกับเอเดรีย 

แต่ใครจะห้ามองค์หญิงผู้เอาแต่ใจนี่ได้ล่ะ คงจะมีแต่พี่สาวของนางเท่านั้นละมั้ง

หรือคราวนี้ แม้แต่พระราชินีเอง ก็อาจจะเอ่ยห้ามไม่ได้

“ฉันเป็นคนที่ช่วยพี่ให้รอดจากไอ้กบฏคนนั้น ฉันมีสิทธิ์ที่จะตามพี่ไปในทุกที่ที่พี่คิดจะไป”

ประโยคแสนจะหนักแน่นนั้นหลุดออกมาจากปากของเจ้าหญิงที่ยอมลงให้ผู้เป็นพี่เสมอมา แต่พอมาคราวนี้ดวงตาที่แน่วแน่ที่ส่งตรงมาทำให้ผู้มองรับรู้ว่าคราวนี้นางคงจะไม่ยอมอย่างแน่นอน

ก่อนที่จะได้จัดการกับพวกกบฏ จะเกิดสงครามระหว่างพี่น้องขึ้นมาก่อนหรือไม่นะ...

ดูท่าแล้วครานี้เจ้าหญิงอันนา คงจะเอาจริง...

 

TALK

ทูนหัวว อย่าทำแบบนั้น อย่ากันน้องออกไป สงสารน้องง น้องรักมากนะคะ TT

ปล. ขอโทษที่ให้รอกันนะคะ คือไรท์เขียนเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแหละ แต่ตบตีกับคอม มันต่อเน็ตไม่ได้  หัวร้อนมากก สูนมากสูนที่สุด พอต่อเน็ตคนอื่นกับต่อได้ ทุบทิ้งเลยดีมั้ยยย

 

คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #312 UltimateKnight (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 01:10
    สู้ๆนะคะไรท์เตอร์
    #312
    0
  2. #311 UltimateKnight (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 01:09
    น้องก็น่าเป็นห่วงพี่ก็น่าเป็นห่วง ไม่รู้จะห่วงใครก่อนแล้ว
    #311
    0
  3. #310 AcedemyXia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 22:26

    พี่เอาน้องไปด้วยนะคะ

    #310
    0
  4. #309 Detective New01 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:42
    ถ้าพี่ทิ้งน้องไปอีกจะโกรธพี่แล้วนะคะ​ รู้ว่าน้องรักน้องห่วงอย่าฝืนใจน้องเลยยยยยย​T.T
    #309
    0
  5. #308 bleJ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:27
    ก็น้องเป็นห่วงงงง
    #308
    0
  6. #307 LlttlePHM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:21

    คุณพี่จะต้องจับยัยน้อนขังไม่ให้ไปแน่ๆ เพราะดูแล้วดื้อกันทั้งคู่ ต่อให้คุณพี่อธิบายเหตุผลร้อยแปดพันเก้า และเหตุผลนั้นดีแค่ไหนยัยน้องก็จะรั้นไปจนได้อยู่ดี

    #307
    0
  7. #306 munlaito (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:15

    น้องอันนาเค้าคงห่วงคุณพี่มากๆนะคะ วอนคุณพี่คิดใหม่...
    #306
    0
  8. #305 WhiTeTmW (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:13

    พี่เอลอย่าใจร้ายกับน้องนะ น้องเค้าแค่ห่วงคุณพี่
    #305
    0
  9. #303 หน้าร้อนสีขาว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 10:44

    รอต่อปัยยยยยย

    #303
    0
  10. #302 Wafer12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 00:36
    รอค่าาา <3
    #302
    0
  11. #301 bleJ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 23:59
    ติดมากจนอ่านยาวๆ ยาดมในมือมันสั่นไปหมดTT
    #301
    0
  12. #300 BOOMZA2548 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:35
    รอค่ะๆๆๆๆๆ
    #300
    0
  13. #299 _Kannikar_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:33
    รอออออออออออ
    #299
    0
  14. #297 nuniva (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:12
    รอน้าาาาา
    #297
    0
  15. #296 NWK1412 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:05

    รออออออจ้าาา
    #296
    0
  16. #295 WhiTeTmW (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:46

    รอค่าาาา
    #295
    0
  17. #294 ฟีมฟี่มฟี้มฟี๊มฟี๋ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:45
    อร้ายยยยรีดกำลังอินกับรูปนี้อยู่ รอค่ะ บาปเท่าไหร่ใส่มาค่ะ5555
    #294
    0
  18. #293 Kim Sora (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:45

    สู้ๆนะค้าสา
    #293
    0
  19. #292 munlaito (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:45

    รอๆค้าบบบ
    #292
    0