[Blackpink] พี่จีของลิซ | Lisoo

ตอนที่ 23 : [Jisoo] Chapter :: 21 สร้างเรื่อง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    31 ม.ค. 61





จีซู: เธอจะบอกว่าแคร์แค่พี่ไม่ได้นะลลิซ


Jisoo Talk

ในที่สุดก็วันเสาร์...

กว่าจะผ่านอาทิย์หนึ่งมาได้ชีวิตของคนในวัยทำงานอย่างฉันก็แทบจะเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน ยิ่งตอนนี้มีโปรเจคใหญ่ๆเริ่มทยอยปิดกันไปหลายโปรเจคมันเลยต้องทำให้ฉันต้องมาเร่งรีบทำงานอย่างแทบไม่ได้พัก

แต่ก็ชินซะแล้วล่ะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่เป็นช่วงเร่งงานแบบนี้ ฉันทำงานที่นี่มาก็หลายปี ก็พอจะชินกับระบบหรืออะไรบ้าง

คนที่ฉันอดห่วงไม่ได้คือลลิซต่างหาก

สองสามวันก่อนนี้ดูเพลียๆเหมือนกับคนอดนอน ทั้งๆที่ฉันก็เห็นเขาเข้านอนแต่หัววันทุกวันแท้ๆ

วันนี้น้องนอนตื่นสายมากเพราะเห็นว่าเป็นวันหยุด ฉันก็ไม่ได้ขัดหรือไปกวนอะไร ลลิซอาจจะยังปรับตัวกับชีวิตการทำงานไม่ได้ ก็เตือนไว้แล้ว มันยากกว่าไปนั่งเขียนหลายเท่าเลยล่ะ

ฉันยืนมองลลิซที่ตอนนี้นอนเหยียดตัวยาวอยู่ที่โชฟาด้วยสายตานิ่งๆ เขาเอาผ้าขนหนูผืนหนาปิดหน้าเอาไว้บดบังแสงแดดที่กำลังส่องกระทบเข้ามารบกวนการพักผ่อนในยามบ่ายแก่ๆแบบนี้

นอนตื่นสายแล้วยังนอนกลางวันอีก ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

“ลลิซ...ดูหนังกันมั้ย?”

ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าน้องนอนหลับอยู่รึเปล่าเลยยเอ่ยชวนๆไปอย่างนั้น และ ฉันก็ไม่ได้อยากดูหนังหรือะไรขนาดนั้นหรอก ฉันแต่อยากจะสร้างความสดชื่นให้น้องบ้าง เห็นซึมไปหลายวันแล้วเพราะงานหนัก และ ผลของมันก็เป็นที่น่าพอใจเมื่อลลิซที่เมื่อกี้ฉันเข้าใจว่าหลับได้เลื่อนผ้าขนหนูออกจากใบหน้าตัวเอง แล้วพยักหน้าให้ฉันเบาๆเป็นเชิงตอบตกลง

หนังที่ฉันเลือกดูกับลลิซในวันนี้เป็นหนังที่ฉันอยากดูมานานมากแล้ว และ ซื้อแผ่นเก็บไว้นานมากแล้วเช่นกันแต่เพราะงานที่ทำเลยทำให้ไม่มีเวลาดูเลย พอมาวันนี้ โอกาสมาถึงก็คงไม่ผิดหรอกนะที่ฉันเลือกที่จะใช้เวลาที่มีความสุขนี้กับลลิซ...

สองชั่วโมงผ่านไป

“ฮึก...”

“พอได้แล้วน่าจี หนังมันก็จบไปแล้ว”

ยิ่งลลิซเอ่ยปลอบโยนมากแค่ไหนขนบน้ำตาที่ฉันสร้างเอาไว้กลั้นมันก็ยิ่งพังทลายลงมามากเท่านั้น จนฉันต้องซบหน้าลงกับไหล่ของคนเป็นน้องแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหมดฟอร์ม

ก็หนังมันเศร้านี่น่าจะให้ทำไงได้

“หึ...”

แม้ว่ามือเรียวยาวนั้นจะกำลังตบไหล่เพื่อปลอบฉันให้หยุดร้องไห้อยู่ แต่หูของฉันกับได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆจากลำคอของอีกฝ่าย ทำให้อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมามองค้อนเขาทั้งน้ำตา

“หัวเราะอะไรลลิซ”

“หัวเราะจีนั่นแหละ มีอย่างที่ไหนร้องไห้ตามหนังเป็นเด็กๆ”

แม้ว่าฉันจะมีฟอร์มไม่มากเมื่อยู่กับลลิซ แต่การมาหัวเราะกันแบบนี้มันเกินไปหน่อย คนมันเศร้านี่แล้วเขาไม่อินเลยรึไงทั้งๆที่หนังมันดีขนาดนั้นหรือไม่ได้ตั้งใจจะดูด้วยตั้งแต่ต้น เมื่อความคิดพาลๆเริ่มเข้าครอบงำจิตใจฉันจึงสบัดตัวออกจากอ้อมกอดเขาแล้วเดินงอนๆเข้าห้องน้ำไป เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาให้ตัวเองหยุดร้องไห้ตามหนังเสียที

ไอ้เราก็อุตส่าห์หาอะไรสนุกๆทำด้วยกัน ที่ไหนได้มาขำกันซะอย่างนั้น

“ลิซล้อเล่นน่า”

เมื่อเห็นว่าฉันทำท่าเหมือนจะโกรธขึ้นมาจริงๆแล้ว ลลิซจึงรีบตามมาเกาะประตูห้องน้ำง้อ พร้อมกับยิ้มให้เหมือนเด็กๆ ด้วยความหมั่นไส้ฉันจึงเปิดน้ำที่อ่างล้างมือสุดแรง และ วักน้ำใส่เขา จนเจ้าตัวเขาร้องโวยวายขึ้นมา

“จี! เห็นมั้ยว่าพื้นห้องมันเปียกเนี่ย!

แม้จะโดนต่อว่าแต่ฉันก็ยังไม่สนใจอยู่ดี คอยดูเถอะวันนี้จะไม่ให้กินข้าวเย็น

“จี...”

ในจังหวะที่ฉันกำลังจะเดินเลี่ยงน้องไปเข้าห้องนอนที่อยู่อีกฝั่งตรงข้าม ลลิซก็อาศัยสกิลความมือไวของตัวเอง รวบตัวฉันเข้าไปกอดเอาไว้ทั้งตัว แน่นอนอยู่แล้วว่าฉันต้องดิ้นสุดแรง แต่ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้กินอะไรเข้าไป ถึงได้มีแรงมากมายขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้อีกหน่อยฉันคงจะทำอะไรเขาไม่ได้เลย

แต่ขืนตัวออกจากกอดของน้องยังทำไม่ได้เลย...

“ลิซขอโทษ...นะคะ”

น้ำเสียงอ้อนๆที่น้องใช้กระซิบข้างหูฉัน ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปากเอาไว้เพราะไม่อยากจะเผลอยิ้มให้เด็กมันได้ใจ พอเห็นว่าฉันยังนิ่งลลิซก็ยิ่งอ้อนหนักข้อขึ้นไปอีก ด้วยการซุกหน้าลงมาตามซอกคอ แล้วหอมแก้มสลับกันไปมาช้ายขวา จนฉันต้องยกมือขึ้นมาห้ามปราม

“พอแล้วลลิซ!

“ลิซไม่ได้จะล้อจี แค่เห็นว่าจีน่ารักดีก็แค่นั้น”

“...”

“หายโกรธลิซนะคะคนดี”

วินาทีนั้น ไม่ว่าจะโกรธอะไรน้องอยู่ก็ตาม แต่วินาทีที่น้องพูดประโยคนั้น พร้อมกับสายตาออดอ้อนที่เขาใช้มันได้เก่งกว่าใครที่ฉันเคยรู้จัก แค่นั้นแหละ มันทำให้ฉันที่ตอนแรกตั้งใจจะโกรธยาวไปถึงพรุ่งนี้กับเป็นวันต้องฉีกยิ้มเพราะเขาจนได้

“หายนะ?”

“อื้ม”

จุ๊บ~

“น่ารักที่สุดเลย”

สัมผัสสุดท้ายของลลิซที่เจ้าตัวทิ้งเอาไว้ทำให้ฉันต้องยืนค้างเติงอยู่บริเวณนั้นราวกับคนสติหลุด แม้ว่าคนทำจะผละตัวออกไปกระโดดขึ้นโชฟาแล้วนอนดูหนังอย่างสบายใจแล้วก็ตาม แต่สัมผัสแผ่วเบา และ รวดเร็วที่เขาทิ้งเอาไว้ตรงริมฝีปากมันทำให้ฉันต้องยืนค้างใจเต้นแรงไปไหนหรือทำอะไรไม่ถูกสักอย่าง

ร้ายขึ้นทุกวัน...

 

เขาว่ากันว่าความสุขของคนเรามักจะผ่านไปเร็วเสมอ เพราะงั้นความสุขในวันหยุดก็เช่นกัน หลังจากที่ใช้เวลาในวันหยุดยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ก็ต้องกลับมาประสบกับการทำงานที่เหนื่อยยากแบบนี้อีกแล้ว

มาเริ่มนับวันกันใหม่ว่าเมื่อไรจะถึงวันเสาร์...

วันนี้ลลิซออกมาจากห้องก่อนตั้งแต่เช้าโดยที่ทำอาหารทิ้งเอาไว้ให้กิน ฉันล่ะแทบไม่อยากจะเชื่อ เพราะปกติฉันเองต่างหากที่เป็นฝ่ายทำให้เขากิน เพราะสกิลทำอาหารของลลิซในอดีตนั่นทำได้เพียงต้มมาม่าเท่านั้น แต่ดูเหมือนคราวนี้มันจะต่างออกไป เพราะอย่างน้อยอาหารที่เขาทำมันก็สามารถทานได้น่ะนะ

 

ก็อกๆ

ตอนนี้ฉันอยู่ที่บริษัทแล้ว...

เสียงเคาะประตูกระจกที่กลั้นระหว่างโต๊ะของฉันกับคนในแผนกภายนอกเอาไว้ดังขึ้น ทำให้ฉันต้องเงยหน้าจากเอกสารขึ้นไปมองว่าใครกันที่มารบกวน เพราะฮานิคนที่เข้าออกห้องนี้เป็นประจำตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่โต๊ะเพราะฉันไหว้วานให้เขาขึ้นไปส่งเอกสารที่ชั้นบนให้

“พี่จีซูครับ เรามีเอกสารด่วนถึงฝ่ายออกแบบครับ”

“เอาเข้ามาสิ เดี๋ยวพี่เช็นให้”

“เอ่อ...คือผมพบปัญหาบางอย่างครับ เราอาจจะต้องแก้ไข”

“เหรอ งั้นทำโน๊ตเอาไว้แล้วรอฮานิมาเอาขึ้นไปให้ก็แล้วกันนะ”

“ด่วนครับพี่”

ปัง!

เด็กในแผนกคนนั้นสะดุ้งตกใจไปเล็กน้อย เพราะฉันที่มีท่าทีนิ่งเฉยเมื่อกี้ กระแทกแฟ้มลงใส่โต๊ะอย่างคนใส่อารมณ์ ฉันก็รู้นะว่าไม่ควรทำอย่างงี้กับลูกน้องแต่ปัญหาบางอย่างมันก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน ถ้าเรามาลัดขั้น มันอาจจะทำให้ระบบภายในแผนกของเราทั้งหมดรวนได้

กับลูกน้องบางทีก็ต้องเด็ดขาดบ้างมาทำใจดีมาก เดี่ยวจะเล่นหัวกันไปใหญ่

“งั้นนายขึ้นไปกับพี่ เดี๋ยวนี้เลย”

ฉันว่าอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหมุนตัวออกจากโต๊ะแล้วเดินนพนักงานคนนั้นไปที่ลิฟท์หน้าแผนก

“คะ...ครับ”

“ถ้ารู้ว่ามันด่วนทำมั้ยถึงไม่เอาเข้ามาก่อน ต้องรอให้มันมีปัญหาก่อนรึไง” ระหว่างที่รอลิฟท์เคลื่อนฉันก็บ่นไปตามประสาถึงความทำงานไม่ได้เรื่องของคนในความรับผิดชอบของตัวเอง ช่วงนี้งานมีปัญหาบ่อยมาก จนฉันตามแก้แทบไม่หวาดไม่ไหว้

“ขะ...ขอโทษครับ พอดีผมเพิ่งเช็ค...”

“ช่างเถอะ ต่อไปก็ระวังล่ะกัน”

“ผมจะระวังครับพี่!!

เขาพูดเสียงดังฟังชัดพร้อมกับโค้งหัวให้ฉันเล็กน้อย ในจังหวะที่ลิฟท์ได้เคลื่อนตัวมาจนถึงชั้นที่พวกเราต้องการพอดี ฉันที่กำลังหัวเสียกับการทำงานไม่เป็นระบบ ต้องอารมณ์บูดขึ้นไปอีกเมื่อพบกับฮานิคนที่ฉันต้องการตัวที่สุดมายืนเก้ๆกังๆ อยู่ในแผนกออกแบบ

“ทำไมลงไปช้าจังฮานิ”

“คือ...รอส่งเอกสารให้พี่มาร์คค่ะพี่จีซู”

“แล้วทำไมไม่เอาเข้าไป งานข้างล่างจะล้นหัวอยู่แล้ว” ฉันกรอกตาไปมาด้วยความเหนื่อยหน่าย คือด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม พี่มาร์คเขาไม่มีเลขาหรือผู้ช่วยไว้ช่วยงานเหมือนกับหัวหน้าทีมคนอื่นๆ เพราะแบบนี้งานไหนที่เกี่ยวกับแผนกออกแบบขั้นตอนมันก้เลยจะช้าหน่อยเพราะมันจะผ่านพี่มาร์คคนเดียวทุกอย่าง

คนในบริษัทถึงได้เรียกแผนกนี้ว่าแผนกอินดี้ไงล่ะ เพราะมีหัวหน้าทีมเอาตัวเองเป็นใหญ่แบบนี้

“คะ...คือ”

พอเห็นว่าเด็กคนนั้นลังเล ฉันที่กำลังรีบเป็นทุน ก็ไม่รอช้าที่จะเคาะประตูสองสามทีเป็นเชิงขออนุญาติแค่พอเป็นมารยาทเท่านั้น ก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปโดยที่เจ้าของห้องยังไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาด้วยซ้ำ

“อ้าว จีซู...”

แต่ภาพที่ฉันเห็นภายในห้องทำงานของพี่มาร์คทำให้ฉันกับเด็กในแผนกคนที่ตามขึ้นมานั้นถึงกับชะงักไปอย่างอึ้งๆ มีเพียงฮานิเท่านั้นที่ทำหน้าเหมือนอารมณ์ว่า ก็บอกแล้ว ส่งมาให้

“จี...”

“ทำงานกันอยู่เหรอ ขอรบกวนเวลาสักนิดได้มั้ย”

ตอนที่ฉันเปิดประตูเข้ามาฉันเห็นลลิซโน้มตัวลงไปหาพี่มาร์คที่กำลังนั่งวาดอะไรสักอย่างอยู่บนโต๊ะ ท่าทีใกล้ชิดของพวกเขา มันทำให้ฉันกัดริมฝีปากจนเจ็บไปหมด ทำไมถึงแอบมาทำอะไรกันสองคนแบบนี้ ใจของฉันเต้นกระหน่ำขึ้นมาอย่างรุนแรงจนเผลอมโนภาพไปว่าตัวเองได้เดินไปผลักน้องออกมาจากผู้ชายคนนั้นแล้วเรียบร้อย

 แต่พอเห็นรอยยิ้มของพี่มาร์คเท่านั้นแหละ ฉันถึงได้มีสติ รอยยิ้มเหยาะน่ารังเกียจนั้นมันทำให้ฉันรู้ได้เลยว่า สิ่งที่มันกำลังเกิดขึ้น พี่มาร์คตั้งใจให้เป็นแบบนี้ เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจให้ฉันขึ้นมาเห็นหรอก เขาแค่สร้างสถานการ์ณความเข้าใจผิด แล้วหวังว่าข่าวลือพวกนี้จะลอยไปเข้าหูเขาเอง

ที่ฉันขึ้นมามันคือแจ็คพ็อตไงล่ะ

แต่ฉันจะมาผิดใจกับน้องเพราะผู้ชายคนนี้ไม่ได้...

ในตอนนั้นเองฉันไม่แคร์แล้วว่าเจ้าของห้องจะว่ายังไง แต่ฉันถือวิสาสะเดินดุ่มๆเข้าไปนั่งที่โชฟารับแขกกลางห้อง โดยที่มีลูกน้องสองคนรีบเดินตัวลีบตามมาด้วย

“ลลิซออกไปก่อนนะ พี่คุยงานแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวพี่สอนให้ต่อ”

สายตา น้ำเสียง ของพี่มาร์คที่เขาใช้กับลลิซมันคงสร้างความลำบากใจอยู่มากพอประมาณ เพราะน้องได้ส่งสายตาอึดอัดนั่นมาทางฉัน แต่ฉันเลือกที่จะเมิน ไม่ใช่เพราะโกรธหรือไม่เข้าใจ แต่มันต้องไม่ใช่เวลานี้

ฉัน...เข้าใจน้องเสมอ แต่คนอื่นล่ะ จะว่ายังไง ภาพที่ฉันเห็นพวกเขาก็เห็นเหมือนกัน แต่ความคิดของคน มันไม่มีทางจะเหมือนกันหรอกนะ

ฉันไม่อยากจะให้ใครมองน้องไม่ดี

เรื่องข่าวลือภายในแผนกที่เขาลือกัน ใช่ว่าฉันจะไม่เคยได้ยิน ใช่ว่าจะไม่เคยลอยไปเข้าหูฉันเรื่องที่ว่าทั้งสองคนนั้นมีท่าทีใกล้ชิดกัน

ฉันเข้าใจน้องเสมอ...แต่คนอื่นไม่ใช่

ลลิซชอบพูดว่าแค่ฉันเข้าใจก็พอแล้ว แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไป

ฉันรู้ ว่าเราจะมาแคร์คนทั้งโลกก็ไม่ได้

แต่เราจะไม่แคร์ใครเลยก็ไม่ได้เช่นเดียวกัน

พี่มาร์คได้สร้างเรื่องยุ่งยากให้ลลิซเสียแล้ว...




เรื่องบางเรื่องถึงเเม้มันจะเข้าใจได้ แต่มันก็มีข้อจำกัดของมัน...

อย่าหวังจะได้เห็นฉากผิดใจกันของทั้งสองคนเรื่องพี่มาร์คอีก ก็จีซูเคยทำร้ายใจน้องไว้เลยไม่กล้าที่จะมีปัญหาอีก 555555

ปล. ช่วงนี้เรือบินมากกก โมเม้นเยอะจนชิปไม่ทัน กราบ แบล็คพิงค์ทีวี

ปล.2 ไม่มีอะไรให้ชงแล้วค่ะ มันจริงเกินไป 55555

อย่า



#คนดีของลิซ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

337 ความคิดเห็น

  1. #335 พี่POP (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 16:16
    เริ่มเบื่อดราม่าพี่มาร์คแล้วอ่ะ 555
    #335
    0
  2. #320 PratuanPKJ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 09:10
    โอ้ยชอบไรท์ แจวเข้าไปสิ
    #320
    0
  3. #303 Mayyxz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:21
    กระชากพี่มาร์คมาตบได้มั้ยเนี่ย โมโหๆๆ ทำน้องเสียหาย อินจัด
    #303
    0
  4. #267 Peeleed (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 12:55
    ไรท์สู้ๆ เราจะร่วมเสพโมเม้นปายยย
    #267
    0
  5. #266 Nischa-j (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 09:02
    พี่มาร์คคะ....
    #266
    0
  6. #265 benza_2011 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 07:53
    เรือเหาะค่ะ
    ช่วงนี้แฮปปี้555555
    #265
    0
  7. #264 yupaka (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 07:08
    กำลังยิ้มอยู่ดีๆเลื่อนมาเจอพี่มาร์คคว่ำปากแทบไม่ทันน่ารำคาญไม่เคยเปลี่ยน
    #264
    0
  8. #263 KOONIslamic (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 06:05
    รับรอง ตลึง ตาโต 55555+
    #263
    0
  9. #262 KOONIslamic (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 06:04
    พี่จีซูประกาศไปเลยว่าพี่เป็นเเฟนกับลิซอ่ะ
    #262
    0
  10. #261 jill_valentine04 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 05:32
    เมื่อไหร่ มาร์คแกจะไปจากลิซูสักที
    #261
    0
  11. #260 KOONIslamic (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 21:25
    ต่อเร็วสิไรท์ รอๆๆๆๆๆ
    #260
    0
  12. #259 yupaka (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 07:41
    โมเม้นเยอะจนเอาไปใช้ได้ทั้งปี
    #259
    0
  13. #258 KOONIslamic (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 02:23
    มาต่อไวๆเด้อ
    #258
    0