[Blackpink] พี่จีของลิซ | Lisoo

ตอนที่ 2 : [Lisa] Chapter :: 02 ก็คนมันห่วง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    10 ก.พ. 60






EP: 2 ก็คนมันห่วง

ลิซ่า: ถึงน้อยใจยังไง ก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี...




"ลิซ่า วันนี้ไม่ไปตามเฝ้าพี่จีซูของเเกเหรอ" 

 

แชยองเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าฉันเอาแต่นั่งทำหน้ามุ้ยมานานนับชั่วโมงแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาช่วงเย็น หลังเลิกเรียนเพราะว่ามีงานค้างอยู่มากมายฉันเลยนัดเพื่อนมาทำ แต่ใครจะไปคิดล่ะ ว่าตัวเองจะทำได้แค่นั่งเท้าคางทำหน้า ซังกะตายแบบนี้ 

 

ก็อยากจะไปใจจะขาด แต่ไม่รู้เขาจะอยากให้ไปมั้ย... 

 

"ไม่อ่ะ วันนี้จีซูมีงานเลี้ยงของบริษัทฉันไม่อยากตามไปกวน" 

 

"ได้ไง ยอมง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ" 

 

มาแล้ว...  ด้อยากจะยอม แต่ถ้าไปจีจะโกรธมั้ยให้ทาย พอโกรธแล้วก็ไม่ยอมมองหน้า ไม่ยอมยิ้มให้ ไม่ยอมให้เข้าใกล้ ไม่ชอบเอาเสียเลย... 

 

"ถามจริง ลิซ่าแกจะหวงอะไรนักหนากับพี่สาวข้างบ้านคนนี้" 

 

เจนนี่เพื่อนอีกคนของฉันเอ่ยถามขึ้นมา เพราะว่าเธอเดินออกไปซื้อขนมมาตุนไว้ทำาน แล้วดินเข้ามาได้ยินประโยคสุดท้ายของบทสนทนาเข้าพอดี จึงทำให้ออกความคิดเห็นได้แค่นั้น 

 

"แกไม่รู้อะไรนะเจน คนที่เราเคยสนิทด้วยมากๆอ่ะ เราก็เห็นเขาเป็นคนสำคัญเสมอมา  แล้วอยู่ๆวันหนึ่งเขาก็เปลี่ยนไป ผิดเหรอที่เราอยากจะได้สิ่งที่เคยเป็นของเรากลับคืนมา" 

 

"เฮ้ย...อย่าลากเข้าดราม่า ไม่ชอบ" 

 

แชยองเห็นท่าบรรยากาศไม่ดีเลยยกมือปางห้ามญาติขึ้นมาเบรฉันไว้เสียก่อน ก่อนที่ฉันจะร่ายยาวเกี่ยวกับความสัมพันธ์อันซับซ้อน ระหว่างฉันกับคิมจีซู... 

 

ความจริง เราอาจจะดีกันกว่านี้ก็ได้ ถ้ามันไม่มีจุดแตกหัก... 

 

ใครมันจะอยากไปแตก ที่ทำไปก็หวังดีทังนั้น แต่จีซูมองไม่เห็น ฉันก็ไม่อยากจะอธิบายอะไร ปล่อยให้เข้าใจผิดไปเถอะ เพราะยังไง เขาก็มองเห็นฉันเป็นน้องอยู่แล้ว ถึงจะไม่โกรธก็ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว 

 

"ไม่เอา ไม่เครียด งานที่อาจารย์สั่งก็เครียดจะตายอยู่แล้ว ฮึบเข้าไว้ๆ" 

 

คำปลอบใจแบบเด็กๆของเจนนี่ ทำให้ฉันยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเผลอสูดลมหายใจฮึบๆ ตามอย่างที่เจ้าตัวเขาบอกโดยที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไปทำไม แต่มันก็ทำให้มีแรงใจขึ้นมาได้ในระดับหนึ่งนะ 

 

ทุกอย่างภายในห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ทุกคนล้วนทำหน้าทีของตัวเอง ส่วนฉันก็นั่งจ้องหน้ากระดาษที่ว่างเปล่านี้ต่อไป คิดอะไรไม่ออกจริงๆ 

 

แล้วจู่ๆ แชยองก็พูดทะลุกลางวงขึ้นมา เหมือนกับว่าทนเห็ท่าทีที่ฉันเป็นแบบนี้ไม่ได้... 

 

"ตามเถอะ แกเคยบอกว่าจีซูของแก คออ่อนไม่ใช่่เหรอ ปานนี้โดนมอมไปถึงไหนต่อไหนแล้ว" 

 

นั่นน่ะสิ ทำไมฉันถึงมานั่งซึอยู่ตรงนี้ ทังๆที่ควรจะเป็นห่วงจีมากกว่า 

 

โง่ที่สุดเลยลลิซ! 

 

เมื่อคิดได้แบบนั้น ฉันก็รีบลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่่ยนเสื้อผ้าอย่างรีบร้อน ทำเอาเจนนี่ที่นั่งคิดงานเงียบๆถึงกับสะดุ้ง พร้อมกับส่งคำด่าทางสายตามาให้  

 

"อะไรของแก..." 

 

ฉันไม่ได้สนใจกับคำทักท้วงอะไรของเพื่อน แต่กับเลือกหยิบกางเกงยีนง่ายๆกับเสื้อเชิตสีขาวมาสวมทับเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นที่ใส่อยู่บ้านเป็นประจำอยู่แล้ว ก่อนจะหยิบกระเป๋าสตางค์ และ เสื้อแจ็คเก็จหนังออกไปด้วยเพื่อกันลม 

 

"ไปแล้วนะ ฝากห้องด้วย" 

 

"ให้ไปเป็นเพื่อนมั้ย" 

 

"ไม่เป็นไร! ขอบใจนะแชง เจน" 

 

 

ฉันใช้เวลาไม่นานเพื่อมาถึงสถานที่เลี้ยงฉงบริษัทจีซู ซี่      

 

สถานที่นี้เป็นร้านอาหาร กึ่งสถานบันเทิง ที่ดูแล้วก็ไม่ได้อันตรายอะไร ทำให้ฉันโล่งใจได้ไปเปราะหนึ่ง แต่จะโ่งใจได้ร้อยเปอร์เช็นก็ต่อเมื่อเห็นจีซูสีก่อน 

 

เมื่อผ่านด่านการ์ดที่รอตรวจบัตรอยู่หน้าประตูมาได้เเล้ว ฉันก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อหาโต๊ะ หรือตำแหน่งที่พวกจีซูน่าจะนั่งอยู่ เพื่อนร่วมงานของจีซูฉันก็รู้จักเกือบหมดแล้ว เพราะชอบไปนั่งรอที่ที่ทำงานบ่อยๆ จนทุกคนคุ้นหน้า แล้วคิดว่าฉันเป้นน้องสาวของจี เเม้ว่าจีจะชอบปฏิเสธว่าไม่ใช่ก็ตาม  

 

และไม่นานฉันก็เจอ ตาฉันมีเรดาร์ค้นหาจีซูอยู่เป็นทุนอยู่แล้ว ไม่อยากจะบอก ภาพที่ฉันเห็นคือ จีนั่งอยูาท่ามกลางเพื่อนๆ ท่าทางดูมีความสุขดี อาจจะขัดใจนิดหน่อยกับคนที่นั่งข้างจีในตอนนี้ 

 

ผู้ชายคนนั้น... 

 

ช่างมันเถอะ ถ้าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ก็ขอนั่งมองอยู่ห่างๆแบบนี้แหละ ดีกว่าจะเข้าไปกวนให้เขาโกรธ  

 

เมื่อคิดได้ ฉันจึงเลือกนั่งลงบนโต๊ะเดี่ยว ในมุมที่สามารถมองเห็นจีซูได้ชัดเจน ก่อนจะรับเมนูมาสั่งอะไรง่ายๆดื่มสำหรับตัวเอง  

 

รู้งี้ชวนพวกนั้นมาด้วยก็ดี จะได้ไม่ต้องนั่งเหงาคนเดียว เฮ้อ... 

 

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง โต๊ะของจีซูก็ไม่มีวี่เเววว่าจะเลิกรากันง่ายๆ มีแต่เพิ่มความอึกกระทึกขึ้นเรื่อยๆ ฉันสังเกตจีซูผ่านความมืดสลัว แล้วก็เห็นว่าสายตาของเธอเริ่มปรือปรอยแล้ว 

 

ดื่มไม่ถึงสามแก้วด้วยซ้ำ...หรือว่าฉันจะนับผิด 

 

ไม่ผิดหรอก ไม่เคยคลาดสายตาสักหน่อย แต่จีน่ะ คออ่อนเองมากกว่า หวังว่าจะรู้ลิมิตตัวเองแล้วปรีกตัวเองออกมานะ ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งจริงๆวันนี้ 

 

และแล้ว สิ่งที่ฉันคิดมันก็เกิดขึ้น เมื่อจีซูปฏิเสธเครื่องดื่มมึนเมาเเก้วที่สี่จากคนที่นั่งข้างๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงไปทางห้องน้ำกับเพื่อนผู้หญิงอีกคนที่ฉันพอจะเคยเห็นมาบ้าง รู้สึกจะเป็นลูกน้องในแผนกของจีซู  

 

เมื่อเห็นว่ามีคนไปเป็นเพื่อน ก็ขอไม่ตามไปดีกว่า กลัวจะโป๊ะแตกเจอกันเสียก่อน ถ้าจีซูทังเมาทังโกรธ ถึงจะเป็นฉันก็รับมือไม่ไหว 

 

แต่แล้ว หลังจากนั้นไม่กี่นาที สิ่งที่เกิดขึ้นบนโต๊ะนั้น ทำให้ฉันคิดว่าการตัดสินใจของฉันถูต้องมาก ที่ไม่ลุกตามจีซูไป  

 

ผู้ชายเห็นแก่ได้คนนั้น ใส่บางอย่างลงในแก้วน้ำของจีซู ... 

 

ไม่รอช้า ฉันรีบลุกขึ้นยืน พร้อมกับวางเงินที่คิดว่าน่าจะพอค่าเครื่องดื่มที่สั่งมาไว้ที่โต๊ะแล้วเดินตรงเข้าไป หาคนกลุ่มนั้นทันที 

 

หน็อย ไม่เข็ดไม่จำ มันกล้าเเตะต้องจีซูของฉันมาถึงสองครั้งแล้วนะ! 

 

ฉันเดินดุ่มๆ ผ่านคนที่มองมาอย่างสงสัยมาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ชายคนนั้น ก่อนจะฉีกยิ้มที่คิดว่า 'น่าจะ' ดูจริงใจที่สุดไปให้ 

 

"หวัดดีค่ะ พี่มาร์ค..." 

 

"อ้าว ลลิซ" 

 

"ลิซ่าค่ะ คือจีฝากให้มาเอาของค่ะ พอดีจีบอกว่าจะกลับแล้ว" 

 

ฉันว่าเสียงเรียบๆ ก่อนกับปรายตาไปมองกระเป๋าของจีซูที่อยู่ข้างผู้ชายคนนี้อย่างสื่อความหมายสิ่งที่ต้องการ การเดินเข้ามาของฉันทำให้ทังโต๊ะที่กำลังสนุกสนานอยู่เมื่อกี้ถึงกับตกอยู่ในความเงียบงัน  

 

"น้องสาวจีซูค่ะ" 

 

เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาด้านหลัง ทำให้ฉันจำเป็นต้องหันกลับไปมอง เเละเห็นว่าเธอกำลังอธิบายสถานะของฉันกับผู้ชายคนหนึ่ง แลดูแล้วน่าจะเป็นหัวหน้าของจีซูนะ 

 

เคารพผู้ใหญ่ไว้ก่อนดีกว่า เมื่อคิดได้ ฉันจึงหันไปโค้งให้เขาคนนั้นอย่างนอบน้อม ก่อนจะก้มลงดึงเอากระเป๋าของจีมาคล้องไว้ที่ไหล่ แล้วหมุนตัวกลับออกมาทันที คิดว่าจะไปตามจีที่ห้องน้ำให้กลับพร้อมกันเลย 

 

แต่ทุกอย่างมันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อฉันหมุนตัวกลับมา แล้วก็เจอกับจีซูเข้าให้พอดี จีซูมีท่าทีงงๆ เมื่อเห็นฉัน ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป ทำให้ฉันรับรู้ได้ว่าโกรธแน่นอน 

 

"เอากระเป๋าพี่มาลิซ" 

 

"ไม่ กลับกันเถอะจี ลิซอยากกลับ" 

 

"พี่ไม่เคยบอกให้เธอมาตาม! เอาของพี่คืนมา" 

 

เสียงดังอีกแล้ว จีซูไม่น่ารักเลย  

 

ไม่ว่ายังไงจีก็โกรธอยู่แล้ว ฉันเลยตีมึน เดินสวนออกมาเงียบๆพร้อมกับกระเป๋าของเธอ และ แน่นอนว่าเธอต้องเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงตามออกมา คงอยากตามมาหาเรื่องทะเลาะกับฉันมากกว่าที่จะนั่งดื่มต่อไปในวงนั้น 

 

ก็ถือว่าเป็นผลลัพที่ดี... 

 

"จีซู เอารถมารึเปล่า" 

 

"ไม่! แล้วใครบอกจะกลับ เธอผิดคำพูดกับพี่อีกแล้วนะลลิซ" 

 

"งั้นเราเรียกรถกลับดีกว่าเนอะ เพราะจีก็เมา เค้าก็ไม่มีใบขับขี่ โดนเรียกมาแล้วจะยุ่ง" 

 

ฉันทำเป็นหูทวนลมกับคำต่อว่านั้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาบริการรถแท็กซี่่ทันที  

 

แต่ก่อนที่จะมีใครรับสาย จีซูก็เดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับกระซากโทรศัพท์ที่อยู่ในมือฉันไปเสียก่อน ย้ำนะว่ากระซาก... 

 

ไม่น่ารักเลย... 

 

"เธออยากจะกลับก็กลับไปเลย พี่มากับใครพี่ก็จะกลับกับคนนั้น" 

 

ว่าแล้วจีซูก็หันหลังเตรียมจะเดินกลับเข้าไปข้างใน โดยที่ไม่สนใจกระเป๋า หรือว่าอะไรทังสิ้น อึ้งไปเลยสิฉัน แล้วจีมากับใครล่ะ พี่มาร์คงั้นเหรอ 

 

"จี! กลับมาเลยนะ!!" ฉันตะโกนตามหลังไป แต่จีซูไม่มีท่าทีว่าจะหันกลับมา 

 

"จีซู! คิมจีซู!!!" 

 

จะไปจริงๆน่ะเหรอ... 

 

"โอย..." 

 

"ลิซ!!" 

 

ทุกอย่างมันกระทันหันไปหมด ตัวฉันเองเดินตามจีซูไปตอนไหนก็ไม่รู้ เหมือนเดินตามแบบไม่รู้ตัวเลยไม่ได้มองทาง มันเลยทำให้ฉันชนเข้ากับ ร่างสูงๆของใครบางคนที่เดินเข้ามาพอดี เพราะไม่ได้ตั้งตัว ก็เลยทำให้ล้มลงไปจนหมดท่าแบบนี้ 

 

"ขอโทษครับ เป็นอะไรมากรึเปล่า" ผู้ชายตัวสูงที่ฉันเดินชนเอ่ยถามขึ้นมาอย่างมีมารยาท พร้อมทังยื่นมือมาช่วยดึงฉันให้ลุกขึ้น 

 

"ไม่เป็นไรค่ะ เดินไม่ดูทางเอง" 

 

ฉันบอกกับผู้ชายคนนั้นปัดๆก่อนจะลุกขึ้นตามแรงขึ้นของเขา แล้วเช็คร่างกายตัวเองว่าเจ็บตรงไหนบ้าง โชคยังดีที่สวมกางเกงขายาว เลยทำให้มีเเค่มือเท่านั้นที่กระเเทกกับพื้นชีเม้นเเข็ง 

 

"ลิซ เป็นไงบ้าง" 

 

จีซูที่เดินกลับมาถึงตัวทีหลังเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็นห่วง เอ่อ เป็นอะไรก็ช่างเถอะ แต่จะอุปทานเอาเองว่าเป็นห่วง ใครจะทำไม 

 

"ไม่เป็นไร..." 

 

"เดินทำไมไม่ดูทาง เจ็บเลยเห็นมั้ย" 

 

จีซูพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดุๆ พร้อมทังจับมือทังสองข้างของฉันไปหงายดูเพื่อสำรวจบาดแผล  

 

เหอะ เพราะใคล่ะ 

 

"จะกลับกับลิซได้รึยัง" 

 

และสุดท้าย จีซูก็ยอม ต้องแบบนี้สินะ ต้องให้เจ็บตัวก่อนสินะ พูดอะไรถึงจะฟังเนี่ย  

 

คิมจีซู คนดื้อด้าน... 



อย่า


 



 ฟิคสนองนี๊ด เขียนแค่ที่อยากอ่าน 


เป็นมโนภาพที่จินตนาการขึ้นมาเอง ตามความขี้ชิปที่มีอยู่ในสายเลือด

ไม่ได้มีปัญหากับพี่มาร์ค ส่วนตัวเป็นบิ๊กแฟน แต่มันแค่หาคนลงไม่ได้ อิอิ




#คนดีของลิซ
























 

 

 

 

 

 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

337 ความคิดเห็น

  1. #17 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:49
    น้องหวังดีนะจซู อย่ารำคาญน้อง ถ้าเกิดวันไหนน้องมันไม่เป็นห่วงแล้วอย่ามาร้องไห้นะ //หวัง... แกนี่เด่นจริงๆ 555555555555
    #17
    0
  2. #13 Milkypig (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:43
    หวังมาทุกตอนทั้งที่ไม่ได้อยู่ในเรื่อง 555 // ลิซดูรักและเป็นห่วงจีจริงๆอ่ะ. ถ้าวันใดวันหนึ่งลิซไม่อยู่ จีจะเสียใจนะ!
    #13
    0
  3. #10 pandora-N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:22
    ขำรูปคาดหวังทุกครั้งที่เห็น ถถถถถ
    #10
    0
  4. #9 Himmie22 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:50
    รอน้าไรท์
    #9
    0
  5. #8 yupaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:28
    พี่จีอย่าดุน้องๆแค่เป็นห่วง555
    #8
    0
  6. #7 Panida Ketkaew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:32
    จะคาดหวังเพราะมีภาพนี้แหละค่ะ
    #7
    0
  7. #6 nawaporn102546 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:56
    อยากอ่านแล้ววววว
    #6
    0