[Blackpink] พี่จีของลิซ | Lisoo

ตอนที่ 15 : [Jisoo] Chapter :: 13 เศษหนึ่ง ความรู้สึก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    27 ส.ค. 60







EP13: เศษหนึ่ง ความรู้สึก


จีซู: ยอมรับนะว่าฉันก็หึงน้อง แม้ว่ามันจะเพียงเเค่เศษหนึ่งของความรู้สึกก็ตาม




เพราะคำพูดที่สวยหรูพวกนั้น มันทำให้ฉันเชื่อใจลลิซอย่างสนิทใจ...เหมือนตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่โดนเด็กหลอกเลยว่ามั้ย? แต่ถามว่าฉันเชื่อร้อยเปอร์เชนมั้ยเรื่องที่ลลิซอธิบายเกี่ยวกับพี่มาร์ค บอกได้เลยว่าฉันเกือบจะเชื่อ เกือบจะเชื่อเขาแล้วจริงๆ ถ้าเกิดว่าช่วงนี้เด็กคนนั้นไม่ทำตัวมีพิรุธขนาดนี้

                ลลิซที่เคยติดฉันแจแทบจะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้ ในช่วงนี้ฉันไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองรึเปล่าว่าน้องทำตัวห่างเหินออกไป เขาไม่กลับมาทานข้าวด้วยทุกวันอย่างที่เคยสัญญาไว้ เอาแต่ส่งข้อความมบอกว่ายุ่งเรื่องที่มหาลัย เขาไม่วอแว ไม่ตามมานอนที่ห้องด้วยอย่างที่จะเป็น แล้วก็ให้เหตุผลว่าเขาทำงานจนดึกทุกวันเลยไม่อยากรบกวนฉัน

                แต่ลลิซก็คงไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู๋เนี่ยแหละ มันคือการรบกวนจิตใจฉันชั้นดี จนแทบจะไม่เป็นอันทำอะไรแล้วในแต่ละวัน ต้องมาค่อยนั่งคิดแต่เรื่องของน้องมันเนี่ย

                ฉันเริ่มสังเกตท่าทีของพี่มาร์คไปด้วย จนคนที่บริษัทเริ่มสงสัยว่าฉันที่เลิกสนใจพี่มาร์คไปนานมากแล้ว ทำไมเกิดอยากมารู้เรื่องอะไรอีก ความจริงฉันก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนั้นหรอกนะ เกิดว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับลลิซ ท่าทีของลลิซเองก็น่าสงสัยเหมือนกัน เหมือนกับตอนนั้นที่...

                “พี่จีซูคะ!!

                เสียงเรียกอันดังของฮานิ ผู้ช่วยของฉันทำให้ฉันรู้สึกตัวขึ้นมาว่าตัวเองเผลอนั่งคิดเรื่องของพวกเขาสองคนไปนานมากแค่ไหนแล้ว เพราะการนำเสนองานของทีมนั้นแทบจะไม่เข้าหัวฉันเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าตอนนี้พวกเราจะอยู่ในห้องประชุมของแผนกฝ่ายขาย และ กำลังคุยกันเรื่องสำคัญก็ตามที

                ยอมรับว่าใช้ไม่ได้ ที่แยกแยะเรื่องส่วนตัวออกจากเรื่องงานไม่ได้ แต่มันก็อดเผลอคิดขึ้นมาไม่ได้ทุกทีที่สมองว่าง      “ขอโทษที เอาเป็นว่าที่เสนอมาทั้งหมด สรุปให้พี่แล้ววางไว้ที่โต๊ะนะ”

                ฉันว่าตัดบทกับลูกน้องสี่ชีวิตของตัวเองที่นั่งเครียดกันอยู่ในห้องประชุม ก่อนจะลุกขึ้นเดินเลี่ยงออกมาจากตรงนั้นทันทีทำให้เกิดความงงงวยแพ่ขยายไปทั่วห้อง

เมื่อเดินออกมานั่งในห้องทำงานของตัวเองพร้อมกับสงบจิตสงบใจของตัวเองพักใหญ่ ฉันจึงมาทำใจและรวบรวมความกล้าขึ้นมาว่าจะโทรหาลลิซดีรึเปล่า เพราะน้องหายเงียบไปสองสามวันแล้วเอาแต่ส่งข้อความมาหา ราวกับคนที่ไม่สนิทกัน

                ...

                (ว่าไงจีซู)

                แล้วฉันก็โทรจนได้...

                “ลลิซ วันนี้จะมาทานข้าวด้วยรึเปล่า”

                (...)

                “ลิซ?”

                (ขอโทษนะจี แต่วันนี้ลิซไม่ว่างจริงๆ)  คำตอบเหมือนกับหลายๆวันที่ผ่านมา ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกใจไม่ดี ทำไมลลิซกลับมาเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ

                “เธอผิดสัญญาของเรากี่ครั้งแล้วจำได้มั้ย”

                (จี...ลิซขอโทษจริงๆ)

                “ถ้ามันเกี่ยวกับเรื่องงาน พี่จะให้อภัย...”

                ในจังหวะที่ฉันกำลังพูดประโยคนั้น สายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นพี่มาร์คเดินออกจากห้องทำงานของตัวเองไปเข้าพอดี เพราะว่าห้องทำงานของฉันอยู่ตรงทางเดินแล้วกั้นด้วยกระจกทั้งแผนก มันจึงทำให้ฉันสามารถมองเห็นได้ทั่วว่าใครเดินไปไหนบ้าง

                ใจไม่ดีเลยจริงๆ...

                “แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่น หรือเรื่องของ คนอื่นพี่จะไม่มีวันให้อภัยเธอเหมือนครั้งนั้นอีก”

                ฉันวางสายจากลลิซทันทีเมื่อสิ้นสุดประโยคนั้น และในตอนนี้ฉันก็ตัดสินใจแล้วแม้ว่าเขาอยากจะพูดหรืออธิบายอะไรฉันก็จะไม่ฟัง

                อยากจะไปให้เห็นกับตาของตัวเอง

                เมื่อคิดไดด้อย่างนั้น ฉันจึงหยิบโน๊ตขึ้นมาเขียนบอกฮานิไว้ว่าจะกลับก่อนเวลา แล้วรีบเร่งเดินตามพี่มร์คออกไปที่ลานจอดรถทันที

                เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉันต้องมาขับรถตามพี่มาร์คทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกอยากจะทำสักนิด ในหัวก็เอาแต่คิดวนไปว่าถ้าสิ่งที่ฉันคิดมันเป็นจริงขึ้นมาฉันจะต้องทำยังไง...

                และแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

                สองคนนั้นนัดกันจริงๆด้วย สิ่งที่ฉันเห็นตรงหน้าคือพี่มาร์คจอดรถแวะรับลลิซที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว และ น้องก็ยอมก้าวขึ้นรถเขาไปโดยดีโดยที่ไม่มีท่าทีว่าโดนบังคับหรืออะไรเลยที่แสดงออกว่าเจ้าตัวไม่เต็มใจ

                ครั้งที่เท่าไรแล้ว ที่ลลิซโกหกฉันเพื่อไปกับพี่มาร์คแบบนี้ หรือว่าจริงๆแล้วลลิซจะยังชอบพี่มาร์คอยู่ เพราะความคิดที่แวบขึ้นมาในตอนนั้นทำให้เหตุการ์ณที่ฉันเจอในวันนั้นเริ่มย้อนกลับเข้ามาในหัวของฉันพร้อมกับคำโตแย้งแทนลลิซว่ามันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดก็ได้ใจฉันเอาแต่แก้ตัวแทนน้อง แต่สิ่งที่ฉันเห็นและสิ่งที่ลลิซกำลังทำนี้ทุกอย่างนี้มันไม่ได้ต่างอะไรจากตอนนั้นเลย

                อยากจะรู้เหตุผลที่ฉันเลิกกับพี่มาร์คมั้ย?

ถูกต้อง เพราะลลิซยังไงล่ะ ฉันถึงบอกแล้วว่านี้มันเป็นครั้งที่สองที่ลลิซทำอะไรลับหลังฉันแบบนี้ คราวนั้นมันก็ถึงกับทำให้ฉันกับพี่มาร์คเลิกกันไปเลย เพราะอะไรเหรอ? เพราะพี่มาร์คเลือกลลิซยังไงล่ะ ถ้าจะพูดให้ถูกคือตอนนั้นลลิซแย่งแฟนของฉัน...น้องทำเย็นชากับฉันทุกอย่างเหมือนที่เขากำลังทำอยู่ในตอนนี้ แล้วเขาก็หักหลังฉัน

                แน่นอนว่าฉันโกรธลลิซ บ่อยครั้งที่ฉันจับได้จังๆว่าพวกเขาแอบนัดกันลับหลังฉัน บ่อยครั้งที่ฉันเลือกที่จะเข้าไปเผชิญหน้า แต่มีเพียงพี่มาร์คเท่านั้นที่เอ่ยแก้ตัวออกมา และ ลลิซก็ไม่เคยพูดอะไรเลยสักคำ ไม่เคยแม้แต่จะโกหกให้ฉันสบายใจเหมือนเขาต้องการให้มันเป็นแบบนั้น จนแล้วสุดท้ายสิ่งที่เขาหวังมันก็เป็นจริง...

พี่มาร์คก็เป็นฝ่ายขอเลิกฉันด้วยเหตุผลที่ว่าทนความขี้ระแวงสงสัยของฉันไม่ไหวด้วยเหตุผลง่ายๆแค่นั้น แล้ว หลังจากนั้นเขากับลลิซก็คบกันอย่างเปิดเผยแบบคนที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น

                ฉันเสียใจกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่เป็นหลายอาทิตย์ ไม่รู้ว่าเพราะเลิกกับพี่มาร์คที่คบกันมาก็หลายปีหรือว่าเพราะโดนคนที่รักมากที่สุดอย่างลลิซหักหลังเข้า ฉันต้องทนฟังคำซุบซิบทุกครั้งที่เข้าบริษัทต้องหลบสายตาทุกครั้งเมื่อเจอกับพี่มาร์ค ค้องทนกับคำว่าคนที่โดนน้องแย่งแฟนทุกครั้ง จนฉันคิดอยากจะลาออกเสียให้รู้แล้วรู้รอด

                แต่แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็เหมือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันเป็นเพียงความฝัน ลลิซที่เย็นชากับฉันตอนนั้นกับมาเป็นคนที่น่ารัก คนขี้อ้อน และคนที่ยอมทุกอย่างเพื่อฉัน ลลิซไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องพี่มาร์คอีกเลย เช่นเดียวกันกับที่ฉันไม่เคยเห็นเขาสองคนไปไหนมาไหนกันอีก ฉันจุกจนพูดไม่ออกให้ตอนนั้น แต่เพราะเวลา และ เพราะความรักความผูกพันที่ฉันมีให้น้องมากกว่าผู้ชายเลวๆคนนั้น มันจึงทำให้ฉันเริ่มเชื่อใจแล้วให้อภัยเขาอีกครั้งหนึ่ง

                แต่ฉันก็ไม่คิดหรอกว่าเขาจะกับมาทำมันซ้ำ...

                เอี๊ยดดดด

                ไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงฉัน หรือคงจะเป็นเพราะความโกรธ และ ความน้อยใจที่ลลิซทำแบบนี้กับฉันนั้นแหละ มันถึงทำให้ฉันใจกล้าที่จะขับรถเข้าไปตัดหน้ารถของพี่มาร์ค หลังจากที่ขับตามอยู่ห่างๆอยู่นาน

                ฉันนั่งนิ่งเหมือนคนไม่รู้จะทำอะไร แล้วจู่ๆน้ำตาที่เคยกลั้นเอาไว้มันก็ไหลออกมา ฉันจำได้นะ ตอนที่พี่มาร์คบอกเลิกฉันแทบไม่มีน้ำตาสักหยด แล้วนี้อะไรกัน แค่ฉันคิดว่าลลิซจะกลับไปคบกับพี่มาร์คแล้วทิ้งฉันไว้ข้างหลังดังเดิม หัวใจมันก็บีบรัดแน่นจนฉันแทบจะทนไม่ได้ด้วยซ้ำ

                “จีซู!!

                เสียงเรียกพร้อมกับเสียงเคาะกระจกฝั่งฉันทำให้ฉันได้สติคืนมานิดหน่อย พอที่จะมองออกว่าคนที่มาเคาะนั้นเป็นใคร แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นลลิซ และ เมื่อเห็นว่าฉันยังนั่งนิ่งไม่ยอมเปิดประตูออกไป น้องมันก็ยิ่งเคาะหนักขึ้นไปอีก

                “เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมจีทำแบบนี้ มันอันตรายรู้มั้ย!!

                และเมื่อฉันยอมเปิดประตูออกมา ลลิซก็พุ่งตัวเข้ามาหาทันทีด้วยความเป็นห่วง สายตาของน้องที่มองมามันทำให้ฉันชื้นใจขึ้นมาได้บ้าง ตอนนี้ฉันกลัว ฉันกลัวมากจริงๆ ว่าจะต้องเสียลลิซให้กับพี่มาร์คไป ฉันไม่รู้หรอกว่าถ้าเรื่องแบบนั้นมันเกิดขึ้นจริงๆฉันจะเป็นยัง แต่ที่แน่ๆฉันคงเจ็บกว่าตอนที่เลิกกับพี่มาร์คหลายเท่า

                ฉันไม่ชอบ...ไม่ชอบที่ลลิซคนที่เห็นฉันสำคัญที่สุดเสมอจะลดความสำคัญของฉันลงแล้วเพิ่มความสำคัญให้กับคนอื่นโดยเฉพาะด้วยแล้ว คนๆนั้นคือพี่มาร์ค...

                “เจ็บตรงไหนรึเปล่า”

                ลลิซถามออกมาด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับพยายามจะมองสำรวจตามเนื้อตัวของฉันไปด้วย แต่ฉันตอนนี้ที่ไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไร ก็ทำได้เพียงแต่จับข้อมือลลิซไว้แน่นๆเหมือนกลัวว่าถ้าฉันปล่อย เขาจะไป...

                “อะไรกันจีซู...ตัดหน้ารถพี่แบบนี้ถ้าพี่เบรคไม่ทันจะทำยังไง”

                พี่มาร์คที่พึ่งจะลงจากรถมาทีหลังเอ่ยบอกกับฉันด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเป็นห่วงเช่นกัน แต่ไม่รู้ทำไม รอยยิ้มที่เหมือนอ่อนดโยนบนใบหน้าเขานั้น กับทำให้ฉันรู้สึกว่ามันดูเสแสร้งสิ้นดี

                ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนดี

                แล้วจู่ๆคำพูดของลลิซก็ย้อนกับขึ้นมาให้หัวของฉัน คำพูดที่ฉันไม่เคยจะสนใจมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะฉันคิดว่าถ้าไม่ไปยุ่งกับเขา เขาก็คงจะไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับเราอีกแล้ว

                แต่ฉันคิดผิด...

                ถึงเขาไม่มายุ่งกับเรา คนของเราก็ยังจะเดินเข้าหาเขา ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ใช่คนดีอย่างที่เอาแต่พร่ำบอกฉันเสมอมา

                “อย่ามาแตะต้องน้องฉันอีก”

                ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงดลใจให้ฉันพูดบอกกับพี่มาร์คออกไปแบบนั้น ทำให้พี่มาร์คพี่สีหน้างงงวยขึ้นมานิดหนึ่ง ก่อนที่จะปรับมันเป็นปกติ แล้วแสยะยิ้มมุมปากแบบที่เขาชอบทำ

                “ส่วนเธอลลิซขึ้นรถไปได้แล้ว กลับกับพี่”

                “ทำไม! หวงพี่รึไงจีซู” แต่ก่อนที่ฉันหรือลลิซจะทันได้เกินไปไหน พี่มาร์คก็ตะโกนไล่หลังขึ้นมาเสียก่อน ทำให้ฉันที่รู้สึกโมโหอยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกรำคาญผู้ชายคนนี้เข้าไปใหญ่

                “ค่ะ! หวง แต่ไม่ได้หวงพี่ อย่าสำคัญตัวผิดให้มากนักนะคะ”

                ฉันว่าประโยคนั้นแสกหน้าพี่มาร์คกลับไป ก่อนที่จะดึงลลิซให้ขึ้นรถไปกับตัวเอง โดยที่ไม่ทันได้อยู่มองด้วยซ้ำว่าพี่มาร์คแสดงสีหน้ายังไงออกมา

                “ถามจริง...”

                หลังจากที่ขึ้นมานั่งอยุ๋บนรถด้วยกันเรียบร้อยแล้ว ลลิซก็เอ่ยคำนั้นออกมาให้ฉันได้สงสัย ดูท่าแล้วเด็กนี่จะไม่มีท่าทีสลดอะไรเลยแม้แต่น้อย ตัวเองทำผิดมาขนาดนี้ ยังจะกล้ามาลอยหน้าลอยตามองล้อเลียนฉันแบบนั้นอีก

                “ถามอะไร”

                “จีหวง...หรือหึง”

                ประโยคคำถามทีเล่นทีจริงนั้นมันทำให้ฉันอดไม่ด้ที่จะเอื้อมมือไปผลักหัวลลิซเบาๆเป้นการทำโทษที่เล่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา ฉันโมโหจนร้องไห้ แต่พอมาเจอตัวต้นเหตุก็เอาแต่ทำหน้าสลอนแบบนี้ จะไม่ให้โกรธได้อย่างไรกัน

                แต่ถ้าจะให้พูด ฉันก็อาจจะหึงตามที่น้องมันบอกจริงๆนั้นแหละ แต่ความรู้สึกในส่วนนั้นมันก็เบาบางมาก จนฉันแทบจะไม่รู้สึกอะไร เลยสรุปเอาง่ายๆว่าแค่รู้สึกเป็นห่วง แล้วก็หวงเขาเวลาที่ไปไหนมาไหนกับพี่มาร์คแค่นั้นเอง

                และอีกอย่างเราทั้งสองคนก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะพูดคำว่าหึงออกมาได้...




เอาล่ะ ปากแข็งให้สุดไปเลยค่าาา แค่คำว่าหวงก็เอาเนอะลลิซ
ได้เห็นปัญหาของเขาสองคนในมุมของพี่จีไปแล้ว แล้วในมุมของลลิซจเป็นยังไง ต้องรอดูตอนหน้านะคะ 

วิถีชิปเปอร์
เคยมีคนถามไรท์เมื่อนานมาแล้ว ว่าทำไมถึงชิปคู่ลิซู?? คำตอบคือ ไม่รู้ค่ะ 5555 แต่ถ้าเป็นตัวไรท์เองอยากจะมีความสัมพันธ์พิเศษกับใครสักคนหนึ่งไรท์ก็คงเลือกความสัมพันธ์เเบบลิซูค่ะ ไม่ได้หมายถึงในฟิคนะ หมายถึงลิซูจริงๆ ความสัมพันที่เหมือนจะเป็นทุกอย่างให้กันได้

โอเคพอ! เลิกเพ้อ สุดท้ายนี้ขอฝากไว้นะคะว่า

อย่า


#คนดีของลิซ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

337 ความคิดเห็น

  1. #318 PratuanPKJ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:07
    ที่ลงเรือลิซุ รีดก็ชอบที่เค้ามอง ยิ้ม เล่นด้วยกันแบบ .... คือไงล่ะ รีดมีจีซูเป็นเมน และมีลิซเป็นเนือเมน เลยชิป555 แบบ แมนๆคุยกันเล่นกันอ่ะคู่นี้ บ้าบอ แต่น่ารักเวลาอยู่ด้วยกัน
    #318
    0
  2. #184 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 17:29
    เหนื่อยใจกับใจของพิจีจริง ใจแข็งปากแข็ง เห้อมมม ลิซมาหาพี่มะลูกมา //อ้าแขน
    #184
    0
  3. #183 yupaka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 11:03
    ถ้าขนาดนี้จียังบอกไม่หึงหรือหึงแบบเบาบาง ก็คงต้องยอมให้กับความปากแข็งนี้

    #183
    0
  4. #182 ผ้าห่มซาตาน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 10:51
    ปากพิเป็นแกนโลกใช่มั้ย ต้องรอให้ลิซคบคนอื่นถึงจะรู้ตัวหรอหาา
    #182
    0
  5. #181 pinkmoon808 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 09:18
    อิพี่ยังคงคีพคาแรคเตอร์คนซึนต่อไป พี่จะปากแข็งไปอีกนานแค่ไหนคะหึงก็บอกว่าหึงสิคะ ทำมาเปง!!!! แล้วทำไมลิซต้องไปไหนมาไหนกับพิมาร์คบ่อยๆด้วยเนี่ย ทำตัวให้มันน่าไว้ใจหน่อยดิคนเรา

    เขินเลยค่ะตอนบอกว่าชิปลิซูเพราะเค้าเป็นทุกอย่างให้กันได้ พบ้าๆๆๆๆ
    #181
    0
  6. #180 PJY-LSM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 05:50
    ไรท์มาต่อแล้ว ฮืออออออออ
    เบื่อจีปากแข็งอ่ะ อาการออกขนาดนี้แล้วนะ แล้วยัยน้องก็มีเหตุผลอะไรที่ต้องไปกับอิตามาร์คบ่อยๆด้วยล่ะ หรือแค่จะทำให้จีออกอาการหึงหวง?
    #180
    0
  7. #179 aem35 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 02:54
    เย้ในที่สุดไรท์ก็มาอัพแว้ว
    คิดถึงไรท์ฝุดๆๆไปเลยยยยย
    งื้ออออออออ
    #179
    0
  8. #169 MyMoTNT (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:23
    รอมานานนน ในที่สุด!!!! รอนะคะ ><
    #169
    0
  9. #168 Li-Chaeng (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 10:43
    กรี๊ดดดดดด!!!!!! ไรท์อัพพพพพแล้ววว/ร้องงไห้
    #168
    0
  10. #167 knw40416knw40416 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 08:30
    รอน้าาา
    #167
    0
  11. #166 Benzbp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 00:51
    รอน่ะค่ะมาต่อเร็วๆน่ารออ่านอยู่จ้า
    #166
    0
  12. #165 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:46
    จซูยังคงคอนเส็ปต์ใจร้ายกับน้องแถมชอบโกหกใจตัวเองเสมออะ... ลิซชิ่งพี่จซูเลยลูก หมั่นพี่เขามากค่ะ ถ้าไม่สวยนี่จะโกรธกว่านี้อีก ????????????????
    #165
    0
  13. #164 Lisaoppa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:38
    รอนะคะไรท์หายไปนานเลย คิดถึง
    #164
    0
  14. #163 yupaka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:37
    ดีใจจังเลยค่ะ
    #163
    0
  15. #162 TommyTuu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:34
    รอนะคะไรท์><
    #162
    0