คัดลอกลิงก์เเล้ว

The Prince Eclipse ทวนเข็มใจ ท้าชะตากรรมลับ

โดย 34 bluesky

ก็แค่ต้องการกลับมาหาหัวใจดวงเดิม แค่ต้องการคืนดีกับนายเท่านั้น แต่ทำไม...เรื่องแค่นี้ นายถึงกับต้องให้คนตามล่าฉันเลยเหรอ นายมันเลว! แต่ฝันว่าฉันจะถอย รู้จักลำธารคนนี้น้อยไปซะแล้ว

ยอดวิวรวม

24,767

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


24,767

ความคิดเห็น


337

คนติดตาม


687
เรทติ้ง : 96 % จำนวนโหวต : 3
จำนวนตอน : 28 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  27 ก.ย. 57 / 10:06 น.
นิยาย The Prince Eclipse ǹ ҪеҡѺ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Charactor







 

        พิทักษ์ : ผมไม่รู้ว่าเธอจะกลับมาทำไม กลับมาเพื่ออะไร ในเมื่อคนที่ย่ำยีหัวใจผมไม่มีชิ้นดีมันคือเธอไม่ใช่เหรอ ?! ได้... จำไว้ว่าฉันจะพาดิ่งลงเหวให้ลึกที่สุด จะจองจำเธอไว้ชั่วกัปชั่วกัลป์!!

 



 

        ลำธาร : คนเราก็ต้องมีการตัดสินใจพลาดไม่ใช่เหรอ แล้วมันผิดตรงไหนที่ฉันเพิ่งรู้หัวใจตัวเอง ครั้งนี้ฉันจะไม่มีทางปล่อยนายไปเด็ดขาด หัวใจนายต้องเป็นของฉันคนเดียว





        บาส : เธอเป็นคนเดียวที่ผมยอมให้ทุกอย่าง สามารถทำให้เธอทุกอย่างจริงๆ ไม่ว่ายังไงผมก็จะทำเพื่อเธออย่างนี้ตลอดไป ถึงแม้ว่าสายตาเธอจะจับจ้องใครต่อใครก็เถอะ 




 

        ซานิ : พี่คนนั้นที่ฉันแอบปลื้มตั้งแต่แรกเจอ เขาคนที่ช่วยฉันไว้จากอันตรายครั้งนั้น ... นี้มันฮีโร่ชัดๆ ถ้าเราจะเข้าไปทำความรู้จักสักครั้งคงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง ถึงจะเป็นได้แค่พี่น้องก็ตาม แค่ได้อยู่ข้างๆ เขาก็เพียงพอแล้ว

 



The cause is all

 

        “พิทักษ์ เราเลิกกันเถอะ”

        “ทำไม ? ” ถึงจะรู้สึกเสียใจที่ต้องทำอย่างนี้ ... แต่ฉันเลือกแล้วนิ

        “เพราะฉันจะไปเรียนต่อที่เมืองนอก...ขอโทษด้วยนะ นายอย่ารอฉันเลย”

        “แต่ฉันรักเธอ เราไม่เลิกกันก็ได้ไม่ใช่เหรอ ลำธาร” เสียงเขาขาดหายเป็นห้วงๆ น้ำเสียงทุ้มสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความเสียใจ

        “ไม่ๆๆ ฉันต้องการเลิกกับนาย! ” ตะ ตายแล้วนี่ฉันเผลอพูดอะไรออกไปเนี่ย แต่ก็ช่างเถอะ สักวันเขาก็ต้องรู้อยู่ดี ว่าที่ฉันไปเมืองนอก...มันเพราะเหตุผลอะไร

        “เธอใจดำมากเลยนะ” ดวงตาสีนิลแดงก่ำ ซึ่งน่าจะมาจากการกลั้นน้ำตาตัวเองไว้

        “ฉันบอกแล้วไงว่าขอโทษ นายก็ช่วยลืมๆ มันไปล่ะกัน” ฉันตัดสินใจเดินออกมาจากบริเวณนั้นก่อนน้ำตาที่ฉันเก็บเอาไว้มันจะทะลักออกมา ขอโทษนะ พิทักษ์ ... ฉันไม่ได้รักนายจริงๆ 


 




Diversity High School













 

Add แฟนพันธ์แท้









ถ้าไม่รู้จะโพสอะไร โหวตเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ;)







 

เปิดเรื่อง : 22/09/2556

ปิดเรื่อง : 5/11/2556 (นับว่าเป็นการดองนิยายนานที่สุดของกานเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆ)

ไรท์เตอร์มีนามว่า : กาน ... ค่ะ

อายุ : 20 ปี นะคร๊า

นามปากกา : 34 Bluesky


สุดท้ายค่ะ : ขอขอบคุณรูปภาพจากเว็บไซต์ต่างๆ นะคะ ขอบคุณธีมสวยด้วยจาก

 






 

Writer talk :

 

        กลับมาแล้ว วันนี้กานจะอัพให้ตอนครึ่งนะคะ อ๊ะๆๆ สงสัยล่ะสิว่าตอนครึ่งคืออัลไร ... ก็คือ กานจะอัพ 50% ที่ทิ้งท้ายไว้ แล้วก็จะอัพให้อีก 1 ตอนค่ะ ส่วนพรุ่งนี้ว่าจะอัพทีเดียว 2 ตอนเลย ดีไหมเอ่ย ?? คิกๆๆ แต่จะอัพตอนไหนนั้นไม่ขอบอกเวลาเป็นที่แน่นอนนร้า จะแจ้งคนที่แอดแฟนพันธ์แท้ไว้ค่ะ ส่วนใครที่ไม่ได้แอดหรือไม่ได้เป็นสมาชิกเด็กดี ก็เข้ามาดูอีกประมาณ 2-3 ชั่วโมงหลังจากนี้นะคร๊า ไม่เกินเที่ยงคืนแน่นอน (กวนไปแหละ อิอิ) ไหนๆๆ รีดเดอร์ที่แวบเข้ามาช่วยให้กำลังใจก่อนหน่อยจิ หุหุ 

          ครั้งนี้กลับมาพร้อมกับเปลี่ยนชื่อเรื่องและคำอธิบาย ขอบอกตรงนี้นะคะ ว่า
พล็อตยังคงเป็นไปตามเดิมที่กานคิดไว้ เพียงแต่ยังไม่เผยออกมาเท่านั้นเอง ยังไงก็คอยลุ้นกันต่อไปเน้อ ตอนนี้ขอตัวไปปั่นนิยายให้รีดเดอร์ทุกท่านก่อน ฟิ้ว!!

 

รักรีดเดอร์ที่สุดในสามโลก

เขียนไว้ ณ เวลา 20.15 น. !!






 
:)  Shalunla

สารบัญ 28 ตอน อัปเดตล่าสุด 27 ก.ย. 57 / 10:0628 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ 34 bluesky

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"ลุ้นรักหัวใจดวงเดิม จะหวานชื่นอย่างที่คาดหวัง หรือขมขื่นอย่างไม่คาดฝัน! (ระบบวิจารณ์)"

(แจ้งลบ)

ทำความเข้าใจกันก่อนสักนิด เราไม่ใช่นักวิจารณ์ที่เก่งกล้ามาจากไหนแต่เป็นเพียงนักอ่านคนหนึ่งซึ่งอย... อ่านต่อ

ทำความเข้าใจกันก่อนสักนิด เราไม่ใช่นักวิจารณ์ที่เก่งกล้ามาจากไหนแต่เป็นเพียงนักอ่านคนหนึ่งซึ่งอยากบอกกล่าวถึงจุดเด่นจุดด้อยของนิยายที่ได้อ่าน ดังนั้นเราจะไม่ใช้คำว่าวิจารณ์แต่จะใช้คำว่าแนะนำ เราไม่ได้ต้องการให้คุณกานเชื่อทั้งหมดแต่อยากให้พิจารณาสิ่งที่เราเสนอด้วยตัวของคุณเอง หากส่วนไหนที่คุณเห็นด้วยว่าสมควรปรับเปลี่ยนก็ทำ แต่ถ้าส่วนไหนคุณมองว่ามันดีแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง... 1. โครงเรื่อง : ขอเริ่มต้นจากชื่อเรื่องกันก่อนเลย The Prince Eclipse กล้าไหมล่ะ! ที่จะไม่มอบหัวใจให้ฉัน แบบว่าชื่ออังกฤษกับไทยมันไม่ค่อยสอดคล้องกันเท่าไหร่ ถ้าแยกทั้งสองชื่อออกจากกัน ภาษาอังกฤษถือว่าตั้งได้ค่อนข้างแปลกดี ส่วนภาษาไทยมันเหมือนคำท้าทายมากกว่าชื่อเรื่อง อีกอย่างชื่อภาษาไทยก็ออกแนวยาวไปนิดนึง (ในความคิดนะ-O-;) อ่า... พอได้อ่านการเกริ่นนำแล้วรู้สึกว่านางเอกของเรื่องจะกลับมาทวงหัวใจดวงเดิมคืน ยิ่งได้อ่านข้อมูลเบื้องต้นยิ่งให้เข้าใจหัวอกของพระเอกว่าเจ็บปวดขนาดไหน แล้วเขาจะยอมเสี่ยงกลับไปเจ็บอีกครั้งอย่างนั้นเหรอ? บอกตรงๆว่าความรู้สึกของพระนางช่างลึกซึ้งมาก มากซะจนเราคล้อยตามชื่อเรื่องในภาษาไทยทันที กล้าไหมล่ะ! ที่จะไม่มอบหัวใจให้ฉัน จะว่าไปก็เหมาะสมลงตัวกับเนื้อหานิยายแล้วแหล่ะที่เธอถามอะไรแบบนี้ รักครั้งเก่าที่ทำร้ายใจสองดวงให้เจ็บปวดและจมลึกในความรู้สึกที่แตกต่างกันจะลงเอยเช่นไร และไม่รู้ว่าปฏิบัติการทวงรักครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่ หากสำเร็จ! ความรักที่กลับคืนจะเป็นความชื่นมื่นอย่างที่หวัง หรือจะเป็นความเจ็บช้ำสุดแสนทรมานยิ่งกว่าเดิม คงต้องให้นักอ่านร่วมลุ้นไปกับเขาและเธอแล้วล่ะ แค่เปิดบทนำมาก็เข้าสู่ปมการลาจากของโครงเรื่องรอง (นางเอกบอกเลิก) เพื่อที่จะเข้าสู่การกลับมาทวงคืนหัวใจอีกครั้งตามโครงเรื่องหลัก (นางเอกจะทำให้พระเอกรักอีกครั้งในขณะที่พระเอกก็พร้อมที่จะทำให้นางเอกเจ็บปวดเหมือนกับที่ตัวเองได้รับ) บอกตรงๆว่าคุณดำเนินเรื่องได้รวดเร็วทันใจ แต่ไม่ใช่การตัดฉากให้นักอ่านรู้สึกค้างๆคาๆ ตรงกันข้ามคุณเขียนได้มีมิติและสมจริงดี เพียงแค่คุณสื่อออกมาจากเหตุการณ์ง่ายๆที่นักอ่านหลายๆท่านอาจเคยประสบพบเจอกับเหตุการณ์ดังกล่าวมาบ้างก็จริง สิ่งที่แตกต่างกันไปคือบรรยากาศและอารมณ์ที่สะท้อนออกมามันไม่ง่ายอย่างที่ตัวละครจะพูดออกไป แต่คุณก็สามารถสื่ออารมณ์ และความรู้สึกเหล่านั้นออกมาได้เป็นอย่างดี ถึงขนาดว่านักอ่าน (โดยเฉพาะเรา) อินตามตัวละครทั้งสองเลยล่ะ 2. ตัวละคร : เรามาพูดถึงลักษณะนิสัยใจคอโดยรวมของตัวละครกลักๆของเรื่องนี้ตามความเข้าใจของเรากันเลยดีกว่า พิทักษ์ (พระเอกตามท้องเรื่อง) อ่อนโยนใจดี แต่เพราะหัวใจที่เคยถูกเธอย่ำยีเมื่อ1ปีก่อนทำให้เขากลายเป็นผู้ชายที่มักจะแสดงความป่าเถื่อนออกมาต่อหน้าผู้หญิงทั่วไป และปากร้ายโดยเฉพาะกับเธอ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็ยังมีมุมดีๆที่เสมือนพิทักษ์คนเดิมมีมีผิดเพี้ยน ที่มันผิดและเพี้ยนตรงดีมุมดีๆเหล่านั้นไม่ได้มีไว้สำหรับเธออีกต่อไป! ลำธาร (นางเอกตามท้องเรื่อง) บอกตรงๆว่าไม่ค่อยเข้าใจนิสัยใจคอรวมถึงอารมณ์ของตัวละครตัวนี้สักเท่าไหร่ แบบว่าอารมณ์นางยังขึ้นๆลงๆ ไม่คงที่น่ะนะ บางทีก็สนุกสนานเฮฮา บางทีก็สงบเยือกเย็น หรือบางทีก็เกิดอารมณ์ร้ายขึ้นมาซะอย่างนั้น อาจเป็นไปได้ว่าสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่มันเจ็บปวดและร้ายแรงพอดูส่งผลให้เธอมีสภาพจิตใจไม่อยู่กับร่องกับรอยก็เป็นได้ แต่ที่เด่นๆและเราพอจะจับความรู้สึกเธอได้คงจะเป็นความเอาแต่ใจนิดๆของเธอล่ะมั้ง บาส น่าจะเป็นคนเฮฮานะ พึ่งออกมาแค่นิดเดียวไม่แน่ใจว่าผู้ชายคนนี้ขี้กลัวหรือเลือดร้อนกันแน่ คงต้องติดตามกันต่อไป ซานิ สาวน้อยน่ารัก ร่าเริงสดใส เท่าที่พอจะสัมผัสได้ ผู้หญิงคนนี้ก็คงออกแนวโลกสวยล่ะนะ ปั๊ป (พระเอกก็ไม่ใช่ พระรองก็ไม่ใช่อีกนั่นแหล่ะ) บุคลิกของผู้ชายคนนี้ออกแนวพี่ชายที่แสนดีล่ะกัน หรืออีกนัยก็คงพระรองผู้เสียสละและเข้าใจหัวอกพระนางโดยแท้ สำหรับนิสัยใจคอของผู้ชายคนนี้ ขอใช้ความรู้สึกส่วนตัวของเราล้วนๆในการชี้แจง ถามว่าหล่อกว่าพระเอกมั้ย ไม่หรอกแต่เขามีเสน่ห์ เราชอบ (นั่นไง-///-;) สุขุมเยือกเย็น อ่อนโยนใจดี มีเหตุผล และมีความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่ไม่น้อย 3. การใช้ภาษา : ขอแนะนำโดยรวมตั้งแต่บทแรกจนกระทั่งบทล่าสุด นั่นคือบทที่5 เอาล่ะเริ่มกันเลยนะ เนื่องจากใช้บุรุษที่1 ในการบรรยาย ภาษาที่ใช้จึงไม่ได้สวยหรูมากมาย กลับกัน คุณกับเขียนบรรยายด้วยสำนวนภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย แม้บางช่วงบางตอนจะเน้นภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน ทว่าเวลาที่ได้อ่านมันกลับรู้สึกระรื่น ไม่ติดขัด ไม่สะดุด เรื่องราวที่คุณผูกปมหรือปูทางไว้ก็ชวนลุ้นชวนติดตามอยู่ตลอดเวลา สามารถอ่านได้เรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็นติดหนึบเลยก็ว่าได้ ที่สำคัญไม่มีคำผิดหรือประโยควกวนจนทำให้เนื้อเรื่องเยิ่นเย้อเลยแม้แต่น้อย จุดนี้ถือว่าทำได้ดีและขอชื่นชมจากใจจริง หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณกานจะรักษาและพัฒนางานเขียนให้ดียิ่งๆขึ้นไปค่ะ ต่อไปนี้ขอติงนิดนึงเกี่ยวกับการบรรยายโดยสลับกันระหว่างบุรุษที่หนึ่งกับบุรุษที่สามโดยที่ไม่แจ้งให้นักอ่าน (อย่างเรา) ทราบล่วงหน้า อันได้แก่บทที่2 ช่วงท้ายสุด (บทนี้จะเห็นได้ชัด) และบทที่3กับ4 (สองบทนี้คุณจะสอดแทรกบุรุษที่สามลงไปในบทบรรยาย ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าคุณจงใจเขียนแบบนั้นหรือเปล่า แบบว่าอ่านแล้วรู้เลยว่าบทบรรยายไหนเป็นบุรุษที่1 บทบรรยายไหนเป็นบุรุษที่3) จริงๆการเขียนสลับมุมมองก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่จะดีกว่าไหมถ้าคุณเลือกใช้อย่างใดอย่างหนึ่งในบทเดียวกัน เพราะถ้าเขียนปะปนกันไปมา มันแลดูแปลกๆไม่เป็นธรรมชาติ ส่งผลให้คนอ่านอย่างเราสับสนตัวเองว่าจะเข้าถึงตัวละครในแบบที่หนึ่งหรือสามดี มันตะหงิดๆน่ะ (ในความคิดเรานะ-0-;) ถ้าเป็นไปได้เราอยากให้คุณใช้บุรุษที่สามทั้งหมดเลย เพราะเท่าที่อ่านๆมา เรารู้สึกเลยว่าคุณเขียนผ่านมุมมองของคนที่สามได้มีมิติแลเป็นธรรมชาติดีเหลือเกิน (บางทีเรายังนึกอยู่เลยว่า... อาจจะเป็นตัวคุณกานเองด้วยซ้ำที่พยายามฝืนความเป็นตัวของตัวเองมาเขียนด้วยบุรุษที่หนึ่งแทนที่จะเป็นสาม ดังนั้นความเป็นมุมมองของคนที่สามมันจึงยังคงอยู่ ซึ่งสื่อให้ทราบว่าคุณหนีความเป็นตัวตนของคุณไม่พ้นแล้วล่ะ^^;) นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องที่เราอยากแสดงความคิดเห็นและเสนอแนวทางการแก้ไข นั่นคือการส่งบทสนทนาให้กับตัวละครทั้งหมดในบางฉากบางตอนที่มีตัวละครมากๆ อ่านแล้วเรารู้สึกว่าคุณมักจะส่งบทให้ตัวละครแบบดื้อๆ ประมาณว่าโยนบทให้แล้วปล่อยให้เขาหรือเธอต่อบทกันเอง โดยที่คุณไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือบรรยายความใดๆเพิ่ม ส่งผลให้บทพูดของตัวละครออกแนวลอยๆ สั้นห้วน และยาวห้วน จนบางครั้งไม่สามรถจับอารมณ์หรือความรู้สึกของตัวละครในประเด็นหรือเหตุการณ์ต่างๆที่คุณเกริ่นถึงได้ (เอ่อ... หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะไม่งง= =;) ขยายความเพิ่มเติม แบบว่านักอ่านรับรู้ว่าตัวละครเหล่านั้นกำลังพูดเรื่องอะไร แต่ไม่สามารถเข้าใจว่าตัวละครที่พูดเป็นใคร กำลังแสดงกิริยาท่าทางอะไรกันอยู่ เป็นเหตุให้นักอ่าน (หรือเราคนเดียวก็ไม่รู้-O-;) เข้าไม่ถึงอารมณ์ตัวละครหรือเรียกอีกอย่างว่าไม่อินตามสิ่งที่คุณตั้งใจถ่ายทอดออกมาผ่านตัวละครเท่าที่ควร โดยเฉพาะในฉากที่มีตัวละครมากกว่าสองคน (อันได้แก่บทที่1>นางเอกตั้งใจจะไปคุยกับพระเอก เราก็นึกว่ามีคนมาขัดขวาง อ่านบทสนทนาจบพึ่งอ๋อ~ ที่แท้นางเอกก็คุยกับพระเองไม่ใช่คนอื่น บทที่2>ตอนที่นางเอกคุยกับเลขาฯ เรื่องให้เข้าพบดูง่ายดายจัง น่าจะแสดงความรู้สึกบนใบหน้าของเขาให้นางเอกสงสัยสักหน่อยว่ามีแผนหรือเล่ห์อะไรรึเปล่า) สรุปว่าคุณมักจะเขียนบทสนทนาขึ้นมาลอยๆ โดยที่ไม่ได้ระบุว่าใครกำลังพูดอยู่ มารู้อีกทีก็ตอนคุยกันจบ บอกตรงๆว่าในบางฉากบางตอนเรานั่งอึ้งเพราะถูกสตั้นไปหลายวินาทีเหมือนกันกับการได้อ่านเพียงบทพูด ที่ไร้ซึ่งคำบรรยายอารมณ์ใดๆในสถานการณ์ต่างๆ ยังไงก็กลับไปอ่านทวนตามบทที่แจ้งไปข้างต้นด้วยล่ะ หรือจะเริ่มอ่านทวนใหม่หมดก็ยิ่งดี ยิ่งอ่านทวนบ่อยเท่าไหร่คุณกานก็จะยิ่งได้เห็นทั้งจุดเด่นและจุดด้อยของนิยายตัวเอง **แนะนำเพิ่มเติม** บทที่2 เสียงร่างกายทรุดลงกับพื้น ใช้ พรึบ หรือ ฟุบ จะเหมาะกว่านะ เพราะ พลั่ก น่าจะใช้กับการโดนชกมากกว่า / ทรุดหวบ>ทรุดฮวบ บทที่3 โผล่ง>โพล่ง บทที่2กับบทที่3 ฉากอารมณ์ที่นางเอกโดนข่มเหงรังแก ซึ่งมันเป็นอะไรที่เศร้า เจ็บปวด ทรมาน และกดดันในคราวเดียวกัน แต่คุณกลับหยอดมุก และใส่ความฮาบ้ารั่วเข้าไปในอารมณ์ของนางเอกเต็มๆ บอกตรงๆว่ามันไม่สมจริงอย่างแรง! อารมณ์เศร้าที่นักอ่านควรจะได้ร่วมทุกข์ท้อแท้ไปกับนางเอกมันสลายหายไปสิ้น แบบนี้นักอ่านจะอินได้ยังไงในเมื่อความดราม่ากลายเป็นความฮาซะงั้น บอกตรงๆอีกทีว่ามันไม่เหมาะเลยที่คุณกานจะหยอดมุกลงไปแบบนั้น เพราะเนื้อหาสุดเข้มข้นที่คุณปูทางไว้เป็นอย่างดีมันกำลังถูกลดทอนความน่าสนใจของเนื้อหานิยายลงอย่างน่าใจหาย ถ้าเป็นไปได้แนะนำเขียนให้นักอ่านอินตามจนน้ำตาไหลกันไปเลย แล้วค่อยมาหยอดมุกในฉากหวานๆน่ารักๆเพิ่มแบบจัดหนักจนนักอ่านเกิดอาการจิ้นตามแล้วต้องยิ้มแก้มปริก็ยังไม่สาย เอิ่ม... รู้สึกว่าคุณจะสับสนระหว่าง นี่ กับ นี้ นะ ไม่สิ ต้องบอกว่าคุณใส่ นี้ แทบทุกครั้ง ทั้งๆที่ความจริงมันน่าจะเป็น นี่ มากกว่า และอีกคำก็คือ นั้น กับนั่น โดยเฉพาะบทที่3 เช่น นี้คือ>นี่คือ / ที่นี้>ที่นี่ / อีตานั้น>อีตานั่น / นี้มัน>นี่มัน บทที่4 อีตานี้>อีตานี่ / แล้วนี้>แล้วนี่ / แต่นี้มัน>แต่นี่มัน / ว่านี้จะ>ว่านี่จะ / ที่นั้น>ที่นั่น 4. แก่นเรื่อง : จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการที่นางเอกบอกเลิกพระเอกด้วยเหตุผลที่ว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศ จริงๆแล้วเธอมีเหตุผลการบอกเลิกมากกว่านั้น แต่เหตุผลที่ว่ามันไม่ได้สำคัญอีกต่อไปแล้ว นั่นเพราะเธอรู้ใจตัวเองแล้วว่า... ใคร! คือคนที่หัวใจเธอต้องการ และจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมดกำลังจะเกิดขึ้นนับจากนี้ นับจากที่เธอเดินกลับมาหาเขาอีกครั้ง และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขากลับมาสนใจ เธอจะทำสำเร็จหรือไม่ในเมื่อเขาเปลี่ยนไปมากกว่าที่คาดคิดเอาไว้ แต่เธอก็หวังว่าเขาจะยังเหมือนเดิม แล้วเขาล่ะ? หัวใจที่เคยบอบช้ำเจียนตายจะยังมั่นคงในเธอคนเก่าหรือไม่ เขาจะเผลอใจไปให้ใครอีกคนหรือเปล่า ภายนอกที่แสดงออกมาให้เห็นจะสวนทางกับความรู้สึกภายในจิตใจหรือไม่ เขาเท่านั้นที่ต้องตอบคำถามซึ่งตัวเองเป็นผู้ควบคุม! ระบบวิจารณ์ ย่อ

กุมภ์กรณ์,หนามMelon | 4 ต.ค. 56

  • 2

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"ลุ้นรักหัวใจดวงเดิม จะหวานชื่นอย่างที่คาดหวัง หรือขมขื่นอย่างไม่คาดฝัน! (ระบบวิจารณ์)"

(แจ้งลบ)

ทำความเข้าใจกันก่อนสักนิด เราไม่ใช่นักวิจารณ์ที่เก่งกล้ามาจากไหนแต่เป็นเพียงนักอ่านคนหนึ่งซึ่งอย... อ่านต่อ

ทำความเข้าใจกันก่อนสักนิด เราไม่ใช่นักวิจารณ์ที่เก่งกล้ามาจากไหนแต่เป็นเพียงนักอ่านคนหนึ่งซึ่งอยากบอกกล่าวถึงจุดเด่นจุดด้อยของนิยายที่ได้อ่าน ดังนั้นเราจะไม่ใช้คำว่าวิจารณ์แต่จะใช้คำว่าแนะนำ เราไม่ได้ต้องการให้คุณกานเชื่อทั้งหมดแต่อยากให้พิจารณาสิ่งที่เราเสนอด้วยตัวของคุณเอง หากส่วนไหนที่คุณเห็นด้วยว่าสมควรปรับเปลี่ยนก็ทำ แต่ถ้าส่วนไหนคุณมองว่ามันดีแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง... 1. โครงเรื่อง : ขอเริ่มต้นจากชื่อเรื่องกันก่อนเลย The Prince Eclipse กล้าไหมล่ะ! ที่จะไม่มอบหัวใจให้ฉัน แบบว่าชื่ออังกฤษกับไทยมันไม่ค่อยสอดคล้องกันเท่าไหร่ ถ้าแยกทั้งสองชื่อออกจากกัน ภาษาอังกฤษถือว่าตั้งได้ค่อนข้างแปลกดี ส่วนภาษาไทยมันเหมือนคำท้าทายมากกว่าชื่อเรื่อง อีกอย่างชื่อภาษาไทยก็ออกแนวยาวไปนิดนึง (ในความคิดนะ-O-;) อ่า... พอได้อ่านการเกริ่นนำแล้วรู้สึกว่านางเอกของเรื่องจะกลับมาทวงหัวใจดวงเดิมคืน ยิ่งได้อ่านข้อมูลเบื้องต้นยิ่งให้เข้าใจหัวอกของพระเอกว่าเจ็บปวดขนาดไหน แล้วเขาจะยอมเสี่ยงกลับไปเจ็บอีกครั้งอย่างนั้นเหรอ? บอกตรงๆว่าความรู้สึกของพระนางช่างลึกซึ้งมาก มากซะจนเราคล้อยตามชื่อเรื่องในภาษาไทยทันที กล้าไหมล่ะ! ที่จะไม่มอบหัวใจให้ฉัน จะว่าไปก็เหมาะสมลงตัวกับเนื้อหานิยายแล้วแหล่ะที่เธอถามอะไรแบบนี้ รักครั้งเก่าที่ทำร้ายใจสองดวงให้เจ็บปวดและจมลึกในความรู้สึกที่แตกต่างกันจะลงเอยเช่นไร และไม่รู้ว่าปฏิบัติการทวงรักครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่ หากสำเร็จ! ความรักที่กลับคืนจะเป็นความชื่นมื่นอย่างที่หวัง หรือจะเป็นความเจ็บช้ำสุดแสนทรมานยิ่งกว่าเดิม คงต้องให้นักอ่านร่วมลุ้นไปกับเขาและเธอแล้วล่ะ แค่เปิดบทนำมาก็เข้าสู่ปมการลาจากของโครงเรื่องรอง (นางเอกบอกเลิก) เพื่อที่จะเข้าสู่การกลับมาทวงคืนหัวใจอีกครั้งตามโครงเรื่องหลัก (นางเอกจะทำให้พระเอกรักอีกครั้งในขณะที่พระเอกก็พร้อมที่จะทำให้นางเอกเจ็บปวดเหมือนกับที่ตัวเองได้รับ) บอกตรงๆว่าคุณดำเนินเรื่องได้รวดเร็วทันใจ แต่ไม่ใช่การตัดฉากให้นักอ่านรู้สึกค้างๆคาๆ ตรงกันข้ามคุณเขียนได้มีมิติและสมจริงดี เพียงแค่คุณสื่อออกมาจากเหตุการณ์ง่ายๆที่นักอ่านหลายๆท่านอาจเคยประสบพบเจอกับเหตุการณ์ดังกล่าวมาบ้างก็จริง สิ่งที่แตกต่างกันไปคือบรรยากาศและอารมณ์ที่สะท้อนออกมามันไม่ง่ายอย่างที่ตัวละครจะพูดออกไป แต่คุณก็สามารถสื่ออารมณ์ และความรู้สึกเหล่านั้นออกมาได้เป็นอย่างดี ถึงขนาดว่านักอ่าน (โดยเฉพาะเรา) อินตามตัวละครทั้งสองเลยล่ะ 2. ตัวละคร : เรามาพูดถึงลักษณะนิสัยใจคอโดยรวมของตัวละครกลักๆของเรื่องนี้ตามความเข้าใจของเรากันเลยดีกว่า พิทักษ์ (พระเอกตามท้องเรื่อง) อ่อนโยนใจดี แต่เพราะหัวใจที่เคยถูกเธอย่ำยีเมื่อ1ปีก่อนทำให้เขากลายเป็นผู้ชายที่มักจะแสดงความป่าเถื่อนออกมาต่อหน้าผู้หญิงทั่วไป และปากร้ายโดยเฉพาะกับเธอ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็ยังมีมุมดีๆที่เสมือนพิทักษ์คนเดิมมีมีผิดเพี้ยน ที่มันผิดและเพี้ยนตรงดีมุมดีๆเหล่านั้นไม่ได้มีไว้สำหรับเธออีกต่อไป! ลำธาร (นางเอกตามท้องเรื่อง) บอกตรงๆว่าไม่ค่อยเข้าใจนิสัยใจคอรวมถึงอารมณ์ของตัวละครตัวนี้สักเท่าไหร่ แบบว่าอารมณ์นางยังขึ้นๆลงๆ ไม่คงที่น่ะนะ บางทีก็สนุกสนานเฮฮา บางทีก็สงบเยือกเย็น หรือบางทีก็เกิดอารมณ์ร้ายขึ้นมาซะอย่างนั้น อาจเป็นไปได้ว่าสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่มันเจ็บปวดและร้ายแรงพอดูส่งผลให้เธอมีสภาพจิตใจไม่อยู่กับร่องกับรอยก็เป็นได้ แต่ที่เด่นๆและเราพอจะจับความรู้สึกเธอได้คงจะเป็นความเอาแต่ใจนิดๆของเธอล่ะมั้ง บาส น่าจะเป็นคนเฮฮานะ พึ่งออกมาแค่นิดเดียวไม่แน่ใจว่าผู้ชายคนนี้ขี้กลัวหรือเลือดร้อนกันแน่ คงต้องติดตามกันต่อไป ซานิ สาวน้อยน่ารัก ร่าเริงสดใส เท่าที่พอจะสัมผัสได้ ผู้หญิงคนนี้ก็คงออกแนวโลกสวยล่ะนะ ปั๊ป (พระเอกก็ไม่ใช่ พระรองก็ไม่ใช่อีกนั่นแหล่ะ) บุคลิกของผู้ชายคนนี้ออกแนวพี่ชายที่แสนดีล่ะกัน หรืออีกนัยก็คงพระรองผู้เสียสละและเข้าใจหัวอกพระนางโดยแท้ สำหรับนิสัยใจคอของผู้ชายคนนี้ ขอใช้ความรู้สึกส่วนตัวของเราล้วนๆในการชี้แจง ถามว่าหล่อกว่าพระเอกมั้ย ไม่หรอกแต่เขามีเสน่ห์ เราชอบ (นั่นไง-///-;) สุขุมเยือกเย็น อ่อนโยนใจดี มีเหตุผล และมีความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่ไม่น้อย 3. การใช้ภาษา : ขอแนะนำโดยรวมตั้งแต่บทแรกจนกระทั่งบทล่าสุด นั่นคือบทที่5 เอาล่ะเริ่มกันเลยนะ เนื่องจากใช้บุรุษที่1 ในการบรรยาย ภาษาที่ใช้จึงไม่ได้สวยหรูมากมาย กลับกัน คุณกับเขียนบรรยายด้วยสำนวนภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย แม้บางช่วงบางตอนจะเน้นภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน ทว่าเวลาที่ได้อ่านมันกลับรู้สึกระรื่น ไม่ติดขัด ไม่สะดุด เรื่องราวที่คุณผูกปมหรือปูทางไว้ก็ชวนลุ้นชวนติดตามอยู่ตลอดเวลา สามารถอ่านได้เรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็นติดหนึบเลยก็ว่าได้ ที่สำคัญไม่มีคำผิดหรือประโยควกวนจนทำให้เนื้อเรื่องเยิ่นเย้อเลยแม้แต่น้อย จุดนี้ถือว่าทำได้ดีและขอชื่นชมจากใจจริง หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณกานจะรักษาและพัฒนางานเขียนให้ดียิ่งๆขึ้นไปค่ะ ต่อไปนี้ขอติงนิดนึงเกี่ยวกับการบรรยายโดยสลับกันระหว่างบุรุษที่หนึ่งกับบุรุษที่สามโดยที่ไม่แจ้งให้นักอ่าน (อย่างเรา) ทราบล่วงหน้า อันได้แก่บทที่2 ช่วงท้ายสุด (บทนี้จะเห็นได้ชัด) และบทที่3กับ4 (สองบทนี้คุณจะสอดแทรกบุรุษที่สามลงไปในบทบรรยาย ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าคุณจงใจเขียนแบบนั้นหรือเปล่า แบบว่าอ่านแล้วรู้เลยว่าบทบรรยายไหนเป็นบุรุษที่1 บทบรรยายไหนเป็นบุรุษที่3) จริงๆการเขียนสลับมุมมองก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่จะดีกว่าไหมถ้าคุณเลือกใช้อย่างใดอย่างหนึ่งในบทเดียวกัน เพราะถ้าเขียนปะปนกันไปมา มันแลดูแปลกๆไม่เป็นธรรมชาติ ส่งผลให้คนอ่านอย่างเราสับสนตัวเองว่าจะเข้าถึงตัวละครในแบบที่หนึ่งหรือสามดี มันตะหงิดๆน่ะ (ในความคิดเรานะ-0-;) ถ้าเป็นไปได้เราอยากให้คุณใช้บุรุษที่สามทั้งหมดเลย เพราะเท่าที่อ่านๆมา เรารู้สึกเลยว่าคุณเขียนผ่านมุมมองของคนที่สามได้มีมิติแลเป็นธรรมชาติดีเหลือเกิน (บางทีเรายังนึกอยู่เลยว่า... อาจจะเป็นตัวคุณกานเองด้วยซ้ำที่พยายามฝืนความเป็นตัวของตัวเองมาเขียนด้วยบุรุษที่หนึ่งแทนที่จะเป็นสาม ดังนั้นความเป็นมุมมองของคนที่สามมันจึงยังคงอยู่ ซึ่งสื่อให้ทราบว่าคุณหนีความเป็นตัวตนของคุณไม่พ้นแล้วล่ะ^^;) นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องที่เราอยากแสดงความคิดเห็นและเสนอแนวทางการแก้ไข นั่นคือการส่งบทสนทนาให้กับตัวละครทั้งหมดในบางฉากบางตอนที่มีตัวละครมากๆ อ่านแล้วเรารู้สึกว่าคุณมักจะส่งบทให้ตัวละครแบบดื้อๆ ประมาณว่าโยนบทให้แล้วปล่อยให้เขาหรือเธอต่อบทกันเอง โดยที่คุณไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือบรรยายความใดๆเพิ่ม ส่งผลให้บทพูดของตัวละครออกแนวลอยๆ สั้นห้วน และยาวห้วน จนบางครั้งไม่สามรถจับอารมณ์หรือความรู้สึกของตัวละครในประเด็นหรือเหตุการณ์ต่างๆที่คุณเกริ่นถึงได้ (เอ่อ... หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะไม่งง= =;) ขยายความเพิ่มเติม แบบว่านักอ่านรับรู้ว่าตัวละครเหล่านั้นกำลังพูดเรื่องอะไร แต่ไม่สามารถเข้าใจว่าตัวละครที่พูดเป็นใคร กำลังแสดงกิริยาท่าทางอะไรกันอยู่ เป็นเหตุให้นักอ่าน (หรือเราคนเดียวก็ไม่รู้-O-;) เข้าไม่ถึงอารมณ์ตัวละครหรือเรียกอีกอย่างว่าไม่อินตามสิ่งที่คุณตั้งใจถ่ายทอดออกมาผ่านตัวละครเท่าที่ควร โดยเฉพาะในฉากที่มีตัวละครมากกว่าสองคน (อันได้แก่บทที่1>นางเอกตั้งใจจะไปคุยกับพระเอก เราก็นึกว่ามีคนมาขัดขวาง อ่านบทสนทนาจบพึ่งอ๋อ~ ที่แท้นางเอกก็คุยกับพระเองไม่ใช่คนอื่น บทที่2>ตอนที่นางเอกคุยกับเลขาฯ เรื่องให้เข้าพบดูง่ายดายจัง น่าจะแสดงความรู้สึกบนใบหน้าของเขาให้นางเอกสงสัยสักหน่อยว่ามีแผนหรือเล่ห์อะไรรึเปล่า) สรุปว่าคุณมักจะเขียนบทสนทนาขึ้นมาลอยๆ โดยที่ไม่ได้ระบุว่าใครกำลังพูดอยู่ มารู้อีกทีก็ตอนคุยกันจบ บอกตรงๆว่าในบางฉากบางตอนเรานั่งอึ้งเพราะถูกสตั้นไปหลายวินาทีเหมือนกันกับการได้อ่านเพียงบทพูด ที่ไร้ซึ่งคำบรรยายอารมณ์ใดๆในสถานการณ์ต่างๆ ยังไงก็กลับไปอ่านทวนตามบทที่แจ้งไปข้างต้นด้วยล่ะ หรือจะเริ่มอ่านทวนใหม่หมดก็ยิ่งดี ยิ่งอ่านทวนบ่อยเท่าไหร่คุณกานก็จะยิ่งได้เห็นทั้งจุดเด่นและจุดด้อยของนิยายตัวเอง **แนะนำเพิ่มเติม** บทที่2 เสียงร่างกายทรุดลงกับพื้น ใช้ พรึบ หรือ ฟุบ จะเหมาะกว่านะ เพราะ พลั่ก น่าจะใช้กับการโดนชกมากกว่า / ทรุดหวบ>ทรุดฮวบ บทที่3 โผล่ง>โพล่ง บทที่2กับบทที่3 ฉากอารมณ์ที่นางเอกโดนข่มเหงรังแก ซึ่งมันเป็นอะไรที่เศร้า เจ็บปวด ทรมาน และกดดันในคราวเดียวกัน แต่คุณกลับหยอดมุก และใส่ความฮาบ้ารั่วเข้าไปในอารมณ์ของนางเอกเต็มๆ บอกตรงๆว่ามันไม่สมจริงอย่างแรง! อารมณ์เศร้าที่นักอ่านควรจะได้ร่วมทุกข์ท้อแท้ไปกับนางเอกมันสลายหายไปสิ้น แบบนี้นักอ่านจะอินได้ยังไงในเมื่อความดราม่ากลายเป็นความฮาซะงั้น บอกตรงๆอีกทีว่ามันไม่เหมาะเลยที่คุณกานจะหยอดมุกลงไปแบบนั้น เพราะเนื้อหาสุดเข้มข้นที่คุณปูทางไว้เป็นอย่างดีมันกำลังถูกลดทอนความน่าสนใจของเนื้อหานิยายลงอย่างน่าใจหาย ถ้าเป็นไปได้แนะนำเขียนให้นักอ่านอินตามจนน้ำตาไหลกันไปเลย แล้วค่อยมาหยอดมุกในฉากหวานๆน่ารักๆเพิ่มแบบจัดหนักจนนักอ่านเกิดอาการจิ้นตามแล้วต้องยิ้มแก้มปริก็ยังไม่สาย เอิ่ม... รู้สึกว่าคุณจะสับสนระหว่าง นี่ กับ นี้ นะ ไม่สิ ต้องบอกว่าคุณใส่ นี้ แทบทุกครั้ง ทั้งๆที่ความจริงมันน่าจะเป็น นี่ มากกว่า และอีกคำก็คือ นั้น กับนั่น โดยเฉพาะบทที่3 เช่น นี้คือ>นี่คือ / ที่นี้>ที่นี่ / อีตานั้น>อีตานั่น / นี้มัน>นี่มัน บทที่4 อีตานี้>อีตานี่ / แล้วนี้>แล้วนี่ / แต่นี้มัน>แต่นี่มัน / ว่านี้จะ>ว่านี่จะ / ที่นั้น>ที่นั่น 4. แก่นเรื่อง : จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการที่นางเอกบอกเลิกพระเอกด้วยเหตุผลที่ว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศ จริงๆแล้วเธอมีเหตุผลการบอกเลิกมากกว่านั้น แต่เหตุผลที่ว่ามันไม่ได้สำคัญอีกต่อไปแล้ว นั่นเพราะเธอรู้ใจตัวเองแล้วว่า... ใคร! คือคนที่หัวใจเธอต้องการ และจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมดกำลังจะเกิดขึ้นนับจากนี้ นับจากที่เธอเดินกลับมาหาเขาอีกครั้ง และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขากลับมาสนใจ เธอจะทำสำเร็จหรือไม่ในเมื่อเขาเปลี่ยนไปมากกว่าที่คาดคิดเอาไว้ แต่เธอก็หวังว่าเขาจะยังเหมือนเดิม แล้วเขาล่ะ? หัวใจที่เคยบอบช้ำเจียนตายจะยังมั่นคงในเธอคนเก่าหรือไม่ เขาจะเผลอใจไปให้ใครอีกคนหรือเปล่า ภายนอกที่แสดงออกมาให้เห็นจะสวนทางกับความรู้สึกภายในจิตใจหรือไม่ เขาเท่านั้นที่ต้องตอบคำถามซึ่งตัวเองเป็นผู้ควบคุม! ระบบวิจารณ์ ย่อ

กุมภ์กรณ์,หนามMelon | 4 ต.ค. 56

  • 2

  • 0

337 ความคิดเห็น

  1. #337 Mee95 (@Meiw171101) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:33
    เอาเคย์ไปเก็บได้ไหมมมม
    #337
    0
  2. #336 Mee95 (@Meiw171101) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:17
    พิทักษ์​นี่ยังไง
    #336
    0
  3. #335 Mee95 (@Meiw171101) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:24
    เป็นห่วงเค้าเเหละดูออก
    #335
    0
  4. วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:25
    แง้มทำไม๊อิฉันลำคานนางเอกสะนี่เอะอะโวยวายเห้อ
    #334
    0
  5. #333 71240 (@71240) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 18:26
    หวานเเหววอ่าา😄
    #333
    0
  6. #332 09082545 (@09082545) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 19:32
    -ซานิ ร้ายเงียบแน่ๆอีหอยหลอด
    #332
    0
  7. #331 thanutchapittamata (@Hong_2324) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 14:41
    พระเอกนี้ต้องการอะไร เกลียดโว้ยยยย นายทำนางเอกของฉันร้องไห้ >0<<
    #331
    0
  8. #330 thanutchapittamata (@Hong_2324) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 14:21
    พระเอกนิสัยเฮียมากก สงสารลำธาร ร้องไห้ทุกครั้งที่มีบท T-T
    #330
    0
  9. #329 thanutchapittamata (@Hong_2324) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:59
    โอ้ยเขินรุนเเรง ><
    #329
    0
  10. #328 thanutchapittamata (@Hong_2324) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:49
    ง่ะ อีกะปิ เเกทำลำธารของฉันร้องห้ายย T_T
    #328
    0
  11. #327 p_patcha (@p_pat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 17:26
    เย็นชา
    #327
    0
  12. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 17:24
    น่าสนุก
    #326
    0
  13. #325 Palm_Blue> (@palm-15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 13:14
    รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนางเอกอ่า อ่านไปเขินไป อ๊ายยยยยย>/////////<`
    #325
    0
  14. #324 peppygirl (@peppygirl) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 21:09
    ขอบคุณมากค่ะ ขอโทษนะที่เพิ่งเม้นต์ อ่านเพลินเลย แหะๆ สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ ><
    #324
    0
  15. วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 02:42
    พิทักษ์ใจร้าย
    #323
    0
  16. #322 Lssr
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 22:12
    ชอบค่ะ
    #322
    0
  17. วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 08:20
    สู้ๆน้าค้าา
    #321
    0
  18. #320 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 05:05
    เคลียดแทนนาย T_T
    #320
    0
  19. #319 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:57
    สนุกค่า
    #319
    0
  20. #318 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:49
    ดร่าม่าเยอะจุง
    #318
    0
  21. #317 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:32
    พิทักษ์เป็นคอบเดือน? อารมณ์ขึ้นๆลงๆ =_=
    #317
    0
  22. #316 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:21
    เฮือก O_o
    #316
    0
  23. #315 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:12
    อ้าว พิทักษ์เป็นไรอ่า
    #315
    0
  24. วันที่ 27 กันยายน 2557 / 04:03
    เหมือนจะดีไม่สุด (5555)
    #314
    0
  25. #313 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 03:40
    3ข้อ? O_o
    #313
    0