[Fic KNB] Hello Kitty! ยุทธการกำหราบแมว 「Oc x Haizaki」(Yaoi)

ตอนที่ 1 : ; Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

ฟุยุกิ โฮตารุ เป็นทาสแมว

 

โรงเรียนฟุคุดะ โชโก เป็นโรงเรียนที่ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรที่โดดเด่นถ้าให้เทียบกับราคุซันหรือโทโอ แต่ด้วยความที่โรงเรียนแห่งนี้อยู่ใกล้ใจกลางแหล่งท่องเที่ยวของเด็กวัยรุ่น เด็กส่วนมากก็จะมาเข้าโรงเรียนนี้กัน..

หนึ่งในนั้นคือ ฟุยุกิ โฮตารุ ถึงเหตุผลขอเขาจะผิดแปลกไปจากคนอื่นก็ตามที การอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่(ถึงในสายตาคนภายนอกจะไม่ใช่แบบนั้นก็เถอะ..) โรงเรียนฟุคุดะ โชโก มีเรื่องหนาหูคงไม่พ้นเรื่องอันธพาล—ใช่ เพราะส่วนใหญ่โรงเรียนแห่งนี้มีนักเรียนชายวัยคะนองเยอะ พอเจออะไรไม่พอใจก็ดาหน้าไปมีเรื่อง..แต่ไม่ใช่กับฟุยุกิ โฮตารุ แน่นอน!

ถ้าหากให้คำนิยามถึงโฮตารุ—เขาเป็นผู้ชายที่จืดจางในบริบทของโรงเรียน แต่โซฮอตในสายตาของหญิงสาว ด้วยความที่เขาดูมีภูมิฐานและอบอุ่นราวกับพระอาทิตย์บวกกับนิสัยที่เป็นกันเองสุดๆจนผู้หญิง(และมีผู้ชายบ้างเป้นบางส่วน)หลงรักหัวปักหัวปำ—ถึงจะบอกว่าคนเนื้อหอมต้องมีแฟน จงหันมามองหน้าโฮตารุเพราะว่าเขาเป็นผู้ชายเนื้อหอมแต่ไม่มีแฟนสักคนเดียว ร่วมระยะเวลามาสามปีแล้ว!

นิสัยโฮตารุก็ให้อารมณ์เหมือนกับอยู่กับญาติผู้ใหญ่คนนึง—เรียบร้อยดั่งผ้าพับ ค่อนข้างเคร่งครัดในกฏระเบียบ ชอบช่วยเหลือคน แต่งตัวถูกต้องแต่ไม่ขัดหูขัดตาผู้ทรงอิทธิพล(นักเลง)ในโรงเรียน ฟุยุกิ โฮตารุ เหมือนเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโรงเรียนแห่งนี้ไปเสียแล้ว..

"ฟุยุกิซัง!ขอร้องล่ะ—ช่วยเป็นผู้จัดการชมรมบาสหน่อยได้ไหมครับ!"

"อิชิดะซัง ผมเป็นรุ่นน้องของอิชิดะซังนะครับ—ใช้ซังมันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ?"

"ขอร้องล่ะ!"

อิชิดะ ฮิเดกิ อดีตกัปตันชมรมบาสฟุคุดะ โชโกที่จบจากโรงเรียนไปเมื่อหลายเดือนก่อนก้มหัวของร้องโฮตารุผงกๆจนคนที่อยู่แถบนั้นมองมาเป็นตาเดียว ฟุยุกิ โฮตารุยิ้มบางพยายามดึงตัวของรุ่นพี่ที่เขาเคยเห็นผ่านๆให้มานั่งคุยกันดีๆ ใบหน้าคมของอีกฝ่ายซีดเผือกจนน่าสงสารไปหมด—อา ถึงจะฝากฝังกัปตันคนใหม่ก็คงเป็นห่วงลูกทีมสินะ..สมกับเป็นกัปตันจริงๆ

"ฟุยุกิซังช่วยไปคุมพวกเขาหน่อยนะครับ..ผมขอร้อง"โฮตารุลอบถอนหายใจเบาๆ ดวงตาคมสีน้ำเงินมองอิชิดะนิ่งๆก่อนจะระบายรอยยิ้มบางเบาที่คนมองรู้สึกตัวเองยืนอยู่กลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาเบาๆ

"อิชิดะซัง ผมไม่ค่อยสันทัดเรื่องบาสเก็ตบอลสักเท่าไหร่—"

"ผม ผมอยากให้คุณช่วยดูนักกีฬาครับ! ขอร้องล่ะครับ คุณเก่งเรื่องพวกนี้ที่สุดแล้ว!"

อุหวา

โฮตารุถูกจับแขนแล้วเขย่าไปมา ดวงตาคมของอิชิดะสั่นไหวปนอ้อนวอนเขาอย่างสุดความสามารถ เขาแทบจะนั่งคุกเข่าเอาหัวโขลกพื้นถ้าไม่ติดว่าโฮตารุเอ่ยห้ามไว้..อิชิดะเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของฟุยุกิ โฮตารุจากชมรมกีฬาอื่นๆ อีกฝ่ายเก่งเรื่องการวางโภชนาการและวางแผนการฝึกซ้อมบางส่วน แต่ด้วยความที่ปีที่แล้วอิชิดะไม่มีเวลาว่างในการตามโฮตารุมาช่วยเพราะตัวเขาเองต้องไปตามเจ้าเด็กเอาแต่ใจไฮซากิที่โดดซ้อมเป็นว่าเล่นให้กลับมาซ้อม ในเมื่อตอนนี้เขาจบไปแล้วแต่ด้วยความเป็นห่วง(ปนกลัวเจ้าเด็กไฮซากิทำชมรมบาสพัง)จึงหน้าด้านกลับเข้ามาในโรงเรียนเก่าตัวเองเพื่อมาขอฟุยุกิ โฮตารุ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำชั้นให้มาช่วยเหลือโค้ชที่อายุอานามค่อนข้างเยอะแล้วจะให้มาฝึกเด็กวัยกลัดมันก็คงได้หอบเขาไปโรงพยาบาลเป็นแน่..

โฮตารุกะพริบตาปริบๆ—ใช่ว่าเขาจะปฏิเสธอีกฝ่าย แต่โฮตารุไม่สันทัดเรื่องบาสจริงๆ แต่เพราะสายตาอ้อนวอนของอิชิดะมันทำให้เขาพูดไม่ออก ดวงตาสีฟ้าหลุบต่ำลงมองพื้นแล้วครุ่นคิดอะไรเล็กน้อยก่อนจะจับแขนของอิชิดะแล้วบีบเบาๆ

"งั้นอิชิดะซัง เดี๋ยวอิชิดะซังค่อยมาคุยกับผมอีกทีนะครับ—ตอนนี้ผมต้องเรียนแล้ว.."ท้ายประโยคแผ่วเบาลงคล้ายกระซิบ ดวงตาสีฟ้าเบนไปมองอาจารย์ประจำวิชาประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ยืนอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้วด้วยสายตาเตรียมหยิบสมุดเช็คชื่อขึ้นมาปา..อิชิดะดีใจแทบจะกระโดดโลดเต้น เข้าก้มหัวขอบคุณไปมาโดยไม่สนใจครูเลยแม้แต่น้อย

"งั้นผมจะรอฟุยุกิซังที่หน้าโรงยิมนะครับ ขอบคุณจริงๆ!"

"อา ครับ"

เขายิ้มกว้างก่อนจะเดินออกไปนอกห้องด้วยอารมณ์ที่เบิกบานแตกต่างเด็กในห้องรวมถึงโฮตารุที่ต้องลุกขึ้นยืนแล้วก้มหัวขอโทษอาจารย์ผงกๆ ลางสังหรณ์ในใจของโฮตารุร้องเตือนเป็นระยะ—ราวกับว่าจะมีเรื่องบางอย่างที่น่าปวดหัวมากกว่านี้แน่..ให้ตายสิ

.

.

.

"แล้วนายก็ตอบตกลงไป?"

"ก็ไม่เชิง—ฉันจะไปฟังเขาอธิบายก่อนน่ะ"

"โฮตารุเอ๋ยโฮตารุ แกก็ชอบหาเรื่องใส่ตัวตลอดเลยสินะ"

หญิงสาวเรือนผมสีดำขลับตัดซอยสั้นบ่นเขาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ โฮตารุที่ถูกว่ายิ้มกว้างจนตาแทบปิด มือเรียวดึงข้าวกล่องที่ใส่ไว้ใต้โต๊ะมาคลี่ผ้าออกอย่างบรรจง เพื่อนของเขามองของตรงหน้าและดไม่ได้ที่จะเบะปากหมั่นไส้ความเป็นแม่ศรีเรือนของเพื่อนคนนี้เสียเหลือเกิน

"วันนี้เป็นอะไรล่ะ?"

"ไข่ม้วนแฮม ข้าวผัดไข่ ไก่คาราเกะ ผักลวกราดโชยุปลาแห้ง"โฮตารุสาธยาย กลิ่นหอมจางๆของอาหารที่เขาทำมาเรียกน้ำลายสอ เพื่อนสาวยกกล่องนมรสช็อกโกแลตขึ้นมาดูดแล้วเอื้อมมือไปแกะขนมปังยากิโซบะที่แวะไปซื้อเมื่อไม่กี่นาทีก่อนขึ้นมากิน

"รุยหัดทำกับข้าวเถอะ..กินแบบนี้ทุกวันเสียสุขภาพแย่"โฮตารุพูด เขาห่วงสุขภาพของเพื่อนสาวคนนี้มาก ตัวสูงๆของเธอแทบปลิวไปกับลมเวลาที่มันพัดแรงๆ รุย หรือ มิวาโกะ รุย เสสายตามามองเขาแล้วยักไหล่เบาๆ

"ทำยังไงได้ คนมันขี้เกียจนี่นา"

"เฮ้อ"

คำตอบเดิมเรียกเสียงถอนหายใจของโฮตารุได้เป็นอย่างดี แม่ตัวแสบพูดแบบนี้มาตลอดตั้งขึ้นม.ปลายปีหนึ่งซึ่งตอนนี้ปีสามแล้วยังพูดแบบนี้—โฮตารุคนนี้หมดปัญญาจริงๆครับ

รุยยกก้อนขนมปังขึ้นมากัดคำโต ส่วนโฮตารุก็หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบคาราเกะเข้าปากคำนึง ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองไปนอกหน้าต่าง กลีบดอกไม้สีชมพูอ่อนลอบว่อนไปทั่วอาณาเขตโรงเรียน ฤดูใบไม้ผลิดีจังนะ

"แล้วอิชิดะเซมไปนัดไปคุยตอนไหน?"รุยถามหลังจากลืนขนมปังลงคอ โฮตารุยักไหล่เบาๆเชิงบอกว่าไม่ได้สนใจเท่าไหร่แล้วคีบข้าวผัดคำเล็กๆเข้าปาก เพื่อนสาวขมวดคิ้วเบาๆอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

"ถ้าเขาอยากให้ช่วยก็ต้องรอได้..จริงไหม?"โฮตารุยิ้มหวาน ถ้าหากมีคนบอกรุยว่าเจ้าเพื่อนคนนี้ของเธอเหมือนพ่อเทพบุตรตกลงมาจากสรวงสวรรค์ มิวาโกะ รุยคนนี้ขอเถียงหัวชนฝา—ฟุยุกิ โฮตารุ คนนี้เหมือนปีศาจที่มาจากนรกต่างหาก!

.

.

.

จนในที่สุดออดหลังเลิกเรียนก้ดังขึ้น วิชาสุดท้ายของเขาในวันนี้คือวรรณกรรมญี่ปุ่น โฮตารุค่อยๆเก็บของใส่กระเป๋าอย่างอ้อยอิ่ง จัดหนังสือให้เรียบร้อยแล้วเดินออกไปจากห้องเรียนและกล่าวลาเพื่อนๆในห้องอย่างเคยชิน ขายาวๆภายใต้กางเกงสีดำก้าวอาดๆไปยังตู้ล็อกเกอร์เปลี่ยนรองเท้า จากสลิปเปอร์ใส่เดินตามตึกก็กลายเป็นรองเท้าสีดำขลับของตัวเอง โฮตารุหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คเมลล์ของตัวเอง ก่อนจะเก็บลงหลังจากที่ไม่เห็นเมลล์ใหม่เข้ามา

เขาเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆจนเดินมาถึงโรงยิมที่ซ้อมบาสของโรงเรียนฟุคุดะ โชโก ที่มีร่างของอิชิดะ ฮิเดกินั่งรออยู่ เมื่อเขาเห็นเงาของโฮตารุก็รีบลุกพรวดพราดขึ้นมายืนตรง

"ฟุยุกิซัง!"

"เลิกใช้ซังกับผมเถอะครับ.."

โฮตารุอดไม่ได้จริงๆที่จะพูดออกไป—เขารู้สึกแก่ลงทุกครั้งที่อิชิดะคนนี้พูด ส่วนอิชิดะก็ได้แต่ยิ้มแห้งและก้มหัวขอโทษเบาๆ อีกฝ่ายเลื่อนมือไปทางโรงยิมที่ไร้เสียงการฝึกซ้อม

"กัปตันคนใหม่จะเริ่มซ้อมบาสอาทิตย์หน้าครับ โรงยิมเลยเงียบ—โค้ชรอฟุยุกิซังในโรงยิมแล้ว ไปกันเถอะครับ"

ดูเหมือนคำพูดของโฮตารุจะเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาของอิชิดะไปเสียแล้ว แต่ถามว่าเขาทำอะไรได้ไหม..อืม ก็ไม่ได้นั่นแหละ อยากเรียกอะไรก็เชิญเลยครับ เฮ้อ

โฮตารุคิด เขาเดินตามแผ่นหลังของอิชิดะเข้าไป โค้ขจองชมรมบาสเก็ตบอลเป็นอาจารย์วัยประมาณห้าสิบปีกว่าๆ เรือนผมสีเข้มเริ่มมีสีขาวแซมมาแล้ว ผิวของเขาเริ่มมีรอยย่นตามกาลเวลา ถึงอย่างนั้นใบหน้าของอีกฝ่ายก็ยังถูกฉาบด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรมาให้เขา

"โค้ชครับ—นี่ฟุยุกิ โฮตารุ ผู้จัดการชมรมของเราครับ"

เดี๋ยวๆ ผมยังไม่ได้ตอบตกลง..

โฮตารุแทบจะยกมือขึ้นมานวดขมับ เขาล่ะเหนื่อยหน่ายกับความดื้อด้านของผู้ชายคนนี้เสียเหลือเกิน โค้ชที่ได้ยินก็เลิกคิ้วแล้วหันมามองเขาอีกครั้ง

"ฟุยุกิคุงสินะ.."

"ครับ"โฮตารุคลี่ยิ้มบาง ก้มห้วเบาๆทำความเคารพอาจารย์เล็กน้อย เขาพยักหน้ารับแล้วทำหน้าหนักใจอะไรบางอย่าง นิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเขาถูกยกขึ้นมาคลึงคางตัวเอง

"ที่จริง—ฉันไม่ค่อยห่วงเรื่องนักกีฬาใหม่สักเท่าไหร่..แต่—"

โฮตารุตั้งใจฟังที่อีกผ่ายพูด สายตามองสลับไปมาระหว่างโค้ชและอิชิดะที่เอาแต่หลบหน้าหลบตาเขา

"ฉันห่วงนักกีฬาคนหนึ่งอยู่..เธอรู้จักไฮซากิ โชโงะรึเปล่า"โค้ชถาม ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อชื่อนี้

"ไฮซากิ โชโงะเหรอครับ"โฮตารุถามซ้ำ โค้ชและอิชิดะหันหน้ามามองกันทันที ดวงตาของทั้งคู่สบกันราวกับรู้ว่าคนตรงหน้ากำลังจะปฏิเสธ

"อา ไม่เป็นไรถ้าเธออยากถอนตั—"

"ผมทำ ผมทำ! เริ่มอาทิตย์หน้าใช่ไหมครับ"

คำตอบของโฮตารุทำให้คนที่ยืนอยู่สองคนถึงกับนิ่งงัน เขารู้สึกไม่เข้าใจกับปฏิกิริยาตรงหน้า ยิ่งอิชิดะที่ยืนงงเป็นไก่ตาแตก นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ได้ยินชื่อเจ้าไฮซากิแล้วอยากเขาชมรม—เพราะพอคนอื่นได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของชื่อนี้ก็หนีไปทันที บางคนก็อยู่ใชมรมเพียงสองวัน..พอทนไม่ไหวก็ลาออกไป—ไม่ใช่ว่าฟุยุกิ โฮตารุคนนี้เป็นแบบที่สองนะ แบบนั้นแย่แน่ๆ

"ถ้าเธอตกลง ฉันก็สบายใจ—แต่ฉันขอแจงหน้าที่ของผู้จัดการหน่อยนะ"

"ครับ"

โฮตารุตาเป็นประกาย สายตาของเขาแตกต่างจากตอนแรกที่เดินเข้ามาในโรงยิม จนโค้ชที่สังเกตการอยู่นั้นเริ่มรู้สึกสั่นกลัวขึ้นมาดื้อๆ

"เธอต้องวางแผนการฝึกซ้อมบางส่วนเสริมจากแผนของฉัน วางแผนโภชนาสำหรับนักกีฬา ดูแลสิ่งของต่างๆทั้งน้ำดื่ม เกลือแร่ ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัว อุปกรณ์ปฐมพยาบาล แล้วก็ดูแลนักกีฬา.."โค้ชพูดเรื่อยๆ ถึงจะมีบางช่วงที่โฮตารุรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังจะเป็ฯคนรับใช้ในชมรมก็เถอะ "..อีกทั้งยังต้องอัปเดตข้อมูลนักกีฬาโรงเรียนอื่นอีก คิดว่าไหวไหม?"โค้ชถามย้ำ โฮตารุพยักหน้าหงึกหงักรับอย่างรวดเร็ว

เขายอม—ยอมทุกอย่างนั่นแหละ

"แต่ฉันขอรบกวนเธอเรื่องนึงได้ไหม"

"ครับ??"

"ไฮซากิไม่เคยมีคนคุมเขาได้เลย ขนาดอิชิดะที่เคยเป็นกัปตันเขายังไม่ฟัง—ฉันขอให้เธอเป็นพี่เลี้ยงของเขาได้ไหม?"

"โค้ช!แบบนั้นไม่ไหวหรอกครับ"

หลังจากที่โค้ชพูด อิชิดะตะโกนแทรกขึ้นมา เขาส่ายหน้าพัลวันหลังจากที่โค้ชพูดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ออกไป โค้ชหันหน้าไปมองอิชิดะแล้วส่ายหน้าเบาๆ

"ได้ครับ ผมทำได้"โฮตารุบอก เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อิชิดะยิ่งแปลกใจหนักกว่าเดิมเข้าไปใหญ่ เขารู้สึกเหมือนว่าฟุยุกิ โฮตารุถูกอะไรบางอย่างฟาดเข้าที่หัวก่อนมารึเปล่า ส่วนโค้ชนั้นคลี่ยิ้มกว้างจนตาคล้ายเป็นตัวอักษรเฮะ

"งั้นเธอจะต้องตามไฮซากิมาซ้อมตลอด ห้ามขาดตกบกพร่องและต้องเป็นพี่เลี้ยงเขาไม่ให้ออกนอกลู่นอกทา—"

"ครับ!"

โฮตารุยิ้มหวาน เขาตอบก่อนที่โค้ชจะพูดจบเสียอีก เขานึกย้อนกลับไปนึกถึงเจ้าของชื่อที่แสนคุ้นเคยในความทรงจำของเขา 'ไฮซากิ โชโงะ' เจ้าลูกแมวหลงขนสีเทาที่เคยอยู่โรงเรียนเทย์โค..ยิ่งคิดแบบนั้น ฟุยุกิ โฮตารุ ก็ยิ่งยิ้มกว้างดวงตาสีฟ้าทอประกายวาววับจนคนมองนั้นสะดุ้งเบาๆ

เอาล่ะ—เขาจะเลี้ยงแมวตัวนี้ให้ดีเอง

ไม่ต้องห่วง :)

 

 

ยังไม่ได้แก้คำผิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #11 Unknown^Δ^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 18:10

    รออยู่น้าา
    #11
    0
  2. #10 Andy smiley (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 00:37

    โชจังรีบหนีเร็วเข้า!!!//แอ๊ก

    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ จะรออ่านนะค่ะ(。•̀ᴗ-)✧

    #10
    0
  3. #9 J'Sun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 02:45
    พบทาสแงว 1 ea ค่ะ!
    #9
    1
    • #9-1 kamisho(จากตอนที่ 1)
      28 พฤษภาคม 2563 / 23:10
      ใช่ค่ะ เจ้าทาสคนนี้จะศิโรราบแงว--แค่ก
      #9-1
  4. #6 หิวข้าวหิวขนม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:30
    อดใจรอดูตอนอยู่กับน้องไม่ไหวเเล้ว555
    #6
    1
  5. #5 Barnab_y (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:56
    ทุกอย่างเพื่อแม่น้องนาง 5555555
    #5
    1
  6. #4 ครีม ดื้ออ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:06
    รออ่านค้าบบ
    #4
    1
  7. #3 Chlamfankhaw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:41

    สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็มา555+//กดปุ่มติดตามเงียบๆ...(ไอเลิฟฟฟฟฟฟฟฟ เป็นคู่ที่หาเรื่องถูกใจยากมากกกกกก)

    #3
    1
    • #3-1 kamisho(จากตอนที่ 1)
      16 พฤษภาคม 2563 / 18:06

      อิพี่โฮตารุคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำโรงเรียนค่ะ! ใครมีเรื่องอะไรสามารถมาขอพรได้ที่ม.ปลายปี3ห้อง---แค่กๆ

      ดีใจที่ชอบนะคะ!
      #3-1
  8. #2 hayajihajime (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 15:26

    โอ้ยอิพี่ พอพูดถึงน้องนี่อะไรก็ยอมใช่ไหมเนี้ยย
    #2
    1