คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF Black panther]Innocence #Killchalla #พี่แชดของน้องบี๋

โดย kamisho

ไมเคิล บี จอร์แดน เป็นผู้ชายที่ใสซื่อ...

ยอดวิวรวม

1,436

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


1,436

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


39
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 เม.ย. 61 / 14:13 น.
นิยาย [SF Black panther]Innocence #Killchalla #᪴ͧͧ [SF Black panther]Innocence #Killchalla #พี่แชดของน้องบี๋ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
คำเตือนที่ 1 
นิยายเรื่องเป็นแนวชายรักชาย
หากใครไม่ชอบสามารถกด [X] ที่มุมขวาบนได้เลยค่ะ

คำเตือนที่ 2
นิยายเรื่องนี้ไม่อิงเกี่ยวกับใครทั้งนั้นนะคะ
เป็นเพียงการมโนขึ้นของไรต์เท่านั้น

คำเตือนที่ 3
อย่าเอาแน่เอานอนกับไรต์เลย..เชื่อเถอะ 555555

    งอกมาอีกแล้วค่าาาา 5555555 ช่วยด้วย เอาเท้าออกจากเรือลำนี้ไม่ได้ ฮืออออ 555555 ที่จริงไม่รู้จะติดแท็กอะไรดี ขอโทษที่ชิปเรือผีนะคะ 555555 โอ๊ย เราโดนดาเมจผู้ชาย 2 คนนี้จนโงหัวไม่ขึ้นแล้วค่ะ ช่วยด้วย 5555555555555



{ winter dark theme }

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 เม.ย. 61 / 14:13


Innocence

Pairing : Michael B. Jordan x Chadwick Boseman

Rate : PG

Note : ไมเคิล บี จอร์แดน เป็นผู้ชายที่ใสซื่อ...

 

            ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว ฉัน เลทิเทีย  ไรท์ สาวน้อยแห่งกองถ่าย Black Panther ที่รับบทเป็นชูริเองค่ะ! ถ้าถามว่าตอนนี้ฉันกำลังทำอะไร แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องกินข้าวเที่ยงอยู่(ไม่น่าถามเลยนะ 5555) โอเคๆวันนี้มีฉากที่ต้องถ่ายหลายฉากและแน่นอนว่าฉันก็ต้องเข้าด้วย(ตัวอย่างเช่น ฉากที่ฉันต้องมาเชียร์พี่ชายสู้กับพี่ผิวปุ่มคิลมองเกอร์)

            การกินข้าวเที่ยงของฉันเป็นไปอย่างเรียบง่าย โดยคนที่นั่งกินข้างๆฉันก็มีพี่สาวแสนดีอย่างลูพิต้ากับดาไนนั่งเป็นเพื่อน

            “โว้ สาวๆผมขอนั่งกินด้วยคนได้มั้ยครับ”เสียงทะเล้นแบบนี้ไม่ใช่ใครอื่นไกล ตัวร้ายดาวรุ่งอย่าง ไมเคิล บี จอร์แดน เดินเข้ามาทางโต๊ะของพวกฉัน ในสภาพผมยุ่งเหยิง..

            “ได้แน่นอนอยู่แล้วไมเคิลเชิญเลย”ลูพิต้าผายมือออกไปที่ที่ยังว่างอยู่ ไมเคิลก็เดินมานั่งด้วยสภาพยิ้มแฉ่งหมดคราบคิลมองเกอร์ผู้ที่เผชิญโลกที่แสนโหดร้าย

            ฉันคิดมาตลอดเวลาว่าผู้กำกับอย่างไรอัน คูเกอร์ เห็นอะไรในตัวของผู้ชายคนนี้กันนะ?

            “วันนี้คุณกินอะไรน่ะไมเคิล?”ดาไนถามเมื่อเห็นไมเคิลหยิบถุงกระดาษออกมา เจ้าตัวฉันยิ้มกว้างเห็นฟันขาวทุกซี่ก่อน

            “วันนี้เป็นแซนวิชทูน่ากับสลัดโรลครับผม!”เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงสดใส จนฉันเริ่มไม่มั่นใจแล้ว่าเขาอายุเท่าไหร่กันแน่..

            ถามจริง..นี่อายุ 31 จริงๆงั้นเหรอ!?

            “แค่นั้นอิ่มเหรอคะ กินสปาเก็ตตี้ด้วยกันมั้ย? เดี๋ยวฉันไปตักให้--

            “ไม่ๆๆ”เขารีบปฏิเสธฉันทันที เมื่อเห็นฉันจะลุกขึ้นไปตักสปาเก็ตตี้ให้ ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะจ้องอีกฝ่าย

            “คือ..พอดีผม..ไม่ค่อยถูกกับสปาเก็ตตี้..เอ่อ ก็มันเหมือนกับหนอนอ่ะ..”เขาพูดอ้อมแอ้ม ก่อนจะเกาแก้มแก้อาการเขิน

            โอ๊ย ตายแล้ว! นี่มันตัวร้ายจริงๆใช่มั้ย? ทำไมเขาดูเด๋อแล้วก็ใสซื่ออย่างนี้!!!!

            ฉันกู่ร้องในใจอย่างอดไม่ได้ ทำไมผู้ชายอย่างไมเคิล บี จอร์แดน มันน่ารักอย่างนี้(วะ)คะ!? เขาเห็นฉันกลับมานั่งที่เดิมแล้วก็แกะอาหารในถุงกระดาษออกมาวาง

            “อ่าว กินข้าวเที่ยงกันแล้วเหรอ?”คราวนี้เป็นเสียงคนคุ้นเคยของฉันเอง พระเอกคนเก่งในเรื่องอย่าง แชดวิก โบสแมน ก็เดินเข้ามาทักทาย

            “ไง พี่ชายมากินด้วยกันสิครับ”ไมเคิลชวน ก่อนจะตบเก้าอี้ข้างๆตัวเองแปะๆ ส่วนคนโดนชวนน่ะเหรอหัวเราะจนเห็นฟันขาวก่อนจะไปนั่งข้างๆไมเคิล

            “แชดวิกอยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันไปตักให้”ดาไนทำท่าจะลุกแต่ก็โดนคุณชายแชดวิกห้ามไว้ก่อน

            “ไม่ต้องหรอกดาไน..วันนี้ฉันเอาแซนวิชแฮมกับมัฟฟินมาน่ะ”แชดวิกวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะอาหาร

            แซนวิช..อีกแล้วเหรอ?

            “หูย พี่ชาย นี่แอบนัดกันมารึเปล่าคะ?เอาแซนวิชมาเป็นคู่เลย..”ฉันอดไม่ได้ที่จะแซวทั้งคู่ แต่ก็ได้เสียงหัวเราะกลับมาเป็นออฟชั่นเสริม

            “จริงดิ นายก็แซนวิชเหรอไมเคิล?”

            “ใช่แล้วครับ”พวกเขาชนกำปั้นกันเมื่อเห็นอาหารเที่ยง ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะตาม

            ถามจริง..โกงอายุกันมารึเปล่าคะเนี้ยะ?

            ฉันอดคิดแบบนั้นไม่ได้จริงๆ เมื่อเห็นคนอายุมากทั้ง 2 คนกำลังหัวเราะคิกคัก แล้วก็ทำท่าเหมือนเด็กอายุ 20 ต้นๆซะอย่างนั้น

            “จริงสิ!แชดวิก คุณรู้รึเปล่าว่าไมเคิลไม่ชอบสปาเก็ตตี้!”ลูพิต้าหันมาคุย คนที่พึ่งมาใหม่ ไมเคิลทำหน้าเหวอก่อนจะหันไปมองลูพิต้าสลับกับแชดวิกไปมา

            “โฮ..ให้เดานะ..มันเหมือนหนอน?”

            “ถูกต้องเลยค่ะ”

            “อย่าเผากันอย่างนี้สิ! เฮ ฟังกันหน่อย!”ไมเคิลแห้วลั่น เขาสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นอย่างแง้งอน

            “โอ๋ ไมเคิลจะไม่มีใครล้อนายเรื่องกลัวหนอนหรอกนะ”

            “หรือเรื่องที่นายไม่อยากกินสปาเก็ตตี้เพราะมันเหมือนนอนก็ตาม”

            “ก็ล้ออยู่ไม่ใช่รึไง! หยุดพูดเลยนะ!”ทุกคนต่างหัวเราะลั่นอย่างชอบใจเมื่อได้แกล้งผู้ชายที่ชื่อไมเคิล บี จอร์แดน

            สรุปแล้วการกินข้าวเที่ยงของพวกเราก็ผ่านไปด้วยดี โดยมีหัวข้อสนทนาอย่าง สปาเก็ตตี้ไม่เหมือนหนอน และ หนอนไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด (สุดท้ายไมเคิลก็รีบเดินหนีออกไปทันที ต้องวิ่งตามง้อกันจ้าละหวั่น)

            โดยส่วนใหญ่คนที่ง้อเขาจะเป็นแชดวิกก็ตามที..

            ก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่..ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น..

            ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมากก่อนจะเดินไปถ่ายฉากต่อไป..

            .

            .

            เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก Black Panther ก็ปิดกองลง..

            ว้าว มันผ่านไปไวมากจนฉันรู้สึกโหวงในอก มันเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ

            “น่าเสียดายจัง..”ลูพิต้าเดินเข้ามาหาฉัน แน่นอนว่าทั้งฉันและลูพิต้าต่างรู้ดีว่ามันรู้สึกอย่างไร

            “นั่นสินะ..รู้สึกเวลามันผ่านไปไวมากๆเลย”ฉันพูด ก่อนจะกอดลูพิต้าแน่น

            “มันเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆนะ”แชดวิกเดินเข้ามาคลี่ยิ้มกว้าง ฉันกับลูพิต้าก็เดินไปกอดอีกคนทันที

            “อย่าดราม่าสิครับ เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน”ไมเคิลเดินเข้ามาในวงสนทนา ก่อนจะยิ้มกว้าง แชดวิกคลายอ้อมกอดกอดจะยื่นมือไปให้อีกฝ่าย

            “ฉันดีใจที่ได้แสดงร่วมกับนายนะ”

            “ผมก็ดีใจ!

            ไมเคิลจับมือของแชดวิกก่อนจะเขย่ามันเบาๆ ฉันสังเกตทั้ง 2 ฝ่าย

            ชายตัวสูงๆหุ่นแน่นๆกล้ามแขนอย่างใหญ่..แต่ทำไมมือของเขามันกลมแล้วก็สั้น? มันไม่สมดุลกันเลยนะ! แตกต่างจากแชดวิกถึงตัวจะดูแข็งแรงแต่ร่างกายของเขาดูบางกว่าไมเคิล แถมมือของแชดวิกยังเรียวยาวจนกุมมือไมเคิลแทบมิด..

            ความสมดุลมันอยู่ตรงไหนนะ?

            “เห ปิดกองทั้งที..จัดงานเลี้ยงกันเถอะ”ฉนหันไปมองเจ้าของความคิดก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย

            “อันนี้เห็นด้วยครับ!

            “งั้นปาร์ตี้กัน”

            .

            .

            ปาร์ตี้ของแชดวิกถูกจัดขึ้นทั้งนักแสดงแล้วก็ทีมงานต่างพากันมา แชดวิกจัดเต็มกับงานนี้จริงๆ ทั้งอาหารแล้วก็เครื่องดื่มเตรียมพร้อม(มีทั้งเบียร์และน้ำอัดลม)

            ฉันไปรวมกลุ่มกับลูพิต้า นักแสดงนำทุกคนต่างเดินขวักไขว่ไปมา ฉันจิบน้ำอัดลมของตัวเอง ส่วนคนอื่นน่ะเหรอ..เบียร์ไม่ก็น้ำแอปเปิ้ล..

            หื้ม..น้ำแอปเปิ้ล?

            “มีน้ำแอปเปิ้ลด้วยเหรอคะ?”ฉันหันถามดาไน เจ้าตัวก็หันไปมอง

            “อ๋อ แชดวิกคงไปเอามาเพิ่มล่ะมั้ง”เธอก็ตอบฉันมาอย่างนั้น

            ฉันก็อดสงสัยไม่ได้..

            ก็น้ำแอปเปิ้ลนั่น..เป็นแบบเดียวกันกับที่ไมเคิลชอบกินไม่ใช่เหรอ?

            แต่ฉันก็ปัดความคิดนั้นลงเพราะเสียงเรียกจากลูพิต้า..

            .

            .

            .

            วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันได้อยู่กับนักแสดงBlack Panther และพวกเราก็เดินทางมาโปรโมทหนังหนังที่เกาหลีใต้!(มันเป็นที่ที่เราถ่ายหนังด้วยนะ!) ฉันลงมาจากเครื่องบินแล้ว..ให้ตายเถอะ แฟนคลับเยอะเป็นบ้า!

            ฉันอดทึ้งไม่ได้ที่มีคนมารอรับพวกเราเยอะขนาดนี้..และฉันสังเกตเห็นหลังไวๆของไมเคิลกำลังเดินยิ้มแป้นเทคแคร์แฟนคลับอยู่

            “ไง เลทิเทีย..”เสียงของแชดวิกดังขึ้นจากข้างหลังฉัน

            “ไงคะพี่ชาย”ฉันทักกลับ ฝ่ามือเรียวยาวของแชดวิกลูบหัวฉันไปมา พวกเราหัวเราะคิกคัก เรียกเสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นระงม

            หูย พลังของฝ่าบาทสุดยอดไปเลยค่ะ! นี่แค่ลงทีเซอร์แท้ๆ...

            “แชดดด! แชดครับ Hey Bro. ทางนี้ๆ”ฉันสะดุ้งเฮือก เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียกของไมเคิล ทั้งแชดวิกแล้วก็ฉันหันไปมองอีกฝ่ายที่โบกมือไปมาโดยข้างๆมีลูพิต้า

            “กำลังไป!”แชดวิกตอบกลับ ก่อนจะดึงฉันไปรวมตัวกับนักแสดงคนอื่นๆ

            แต่เมื่อกี้ฉันคิดไปเองรึเปล่า..

            เหมือนไมเคิลจะมองมาที่ฉัน..ได้โคตรน่ากลัวเลย

            .

            .

            .

            งานโปรโมทหนังผ่านไปได้ด้วยดี..

            ถึงแม้ฉันจะสังเกตความผิดปกติบางอย่างในการสัมภาษณ์ก็ตามที..

            ถามว่าฉันสังเกตเห็นอะไรเหรอ? อย่างแรกเลยคือ..

            ไมเคิลกับแชดวิกแทบจะอยู่ด้วยดันตลอดเวลา

            เฮ้ พวกเขาแทบจะสิงเป็นร่างเดียวกันอยู่แล้วนะ! มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ!?(พอฉันถามดาไนเขาก็บอกว่าปกติของพวกผู้ชาย..)

            โอเค มันอาจจะปกติจริงๆก็ได้..แต่ทำไมพวกเขาชอบจับมือถือแขนกันนะ..(มันปกติจริงๆงั้นเหรอ? จริงดิ!?)

               แต่ช่างมันก่อนมาดูอย่างที่ 2 กันดีกว่า..

            แชดวิกกับไมเคิลชอบใส่เสื้อผ้าหรือแม้แต่รองเท้าคู่กันบ่อยๆ..

            มันเริ่มจะแปลกๆแล้วนะ?ฉันอดคิดแบบนั้นไม่ได้

เสื้อผ้าหลายๆตัวที่พวกเขาใส่กัน มันเหมือนเสื้อคู่เลยไม่ใช่รึไง..ฉันไม่ได้คิดไปเองคนเดียวนะ! ขนาดคนในโซเชียลยังคิดเหมือนกับฉันด้วย(อย่าถามถึงดาไนกับลูพิต้าเลย..ตอนนี้เขาก็คิดแบบเดียวกับฉันแล้ว 55555)

            “แชดวิกคะ..”

            “หื้ม?อะไรเหรอ?”คนตัวสูงกว่าฉันหันมามองก่อนจะยิ้มให้ฉัน ตอนนี้เรากลับมาอเมริกาแล้วค่ะ และก็ต้องโปรโมทงานเหมือนเดิม วันนี้ฉันต้องไปนั่งสัมภาษณ์ในรายการกับนักแสดงทุกคน

            “พี่กับไมเคิลนัดกันใส่เสื้อเหรอคะ?”ฉันถามแชดวิกตรงๆไม่อ้อมค้อมใดๆทั้งสิ้น และดูเหมือนมันจะทำให้อีกฝ่ายจังงังไปเลย

            “โอะ..”

            “ฮะๆ”แชดวิกหัวเราะออกมา เขาปิดหน้าตัวเองแน่น ฉันขมวดคิ้วยุ่ง

            อย่าหัวเราะกลบเกลื่อนนะ!!

            ถึงมันจะน่ารักมากๆก็ตามที แต่ใช่ไม่ได้ผลกับฉันหรอก!!

เออ..

มันได้ผลนิดนึงก็ได้!!

แต่เลทิเทียอยากรู้ คุณต้องตอบ!

“อืม...ก็ไม่ได้นัดไว้หรอกนะ”แชดวิกตอบฉันก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปแสตนบาย แต่ก่อนที่เขาจะไปเขาก็ได้ทิ้งระเบิดลูกโตไว้กับฉัน..

“แต่บางที..เธอน่าจะลองไปถามไมเคิลนะ..”

“เขาอาจจะตอบคนละอย่างกับฉันก็ได้..”

“เขาชอบเซอร์ไพรส์ฉันจะตาย...”

 

What the!!!!

หมายความว่ายังไง!!

“แชดวิก เดี๋ยวแชดวิกกลับมาหาฉันก่อน!!”ฉันเรียกอีกฝ่าย แต่ดูมันจะสายเกินไปเสียแล้ว แชดวิกเดินไปสมทบกับทีมงานแล้วเรียบน้อย

ให้ตายเถอะ อย่ามาทำให้รู้แล้วจากไปสิ!

อย่างนี้ต้องไปเค้นคอไมเคิลแล้ว!!!

 

“เฮ้!เลทิเทีย..ทำไมทำหน้าตาแบบนั้นล่ะ..เดี๋ยวไม่สวยนะ”เสียงแสนเริงร่าไม่ใช่คนอื่นคนไกล ไมเคิลนั่นแหละ เขากำลังนั่งพักอยู่ข้างๆเวทีโดยถือน้ำแอปเปิ้ลที่เขาชอบกินประจำเอาไว้ ดวงตาใสซื่อไม่เหมาะกับตัวเองมองมาที่ฉันอย่างสงสัย

“ไมเคิล..ฉันมีเรื่องอยากจะถาม..”ฉันทำเสียงจริงจัง จ้องเขาไม่วางตาและดูเหมือนอีกฝ่ายก็เริ่มอยู่ไม่สุขแล้วเหมือนกัน เขาขมวดคิ้วแน่นวางขวดน้ำแอปเปิ้ลลง

“อะไรเหรอ?”เขาถาม ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูดออกไปด้วยเสียงที่ดังฟังชัด

“ทำไมแชดวิกกับคุณถึงใส่เสื้อเหมือนกันเกือนทุกครั้งเลยคะ?”

พอฉันถามจบเขาก็เงียบไปแปปนึงก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆๆๆ”

“นี่ ตอบฉันก่อนสิ!”ฉันเร่งเร้าไมเคิล ก่อนจะเขย่าแขนอีกฝ่ายพร้อมกับพองแก้ม

“ไปถามแชดมารึยัง?”ไมเคิถาม ฉันก็พยักหน้างึกงัก

“เขาบอกให้มาถามคุณ...”ฉันตอบ อีกฝ่ายก็หันหน้ามาแล้วส่งยิ้มกวนๆมาให้ฉัน

“แล้วเธอคิดว่ายังไง?”ไมเคิลถาม ฉันก็ขมวดคิ้วขัดใจ

“นี่ฉันเป็นคนถามก่อนนะคะไมเคิล”เขาก็หัวเราะแล้วก็วางมือลงบนหัวฉันเบาๆ

“อืม..จะให้ตอบยังไงดีนะ..”

“เราไม่ได้นัดกันมาหรอก..”

“เอ๋..ก็แค่นั้---

“ก็ฉันเป็นคนเลือกเสื้อผ้าให้เขาเองนี่”

ฉันชะงัก อ้าปากค้าง จ้องไมเคิลที่ยิ้มจนตาปิด เขาเอามือออกจากหัวฉันแล้วแล้วลุกขึ้น

“โอ๊ะ ดึกขนาดนี้แล้วเหรอ..งั้นฉันกลับบ้านก่อนนะ บาย เลทิเทีย”ไมเคิลกล่าวอำลาฉันก่อนจะเดินออกไป แต่เมื่อเขาถึงประตูก็หันมามองฉันแล้วก็กระตุกยิ้มออกมา

สมองตอนนี้หยุดทำงานไปเรียบร้อยแล้วค่ะ..

คำตอบของไมเคิลกระจ่างทุกอย่าง..

“พระเจ้า..”

ฉันรู้แล้วว่าผู้กำกับเห็นอะไรในตัว ไมเคิล บี จอร์แดน...

ฉันรู้แล้วจริงๆ

.

.

ไมเคิล บี จอร์แดน เป็นผู้ชายที่ซื่อๆ...

มันไม่จริงเลยสักนิด!! ฉันขอยืนยันตรงนี้!!

คนใสซื่อบ้าอะไรจะหันมามองฉันด้วยสายตัวชั่วร้ายแบบนั้นกัน! ฉันสาบานว่าไม่ได้ตาฝาด!!!

ไมเคิล บี จอร์แดน ไม่ใช่ผู้ชายที่ใส่ซื่ออย่างที่ใครๆคิด!!!

เขาเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจที่สุดในโลก!!!

(ลงชื่อ เลทิเทีย ไรท์)

The End

อ๊ะ แถมๆเบาๆ

 

            หลังจากไมเคิลเดินออกจาดสตู เขาเดินลงมาชั้นล่างเพื่อมุ่งหน้าไปที่ลานจอดรถและตอนนี้กำลังมีคนรอเขาอยู่

            “ว่าไงบ้าง..”เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้นข้างๆรถของไมเคิล คนตัวสูงยิ้มก่อนจะเดินอ้อมไปหาอีกฝ่าย

            “ก็ทิ้งระเบิดไว้เหมือนคุณนั่นแหละ”ไมเคิลตอบ เรียกเสียงหัวเราะเบาๆในลำคอของบุคคลที่กำลังกอดอกพิงรถของเขาอยู่ได้

            “หื้ม เพราะนายต่างหากที่ทำให้เลทิเทียสงสัย..”เจ้าของน้ำเสียงสุดเซ็กซี่ว่า แต่คนอย่างไมเคิลจะสนเหรอ?

            “น่าสียดายที่สงสัยแค่คนเดียว..”เขาว่าอย่างเสียดายก่อนจะหอมแก้มอีกฝ่ายเบาๆ

            “วันนี้ไปกินข้าวบ้านผมมั้ย?”ไมเคิลช้อนสายตามองอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน แขนหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกอดเอวสอบของร่างสูงโปร่งของคนตรงหน้า

            “ไม่..”ไมเคิลทำหน้าเศร้า เขารู้สึกเสียดาย แต่ก็ยังไม่ได้จะงอนอีกฝ่ายก็โดนมือเรียวสวยช้อนคางขึ้นไปมองหน้าตรงๆ

            “วันนี้นายไปกินบ้านฉันดีกว่า..ฉันหิวแล้ว..จริงๆนะ”ไมเคิลยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวที่เรียงกันสวยก่อนจะกอดรัดฟัดเวี่ยงอีกฝ่ายแน่น

            “ได้เลยครับ!ได้เลย”

            “แล้วก็...”

            “..ค้างที่นั่นเลย ดีมั้ย หื้ม?”

            “ตามบัญชาเลยครับแชด!

            “ดี..งั้นไปกันเถอะ ที่รัก”นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากนุ่มๆของไมเคิลเบาๆ ดวงตาสีเข้มวาววับก่อนจะรีบเปิดประตูรถให้ แชดวิก โบสแมน เข้าไปนั่ง ก่อนที่ตัวเองจะกุลีกุจอไปอีกฝั่งก่อนจะสตาร์มเครื่องแล้วมุ่งหน้าไปยังจุดมุ่งหมายทันที..

 

            อนิจจา..เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือไมเคิลยังมีแชดวิก..

            เลทิเทียไม่รู้หรอก ผู้ชายที่ร้ายกาจที่สุดอาจจะไม่ใช่ไมเคิล บี จอร์แดนก็ได้..

            แต่อาจจะเป็นผู้ชายที่สามารถสยบไมเคิลได้..ผู้ชายอย่างแชกวิก โบสแมน

           

The End

จบแล้วจริงๆ 555555


     8/4/2018

     จบแล้วค่ะ สำหรับฟิคบ้าบอของไรต์ 55555555 ไม่ไหวแล้วช่วยด้วย เราเห็นบี๋เป็นพ่อบ้านใจกล้าไปแล้ว 55555555555 เป็นการเวิ่นเหวอเรื่องเสื้อคู่บ้าง รองเท้าบ้าง บี๋ชอบแตะเนื้อต้องตัวพี่แชดบ่อยมาก(ถึงบางช่วงจะเป็นพี่แชดเริ่มก่อนก้ตาม 555555)สงสารเลทิเทียมั้ย? สงสารค่ะ 555555

     ไม่ไหวแล้ว ทำไมผู้ชายตัวใหญ่ๆ 2 คนถึงน่ารักน่าฟัดขนาดนี้ ช่วยด้วย 5555555

     โอ๊ะ ถ้าอ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเม้นต์นะคะ ไรต์ไม่กัดหรอก

     ปล. เรื่องนี้แต่งด้วยความเมากาวและเป็นงานที่สดมาก ไม่มีพล็อตไม่มีอะไรทั้งนั้น อยากแต่งเองล้วนๆถ้ามีคำผิดก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ เราแค่อยากมาระบายกาวเท่านั้นเอง


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ!!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ kamisho จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 Prinz
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 20:38

    ชอบมากกก เรื่องน่ารัก อ่านละยิ้มตามได้

    #7
    0
  2. #6 แมวน้อยสีดำ (@rudolph) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 23:32
    อมกกก ชอบมากกกก ชอบที่สุด! ชอบ!!! ไมบี้โครตน่ารัก พี่แชดกะเซะซี่มีเสน่ห์สุดๆ ฮือ~ ชอบมากค่า~ ขอบคุณมากที่เขียนให้เราอ่าน ><
    #6
    1
    • #6-1 kamisho (@kamisho) (จากตอนที่ 1)
      19 พฤษภาคม 2561 / 15:23
      คนเซ็กซี่กับคนน่ารักมักอยู่ด้วยกันค่ะ!! ขอบคุณที่อ่านนะคะ//สไลด์มากราบ
      #6-1
  3. วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 09:26
    อ่านแล้วเขิลจิกหมอนมากกก ทำไมคู่นี้เขาน่ารักแบบนี้คะ!!
    #5
    1
    • 19 พฤษภาคม 2561 / 15:21
      คู่นี้ so cute สุดๆค่ะ>////<
      #5-1
  4. #4 KillerxTB (@khasama2009) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 01:30
    ฮือออออออ เราชอบบบบ -..,- ดูเรียลดีจังเหมือนชีวิตจริงมากๆ กรี๊ดอัดหมอน
    #4
    1
    • #4-1 kamisho (@kamisho) (จากตอนที่ 1)
      1 พฤษภาคม 2561 / 20:46
      จริงค่ะ มันดูเรียลมากกกกก 555555555
      #4-1
  5. #3 Palantir (@palantir_tir) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 23:16
    ฮื่อออตลก แล้วก็น่ารักมากๆเลยค่ะ ใช่ค่ะเราว่าความจริงแล้วทั้งพิแชดและพิฝ่าคือนางร้ายค่ะ ถ้าแต่งให้ร้ายคือร้ายและแซ่บมาก ชอบมากค่ะงื้อ
    #3
    1
    • #3-1 kamisho (@kamisho) (จากตอนที่ 1)
      15 เมษายน 2561 / 20:49
      ใช่ค่ะ เราคิดว่าทั้งพี่แชดกับฝ่าบาทเราร้ายพอตัวเลยทีเดียว ไม่งั้นปราบเจ้าเสืออีริคกับบี๋ไม่ได้หรอกค่ะ 555555 ขอบคุณที่อ่านนะคะ
      #3-1
  6. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 22:57
    พี่แชดขี้อ่อยจังเลยค่ะ บี๋หลงนี่ก็ไม่แปลก ถึงกับสงสารเลทิเซีย ที่ต้องทนเหม็นความรัก555
    #2
    1
    • 8 เมษายน 2561 / 23:02
      พี่แชดต้องอ่อยเบาๆค่ะ ส่วนบี๋กลายร่างเป็นพ่อใจกล้าไปแล้วเรียร้อย(พี่แชดยิ่งกว่าราชินี!)
      ในเรื่องคนที่น่าสงสารสุดคือเลทิเทียค่ะ บี๋เขม่นใส่รัวๆ(ขอหามายุ่งย่ามกับพี่แชด!)เลทิเทียก็จะเหม็นความรักไปอีกนาน~
      #2-1
  7. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 20:44
    รอออออออ
    #1
    1
    • 8 เมษายน 2561 / 22:10
      ลงครบแล้วนะคะ!!!
      ขอบคุณที่มาอ่านค่ะ!!!!//สไลด์มากราบ
      #1-1