คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Black Panther] Sacrifice #killChalla (100%)

โดย kamisho

การเสียสละของเจ้าจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง..

ยอดวิวรวม

1,758

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,758

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


76
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 เม.ย. 61 / 14:21 น.
นิยาย [Fic Black Panther] Sacrifice #killChalla (100%) [Fic Black Panther] Sacrifice #killChalla (100%) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวชายรักชายหากใครรับไม่ได้กรุณากด[x]ที่มุมขวาบนได้เลยค่ะ
คำเตือน 2
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงมโนของไรต์เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับออริจินอลแต่อย่างใด

ชี้แจง 25/03/2018

Crazy in love #killchalla

     นิยายอ่านคั้นเวลาค่ะ เนื่องจากตอนนี้ไรต์กำลังรอกู้ไฟล์นิยายกลับมาอยู่ กรุณารออีกหน่อยนะคะ ขอโทษสำหรับความไม่สะดวกทุกอย่างเลย (นิยายเรื่องนี้แต่งตอนไรต์กำลังง่วงๆ มันอาจจะเมาไปนิดหน่อยก็ขออภัยด้วยนะคะ..)


{ winter dark theme }

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 เม.ย. 61 / 14:21


Sacrifice

 

Pairing : N’Jadaka x T’Challa

Note : การเสียสละของเจ้าจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง..

 

            การเสียสละของเจ้าจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง..

        คำพูดเหล่านี้ยังคงดังก้องในหูของเขา ร่างสูงโปร่งของทีชัลล่า ถูกจับให้นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ทำมาจากเนื้อไม้ชั้นดี ดวงตากลมใสฉายแววเศร้าสร้อย เบื้องหน้าของเขาคือกระจกเงาที่สะท้อนภาพของเขาในชุดราชพิธีสีดำ ลำคอระหงส์ถูกสวมทับด้วยสร้อยเขี้ยวเสือ

            “ลูกดูดีมากเลย ทีชัลล่า”เสียงหวานอ่อนนุ่มดังขึ้นจากข้างหลัง  ร่างของมารดาเดินเข้ามาใกล้ผู้เป็นบุตรชายของตนเองเรื่อยๆ

            “ท่านแม่ คือลูก..”ทีชัลล่าแทบหันไปหาผู้เป็นมารดาของตนเองแทบจะทันที แต่ก็โดนผู้เป็นแม่สวมกอดเอาไว้แน่น

            “ทีชัลล่า ลูกเป็นคนที่กล้าหาญ”รามอนด้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มือเรียวที่ย่นลงตามวัยลูบที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา ดวงตาของมารดาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

            มันไม่ใช่ความปลื้มปิติ..

            แต่มันคือความโศกเศร้า..

            เธอกำลังจะเสียลูกชายไป..

            “ทีชัลล่าแม่ขอโทษ”ผู้เป็นมารดาหลั่งน้ำตาออกมาช้าๆ ทีชัลล่ากอดตอบผู้เป็นมารดาอย่างรักใคร่

            มันอาจจะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตเขาแล้วก็ได้..

            “ลูกรักท่านแม่..”ทีชัลล่ากระซิบอย่างแผ่วเบา

            .

            .

            พิธีบูชายัญ เป็นพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ โดยกษัตริย์ จะต้องส่งเครื่องบรรณาการไปให้เทพในป่าทางทิศตะวันตกของเมือง  มันเป็นพิธีที่จัดขึ้นมาหลายร้อยปีแล้ว โดยเครื่องบรรณาการก็มีอยู่3อย่าง คือ

            1. สร้อยคอที่ทำมาจากเขี้ยวเสือ

        2. สมุนไพรรูปหัวใจ

        3. ผู้ที่ถูกเลือก

       

        ทีชัลล่า คือผู้ที่ถูกเลือกโดยเทวีบาสท์ ปานที่มีรูปคล้ายกับใบหน้าของเสืออยู่ที่แผ่นหลังด้านซ้ายนั่นเป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดี

            บิดาของเขาคือกษัตริย์ทีชาก้าผู้เก่งกาจ และแน่นอนเพื่อเหล่าราษฎรของเขา เขาสามารถทำได้ทุกอย่าง..แม้กระทั่งเสียสละลูกชายตนเอง

            ร่างสูงโปร่งของทีชัลล่ายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เสียงร้องตะโกนที่เต็มไปด้วยความปิติยินดี

            ทำไมพวกเขาถึงดีใจกันนะ?

            ทีชัลล่าคิด ดวงตาสีเข้มฉายแววหม่นหมอง ขาเรียวงามก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆจนมาหยุดตรงที่ทางเข้าป่าทางทิศตะวันตก

            “ข้าในนามกษัตริย์ทีชาก้า บัดนี้ได้นำเครื่องบรรณาการทั้ง3อย่างมาให้ท่านแล้วองค์เอ็นจาดาก้า!”เสียงท่านพ่อตะโกนก้อง เขาหันไปมองผู้เป็นมารดาและชูริน้องสาวในวัย 5 ขวบของเขา ที่ยืนอยู่ข้างๆองค์กษัตริย์ทีชาก้า

        “เฮ!”เสียงกู่ร้องแห่งความยินดีดังขึ้นอีกระลอก

            ในอกของทีชัลล่าบีบแน่นไปหมด เจ็บ..เจ็บจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

            มือเรียวยาวกำแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ

            เฮือก!

            ทีชัลล่าสะดุ้งเฮือกอย่างตื่นตระหนก เขาหันซ้ายหันขวาอย่างกระวนกระวาย

            เมื่อกี้มันอะไรกัน?

            เหมือนมีคนจ้องเราอยู่เลย..

            น้ำลายเหนียวหนืดถูกกลืนลงคอช้าๆ นัยน์ตาของเขาขยายกว้าง เหงื่อเม็ดเล็กผุดตามฝ่ามือที่กำไว้แน่น

            “ถึงเวลาอันสมควรแล้ว! ก้าวมาข้างหน้าทีชัลล่า..”ทีชัลล่าก้าวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า

            “เราขอบูชายัญให้กับองค์เทวีบาสท์และเอ็นจาดาก้า โปรดรับเขาไว้!

            “โปรดรับเขาไว้!

            “โปรดรับเขาไว้!

            เสียงกู่ร้องตะโกนก้องจนหน้าปวดหัว ทีชัลล่าก้มหน้ารับชะตากรรม

            ไม่มีใครเคยรอดจากพิธีกรรมนี้..

            ไม่มีใครรอดกลับมาเลยสักคนเดียว..

30%

(ต่อจ้า)

.

.

.

.

ทีชัลล่าถูกผู้เป็นบิดาจูงมือเข้าไปในป่าทึบที่หุบเขาทางทิศตะวันตก

ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดมาจากปากของเขา

ไม่มีการสนทนาเกิดขึ้น

เขารู้อนาคตของตนเอง..เขาไม่มีทางรอดออกมาจากป่านี้ได้

เป็นเครื่องสังเวยให้กับเอ็นจาดาก้า

น่าเวทนาเหลือเกินนะตัวเรา

ทีชัลล่ากระตุกยิ้ม ดวงตาสีเข้มจับจ้องที่ทางเข้าป่าอย่างเหม่อลอย ก่อนได้กลิ่นหอมอ่อยๆโชยออกมาจากป่า..กลิ่นที่แสนจะคนึงหา

คุ้นแคย..

แต่เขานึกไม่ออกว่าเคยได้กลิ่นแบบนี้มาจากไหน..

ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น  แรงบีบรัดที่ข้อมือก็แรงขึ้น ทีชัลล่าก้มไปมอง บิดาของเขากำลังกำข้อมือของเขาไว้แน่น

เขารู้..

ทีชัลล่ายกมืออีกข้างไปกุมมืออีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

“ดูแลท่านแม่และชูริแทนข้าด้วย”เสียงนุ่มกระซิบเสียงแผ่ว ชายวัยชรามองใบหน้าผู้เป็นลูกอย่างรวดร้าว

“ข้ารักท่าน”ทีชัลล่าดึงมือของตนเองออกจากการกอบกุม ขาเรียวยาวเดินก้าวไปข้างหน้า

ลาก่อน..ท่านพ่อ

คำพูดสุดท้ายของทีชัลล่ายังคงดังก้องในหัวของทีชาก้า..ร่างของลูกชายของเขาค่อยๆเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนหายลับตาไปในป่าแห่งนั้น..

ร่างของลูกชายที่หายไปพร้อมกับหัวใจของผู้เป็นบิดา..

ที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมา..

 

 

ภายในป่า เต็มไปด้วยต้นไม่ใหญ่และรกทึบ มีหมอกหนาจนเขาไม่สามารถมองเห็นทัศนวิสัยอย่างอื่นนอกจากต้นไม้ได้เลย

ตึก

ทีชัลล่าหันกลับไปมองข้างหลัง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่นอกจากตนเองดังขึ้น..

..ก็พบแต่เพียงความว่างเปล่า

หรือเราหูฝาดไปเอง?

ทีชัลล่าถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินไปข้างหน้า แต่เขาเดินได้แค่ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอีกครั้ง คราวนี้มันใกล้ขึ้นกว่าเมื่อกี้..

ทีชัลล่าข่มความกลัวของตนเองเอาไว้ ไม่ว่าเขาจะเจอกับสิ่งใดก็ตาม

เขากลั้นใจหันกลับไปมอง ก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก..

เสือจากัวร์ตัวใหญ่ กำลังจ้องมองเขาอยู่  ดวงตาสีทองทอประกายในม่านหมอก

ทีชัลล่ารู้สึกได้..

มันเป็นสายตาแบบเดียวที่จ้องมองเขาก่อนที่จะเดินเข้ามาในป่าแห่งนี้!!!

โฮก!!!

มันคำรามลั่นดังกึกก้องไปทั่วผืนป่า

ทีชัลล่าเบิกตากว้างกว่าเดิม เมื่อเสือจากัวร์ตัวนั้นกระโจนเข้ามาใส่เขาอย่างไม่ให้ตั้งตัว

บัดซบ!!

ร่างสูงโปร่ง โดนเสือจากัวร์คร่อมเอาไว้

ไร้ซึ่งทางหนี รอเพียงแค่ความตายเท่านั้น..

หัวใจของทีชัลล่าเต้นถี่รัว ลมหายใจของเขากระตุก เมื่อปลายจมูกเปียกๆซุกลำคอของเขา

ทีชัลล่าหลับตาแน่น หลายนาทีผ่านไปเจ้าเสือตัวโตทำเพียงแค่ดมกลิ่นของเขา จนเขาเริ่มผ่อนใจ

บางทีมันอาจจะไม่ทำอะไรเขาก็ได้---

กึก

“อ๊ะ!!”ทีชัลล่าหวีดร้องลั่น คมเขี้ยวของมันฝังลงบนลาดไหล่ของเขาจนได้เลือด กลิ่นคาวลอยเตะจมูก ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา

เจ็บ..

เจ็บเหลือเกิน..

ความกลัวเริ่มแผ่ซ่านภายในจิตใจของเขา  มันค่อยๆกัดกินสติของเขาไปเรื่อยๆ เสือจากัวร์ถอนเขี้ยวมันออก ก่อนจะดันตัวเองมามองผลงานที่ได้สร้างขึ้นสดๆร้อนๆ

ร่างโปร่งเพรียวตัวสั่นระริก ใบหน้าเนียนเต็มไปด้วยน้ำตา บนลาดไหล่เรียวสีช็อคโกแลตเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด

งดงาม..

“อ..อย่า”เสียงทุ้มสั่นเครือ เมื่อเจ้าจากัวร์ก้มลงมาคลอเคลียที่ใบหน้าของเขา ลิ้นสากหนาไล้เลียตามสันกรามที่ขบแน่นจนนูนเห็นได้ชัด

โฮกกกก  กรรรรรส์!!!

มันคำราม อุ้งมือทั้ง2ข้างกดลงบนอกของทีชัลล่าเต็มแรง กรงเล็บยาวจิกลงบนเนินเนื้อ ดวงตาสีทองวาวโรจน์ ทีชัลล่าแทบหยุดหายใจ ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปดวงตาของสัตว์ป่าร้าย

เขาเหมือนเคยเห็นดวงตาคู่นี้..

สัญญากับเชื้อพระวงศ์ห้ามคืนคำรู้ใช่ไหม..

จำฉันไว้ให้ดีล่ะ..ทีชัลล่า

..ราชินีของฉัน

“ริค..”

.

.

.

“..อีริค”

เสียงทุ้มสั่นพร่า ดวงตาอ่อนหวานเบลอไปด้วยหยาดน้ำตา มือเรียวจิกลงบนพื้นดินจนขึ้นข้อขาว เศษเสี้ยวความทรงจำในวันเด็ก

 เด็กชายที่เขาเคยให้คำมั่นสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกัน..

เจ้าเสือจากัวร์ชะงักค้าง ดวงตาของมันดูสั่นคลอน เสียงครางเครือ จากเสือดุร้ายเมื่อกี้กลับกลายเป็นแมวแสนเชื่องในพริบตา มันเอาจมูกมาคลอเคลียที่แก้มลิ้นสากหนาเลียคราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้าคม

“อ..ฮึก”ทีชัลล่าสะอื้นเล็กน้อย เปลือกตาบางค่อยๆปรือขึ้นช้าๆ จดจ้องไปที่ใบหน้าของเสือจากัวร์ที่หูและหางกระดิกไปมา

“ทีชัลล่า”

คราวนี้เป็นทีชัลล่าเองที่เบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก เพราะเสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบข้างๆหูของเขา

เสือจากัวร์กำลังพูดอยู่กับเขา!!!

“เอะ อ๊ะ!!”ยังไม่ทันที่จะได้เอื้อนเอ่ยอะไร เจ้าเสือตัวโตจู่ๆก็เปล่งแสงจ้าออกมาจนเขาต้องเอามือบังหน้าเพราะความแสบตา ก่อนที่แสงจะจางหายไป ทีชัลล่าก็เบิกตากว้าง

จากัวร์ตัวโตแปรเปลี่ยนเป็นร่างกายของมนุษย์ที่รูปร่างกำยำที่ตอนนี้ท่อนเปลือยเปล่าเห็นกล้ามเนื้อ โครงหน้าคมเข้มโน้มลงมาใกล้ใบหน้าของเขาในระยะอันตราย ทีชัลล่าตื่นตระหนกเขารีบผลักอีกฝ่ายออกจากตัวเอง

“ทีชัลล่า..”เสียงอีกคนทำให้ทีชัลล่าหยุดหายใจ ดวงใจบอบบางเต้นระรัวเป็นกลองชัย น้ำเสียงแหบพร่าแสนคุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง ริมฝีปากหนาก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากของเขาเพียงผิวเผิน บางเบาราวกับปุยนุ่น

“อีริค..?”ทีชัลล่าเลิกคิ้ว เขาพูดอู้อี้เพราะอีริคไม่ได้ละจากริมฝีปากของเขาเลยแม้แต่น้อย

“ฮือ..ฮึม”เขาครางรับในลำคอ คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย จมูกโด่งสันทำท่าฟุดฟิดเมื่อได้กลิ่นของอะไรบางอย่าง

“ไปจากที่นี่กันเถอะ”เขาว่าอย่างนั้นก่อนจะอุ้มคนที่อ่อนยวบไว้แนบอกก่อนจะพาเดินเข้าไปในม่านหมอกด้วยความเร็ว

“เดี๋ยวสิจะพาไปไหน?”เขาอดถามไม่ได้ ดวงตาคมกล้าก้มลงมามองก่อนจะยิ้มร้ายกาจแล้วก้มลงจูบเร็วๆก่อนจะกระโดดผ่านโขดหินน้อยใหญ่อย่างคล่องแคล่ว

ทีชัลล่าได้กลิ่น..กลิ่นหอมที่เขาได้กลิ่นตอนเดินเข้ามาในป่าแห่งนี้

ไม่สิ..

เขาเคยได้กลิ่นนี้มาก่อนเพราะเขาเคยมาที่นี่

“จำมันได้มั้ย”อีริคถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ ร่างสูงโปร่งถูกวางลงบนพื้นหญ้าขจี สวนสวยมีดอกไม้ป่าบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมท่ามกลางวิวทิวทัศน์ของน้ำตกที่ไหลตลอดเวลา

สถานที่ในความทรงจำของเขาเมื่อนานมาแล้ว..

“ได้..”ทีชัลล่าคลี่ยิ้มบาง เดินก้าวไปข้างหน้า ซึมซับบรรยากาศให้หายคิดถึง ดวงตาสีอ่อนกวาดมองไปรอบๆก่อนจะฉุดคิดบางอย่างขึ้นมาได้

“อีริค..นายมีเรื่องที่จะเล่าให้ฉันฟังรึเปล่า??”ทีชัลล่าถามแต่ไม่หันกลับไปมอง

“..หรือต้องเรียกว่าเอ็นจาดาก้าแทน?”น้ำเสียงทุ้มติดสำเนียงพื้นเมืองเพิ่มระดับเสียงดังขึ้น เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายอาจไม่ได้ยินคำถามที่ตนกล่าว

“ถ้าเล่าแล้วนายจะยอมหายงอนฉันมั้ย?”อีริคหรือเอ็นจาดาก้า..หรือชื่ออะไรก็แล้วแต่ ถามเขาอย่างลองเชิง ทีชัลล่าที่ได้ยินอย่างนั้นจึงหมุนตัวหันกลับไปตอ

“งอน?  ต้องให้ฉันงอนเรื่องอะไรล่ะ..เรื่องที่นายไม่ยอมบอกชื่อจริงหรือเรื่องที่นายเป็นเอ็นจาดาก้าที่ฉันต้องเจอในพิธีนี้ หื้ม?”ทีชัลล่าอดไม่ได้ที่จะถาม แต่คำถามนั้นไม่ได้แฝงความขุ่นเคืองใจอะไร แต่มันเต็มไปด้วยความสับสน และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะตีความหมายของประโยคผิดถนัด อีริครีบรุดเดินเข้าไปหาก่อนจะกอดอีกฝ่ายไว้แน่น

ขอโทษ”เขาว่าอย่างนั้น ทีชัลล่าเหมือนตาฝาดที่เขาเห็นอีริคมีหูมีหางที่ตกลู่ลงอย่างน่าสงสาร จนตัวก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ไม่ได้โกรธ..แค่ไม่เข้าใจ”อิริครัดตัวเขาแน่นขึ้น จมูกโด่งๆนั่นซุกลงบนลำคอระหงส์

“แล้วก็ชี้แจงเรื่องที่ตัวเองเป็นเสือด้วยนะครับ”เขาวาดรอยยิ้มหวานบนใบหน้าก่อนจะกดจมูกลงบนลำคออีกฝ่ายเช่นกัน

“ได้ตามความประสงค์เลย..ที่รัก”

 

หลังจากนั้นพวกเราทั้ง2เดินไปนั่งที่เชิงผาใกล้ๆน้ำตก ทีชัลล่านั่งห้อยขาก่อนจะสูดหายใจรับไอบริสุทธิ์เข้าปอด อีกฝ่ายก็มานั่งข้างๆพร้อมกับกุมมือเรียวของที่ชัลล่าไว้หลวมๆ

“เล่าสิ..”ทีชัลล่ากดเสียงต่ำ เพราะคนข้างๆดูพิรี้พิไรกับเรื่องที่เขาจะพูดเสียเหลือเกิน อีริคสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะค่อยๆผ่อนลงเพื่อลดความประหม่า

“ชื่อจริงๆของฉันคือเอ็นจาดาก้า..เป็นลูกของอดีตกษัตริย์เอ็นโจบูแห่งวากานด้า”เขาว่าด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ ดวงตาคมกล้ามองไปข้างหน้าก่อนจะเริ่มพูดต่อ

“ชนเผ่าวากานด้าเป็นชนเผ่าที่ได้รับพรมาจากองค์เทพีบาสท์ให้เราสามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ได้..อย่างฉันที่เป็นเสือจากัวร์ นายเข้าใจใช่มั้ย?”ทีชัลล่าพยักหน้ารับเล็กน้อย มือเรียวสวยยกมือหนาขึ้นมากุมไว้ที่ตักตัวเอง

“และตอนนี้ฉันขึ้นมาเป็นกษัตริย์แทนพ่อแล้ว..”อีริคว่า ทีชัลล่าพยักหน้างึกงักเข้าใจ อีริคก้มหน้าลงมาพิงที่ไหล่ซุกไซ้เพื่อออดอ้อน

“พวกนายเรียกพิธีนี้ว่าอะไรนะ..บูชายัญใช่รึเปล่า?”อีริคถาม ทีชัลล่าพยักหน้ารับ เจ้าเสือตัวโตคลอเคลียลำคอข้างที่มีรอยกัดของตนเองอย่างรักใคร่ ก่อนจะขบกดมันเบาๆ เขาทำจมูกฟุดฟิด

หอม..หอมชะมัดเลย..

“เห หยุดนะ..ทำอะไรเนี้ยะ!!”ร่างโปร่งร้องลั่น ดวงหน้ารู้สึกเห่อร้อน มือที่กุมอีกฝ่ายไว้รีบปล่อยก่อนจะดันหัวของอีริคออกไปจากลำคอของตัวเอง

“อีริค หยุ..อ๊ะ”ชายร่างกำยำกัดเขาที่เนื้ออ่อนบริเวณติ่งหูเบาๆ มือหนาซนค่อยๆปลดเสื้อของทีชัลล่าออกอย่างไม่ทันตั้งตัว

“นี่หยุดเลย อีริค!!”เขาแห้วลั่น แก้มร้อนฉ่าจนแทบไหม้ เจ้าคนเจ้าเล่ห์ดูไม่ฟังอะไรเลย ดวงตาคมกล้าสีเข้มพราวระยับ ฟันคมค่อยๆแทะเล็มผิวอ่อนอย่างเอร็ดอร่อย ทีชัลล่ากลั้นเสียงสุดชีวิต มือก็พยายามดันอีกฝ่ายออกแต่ด้วยร่างกายของอีรินั้นใหญ่โตกว่าเขามากจึงไม่ได้ขยับเขยื้อนออกไปเลยแม้แต่น้อย

“อื้อ”เสื้อคลุมตัวยาวถูกปลดออกจากหัวไหล่มน คนตัวโตรีบอุ้มร่างของทีชัลล่าไปวางบนโขดหินและจัดเสื้อของเขาปูไว้อย่างเรียบร้อย

“เดี๋ยวเล่าต่อนะ..ตอนนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ”อีริคพึมพำ ก้มลงขบเม้มอย่างเอาเป็นเอาตาย รอยแดงจางเริ่มปรากฏประปรายตามฐานคอ ลามไปจนถึงไหปลาร้าสวย ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแทรกอยู่ระหว่างขาของเขาเอง

“จู่ๆเป็นอะไร ”ทีชัลล่าถามเสียงแผ่ว ดวงตาสวยปรือมอง เพราะการปลุกเร้าของอีกฝ่าย

“..ต”อีริคกล่าวเสียงเบาจนเขาแทบไม่ได้ยิน คิ้วหนาขมวดชนกัน

“อะไรนะ?”เขาถามย้ำอีกครั้ง

 

“กำลัง..ติดสัด..”

.

.

“โอ๊ย”ทีชัลล่าร้องโอดครวญ ความเจ็บแล่นเข้าสู่โสตประสาทบวกกับแรงมหาศาลของอีกฝ่ายที่ไม่ถนอมเขาเลยแม้แต่น้อย

“เจ็บมากมั้ย?”คนที่เป็นตัวต้นเหตุถามด้วยความเป็นห่วง(แต่รอยยิ้มของนายมันดูไม่เข้ากับประโยคชอบกล)

ทีชัลล่าตวัดตาไปมองค้อน อีริคจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะมาคลอเคลียมองเขาราวกับเป็นลูกแมวตัวน้อยๆที่สำนึกผิด

“เจ็บ..ฉันจะไม่ทำอะไรกับนายอีกแล้ว..”ร่างสูงโปร่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ อีริคเอาคางมาเกยไหล่อีกฝ่าย

“ก็นายน่าเอา..”

เพี๊ยะ!!!

“ตีทำไมเนี้ยะ!”อีริคร้องโอดโอยแล้วเอามือไปกุมแขนอย่างน่าหมั่นไส้

“พูดอะไรระวังด้วยอีริค..”แมวดำของอีริคพยุงตัวเองขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ทีชัลล่าบ่นเสียงเข้ม ร่างสูงของอีริคเบะปากก่อนจะขโมยจูบแรงๆไปหนึ่งที

“จะเล่าต่อได้รึยัง..”ทีชัลล่ากอดอกตัวเองแน่นอย่างไม่ยอมแพ้ ดวงตาสีเข้มสวยจ้องมองลึกเข้าไปในตาของอีกฝ่าย

“ได้..ถึงไหนแล้วนะ?”เขาถามก่อนจะช่วยพยุงทีชัลล่าให้เดินออกไปจากทุ่งเพื่อมุ่งหน้าไปยังที่ไหนสักแห่ง

“นายพูดเกี่ยวกับพิธี..”ทีชัลล่าตอบ อีริคพยักหน้ารับ

“พวกนายเรียกการส่งคนเข้ามาในป่าแห่งนี้ว่าบูชายัญ..แต่สำหรับพวกเรามันไม่ใช่..”ร่างสูงตอบ มือหนาประคองเอวของทีชัลล่าไว้อย่างห่วงแหน  ดวงตาใสมองเสี้ยวหน้าของอีริคอย่างงงงวย

“ตอนนี้เป็นฤดูผสมพันธุ์..ถ้ากษัตริย์องค์ใดยังไม่มีคู่ก็จะมีประเพณีนี้ขึ้นมา”อีริคเดินไปอย่างช้าๆ เราเดินห่างหน้าผาตรงนั้นเรื่อยๆจนมันลับตาแล้วกลายเป็นป่าทึบที่ทีชัลล่าเดินเข้ามาก่อนหน้านี้

“พวกเขาจะต้องหาบุคคลที่ถูกเลือก..ที่จริงคือใครก็ได้นั่นแหละนะ”อีริคว่าก่อนจะยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แต่ทีชัลล่ากลับขมวดคิ้วยุ่ง

หมายความไง?

ใครก็ได้งั้นเหรอ..

“ใครก็ได้งั้นเหรอ?งั้นไม่จำเป็นต้องเป็นฉันก็ได้สินะ”เสียงทุ้มที่เคยอ่อนนุ่มบัดนี้แข็งกร้าวขึ้นมาเสียดื้อ ร่างสูงใหญ่เผ่าพันธุ์พยัคฆ์เหงื่อตก เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไป

“เห ไม่ใช่นะ---

“แล้วมันยังไง”น้ำลายอีกใหญ่ถูกกลืนลงไปในลำคออย่างฝืดเคือง เขารู้สึกอย่างร้องไห้ออกมาให้รู้แล้วรู้รอด

“คือ..มัน แบบว่า”อีริคพูดตะกุกตะกัก

เอาไงดีวะ!

เรียกโอโคเยมาช่วยได้มั้ย!!

“อีริค..”ทีชัลล่ากดเสียงต่ำ ดวงตากลมรี่ลงอย่างจับผิด มือเรียวสวยกระชับแขนอีกฝ่ายไว้แน่น

“ก็..ใครก็ได้จริงๆ”เขาตัดสินใจตอบตามความจริง ก่อนจะทำหน้าหงอยอย่างน่าสงสาร ดวงตาคมทำสายตาอ้อนวอน

“จำเป็นต้องเป็นฉัน?”อีริคพยักหน้า ทีชัลล่าคลี่ยิ้มออกมา

“งั้นก็ดี..ฉันจะได้กลับบ้าน”ร่างโปร่งของรัชทายาทกล่าวเสียงเยือกเย็น อีริครีบกอดเอวของทีชัลล่าไว้แน่น

“เดี๋ยว..เดี๋ยวๆอย่ากลับนะ”อีริคกล่าวอย่างร้อนรน

ลุค เลิคอะไรไม่คีพมันแล้วโว๊ย!!

“ขอโทษ..แต่ฉันเป็นคนบอกซูรีเองให้เลือกนาย”คราวนี้ทีชัลล่าชะงักค้างเมื่อได้ยินชื่อบุคคลที่แสนคุ้นเคย

“ซูรี?เขา..ให้ตายเหอะ”ทีชัลล่าอดสบถออกมาไม่ได้ ดวงตากลมตวัดมองอย่างฉุนเฉียว

“ทีชัลล่า..”อีริคเรียกด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิว เขารู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังโมโหอยู่

“เอาเลย..ฉันต้องเห็นแม่ตัวเองร้องไห้เพราะนายกับซูรีเนี้ยะนะ!?”ทีชัลล่าออดไม่ได้ที่จะตวาดออกมา อีริคยิ่งรู้สึกผิดขึ้นมากกว่าเดิม

“ขอโทษ..แต่ฉันอยากเจอนายจริงๆ”เสียงทุ้มกล่าวขอโทษซ้ำๆใบหน้าคมซุกเข้าที่คอของอีกฝ่าย

“..อยากแต่งงานด้วย”ดวงตาสีเข้มเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก ทีชัลล่าอดจังงังไม่ได้ เขาไม่กล้าขยับไปไหน

“อีริค”เสียงทุ้มดูอ่อนลงกว่าเมื่อกี้ เจ้าจากัวร์ตัวโตเงยหน้าขึ้นจากไหล่ลาดเรียว ทีชัลล่าเม้มปาก

เขาควรโกรธให้นานกว่านี้..

แต่ ให้ตายเถอะ..

หมอนี่ร้ายกาจชะมัด!

“ก็ได้..โอเค ฉันยอมแล้ว”ทีชัลล่าถอนหายใจกับความใจอ่อนของตัวเองเสียมิได้ ยังไงซะ..เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว

“เทพีบาสท์มาโปรด นายพูดจริง??จะแต่งงานกับฉันจริงๆใช่มั้ย!!”อีริคถาม เจ้าตัวยิ้มกว้างอย่างดีอกดีใจ ทีชัลล่ารู้สึกเหมือนเห็นหูกับหางของอีกฝ่ายโผล่ออกมา

นี่เป็นเสือแน่ๆใช่มั้ย?

“นายมันไม่โรแมนติกเลย..ให้ตายเหอะ”ร่างโปร่งอดไม่ได้ที่จะบ่น ถึงจะบอกแบบนั้นแต่แก้มเนียนก็เห่อร้อนจนแทบไหม้เหมือนกัน

“ที่จริงนายเป็นคนขอฉันนะ..”อีริคพูด

“????”คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่างสงสัย หมายความว่ายังไง?

“ของที่นายเอามาด้วย..”

“มันเป็นของที่ไว้ขอแต่งงาน”

ทีชัลล่าก้มมองดูของที่อีกฝ่ายว่า..

สมุนไพรรูปหัวใจกับสร้อยเขี้ยวเสือ

“ฮะ..”

วันนี้เขาจังงังไปแล้วกี่รอบนะ?

.

.

.

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีผู้หญิง(ที่อีริคบอกกว่าเป็นทหารองครักษ์ที่อีกฝ่ายเรียกว่าดอร่ามิร่าเจ)ถือหอกมาล้อมหน้าล้อมหลังพวกเรา

“องค์ราชาเอ็นจาดาก้า”เสียงห้าวกังวานของโอโคเย หัวหน้าของเหล่าดอร่ามิร่าเจดังขึ้น เธอเดินเข้ามาใกล้พวกเราทั้ง2

“ท่านผู้นี้คือ?”เธอถาม อีริคดึงตัวทีชัลล่ามายืนข้างๆตนเอง

“นี่คือทีชัลล่า..”เสียงทุ้มพูดอย่างทรงอำนาจ ดวงตาของเขาจ้องมองทุกคนราวกับจะประกาศศักดา

“ว่าที่ราชินีของข้า..”

เพียงประโยคเดียว เรียกอาการจังงังให้กับเหล่าทหารหญิงได้กันทุกคนเลยที่เดียว...


จบบริบูรณ์


ฮะ อะไรนะ..

ยังไม่อยากให้จบเหรอ..

ได้สิ :)


เวลาต่อมา อีริคพาทีชัลล่ามายังวากานด้า เมืองลับแลที่เป็นได้เพียงแค่ตำนาน ดวงตากลมใสเบิกกว้างอย่างตื่นตา สวยงาม ยากที่จะละสายตาจริงๆ

“มองกี่ทีก็ทำให้ใจเต้นได้ตลอดนั่นแหละ..”เสียงทุ้มกระซิบเบาๆ ทีชัลล่าพยักหน้าเห็นด้วย

“โอโคเยหายไปไหนแล้ว”ร่างโปร่งถามเมื่อไม่เห็น หัวหน้าราชองครักษ์ที่เดินตามหลังมาเมื่อกี้

“อืม..”อีริคครางในลำคำเบาๆ ก่อนจะวาดรอยยิ้มกว้าง

“โอโคเยกำลังเอาข่าวดีไปบอกพ่อน่ะ..”เขาว่าด้วยน้ำเสียงที่ดูสบายใจ แขนแกร่งโอบเอวของทีชัลล่าไว้แน่น

“มานู่นแล้วไง..”เขากระซิบ เจ้าของดวงตาหวานหยดหันไปมอง ร่างของอดีตกษัตริย์ที่เดินมาอย่างรีบเร่ง ใบหน้าที่แทบจะเค้าโครงเดียวกันกับอีริคฉายแววปิติยินดีอย่างปิดไม่มิด

“นี่ราชินีของลูกหรือเอ็นจาดาก้า”ร่างโปร่งเกร็งตัวเมื่อได้ยินดีเสียงของผู้เป็นว่าที่พ่อสามีถาม

เขาจะโดนทำอะไรมั้ยเนี้ยะ..

ทีชัลล่าอดคิดในแง่ร้ายไปต่างๆนา แต่ก็ถูกเรียกสติคืนมาเพราะมือกว้างหนาของอีริคกระชับเอวแน่นขึ้น

“แน่นอนท่านพ่อ..นี่คือทีชัลล่า คนที่ขอลูกแต่งงาน”

อีริค!

ทีชัลล่าตวัดไปมองอีกฝ่ายอย่างขุ่นเคือง เอ็นโจบูเงียบนิ่งไปจนทีชัลล่าออดหวั่นใจไม่ได้

ถ้าเขาไม่ยอมรับเราล่ะ..

จะทำยังไงดี..

“น่ายินดีอย่างยิ่ง!!”แขนแกร่งคว้าตัวของร่างโปร่งไปจับมือ ก่อนจะผายมือออกกว้าง

“โอโคเยเจ้าไปประกาศข่าวอันน่ายินดีนี้ได้เลย..เราจะจัดงานอภิเษกสมรส ภายใน 3 วัน”ร่างโปร่งกระพริบตาปริบๆ

เอ๊ะ..

อะไรนะ?

“ดีเลยท่านพ่อ ข้าขอพาภรรยาของข้าไปพักก่อน”อีริคยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์ ทีชัลล่ายังจังงังไม่เลิก ปากอ้าพะงาบๆ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันนะ?

เขากำลังฝันอยู่ใช่มั้ย?

“ได้เลยๆ เชิญภรรยาของเจ้าไปพักเสียให้เรียบร้อยแล้วเราค่อยมาคุยพิธีกัน”อีริคลากร่างของทีชัลล่าเข้าไปยังตัวปราสาท

และไม่ต้องเดาเลยว่าภายใน 3 วันข้างหน้า เขาจะได้แต่งงานและกลายเป็นราชินีของวากานด้าทันที

ไม่ต้องบอกถึงเรื่องเข้าหอเลย...ประเพณีบ้าบออะไรถึงให้เขาต้องอยู่กับอีริคตั้ง 3 วัน!! (แถมอีกฝ่ายยังบ้าจี้เชื่อคำพูดของพ่อจนเขาแทบไม่ได้นอนเลย พระเจ้า!!)

.

.

.

“เดี๋ยวเราก็มีเสือตัวน้อยๆมาวิ่งเล่นในวัง..”อีริคกระซิบเสียงแผ่ว เมื่อพวกเราเสร็จกิจรอบสุดท้ายของวันที่ 3

“หมายความว่ายังไง???”ทีชัลล่าถามเสียงเพลีย เขาไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย

เขาเป็นผู้ชายนะ จะท้องได้ยังไง?

“ก็นายจะมีลูก..เพราะสมุนไพรที่กินเข้าไปตอนที่เข้าพิธี..”

“มันมีสรรพคุณอย่างนั้นแหละ..”

เทพีบาสท์มาโปรด..

“ฉันเริ่มเกลียดนายแล้วจริงๆนะ เอ็นจาดาก้า”

“ฉันรู้ว่านายรักฉันจะตาย..”เขาพูดด้วยความมั่นอกมั่นใจ จนคนที่นอนอยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะหยิกแรงๆที่ไหลิอีกฝ่าย

“ทนรอ 9 เดือนไม่ไหวแล้วแหะ..”

“...”

“ทำอีกสักรอบมั้ย..เพื่อไม่ติด”

“ไปตายซะ เอ็นจาดาก้า!!!


จบบริบูรณ์แล้วจริงๆ

(100%)


Crazy in love #killchalla

     นิยายอ่านคั้นเวลาค่ะ เนื่องจากตอนนี้ไรต์กำลังรอกู้ไฟล์นิยายกลับมาอยู่ กรุณารออีกหน่อยนะคะ ขอโทษสำหรับความไม่สะดวกทุกอย่างเลย (นิยายเรื่องนี้แต่งตอนไรต์กำลังง่วงๆ มันอาจจะเมาไปนิดหน่อยก็ขออภัยด้วยนะคะ..)

4/04/2018
ครบ 100% แล้วค่ะ หู้วววววว//จุดพลุ
เกิดเรื่องหลายอย่างกับโน๊ตบุ๊คค่ะ ทั้งไฟล์หาย ไวรัสเข้า แบบ..อยากจะร้องไห้ สุดท้ายกู้มาได้แต่ไฟล์งาน ไฟล์นิยายกู้มาไม่ได้(ร้องไห้)เลยต้องมานั่งแต่งใหม่ 
ไรต์บอกแล้วว่ามันดราม่าได้ไม่นาน สุดท้ายก็จบแบบคอมเมดี้สุดๆเลยแอบสงสารที'ชัลล่านิดๆนะเนี้ยะ 55555
ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วย
มันก็จะเมากาวหน่อยๆ อย่าไปสนมันเลยนะคะ 555555
สามารถคอมเม้นต์ได้นะคะ ไรต์ไม่กัด

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ kamisho จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 Panda-719 (@panda-719) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 10:21
    ชอบตอนอีริคบอกว่ากำลังติด- ตลกอะ แบบกำลังคุยๆกันอยู่ 5555555 แต่ตอนแรกคือทีชัลล่าเกือบโดนกินแล้ว โอ้ยยยยย โหดร้าย 555555 อีริคเจ้าเล่ห์มากอะ ทีชัลล่าเป็นตัวน้อยในอ้อมกอดเลย ฮื่ออออ
    #8
    0
  2. #7 Palantir (@palantir_tir) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 23:26
    จะเป็นลมแล้วค่ะฮื่อนี่มันความรักอบอวลไปทั่วป่า ขอให้มีลูกเสือวิ่งเล่นในเร็ววันนะคะ//แต่แอบสงสัยว่าถ้าไม่ใช่ทีชัลล่า แล้วเป็นใครก็ได้ เขาก็จะเข้าป่ามา ถือของขอแต่งงานมาด้วยแล้วก็โดน-ินเข้าไปเหรอคะ โลกมันโหดร้าย *เศร้า*
    #7
    1
    • #7-1 kamisho (@kamisho) (จากตอนที่ 1)
      17 เมษายน 2561 / 21:41
      มาชี้แจงแล้วค่ะ 555
      คือมันก็เป็นใครก็ได้จริงๆนั่นแหละ...ส่งเข้าป่า มีอะไรกัน--- แล้วก็โดนกินค่ะ(หมายถึงโดนกินริงๆนะคะ) แต่พ่อเสือจากัวร์เราไปบอกซูรีให้ไปเป่าหูทีชาก้าค่ะ ว่าลูกชายคือผู้ที่ถูกเลือก...แล้วก็เป็นไปตามเนื้อหาเลยค่าา
      ขอบคุณที่อ่านนะคะ :)
      #7-1
  3. วันที่ 4 เมษายน 2561 / 15:22
    สรุปคือวางแผนกันมาก่อนแล้ว???? เอ็นจาดาก้าหลอกคุณหลอกดาว!!! เดี๋ยวจะให้ทีชัลล่าบิดหูให้เข็ดเลย!!! ปล.ในแอพอ่านไม่ได้มันไม่ขึ้นค่ะ ต้องไปอ่านในเว็บแทน
    #6
    1
    • 4 เมษายน 2561 / 15:27
      เขาวางแผนมาตลอดค่ะ แอบส่งซูรีไปบอกที'ชาก้า 5555555//บิดหูให้เขียวไปเลยค่ะ
      ในแอปของเราก็ไม่ขึ้นค่ะ ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน😅😅😅😅
      #6-1
  4. #5 super moon (@kiwitae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:36
    อห ตัดแบบนี้ไม่ได้นะคะ รีบมาต่อเลยนะะะ รีบมาาาา
    #5
    1
    • #5-1 kamisho (@kamisho) (จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2561 / 14:22
      มาต่อแล้วค่ะ 5555555 มันไม่มาม่าอย่างที่คิดหรอกนะคะ
      #5-1
  5. วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 18:59
    ทีชัลล่า!!!!!!!! โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #4
    1
    • 4 เมษายน 2561 / 14:22
      ไรต์แต่งมาม่าไม่เป็นค่ะ แต่งแล้วไม่รุ่ง 555555555
      #4-1
  6. วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:44
    ทีชาล่า แงงง
    #3
    1
    • 17 มีนาคม 2561 / 14:49
      แต่งดราม่าได้ไม่นานหรอกค่ะ
      ไม่ต้องห่วง 55555
      #3-1
  7. #2 P-e-c to the k
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 17:41
    ฝ่าจะตายไม่ดั้ยยยย งื้ออออ
    #2
    1
    • 17 มีนาคม 2561 / 14:48
      ตายไม่ตายก็ต้องเสี่ยงกัน เย้ เย เย่
      5555555
      #2-1
  8. วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 16:56
    รออีก 70% นะคะ ไรท์สู้ๆ
    #1
    1
    • 17 มีนาคม 2561 / 14:46
      ขอบคุณค่ะ จะรีบแต่งให้เสร็จไวๆนะคะ
      #1-1