คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Fic Boku no Hero Academia/MHA] prevent (DekuKatchan)(MidoBaku) [Fic Boku no Hero Academia/MHA] prevent (DekuKatchan)(MidoBaku) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     เมื่อไรต์ติดMy Hero..

 ฟหกดาอ่นก่น กรี๊ดดดด คัตจังน่ารักจังโว๊ยยยย(ไรต์บ้าไปแล้ว)
ฮือ ฉันจะชิพเธอทุกคู่อิคัตจัง โทโดโรกิก็หล่อ มิโดริยะก็สโต๊กเกอร์ คิริชิมะก็มุ้งมิ้ง อ.ไอซาว่าก็ดี เบสต์จีนิสก็ดี ฮอล โคตรดีเลยค่ะ ว๊ากกกก/////
#คัตจังกินกับอะไรก็อร่อย
แฮร่


หากใครไม่ชอบแนว
'ชายxชาย'
กรุณากดปุ่ม[X]ที่มุมขวาบนเลยค่ะ



เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ส.ค. 60 / 10:22


Prevent

Pairing : Midoriya Izuku x Bakugou Katsuki

Rate : ??

Note : AUรีเวิร์ส นะจ้ะ


       ผลัก


       “อึ้ก!!!บาคุโก คัตสึกิ  ถูกผลักตัวเข้าไปชิดกำแพงอย่างเต็มแรง

       “โธ่ๆทั้งๆที่มีอักลักษณ์แท้ๆแต่กลับไร้ประโยชน์ซะจริง”เด็กเกเรหลายคนรุมล้อมเขาอยู่ รอยยิ้มเหยียดหยามถูกส่งมาหาเขาพร้อมกับแรงตบ ต่อย และจิกทึ้ง

       “ป ปล่อย”คัตสึกิพูดเสียงเบา ดวงตาสีฟ้าปรือมองคนตนหน้าอย่างไม่เข้าใจ

       ฉัน ทะทำอะไรผิด

       คัตสึกิคิด ก่อนจะภาวนาขอให้ใครสักคนมาทางนี้

       “โธ่ พ่อคนเก่ง แน่จริงก็ใช้อัตลักษณ์ของตัวเองจัดการพวกฉันสิ ฮ่าๆ”เด็กที่คาดว่าน่าจะเป้นหัวโจกหัวเราะลั่น

       “อึก ฮึก”คัตสึกิฝืนสะบัดมือทิ้งชายที่กระชากคอของเขาอยู่

       ไม่ เขาจะไม่ใช้อัตลักษณ์เด็ดขาด เขาสัญญากับอิซุกุไว้แล้ว..

          “อิซุกุ”คัตสึกิหลับตาแน่นเพื่อรับหมัดที่เด็กเกเรตรงหน้าจะมอบให้เขา

       แต่

          พรึบ หมับ

       “ปล่อยคัตจังซะ”เสียงทุ้มเข้มดังขึ้น ดวงตาสีม่วงจ้องวาวโรจน์

       ใครบังอาจมาทำร้ายคัตจังของเขา!!!

          “หา ไอ้คนไร้อัตลักษณ์แบบแกอย่าเสร่อมาพูดดีหน่อยเลย”เสียงของเด็กเกเรหัวเราะลั่น มิโดริยะ อิซุกุ เผชิญหน้ากับเหล่าตัวปัญหาของโรงเรียน

       “แกฟังฉันไม่รู้เรื่องรึไง..”อิซุกุพูดออกมา คัตสึกิสังเกตเห็นความผิดปกติของชายผมม่วง

       “หา แกพูดอะไรนะ ไม่ได้ยินเลย”เด็กนั่นทำท่าล้อเลียน 

        คัตสึกิรู้สึกใจไม่ดีเลย..

       “ได้ ฉันจะพูดอีกครั้ง..

       อิซุกุคลี่ยิ้มออกมา แต่ดวงตาสีม่วงไม่ได้ยิ้มตามไปด้วยเลยมันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

       “ถ้าแกยังไม่เอามือสกปรกของแกออกไปจากคัตจัง ฉันจะฆ่าแกซะไอ้เวร!!”อิซุกุประกาศกร้าวก่อนจะคว้าท่อนเหล็กออกมาจากฝาผนังที่มันหลุดออกมา

 

          เพียงไม่กี่นาที เด็กที่มาหาเรื่องเขานอนหมอบลงไปบนพื้นที่ละคนสองคน

       คัตสึกิต้องเบิกตากว้าง เขาแทบลืมหายใจ

       อิซุกุกำลังซ้อมพวกนั้น..ทั้งๆที่ไร้ซึ่งอัตลักษณ์

       เขาต้องห้ามอิซุกุ!!

       เมื่อคิดได้ดังนั้น คัตสึกิจึงตัดสินใจตะโกนออกไป

“หยุดนะ อิซุกุ!!!”ดวงตาสีฟ้าใสเต็มไปด้วยน้ำตา

       การกระทำแสนโหดร้ายที่มิโดริยะ อิซุกุ กำลังทำอยู่ท่อนเหล็กแท่งยาวถูกฟาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าใส่ร่างของนักเลงที่มาหาเรื่องตนตอนเริ่ม

       “อิซุกุพอได้แล้ว ฮึก”คัตสึกิคว้าหมับเข้าที่แขนของอิซุกุเพื่อให้หยุดการกระทำอันแสนโหดร้ายนี้

       “มันเริ่มก่อน คัตจัง!!!”อิซุกุแย้ง ดวงตาสีม่วงเบิกกว้างอย่างตกใจ

       “คะคัตจัง”ใจของอิซุกุหล่นหวบไปอยู่บนพื้น

       คัตจัง..กำลังร้องไห้

       เขาทำให้คัตจังร้องไห้!!!

       “ฮึก ฮะ อิซุกุ”คัตสึกิปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด จมูกขึ้นสีแดง แก้มข้างขวาปรากฏรอยฝ่ามือทั้ง5นิ้ว

       “คัตจัง แก้ม คัตจัง”ดวงตาสีม่วงหม่นปราดมองพวกนักเลงที่นอนมอบอยู่บนพื้นพร้อมกับเลือดที่เต็มไปทั้งตัว

       “ไอ้เวร!!!”อิซุกุตวาดลั่นอย่างโกรธเคือง

ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว

ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว

ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว

ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว

       “พอได้แล้ว!!อิซุกุ อิซุกุ”มือของคัตสกิถูกสะบัดทิ้งอย่างแรงจนตัวเองเซไปหลายก้าว

       อิซุกุขาดสติโดยปริยาย เขายกเท้าขึ้นมาก่อนจะเหยียบซ้ำลงไป กระทืบครั้งแล้วครั้งเล่า จนท้ายที่สุดก็จบด้วยคัตสึกิที่ใช้พลังของอัตลักษณ์ของตนเอง

       “อิซุกุ”คัตสึกิมองเพื่อนรักของตนเองอย่างหวาดระแวง ดวงตาสีฟ้าสวยมองอย่างร้าวราน

       “คัตจัง”อิซุกุวิ่งปราดเข้าไปหา ดวงตาสีม่วงมองอย่างรู้สึกผิดและหวาดกลัว

       อิซุกุกลัวที่ทำให้คัตสึกิบาดเจ็บ

       อิซุกุกลัวว่าคัตสึกิจะโดนทำอันตราย

       อิซุกุกลัวที่ตนเองอาจจะเผลอทำร้ายคัตสึกิ

       “ฉันไม่เป็นไร อึก เรากลับบ้านกันเถอะ”คัตสึกิพยายามไม่ให้เสียงสั่น ก่อนจะรีบดึงร่างของอิซุกุให้รีบออกไปจากสถานที่แห่งนี้

       “คัตจัง..ผม”

       “ฉันขอโทษ”

       ก่อนที่อิซุกุจะกล่าวจบคัตสึกิก็แทรกขึ้นมา แผ่นหลังของเขาสั่นสะท้านไปหมด

       “ถ้าฉันดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ อิซุกุคงไม่ต้อ“คัตสึกิถูกดึงตัวเข้าไปในอ้อมกอดของอิซุกุ คนผมม่วงกอดแน่นราวกับไม่อยากให้คนตรงหน้าหายไปไหน

       “ไม่ เพราะเป็นคัตจังผมยอมทำทุกอย่าง”

       คัตสึกิปล่อยน้ำตาออกมา ความอ่อนแอถูกกลั่นตัวเป็นหยดน้ำตา มันทั้งเจ็บและทรมานทั้งๆที่ตัวเองก็มีอัตลักษณ์ ทำไมตัวเราถึงไร้ประโยชน์ขนาดนี้

       “ถึงผมจะไม่มีอัลักษณ์..

       .

      .

       “แต่ผมก็จะปกป้องคัตจังเอง”

       อิซุกุพูดอย่างหนักแน่น ดวงตาสีม่วงฉายแววจริงจัง


      ถึงแม้เขาจะไร้อัตลักษณ์

     แต่ถ้าเพื่อคัตจัง..

     ถึงจะต้องฆ่า..เขาก็ยอม


[END]



     จบแล้วกับฟิควี้ด ใครไม่ชอบก็ขออภัยด้วยนะคะ อยากลองแต่งคัตจังauรีเวิร์สเฉยๆค่ะ ฮ่าๆๆ

คัตจังauนี้ก็ดี แบบปกติก็ดี ไม่ว่าจะเป็นแบบนี้ไรต์ก็ชอบค่ะ แถมเดกุก็จิตนิดด้วย(ไรต์ไปเจอแฟนอาร์ตค่ะเลยเอามาแต่ง)

     ขอบคุณสำหรับแฟนอาร์ตดีๆนะคะ ฮยือ มันดีต่อใจเหลือเกิน(ควรวางกาวลงได้แล้วอิไรต์)

     เป็นฟิคโคตรสด ไม่ต้องถามหาผล็อตเลยค่ะ(สดๆร้อนๆจนได้กลิ่ยไหม้)ถ้ามันแปลกๆก็ขอโทษด้วยนะคะ


     ถ้าชอบก็คอมเม้นต์นะคะ หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยค่ะ(ถ้าอยากให้ไรต์แต่งอีกก็บอกได้นะคะ ฮ่าๆ)

 



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ kamisho จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 [ VETSUWAN ] (@vetsuwan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 01:38
    AUรีเวิร์สนี่.. อย่างเดียวกับ AU2p ใช่ไหมหว่า เดกุคุงผมม่วง คัตจังผมดำ ><? ชอบมากเลยค่ะ กว่าจะเจอทีมคัตเคะที เลื่อนหาจนจะถอดใจไปแล้ว โฮรวว -- อยากอ่าน EP. ต่อไปน้า เป็นกำลังใจให้ค่า &#128149;&#128149;
    #3
    0
  2. #2 puttidajaneiam (@puttidajaneiam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 19:35
    ฮรือ---ฟกกด่าสว ชอบเว่อวังมั่กๆค่ะชอบคัตจังทีดูเเบบนี้อ่ะดูน่ารังเเก--ฮร่อล์--//ติดตามน่ะค่ะ( ^?^)?)~O~)
    #2
    0
  3. วันที่ 1 กันยายน 2560 / 01:05
    ชอบค่ะ ชอบค่าา เเงง เเอบชอบAUรีเวิร์สเหมือนกัน ชอบเห็นคัตมันโดนรังเเกบ้าง 55555
    //หาอ่านยากจริงๆฟิคที่คัตเคะ ขอกอดทีค่ะ ฮืออๆ 
    #1
    1
    • 1 กันยายน 2560 / 07:38
      หาอ่านยากมากค่ะ(กอด)
      เราอยากแต่งAUนี้มานานแล้วล่ะแต่หาฤกษ์ไม่ได้(ฟิคสดนะจ้ะ 555)
      ให้คัตจังโดนรังแกบ้างมันถึงจะสนุ---แค่ก
      #1-1