◇ :: where is she ? :: ◇ (b2st,snsd,exo)

ตอนที่ 2 : Where is she ? ' Chapter 1 '

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 พ.ค. 56

 

 
  

CHAPTER 1

 

 


 

 

 



กลับมาเดี๋ยวนี้นะเด็กบะ...!!!”

           

หือ? นี่มันบนรถนิ อย่าบอกนะว่าฉันฝันไป แล้วดันเผลอตะโกนอะไรขึ้นมาอีกแล้ว = = ล...แล้วเมื่อกี้ฉันก็ตะโกนซะดังเลย งั้นทุกคนบนรถก็....

 

            นี่แท! ทำไมตะโกนเสียงดังขนาดนี้! คนอื่นเค้าหนวกหูนะ!!”

 

และนั้นไงคนแรกที่บ่นก็ต้องเป็นเจส ฮู้วววเจ้าหญิงน้ำแข็งนี่ขี้บ่นจัง แค่ฉันฝันแล้วเผลอละเมอตะโกนแบบนั้นออกไปเอง ไม่ได้ไปละเมอเผาบ้านใครซะหน่อยหนิเนอะ แต่อาจดังจนปลุกเธอได้เลยละมั้ง เจ้าตัวถึงได้โวยวายขนาดนี้ =3=

 

            โหว ฉันละเมอตะโกนแค่นี้เอง แต่ถ้ามันดังจนทำเจ้าหญิงน้ำแข็งตื่นได้ ประธานก็ภูมิใจนะ

 

ฉันพูดกวนๆใส่เจสสิก้าก่อนจะยักคิ้วให้ครั้งหนึ่ง ก็นะใครๆก็รู้ว่าการจะปลุกเจ้าหญิงน้ำแข็งให้ตื่นได้น่ะมันยากมาก เพราะแบบนี้ไงฉันถึงภูมิใจ เอ๊ะ! นี้มันก็ใกล้ถึงสถานที่จัดคอนเสิร์ตแล้วหนิ ฉันนึกขึ้นได้ก็ตอนที่มองออกไปนอกหน้าต่างรถและเจอไฟที่เปิดประดับประดาอยู่ข้างทางอย่างสวยงาม ฮ้าาฉันปลุกเจ้าหญิงน้ำแข็งได้ทันเวลาจริงด้วย หึๆ

 

            “- -+ น่าภูมิใจที่สุดเลยประธาน

 

เจสสิก้าพูดพร้อมกับนั่งลงไปกอดอก งั้นเดี๋ยววันหลังเวลาจะปลุกเจสคงต้องใช้วิธีนี้ซะแล้วละมั้ง หึๆ ดูจะได้ผลดีสุด ฉันคิดดังนั้นก่อนหันไปมองคนอื่นๆที่ต่างทะยอยกันนั่งลงที่เบาะของตัวเอง แล้วซักพักเสียงฮือฮาก็ค่อยๆดังขึ้น - - แหมทำไมคนพวกนี้ถึงชอบนินทาคนอื่นทั้งๆที่อยู่ในสถานที่เดียวกันนะ

 

            อะแฮ่ม!”

 

ฉันส่งเสียงไอดังๆ เพื่อหวังจะให้ทุกคนที่อยู่บนรถเงียบ แต่มันไม่เป็นไปตามที่ฉันคาดไว้เลย เสียงของผู้คนบนรถเริ่มดังขึ้นกว่าเก่า ฉันจึงลองกระแฮ่มอีกครั้ง และครั้งนี้... ผลมันก็เป็นเหมือนเดิม - - นี้ไม่รู้กันเลยรึไงว่าฉันกำลังบอกให้เงียบอยู่น่ะ

 

เมื่อใช้วิธีเดิมไม่ได้ผล ฉันจึงลองวิธีใหม่ซึ่งมันน่าจะช่วยทำให้ทุกคนฟังกันบ้าง

 

            นี่! ทุกคนโปรดอยู่ในความสงบด้วย

 

ฉันพูดติดตลกก่อนจะลองเงียบหูฟังอีกครั้งว่าครั้งนี้ทุกคนจะทำตามที่ฉันบอกรึเปล่า แต่เหมือนฉันจะไม่ความน่าเชื่อถือหรือความเคารพอยู่ในน้ำเสียงเลยสินะ

 

            “@&_)(@#E%@)*^_(#(!”

 

แล้วก็เป็นแบบเดิม โหยยนี่ฉันต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไรกันเนี้ย บอกตามตรงเลยนะ ไม่มีวันไหนเลยที่ทุกคน ย้ำ! ทุกคน จะฟังในสิ่งที่ฉันพูด มันเป็นอะไรที่ได้มายากมาก ยากกว่าการปลุกเจ้าหญิงน้ำแข็งอีก ถ้ามีวันนั้นได้นี้ ฉันจะจดจำไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ

 

            โธ่! แทยอนไม่เห็นต้องทำสีน่าบูดบึ้งขนาดนี้เลย แทก็รู้ว่าทุกๆคนเค้าก็รักแทอ่ะJ

 

ร้อยยิ้มหวานของทิฟฟานี่ที่นั่งอยู่ข้างๆถูกส่งมาให้ฉัน เฮ้อออ แล้วก็ไม่มีวันไหนเลยจริงๆที่ทิฟฟี่ของฉันจะไม่

น่ารักขนาดนี้ >..< ฉันเปลี่ยนจากสีหน้าบูดบึ้งมาเป็นยิ้มหวานเยิ้มให้ทิฟฟานี่ ก่อนจะเอื้อมมือของฉันไปหยิกแก้มทิฟฟานี่ ก็แก้มของเธอมันนิ่มน่าบีบนี่นา

 

            “555 Wait!”

 

หือ? ฟานี่อุทานด้วยภาษาอังกฤษออกมาก่อนจะล่วงมือเข้าไปหยิบสิ่งของบางอย่างในกระเป๋าของตัวเอง ซึ่งมันก็คือโทรศัพท์ สงสัยจะมีคนโทรมาละมั้ง เห็นกดรับแล้วเอาขึ้นแนบหู อาา ทำให้บทสนทนาของเราสองคนจบอยู่แค่นั้น L นี่ฟานี่ของแทแท เห็นคนอื่นดีกว่าหรือยังไงกัน! ฉันเบ้ปากใฟ้กับคนข้างกายเป็นจังหวะเดียวกับรถของเราทั้งเก้าค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปยังอาคารจอดรถใกล้หน้าทางเข้า อั้ยย่ะ! ฉันอยากมีช่วงเวลาดีๆแบบนี้กับเพื่อนทุกคนมานานมากแล้ว แต่...เฮ้อช่างมันเถอะฉันไม่อยากพูดเรื่องตารางเรียนของแต่ละคน เอาเป็นว่าคืนนี้เราทุกคนต้องสนุกที่สุดไปเลย! เย้ !

 

            อ่าวทุกคนเตรียมลงคร้าบ

 

ยูริพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง พลางยืดเส้นยืดสายอยู่ภายในรถ ตอนนี้ทุกคนต่างตื่นกันเต็มตาประมาณว่าชาจ์ตแบตฯมาเต็มเปียมพร้อมลุย ส่วนฉันเองก็ค่อยๆเก็บสัมภารกที่วางระเกะระกะที่นั่งให้เข้ากระเป๋าเป้ใบสวย ตอนนี้คิมแทยอนพร้อมลุยกับคอนเสิร์ต WG คืนนี้แล้ว !

 

            เย่ๆ Let’s Go Party Tonight!”

 

ยุนเหม่งตะโกนขึ้นเสียงดังทำให้ตอนนี้ทั้งรถมีแต่เสียงเฮฮากันดังลั่น อิมยุนอาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มีเรียนพิเศษต่างๆมากมายเพราะพ่อแม่ของเธอนั่นอยากให้เธอไปเป็นหมอ ...เดี๋ยวนะ ไหนฉันบอกจะไม่พูดเรื่องนี้อีกแล้วไง -__- ฉันส่ายหน้าให้กับความไม่ได้เรื่องของตัวเองก่อนจะก้าวลงจากรถตามทิฟฟานี่ไป ลมเย็นพัดผ่านตัวฉันไป ทำให้ผมที่แทบไม่เป็นทรงของฉันปลิวไปกับสายลม ฮาา ที่จริงฉันไม่ค่อยชอบปล่อยผมเท่าไรหรอก แต่วันนี้ฉันขี้เกียจมัดน่ะ ฉันเหม่อมองท้องฟ้าด้านนอกอาคารไปอีกสักพักแล้วก็เพิ่งรู้ว่าวันนี้ท้องฟ้าโปร่งมาก เห็นดาวอยู่หลายล้านดวง(ประชด) ฉันมองท้องฟ้าต่ออีกสักพักแล้วรู้สึกถึงแรงสะกิดที่หัวไหล่ เมื่อฉันกำลังจะหันโวยกับคนที่มาทำลายบรรยากาศดีๆ แต่ก็กลายเป็นทิฟฟานี่ที่สะกิดและเธอก็รีบลากฉันให้ตามไปอย่างรวดเร็ว

 

            โอ้วว อากาศตอนกลางคืนวันนี้ดีมากๆ ฟานี่คิดว่าไง?”

 

ฉันเดินตามมาพร้อมถามกับทิฟฟานี่ที่ค่อยๆเดินช้าลงจนตอนนี้อยู่ระนาบเดียวกับฉัน

 

            “yeah! The weather is very good >_<d”

 

ฉันอมยิ้มน้อยๆกับภาษาที่ฟานี่พูด ก็นะเธอติดเป็นนิสัยจนแก้ไม่ได้แล้ว แต่ทุกคนก็เข้าใจแถมบางคนยังเริ่มติดฟานี่แล้วเลย 555 ทิฟฟานี่หัวเราะก่อนจะเร่งให้ฉันเดินตามคนอื่นๆให้ทัน

 

แล้วสุดท้ายตอนนี้ทุกคนก็อยู่หน้าคอนเสิร์ตของ Wonder Girl แล้ว!!! ดูแต่ละคนต่างก็กระโดดโลดเต้นไปมาอย่างสนุกสนาน คงถึงคราวปลดปล่อยของพวกเราแล้วสินะ เรียนมาหนักทั้งเดือนหาเวลาไปเที่ยวกันให้ครบทั้งกลุ่มก็ยาก ! งั้นไปลุยกันเลย

 

            โพละ!

 

คือ... อะไรมันปลิวมาแปะบนหน้าของฉันเนี้ย!! พอหยิบออกดูก็กลายเป็นผ้าเชียร์ของ Mblaq หา? Mblaq หรอ? มาผิดงานรึเปล่า หรือว่าจัดคอนเสิร์ตไปเมื่อวานซืน ผ้าเชียร์เลยปลิวละล่องแบบนี้ ??

 

            อ้าวประธานคิมแทยอน! ยังไม่เข้าไปข้างในอีกหรอ เค้าเข้าไปกันหมดแล้วนะ

 

อยู่ดีๆฮโยยอนก็กระโดดออกจากความมืดเข้ามาในรัศมีสายตาฉัน ถ้ากระโดดมาใกล้กว่านี้อีกนิดนี่หัวของฉันอาจแตกได้เลยนะเธอ

 

            เออ กำลังจะเข้าไปละ

 

ฉันพูดทั้งที่สายตายังมองไปที่ผ้าเชียร์ของ Mblaq อยู่เหมือนเดิม ก็คนมันยังไม่หายสงสัยนี่หว่า

 

            เฮ้!”

 

ฮโยยอนตบมือดังแปะอยู่ตรงหน้าฉัน โอ้ย ! จะเสียงดังทำไม ? ก็อยู่กันใกล้แค่นี้ยังไม่พออีกหรอ -[]-‘

 

      มองอะไรน่ะแท?”

 

ฮโยยอนพูดพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผ้าเชียร์ที่ฉันถือให้ออกห่างจากตัว ฉันว่าท่าทางฉันที่ทำมันต้องเหมือนฉันรังเกียจผ้าเชียร์นี้อยู่แน่ๆ แต่มันเป็นเองนะช่วยไม่ได้ !

 

            ก็ผ้าเชียร์น่ะ สงสัยจะมาผิดงาน

 

            อ้อของ Mblaq ไม่ผิดหรอกประธาน Mblaq ก็จัดคอนฯอยู่ใกล้ที่นี้

 

            อ้าวหรอ งั้นเราควรเอาผ้าเชียร์นี้เข้าไปในงาน WGมั้ย

 

            แกจะบ้าหรอแท - -”

 

ฮโยพูดพร้อมชูมะเงหกขึ้น แล้วดึงผ้าเชียร์ไปวางไว้ตรงเก้าอี้ใกล้ๆกัน แล้วจึงเดินกลับมาลากฉันเข้าไปในคอนฯ วางไว้เดี๋ยวก็เที่ยวปลิวไปแปะหน้าคนนู้นทีคนนั้นที่อีกอ่ะ ! ฉันมองฮโยยอนสลับกับผ้าเชียร์อย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินเข้าไปจะหยิบมันอีกที แต่แรงกระตุกจากมือและเสียงเรียกของฮโยยอนก็ทักฉันเอาไว้ ทำให้ฉันต้องเลิกสนใจผ้าเชียร์นั้นอย่างช่วยไม่ได้ ขอให้ปลิวไปหาเจ้าของละกันนะ ...

 

            เอาวางไว้นั่นแหละ ! แล้วเข้าไปได้แล้ว !”

 

            ค่ะๆคุณป้า

 

 

 

 

 

 

 

 

      - เจ้าหญิงน้ำแข็งขอพาร์ท -                 

 

            ยูริๆ

 

เสียงเล็กของฉันดังขึ้นก่อนฉันจะค่อยๆกระตุกชายเสื้อของคนที่นั่งข้างๆ จะว่าไปพูดว่านั่งก็ไม่ค่อยถูกหรอก ต้องเรียกว่ายืนแถมยังเต้นอีกต่างหาก ฉันมองคนที่ยืนเต้นไม่รู้เรื่องรู้ราวว่ามีคนเรียกอย่างขัดใจ ก่อนเริ่มเรียกให้เสียงดังขึ้นกว่าเดิม

 

            ยูลๆ

 

            “(&$@(*&%)!”

 

            ไอ้ลิง !”

 

            อ่ะจ๋าๆ?”

 

และแล้วในที่สุดความพยายามของฉันก็เกิดผลล่ะ สุดท้ายยูริก็ยอมหันมาหน้าหาฉันแต่โดยดี ไอ้ลิงทำหน้าเคลิ้มกับเสียงเพลงอยู่พักหนึ่งก่อนจะโดนฉันตีไหล่ให้มีสติมากกว่านี้ คือถ้าเดินไปห้องน้ำด้วยใบหน้าเคลิ้มๆแบบนั้น ฉันว่าคนอื่นคงหาว่ายูริไปดมกาวที่ไหนมาแน่

 

            ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย

 

ฉันพยายามพูดเสียงเบาแต่ให้ได้ยินกันสองคน แต่ดูเหมือนว่ายูริจะเมาแสงสีเสียงของคอนเสิร์ตนี้มากเกินไปแล้วล่ะ ดูไอ้ลิงมันทำหน้าไม่รู้ว่าง่วงหรือเคลิ้มกับเพลงที่ได้ฟังกันแน่ ฉันกำมือแน่นก่อนจะพยายามข่มใจไม่ให้ไปเขกหัวหม่นๆที่สั่นด๊อกแด๊กอยู่ของยูล ที่ต้องทำแบบนี้เพราะที่ตรงนี้มันสาธารณะเกินไป ถ้าฉันทำอย่างนั้น อาจทำให้คนที่กำลังดิ้นอยู่ด้านหลังโทรแจ้งตำรวจและแจ้งความจับฉันข้อหาทำร้ายร่างกายยูริได้

 

            ไม่ได้ยินอะ พูดอะไรวะ

 

ยูริพูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงยานคาง คือตอนนี้อยากได้น้ำเย็นมาก ใครมีน้ำเย็นๆมั้ย ? ฉันคงต้องเอามาสาดใส่ยูริผู้ที่สติหลุดลอยไปไหนก็ไม่รู้ให้กลับมาโดยเร็วแล้ว -__-*

 

            ปวดฉี่ ! จะไปห้องน้ำ ! พาไปหน่อย!”

 

            ปวดฉี่? อยากเข้าห้องน้ำ? แต่ไม่รู้ทาง? อ๋อ มันอยู่ข้างนอกตรงหัวมุมอะไปดิ

 

เจริญเถอะค่ะ... พอยูริให้คำตอบที่ไม่ใช่คำตอบของคำถามฉันจบก็กลับไปเคลิ้มกับเสียงดนตรีต่อ ก่อนจะหันไปซุบซิบแล้วหัวเราะกับยุนอาสองคน ให้ตายเหอะ ฉันอยากได้คนไปเป็นเพื่อนนะ ไม่ใช่คนบอกทาง ! ฉันทำใจและเริ่มมองหาตัวเลือกอื่นแต่กลายเป็นว่าแต่ละคนกำลังมันส์สุดเหวี่ยงอยู่รอบตัวตัวฉัน คงยากน่ะนะในการสนทนา ส่วนฉันปัสสาวะก็จะราดอยู่แล้ว เออ ! ไปคนเดียวก็ได้ ! ฉันค่อยๆเดินก้มตัวลัดเลาะผู้คนที่เต้นอย่างสุดเหวี่ยงออกมาข้างนอกฮอล์ลตรงหัวมุมตามที่ยูริบอก แล้วก็เจอห้องน้ำอยู่จริงๆ ฉันยิ้มกริ่มกับตัวเองครู่หนึ่งแล้วรีบวิ่งเข้าไปทำธุระส่วนตัวให้เสร็จและระหว่างที่ฉันกำลังเดินออกจากห้องน้ำหญิง ฉันก็ดันไปชนกับใครก็รู้ แต่คิดจากแรงและส่วนสูงฉันว่าน่าจะเป็นผู้ชายนะ ดูจากเงาแล้วตัวใหญ่... แบบยักษ์เลยล่ะ ซวยแล้วจองเจส !

 

            เห้ย ! ยัยบ้านี่ !”

 

ฉันสะดุ้งตัวอย่างรวดเร็วเมื่อมีความรู้สึกถึงมือสากที่กำลังกำรอบข้อมือฉันไว้แน่น ไอ้บ้านี่ ! ฉันไม่ได้ชนแรงขนาดนั้นซะหน่อย ! ฉันพยายามจะสบัดแขนออกแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ภาพที่ฉันเห็นผ่านความมืดและแสงสลัวๆก็มีแต่ชายร่างใหญ่คนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้า ให้ตายเถอะ ! แล้วจะให้ฉันเอาแรงจากที่ไหนมางัดมือทั้งใหญ่และสากนี่ออกไปล่ะ !

 

            ช่วยด้วยๆ !”

 

            ยัยทึ่มหุบปากเดี๋ยวนี้ !!”

 

กรี๊ดด ! ให้ตายเหอะ เกิดมาไม่เคยมีใครด่าฉันขนาดนี้ ไอ้บ้านี่เป็นใคร ?? ฉันได้แต่ร้องโวยวายในใจพยายามข่มความกลัวเอาไว้ ขืนฉันร้องด่าออกไปไอ้ยักษ์นี่ก็ฆ่าฉันหมกฮอล์พอดีน่ะสิ !

 

            เฮ่ย ! ทำอะไรน่ะ

 

และระหว่างที่มือสากๆนั้นกำลังเคลื่อนมาจะบีบคอฉันก็มีเสียงดังขัดขึ้น กรี๊ดดด !! สวรรค์โปรด พระเจ้าเข้าข้างฉันแล้วใช่มั้ย ? ฉันมองไปทางพลเมืองดีคนหนึ่งที่ยืนจังกล้าอยู่ตรงทางเข้าห้องนำชาย พลางส่งสายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือ

 

            แฟนฉันเองจะทำไม?

 

            “O[]O!”

 

            อ่อ..ก..ก็แล้วไป

 

เห้ยกรี๊ด ! มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิยะ ! ไอ้พลเมืองดีคนนั้นน่ะอยู่ช่วยฉันก่อน !! ฉันพยายามจะถีบขาไอ้ยักษ์ตรงหน้าแต่ติดอยู่ว่าฉันตัวเล็กกว่ามันเยอะทำให้ได้แค่เขี่ยๆเท้ามันเท่านั้น ส่วนพลเมืองดีคนนั้นก็มองมางงๆ และพอเจอสายตาของไอ้ยักษ์ไล่จึงรีบเดินไปอย่างรวดเร็ว ไม่นะ ! แล้วฉันจะมีชีวิตรอดไปมั้ยเนี้ย !!?

 

            หึหึ ไงน้องสาว ชนพี่แล้วไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยหรอ ?

 

ฉันได้แต่หันหน้าหลบมือสากที่ลูบมาที่ข้างแก้มทั้งซ้ายและขวา โอ้มายก๊อต !! มันจะทำอะไรฉันมั้ยเนี้ย ! อยากจะร้องไห้ ! ฉันหลับตาปี๋เม้มปากแน่น โอ้ยไอ้บ้าโรคจิตนี่ !

 

            ป...ปล่อยฉันไปเถอะ

 

อยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย ในชีวิตเคยพูดขอร้องเสียงอ่อนแบบนี้กับคนไม่กี่คน แล้วนี่มันเป็นใคร ! ไอ้บ้านี่มันเป็นใคร ! แง่งงงง !! อย่าให้ฉันหลุดไปได้นะ จะลากเข้าตารางไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย กล้ามากนะ

 

            ปล่อยไปก็ควายแล้วจ๊ะสาวน.. โอ้ย !!”

 

ฉันรีบหลับตาปี๋เมื่ออยู่ๆไอ้ยักษ์ก็ร้องโอ้ยแล้วโถมตัวใส่ฉัน พระเจ้าช่วยจองซูยอนด้วยหนักชะมัด !!

 

            นี่เธอ ๆ

 

แล้วเสียงทุ้มก็ดังขึ้นตรงหน้าฉันค่อยๆลืมตาแล้วพยายามปรับสายตาให้มองเห็นรูปหน้าของเขาให้ชัดเจน แต่ก็ไม่เห็นจะมีอะไรที่ชัดเจนขึ้นเลยเพราะเขาดันยืนย้อนแสงน่ะสิ แต่ดูจากเสื้อผ้า ฉันพอจำได้ว่าน่าจะเป็นไอ้พลเมืองดีคนนั้นนะ ฉันค่อยผลักร่างหนาที่ทับตัวฉันไว้ออกอย่างรังเกียจ อี๋ ! กลับไปจะอาบน้ำประมาณสิบรอบ ! พลเมืองดีคนนั้นเมื่อเห็นฉันทำท่าทางขยะแขยงไอ้ยักษ์เต็มที่ก็เข้ามาช่วยถีบร่างหนาออกให้พ้นทาง ตามด้วยส่งมือมาให้ฉันจับแล้วช่วยฉันลุก

 

            ข...ขอบใจ

 

            ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? งั้นฉันไปล่ะ

 

ระหว่างที่ฉันกำลังงอึ้งกิมกี่ พลเมืองดีคนนั้นก็ชิ่งลาจากไปก่อนทำให้ฉันได้แต่มองตามหลังเขาไปตาปริบๆ เดี๋ยวนะ... ฉันลืมถามว่าเขาคือใคร !? โอ้ยตายแล้วจองเจส มัวแต่อึ้งกับเหตุการณ์ก่อนหน้าจนจับต้นชนปลายไม่ถูก แล้วฉันจะรู้มั้ยว่าเขาคือใคร !? โอ่ยตาย อยากจะกรี๊ด !!

 

     

 

 

 

 

 

 

 

 

              2 ชม.ผ่านไป

 

ฮาย๊าาา! คอนฯนี้เป็นอะไรที่เจ๋งสุดๆ >[]< ! ฉันก่อนจะกระโดดโลดเต้นไปมาอย่างสนุกสนาน แต่ผิดกับคนอื่นที่หนังตาเริ่มหย่อน = = แหม ในคอนเสิร์ตล่ะทั้งเต้นที่งดิ้นไม่มีหาว แต่พอก้าวขาออกมาจากฮอล์หนังตาก็หย่อนพร้อมนอนได้ทันทีเลยนะ แต่ก็นะนี่มันก็ใกล้เที่ยงคืนแล้ว วันนี้ทั้งวันก็เอาแต่เรียนๆ พอมาคอนฯก็พากันเต้นพากันแหกปากยกใหญ่ ไม่ง่วงไม่เหนื่อยก็บ้าแล้วล่ะ

 

            พลึ่บ!

 

ใครบังอาจมาแทะดินแถวนี้เนี้ย!! ฉันนึกด่าและสาปแช่งคนทำอยู่ในใจก่อนที่ทิฟฟานี่จะรีบวิ่งมาดูอาการของฉันที่เดินสะดุดกับบางอย่างน่าจะเป็น...ขี้มดหรือพื้นต่างระดับละมั้ง -__- แหมตอนเที่ยงคืนอย่างนี้มองไม่ค่อยเห็นด้วยสิ ฉันยันตัวลุกขึ้นปัดเศษๆตามตัวออกอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะก้มลงไปเก็บของต่างๆที่หล่นระเนระนาด

 

            เออไอแบค คอนฯ Mblaq วันนี้สนุกมาก สักวันเราจะต้องหนีออกมาเที่ยวแบบนี้อีกครั้งให้ได้เนาะ55”

 

เหมือนฉันจะได้ยินเสียงคนเดินมา ! เป็นเสียงของผู้ชายที่พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ! ไม่ได้การล่ะ ! ฉันรีบลนลานทำตัวไม่ถูกจนฟานี่ร้องเรียกอีกครั้ง

 

            แทไปเร็วรถรออยู่นะ

 

ทิฟฟานี่กระซิบที่ข้างหูฉันพร้อมกับสวมหมวกไหมพรมให้ฉัน ส่วนฉันก็พยายามยันตัวขึ้นและใช้สายตามองผ่านความมืดกับแสงสลัวๆหารถตู้ที่พวกเรานั่งมา เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย หายไปไหนแล้ว(วะ)

 

            เร็วสิ

 

ฟานี่เร่งฉันอีกครั้ง ฉันจึงพยักหน้าก่อนจะมองหารถ .....เอ้อ! นั่นไง ฉันวิ่งอย่างกระวนกระวายไปที่รถที่ตอนนี้จอดรอเราสองคนอยู่ที่หน้าคอนฯตามด้วยทิฟฟานี่ที่ขึ้นมาพร้อมกับปิดประตู 

 

            แทเป็นอะไรรึเปล่า วิ่งซะเร็วเลย -.-”

 

เออ แล้วนี่ฉันวิ่งหนีมาซะเร็วทำไมเนี่ย ? ฉันมองหน้าฟานี่เหวอๆ ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ มันคงเป็นเพราะความลนลายของฉันเอง

 

            เออหน่าไม่มีอะไรหรอก

 

ฉันตอบอย่างปัดๆก่อนจะหยิบไอโฟนของตัวเองขึ้นมาฟังเพลงอย่างสบายอารมณ์ แล้วเอาหัวพิงกับหน้าต่างรถก่อนจะมองออกไปด้านนอก อ่าา วิวกรุงโซลตอนกลางคืนนี้มันสวยจริงๆ ฮาา ฉันอยากลองลงไปเดินเล่นที่แม่น้ำฮันแล้วสิ คงได้ภาพสวยๆมาอวดทุกคนเยอะมากแน่ๆ

 

            ฮ้าววววว

 

ฉันหาวออกมาอย่างเบื่อหน่าย ให้ตายสิทำไมมันเพลียขนาดนี้ ฉันหันไปมองทิฟฟานี่ที่หลับเอาหัวพิงกับพนักเก้าอี้ แล้วอมยิ้ม หลับเร็วจริงนะ เมื่อกี๊ยังดุเราอยู่เลย :D จากนั้นฉันจึงลุกขึ้นยืนแล้วหันไปมองเพื่อนแต่ละคนที่นอนหลับกันอย่างหน้าเกลียด 5555 เห็นอย่างนี้แล้วฉันอยากเบล็กเมจัง -..- ฉันหัวเราะเบาๆกับความอินโนเซนท์ของแต่ละคนแล้วหันกลับมานั่งเหม่อมองวิวกรุงโซลต่อ กรุงโซลในตอนกลางคืนต่างจากตอนกลางวันมาก ทั้งแสงสีเสียง และคลับ,ผับต่างๆที่พร้อมใจกันเปิดในเวลานี้ ต้นไม้แต่ละต้นที่สั่นไหวเบาๆนั้นบงบอกว่ามีลมอ่อนพัดผ่านไปมา อาา พูดถึงต้นไม้แล้วนึกถึงความฝันเนอะ ใครจะไปเชื่อกันล่ะว่าฉันจะปีนต้นไม้จริงๆ ฉันไม่ใช่สายพันธ์ลิงแบบไอ้ยูลมันซักหน่อย-.-

 

            ฮ้าวววว

 

ฉันหาวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูจะนานกว่าปกติ ทั้งยังมีน้ำตามาคลอที่เบ้าตา ดูเหมือนร่างกายฉันจะไม่ไหวแล้วล่ะ มันคงกำลังบอกให้เจ้าของหลับได้แล้ว ฉันกระชับเสื้อหนาวให้คลุมตัวมากขึ้นเมื่ออุณหภูมิของแอร์บนรถเริ่มเย็น ฉันคงต้องเข้าสู่ห้วงแห่งความฝันเหมือนคนอื่นๆแล้วล่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

รถที่เงียบสงบไร้เสียงรบกวนค่อยๆแล่นเข้าไปจอดภายในหอพักที่สาวๆทั้งเก้าพักอยู่ ลมเย็นๆของแอร์พัดเอาเส้นผมที่ปรกหน้าของแทยอนออกทำให้หญิงสาวพลิกตัวเปลี่ยนท่านั่ง ก่อนที่หญิงร่างเล็กจะค่อยๆเขย่าตัวของเธอให้ตื่น เมื่อแทยอนลืมตาขึ้นจึงค่อยๆบิดขี้เกียจ เพราะความเมื่อยตัวจากการนั่งรถเป็นเวลานานเกินหนึ่งชั่วโมง แล้วหันไปหาคนที่ปลุกเธอให้ตื่น

 

            ถึงแล้วหรอซันนี่

 

แทยอนถามเสียงเนื่อยๆออกไปทำให้หญิงสาวร่างเล็กที่ชื่อซันนี่ส่ายหัวกับความเพลียของแทยอน แล้วตอบเสียงใสกลับไป

 

            ถึงมาได้สักพักแล้วล่ะแท รีบลงเถอะ

 

ซันนี่ตอบคำถามพร้อมกับเร่งให้แทยอนรีบลงจากรถตามทิฟฟานี่ที่ลงไปก่อนแล้ว แทยอนจึงทำได้แค่พยักหน้าแล้วค่อยๆเดินลงไป ตามด้วยซันนี่แล้วก็คนอื่นๆที่เดินลงมาอย่างครึ่งหลับครึ่งตื่น

 

            ฮ้าววว~

 

หญิงสาวทั้งเก้าเดินโซเซเข้าอาคารไป .....ผ่านไปสักพักก็ถึงชั้นของพวกเธอทั้งเก้า ตัวแทนรูเมทของแต่ละห้องต่างก็ล่วงมือกับหยิบคีย์การ์ดมาเข้าห้องของตัวเอง แทยอนเองก็ล่วงมือไปหยิบคีย์การ์ดมารูดเพื่อเข้าห้อง แต่รูดการ์ดเท่าไรก็รูดไม่ตรงล็อกสักทีจนซันนี่เริ่มทนความง่วงไม่ไหวขอคีย์การ์ดมารูดเอง เวลาผ่านไปไม่เกินห้านาทีก็สามารถปลดล็อคประตูได้ แทยอนจึงหันไปขอบใจซันนี่ก่อนจะเดินตัวปลิวไปเข้าห้องนอนแล้วฟุบลงที่เตียงตัวเองทันที ตอนนั้นเองที่ห้องอื่นๆก็ณุดคีย์การ์ดได้หมดแล้ว ต่างพากันเดินตัวปลิวเข้าห้องตัวเองก่อนจะเสียบคีย์การ์ดเข้ากับที่เสียบเพื่อให้เครื่องปรับอากาศและไฟต่างๆภายในห้องทำงานและหันมาล็อคประตู

 

            ท่าทางจะเหนื่อยกันมากจริงๆ

 

ทิฟฟานี่พูดขึ้นลอยๆกับการกระทำของแต่ละคนที่เดินเข้าห้องของตัวเองไปอย่างหมดสภาพ

 

            ทิฟก็ไปล้างหน้าแล้วนอนได้แล้ว พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้านิ

 

ซันนี่บอกทิฟฟานี่ก่อนจะเดินไปที่เตียงตัวเองแล้วล้มลงนอนอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นดังนั้นทิฟฟานี่ก็ส่ายหน้าเบาๆให้กับความขี้เซาของแต่ละคน แล้วหันไปมองแทยอนที่นอนหันข้างกอดหมอน ทิฟฟานี่หัวเราะเบาๆก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปสักพักแล้วเดินออกมาล้มลงนอนที่เตียงตัวเองไปอีกคน แอร์เย็นๆพัดผ่านไปมา แทยอนหยิบผ้าห่มขึ้นมาห่ม มีเสียงแอร์ดังเป็นระยะๆไม่ดังมากจนสามารถทำเอาหญิงสาวตื่นได้ แล้ววันใหม่ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อทั้งเก้าสาวตื่นขึ้นมา.....





























 


 Writer 's Side
คย๊าๆๆ ตอนหนึ่งมาแล้ว หนุกมะละ ? -..-
สงสัยจังใครคู่ใครน้า ถถถถถถ
ใครงงทำไมเรื่องนี้ไม่มีผู้ชายแล้วคิดว่าเป็นฟิคหญิงหญิงรึเปล่าอะไรยังงี้
ขอบอกว่าเปนฟิคชายหญิงค่ะ -___- แต่แค่อีผู้ชายมันยังไม่มีบท ก๊ากกก
แล้วอยากอ่านก็เม้นนะจ้ะ เม้นเกิน 5 เราจะให้ฟินๆเลย -.,- 

 


 

 

  :)  Shalunla

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #26 mini_tigereyes (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 02:55
    มีโมเม้น แททิฟด้วยล๊ะ>3<
    #26
    0
  2. #16 o.o (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:59
    แทกับฟานี่น่ารักมาก ~ >
    #16
    0
  3. #13 sci18272 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 16:48
    ชอบมากกเลยย คิมแทน่ารักที่สุด >//<
    #13
    0