☃ Baby Boo ¡ [ exo snsd ]

ตอนที่ 2 : ⊕ first day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มี.ค. 57















            “สายแล้ว~!”

 

หนูแท กินข้าวก่อนสิลูก นี่เจ้าฮุนเอาข้าวกล่องไปให้พี่เขาเร็ว!” ฉันหยุดวิ่งก่อนจะมองไปเห็นคุณนายโอพูดเสียงดังกับลูกชายที่เพิ่งเงยหน้าจากภาระกิจต่อเลโก้อยู่หน้าบ้าน …นี่ตกลงไอ้เด็กนั่นมันกี่ขวบกันแน่ จะเข้าเกรด 10 อยู่แล้วเนี้ยนะ ?

 

ไม่ดีกว่าค่ะน้า แทสายมากๆๆแล้ว

 

เห็นไหมแม่ คนเขาไม่อยากได้ข้าวกล่องก็ไม่ต้องให้กินหรอก” เด็กนั่นพูดกับแม่ลอยๆ หน้าตาไม่รู้ไม่ชี้พร้อมกับการต่อเลโก้ต่อไป มันน่าหมั่นไส้จริงๆ


            ฉันเหลือบตาไปมองอีกคนเล็กน้อยพลันแรงแค้นตั้งแต่เมื่อคืนที่ไอ้เด็กนี่เป็นตัวการทำให้ฉันต้องนอนดึกตื่นสายก็เข้ามาในหัว เมื่อคืนใครกันที่เข้าไปป่วนโปรเจคฉันถึงในห้อง มันต้องได้รับบทเรียนแบบเล็กๆน้อยกันไป

 

พลั่ก !

 

โครม !

 

เห้ยป้า!

 

อุ้ย พี่ขอโทษนะน้องโอ สงสัยพี่จะรีบไปหน่อย น้าคะแทไปนะ เดี๋ยวจะเข้าคลาสไม่ทัน พอบอกลาคุณน้าเสร็จฉันก็แทบจะวิ่งมาราธอนออกจากตรงนั้นทันที คุณน้าเขาก็มองยิ้มแหยๆมาไม่ได้จะว่าอะไรกับการแก้แค้นของฉันหรอก

 

ป้าอะ นี่เรื่องใหญ่นะเนี้ย กลับมาต่อเลโก้ให้ผมใหม่เลยนะเว้ย!”

 

โอ้ยน่ารำคาญ~ มีปัญญาต่อ ก็ต่อใหม่เองสิ~” เรื่องใหญ่บ้าอะไรล่ะ กับอิแค่นั่งต่อใหม่มันจะยากอะไรนักหนา วู้ว

 

อ้าวแทยอน จะไม่เอาข้าวไปกินสักหน่อยหรอลูก งั้นอย่าลืมหาอะไรกินนะ! เซฮุนลูกไม่ต้องทำปากขมุบขมิบว่าพี่เขาเลยนะ!”

 

โอ้ยนี่แม่ใครกันแน่เนี้ย!?”

 

 

 

 


            “เอาล่ะนักศึกษา เลิกคลาส และแล้วเวลาเลิกคลาสช่วงเช้าก็มาถึง ฉันลุกขึ้นสะพายกระเป๋าสะพายข้างก่อนจะโบกมือลาเพื่อนร่วมคลาสที่ทะยอยกันเดินออกจากห้อง

 

ไปไหนต่อปะเนี้ย?” เสียงมิยองเพื่อนสนิทดังขัด ทำให้ขาที่กำลังจะก้าวพ้นผ่านโต๊ะต้องชะงัก อ๋า วันนี้เรียนแค่ช่วงเช้านี่นะถ้าเธอจะถามแบบนี้ก็ไม่แปลกเท่าไหร่

 

ไม่ล่ะ โปรเจคยังไม่เสร็จ เดดไลน์ก็ใกล้เข้ามาละ สนใจมาช่วยฉันทำไหม?” ฉันถามลองเชิงก่อนจะหัวเราะนิดๆเมื่อใบหน้าของมิยองเริ่มงอง้ำ ริมฝีปากเบะออกเหมือนใครเสกสีชมพูให้หายไปจากโลกนี้ นี่ไม่ได้แซะเพื่อนตัวเองเลยจริงๆนะ 5555

 

ก็แย่ละ ของฉันนี่นั่งทำไม่ได้นอน ถ้าต้องคูณสองขอบาย L

 

จ่ะแม่คนเร่งรีบ ครั้งนี้ให้ทำหลายวันแต่เธออยากทำให้เสร็จภายในห้าวันเองนี่”

 

ใครจะเหมือนเธอ คนดองงาน

 

จ้า เด็กดี ระหว่างทางเดินลงไปหน้าคณะ ฉันก็ส่งเสียงแซะคนข้างตัวไม่ได้หยุด ซึ่งอีกคนที่เถียงต่อไม่ได้ก็เริ่มใช้ความรุนแรง ย๊า ผลักมาได้ไง นี่หัวคนนะเว้ย

 

เบื่อจริงอยู่กับเธอ ไปร้านพี่ลู่แล้ว L

 

กินเยอะพุงออกก็มาบ่นกับฉันอีกอะ”

 

คิมแทยอน!

 

จ้าๆ ไปไหนก็ไปเถอะ ฉันกลับบ้านละบาย

 

อ่าว ไม่ไปด้วยกันหรอ?”

 

ไม่อะ ไปช่วยงานจนเจ้าของร้านเบื่อขี้หน้าละ”

 

เดี๋ยวพี่รหัสเธอก็ถามหาอีก

 

บอกเขาไปว่าฝากเค้กมาให้ก็พอ ฉันตอบแล้วแลบลิ้นใส่อีกคนที่ทำหน้าเอือม ก่อนเท้าทั้งสองจะเดินไปอีกด้านหนึ่งที่เป็นทางกลับบ้าน

 

ว่าแต่คนอื่นตะกละนะ! ภาระฉันอีกล่ะสิ ได้ยินเสียงมิยองบ่นงุ้งงิ้งดังมาจากด้านลังก่อนรอยยิ้มขำจะปรากฏบนใบหน้าของฉัน มีเพื่อนแบบนี้ทำให้ทุกวันของฉันไม่น่าเบื่อแหละ

 

อ้อส่วนพี่ลู่หรือลู่หานที่คนในมหาลัยมักรู้จักเพราะร้านขนมหน้ามหาลัยคนนั้นน่ะ เขาเป็นรุ่นพี่รหัสของฉันเอง ลูกครึ่งเกาหลี-จีน ภายนอกอาจดูเป็นคนน่ารัก ดูอบอุ่นใช่ไหมล่ะ อืม... ภายในก็เป็นคนแบบนั้นแหละ แต่ถ้าไม่มีนิสัยเหมือนแม่มากเกินไป ฉันคงชอบไปนานแล้ว ฮิ

 


            ฉันเดินเตะฝุ่นข้างฟุตบาทไปเรื่อย จริงๆบ้านฉันกับมหาลัยมันไม่ได้ห่างกันเท่าไหร่ทำให้การไปมามันก็ดูง่ายอยู่ แต่ก็เฉพาะตอนเย็นเท่านั้นที่ฉันจะเดินกลับ ตอนเช้าน่ะต้องนั่งรถบัส แต่ปัญหานี้จะหมดไปถ้าฉันตื่นเช้าน่ะนะ



            ระหว่างสองข้างทางมีร้านค้าไม่มากไม่น้อยเปิดขาย แถวนี้ค่อนข้างไม่เงียบมันก็เลยเป็นแบบนี้แหละ เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันไม่ค่อยมีสมาธิทำงานออกแบบหรอก ก็รอบข้างสภาพแวดล้อมดีขนาดนี้ ฮ่อล

สายตาสอดส่องไปมาเป็นปกติก่อนจะเจอร้านน่าสนใจ อืม เมื่อเช้าไม่ได้เอาข้าวกล่องของคุณน้ามาด้วยนี่ สงสัยคงต้องซื้อนี่ไปฝากซะหน่อยละ

 


            เมื่อเดินมาหยุดหน้าบ้านสองหลังที่ปลูกข้างกัน ลักษณะของบ้านทั้งสองที่แตกต่างจากบ้านอื่นแต่กลับคล้ายกันอยู่แค่สองหลังมันช่างน่าขำจริงๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครเป็นคนต้องการ ก็ต้องเป็นแม่ๆที่สนิทกันมากมายของบ้านสองหลังนี้อยู่แล้ว

 

ฉันไขกุญแจเข้าบ้าน คิมแทที่อยู่ข้างบ้าน ‘โอเซไปอย่างคุ้นเคย แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อประตูรั้วหน้าบ้านกลับไม่ได้ล็อคไว้อย่างที่คิด เวลาคุณน้าจะเข้าบ้านฉันเธอมักจะใช้ประตูรั้วทีมีไว้ระหว่างบ้านนะ หรือจะเป็น…

 

อ้าวป้าเองหรอ? ผมก็นึกว่าโจร มาๆเดี๋ยวผมเปิดให้ แป๊บนึงนะครับ ฉันอ้าปากเหวอกับเสียงบุคคลที่ปรากฏอยู่ภายในรั้วบ้าน แต่ก็อึ้งได้ไม่นานเมื่อจู่ๆประตูก็เปิดออกเองจากฝีมืออีกคน ให้ตาย นี่เข้าไปป่วนอะไรในบ้านฉันเนี้ย!?

 

ประตูก็ไม่ได้ล็อคไว้ ป้าจะไขกุญแจทำไม 55555” เด็กหนุ่มตรงหน้าเหลือบมองลูกกุญแจในมือฉัน พลันเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นราวกับได้ดูตลกคาเฟ่ เอ้ะไอ้เด็กนี่ ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก

 

โอ้ะ นี่ป้าได้รับโทรจิตจากผมด้วยหรอ?”

 

อะไรของนาย?”

 

ที่ผมส่งไปว่าอยากกินชานมไข่มุกอะ ป้าซื้อมาให้ผมด้วย!”

 

ไม่ช…”

 

รสช็อคโกแลตด้วย! ป้าโคตรรู้ใจผมอะ นี่ขนาดส่งไปแค่ชานมไข่มุกนะเนี้ย!”

 

เห้ย ไม่ใช่!

 

ชู้ดด~

 

เสียงหลอดดูดไข่มุกเข้าปากเป็นอันให้ฉันต้องหยุดชะงัก มองคนเด็กกว่าตรงหน้าที่ลอยหน้าลอยตาดูดชานมช็อคโกแลตเข้ากระเพาะด้วยใบหน้าพริ้ม ให้ตายเถอะไอ่เด็กบ้า

 

อร่อยมากอะป้า ขอบคุณสำหรับชานมนะครับ ผมรู้ว่าป้าจะเลี้ยง กลับบ้านก่อน เดี๋ยวบ่ายมาใหม่ โอเซฮุนยกแก้วชานมในมือโบกไปมาก่อนจะเดินสวนฉันเพื่อออกประตูรั้วที่เปิดค้างไว้ออกไป ยังไม่วายหันหลังกลับมายิ้มตาหยีให้ฉันที่เริ่มทำหน้าบึ้ง

 

คนแก่อยู่คนเดียวได้ไม่นานใช่ไหม อย่าเพิ่งคิดถึงกันล่ะ เดี๋ยวอีกชั่วโมงไปหานะป้า”

 

เกร็ง !

 

เสียงประตูรั้วปิดเรียกสติของฉันให้กลับมาดังเดิมได้ไม่ยาก เมื่อรู้สึกตัวว่าอีกคนไม่อยู่ในอาณาเขตบ้านฉันแล้ว อารมณ์คุกรุ่นของฉันก็ได้ระเบิดออกมาแบบไม่ต้องรอเชื้อเพลิง

 

ไอ้เด็กบ้าโอเซฮุน! ไปแล้วไม่ต้องกลับมาเลย คนแก่บ้าอะไร แล้วใครจะไปคิดถึงนาย หะ!

 

 

 

 

 

โหดูดิ ไม่ทันไรก็โดนคนแก่บ่นคิดถึงซะละ

 

 

เสียงหวานตีบของเซฮุนดังขึ้นจากอีกที่ เมื่อหันไปทางรั้วกั้นบ้านก็เจอเด็กนั่นยืนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้บนรั้วบ้านที่ไม่เตี้ยไม่สูงมากนัก ในปากยังคาบหลอดชานมไข่มุกดูดมันอยู่อย่างนั้น เห็นแล้วน่าหมั่นไส้จริงๆเลย!

 

 

ขอให้ไข่มุกติดคอ!

 

 

 

 

 

 


 

 


ออด ~

 

ฉันสะดุ้งตื่นกับเสียงออดของโรงเรียนที่ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ให้ทาย คาบเมื่อกี๊ฉันได้เรียนไหม ดูจากอาการงัวเงียแบบนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าหลับทั้งคาบน่ะ ฮ้าว นี่มันเลิกเรียนแล้วนี่ บ่ายสามโมงกว่าแล้วสินะ...
 

นี่ซอฮยอนเรื่องงานกลุ่ม…”

 

ต้องรีบไปหาพี่ลู่หาน เอ้ย รอพี่แทยอน! ฉันผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้จนของที่่วางหมิ่นแหม่บนโต๊ะหล่นกันเป็นฝนตก ไม่ใช่สินี่ไม่ใช่ประเด็น ฉันต้องรีบแล้ว ต้องทำเวลา!

 

เดี๋ยวสิซอฮยอน

 

เดี๋ยวเย็นๆโทรไปหานะยุนอา ฉันก้มเก็บของที่ตกก่อนจะกวาดของที่เหลือบนโต๊ะลงกระเป๋าเป้แล้วเหวี่ยงมันขึ้นสะพายหลัง หันไปยิ้มกว้างให้คนที่ยืนทำปากยู่ข้างตัวก่อนจะโบกมือลา

 

ไปละยุนอา เดี๋ยวโทรไปหาแน่ๆ สัญญาๆๆ ละนั่นก็เป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่ฉันจะรีบสปีดตัวออกจากห้องเรียนเกรด10ทันที ยกโทษให้ฉันด้วยนะอิมยุนอา

 

 

 


กริ้งๆ ~

 

เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้าน Candy Honey ที่จะเรียกพนักงานในร้านให้หันไปต้อนรับมีอันต้องดังขึ้นเพราะฉันผลักประตูเข้าไปอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างยันหัวเข่าไว้เพื่อทรงตัว

 

แฮ่กๆ นี่มันเหนื่อยจริงๆนะเนี้ย วิ่งจากโรงเรียนมาที่ร้านหน้ามหาลัยของพี่ ถึงแม้มันจะใกล้แค่เกือบสองซอยขั้นไว้ก็เถอะ

 

เสียงเพลงที่เปิดคลอภายในร้านพอจะทำให้ฉันหายเหนื่อยได้นิดหน่อย แต่เมื่อได้ยินเสียงๆหนึ่งอาการเหนื่อยก็หายเป็นปลิดทิ้ง

 

อ้าวน้องซอฮยอน พี่เสี่ยวลู่

 

แฮ่ก ส..สวัสดีค่ะ

 

มาๆ นั่งก่อน เดี๋ยวพี่เอาโกโก้ปั่นมาให้ J พี่ลู่หานดึงเอาสัมภาระไปถือก่อนจะพาฉันไปนั่งที่มุมหนึ่งของร้านแล้วหายตัวไปสักพัก ปล่อยให้ฉันนั่งสงบสติอารมณ์คนเดียว โอย.. ใจเต้นแรงทำไมแค่พี่เขายิ้มให้เองนะ y /// y

 

อะ โกโก้ปั่นเพิ่มวิปครีมมาแล้วครับ” เสียงหวานของพี่เสี่ยวลู่ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อฉันเปิดกรเป๋าหยิบเอาการบ้านออกมาทำ อื้ม~ น่าตาน่าดื่มเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

 

ขอบคุณนะพี่ ทำให้เร็วดีจัง ลูกค้าไม่หนีแน่นอน ฮิ

 

อ่า ไม่หรอก พี่รู้ว่าเราจะมาเลยทำเอาไว้ก่อนน่ะ ทำเผื่อเราคนเดียวนั้นแหละ ฉ่า ได้ยินเสียงคนหน้าแดงไหม

 

ง..งั้นหรอ

 

หน้าแดงๆนะ ยังไม่หายเหนื่อยอีกหรอหืม บอกแล้วใช่ไหมให้เดินมา ไม่ต้องวิ่งก็ได้ ส่งเสียงดุก่อนเจ้าตัวจะหย่อนตัวนั่งตรงข้าม ส่งสายตาตำหนิปนห่วงใยมาให้เหมือนพี่ชายเป็นห่วงน้องสาว …พี่ชายงั้นหรอ ฮ่อล

 

อ๋อ ร้อนๆน่ะพี่ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก

 

รู้ว่าเราขี้ร้อน แต่ตรงนี้แอร์ตกนะ พี่เสี่ยวลู่ถามอย่างเป็นห่วงอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มจับผิดเมื่อฉันกำลังจะปฏิเสธแบบเดิม ไม่ได้การละ ต้องเปลี่ยนเรื่อง

 

นี่พี่ เลขข้อนี้ทำยังไงอะ?”

 

ไหน ข้อนี้หรอ แค่ย้ายข้างหาXเอง ให้พี่สอนตั้งแต่ปีที่แล้วลืมไปหมดแล้วรึไงหือ?”

 

โห คนเรามันก็มีลืมกันบ้าง พี่ไม่เคยลืมรึไงเล่า

 

ป๊อก!

 

ฉันยกมือขึ้นลูบหน้าผาตรงที่คนตรงหน้าดีดก่อนจะยู่ปาก คนแก่ชอบใช้กำลังเหมือนกันทุกคนเลยรึเปล่านะ L

 

ไม่ต้องมาเถียงเลย เราน่ะขี้ลืมจะตาย เกิดวันหนึ่งลืมพี่ไป แล้วพี่จะทำยังไงเนี้ย พี่เสี่ยวลู่พูดพร้อมทำหน้าตาน้อยใจ แต่ให้ตายเถอะนั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือพี่เขาคิดว่าฉันจะลืมเขาได้ง่ายๆเหมือนลืมสิ่งของแบบนั้นเลยรึไง //////

 

ก็แย่แล้ว ซอจะลืมคนที่ให้ซอกินขนมฟรีทุกวันได้ไงล่ะ ฮิ” ก็คนสำคัญนี่หน่า

 

แบบนี้ค่อยชื้นใจหน่อย พี่ลู่หานพูดยิ้มๆ พร้อมกับวางมือใหญ่บนหัวฉันแล้วโยกไปมาเบาๆ โอย ระเบิดตัวตายดีกว่า…

 

เดี๋ยวพี่ต้องไปแล้ว มีอะไรก็ไปหาที่หน้าเคาท์เตอร์นะครับ J เสียงหวานทุ่มของพี่ลู่หานดังขึ้นบนหัวส่งผลให้ฉันที่กำลังเคลิ้มกับสัมผัสอ่อนโยนต้องลืมตาโพลง แต่ก็ต้องรีบก้มหน้าอีกครั้งเมื่่อลืมตาไปเห็นรอยยิ้มละมุนละไมของพี่เขา ฮอล อันตรายจริงๆคนนี้

 

อ่า ค่ะ

 

 

เมื่อเวลาล่วงเลยไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ฉันก็ทำการบ้านเสร็จพอดี แต่คนเป็นพี่อย่างพี่แทยอนก็ยังไม่โพล่มาให้เห็น นี่เรียนจนลืมน้องสาวไปแล้วรึไง

 

พี่แทมารึยังคะ?” ฉันเอ่ยถามพนักงานคนหนึ่งที่พี่แทเคยมาช่วยงานก่อนจะวางแก้วโกโก้ปั่นที่หมดแล้วไว้บนเคาท์เตอร์

 

เอ๋? แทยอนหรอ ยังไม่เห็นเลยนะ

 

อ่า ขอบคุณค่ะ ฉันเอ่ยเสียงเศร้า ปกติถ้าจะกลับช้าพี่สาวฉันมักจะโทรมาบอกก่อน หรือวันนี้ฉันต้องเดินกลับเองคนเดียวงั้นสิ ?

 

อ้าวน้องซอฮยอน จะกลับแล้วหรอครับ?” เหมือนเสียงสวรรค์ดังขึ้นมา เมื่อฉันหันไปเจอพี่ลู่หานในชุดนักศึกษาที่ไม่มีผ้ากันเปื้อนปักชื่อร้านอยู่บนตัว พี่เขาเดินควงกุญแจรถเข้ามาก่อนจะเลิกคิ้วมองฉันที่ยืนร้องเยสในใจ แต่ถ้าให้คนนี้ไปส่งฉันจะไม่โทษพี่แทเลยสักนิดเดียว ฮิ

 

ซอฮยอนรอแทยอนอยู่น่ะ วันนี้ไม่มารับน้องหรอ?”

 

อ๋า แทยอนมีคลาสแค่ช่วงเช้าน่ะ เพิ่งฝากเค้กไปกับมิยองเมื่อเที่ยงเอง”

 

หะ? วันนี้พี่แทไม่เรียนช่วงบ่ายหรอคะ?”

 

ใช่ครับ นี่แทยอนไม่ได้บอกเราไว้หรอหืม?" ฉันส่ายหน้าเป็นพัลวัน จะบอกว่าน้อยใจพี่แทก็น้อยใจ แต่ก็อย่างที่บอก ถ้าได้พี่ลู่หานไปส่งแทนก็โอเค  แต่ถ้าพี่เขาไม่ไปส่งฉันคงต้องโกรธพี่แทจริงๆสินะ L

 

นี่ก็เย็นแล้ว ลู่หานก็ไปส่งน้องเขาหน่อยละกัน”

 

แน่นอนสิซูจอง ก็กะว่าจะกลับบ้านแล้วเหมือนกัน งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งเนอะน้องซอ Jประโยคแรกพี่ลู่หานพูดกับเพื่อนก่อนจะหันมาพูดกับฉันเสียงใส นี่ไม่ได้เตรียมพร้อมจะกลับกับพี่เขาเลยจริงๆ แค่วิ่งไปเก็บสัมภาระมาแล้วแค่นั้นแหละ

 

เป็นเจ้าของร้านที่ดีจริงๆ ไปไหนก็ไปเถอะ อิจฉานะเนี้ยทำตัวอย่างกับเป็นแฟน

 

ไม่ใช่นะพี่ซูจอง

 

ขี้อิจฉานะเนี้ย 5555555” เป็นฉันเองคนเดียวที่รีบปฏิเสธแต่อีกคนกลับพูดตอบกลับอย่างอารมณ์ดี มือใหญ่ๆยื่นไปผลักหัวเพื่อนเบาๆก่อนจะรีบคว้ามือฉันลากออกไปจากร้านของตัวเองโดยไม่รอให้พี่ซูจองวีนกลับ

 

ย๊าลู่หาน! เอ่าะ ใจเย็นนะพี่ ลูกค้าหนีหมด

 

อยากซื้ออะไรกลับไปกินเล่นไหม?" ระหว่างเดินไปหลังร้านเพื่อเอารถ พี่ลู่หานก็ถามขึ้นมา บนใบหน้าระบายยิ้มละมุนมาให้เหมือนอย่างเคย เก็บแต้มอยู่รึไง ทำไมชอบทำให้ใจสั่นจัง y /// y

 

ไม่เอาอะ อ้วน

 

หืม นี่เรากลัวอ้วนด้วยหรอ? 55555”

 

โหพี่อะ! ฝ่ามือแลนดิ้งลงแขนของอีกคนอย่างไม่ต้องคิดราวกับเป็นรีเฟลคแอคชั่น นี่พูดแบบนั้นอยากไฟท์รึไง

 

“5555 นี่ เรื่องเมื่อกี๊น่ะ ไม่ต้องคิดมากนะ

 

เรื่องอะไรคะ?”

 

ที่ซูจองบอกน่ะ เธอก็พูดไปทั่วนั่นแหละ

 

อ่า…” รู้อยู่นะว่าพี่เขาไม่ได้ตั้งใจสื่อแบบนั้น แต่ก็อดเจ็บจี้ดไม่ได้

 

ทำไมทำหน้าหงอยแบบนั้นล่ะ พี่ไม่ได้ไม่รักเรานะ พี่ยังเห็นเราเป็นน้องสาวที่น่ารักอยู่เหมือนเดิมนะครับ J

 

ค่ะ~” เอาเหอะ ถึงได้เป็นแค่น้องสาวแต่มีพี่ชายน่ารักแล้วได้แอบรักพี่ชายข้างเดียวแบบนี้ไปโดยที่พี่เขาไม่ผลักไสก็ยังดีล่ะนะ y w y
















แฮ่ มาแล้วว แอบหนีการบ้านมาลงเล่อะ 
ฮุนนี่ก็น่าา ทำไมกวนพี่แทจังคะลูก 5555
ส่วนพี่ฮานก็อบอุ่นมากมาย เลือกไม่ถูกเลยจีจี
เห็นฮานซอแบบนี้ไม่ดราม่านะจริงๆไม่ดราม่า - A-




 







stroberi


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

72 ความคิดเห็น

  1. #72 miwseo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 06:25
    ฮานซอน่ารัก >< รอติดตามน่ะค่ะ ^^
    #72
    0
  2. #69 S0nE_kw@ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 19:24
    กรี๊ดดดดดดดดด ลู่ซอน่ารักมุ้งมิ้งมากเลย พี่ลู่ชอบน้องซอบ้างมั้ย TT
    #69
    0
  3. #66 EXO/SNSD (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 10:19
    ฮุนนี่จะกวนแทเพื่อเอาโล่หรอ??? ลู่ซอนี่มิ้งๆๆๆ น่ารักกก
    #66
    0
  4. #65 Tangmoja (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:35
    ฮุนกวนได้โล่อ่ะ -0-
    ลู่ซอมุ้งมิ้ง -//-
    #65
    0
  5. #64 lovely-bh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:17
    ฮุนแทน่ารัก
    แต่ฮุนกวนแทได้ตลอดเลย55
    ซอสู้ๆนะ
    #64
    0
  6. #63 Narisara Exo XOXO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:59
    ตลกฮุนกะแท
    ฮุนนี่กวนได้ใจมากๆๆมาเรียกพี่แทเขาว่าป้าอีก
    อย่างนี้ตรงโดนพี่แทสั่งสอนให้เข็ด
    #63
    0
  7. #61 mini_tigereyes (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:39
    ฮุนกวนมากอ่ะ
    #61
    0
  8. #60 °世勋태연:♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:04
    โหยฮุนกวนได้อีกอ่ะ

    เเย่งชานมเเล้วยังมาทำหน้าระรื่นอีก เดี๋ยวเถอะ 55555555555555555555555555555
    #60
    0
  9. #59 แมวน้ำ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:42
    ฮุนเข้าไปทำอะไรในบ้านคะ

    ได้ข่าวบ้านแกก็มี อยู่ข้างๆ



    ซอน้อยไม่ต้องซึมไป อย่างน้อย

    พี่ลู่เค้าก็ไม่ปฏิเสธนะเห้ย
    #59
    0
  10. #58 J i e y' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:25
    อ๊ายยย
    ฮุนแทกัดกันตลอด
    ฮานซอคือแบบ... มุ้งมิ้งมากอ่ะ อ๊ายยย
    #58
    0
  11. #57 sar912 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:48
    อิเน่กวนประสาทมาก.น่าปวดหีว

    555 ยังไงก้อรอจร้าาาาาา
    #57
    0
  12. #56 fern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:25
    ฮุนกวนได้อีกอ่ะ 555
    แทเป็นป้าแล้วก็ไม่บอก ^0^ น่ารักจังเลยคู่นี้ ><
    ลู่อบอุ่นเวอร์ >[]<
    ซอน่าสงสารนะเนี่ย TOT
    #56
    0
  13. #55 mini_tigereyes (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:21
    ฮุนแทเลยคร้า
    #55
    0
  14. #53 nokniizzz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:31
    รอฮานซอค่าๆๆๆ
    #53
    0
  15. #52 nokniizzz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:30
    รอฮานซอค่าๆๆ
    #52
    0
  16. #51 lovely-bh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:28
    รออ่านค่า
    #51
    0
  17. #50 แมวน้ำ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:00
    อีกคนมาแบบกวนๆ อีกคนมาแบบหนุ่มใจดี โรแม๊นซ์
    #50
    0
  18. #49 fern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 09:53
    รอค่าา ><
    #49
    0
  19. #48 Narisara Exo XOXO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:43
    มารอฮุนแทคร้าาาา คนแก่ที่ว่าใครอ่ะ?
    #48
    0