ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 44 : ตอนที่15...วิวาห์ขม--60%--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    29 ก.ย. 62


คุณย่าให้ตะวันมาตามเข้าไปในงาน เพราะได้เวลาขึ้นเวทีแล้ว ไปเถอะปริม ฉันไม่อยากยืนอยู่ที่นี่นานๆเพียงตะวันปรายหางตามองหญิงสาวอีกคน ที่ยืนอยู่ด้านหลังของอนาคิน เธอกำลังยิ้มเยาะด้วยความสะใจ จนทำให้อารมณ์เพียงตะวันพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที พยายามสะกดกลั้น ข่มอารมณ์โกรธของตัวเองไว้

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากหรือไง ถ้าอยากมากนักล่ะก็ เดินเข้ามาขอกันดีๆ ก็ได้ ไม่ต้องลักกินขโมยกินแบบนี้หรอก มันน่าทุเรศแอนนิต้ารู้สึกเหมือนกับโดนตบหน้าฉาดใหญ่ แทบอยากร้องกรี๊ดให้หายคับแค้นใจ นัยน์ตาลุกโชน เต็มความเคียดแค้น เม้มริมฝีปากอิ่มไว้แน่น สั่นเทิ้มไปด้วยความโกรธเกลียด ที่กำลังเผาผลาญใจอย่างรุนแรง แต่ไม่สามารถแสดงตัวตนที่แท้จริงของเธอออกมาได้ตอนนี้ เพราะเธอต้องรักษาภาพพจน์ที่ดี ต่อหน้าชายหนุ่มที่เธอรัก

ตะวันอนาคินถึงกับยืนอึ้ง มองหน้าหญิงสาว ราวกับไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

ไปเถอะตะวัน ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียนจนอยากจะอ้วกปริมพิตายังทำท่าทางประกอบ เหมือนเหม็นเน่าอะไรสักอย่าง รู้สึกคันไม้คันมือ แทบอยากจะเข้าไปตบนางมารร้ายแทนเพื่อนรักเหลือเกิน

ผมรู้สึกผิดหวังในตัวคุณมาก คุณอนาคิน ธนพลพูดทิ้งท้ายก่อนจะรีบตามสองสาวออกไป ส่วนอนาคินถึงกับยืนคอตก มองตามเจ้าสาวของเขาตาละห้อย แอนนิต้าแอบยิ้มเหยียดที่มุมปากด้วยความสะใจ และแสร้งเข้าไปขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้น

นี่แกยังไม่ตามคนที่แกรักเข้าไปในงานอีกเหรอวะคิน หรือว่าชอบอยู่กับของบูดเน่าเควินมิวายพูดกระทบตัวต้นเรื่อง ที่ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ ถ้าเธอเป็นผู้ชาย มีหวังเขาคงได้ชกเธอหน้าหงายไปแล้ว

เอ๊! นี่คุณว่าใครเคน เสียงแหลมสูงเริ่มปรี๊ดขึ้นมาทันที มองหน้าชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ

แกจะยืนเซ่อตรงนี้อีกนานมั้ยวะคิน หรืออยากให้เรื่องนี้ถึงหูคุณย่าก่อน ถึงจะมีสติเควินเอาชื่อคุณย่าภาดามาขู่เพื่อนรักเล่นๆ

เฮ้ออย่าเชียวนะโว้ยเคน แค่ตะวันงอนฉัน ก็กลุ้มใจมากพออยู่แล้วอนาคินพูดจบ รีบเดินเข้าไปในงานทันที อย่างร้อนใจ

 

ทันทีที่อนาคินก้าวเท้ากลับเข้ามาในงาน เป็นช่วงจังหวะที่พิธีกรประกาศเชิญคู่บ่าวสาวขึ้นบนเวทีพอดี ชายหนุ่มจึงรีบเดินเข้าไปประคองเจ้าสาวคนสวยที่โต๊ะ แต่เธอกลับชิงเดินหนีขึ้นไปบนเวทีก่อน จนทำให้ชายหนุ่ม เดินเข้ามาเก้อ ยิ้มเจื่อนๆ ให้คนรอบข้าง รีบสาวเท้าเดินตามหญิงสาวไปติดๆ เข้าไปโอบเอวบางไว้แน่น แต่เธอพยายามแกะมือเขาออกจากเอวอย่างรำคาญใจ

อย่าแสดงอะไรออกมาตอนนี้ได้มั้ยตะวันพี่ขอ ถ้าตะวันไม่อาย ก็ไว้หน้าคุณพ่อคุณแม่ของตะวันบ้างชายหนุ่มกระซิบข้างใบหูเล็ก จนเธอตวัดหางตามองอย่างไม่พอใจ

หึ!...แล้วพี่คินไว้หน้าตะวันบ้างหรือเปล่า ถึงได้แอบไปหากิ๊กเก่า จนลืมไปว่า นี้งานแต่งงานของเราคำพูดของเธอ ทำให้อนาคินอึกอัก ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

เชิญคู่บ่าวสาว กลางเวทีเลยนะครับเมื่อคู่บ่าวสาวมายืนเด่นตระหง่านอยู่ที่กลางเวทีแล้ว พิธีกรก็จึงเริ่มกล่าวเปิดงานเล็กน้อย

ขอให้คู่บ่าวสาวกล่าวอะไรสักเล็กน้อยครับอนาคินรับไมค์จากพิธีกรขึ้นมากล่าว

ผมขอกราบขอบคุณแขกผู้เกียรติทุกท่าน ที่ให้เกียรติมาเป็นสักขีพยานและมาร่วมแสดงความยินดีของเราสองคน ขอบคุณครับ เมื่อเจ้าบ่าวกล่าวจบ เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยง

งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรส ดำเนินไปอย่างราบรื่น จนถึงพิธีฤกษ์ส่งตัวเข้าหอ ญาติผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายเจ้าบ่าว ฝ่ายเจ้าสาว และเพื่อนสนิททั้งหลายมาร่วมกันอวยพรแสดงความยินดีอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยให้คู่บ่าวสาวอยู่กันเพียงลำพัง

 

ภายในห้องหอ คู่บ่าวสาวยังคงนั่งอยู่คนละมุมห้อง ไม่มีการพูดคุย มีแต่ความเงียบกับเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องเท่านั้น เพียงตะวันยังคงแสดงอาการเฉยชาต่ออนาคิน ใบหน้าสวยยังคงบึ้งตึงตลอดเวลา จนชายหนุ่มไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไรดี ให้ภรรยาสาวเข้าใจ

เอ่อ...ตะวันเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ห้องรับรองพี่อธิบายได้นะชายหนุ่มยืนอ้ำอึ้งอยู่กลางห้อง มองภรรยาหมาดๆ ของเขาอย่างหวั่นๆ

ไม่! ตะวันไม่อยากรับฟัง หรือรับรู้เรื่องของพี่คินกับผู้หญิงคนนั้น ถ้าอยากกลับไปหาเขา บอกตะวันล่วงหน้าด้วย ตะวันยินดีเซ็นใบหย่าให้ จะได้ไม่ต้องมาหลบๆ ซ่อนๆ ตะวันขอตัว ตะวันเหนื่อยอยากอาบน้ำหญิงสาวลุกจากเตียง เดินลากชุดเจ้าสาวเข้าไปในห้องน้ำอย่างทุลักทุเล เธอถอดชุดเจ้าสาวด้วยความโมโห พร้อมกับน้ำตาไหลพรากออกมาตลอดเวลา วันนี้เป็นวันที่เธอควรมีความสุขที่สุด แต่กลับกลายว่าเธอต้องมาเจ็บปวดที่สุดเหมือนกัน

ทำไมถึงได้ถอดยาก ถอดเย็นแบบนี้หญิงสาวบ่นงึมงำกับตัวเอง เอื้อมมือรูดซิปด้านหลัง แต่ก็ไม่ถึง หญิงสาวถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา ชายหนุ่มเอื้อมมือเข้ามาช่วยรูดซิปชุดเจ้าสาวให้ ก่อนจะเข้าไปสวมกอดภรรยาจากด้านหลัง จรดริมฝีปากอุ่นลงไปที่ต้นคอขาวอย่างอ่อนโยน

พี่คินขอโทษนะครับตะวันหญิงสาวเพียงแต่ยืนร้องไห้อยู่เงียบๆ โดยไม่ปริปากยอมพูดอะไรออกมา ชายหนุ่มพลิกร่างบางให้หันหน้ามามองเขา เอื้อมมือกรีดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างเบามือ ก่อนจะก้มจูบซับคราบน้ำตาไปทั่วใบหน้าอย่างแผ่วเบา

ตะวันจ๋าชายหนุ่มดึงร่างน้อยมาสวมกอดไว้แน่น

ขอตะวันอาบน้ำก่อนหญิงสาวดันตัวชายหนุ่มออกให้ห่างกาย ซึ่งชายหนุ่มก็ยอมเชื่อฟังหญิงสาวทุกอย่างไม่บิดพลิ้ว เมื่อประตูห้องน้ำปิดลง หญิงสาวถึงกับทรุดตัวนั่งลงกับพื้น และปล่อยโฮออกมาปานคนขาดใจ

เพียงตะวันใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะอาบน้ำเสร็จ เธอเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยเสื้อคลุมสีขาว นัยน์ตาแดงก่ำมองไปรอบๆ ห้อง ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนใจร้าย เจอเพียงกระดาษโน้ตแปะไว้ที่โต๊ะแป้ง หญิงสาวจึงรีบดึงกระดาษโน้ตขึ้นมาอ่านทันที ตะวันครับ พี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกกับตะวันด้วยตัวของพี่เอง พี่ต้องรีบออกไปเคลียร์กับแอนนิต้าให้จบในวันนี้ แล้วพี่จะรีบกลับ ข้อความในกระดาษโน้ต ทำให้หญิงสาวแทบล้มทั้งยืน ปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออกมาเป็นทาง ก่อนจะปาดน้ำตาทิ้ง คืนนี้หญิงสาวเลือกที่จะนอนที่โซฟา แทนที่จะเป็นเตียงกว้าง ที่โรยด้วยกลีบกุหลาบรูปหัวใจ ในเมื่อสามีเธอไม่อยู่ เตียงนั้นก็ไม่มีค่า ไม่มีความหมายสำหรับเธอเช่นกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #19 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:46
    ออกจากห้องหอถือว่าลางไม่ดี เลิกๆกันไปเหอะ
    #19
    0