ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 43 : ตอนที่15...วิวาห์ขม--30%--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

15

วิวาห์ขม

 

          งานฉลองมงคลสมรสระหว่างนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงมากความสามารถอย่างอนาคิน อัครภาค กับคุณหนูไฮไซอย่างเพียงตะวัน เปรมอนันต์ฤา บุตรสาวสุดรักสุดหวงของนักธุรกิจการท่องเที่ยวชื่อดังของประเทศ จัดขึ้นที่โรงแรมชื่อดัง ใจกลางกรุงเทพมหานคร ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนอบอุ่น อบอวลไปด้วยความสุข บรรดาแขกเหรื่อทยอยเข้ามาร่วมแสดงความยินดีอย่างคับคั่ง สร้างความปลาบปลื้มใจให้แก่บุพการีของคู่บ่าวสาว และบรรดาญาติๆ เป็นอย่างมาก และมีแม่งานคนเก่งอย่างคุณย่าภาดา ช่วยดูแลทุกขั้นตอน ให้ออกมาดีที่สุด อย่างไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ท่านยืนยิ้มแก้มแทบปริ อยู่ข้างๆ คู่บ่าวสาว มีแต่คนเข้ามาแซวคุณย่าภาดาเล่นๆ ว่าท่านเป็นเจ้าสาวของงานเสียเอง จนถูกคุณย่าแจกค้อนให้เป็นของแถมไปตามๆ กัน จู่ๆ มีพนักงานชายของโรงแรมคนหนึ่ง ยื่นกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ ให้อนาคิน ชายหนุ่มมองตามด้วยความงุนงง ก่อนจะก้มอ่านข้อความในกระดาษโน้ต ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนเพียงตะวันรู้สึกสงสัย จึงรีบเดินเข้าไปถามเจ้าบ่าวของเธอให้หายข้องใจ แต่ชายหนุ่มกลับชิงขอตัวออกไปเสียก่อน หญิงสาวทำได้เพียงแต่ชะเง้อมองตามเท่านั้น

ตาคินไปไหนเสียล่ะหนูตะวันกานต์ธิดาเอ่ยถามลูกสะใภ้ ที่ยืนรับแขกอยู่หน้างานเพียงลำพัง และมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

พี่คินขอตัวไปหาเพื่อนที่ห้องรับรองค่ะ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะหญิงสาวฝืนยิ้มออกมา ทั้งที่ในใจเริ่มเป็นกังวล

ไม่มีอะไรสำคัญหรอกจ้ะ คุณตากับคุณย่าเห็นตาคินหายไป เลยให้แม่ลองมาถามดู สีหน้าหนูไม่ค่อยดีเลยนะลูก ไม่สบายหรือเปล่าจ๊ะเพียงตะวันส่ายหน้าปฏิเสธ และระบายยิ้มอ่อนๆ ให้แม่สามี

ตะวันสบายดีค่ะคุณแม่

ถ้าไม่ไหวก็นั่งพักบ้างนะลูก แม่เห็นหนูยืนรับแขกจนไม่ได้พัก

ตะวันไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ค่ะคุณแม่

ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วลูก งั้นแม่ขอตัวไปดูแลแขกด้านในงานก่อนนะเพียงตะวันพยักหน้าฝืนยิ้ม แต่นัยน์ตายังเศร้าสลด หญิงสาวหันไปชะเง้อทางที่อนาคินเดินหายไปตลอดเวลา จนปริมพิตากับธนพลเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะตะวัน สีหน้าเธอไม่ค่อยดีเลยคืนนี้ปริมพิตา อยู่ในชุดราตรีสีม่วงอ่อน เปลือยไหล่ ซึ่งเป็นจุดสนใจให้หนุ่มๆ ที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก จนธนพลต้องตามประกบ ไม่ยอมให้คลาดสายตา แทบอยากจะเข้าไปควักลูกตาพวกหื่นทั้งหลาย ที่บังอาจมองคนตัวเล็กของเขาตาเป็นมัน

มากอดปริมทำไมโจ รู้มั้ยปริมอึดอัดหญิงสาวมองหน้าแฟนหนุ่มอย่างหงุดหงิดใจ เพราะเขาทำตัวติดกับเธอตลอดเวลา หลังจากที่เขาเคลียร์ข่าวเรื่องงานหมั้นให้เธอเข้าใจ ว่าฝ่ายหญิงเป็นคนให้ข่าว ซึ่งตัวเขาไม่ได้รับรู้อะไรด้วย อยากให้เธอเชื่อในคำพูดของเขาเท่านั้น ซึ่งเธอก็รับปาก เพราะมั่นใจว่าเขาไมมีวันโกหกเธอ

ก็อยากกอดเฉยๆ หลายคืนแล้วนะ ที่โจไม่ได้ไปเยี่ยมน้องสาวปริม น้องชายโจคิดถึงแทบขาดใจชายหนุ่มกระซิบกระซาบเสียงแหบพร่า ใบหน้าเรียวสวยถึงกับแดงระเรื่อเป็นลูกเชอร์รี่ แทบอยากจะเข้าไปข่วน คนหื่น ไม่เลือกเวลาจริงๆ และพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด

อย่าบ้าได้มั้ยโจ นี้ไม่ใช่เวลาเล่นนะธนพลหยุดหยอกล้อกับแฟนสาวทันที

พี่คินของเธอไปไหนนางฟ้า ทำไมถึงได้ปล่อยให้เธอยืนรับแขกอยู่คนเดียวแบบนี้ชายหนุ่มกล่าวตำหนิเพื่อนเขยเล็กน้อย

เอ่อ...พี่คินเขาขอตัวออกไปพบเพื่อนที่ห้องรับรองน่ะโจน้ำเสียงที่ตอบกลับออกมา ดูไม่สดใส จนปริมพิตารู้สึกเป็นห่วง

มีปัญหาอะไรหรือเปล่าตะวันหญิงสาวรีบส่ายหน้าๆ ปฏิเสธทันที เพราะไม่อยากเอาเรื่องไม่เป็นเรื่อง มาให้เพื่อนรักต้องเป็นกังวลไปด้วย ได้แต่แอบเก็บความสงสัยอยู่ในใจเงียบๆ

เธอโกหกไม่เก่งเลยนะตะวัน ฉันรู้ว่าเธอกำลังไม่สบายใจเรื่องคุณอนาคินอยู่เพียงตะวันรีบเฉไฉ เปลี่ยนเรื่องคุยทันที

 เควินกำลังเดินเข้ามาในงาน พร้อมกับกลุ่มเพื่อนสนิท เมื่อเดินมาถึงที่หน้างาน มีแต่คนถามไถ่ถึงเจ้าบ่าวของงาน ว่าหายตัวไปไหน ทำไมถึงได้ปล่อยให้เจ้าสาวคนสวย มายืนต้อนรับแขกเพียงลำพังแบบนี้ คำพูดเพียงไม่กี่คำ แต่ไปสะกิดใจเพียงตะวันอย่างแรง ทำให้เธอถึงกับหน้าซีดเผือดจนปิดไม่มิด ทำให้ทุกคนในที่นี้ เห็นแล้วรู้สึกสงสาร คนถามเริ่มตีหน้าไม่ถูก ไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรผิด

ส่วนเควินตั้งแต่เดินเข้ามา เขายังไม่ปริปากพูดกับใคร ได้เพียงแต่แอบมองปริมพิตาตาละห้อย จนธนพลต้องมองตาขวาง ด้วยความไม่ชอบใจอย่างแรง

หนูตะวัน ตาคินยังไม่กลับเข้ามาอีกเหรอลูก ใกล้เวลาขึ้นบนเวทีแล้วนะลูกคุณย่าภาดาเดินเข้ามาถามหลานสะใภ้ ที่ยืนคุยกับกลุ่มเพื่อนๆ หน้างาน

ยังเลยค่ะคุณย่าขาเพียงตะวันรีบเดินเข้าไปประคองคุณย่าภาดา กลัวท่านจะล้มลงเสียก่อน เพื่อนๆ ของอนาคินต่างกรูเข้าไปทำความเคารพคุณย่าภาดากันยกใหญ่

หนูตะวันไปตามตาคินให้ย่าหน่อยนะลูก

ได้ค่ะคุณย่าปริมพิตารีบอาสาตามไปด้วยอีกคน เพราะเป็นห่วงเพื่อนรัก โดยมีธนพลตามไปด้วย และตัวเควินเอง ก็รู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่อง จึงแอบตามหลังทั้งสามคนไปอย่างเงียบๆ

ทั้งสามเดินมายืนหยุดที่หน้าประตูห้องรับรอง ประตูแง้มออกมาเล็กน้อย ทำให้ได้ยินเสียงสนทนาของคนสองคนเล็ดรอดออกมา ถึงหน้าประตูห้อง เพียงตะวันมองผ่านช่องประตูที่แง้มไว้เข้าไป เพื่อไม่ให้คนภายในห้องรู้ตัว

คินขาแอนนี่ขอโทษนะคะ แอนนี่รักคุณมาก ถึงได้กล้าทำเรื่องนั้นขึ้นมา แอนนี่ไม่อยากเสียคุณให้ใครไปแอนนิต้าเดินเข้าไปสวมกอดด้านหลังของชายหนุ่ม ที่ยืนนิ่งและรับฟังอยู่เงียบๆ โดยไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมา

สิ่งที่คุณต้องการพูด มีแค่นี้ใช่มั้ยแอนนี่อนาคินพยายามทำใจแข็ง และแกะมือหญิงสาวออก แต่ดูจะไม่เป็นผล เพราะหญิงสาวยังกอดรัดเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย จนชายหนุ่มอ่อนใจ ปล่อยให้เธอกอดไว้เช่นเดิม นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับเธอ

คินขา ได้โปรดยกโทษให้แอนนี่สักครั้งนะคะใบหน้าสวยแนบชิดกับแผ่นหลังกว้าง และพึมพำขอโทษชายหนุ่มเบาๆ แต่เขากลับนิ่งเฉย เธอจึงค่อยๆ เดินมายืนหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจ ก่อนจะเข้าไปจูบจู่โจมเขา โดยที่ชายหนุ่มไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่คาดคิดว่าเธอจะกล้าทำ แต่นั่นทำให้เพียงตะวันถึงกับยืนตะลึง มองภาพบาดตาตรงหน้าด้วยความเจ็บปวด เกินใจเธอจะรับไหว ถึงกับทรงตัวไม่อยู่ เซจะล้มลง เพราะไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะยืนหยัดเองได้ จนปริมพิตาต้องรีบเข้าไปประคอง

ตะวันเสียงดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง เรียกสติให้อนาคินกลับคืนมา ชายหนุ่มหน้าตาตื่นรีบเดินออกมาดูอย่างร้อนรน

ตะวัน อนาคินเรียกชื่อเจ้าสาวเสียงสั่น ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจเขาอย่างรุนแรง ยิ่งเห็นหญิงสาวน้ำตาคลอ มองเขาด้วยสายตาที่เจ็บปวดและผิดหวัง จนทำให้เขารู้สึกราวเหมือนขาดอากาศหายใจไปชั่วขณะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

23 ความคิดเห็น