ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 30 : ตอนที่10...จองบงการที่รัก--60%--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    2 ก.ค. 62

ปล...ขออภัยในความไม่สะดวกๆที่ไม่สามารถลงฉากหวานๆได้ตามกฏของเว็บเด็กดีค่ะ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

มีความสุขหรือเปล่า...หืมชายหนุ่มก้มจุมพิตหน้าผากเนียนได้รูป ที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ แต่หญิงสาวกลับเงียบ ไม่กล้าลืมตาขึ้นมา

ถ้ายังไม่ตอบ โจจะรักปริมทั้งคืนนะปริมพิตารีบเบิกตาโพลงขึ้นมา กลัวชายหนุ่มจะทำตามอย่างที่พูด

ออกจากตัวปริมไปได้แล้วโจ ปริมหนักรู้มั้ยมือน้อยๆ ทั้งสองข้าง ดันอกแกร่งให้ห่างกาย ใจยังสั่นสะท้านตลอดเวลา หลับตาพริ้มลงอย่างอ่อนแรง ทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น คงไกลเกินกว่าจะแก้ไขได้

เมื่อกี้ไม่เห็นบ่นสักคำชายหนุ่มรู้สึกเสียดายไม่น้อย แต่ยอมถอดกายออกจากร่างบาง จนเธอผวาปนความเสียวซ่าน

ปริมจ๋าหลับหรือยัง...หืมชายหนุ่มพรมจูบไปทั่วใบหน้าเนียน จุมพิตริมฝีปากบางสีชมพูเรื่อ แต่บวมเจ่อเพราะฝีมือเขา

ปริมง่วงแล้วนะโจ อย่ากวนสิ พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้าด้วยหญิงสาวพลิกตัวตะแคงข้าง หันหลังให้ชายหนุ่มด้วยความรำคาญ ยิ่งเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มเข้าถึงตัว โดยไม่รู้ตัว ขยับร่างหนาเข้าไปสวมกอดร่างบางไว้ในอ้อมอก ซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวอย่างอดใจไม่ไหว

ปริมจ๋าเสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหูเล็ก ทำให้หญิงสาวขนลุกซู่ แต่พยายามสะกดกลั้นอารมณ์

ถ้ายังไม่เลิกหื่น ก็กลับไปเลยโจ คนจะนอนไม่ได้ยินหรือไงน้ำเสียงแง่งอน ซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ ไม่แม้จะเงยหน้าขึ้นมา เพราะยังรู้สึกอายกับเรื่องที่เกิดขึ้น

โอเคครับคุณแม่เขาไม่วายส่งเสียงล้อเลียน จับร่างเล็ก ให้นอนในท่าทางที่สบายที่สุด ทั้งสองนอนโอบกอดกัน ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขไม่แพ้กัน เพียงไม่นานหญิงสาวก็หลับตาพริ้มลงด้วยความอ่อนเพลีย คงเหลือแต่เพียงชายหนุ่มที่ยังลืมตาในความมืด ครุ่นคิดเรื่องที่ผ่านมา ตั้งแต่เขาเริ่มรู้จักคนตัวเล็กในอ้อมกอดเขาตอนนี้ จนถึงเรื่องที่เขาโกหกเธอไว้ ถ้าวันไหนเธอรู้ความจริงขึ้นมา จะโกรธเขามากแค่ไหนกัน

ฝันดีนะ คนดีของโจชายหนุ่มชะโงกหน้าขึ้นมอง ก้มจุมพิตหน้าผากเนียน ก่อนจะหลับตาลงตามคนตัวเล็กของเขา

 

เสียงกุกกักดังขึ้นภายในห้องนอน ทำให้ปริมพิตารู้สึกตัว ลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมเจอชายหนุ่มที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ส่งยิ้มมาให้ พร้อมเสิร์ฟอาหารมื้อเช้าถึงเตียงนอน และกลิ่นกาแฟหอมกรุ่น ฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง

ทานอาหารได้แล้วครับเจ้าหญิง หญิงสาวถึงกับน้ำตาคลอ ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำเพื่อเธอ ได้ถึงเพียงนี้

ร้องไห้ทำไมหืมธนพลเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน จรดริมฝีปากอุ่นที่เปลือกตาเบาๆ

ฉันไม่คิดว่านายจะ...ทำให้ถึงขนาดนี้แขนเรียวเล็ก โอบกอดราวเอวหนา ซุกหน้าลงบนอกแกร่ง ร้องไห้ราวกับเด็กหญิงตัวน้อย

โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับ ดูสิตาบวมหมดแล้วชายหนุ่มผลักร่างบางออกจากอ้อมกอดเล็กน้อย จนทำให้ผ้าห่มที่คลุมร่างบางหลุดมากองที่ตัก ชายหนุ่มจ้องมองตาไม่กะพริบ จนหญิงสาวรู้สึกตัว ก้มมองตามสายตาคม ที่กำลังจ้องมองมาตาละห้อย

ว้าย! ไอ้คนลามก นี่แน่หญิงสาวเข้าไปทุบตีชายหนุ่ม ด้วยความเขินอาย จนเสียหลักลงทับเกยบนตัวชายหนุ่ม จึงรีบสะบัดตัวลุกขึ้นมา แต่กลับถูกแขนแกร่งโอบรัดร่างบางไว้

ปล่อยนะโจ ปริมจะรีบไปทำงานหญิงสาวพยายามหาข้ออ้าง เพราะรู้สึกถึงอาการตื่นตัว ใต้ร่างใหญ่ ที่กำลังผงาด ดุ้นต้นขาเรียวของเธออยู่ ทำให้เธอถึงกับทำหน้าเหยเก ขนลุกซู่

ประธานบริษัทอยู่ตรงนี้จะรีบไปไหน...หืมมือหนาอยู่ไม่เป็นสุข สอดไปใต้ผ้าห่ม ลูบไล้ไปทั่วร่างบาง จนเจอแอ่งน้ำหวานที่เขาโปรดปรานกว่าที่ไหน

โจจ๋า...ปริมหิวข้าวเสียงสั่นสะท้านเริ่มหาข้ออ้างในการหลุดพ้น บรรยากาศที่ตรึงเครียดปนความวาบหวาม

แต่โจหิวปริมนี่ใบหน้าเนียน แดงระเรื่อเป็นลูกเชอร์รี่ทันที ยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ ยิ่งถูกชายหนุ่มลรุกล้ำเข้าไปในเขตแดนมากเท่านั้น

อย่า...เสียงห้ามถูกดูดกลืนไปในลำคอจนหมด ตวัดปลายลิ้นร้อนไปรอบๆ โพรงปากนุ่ม ดูดกลืนความหวานไม่รู้จักอิ่ม เสียงริงโทนชายหนุ่มดังขึ้น ทำให้เขาจำใจสลัดร่างบางออกจากอ้อมกอดอย่างเสียดาย

ใครโทรมาหาแต่เช้าล่ะเนี่ยชายหนุ่มบ่นพึมพำ ก่อนจะลุกหยิบโทรศัพท์ไอโฟนรุ่นล่าสุดบนโต๊ะแป้ง และเดินหายออกไปที่ระเบียงห้อง

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

23 ความคิดเห็น