ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 13 : ตอนที่5...ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจ--30%--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

5

ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจ

 

          หลังจากงานหมั้นของเพียงตะวันผ่านพ้นไป ธนพลก็หายเงียบไปจากชีวิตปริมพิตาเช่นกัน แม้โทรศัพท์ไม่เคยคิดจะโทรหาเธอเลยสักครั้ง เพราะเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติทุกคืนหลังท่องราตรีเสร็จ ระหว่างที่ขับรถกลับบ้าน เขามักจะโทรมาก่อกวนเธอแทบทุกคืน ไม่ยอมให้เธอวางสายจนกว่าเขาจะนอนหลับสนิท และมีการข่มขู่อีกสารพัดตามมาจนเธออ่อนใจ แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่พูดคุยกัน ถึงแม้ส่วนใหญ่จะมีแต่เรื่องทะเลาะกันก็ตามที เธอเคยพยายามคิดที่จะตัดใจจากชายหนุ่มหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่เคยตัดใจจากเขาได้สำเร็จสักที

คุณปริมเป็นอะไรครับ หรือว่าอาหารที่นี่ไม่อร่อยครับปริมพิตาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิดทันที รีบหันมาสนใจชายหนุ่มตรงหน้าแทน

คะคุณเคน เอ่อ...ปริมขอโทษค่ะ พอดีเครียดเรื่องานนิดหน่อยค่ะ ว่าแต่คุณเคนมาทานอาหารที่นี่บ่อยหรือค่ะหญิงสาวชวนพูด พร้อมกับสายตามองไปรอบๆ ร้าน อาหารฝรั่งเศส ช่างดูหรูหรา ไฮโซ ไม่เหมาะสมกับคนฐานะอย่างเธอเข้ามานั่งซะจริงๆ

ใช่ครับ เป็นร้านประจำของครอบครัวผมครับ เอ่อ...คุณปริมครับ คุณแม่ผมท่านอยากชวนคุณปริมไปทานอาหารที่บ้านสักมื้อ คุณปริมจะรังเกียจหรือเปล่าครับเควินกลั้นใจพูดออกมา รอลุ้นว่าหญิงสาวจะตอบตกลงหรือปฏิเสธออกมา

ปริมหรือคะหญิงสาวรู้สึกแคลงใจ ว่าเธอไปรู้จักสนิทสนมกับมารดาเควินตอนไหน ถึงขั้นชักชวนเธอไปรับประทานอาหารที่บ้านของเขา

ใช่ครับ หวังว่าคุณปริมคงไม่ปฏิเสธนะครับถ้าเขาพูดในลักษณะนี้ เหมือนบีบบังคับกลายๆ แล้วใครจะกล้าปฏิเสธได้ หญิงสาวแอบเหน็บแหนมชายหนุ่มอยู่ในใจ

เอ่อ...คือว่าหญิงสาวถึงกับอ้ำอึ้ง มองไปรอบๆ ร้าน หวังหาตัวช่วยให้รอดพ้นจากสถานการณ์ที่อึดอัดในใจของเธอตอนนี้ ดวงตากลมใสไปสะดุดอยู่ที่ร่างสูงใหญ่ของอนาคิน ซึ่งกำลังควงแขนกับผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาที่ร้านอาหาร อย่างสนิทสนมจนน่าหมั่นไส้

เอ๊ะ...นั้นคุณอนาคินนี่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน ปริมรู้สึกคุ้นๆ หน้าจังค่ะ เหมือนเคยเห็นที่ไหน

อ๋อ....ผู้หญิงที่มากับนายคินชื่อแอนนิต้าครับ เขาเป็นเพื่อนนักเรียนที่อังกฤษของผมกับนายคิน คุณปริมอาจจะเคยเห็นเขาในงานหมั้นของนายคินนะครับ

อ๋อ...ปริมจำได้แล้วค่ะ สาวสวยชุดแดงคนนั้นนั่นเองทั้งสองหนุ่มสาวหยุดสนทนากันทันที เมื่อเห็นอนาคินกำลังเดินมาที่โต๊ะ

เคนทำไมออกมาทานข้าว ไม่โทรไปชวนกันบ้างวะอนาคินเข้ามาตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ เป็นการทักทาย ก่อนจะหันมาทักทายหญิงสาวที่นั่งร่วมโต๊ะ

สวัสดีครับคุณปริม

สวัสดีค่ะคุณอนาคิน แล้วตะวันไม่มาด้วยหรือคะปริมพิตาแกล้งถามขึ้นมา และปลายหางตา มองสาวสวยที่เกาะแขนคู่หมั้นของเพื่อนรักเธออย่างไม่ชอบใจ

เปล่าครับ ตะวันไม่ได้มาด้วย ผมโทรไปชวน เขาก็ปฏิเสธบอกว่าไม่ว่าง เพราะงานยุ่ง

ตะวัน...เวลาเขาจะทำอะไร ก็ทุ่มเทเสมอค่ะ แม้แต่เรื่องความรักปริมพิตาพูดขึ้นมาเพื่อเตือนสติอนาคินให้รู้สึกตัว

นั่งด้วยกันสิคินแอนนี่เควินรีบชักชวนทั้งสองคนนั่งร่วมโต๊ะทันที เพราะกลัวแอนนิต้าจะสร้างปัญหา จนทำให้อนาคินกับคู่หมั้นต้องเข้าใจผิดกัน

รบกวนด้วยนะเคน คุณปริม เชิญครับแอนนี่อนาคินเลื่อนเก้าอี้ให้แอนนิต้านั่งลงข้างๆ ปริมพิตา

ขอบคุณค่ะแอนนิต้ารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่มาเจอก้างชิ้นใหญ่ทั้งสองชิ้น จนทำให้เธอหมดโอกาสที่จะอยู่กับอนาคินเพียงลำพัง

เชิญตามสบายนะ อยากจะสั่งอะไรก็สั่งทานได้เลย มื้อนี้ฉันเลี้ยงเองเควินกวักมือเรียกพนักงานเสิร์ฟ เพื่อสั่งอาหารเพิ่ม

ไม่เป็นไรหรอกเคน แชร์กันออกดีกว่า เหมือนที่เราเคยทำประจำอนาคินรู้สึกเกรงใจเพื่อนรักไม่น้อย จึงพูดขัดขึ้นมา

เคนเขาอยากจะเลี้ยง ก็ปล่อยเขาเลี้ยงเถอะค่ะคินขา พาสาวสวยมาทานข้าวทั้งที จะแชร์กันออกได้ยังไงค่ะ อายเขาแย่แอนนิต้าอดที่จะแขวะ และแอบเบะปากให้ชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความหมั่นไส้ เควินคอยเป็นก้างขวางคอเธอเรื่องอนาคินเสมอ เขารู้ทันความคิดของเธอทุกเรื่อง จนเธอรู้สึกเกลียดชังเขาเข้ากระดูกดำ แต่ไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย

ไว้คราวหน้าชวนน้องตะวันมาด้วย นายค่อยเลี้ยงคืนแล้วกันเพื่อนแอนนิต้ากำมือทั้งสองข้างไว้แน่น พยายามสะกดกลั้นอารมณ์โกรธของตัวเองไว้ข้างใน รู้สึกเจ็บใจที่เควินเอ่ยถึงศัตรูหัวใจของเธอในเวลานี้

โอเค ไว้คราวหน้าฉันจะเลี้ยงนายคืน ไม่รู้ตะวันจะว่างมาด้วยหรือเปล่านะสิ แต่ฉันก็จะพาตัวเขามาจนได้นั่นแหละ ตัวเล็กแค่นั้นทำให้อนาคินอดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อนึกถึงคู่หมั้นคนสวยของเขา ตั้งแต่ถูกเขาจูบแทบละลายในห้องนอน หลังจากวันนั้นเธอก็คอยแต่หลบหน้า เขาโทรศัพท์ไปหาก็ไม่ว่างรับสาย อ้างสารพัดว่างานยุ่งบ้าง ติดประชุมบ้าง จนเขาแทบจะบุกไปหาเธอถึงที่ทำงาน เพราะทนความคิดถึงไม่ไหว

คิดถึงเขาก็ไปหาสิวะ นั่งยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่ได้เควินอดแซวเพื่อนรักไม่ได้ และอยากเตือนสติผู้หญิงบางคน ที่คิดแต่จะแย่งคนรักของคนอื่นตลอดเวลา ให้รู้สึกตัวเสียบ้าง เพราะเขารู้มาตลอดว่าเพียงตะวันคือรักแรกและรักเดียวของอนาคิน เพราะอนาคินคอยแต่พร่ำเพ้อถึงเพียงตะวันให้เขาฟังอยู่บ่อยๆ

นายไม่ต้องมาแซวฉันเลยเคน ถ้านายมีคนที่นายรักเมื่อไหร่ นายจะเข้าใจความรู้สึกฉันอนาคินรู้สึกอายที่ถูกเพื่อนรักจับความคิดได้ ใบหน้าคมแดงก่ำลามไปถึงใบหู จึงรีบกระแอมเสียงขึ้นกลบเกลื่อนความเขินอายของตัวเอง แอนนิต้าแทบอยากร้องกรี๊ดออกมาอย่างคับแค้นใจ เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มที่รักมีใจให้ศัตรูหัวใจอย่างเพียงตะวัน เธอจะทนใจเย็นอยู่เฉยเป็นมดแดงแฝงมะม่วงไม่ได้อีกแล้ว ต้องรีบลงมือทำอะไรสักอย่างก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ฉันก็อยากเจอคนที่ใช่เหมือนนายเหมือนคินเควินพูดจบ ก็หันไปมองปริมพิตาที่กำลังนั่งเหม่อลอยออกไปข้างนอกร้าน เขารู้สึกว่าหญิงสาวไม่ร่าเริงเหมือนทุกครั้งเจอหน้ากัน ถามคำก็ตอบคำ เหมือนกำลังมีเรื่องไม่สบายใจอยู่

คุณปริมครับ

.....หญิงสาวยังนั่งนิ่งเงียบ จนเขาต้องสะกิดแขนเบาๆ ทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก

คะ คุณเคนว่าอะไรนะคะ

คุณปริมเป็นอะไรครับ เหมือนมีเรื่องไม่สบายใจเควินเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน และรู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวอยู่ไม่น้อย จนปริมพิตาฝืนยิ้มออกมา เพราะรู้สึกผิดที่ไม่ให้ความสนใจชายหนุ่มตรงหน้าเท่าที่ควร กลับไปคิดถึงคนที่ไม่เคยเห็นค่า

ปริมเครียดเรื่องงานนิดหน่อยค่ะหญิงสาวยกนาฬิกาข้อมือเรือนสวยขึ้นมาดูเวลา และเบิกตากว้างทันทีด้วยความตกใจ

ตายจริง! ใกล้เวลาเข้างานแล้วสิคะ งั้นปริมขอตัวกลับก่อนนะคะหญิงสาวหันไปหยิบกระเป๋าคู่กาย พร้อมแฟ้มเอกสาร แล้วลุกขึ้นยืน

งั้นเดี๋ยวผมไปส่งที่บริษัทดีกว่าครับเควินรีบลุกขึ้นตามหญิงสาวทันที

ไม่ต้องหรอกค่ะคุณเคน อยู่คุยกับคุณอนาคินและคุณแอนนิต้าเถอะค่ะหญิงสาวส่งสายตาอ้อนวอนให้ชายหนุ่ม ซึ่งเควินยอมพยักหน้า เข้าใจความหมายที่หญิงสาวสื่อมาทางสายตาได้ดี

ก็ได้ครับแอนนิต้ารู้สึกขัดใจไม่น้อย อุตส่าห์ดีใจที่จะมีโอกาสได้อยู่กับอนาคินเพียงลำพัง

ดิฉันขอตัวก่อนนะคะคุณอนาคิน คุณแอนนิต้าปริมพิตาเอ่ยลาแล้วรีบเดินออกไปที่หน้าร้านอย่างรีบเร่ง จนไปชนผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินสวนมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ว้าย! ยัยบ้า เดินยังไงไม่ดูทาง ห่ะเสียงแหลมสูงกรีดเสียงร้องออกมาด้วยความไม่พอใจสุดขีด ปริมพิตารีบย่อตัวลงเก็บกระเป๋าและเอกสารที่หล่นลงพื้นทันที

วิเกิดอะไรขึ้นปริมพิตาถึงกับหยุดชะงักทันที เพราะจำเสียงนี้ได้ขึ้นใจ จึงค่อยเงยหน้าขึ้นมาดู ชายหนุ่มก็รู้สึกตกใจไม่แพ้กัน เขากำลังย่อตัวลงมาช่วยสาวร่างเล็กที่ทำให้เขานอนไม่หลับตั้งหลายคืน ถึงแม้เขาจะมีผู้หญิงมาให้ควงไม่ซ้ำหน้า แต่ก็ไม่สามารถลืมผู้หญิงชื่อปริมพิตาได้สักที เขาก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน รู้สึกทุรนทุรายเมื่อไม่ได้เห็นหน้าหรือได้ยินเสียง แต่เสียงชายหนุ่มอีกคนดังเข้ามาแทรก ทำให้ธนพลชะงักและถอยห่างออกมา

คุณปริมเป็นอย่างไรบ้างครับเควินรีบเข้ามาช่วยหญิงสาวเก็บของทันที และช่วยประคองเธอขึ้นมาอย่างอ่อนโยน จนธนพลยืนมองตาขุ่น แทบอยากจะเข้าไปแยกร่างทั้งสองคนให้ออกจากกัน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ กำมือทั้งสองข้างไว้แน่น ขบกรามเป็นสันนูน พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ขุ่นเคืองไว้ในใจ มองมือชายหนุ่มลูกครึ่งที่โอบไหล่หญิงสาวตาเขม็งด้วยความไม่พอใจเป็นที่สุด

ปริมไม่เป็นไรค่ะคุณเคน งั้นปริมขอตัวก่อนนะคะปริมพิตาเหลือบตาไปมองธนพลแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินออกไป

เดี๋ยว! เธอยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เธอต้องชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดให้ฉันก่อน

เดี๋ยวผมรับผิดชอบค่าเสียหายทั้งหมดให้เองเควินล้วงกระเป๋าสตางค์ออกจากกระเป๋ากางเกง เตรียมหยิบเงินขึ้นมา แต่ปริมพิตารีบร้องห้าม พร้อมจับมือชายหนุ่มไว้ก่อน

ไม่ต้องจ่ายหรอกค่ะคุณเคน ในเมื่อปริมก็ผิด และผู้หญิงคนนี้ก็ผิด ถือว่าเจ๊ากัน โอเคมั้ยคะ

ไม่! ฉันไม่ผิด ยังไงแกต้องรับผิดชอบ งั้นฉันจะแจ้งความจับแก นังหน้าจืดสาวสวยกรีดเสียงร้องออกมาด้วยความไม่พอใจสุดขีด

เชิญ!”

พอได้แล้ววิ เรื่องมือถือผมจะซื้อเครื่องใหม่ให้คุณเอง ไปทานข้าวกันเถอะผมหิวแล้วธนพลรีบตัดบทเพื่อตัดความรำคาญ ไม่อยากให้เรื่องต้องบานปลายไปถึงตำรวจ และจุดที่เขายืนอยู่ เริ่มเป็นที่สนใจของผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาพอสมควร

ก็ได้ค่ะ ถือว่าโจขอร้องนะคะ วิถึงยอมยกโทษให้นังบ้านี้หญิงสาวเขย่งปลายเท้ายื่นหน้าไปจุ๊บปลายคางเขาด้วยความดีใจ จนปริมพิตาต้องรีบเบือนหน้าหนีภาพบาดตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #16 AOR366 (@moorainy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 13:27
    งง ความคิดของคินและโจ รักผู้หญิงอีกคนแต่ก้อมีผู้หญิงคนอื่นข้างกายตลอด
    #16
    0