รักร้ายพิศวาสหวาม

ตอนที่ 16 : ตอนที่8(100%)ฉบับรีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    16 พ.ย. 62

 

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่าครับ”

“ดูพี่ติณห่วงคุณรัญชิดามากนะคะ” มธุรสเริ่มจับผิด

“คุณพ่อมอบหน้าที่ให้พี่ดูแลดา พี่ก็ต้องดูแลเธอให้ดี” ชายหนุ่มนำบิดาขึ้นมากล่าวอ้าง ทั้งที่เขาทำไปทั้งหมดเพราะความรู้สึกล้วนๆ

“แล้วบริษัทเธอเป็นยังไงบ้างคะ”

“ก็ดีขึ้นระดับหนึ่ง” หาตัวคนยักยอกเงินได้แล้ว แต่ตัวการยังไม่สามารถจัดการได้

“แล้วเรื่องคนที่ลอบยิงคุณรัญชิดาล่ะคะ แน่ใจแล้วใช่ไหมคะว่าเป็นญาติ” เธอไม่เชื่อเท่าไหร่ว่าจะเป็นญาติของรัญชิดาที่ปองร้าย ถ้าคิดจะฆ่าจริงๆ ไม่น่าจะยิงแค่เฉียดๆ แต่หญิงสาวเลือกที่จะเก็บความสงสัยไว้ในใจ

“ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ดาก็ไม่มีศัตรูที่ไหน” แม้ยังไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เขายังเชื่อว่าเป็นฝีมือของชยพล เสียดายที่คนร้ายไหวตัวทัน ต่อไปเขาคงไม่กล้าปล่อยให้รัญชิดาคลาดสายตาอีกแล้ว เพราะนั่นหมายถึงชีวิต

“อาจจะเป็นการยิงผิดตัวก็ได้นะคะ”

“ไว้พี่จะให้คนตามสืบอีกที” ชายหนุ่มกล่าวตัดบท ก่อนจะแล่นรถออกจากบ้านของรัญชิดา ท่ามกลางสายตาที่เจ็บปวดของรัญชิดาที่แอบมองตามหลังรถเขาที่เคลื่อนออกไป ต่อไปเธอคงต้องรีบเคลียร์เรื่องภายในบริษัทให้ลงตัว แล้วจะได้จัดการเรื่องหย่าให้สิ้นเรื่อง เธอไม่อยากเป็นมารความรักของใคร

 

หัวหิน

       รัญชิดาเดินทางมาดูงานเพียงลำพัง โดยไม่คิดจะสนใจสิ่งที่ติณณภพเคยห้ามว่าอาจจะเกิดความไม่ปลอดภัย แต่นี่คืองานของเธอและยังเป็นบริษัทที่เธอต้องรักษาไว้ งานมีปัญหาคนงานทำผิดพลาด คนเป็นเจ้าของอย่างเธอก็ควรต้องมาดูด้วยตัวเอง แต่ยังโชคดีที่ลูกค้าให้โอกาสแก้ไขงาน แม้จะไม่เหมือนที่คุยกันไว้ก็ตาม 

“ดาขอโทษด้วยนะคะ”

“เพราะเป็นบริษัทคุณดา ผมถึงไม่เอาเรื่อง” ลูกค้าคนสำคัญเอ่ยขณะเดินมาส่งหญิงสาวที่รถ

“ขอโทษอีกครั้งนะคะ”

“ขอเปลี่ยนคำขอโทษเป็นอาหารสักมื้อดีไหมครับ”

“ยินดีค่ะ ที่ไหนดีคะ” เธอยินดีหากทำให้ลูกค้าพอใจ

“ที่เดิมดีไหมครับ”

“ได้ค่ะ ดาพักที่นั่นพอดี” รัญชิดาเลือกที่จะพักโรงแรมแทนที่จะเป็นบ้านพักตากอากาศของครอบครัวของติณณภพ เพราะเธอไม่ใช่ลูกสะใภ้ตัวจริง ไม่มีสิทธิ์อะไรจะเข้าไปพักที่นั่น และอีกไม่นานเธอกับเขาก็จะหย่าขาดกัน แล้วก็จะกลายเป็นคนอื่นทันที

“งั้นเจอกันหนึ่งทุ่มตรงที่ล็อบบี้โรงแรมนะครับ”

“โอเคค่ะ” หญิงสาวตอบตกลงนัด ก่อนจะเดินขึ้นรถเพื่อกลับโรงแรม ระหว่างทางเจอตลาดนัด เธอจึงหาที่จอดรถเพื่อจะลงไปเดินหาซื้อของฝากให้กับเพื่อนรัก แต่ขณะที่กำลังเดินดูของ บังเอิญเจอกับป้าศรีนวลที่เป็นแม่บ้านดูแลบ้านพักตากอากาศของติณณภพ ฝ่ายนั้นตกใจมากกว่าดีใจที่เจอเธอ “ป้านวล สวัสดีค่ะ”

“คุณดามาที่หัวหินเมื่อไหร่คะ”

“เพิ่งมาถึงเมื่อเช้านี้เองค่ะ พอดีมีงานด่วน เดี๋ยวเสร็จงานดาจะเข้าไปเยี่ยมที่บ้านนะคะ”

“เอ่อ...” ด้วยท่าทางอึกอักแปลกๆ ของแม่บ้านทำเอาเธอสงสัย

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ป้าไม่รู้ว่าควรพูดไหม” สายตานางดูลังเลไม่น้อย

“พูดมาเถอะค่ะ”

“คุณติณสิคะ พาผู้หญิงมาพักที่บ้านเมื่อเช้านี้ ทำอะไรไม่เกรงใจคุณดาบ้างเลย สงสัยป้าต้องโทรศัพท์ไปฟ้องคุณผู้หญิงแล้ว” ศรีนวลเดือดแทนรัญชิดา และนั่นทำเอาหญิงสาวนิ่งอึ้งไป แม้จะรู้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้วก็ตาม

“ไม่ต้องโทรไปบอกคุณแม่หรอกค่ะ”

“คุณดาไม่โกรธหรือคะ” นางเห็นอีกฝ่ายดูนิ่งๆ ไม่มีอาการเดือดร้อน

“ดาไม่มีสิทธิ์ไปโกรธหรอกค่ะ”

“ทำไมจะไม่มีสิทธิ์คะ ก็คุณดาเป็นภรรยา”

“ดาขอตัวกลับโรงแรมก่อนนะคะ เอ่อ...แล้วก็ไม่ต้องบอกเจ้านายป้านะคะว่าเจอดา” เธอสั่งกำชับ ก่อนจะขอตัวแยกออกไป โดยมีสายตาของศรีนวลมองตาม ถึงรัญชิดาจะไม่โวยวายแต่นางรู้ว่าภายในใจหญิงสาวคงเสียใจไม่น้อย ตอนนี้ทำได้แต่ถอนหายใจ เพราะนางคงช่วยอะไรไม่ได้เพราะเป็นเรื่องของเจ้านาย

 

มธุรสรู้สึกแปลกๆ กับท่าทางของแม่บ้านที่เหมือนจะไม่ค่อยชอบหน้าเธอสักเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรเก็บมาคิด เพราะเวลานี้เธอควรหาความสุขกับติณณภพมากกว่า

“พี่ติณ...คืนนี้เราออกไปฟังเพลงกันดีไหมคะ” มธุรสแอบวางแผนไว้ว่าคืนจะต้องทำให้ติณณภพเป็นของเธอให้ได้

“อืม...ไปสิ”

“ไปที่ไหนดีคะ”

“ไปที่โรงแรมไอ้ภูก็ได้ รสคงจำได้”

“อ๋อ...พอจำได้ค่ะ”

ภูผาคือเพื่อนที่ติณณภพสนิทที่สุดใครล่ะจะจำไม่ได้ เพราะทั้งสองตัวติดกันตลอดเวลา ไปไหนก็ไปด้วยกัน แม้กระทั่งตอนที่นัดเธอออกมากินข้าวหรือดูหนัง

“มันคงดีใจที่ได้เจอรส”

“พี่เขาจะจำรสได้หรือคะ”

“จำได้สิครับ ก็รสเป็นคนสำคัญของพี่” เขาเอ่ยพร้อมโอบไหล่แฟนสาว เธอจึงเอนศีรษะซบลงที่อกของเขา โดยทั้งคู่ไม่รู้ว่ามีคนแอบมองอย่างไม่สบายใจ

“คุณติณนะคุณติณ มีภรรยาทั้งสวยทั้งแสนดียังหาเศษหาเลยอีก” ศรีนวลอยากจะโทรศัพท์ไปรายงานกนกทิพย์นัก แต่ก็ติดที่รัญชิดาขอร้องไว้

 

หลังรับประทานอาหารค่ำเสร็จเรียบร้อย ติณณภพจึงขับรถพาแฟนสาวไปยังโรงแรมของเพื่อนรัก สร้างความแปลกใจแก่ภูผาไม่น้อย ที่ติณณภพควงมธุรสมาที่โรงแรมทั้งที่รัญชิดาพักอยู่ที่นี่

“สวัสดีค่ะพี่ภูผา” มธุรสยกมือไหว้อีกฝ่ายในฐานะเพื่อนของคนรัก

“สวัสดีครับรส ไม่ได้เจอกันนานเลย”

“ค่ะ น่าจะตั้งแต่พี่เรียนจบไป เราก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย”

“หลังจบโทไอ้ภูมันก็กลับมาดูแลกิจการที่นี่น่ะ” เขาตอบแทนเพื่อน ขณะพาเธอไปนั่ง

“ติณ ขอคุยด้วยหน่อยสิ”

“อืม...สั่งเครื่องดื่มไปก่อนนะรส เดี๋ยวพี่มา” ติณณภพเดินตามเพื่อนรักออกไปพร้อมความสงสัย

“มีอะไร ทำไมต้องเรียกออกมาคุยตรงนี้”

“แกหย่ากับคุณดาแล้วหรือ”

“ยัง ทำไมหรือ”

“แกไม่ควรทำแบบนี้”

“แกก็รู้นี่ว่า...”

“ฉันรู้ว่าเป็นการจดทะเบียนแค่ในนาม แต่การที่แกจดทะเบียนสมรสกับคุณดา ก็ควรจะให้เกียรติเธอบ้าง”

“ฉันไม่ให้เกียรติเขาตรงไหน”

“การที่แกควรผู้หญิงอื่นมาแบบนี้ มันสมควรแล้วหรือ” ภูผากล่าวอย่างไม่ชอบใจ

“ผู้หญิงที่แกว่าคือแฟนฉันนะโว้ย”

“หย่าไปแล้วฉันจะไม่ห้ามสักคำ...งั้นก็ตามใจแกแล้วกัน” ภูผาหมดคำพูด ไม่รู้ทำไมถึงไม่สนับสนุนให้เพื่อนทำแบบนี้ ทั้งที่ติณณภพต้องจดทะเบียนด้วยความจำเป็น หรือเพราะเขาเห็นว่าแววตาของรัญชิดายามที่มองติณณภพมันมีอะไรมากกว่าคนรู้จัก

“มีอะไรอีกไหม” เขาเอ่ยพร้อมหันไปมองแฟนสาวที่มองมาทางเขาบ่อยๆ 

“ตอนนี้คุณดาเธอพักที่โรงแรมนี้ ถ้าเลี่ยงได้ฉันอยากให้แกเลี่ยง”

“เขารู้แล้ว ว่าฉันกับรสคบกัน”

“แกบอกเขาหรือ” ภูผาถามอย่างตกใจ

“ก็ไม่เชิง แค่บังเอิญเท่านั้น หมดเรื่องที่จะคุยแล้วใช่ไหม ฉันจะได้กลับไปที่โต๊ะ”

“อืม...” ภูผาพยักหน้าเท่านั้น ติณณภพจึงรีบสาวเท้ากลับไปยังโต๊ะที่แฟนสาวนั่งอยู่เพียงลำพัง “เมื่อไหร่แกจะรู้ใจตัวเองสักที” เขามั่นใจว่าติณณภพก็มีใจให้กับรัญชิดา ไม่งั้นคงไม่แสดงท่าทางหวงก้างยามเห็นรัญชิดาอยู่กับผู้ชายคนอื่น “ฉันหวังว่าคงไม่สายเกินไปที่แกจะรู้ใจตัวเอง” เขาทำได้แค่มองอยู่ห่างๆ คงเข้าไปยุ่งด้วยมากไม่ได้ ได้แต่หวังให้เพื่อนรู้ใจตัวเองก่อนที่จะสายเกินไป

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #120 Sunita17012545 (@Sunita17012545) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:56
    รอค่ะ สนุกดี
    #120
    0