END [SVT] All x Woozi [ Leaves Are Falling ] #octoberwithwoozi

ตอนที่ 8 : [ It’s Just Drizzling ] Seungkwan x Woozi

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    23 ต.ค. 60

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่ 8
[ It’s Just Drizzling ]

Seungkwan x Woozi
#Boohoon #ลัทธิออลจีฮุน

#OctoberwithWoozi

-------------------------------------------------------------------------------------------------





วันนี้เป็นวันพักผ่อนของบูซึงกวาน เด็กหนุ่มขออนุญาตหัวหน้าวงหนึ่งวันสำหรับการพักผ่อนและเคลียร์งานอยู่ที่หอ เอสคุปส์ไม่ได้ว่าอะไรเพียงแต่บอกว่าฝากดูแลหอด้วย เพราะฉะนั้นวันนี้เด็กหนุ่มจากเจจูจึงได้ครอบครองพื้นที่ตามลำพัง

เขาจัดการเคลียร์เสื้อผ้าที่กองสุมไว้ออกมา ดูแลเรื่องของกินในตู้ที่มินกยูฮยองและโดคยอมฮยองฝากไว้ แล้วก็เอาผ้าปูที่นอนที่มยองโฮฮยองซักไว้ไปผึ่งแดด

กว่าจะจัดการหอพักเสร็จ พระอาทิตย์ก็คล้อยจนเกือบจะกลางศีรษะ

เขานั่งซดรามยอนเป็นมื้อสายอยู่หน้าโทรทัศน์ หลังจากทำงานบ้านเสร็จ การได้นั่งกินข้าวร้อนๆ กับน้ำอัดลมเย็นๆ คือความสวยงามของชีวิตนี้

รายการเพลงกำลังฉายถึงการคัมแบคของวงรุ่นพี่ ชายหนุ่ม 4 คนที่กำลังเป็นที่พูดถึงอย่างมากมายในช่วงเดือนที่ผ่านมานี้

บูซึงกวานยิ้มกว้าง รู้สึกอิ่มเอิบไปทั้งหัวใจ

พวกเขา เซเว่นทีนรู้ดีว่าพวกฮยองพยายามอย่างหนักมากขนาดไหน และคอยเอาใจช่วยมาตลอด ก่อนหน้านี้ก็ยังเป็นกังวลกับการคัมแบคเพียงแค่ 4 คน ทว่าจากฟีดแบคที่เห็นผ่านๆ ตามา เขาเชื่อมั่นว่าการคัมแบคงวดนี้จะเป็นไปได้สวย

เฉกเช่นเดียวกับการคัมแบคยิ่งใหญ่ของเซเว่นทีน

เสียงกริ่งดังขึ้น เขารีบวางกระป๋องกระดาษแล้ววิ่งทึกทักไปดู คุณลุงไปรษณีย์ยืนยิ้มหวานพร้อมกับกล่องพัสดุใบเล็ก 

“อูจีฮยองสั่งของอะไรหว่า” เขาพึมพำพร้อมกับเขย่ากล่องไปมา พอได้ยินเสียงกุกกักนิดหน่อยเขาก็เลิกซน

หลังจากเก็บกวาดของกินเรียบร้อยแล้ว บูซึงกวานก็เดินแบกตระกร้าเปล่าพร้อมกับกล่องพัสดุแล้วเลี้ยวเข้าไปในห้องนอนของพวกอูจีฮยอง ภายในห้องยังคงเรียบร้อยเหมือนเคย มินกยูฮยองคงไม่ยอมให้ห้องรกสักเท่าไร

มือใหญ่วางกล่องลงบนหัวเตียงชั้นล่าง

ทว่าก่อนจะหันตัวกลับไปเก็บผ้า เขาก็เห็นปฏิทิน ข้างเตียงของรุ่นพี่ตัวเล็ก หน้ากระดาษเปิดค้างอยู่ที่เดือนตุลาคม มีรอยปากกาสีแดงวงไว้ที่วงที่ 10 พร้อมกับลายมือที่ไม่คุ้นตา

‘Save the Date! อย่าลืมนะ จีฮุนนี่อ่า, คังดงโฮฮยอง’

...ดงโฮฮยอง?

“ไม่สิ นายไม่ควรยุ่งเรื่องส่วนตัวของฮยองสิ บูซึงกวาน” เด็กหนุ่มรีบวางของในมือแล้วกุลีกุจอไปที่ด้านหลังหอ มือใหญ่กวาดผ้าที่แห้งแล้วใส่ตระกร้า เปิดเครื่องซักผ้าเอาผ้าที่ยังไม่ตากออกมา

แดดกำลังแรง เหมาะกับการทำงานบ้านเหลือเกิน

“สิบตุลาคมอย่างนั้นเหรอ”

แต่ก็ยังไม่วายคิดถึงเรื่องนั้น

เขากับรุ่นพี่นิวอิสสนิทกันเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ดงโฮฮยองกับอูจีฮยองสนิทกันมากกว่าใครๆ อาจจะเป็นเพราะคุยถูกคอหรือเป็นผู้ชายที่มีสไตล์ค่อนข้างคล้ายกัน ดังนั้นเขาจึงไม่ควรแปลกใจที่ฮยองคนนั้นมาเขียนอะไรลงไปในปฏิทินส่วนตัวของฮยองของเขา

ไม่ควรแปลกใจจริงๆ เหรอ

ปฏิทินที่ควรจะอยู่แต่ในห้องนอนของอูจีฮยอง ทำไมถึงมีลายมือของดงโฮฮยอง อีกทั้งยังเตือนไม่ให้ลืมอีกด้วย แล้ววันนั้นคือวันอะไร พวกเขามีนัดอะไรกันเหรอ

เหมือนได้ยินเสียงแว่วๆ ดังอยู่ในความทรงจำ ภาพเคลื่อนไหวของรุ่นพี่ทั้ง 4 คนที่เขานั่งดูผ่านรายการเพลงเมื่อเช้าปรากฏขึ้นในสมอง

‘ 10 ตุลาคม 2017 วันคัมแบคของ Nu’est W ‘




สุดท้ายแล้ว บูซึงกวานก็ใช้เวลาช่วงบ่ายในการค้นหาข้อมูลการคัมแบคของรุ่นพี่ร่วมค่าย

เขากับรุ่นพี่สนิทกันดีก็จริง ทว่าต่างคนต่างงานยุ่งจนแทบจะไม่มีเวลาพูดคุยกันเท่าไร เขารู้แต่เพียงว่า รุ่นพี่จะคัมแบคกัน 4 คน

หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ได้คำตอบ ว่าทำไมดงโฮฮยองถึงวงวันคัมแบคของตัวเองลงในปฏิทินของอูจีฮยอง

ก็เพราะเพลงโซโล่ของรุ่นพี่ ถูกแต่งโดยอีกฝ่ายน่ะสิ




อูจีฮยองมักจะแต่งเพลงให้กับเซเว่นทีนเสมอ บูซึงกวานทราบข้อนี้ดี เขานึกอิจฉาทั้งเสียงร้องทั้งความสามารถของพี่คนนี้มาตลอด และรู้ว่าเพลงที่อีกฝ่ายแต่งดีมากแค่ไหน

เขาชอบเพลงที่ฮยองแต่งมาก บางทีอาจจะมากกว่าใครๆ และคาดหวังว่าจะได้ร้องเพลงของอูจีฮยองทุกครั้งที่มีการเตรียมตัวคัมแบค

18.00

เขากดเข้าไปในหน้าเว็บเพลง ดูเหมือนสัญญาณจะช้ากว่าทุกวัน

เด็กหนุ่มสูดลมหายใจลึก นัยน์ตาโตๆ จ้องมองชื่อเพลงภาษาเกาหลีนิ่ง ภาษาเกาหลี 9 ตัว ที่ล้นไปด้วยความหมาย

‘지금까지 행복했어요’
‘Thankful for You’

ทำนองหวานๆ ที่มาพร้อมกับเสียงของรุ่นพี่ดงโฮ สั่นสะเทือนไปทั้งหัวใจของคนฟัง เนื้อเพลงเศร้าๆ แต่เต็มไปด้วยความรัก...ที่ไม่ต้องมีคำว่ารักเลยแม้แต่คำเดียว

‘내가 그대 마음 전부 알아요
내가 그대 마음 이해할게요
말만 죽어라 한다고
어떻게 그래요
그댄 나를 이해하지 않아도 돼요
그대 곁이라서
지금까지 행복했어요’

ไม่ผิดจากที่คาดเลยแม้แต่นิดเดียว เพลงของดงโฮฮยองเต็มไปด้วยมาตรฐานของอูจีฮยอง ไม่สิ นี่มันมากกว่าที่คิดไว้ด้วยซ้ำ เนื้อเพลงและทำนองเป็นในแบบที่เขาชอบมากๆ

บูซึงกวานพยายามที่จะไม่อิจฉา

‘그대 곁이라서
그대 곁이라서….’

...เดี๋ยวนะ...

เขารีบกดย้อนไปฟังท่อนนี้อีกครั้ง ความรู้สึกประหลาดยังคงป่วนในหัวใจจนเขาต้องรีบคว้าหูฟังมาใส่

...เสียงคอรัสของอูจีฮยอง…

ไม่ไหวแล้ว เขาทนไม่อิจฮาดงโฮฮยองไม่ได้แล้ว

เขา...บูซึงกวาน กำลังอิจฉา คังดงโฮ ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ควรเลยแม้แต่นิดเดียว




‘เพลงโซโล่ 지금까지 행복했어요’ อูจีให้เป็นของขวัญวันเกิดครับ’




สักวันอูจีฮยองจะแต่งเพลงให้เราบ้างมั้ยนะ ถ้าเราเอ่ยปากขอแบบที่ดงโฮฮยองทำบ้าง เขาจะยอมทำให้เรามั้ยนะ 




สุดท้ายเขาก็รู้สึกแย่จนนอนไม่หลับ แม้ว่าจะพยายามนอนตั้งแต่หัวค่ำ ทว่าก็ไม่สามารถข่มตานอนได้จนเวลาล่วงเลยข้ามมาเช้าอีกวันหนึ่ง

เขาค่อยๆ ย่องลงจากเตียง เพื่อนร่วมทีมต่างหลับปุ๋ยกันไปหมดแล้ว เขาไม่ควรจะรบกวน

มือใหญ่ผลักประตูห้องแผ่วเบา ภายในห้องนั่งเล่นมีแสงสลัวจากดวงไฟในห้องครัว พร้อมกับเงาตะคุ่มๆ ที่ทำให้คนขวัญอ่อนเกือบร้องกรี้ดออกมา

“เดี๋ยวๆ ฉันเอง” เสียงทุ้มกระซิบมาจากหน้าโซฟา มินกยูกำลังยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองอยู่

“โธ่ฮยอง ตกใจหมด! ดึกแล้ว ทำไมยังไม่นอนครับเนี่ย” คนตัวสูงยิ้มแหยๆ ก่อนจะคลี่ของในมือคลุมลงไปบนโซฟาหน้าโทรทัศน์ เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีใครคนหนึ่งนอนขดตัวอยู่บนนั้น

พอเพ่งมองดีๆ ถึงเห็นว่าคืออูจีฮยอง

“กำลังคิดน่ะว่า ถ้าอุ้มเข้าไปในห้อง พรุ่งนี้จะโดนฟาดตายคาเตียงหรือเปล่า”

“ทำไมฮยองถึงมานอนตรงนี้ล่ะครับ”

“พวกฉันลากออกมาจากสตูดิโอเองแหละ อยากให้พักผ่อนบ้างน่ะ ยิ่งใกล้คัมแบคมากๆ แบบนี้แล้ว เจ้าตัวดูเหมือนจะยิ่งพยายามคิดอะไรเยอะแยะไปหมดเลย ขนาดเพลงส่วนใหญ่อัดจนเกือบเสร็จแล้วนะ นี่ไล่ไปนอนก็ไม่นอน พอรำคาญเข้าหน่อยก็ถือสมุดออกมาขีดๆ เขียนๆ ที่ห้องนั่งเล่น พอออกมาดูอีกทีก็หลับปุ๋ยไปแล้ว” มินกยูช้อนศีรษะคนนอนหลับแล้วสอดหมอนเข้าไปช้าๆ พยายามอย่างมากที่จะไม่ปลุกคนดื้อจากห้วงนิทรา

“บางทีก็สงสัยนะว่าฮยองทำทุกอย่างได้ยังไง แค่งานตัวเองก็ล้นมือจะแย่อยู่แล้ว ยังช่วยดงโฮฮยองแต่งเพลงด้วย แถมเพลงยังดีมากๆ อีกต่างหาก” นิ้วเรียวเกลี่ยเรือนผมที่ปรกใบหน้าขาวๆ ออก “ถ้าได้พักผ่อนสักวันก็คงจะดีเนอะ”

….

“ว่าแต่นายออกมาทำอะไรน่ะ ทำไมยังไม่นอน”

“ผมหิวน้ำน่ะครับ”

“อ๋อ งั้นก็ไปเถอะ ถ้ายังไงก่อนเข้าห้องนอนก็อย่าลืมปิดไฟ แล้วก็อย่ากวนฮยองล่ะ ปล่อยให้นอนตรงนี้ไปแหละ เดี๋ยวเมื่อยก็ตื่นมาเข้าห้องเอง” พอเห็นเขาพยักหน้า อีกฝ่ายก็จัดผ้าห่มให้เรียบร้อยแล้วเดินกลับห้องของตัวเอง

บูซึงกวานมองนิ่งไปที่โซฟา

ใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่ถึงจะเดินไปนั่งยองๆ มองคนที่กำลังหลับสนิท

คิ้วยังขมวดจนแทบจะเป็นปมแม้จะอยู่ในห้วงนิทรา

“งานหนักมากสินะครับฮยอง” เขาพึมพำ “คงงานหนักมากแน่ๆ เลย ฮยองชอบทำงานหนักกว่าพวกผมสามสี่เท่าอยู่แล้ว” เขาถอนหายใจยาว มือใหญ่ยื่นไปหวังจะสัมผัสผิวอีกฝ่าย

ทว่า...ก็ใจฝ่อเสียก่อน

“ผมไม่ควรเอาแต่ใจสินะครับ แม้ว่าจะอิจฉาดงโฮฮยองมากแค่ไหน แต่ก็ไม่ควรเอาแต่ใจเรียกร้องให้ฮยองแต่งเพลงให้ผมร้องบ้าง ไม่ควรเลย”

เขาจัดผ้าห่มอีกฝ่ายให้เรียบร้อยอีกครั้ง

“เพราะฉะนั้น ผมจะรอนะครับ รอจนกว่าอูจีฮยองจะมีเวลาให้ผมเอาแต่ใจ ผมจะรอ…”




--




สัมผัสอุ่นออกห่างไปแล้ว แสงไฟสลัวๆ ที่แยงตาก็หายไปแล้ว 

พอได้ยินเสียงปิดประตูห้องดังอีกรอบ

อูจีก็ลืมตาขึ้นมา

คนตัวเล็กถอนหายใจยาว มือขาวๆ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมท่วมหัว

...เจ้าพวกเด็กบ้า…

-------------------------------------------------------------------------------------------------

= TALK =

สวัสดีค่า คุโจค่ะ!
หัวข้อวันที่ 8 Date ค่ะ 

เราว่าจริงๆ แล้วคนคิดหัวข้อน่าจะคิดถึง เดท (?) อะไรแบบนี้หรือเปล่า ฮา
แต่ซอกมินเคยพาจี้ไปเดทแล้วนี่นา
เพราะฉะนั้นเลยตัดสินใจแต่งฟิคอันนี้ออกมาแทนค่ะ Save the date 5555555

พอเห็นอูจีแต่งเพลงโซโล่ให้แบคโฮ ก็สงสัยเหมือนกันว่าจะมีใครในวงอยากได้เพลงโซโล่ของอูจีบ้างมั้ยนะ
ต่อให้แต่งเพลงให้วงอยู่แล้ว
แต่เพลงของวงกับเพลงโซโล่ที่ตั้งใจแต่งให้มันไม่เหมือนกันเนอะ

แต่ไม่ว่ายังไงแล้ว คนในวงก็คงคาดหวังให้อูจีได้พักผ่อนจากงานบ้างมากกว่านั่นแหละค่ะ ฮา

ปล Nu’est W คัมแบคแล้ว ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ
เพลงโซโล่ของแบคโฮดีมากจริงๆ ค่ะ เราพ่ายแพ้เพลงของอูจีตลอดเลย
ตอนที่ฟังก่อนรู้คำแปลก็ทำให้จะร้องไห้อยู่แล้ว
พอมาอ่านคำแปลนี่น้ำตาปริ่มขอบตาเลย
เพลงดีมากจริงๆ T v T 
พูดได้แต่ว่า สมกับเป็นเพลงของอูจีเลยนะ
แล้วยังมีเสียงคอรัสอีก
ฮือ

ผมนี่ปีนขึ้นเรือเลยครับ (?)
มันใช่ประเด็นมั้ยล่ะ ฮา

ปล พรุ่งนี้งดลงฟิคนะคะ เดี๋ยวเราขอลองถามแนวทางการลงฟิคและแฟนอาร์ตในช่วงนี้ก่อนค่ะ
ถ้าคนอื่นๆ งดกัน เราก็คงงดจนหลังวันที่ 27 นะคะ
ขอบคุณค่า

แต่ตอนหน้าเป็น Baekho x Woozi อ่ะ 5555 

แวะมาคุยมาทักทายกันได้นะคะ

#kakujofic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #10 wa_rin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:43
    กีสสสสสสววววววสสสสส รอเพลงวอคอลทีมคร่าาาา แง คิดถึงแล้ว //ขอบคุณที่แต่งออลจีฮุนให้อ่านนะคะ รักแร้ กอดรัวๆ >\\\<
    #10
    1