END [SVT] All x Woozi [ Leaves Are Falling ] #octoberwithwoozi

ตอนที่ 25 : [ VOBOWOOZIDay - Campfire ] Hoshi x Woozi

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

-------------------------------------------------------------------------------------------------

SPECIAL CHAPTER
HAPPY BIRTHDAY WOOZI!
[ Campfire ]

Hoshi x Woozi
#soonhoon #ลัทธิออลจีฮุน

#OctoberwithWoozi
#VOBOWOOZIday

หมายเหตุ : เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักเลยค่า

-------------------------------------------------------------------------------------------------




“หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า” ควอนซูนยองนับเลขพร้อมกับกดหลังของเพื่อนให้แนบลงไปกับพื้น แผ่นหลังที่เริ่มชื้นเหงื่อทำให้ห้องซ้อมที่ร้อนอยู่แล้วยิ่งดูร้อนกว่าเดิม

เขาปล่อยมือ คนตัวเล็กลุกขึ้นมานั่งดีๆ

“อีกรอบนะ” เขากดเพื่อนให้แนบตัวลงไปกับพื้นอีกรอบ “วันนี้ในห้องซ้อมร้อนเนอะ”

“ก็แอร์เสียนี่นา ยังดีที่นี่เข้าหน้าหนาวแล้ว ไม่อย่างนั้นจะร้อนกว่านี้อีก” อีกฝ่ายตอบเสียงติดขัด ใบหน้าใสแทบจะแนบอยู่บนพื้น มือทั้งสองข้างยืดยาว

“อ่า แล้วเราก็ต้องมาซ้อมเต้นวันนี้อีกนะ”

“นาย เป็นคนนัดไม่ใช่หรือไง ควอนซูนยอง!” เขาหัวเราะพร้อมกับปล่อยมือจากตัวเพื่อน อูจีลุกขึ้นมานั่งด้วยใบหน้ายุ่งๆ

หลังจากเพลง ‘นัลซือ โก การา’ ออกไป กระแสการตอบรับค่อนข้างดี จริงๆ เขากับอูจีก็คิดไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าอยากให้มีสเตจนี้เป็นพิเศษ เพราะฉะนั้นจึงคิดการแสดงด้วยกันมาตลอด ซึ่งเขาคิดว่าหากใช้เวลาอีกสักพักก็คงได้การแสดงที่สมบูรณ์แบบ และวันนี้เขาก็เป็นคนนัดอูจีที่มีเวลาว่างออกมาซ้อมด้วยกัน

แม้ว่าแอร์ที่ห้องซ้อมจะเสียก็ตาม

“ตานายแล้ว” คนตัวเล็กสั่ง เขานั่งลงแล้วให้เพื่อนช่วยดันหลังบ้าง 

...จริงๆ แล้ว ไม่จำเป็นต้องดันหลัง เขาก็สามารถยืดได้จนสุด…

นัยน์ตาชี้เหลือบไปมองคนที่แทบจะโถมทั้งตัวลงมาบนหลังของเขา ยิ่งพอเห็นใบหน้าใสนั้นยุ่งเหยิงเพราะโดนกวนประสาทเขาก็แอบอมยิ้ม

...เรื่องอะไรจะต้องบอกล่ะ…

“นายนี่ตัวอ่อนดีจังเลยน้า สมแล้วที่เต้นมานาน”

“จริงๆ นายก็ตัวอ่อน แต่ชอบนั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์นานเกินไปต่างหาก”

“ก็ถ้าไม่นั่งทำแบบนี้ จะมีเพลงออกมาให้พวกนายมั้ยล่ะ” อีจีฮุนปล่อยเขา ก่อนจะทิ้งตัวลงมานั่งบ้าง แผ่นหลังที่ชื้นเหงื่อพิงแนบมาที่หลังของเขา แขนทั้งสองข้างก็คล้องไว้พร้อมสำหรับท่างัดหลัง

“แต่อัลบั้มนี้เพลงดีนะ ฉันชอบทุกเพลงเลย” คนตัวเล็กออกแรง เขาเอนตัวตามไป

“นายชอบเพลงไหนเหรอ”

“จริงๆ ก็ชอบทุกเพลงนะ”

“แล้วมีเพลงไหนที่ชอบเป็นพิเศษน่ะ ถ้าไม่นับ ‘นัลซือ โก การา’ นะ” โฮชิขมวดคิ้ว นัยน์ตามองไปที่กระจกบานใหญ่ฝั่งตรงข้าม ภาพที่เห็นค่อนข้างที่จะน่ารักเมื่อคนตัวเล็กกว่าพยายามดัดหลังเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี

“ถ้าถามว่านอกจากเพลงของพวกเราแล้ว เพลงที่ชอบมากๆ อีกเพลงก็คงเป็นเพลง..” คนตัวเล็กหันมามอง เขาขยับรอยยิ้มหวานก่อนจะพึมพำเพลงออกมา


“너와 내가 함께 우리가
같이 둘러앉아 서로를 바라볼까
เธอกับฉัน เราทั้งสองคน
ลองมานั่งล้อมวงและจ้องมองกันและกันดูดีไหม”


โฮชิหันหน้ากลับไปมองเพื่อน ทว่าเสี้ยววินาทีนั้นอีกฝ่ายกลับหันหนี ริมฝีปากเฉียดแผ่วเบาเข้าที่แก้มนวล รู้สึกได้ถึงการเกร็งตัวจากคนตัวเล็ก

“เพลง Campfire เพราะมากเลยนะ มีหลายท่อนเลยที่ฉันชอบ หนึ่งในนั้นก็ท่อนของเวอร์นอน แค่ประโยคว่า ‘ฉันที่เคยเอาแต่เขินอายอยู่ตรงหน้าเธอ อยู่ดีๆ กลับมองตาเธอได้’ แค่ท่อนนี้ก็รู้สึกได้ถึงคำว่ารักโดยไม่จำเป็นต้องบอกรักเลยสักนิด”

“เหรอ” หัวทุยๆ ของคนพูดมากเอนลงไปซบไหล่เพื่อนที่อยู่ด้านหลัง

ชายหนุ่มผู้ชอบถูกสกินชิปขยับตัวหนี และเขาก็รอจังหวะนั้นอยู่แล้ว โฮชิเบี่ยงตัวเล็กน้อยทำให้ตัวเองสามารถเบียดเข้าไปอยู่ข้างๆ เพื่อนได้ มือข้างซ้ายวาดข้ามเอวอีกฝ่ายไปวางอยู่อีกฝั่ง

นัยน์ตาสองคู่ยังคงจ้องกัน


‘밤하늘 밝게 비춘
우리의 노랫소리
우리의 웃음소리
ท้องฟ้ายามค่ำคืนก็ทอประกายด้วยเสียงร้องเพลงของเรา
ด้วยเสียงหัวเราะของเรา’


เขาจ้องเพื่อนด้วยความหมายที่ล้นหัวใจ

หากบอกว่าคุปส์ฮยองคือคนที่สนิทกับอูจีมากที่สุด เขาก็คือคนที่รองมาจากชายหนุ่มคนนั้น ด้วยหน้าที่การงานและบทบาทที่ได้รับมา ทำให้เขาเข้าใจเพื่อนมากกว่าใคร

เวลาที่คิดเพลงไม่ออก เวลาที่คิดท่าเต้นไม่ออก พวกเขามักจะนึกถึงกันเสมอ ในวันที่ท้อแท้ถ้าไม่เป็นเขาที่ไปเปิดประตูห้องทำงานของเพื่อน ก็จะเป็นเพื่อนที่หอบกระดาษอะไรมากมายลงมาที่ห้องซ้อม

เขารู้ว่าเพื่อนคิดยังไงเสมอ เพียงแค่มองตากันก็รู้แล้วว่าอะไรที่ซ่อนอยู่ข้างในใจ

“นายเคยนึกอึดอัดใจเวลาอยู่กับฉันบ้างหรือเปล่าน่ะจีฮุน”

“นึกยังไงถึงถามอะไรแบบนี้ออกมาเนี่ย”

“ไม่ได้นึกอะไร ก็แค่อยากถามเฉยๆ ถ้านายไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไร”

“ไม่นี่ ทำไมถึงคิดว่าฉันอยู่กับนายแล้วต้องอึดอัดด้วยล่ะ จริงๆ แล้วก็มีแค่นายกับคุปส์ฮยอง ที่มองหน้าฉันแล้วก็รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ นายก็รู้ว่าฉันพูดไม่เก่ง เวลาจะแสดงความคิดอะไรออกไปก็ทำไม่ค่อยได้ แต่ก็มีนายกับคุปส์ฮยองที่พูดแท….” อีกฝ่ายเงียบเสียงไปเมื่อเขายกมือขึ้นสัมผัสแก้ม

...นายก็พูดเก่งเสมอนี่นา เวลาอยู่ต่อหน้าฉัน…

“อะไรของนายเล่า”

“อือ ไม่มีอะไรหรอก”

“ไม่มีอะไรแล้วจับหน้าฉันทำไม แล้วทำไมต้องนั่งท่านี้ อีกนิดเดียวนายก็จะกอดฉันอยู่แล้วนะ”

“อือ ก็อีกนิดเดียวก็จะกอดแล้วไง” พูดจบแล้วก็ดึงคนที่นั่งหน้างงๆ อยู่เข้ามากอด ด้วยความตกใจทำให้คนตัวเล็กไม่ได้ขัดขืน “วันนี้วันที่เท่าไรเหรอจีฮุน”

“22 พฤศจิกายน…”

“สุขสันต์วันเกิดนะ”

“นี่ที่ทำท่าแปลกๆ มาตั้งแต่เมื่อกี้เพราะอยากจะอวยพรวันเกิดเหรอ ทำไมไม่อวยพรดีๆ ตอนวันเกิดนายฉันยังไม่ท่ามากขนาดนี้เลยนะ” โฮชิหัวเราะในลำคอ ใบหน้าก็ซุกลงกับไหล่อีกฝ่าย “แล้วจะกอดไปถึงไหน ปล่อยได้แล้ว”

“ไม่ปล่อยไม่ได้เหรอ”

“ถือโอกาสไหนมากอดกันไม่ทราบ”

“โอกาสที่เป็นวันเกิดนายยังไงล่ะ”

“วันเกิดฉันแล้วทำไมฉันต้องยอมให้นายกอดด้วย” เขายอมดันร่างเพื่อนออกห่างแต่โดยดี ทว่าห่างแค่ไม่ถึงคืบเท่านั้นนะ...ใบหน้ายังคงอยู่ในระยะประชิด และนัยน์ตายังคงมองประสานกันนิ่ง

คอวนซูนยองยังคงใช้เพลงเป็นตัวสื่อสิ่งที่อยู่ในหัวใจ


“힘들고 너 지칠 때
그댈 밝혀 줄게요
ในเวลาที่เหนื่อย และอ่อนแรง
ผมจะช่วยเพิ่มความสดใสให้คุณเอง”


“นายชอบเพลงนี้จังเลยนะ”

เขายิ้มกว้าง

...ไม่ต้องเลย ไม่ต้องมาทำเป็นขัดจังหวะเลย เด็กบ้า…

มือใหญ่ขยับไปจับมือที่เล็กกว่าไว้ นิ้วเรียวสอดประสานเข้าไปในช่องว่างแล้วบีบแน่น


“내 손을 놓지 마요
อย่าปล่อยมือผมไปก็พอ”


“นายนั่นแหละ ปล่อยมือฉันได้แล้ว” เขาส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มเป็นประกาย ถ้อยคำปฏิเสธนั้นไม่ได้หนักแน่นอะไรเลย ยิ่งใบหน้าขาวๆ นั้นขึ้นสีเรื่อๆ ด้วยแล้ว

...เรื่องอะไรจะต้องปล่อย กว่าจะกล้ารุกมาถึงจุดนี้ได้ รู้บ้างมั้ยว่าเขาต้องต่อสู้ข้างในจิตใจมานานแค่ไหน…


‘내 옆에 있던 널
네 옆에 있던 나 서로를 밝힐
คุณที่อยู่เคียงข้างผมอยู่เสมอ
และผมที่อยู่เคียงข้างคุณ’


นัยน์ตาเล็กๆ เบนหลบไปมองทางอื่น ซูนยองขยับใบหน้าเข้าไปใกล้...ใกล้เข้าไปอีก

“ใกล้ไปแล้วนะควอนซูนยอง”

“ใกล้แบบนี้แล้วไม่ดีหรือไง”

“นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ แล้วยังจะมาแกล้งอะไรอีก”

“ไม่ได้แกล้ง ฉันแค่อยากเข้ามาใกล้ๆ นาย ใกล้จนนายได้ยินสิ่งที่ฉันอยากจะบอก”


‘우리의 캠프파이어
เราจะเป็นแสงไฟให้กันและกัน ผ่านแคมป์ไฟของพวกเรา’


“จะบอกอะไร ต้องใกล้ขนาดนี้ด้วยหรือยังไง”

ราวกับรอบข้างไร้เสียงใดๆ อีก พวกเขาเอาแต่มองตากันนิ่ง ลมหายใจอุ่นที่ต่างรดกันอยู่บนใบหน้าอีกฝ่าย คนหนึ่งเงียบเพราะกำลังรอคอย อีกคนก็กำลังเงียบเพราะกำลังรวบรวมทุกความกล้าบนโลกใบนี้

และสุดท้ายแล้ว ควอนซูนยองก็ยังคงเป็นควอนซูนยอง

ถ้อยคำที่ค้างคาอยู่ในใจ ยังไงก็ไม่กล้าพูดออกมา

ริมฝีปากสวยจึงได้เพียงแต่ขยับคำพูดไร้เสียง


‘อา กิน ดา’


นัยน์ตาสองคู่ยังคงมองกันอยู่แบบนั้น ก่อนที่คนขี้กลัวจะถอนหายใจยาว คนตัวใหญ่กว่าขยับถอยออกนิดหน่อย ถึงเวลาต้องเว้นระยะห่างเหมือนอย่างเคย

ไม่มีเสียง ถึงเสียว่าไม่ได้พูด

“ถ้าจะกล้าขนาดนี้แล้ว”

“…”

“แค่กล้าพูดออกมา ก็ไม่ได้อย่างนั้นเหรอ ควอนซูนยอง” เขาเงยหน้าขวับ คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาด้วยความเหนื่อยใจ ยิ่งพอเห็นเขาถอยออกมาแบบนี้ นัยน์ตาที่มองมาก็เต็มไปด้วยความระอา “เอาเถอะ คิดซะว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกัน”

มือใหญ่คว้าแขนของอีกฝ่ายไว้ ใบหน้าคมคายขยับเข้าไปใกล้ ใกล้จนปลายขนตาอีกฝ่ายอยู่ใกล้แค่ปลายสัมผัส

“คำพูดแบบนั้นต้องพูดใกล้ๆ สิ นายถึงจะได้ยิน”

ไร้ซึ่งเสียงตอบโต้ ไร้ซึ่งเสียงพูดคุย ถ้อยคำที่ควรจะสื่อออกมาเลือนหายไปกับเสียงหัวใจที่เต้นดังจนแทบจะทะลุออกมาจากอก


‘나보다 눈치도 빠르지
속도 모르고 시간은 흘러가지
쉽진 않았지 너와 나 여기까지도
오는 길 서로만 믿고 왔지
เวลายังดูหัวไวมากกว่าผมอีก
ผมยังไม่ทันได้รู้ใจตัวเองแต่เวลาก็ผ่านไปแล้ว’
ไม่ง่ายเลยนะที่คุณและผมจะมาถึงจุดนี้กันได้
ตั้งแต่นี้ไปเราจะเชื่อใจกันและกันเสมอ


-------------------------------------------------------------------------------------------------

= TALK =

สวัสดีค่า คุโจค่ะ!
มีความสงสารพระเอกของตัวเองในเรื่อง 55555
ไหนๆ ก็งอกตอนของน้องมิงมาแล้ว จะมีแค่น้องมิงคนเดียวก็น่าหมั่นไส้ไปหน่อย
ก็มีให้ครบทั้งสามคนเลยค่ะ ฮา

เพลง Campfire เราชอบมากเลยค่ะ T v T
มันเป็นฟิลลิ่งของเพลงรักที่ไม่มีคำว่ารักจริงๆ นะคะ
อยากเขียนฟิคให้มีฟิลแบบนั้นบ้างจังเลย ฮือออออ

ตอนหน้าเป็นของน้องชานนะคะ

ปูลู เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องหลักเลยแม้แต่นิดเดียวค่า

แวะมาคุยมาทักทายกันได้นะคะ

#kakujofic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #49 wa_rin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 09:29
    กล้ากว่านี้ไม่ได้เหรอ //จี้มีความรอ 555
    #49
    1
    • #49-1 kakujo59(จากตอนที่ 25)
      25 พฤศจิกายน 2560 / 14:40
      จี้มีความรำคาญ ไม่รอและ เจ้าเพื่อนบ้าคนนี้นี่! 5555
      #49-1
  2. #48 mypiepeach (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 22:11
    อิพี่นี่น้าาา เกือบหล่อแล้วววว555ถ้าไม่ติดว่ากากยังไงก็ทีมเฟรนโซน#ซูนฮุน
    จะไม่นอกใจล้ะจริงจริงงงง555
    #48
    1
    • #48-1 kakujo59(จากตอนที่ 25)
      25 พฤศจิกายน 2560 / 14:40
      อีกนิดเดียวก็หล่อแล้วค่ะ 55555 ดั้นนนนนนนนป้อดซะก่อน สมกับเป็นควอนซูนยองจริงๆ
      #48-1
  3. #47 icelovely_110 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 13:07
    พี่ซูนคนกาก รุกถึงขนาดนั้นเเล้วเเท้ๆ 
    //ตอนหน้าของชาน เย้ เย้ เย้ 

    #47
    1
    • #47-1 kakujo59(จากตอนที่ 25)
      25 พฤศจิกายน 2560 / 14:40
      โอกาสบอกรักมาอยู่แค่นี้แล้ว ยังจะมาทำมึนทำงงตีเนียนอีก สงสัยต้องให้เพื่อนเตะก้นสักป้าบค่ะ 555555
      #47-1