อุบัติรัก ผ่ากาลเวลา

ตอนที่ 16 : อุ๊ยตาย! มือสังหารใครเนี่ย? ตอนที่ 2 ลงให้ใหม่แล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    23 ก.พ. 52

      

         

 

อี้เหนียงพยายามอย่างหนักให้เป็นที่โปรดปรานของไท้สือ   เนื่องจากไท้สือไปเจอนางเข้าที่แคว้นวุ่ย    นางอยู่ในคณะนางรำที่ออกมาต้อนรับแขกพิเศษของท่านเจ้าเมือง   ตอนนั้นไท้สือมองนางอย่างไม่วางตา   และเมื่อจบการแสดงไท้สือก็ไถ่ตัวนางออกมาแล้วพามาอยู่ที่วังนี่     ก่อนที่ไท้สือจะไปชายแดน นางเป็นสนมคนเดียวที่ถูกเรียกหามากที่สุด    แม้แต่มเหสีเหอยังอิจฉานางแต่ไม่สามารถหาช่องเล่นงานนางได้                                                                                                                     ตอนนี้แหละนางจะต้องทำให้ป้าอ๋องหลงใหลนางเหมือนเดิมให้ได้.........    แผนการของนางอาจจะสำเร็จหากไท้สือยังไม่เจอซันนี่    แต่ในขณะนี้สายตาของไท้สือกลับไม่เหลือบแลผู้ใด  เขานั่งอยู่บนบัลลังค์มังกรที่ดูสูงสง่าแต่กลับหันหน้าไปมองแต่ฮองเฮาที่อยู่ด้านข้าง   จนทุกคนที่อยู่ในงานเลี้ยงสังเกตเห็น  แต่นางผู้ที่เป็นเป้าสายตาของทุกคนแม้แต่ จะเหลือบแลมาก็หาไม่กลับยุ่งวุ่นวายกับการชิมอาหารตรงหน้า                                                                                                                                                                                               เฟยหรงมหาเสนาบดีเฒ่า ที่ตอนแรกก็เป็นห่วงเรื่องฮองเฮาของไท้สือ แต่หลังจากที่ได้ฟังบุตรชายเฟยจิ้ง เล่าถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาทำให้เขากลับรู้สึกยินดี    ที่จะได้ฮองเฮาที่งามเป็นหนึ่งในแผ่นดิน และเป็นผู้ที่มีความสามารถอย่างหาที่เปรียบมิได้ หลังจากที่จบการร่ายรำมหาเสนาบดีเฒ่าก็เป็นตัวแทนกล่าวอวยพร    ให้กับไท้สือสำหรับชัยชนะในครั้งนี้   แต่ไท้สือกลับโบกมือและลุกขึ้นจากบัลลังค์                            พวกเจ้าจงฟัง    ข้า!   จะมีราชโองการแต่งตั้งฮองเฮาอย่างเป็นทางการ   โดยให้ฝ่ายพิธีการหาฤกษ์ยามจัดพิธีอภิเษกโดยไว  และข้าก็จะขอประกาศให้พวกเจ้าได้รับรู้ว่า  จากนี้ไปจะไม่มีวังหลังอีกต่อไป ข้าจะยกเลิกส่วนที่เป็นวังหลังทั้งหมด    รัชการของข้าจะมีฮองเฮาเพียงผู้เดียวเท่านั้น   ขอให้พวกเจ้าเข้าใจกันตามนี้ด้วย” หลังจากที่จบราชโองการ  เสียงอื้ออึงดังขึ้นอย่างเซ็งแซ่   แม้แต่ซันนี่ที่กำลังชิมอาหารอย่างมีความสุข  ยังต้องชะงักค้างเพราะไม่คิดว่าไท้สือจะกล้าป่าวประกาศยกเลิกวังหลังง่ายดายขนาดนี้..........                                                                                                                                                              ฝ่าบาทพะย่ะค่ะ   หากทำเช่นนั้นกระหม่อมเห็นว่าเป็นการมิควร  และขัดต่อธรรมเนียม  ตังแต่ครั้งโบราณ   การมีสนมนางในถือว่าเป็นการสะสมบารมีอย่างหนึ่ง   ให้เป็นที่กลัวเกรงต่อญาติพี่น้องมิให้ก่อการ    และกระหม่อมก็เกรงอีกเรื่องว่าฮองเฮานั้นมีที่มาไม่ชัดแจ้ง  อาจไม่ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางและประชาชนพะย่ะค่ะ ” ผู้ที่กล่าวเช่นนี้จะเป็นใครไปมิได้นอกจาก   แม่ทัพเหอ…..                                                                                                                                                                   ไท้สือถึงกับขุ่นเคืองเมื่อราชองค์การของเขา กลับมีผู้คิดคัดค้านแคว้นนี้ตกลงเขาเป็นป้าอ๋องหรือเหอซีเป็นกันแน่.......
                ทันใด...ก็มีลูกธนูเป็นห่าฝนถูกยิงเข้ามาจากประตูของโถงราชการ เหล่าหน่วยล่าสังหารต่างพากันเอาตัวเข้ารับห่ากระสุน   เพื่อช่วยป้องกันไท้สือจนทำให้พากันล้มตายเป็นใบไม้ร่วง   เมื่อฝนธนูหมดลงกลับมีชายชุดดำนับสิบคน  กระโดดลงมาจากหลังคาทำให้ตอนนี้โถงราชการเต็มไปด้วยความวุ่นวาย  ทุกคนล้วนแต่พยายามเอาตัวรอด  มือสังหารกลุ่มนี้ถูกสั่งมาเพื่อสังหารไท้สืออย่างแน่นอนเพราะว่าทุกคนไม่มีใครสนใจ    ฮองไทเฮาและฮองเฮาอีกเลย   ซันนี่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ข้างๆฮองไทเฮา     เพราะเธอคาดว่าคงไม่มีใครสามารถทำร้ายไท้สือได้เหตุเพราะตอนนี้มือสังหารถูกฆ่าตายไปกว่าครึ่ง  จากดาบของไท้สือที่ตวัดหนึ่งครั้ง    มักจะมีชิ้นส่วนไม่ว่าแขน    คอ  หรือขา   ชิ้นใดชิ้นหนึ่งติดมาด้วยเสมอ...
                แต่ไม่ทันได้มีใครสักเกตุ   นางข้าหลวงนางหนึ่งซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเธอ  ซึ่งกำลังยืนลุ้นไท้สืออยู่จนไม่ทันเห็น    ประกายมีดวาววับสะท้อนปลายนัยน์ตา    ทำให้เธอเอี้ยวตัวหลบมีที่กำลังพุ่งเป้ามาที่เธอได้อย่างทันท่วงที  จากนั้นก็มีมือสังหารที่ปลอมเป็นทหารหลวง  ซึ่งกำลังเปลี่ยนเป้าหมายมาเล่นงานเธอแทน  ฮองไทเฮาที่ยืนอยู่ข้างๆ   กลับหลบไม่ทันทำให้พระองค์ถูกจับตัวได้      ทุกสิ่งทุกอย่างพลันหยุดชะงักเมื่อฮองไทเฮาถูกมือสังหารจับได้    ไท้สือใช้สายตาเยียบเย็นมองเจ้ามือสังหารคนที่บังอาจจับแม่ของเขาเป็นตัวประกัน.......
                เจ้าต้องการอะไร   ว่ามา ”  ไท้สือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ    
                พระองค์น่าจะรู้ดี  กระหม่อมต้องการเพียงชีวิตของฝ่าบาทเท่านั้น                                                                              พอพูดจบก็กดมีดไปที่ลำคอขาวผ่องของฮองไทเฮา  จนเลือดสีแดงไหลออกมาเปื้อนฉลองพระองค์  องค์ไทเฮาถึงกับซวนเซเมื่อเห็นพระโลหิต   ซันนี่ได้จังหวะจึงกล่าวต่อมือสังหาร.......
                “ ช้าก่อนมือสังหาร    พวกเจ้าไม่เห็นหรือว่าไทเฮาไม่ไหวแล้ว    ข้าว่ามาเปลี่ยนตัวกันดีกว่า    ข้าจะเป็นตัวประกันให้เจ้าเอง  ”                                                                                                                                                                                 หือ!  เหล่าองค์รักษ์และหน่วยล่าสังหารถึงกับทำตาถลนออกมาพร้อมกัน  ด้วยกำลังรู้สึกสิ่งเดียวกัน เจ้ามือสังหารพวกนี้ท่าจะต้องหลงกลเธอเป็นแน่......                                                                                                                                                            หัวหน้ามือสังหาร หลังจากที่ซุ่มดูเหตุการณ์อยู่บนหลังคาเป็นเวลานาน เขาจึงทราบความเคลื่อนไหวทั้งหมด จึงพอจะรู้ว่าไท้สือนั้นให้ความรักและความเอ็นดูกับฮองเฮาองค์นี้มากขนาดไหน  จึงหันไปสบตากับชายผู้หนึ่ง  ซึ่งชายผู้นั้นก็พยักหน้าหัวหน้ามือสังหารจึงตอบตกลงท่ามกลางเสียงคัดค้านของทั้งพวกขุนนางและเหล่าทหารแม่ทัพนายกองที่อยู่ที่นั่น
                เฟยจิ้งเห็นเหตุการณ์ไม่สู้ดีจึงสั่งให้นายกองหลิน  นำกำลังทหารไปล้อมวังหลวงเอาไว้ไม่ให้มีสิ่งใดเล็ดรอดออกไปได้  ระหว่างนั้นไท้สือได้แต่ยืนนิ่งเขากำลังคาดเดาสถานการณ์ระหว่างอาจจะต้องเสียมารดา หรือ ซันนี่จัดการเรื่องทั้งหมดได้   โดยปลอดภัย  ซันนี่เองก็เข้าใจในสิ่งที่ไท้สือคิดอยู่  ระหว่างที่ต้องเดินไปเปลี่ยนตัวประกันนั้น   ซันนี่จับมือไท้สือเพื่อให้กำลังใจระหว่างทางที่เดินผ่าน    ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอจะไม่มีวันโทษเขาเลย    แต่ตอนนี้ต้องช่วยไทเฮาให้ได้ซะก่อน.......
                หลังจากที่ทำการแลกเปลี่ยนตัวประกัน พวกมือสังหารใช้มีดจี้ไปที่ลำคอของเธอแล้วก็เริ่มต่อรองกับไท้สือต่อ   หลังจากที่ซันนี่ประเมินสถานการณ์แล้วพบว่ามือสังหารกลุ่มนี้    คงเป็นลูกน้องของใครคนหนึ่ง    ที่อยู่ในที่นี้อย่างแน่นอน  เพราะว่าตอนที่จะเริ่มงานเลี้ยง   เธอได้ยินเฟยจิ้งถามทหารคนหนึ่งที่ดูคุ้นหน้าคุ้นตาว่า     ได้ทำการตรวจตราแม้กระทั่งบนหลังคาเรียบร้อยแล้วหรือยัง    ทหารคนนั้นกล่าวว่ามีทหารจากสังกัดทัพหลวงขึ้นไปตรวจแล้ว    แต่กลับมีคนร้ายโดดลงมาจากหลังคาได้   เพราะเธอได้ยินนายทหารคนนั้นบอกต่อเฟยจิ้งอีกว่าได้ให้คนขึ้นไปประจำการตามคำสั่งของขุนนางคนหนึ่งที่เธอไม่ทันได้ยิน   ทั้งสองก็เดินจากไป....
                ข้าว่าเจ้ายอมจำนนซะเถอะ  ข้าจะขอร้องให้ป้าอ๋องไว้ชีวิตเจ้า                                                                                ซันนี่พยายามเกลี้ยกล่อมเพราะว่าเธอไม่อยากออกแรง  เนื่องจากว่าตอนนี้เป็ดน้ำแดงที่เธอสวาปามกินเข้าไปได้มาจุกอยู่ที่คอเรียบร้อยแล้ว   ตอนนี้เหล่าทหารองค์รักษ์ได้ตีวงล้อมเข้ามา    มีไท้สือเธอและเหล่ามือสังหารที่เหลือไม่ถึง 10 คนอยู่ตรงกลาง  ตอนที่หัวหน้ามือสังหารกำลังหันมาจะตวาดเธอ   ไท้สือได้โอกาสซัดเข็มเงินอาบยาพิษที่อยู่ในแขนเสื้อออกไป    ทำให้มือสังหารที่จับเธอไว้ลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้น  ฉับพลันทวารทั้ง 7 ก็มีเลือดสดๆไหลออกมา   จากนั้นก็แน่นิ่งไป  มือสังหารที่เหลือก็กรูกันเข้ามาหมายจะจับตัวเธอไว้ต่อรอง   แต่ทว่ารู้จักซันนี่น้อยไปซะแล้ว      
                ทันทีที่มือสังหารกรูกันเข้ามาหาเธอ   คนแรกที่โชคร้ายโดนฝ่าเท้าพิฆาตไปที่ใบหน้าเพราะเธอถลกชายกระโปรงยกขึ้นถีบ คนต่อมาโดนจระเข้ฟาดหาง   ที่เหลือ........
                ตุ๊บ!    ตับ!   พลั่ก!    ตุบ!   ตุบ!  โคร้ม!   เพล้ง!    ระหว่างที่ซันนี่กำลังทำการย่อยอาหารด้วยการออกกำลังกายอยู่นั้น  เธอไม่ได้หันไปมองรอบข้าง  ที่ตอนนี้ทุกคนที่หนีไปกลับมากันหมดแล้ว   พวกขุนนางเหล่าสนมและนางข้าหลวงต่างคิดเหมือนกันจนน่าขำ  น่าสงสารจัง...สำหรับมือสังหารที่โดนซันนี่ใช้เป็นที่ย่อยอาหารอยู่ขณะนี้  เหอซีได้แต่นิ่งขึงเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆเช่นนาง    จะสามารถเอาชนะมือสังหารได้ด้วยมือเปล่า  เขาคิดว่าที่ไท้สือหลงไหลนางเพราะว่านางมีความงามที่ลึกล้ำเกินกว่าที่เคยเห็นจากผู้ใดเสียอีก....พล๊อก!                                                                                                                        หมัดสุดท้ายน๊อคเอ้าท์ที่ปลายคางพอดียาแก้ปวดจะให้ตังค์ไหมเนี่ย    เฮ้อค่อยยังชั่ว.....
                ไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”  ไท้สือเห็นว่าซันนี่หายจากโรคอาหารไม่ย่อยแล้วจึงได้รีบมาถาม(ก็หล่อนเล่นกินซะ)
                ตอนนี้สบายท้องแล้ว ข้าเผลออ้วกใส่มือสังหารไปคนหนึ่ง  คงไม่เป็นไรมั้งเนอะ   ซันนี่แอบกระซิบให้ไท้สือได้ยิน แต่กลับกลายเป็นว่าไท้สือเงยหน้าหัวเราะ  ดังลั่นโถงราชการไปหมด  กว่าจะหยุดหัวเราะก็ทำให้ทุกคนถึงกับแปลกใจ  เพราะไม่เคยเห็นป้าอ๋องหัวเราะอย่างถูกพระทัยขนาดนี้มาก่อน...
                หึ หึ  เอาล่ะพวกเจ้าจงฟัง  เมื่อสักครู่พวกเจ้าคงเห็นแล้วว่าฮองเฮาของข้า  มีความสามารถเพียงใด  ข้าจะบอกอะไรให้พวกเจ้าได้รับรู้ไว้ว่าสงครามครั้งนี้ที่เรามีชัยเหนือแคว้นเหยา  ก็เพราะฮองเฮาเป็นผู้ที่ฝ่าวงล้อมของทหารเหยา   เพื่อช่วยเหลือแม่ทัพซีเหมย  และยังเป็นผู้คิดแผนให้ทหารเหยาหลงกลติดกับ  ทำให้ฝ่ายเราแทบไม่เสียกำลังพลเลยแม้แต่น้อย  และตอนนี้นางก็ดำรงค์ตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของแคว้นจ้าว  ด้วยความสามารถที่นางมี  ข้าคิดว่าคงไม่มีผู้ใดคัดค้านและขัดคำข้า  เรื่องการแต่งตั้งฮองเฮาอีก”  
                มหาเสนาบดีเฟยได้เป็นตัวแทนของขุนนางที่ในขณะนี้กำลังลังเล  ว่าจะเลือกอยู่ข้างใดหากเลือกที่จะคัดค้านเหมือนแม่ทัพเหอซู่   ก็อาจทำให้ป้าอ๋องไม่พอพระทัยได้  แต่หากเห็นด้วยกับราชองค์การก็อาจจะต้องเป็นศัตรูกับแม่ทัพเหอ  ทำให้ตอนนี้ขุนนางกลับแบ่งออกเป็นสองฝ่ายเสนาบดีเฟยได้กล่าวถวายพระพร  แทนขุนนางทั้งหลายเพื่อยุติการลังเล  ทำให้แม่ทัพเหอที่ไม่รู้ว่าจะหาเหตุใดมาอ้าง  จำต้องยอมทำตามขุนนางทุกคนไปด้วย....
                พวกเจ้าพาฮองเฮาและไทเฮาไปที่ตำหนักก่อน   แล้วข้าจะตามไปไท้สือหันไปสั่งเฟยจิ้งที่ยืนรับคำสั่งอยู่ข้างๆ  เฟยจิ้งจึงได้แบ่งทหารส่วนหนึ่งคุ้มกันไทเฮาและฮองเฮาไปส่งที่ตำหนัก
                มีอะไรหรือเปล่าซันนี่สงสัยว่าทำไมไท้สือถึงไม่ไปด้วยกัน
                ไม่มีอะไรหรอก  ข้าอยากจะดูแลอะไรให้เรียบร้อยก่อน” ไท้สือกล่าวพลางส่งสายตาให้ชางไห่ และ หลิวปังมารับตัวเธอกลับไปที่ตำหนัก โดยมีเฟยจิ้งและไทเฮารออยู่ก่อนแล้ว..
                                                                                                                                                                                                                                                       หลังจากที่ซันนี่และไทเฮาออกจากโถงราชการไปได้ซักพัก  ไท้สือก็กลับมาเป็นป้าอ๋องคนเดิมที่ทุกคนเคยรู้จัก  สายตาเย็นชามองกราดไปทั่งโถงว่าราชการ  ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต้องหวาดหวั่น
                ข้าคิดว่าหนึ่งในพวกท่าน  เป็นผู้ส่งมือสังหารนี้มา   แต่ข้าไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะเอาผิดได้   ต่อให้ข้ารู้ข้อมูลจากปากของมือสังหารพวกนี้   คนคนนั้นก็คงจะไม่มีทางยอมรับ  ฉะนั้นข้าจะไม่ยอมเสียเวลากับเรื่องไร้สาระนี้อีก                                                                               ไท้สือกวาดตาไปมองมือสังหารที่ตอนนี้ถูกจับ   และโดนมัดมือไขว่หลังไว้  ยังมีผ้าอุดปากไว้กันมือสังหารชิงฆ่าตัวตายอีกด้วย 
                ทหาร! นำพวกมันไปตัดลิ้นให้หมด  หลังจากนั้นให้เริ่มแล่เนื้อของมันวันละชิ้น  แล้วใช้เนื้อของมันทำอาหารให้มันกิน  จนกว่าพวกมันจะตาย ทุกคนในโถงราชการล้วนแต่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว  นี่แหละคือตัวตนที่แท้จริงของไท้สือที่แม่นกน้อยของเขา   ยังไม่มีโอกาสได้เห็น........
                แม่ทัพเหอถึงกับหน้าซีด    ไม่คิดว่าป้าอ๋องจะทรงโหดเหี้ยมขึ้นทุกวัน   สักวันจะต้องเป็นทีของเขาบ้าง   เหอซู่ยืนมองทหารนำมือสังหารที่บ้างคนถึงกับทำเลอะเทอะ  เพราะกลัวการลงโทษที่กำลังจะเกิดขึ้น  ไท้สือมองตามทหารที่รับคำสั่งด้วยสายตาที่ว่างเปล่า  หลังจากนั้นก็เดินออกจากโถงว่าราชการไป   ตอนนี้จิตใจของเขาตรงดิ่งไปที่ตำหนักไทเฮา  ที่มีซันนี่คอยเขาอยู่ที่นั่นเรียบร้อยแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

4,581 ความคิดเห็น

  1. #4542 yaos (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 22:46
    สนุกมาก ๆ เป็นนิยายจีนเรื่องแรกที่อ่านได้หลายตอนขนาดนี้ สำนวนอ่านง่ายไม่น่าเบื่อเหมือนเรื่องอื่น



    เกินร้อยทุกตอนค่ะ
    #4542
    0
  2. #4519 เทพธิดาแพริน (@bloysit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 23:06

    ไท้สือล้อหล่อซันนี่เท้เท่^O^ไท้สือหล่อแต่โหดแสนจะโหดแหม่แล่เนื้อวันละชิ้น-_-;;

    #4519
    0
  3. #1673 oVaSaBio (@225ploy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2552 / 19:13
    ซันจัง เท่โคตรๆๆๆๆๆๆ
    #1673
    0
  4. #1672 [P] a k ^O^=- (@pako_o) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2552 / 23:15
    ง่ะ ไท้สือ ไม่ห่วงฮองไทเฮาเลยอ่าาาา
    #1672
    0
  5. #1671 ~[ยัย:[ตัว]:ดี]~ (@yoyafah) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2551 / 14:40
    -[]- แหม๊โหดได้ใจจริง ไท้สือ เหอะๆๆ
    #1671
    0
  6. #1670 คิจิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2551 / 03:53
    หนุก



    ขำฮา



    ทำไปได้





    แม่นกน้อยของไท้สือเก่งเจงๆ





    ขอให้เก่งอย่างงี้ตลอดไปนะ
    #1670
    0
  7. #1669 ekating (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 23:13
    ไท้สือ..โหด..หื่นได้ใจ
    #1669
    0
  8. #1668 nat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 23:10
    Thak you จ้า ไปนอนรอพรุ่งนี้ดีกว่า จะได้อ่านต่อ
    #1668
    0
  9. #1667 Pde (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 23:00
    อัพ ๆๆ หน่อยนะคะ มันติดอ่ะ อยากอ่านต่อจิงๆ ....... นะคะ O>o
    #1667
    0
  10. #1666 Pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 22:59
    เย้ จบบทแล้น น



    ^^





    เจ๊จาอัพ บทต่อไปมั้ย ย



    -O-





    รอ รอ รอ นะ
    #1666
    0
  11. #1665 Pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 22:25
    เจ๊ ,,



    เค้าบ้าป่ะ เนี่ย -O-





    นอนรอเจ๊ อัพ ยังไม่ไปซักผ้าเล้ย ย





    เด๋วเค้า ไปซักผ้ารอตอนต่อไปที่เจ๊สัญญา ไว้ดีกว่า เนอะ



    อิอิ







    รักเจ๊ ,,ที่สุด ด
    #1665
    0
  12. #1664 ekating (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:57
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด >[]<



    ซันนี่สุดยอดดดด !!!!
    #1664
    0
  13. #1663 ยำยำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:57
    ชอบขึ้นพิมพ์ตัวเลขไม่ถูกทุกทีเลย อัพต่อเลยนะคะ ตามอ่านอยู่ตลอดค่ะ
    #1663
    0
  14. #1662 ยำยำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:55
    เม้มไม่ค่อยได้เลยอ่ะ
    #1662
    0
  15. #1661 Pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:55
    กรี๊ด ด



    ตบเหอซู่ 555+



    เจ๊รีบแต่งให้มันตายๆเหอะ วิ้ง ง





    รัก ซันนี่ ^^
    #1661
    0
  16. #1660 ekating (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:46
    ซันนี่สู้ๆๆๆ





    อัพเยอะๆๆๆๆๆๆเรยค่า รักคนเขียนจัง
    #1660
    0
  17. #1659 nat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:37
    ใช่ๆ นั่งเฝ้าหน้าจอรออ่านอยู่เหมือนกัน ลุ้นระทึก !
    #1659
    0
  18. #1658 อ้ากก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:32
    อัพพพพพพพพพพพพพ รออ่านอยู้
    #1658
    0
  19. #1657 nat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:17
    ขออีกจ้า กำลังจุดที่ตื่นเต้น ว่าซันนี่จะแก้ไขสถานะการณ์ยังไงดี จะเอาชนะมือสังหารได้ไหม
    #1657
    0
  20. #1656 Qoe (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:16
    ...อยากอ่านต่อเยอะๆๆๆ จังค่ะ please eeeeee
    #1656
    0
  21. #1655 Pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 21:09
    อัพต่อ ว้าย ย





    เริ่ด ด ^^

    อยากบอกว่า เค้านั่งรอเจ๊ ทั้งวัน



    และอาจจะเป็นทั้งคืน 555
    #1655
    0
  22. #1654 kanyanee (@kanyanee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 16:55
     กริ้ดดดด  ไท้สือน่ารักที่ซู้ดด ช่างเป็นของขวัญที่แสดงถึงความรักได้สุดยอด  ฮืมว่าแต่ถ้าเป็นอย่างนี้ นู๋ซันนี่งานหนักนะเนี่ย  หุ หุ ก็ท่านฮ๋องบอกแต่ต้นแล้วว่า มีความหื่นสูง โฮะ โฮะ เฮิก  แอบคิดหื่นล่วงหน้าไว้ก่อนคร้า  ^////^''!!
    #1654
    0
  23. #1653 searesa (@searesa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 15:57
    สะใจดูซิเหล่าชะนีจะเต้นท่าไหนกัน
    เอาเป็นท่าสั่นๆละ
    สั่นแบบว่าเจ้าเข้า
    ฮาาาาาาาาาาาาาาาา
    เป้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


    พี่เกดเหนื่อยไหมอะ เมื่อคืนนอนพักผ่อนเยอะไหม
    ดูแลตัวเองนะ เดี๋ยวตาดำป็นหมีแพนดา จะหาว่ายุ้ยไม่เตือน
    เดี๋ยวยัยซันนี่จะสวยแซงหน้าพี่
    อะอะ แต่ไม่มีัวันแซงหน้าหนูหรอก ฮา

    พูดเรื่องสวย เรื่องตูมตูมอะพี่ บอกไซส์หุ่นซันซันมาหน่อยดิ

    เค้าอยากรู้ว่าขนาดไหนไท้สือถึงหลง
    555555555

    ยังไงดูแลสุขภาพ เป็นไข้ น้ำมูกไหล ปวดศีรษะอย่าลืมกินพารานะ
    666666666
    มันเกี่ยวไหมเนี่ย
    #1653
    0
  24. #1652 Pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2551 / 15:40
    ยกเลิกวังหลัง ง



    ว้าว ว -O-
    #1652
    0