อุบัติรัก ผ่ากาลเวลา

ตอนที่ 10 : เมื่อวันนั้นของเดือน ?มาลงให้ใหม่แล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    23 ก.พ. 52

                                                                    


                                                           เฟยจิ้งเสนาธิการทหาร


หลังจากที่มีมือสังหารบุกเข้ามาเพื่อลอบสังหารไท้สือ เฟยจิ้งก็เข้มงวดเรื่องการเข้าออกของทุกคนในค่าย เนื่องจากในเวลานี้การศึกของแคว้นจ้าวและแคว้นเหยายังไม่เสร็จสิ้น เขาได้รับรายงานจากสายลับว่า การที่ทหารของแคว้นเหยานั้นมาปักหลักที่ชายแดน ก็เพื่อหวังจะตีเอาเมืองหน้าด่านของแคว้นเจ้า โดยอ้างว่ามาปราบปรามโจร นี่คือสิ่งที่ทูตของแคว้นเหยากล่าวอ้าง.....

                โอ๊ย! เบื่อ เบื่อ นั่งอ่านจนหน้าจะเป็นม้วนหนังสืออยู่แล้ว” 

                เสียงที่ดังลอดออกมาจากกระโจมที่ประทับ คือเสียงของท่านอาลักษณ์ประจำพระองค์ ซึ่งเป็นเรื่องปรกติที่จะได้ยินเสียงนี้ลอดออกมา เนื่องจากว่าเสนาเฟย (เฟยจิ้ง)ได้สั่งให้ทุกคนไม่ว่าผู้ใดห้ามออกนอกค่ายโดยไม่ได้รับอนุญาติ ปรกติหญิงสาวจะขี่ม้าไปเยื่ยมสองผู้เฒ่าจางสองสามวันครั้ง ก็กลายเป็นว่าไม่สามารถออกไปได้เหมือนเช่นเคย แถมเธอยังมีฝาแฝดเพิ่มขึ้นอีกด้วย ไม่ใช่เป็นเพราะคุณมุกดาแอบไปมีลูกใหม่ แต่เป็นสองบุรุษร่างยักษ์ที่ไท้สือมอบให้เป็นผู้ช่วยอาลักษณ์ ซึ่งไม่ว่าหญิงสาวจะมองมุมไหนชายสองคนนี้ก็ไม่น่าจะเป็นผู้ช่วยอาลักษณ์ไปได้ น่าจะเป็นมือสังหารมากกว่าด้วยที่รูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเป็นมัดเหมือนคนเหล็กในหนังที่เธอดู แถมยังหน้าตาที่เย็นชาจนเธอรู้สึกหนาวอีกด้วย........
                ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาอยู่ในค่ายทหารนี้ก็เกือบสองอาทิตย์เข้าไปแล้ว แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างที่หน้ากังวล การทำงานกับไท้สือนั้นก็ไม่ยากอย่างที่คิดไว้ เธอกลับรู้สึกว่านับวันเธอจะเริ่มเป็นห่วงชายหนุ่มมากขึ้น อย่างตอนนี้ไท้สือพากองทหารส่วนหนึ่งไปเพื่อสำรวจภูมิประเทศ เพื่อที่จะวางแผนการรบ หากต้องเปิดศึกกับแคว้นเหยาจริง ยิ่งบางวันเธอแทบไม่ได้เจอไท้สือเลยเพราะชายหนุ่มเหมือนจะมีงานตลอดเวลา......
                โอ๊ย! ซี๊ดดดด ทำไมปวดท้องจัง โอ๊ยยยยหญิงสาวยกมือขึ้นกุมท้องจนตัวงอ
                ตายล่ะ วันนี้วันที่เท่าไหร่เนี่ย ลืมไปเลยที่แท้เธอก็ปวดท้องประจำเดือนนี่เอง แล้วเธอจะทำยังไงดีละเนี่ยยุคโบราณก็ไม่มีผ้าอนามัยซะด้วย จะไปถามจางเป่าหรือก็อายเอายังไงดีหว่า

                นึกได้แล้ว! ไปถามท่านแม่ดีกว่า แล้วเราจะออกไปยังไงล่ะเนี่ย แถมยังนายสองคนที่หน้ากระโจมนี่อีก” 
                ข้างนอกมีใครอยู่บ้างเข้ามานี่ซิหลังจากกล่าวจบ ผู้ช่วยอาลักษณ์หนึ่งในสองคนก็ก้าวเข้ามาในกระโจม แล้วทำความเคารพ

                มีอะไรให้ข้าน้อยรับใช้ขอรับ

                ชางไห่ รองหัวหน้าหน่วยล่าสังหารยามนี้ได้รับคำสั่งให้มาติดตามนางที่ไท้สือให้ความสำคัญยิ่ง เขามีหน้าที่คือดูแลและปกป้องนางด้วยชีวิต หลังจากที่ได้มาเป็นผู้ติดตามได้ซักพักพร้อมกับ หลิวปัง หนึ่งในหน่วยล่าสังหาร ทั้งสองก็ลงความเห็นว่า สมควรแล้วที่ไท้สือจะให้ความสำคัญต่อนาง นางเป็นหญิงที่มีใจเด็ดเดี่ยวมีฝีมือ และเป็นหญิงที่อ่อนโยนในคราเดียวกัน วันที่หญิงสาวต่อสู้อยู่กับกลุ่มมือสังหารเขาได้รับคำสั่งให้ซุ่มอยู่ด้านนอก
                และได้เห็นฝีมือของนาง เขาสังเกตุได้ว่านางไม่ได้ฆ่ามือสังหารเพียงแต่ทำให้บาดเจ็บจนลุกไม่ขึ้นเท่านั้น นั่นจึงเป็นการแสดงให้เห็นว่านางมีฝีมือมากเพียงไร เพราะการฆ่านั้นง่ายกว่าการยั้งมือเป็นอย่างมาก

                ข้าอยากได้อาหารซักชุด รบกวนท่านไปยกมาให้ข้าทีได้หรือไม่ พอดีข้ารู้สึกป่วดท้องเหมือนจะไม่ได้กินข้าวเช้า”  

                ได้ขอรับ ข้าจะไปยกอาหารมาให้ ท่านจางซันต้องการอะไรเพิ่มหรือเปล่าขอรับ หรือจะให้ข้าตามหมอมาตรวจดูอาการของท่านดี ชางไห่ กล่าวด้วยน้ำเสียงห่วงใย จนเธอรู้สึกละอาย คงไม่เป็นไรหรอกมั้งไปแค่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว 
                ไม่เป็นไรหรอก ข้าแค่ไม่ได้กินข้าวเฉยๆหน่ะ ท่านรีบไปเถอะข้ารู้สึกหิวมากเลยพอเธอกล่าวจบชางไห่ก็เดินดุ่มๆไปที่ฝ่ายเสบียง
                นี่เจ้า! ข้างนอกน่ะช่วยตามหลิวปังให้ข้าหน่อยสิ้นเสียงของเธอยังไม่ทันอึดใจ หลิวปังก็เดินเข้ามารับคำสั่ง 
                มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือขอรับ”  

                ไม่มีอะไรมากหรอกเมื่อกี้ข้าให้ชางไห่ไปที่ฝ่ายเสบียงขอปันอาหารมาให้ข้า พอดีข้ารู้สึกปวดท้องน่ะ ข้าอยากให้เจ้าช่วยไปขอยาที่หมอหลวงให้ข้าหน่อย

                หญิงสาวกล่าวจบก็ทำหน้าซีดเซียว ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงที่หญิงสาวปวดท้องอยู่เพียงแต่มันคนละต้นเหตุเท่านั้น ด้วยความเป็นห่วงหลิวปังก็เสนอให้ตามหมอหลวงมาดูอาการของหญิงสาว แต่ถูกเธอคัดค้านไว้
                ข้าไม่เป็นไรหรอกท่านรีบไปเอายาให้ข้าที

                หลังจากได้รับคำสั่งหลิวปังก็ออกจากกระโจมเพื่อไปทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด แต่ก็ยังไม่ลืมสั่งทหารยามที่หน้ากระโจมให้คอยดูแลท่านอาลักษณ์ที่อยู่ในกระโจมให้ดี ทหารที่เฝ้ากระโจมได้รับคำสั่งจากมือหนึ่งของหน่วยล่าสังหาร ก็ให้รู้สึกว่าท่านอาลักษณ์ที่อยู่ในกระโจมมีความสำคัญมากกว่าที่คิดเสียแล้ว แม้แต่ท่านรองหัวหน้าหน่วยล่าสังหาร และมือหนึ่งของหน่วยยังต้องมาดูแลด้วยตนเองเลยทีเดียว....
                เธอรออยู่ซักพักก็ออกมาจากกระโจมทหารที่เฝ้ากระโจมพอเห็นเธอออกมาก็กล่าวตามคำสั่งของชางไห่ ว่าให้เธออยู่แต่ในกระโจมจนกว่าชางไห่และหลิวปังจะกลับมา
                ข้าแค่จะออกไปเดินเล่น เจ้าอย่าห้ามข้าเลยข้ารู้สึกอบอ้าวเล็กน้อย เจ้าเฝ้าอยู่ที่นี่แหละถ้าหลิวปัง และชางไห่กลับมาก็เดินไปตามข้าก็แล้วกันข้าจะไปเดินเล่นทางด้านโน้นทหารไม่กล้าเอ่ยปากทัดทานอีกเพราะกลัวถูกลงโทษ หารู้ไม่ว่าเหตุการณ์หลังจากนี้ไปจะทำให้เขาจำไปจนวันตายเลยทีเดียว......

                และวันนี้ก็เป็นวันที่โชคดีอีกหนึ่งวัน เนื่องจากวันนี้เฟยจิ้งติดตามไท้สือไปสังเกตุการณ์ด้วยจึงมีแต่รองเสนาธิการ ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะสามารถคุยได้ เพราะเวลาที่เธอมาขออนุญาตเฟยจิ้งออกไปข้างนอกทีไรต้องเสียน้ำลายยกเหตุผลมาอ้างลำบาก

ยิ่งกว่าตอนบุกเดี่ยวไปช่วยจางเป่าที่หุบเข้ามรณะเสียอีก และแล้วเธอก็ได้ใบผ่านทางมาอย่างง่ายดาย โฮะโฮะโฮะ ให้รู้ซะบ้างว่าใครไปละเน้อ.....
                ท่านแม่ขา ข้ามาเยี่ยมคะท่านแม่อยู่ที่ไหนคะเสียงที่ตะโกนไปก่อนตัวทำให้แม่เฒ่าจางต้องออกจากห้องมาดู เพื่อให้แน่ใจว่าหูของเธอไม่ฝาด
                ตายแล้วลูกซัน นี่เจ้าออกมาได้อย่างไร แม่ได้ข่าวว่าเขาไม่ให้ออกมาไม่ใช่หรือ
                ไม่ถึงกับไม่ให้ออกมาหรอกค่ะ เพียงแต่ว่ายุ่งยากยิ่งกว่าเดิมก็เท่านั้น

                หญิงสาวอธิบายพร้อมกับเดินไปหยิบขนมที่แม่เฒ่าจางทำไว้มากินไปพลางๆ 

                ท่านแม่คะข้ามีเรื่องอยากถามค่ะ เอ่อคือว่าคือหญิงสาวก็ป้องมือไปที่หูแม่เฒ่าจางแล้วเอ่ยออกมาอีกสองสามประโยค ทำให้แม่เฒ่าจางที่ฟังอยู่หัวเราะออกมา

                อ้อเรื่องนี้เอง เจ้าถึงต้องรีบออกมาพบแม่ น่าตีจริงเด็กคนนี้  มา.. มา.. แม่จะทำให้ดู

                หลังจากอธิบายวิธีทำผ้าอนามัยฉบับจีนโบราณเสร็จเรียบร้อย เธอก็อยู่กินข้าวกลางวันกับมารดาสองคน เพราะวันนี้ผู้เฒ่าจางพาม้าไปกินหญ้าอาจกลับตอนบ่ายๆซึ่งก็คงไม่เจอกับนาง เพราะว่านางจะต้องรีบกลับเนื่องจากเป็นห่วงว่า ป่านนี้ชางไห่และหลิวปังคงตามหาเธอแย่แล้ว หญิงสาวหารู้ไม่ว่าไม่ใช่แค่ชางไห่กับหลิวปังเท่านั้นทหารทั้งกองทัพกำลังตามหาเธออยู่เพราะวันนี้ไท้สือได้เดินทางมาถึงเร็วกว่ากำหนด และเขาก็ไม่เห็นนกน้อยของเขาที่กระโจมอีกด้วย ความวุ่นวายอย่างน่าหวาดเสียวจึงเกิดขึ้น....
                เอ๋! เกิดอะไรขึ้นทำไมที่ค่ายดูวุ่นวายจัง” 
                นั่นไง! ท่านจางซันมาโน่นแล้ว ท่านจางซันกลับมาแล้ว

                เสียงตะโกนดังไปเป็นทอดๆ เสมือนต้อนรับวีรบุรุษ  ทำให้เธอรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดี จนอยากจะชักม้ากลับไปอยู่กับมารดาที่บ้านจริงๆ  
                เจ้าไปไหนมา

                เสียงเย็นของไท้สือทำให้เธอที่กำลังลงจากหลังม้าต้องสะดุ้ง แล้วจึงหันไปสบตากับไท้สือที่ดูจะน่ากลัวเป็นพิเศษวันนี้ หลังจากที่ทำความเคารพแล้วจึงได้เอ่ยขึ้น
                กระหม่อมกลับบ้านไปเยี่ยมมารดามาพะยะค่ะ กระหม่อมได้ขออนุญาติท่านรองเสนาธิการแล้วปลายเสียงยังไม่วายเถียงด้วยความเคยชิน
                ใช่! แต่ที่ข้าจำได้ก็คือข้าได้สั่งให้เจ้ามีชางไห่และหลิวปังคอยติดตามไปด้วยทุกแห่งไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้ทำไมข้าไม่เห็นเขาทั้งสองความจริงแล้วไท้สือได้รู้ความเคลื่อนไหวของนางจากชางไห่และหลิวปังเรียบร้อยแล้วแต่ก็ยังอยากฟังเรื่องราวจากปากของนางอีกครั้ง
                ตอนแรกกระหม่อมรู้สึกหิว ก็เลยสั่งให้ชางไห่ไปขอปันเสบียงจากฝ่ายเสบียงพะย่ะค่ะ เพราะกระหม่อมยังไม่ได้ทานอาหารเช้า ต่อมากระหม่อมรู้สึกปวดท้องก็เลยให้หลิวปังไปหาท่านหมอหลวงเพื่อขอยาพะย่ะค่ะ แต่แล้วกระหม่อมกลับนึกได้ว่าวันนี้กระหม่อมได้นัดมารดาของกระหม่อมไว้ว่าจะไปเยี่ยม พอนึกได้ก็เลยรีบไปพะยะค่ะ กระหม่อมหวังว่าจะกลับมาโดยไวชางไห่กับหลิวปังจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมาก พะย่ะค่ะ” 
                ไท้สือไม่รู้ว่าจะโกรธหรือหัวเราะดี  เพราะเมื่อเขากลับมาถึงค่ายแล้วพบแต่ชางไห่และหลิวปังที่กำลังสั่งให้ทหารค้นหาตัวนางอยู่ หัวใจเขาพลันเต้นระรัวเมื่อคิดว่าจะต้องสูญเสียนางไป   
                เขารู้สึกเจ็บปวด และความรู้สึกเจ็บปวดนี้เองทำให้เขารู้ตัวว่าเขาหลงรักนางเข้าเสียแล้ว และเขาก็ต้องไม่มีวันสูญเสียนางไปอย่างเด็ดขาด.....

                เจ้ากลับไปที่กระโจมของข้าได้แล้ว

                หลังจากออกคำสั่งเสร็จก็ทำถ้าเดินจากไป แต่เพียงก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงเรียก  

                ฝ่าบาทพะย่ะค่ะ พระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นชางไห่กับหลิวปัง หรือไม่พะย่ะค่ะ

                หากเป็นผู้อื่นคงถูกประหารไปแล้วแต่นี่เป็นนาง นางในดวงใจของเขาจึงได้แต่หันไปตอบคำถามของนาง (มีแววว่าจะกลัวเมียแว้ว)
                ที่เธอต้องถามไท้สือเช่นนั้นก็เพราะว่าเธอยืนคุยอยู่กับไท้สือตั้งนานแล้วเธอยังไม่เห็นแฝดจำเป็นของเธอเลย ขนาดไท้สือยังรู้ว่าเธอกลับมาแล้ว แล้วทำไมสองคนนั่นที่ทำตัวติดกับเธออย่างกับปาท่องโก๋ถึงยังไม่มาให้เธอเห็นเสียที
                ข้ากำลังไปตัดสินโทษของมันอยู่เจ้าจะไปด้วยไหมล่ะ”  
                ตัดสินโทษ! เรื่องอะไรพะย่ะค่ะ ทั้งคู่ทำความผิดอะไรหรือ

                ไท้สือไม่ตอบกลับเดินนำไปจนถึงลานกว้างกลางค่าย ซึ่งปรกติเอาไว้ใช้ฝึกทหาร วันนี้กลับมีทหารยืนล้อมอะไรสักอย่างอยู่ตรงกลาง จนกระทั่งเธอและไท้สือเดินไปถึงเหล่าทหารก็แหวกทางให้เข้าไป พอเธอก้าวเข้าไปก็เห็นชางไห่กับหลิวปังถูกมัดเหมือนข้าวต้มมัดอยู่ตรงกลางลาน และยังมีนายทหารที่เธอจำได้ว่ายืนเฝ้าอยู่หน้ากระโจมตอนที่เธอออกไป แถมยังมีท่านรองเสนาธิการทหารอยู่ด้วย ทั้งห้าคนถูกมัดเรียงกันเป็นแถวหน้ากระดานเหมือนกับรอการตัดสินอะไรสักอย่าง เธอเห็นนายทหารทั้งสองกับท่านรองเสนา หน้าซีดเป็นไก่ต้มทีเดียว แต่กับชางไห่และหลิวปังกลับไม่มีสีหน้าใดๆให้เห็น
                ฝ่าบาทจะทรงทำอะไรน่ะพะย่ะค่ะเธอถึงกับเอื้อมมือไปกระตุกชายชุดทรงของไท้สือเลยทีเดียวด้วยความตกใจ
                ข้าเพียงแค่จะสั่งประหารพวกมันเท่านั้น” ไท้สือกล่าวราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ เหมือนฝนตกแล้วฟ้าร้องประมาณนั้น
                ฝ่าบาทจะประหารพวกเขาทำไมพะย่ะค่ะ พวกเขาทำอะไรผิดหรือ กระหม่อมไม่เข้าใจก็เธอไม่เข้าใจจริงๆนั่นแหละ   เธอออกไปนอกค่ายยังไม่ถึงชั่วยามด้วยซ้ำ (1 ชั่วยามเท่ากับสองชั่วโมงค่ะ)
                พวกมันละเลยหน้าที่ และขัดคำสั่งของข้า ข้าสั่งให้พวกมันติดตามเจ้า แต่พวกมันกลับไม่ทำตามคำสั่ง ปล่อยให้เจ้าออกนอกค่ายไปโดยไม่มีพวกมัน แค่นี้ก็มีโทษตายได้แล้ว ส่วนพวกที่เหลือก็ละเลยหน้าที่ เจ้ารองเสนาให้เจ้าออกจากค่ายโดยไม่ได้รับอนุญาติจากข้า มันก็สมควรตายด้วย
                แต่กระหม่อมไม่ได้เป็นคนสำคัญอะไร แค่ออกไปนอกค่ายก็ไม่น่าจะต้องถึงกับประหารผู้ที่ไม่รู้เรื่อง
                มันไม่เกี่ยวว่าจะสำคัญหรือไม่ แต่พวกมันขัดคำสั่งของข้าจึงจะต้องประหาร ทหาร!เตรียมการประหารได้

                เสียงของไท้สือตวาดดังก้อง จนทำให้ทั้งห้าสะดุ้งเฮือก ซันนี่เห็นทหารที่มาใหม่ห้านาย มายืนตรงหน้าพวกของชางไห่แถมถือดาบใหญ่ประกายวาววับ แต่ยังไม่ทันได้ประหารก็เกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน หญิงสาวทนเห็นทั้งห้าโดนประหารเพราะนางไม่ได้ จึงพุ่งตัวเข้าไปขัดขวางการประหารเอาไว้   
                หากพระองค์จะประหารก็ขอให้ประหารกระหม่อมคนเดียว เพราะกระหม่อมฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ที่ไม่นำทั้งสองคนนี้ไปด้วย  และยังเป็นผู้ที่โน้มน้าวใจของท่านรองเสนาและทหารทั้งสองคนให้ยอมปล่อยกระหม่อมไป ความผิดนี้กระหม่อมจะขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวพะย่ะค่ะ” 
                เจ้าถอยออกมาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน

                เสียงของไท้สือเยียบเย็นยิ่งนักทำให้เฟยจิ้งที่ยืนอยู่ข้างๆ ต้องทำหน้าที่ไปเจรจากับหญิงสาวแทน  
                จางซันเจ้าออกมาเถอะ ไม่อย่างนั้นแทนที่เจ้าจะช่วยพวกนั้นได้อาจทำให้พวกนั้นโดนประหารเร็วขึ้นก็ได้นะแม่นางน้อยเจ้ารีบออกมาเถอะ หากเจ้ายังออกโรงปกป้องเจ้าพวกนี้อยู่ล่ะก็ฝ่าบาทได้โมโหหึงจนตายแน่ แล้วเจ้าพวกนี้จะไม่ได้ตายดีแน่ เฟยจิ้งคิดในใจ
                ไม่! ข้าไม่ยอมให้คนพวกนี้ตายเพราะข้าแน่ ท่านเสนาท่านช่วยทูลขอพระราชทานอภัยให้กับพวกเขาแทนข้าทีตายหล่ะแม่นางน้อยอย่ามาทำตาออดอ้อนใส่ข้าสิ ป้าอ๋องมองมาทางนี้แล้ว ตาย ตาย ข้าตายแน่  ดูพระเนตรสิลุกเรืองเชียว 
                จางซันทำไม่เจ้าไม่ไปคุกเข่าขอร้องพระองค์เองล่ะ ถ้าเป็นเจ้าขอร้องพระองค์เองล่ะก็พระองค์จะต้องอภัยโทษให้แน่เธอฟังเฟยจิ้งกล่าวเป็นนัย ทำให้เธอรู้ว่าเฟยจิ้งเองก็ต้องรู้ว่าเธอเป็นหญิง เอาล่ะแต่เธอจะทำเป็นไม่รู้ถึงคำพูดแฝงนัยนี้ไปก่อน ตอนนี้เธอต้องละศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตอันบริสุทธิ์ของคนทั้งห้าก่อน เธอจึงเดินไปคุกเข่าต่อหน้าไท้สือ และพยายามใช้วิธีเดียวกันกับตอนที่ขอรถจากพี่ชายคนโต นั่นคือกลยุทดวงตาสยบความคิด!  

                ฝ่าบาทพะย่ะค่ะ ขอได้โปรดละเว้นพวกเขาเถอะพะย่ะค่ะ ถ้าจะลงโทษก็ขอให้ลงโทษกระหม่อมเพียงผู้เดียว มิเช่นนั้นกระหม่อมคงต้องรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต ที่ทำให้ผู้อื่นต้องถูกประหารเช่นนี้

                ระหว่างที่พูดก็ไม่ได้ดัดเสียงแต่อย่างใด แถมพูดด้วยน้ำเสียงแห่งความเสียใจจอย่างสุดซึ้ง แล้วยังนัยน์ตาแววหวานนี้อีก มันช่างโดนใจเขายิ่งนัก จนเขาแทบจะอยากไปกอดปลอบใจนาง ให้นางได้หายกังวลใจ   
                เอาล่ะ! เมื่อเจ้าขอร้องข้าจะละเว้นโทษตายของพวกมัน แต่โทษเป็นเว้นไม่ได้ ไท้สือกล่าวด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ เพราะรู้สึกหวั่นไหวกับสายตาออดอ้อนของนาง (แน่ล่ะแม้แต่ท่านยมยังแพ้เลย อิอิ)
                ส่วนเจ้าข้าจะกลับไปคิดดูก่อนว่าจะลงโทษเจ้าอย่างไรดีหญิงสาวหน้าแดงกับคำพูดอันคลุมเครือนั้นเพราะสังเกตุตอนที่ไท้สือพูด เขากลับทำดวงตาพราวระยับเหมือนกับกำลังคิดอะไรไม่ดีกับเธออยู่ 
                เหตุการณ์ระทึกนี้จบลงที่ไม่มีใครถูกประหารจะมีก็แต่ทั้งห้า ได้โทษที่สถานเบาที่สุดก็คือต้องไปถอนหญ้าให้หมดทั่วบริเวณค่าย ตอนแรกที่เธอได้ฟังก็รู้สึกโล่งใจแค่การถอนหญ้าคงไม่ทำให้ใครตายได้และเธอก็หมายใจว่าถ้าว่างเธอจะไปช่วยแฝดจำเป็นของเธอทั้งสองถอนหญ้าด้วย
                แต่แล้วหญิงสาวก็คิดผิด หลังจากไม่ฟังคำทัดทานของทั้งห้าแล้ว เธอก็มาช่วยพวกเขาทั้งหมดถอนหญ้า โดยมีทหารติดตามชุดใหม่มาด้วยเนื่องจากว่าตอนนี้แฝดจำเป็นของเธอโดนลงโทษอยู่ เธอไม่คิดเลยว่าแถบชายแดนจะร้อนได้เหมือนทะเลทรายขนาดนี้ แล้วแถมรอบๆค่ายยังมีหญ้าขึ้นเต็มไปหมด เธอลืมคิดไปว่าไท้สือได้ขนกองทัพใหญ่มาด้วย บริเวณค่ายจึงได้กินวงกว้างซะขนาดนี้ โอ้วพระเจ้าจอร์จฉันจะตายก่อนไหมเนี่ย......

 

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


มาตามคำเรียกร้อง  โย้วววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

4,581 ความคิดเห็น

  1. #4553 ` วังเวอเวย์ [?] (@zosoindy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 19:48
    อยากจะกรี๊ดดดด น่ารัก
    #4553
    0
  2. #1544 oVaSaBio (@225ploy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2552 / 20:04

    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด


    ได้ใจมากกกกกค่ะ

    กรี้ดดดดดดดดดดดดด

    หล่อ หลอ่ หล่อ สวย สวย สวย

    #1544
    0
  3. #1543 หลับซาบาย (@cakemty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2551 / 19:00
    นางเอกมีน้ำใจสุดๆ ระวังดำเน่อ...

    #1543
    0
  4. #1542 kanyanee (@kanyanee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 17:12
    อ่านว่า กันละยานี แปลว่า กุลสตรี เขียนว่า กัลยาณี หุ หุ ภาษาไทยคำละวัน ^o^

    น่าจะลองเขียนนะ เดี๋ยวก็ทราบเองแหละ พอได้รับคำเตือน 555555 ไม่ลองไม่รู้

    จากประสบการณ์ ตะลุยอ่านเป็นร้อยเรื่องจาก เว็ปนี้ ยังมีแรงกว่านี้เยอะๆแยะ ติดเรท x ด้วยซำ
    #1542
    0
  5. #1541 Mclean (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 13:17
    waiting for next chapter na ka ^-^
    #1541
    0
  6. #1540 kanyanee (@kanyanee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 11:03
    สงสัยแฝดจำเป็นโดยทำโทษหนักเสียแล้วละ ชันนี่
    #1540
    0
  7. #1539 กอญ่า (@korya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 01:02

    ยังคงตามติด เป็นเพื่อนคนอัพ

    #1539
    0
  8. #1538 nui (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 00:58
    อัพอย่างด่วนเจ้าค่า
    #1538
    0
  9. #1537 Mijik๐~S๐ra (@meawmon1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 00:33

    อัพต่อไวๆนะคะหนุกมาก 
    ไม่ไหวแล้วขอตัวไปนอนก่อน 
    เดียวพรุ่งนี้จะเข้ามาดูใหม่ค่า
    #1537
    0
  10. #1536 กอญ่า (@korya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2551 / 23:53
    ตามติด
    #1536
    0
  11. #1535 ผลัม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2551 / 23:31
    เฟยจิ้งหล่อโค-ตะ-ระเลยย

    อยากได้มาอิงแอบแนบชิด

    แบบนี้สักคน อิอิเอิ๊กกกก..
    #1535
    0