​ อำนาจรั (ก) ษ์ #รักษ์เพชร

ตอนที่ 1 : บทนำ อำนาจรั(ก)ษ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    20 ม.ค. 63

อำนาจรั (ก) ษ์ #รักษ์เพชร


 

บทนำ


 

“หน้าที่ของการงานคือศัตรู แต่หน้าที่ของหัวใจเป็นของกันและกัน”

สองนักการเมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมาในสภา แต่พอถอดหัวโขนออกมาเขาทั้งคู่ก็คือคนรัก


 

ในวันที่สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเป็นเครื่องการันตีให้กับ ‘เผ่าเพชร’ ว่าสำเร็จในหน้าที่ของการเป็นนักศึกษาอย่างดีเยี่ยม ทั้งการเรียน กิจกรรม รวมถึง ‘ความรัก’ แม้ว่าความรักของเขาจะไม่เคยถูกเปิดเผยให้คนอื่นรู้เลยก็ตาม


 

ด้วยเกียรตินิยมและตำแหน่งที่พ่วงมาจากการทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นประธานสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัย ประธานค่ายอาสา หรือแม้แต่หัวหอกของการทำกิจกรรมระดับต่างมหาวิทยาลัย เรื่องการจัดสรรคน การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร เผ่าเพชรจัดการทุกอย่างได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้เขาเป็นที่ต้องการของหน่วยงานทั้งในและต่างประเทศ แต่สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นก็คือ ‘การพลิกประวัติศาสตร์ของการเมือง’ ด้วยการก้าวเข้ามาเป็นนายกที่อายุน้อยที่สุด แม้ว่าในประเทศนี้จะไม่ค่อยยอมรับเด็กรุ่นใหม่ขึ้นมาทำตำแหน่งใหญ่ๆ ก็ตาม ทำให้เผ่าเพชรเลือกที่จะเข้ามาทำงานในพรรคการเมืองที่มีอุดมการณ์ตรงกับเขามากที่สุดเพื่อเก็บประสบการณ์ แม้ว่าผลตอบแทนจะไม่เยอะเท่าบริษัทหรือหน่วยงานที่ยื่นตำแหน่งให้เขาก่อนหน้านี้


 

‘รักษ์’ ผู้ชายที่ขึ้นชื่อในเรื่องความเจ้าเล่ห์ พร้อมที่จะทุบทุกอย่างที่ขัดต่อความต้องการของเขาแม้ว่าสิ่งนั้นจะเคยสำคัญมากก็ตาม เพราะคติที่ว่า ‘ไม่ควรรักษาอะไรถ้าสิ่งนั้นไม่ได้อยู่กับเราไปตลอดชีวิต’ และพร้อมที่จะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวในสายตาของคนอื่นถ้าในสายตาของเขามองว่าสมควรและถูกต้อง รักษ์ไม่ได้เก่งกาจหรือมีชื่อเสียงในเรื่องของวิชาการ แต่ถ้าในเรื่องของกระแส เขาไม่เคยตกเทรนเลยแม้แต่วันเดียว เพราะเขาเป็นถึงทายาทของอดีตลูกชายนักการเมืองดังที่เป็นที่นิยมของประชาชนภายในประเทศ และแน่นอนว่าเมื่อจบมาอาชีพที่หนีไม่พ้นของเขาก็คือ ‘นักการเมือง’ ในสังกัดพรรคการเมืองใหญ่ระดับประเทศที่ไม่มีอุดมการณ์หลักแต่เน้นไปตามกระแสของสังคม


 

และแน่นอนว่าทั้งรักษ์และเผ่าเพชรดูเหมือนจะมีลักษณะนิสัยตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาสองคนสามารถเข้ากันได้ก็คือ..


 

“ไอ้รักษ์กูเจ็บ!” เผ่าเพชรร้องออกมาเสียงดังเมื่อรักษ์ถาโถมแรงทั้งหมดใส่เข้ามาในตัวของเขาอย่างไม่ยั้งแม้ว่าก่อนหน้าจะตกลงกันแล้วว่าจะไม่เอาแต่ใจตัวเอง


 

“เจ็บก็ร้อง” รักษ์ยังคงเอาแต่ใจตัวเองตักตวงความหวานจากตัวของเผ่าเพชรที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขา เขารู้ว่าเผ่าเพชรเจ็บแต่..เขามีความสุขและเขาก็รู้ว่าความเจ็บของเผ่าเพชรมันมีความสุขอยู่ในนั้น เพราะแววตาของเผ่าเพชรบอกทุกอย่าง แม้ว่าปากจะต่อต้านก็ตาม


 

“ไอ้รักษ์..อุ๊บ!” รักษ์ตัดสินใจสงบศึกด้วยการก้มลงไปประกบริมฝีปากเพื่อไม่ให้เผ่าเพชรส่งเสียงออกมาได้ในช่วงที่ทำกิจกรรม รักษ์เองก็ไม่ได้ใจร้ายที่จะให้เผ่าเพชรทำให้เขามีความสุขอยู่ฝ่ายเดียว


 

“กูเสร็จแล้ว ต่อจากนี้กูจะทำให้มึงมีความสุขมากกว่าเจ็บนะไอ้เพชร” รักษ์ก้มลงประทับริมฝีปากบนหน้าผากของเผ่าเพชรหลังจากที่เขาได้สิ่งที่ต้องการเป็นที่เรียบร้อย แต่สายตาที่รักษ์มองเพชรนั้นมันไม่ได้สื่อความหมายอย่างที่ปากพูดแม้แต่นิดเดียว


 

“มึงมันไว้ใจไม่ได้” เผ่าเพชรมองหน้ารักษ์อย่างรู้ทัน เพราะเขานั้นเป็นคนเดียวที่รู้นิสัยทุกอย่างของรักษ์ดี เพราะทั้งคู่คือ ‘แฟน’ ที่คบกันมาตั้งแต่ช่วงมัธยมปลายจนกระทั่งถึงตอนนี้โดยที่ไม่มีใครรู้แม้แต่คนเดียว เพราะความรักของทั้งคู่มันคือความลับ


 

“เปลี่ยนใจได้นะ”


 

“ถ้าหมายถึงเรื่องงานกูไม่เปลี่ยนใจ” เผ่าเพชรมองแผ่นหลังอันเปลือยเปล่าของรักษ์ที่นั่งสูบบุหรี่อยู่ปลายเตียง


 

“อุดมการณ์ของมึงมันกินไม่ได้” รักษ์สูบบุหรี่เข้าเต็มปอดก่อนจะขยี้บุหรี่ที่ยังเหลืออยู่ทิ้งพร้อมกับหันหน้ามามองเผ่าเพชรที่นอนอยู่บนเตียง


 

“นั่นก็เรื่องของกูเหมือนกัน” รักษ์ยักไหล่กับคำพูดของเผ่าเพชรเหมือนไม่สนใจแต่ลึกๆ แล้วเขาอยากให้เผ่าเพชรทำงานในวงการอื่นมากกว่าวงการนี้ที่เขาคลุกคลีมาตั้งแต่เกิด เขารู้ว่ามันไม่ได้ขาวสะอาดแต่ก็ไม่ได้ดำสนิท มันเป็นสีเทาและคนที่อยู่รอดก็คือคนอย่างเขามากกว่าคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนเสมอเหมือนอย่างเผ่าเพชร อุดมการณ์ที่เผ่าเพชรยึดถือมันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ในวงการของการเมือง โดยเฉพาะถ้าจะก้าวเข้าไปในตำแหน่งระดับประเทศเหมือนที่เผ่าเพชรฝัน


 

“ถ้ากูบอกว่าเป็นห่วง?”


 

“กูก็รับฟัง..แต่ไม่ทำตาม” รักษ์ส่ายหน้าให้กับความดื้อรั้นของเผ่าเพชรที่ตอนนี้พลิกตัวหนีไปทางอื่นเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขา ท่าทางแบบนี้ของเผ่าเพชรรักษ์รู้ได้ในทันทีว่าเผ่าเพชรเริ่มหงุดหงิด


 

“ถ้าวันหนึ่งอุดมการณ์ของมึงมันทับเส้นทางของกู ก็ช่วยแยกแยะว่ามันเป็นเรื่องงานไม่ใช่เรื่องส่วนตัว”


 

“กูรู้ตั้งแต่วันที่กูตัดสินใจคบกับมึง” แม้ว่าจะไม่ได้สบตากันระหว่างพูดแต่รักษ์เองรับรู้ได้ว่าเผ่าเพชรเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังจะสื่อ และน่าจะเข้าใจดีตั้งแต่ที่ทั้งคู่ตัดสินใจเลื่อนสถานะขึ้นมาเป็นมากกว่าเพื่อน “ไอ้รักษ์มึงจำคำกูไว้นะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตกูไม่ใช่จุดอ่อนของมึง และมึงก็ไม่ใช่จุดอ่อนของกู”


 

“......”


 

“นอนเถอะ พรุ่งนี้กูออกต่างจังหวัดกับพี่ในพรรค”


 

“ไอ้เพชร”


 

“ว่า?”


 

“การเลือกตั้งที่จะถึงกูถูกวางตัวเป็นสส.บัญชีรายชื่อ” เผ่าเพชรเงียบไปหลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่รักษ์พูดก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา


 

“กูเอง..ก็ถูกวางตัวให้เป็นสส.เขตในกรุงเทพฯ แต่ทำใจไว้แล้วล่ะว่าคงสู้คนในพื้นที่เดิมไม่ได้”


 

“เหลืออีกเกือบปีกว่าจะเลือกตั้ง มึงไปทำคะแนนในส่วนของมึงเถอะ อันนี้กูบอกในฐานะแฟนมึง”


 

“อืม กูก็ขอให้คะแนนถึงลำดับของมึง” รักษ์ยิ้มมุมปากก่อนจะทิ้งตัวลงนอนสวมกอดเผ่าเพชรจากด้านหลังก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างๆ หูของเผ่าเพชรเบาๆ


 

“เจอกันในสภานะครับ..ฝ่ายค้าน”


 

“......!” แม้ว่าจะเหลืออีกหลายเดือนกว่าจะถึงการเลือกตั้ง แต่รักษ์ค่อนข้างมั่นใจว่าพรรคใหญ่ของเขาจะชนะการเลือกตั้งและได้เข้าไปเป็นฝ่ายรัฐบาลแน่นอน โอกาสมันค่อนข้างสูงกว่าพรรคของเผ่าเพชรที่พึ่งก่อตั้งมาไม่กี่ปีแม้ว่าภาพลักษณ์จะดูเป็นนักการเมืองรุ่นใหม่ก็ตาม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 มกราคม 2563 / 20:09

    เอาเด้อออออออ มาเด้ออออออออ
    #2
    0
  2. #1 nicha2003 (@nicha2003) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 01:33

    เดือดมากค่ะคุณ พ้มละอย่างชอบ55 รอติดตามต่อนะคะ///-//)
    #1
    0