เทียนมีมี่ เห็นใจข้าบ้าง - นิยาย เทียนมีมี่ เห็นใจข้าบ้าง : Dek-D.com - Writer
×

เทียนมีมี่ เห็นใจข้าบ้าง

ตระกูลล่มสลายข้าจึงเป็นคณิกา เป็นนางรำข้างถนน เป็นนักฆ่า แม้นอยากคู่ควรกับท่านแต่ข้าก็มิสามารถย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้

ยอดวิวรวม

457

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


457

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


7
จำนวนตอน : 18 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  13 มิ.ย. 65 / 15:20 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

" ข้าไม่ดื่ม..หากเจ้าไม่ป้อน... ป้อนข้านะ..."เขากล่าว บุรุษผู้นี้แปลกยิ่งยาม ตัวพ้นวัยเด็กแล้วเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์ยังทำตัวดั่งเด็กน้อยได้

" ป้อน...!" มีมี่มองมือตนที่ยกถ้วยชาจ่อถึงริมฝีปากเขาแต่ผู้นี้กลับไม่ยอมอ้าปากรับชา เพียงส่งสายตาแพรวพราวมองมา

" ป้อนข้าซิ " เสียงห้าวทุ้มนุ่มลึกนั้นกล่าว

" เจ้าคะ ข้ายินดีป้อนท่าน ..." นางกล่าวเสียงหวาน

หากยกชาส่งถึงปากท่านแล้วท่านไม่เรียกว่าป้อน ท่านผู้นี้คงไร้สามารถยิ่งกว่าเด็กแล้ว เช่นนั้นป้อนของท่านเข้าขั้นทารกกระมังนางจึงยกถ้วยน้ำชาเข้าปาก อมชานั้นไว้ คุกเข่าลงเบื้องหน้าสองมือทั้งจับบ่าทั้งสองข้างของเขาไว้ก่อนแนบริมฝีปากประกบปากผู้นั้นส่งมอบน้ำชาหอมกรุ่นนั้นเข้าสู่ปากเขา นั่นแหละเจ้าหมาป่าจึงยอมกลืนกิน

นางทำดั่งมารดาป้อนอาหารทารกน้อยเช่นนั้น แต่แตกต่างตรงที่เจ้าทารกหมาป่าหารู้คุณนางไม่ กลับทั้งบดเบียดขบกัดดูดดึงริมฝีปากนางและยังพยายามสอดแทรกไล่ปลายลิ้นเข้าปากนางยื้ดยุดฉุดดึงเล่นกับลิ้นนางไม่ยอมปลดปล่อยโดยง่าย กว่านางจะถอดถอนริมฝีปากหนีได้ให้ลำบากนัก

นางอมชาส่งป้อนเข้าปากเขาครั้งแล้วครั้งเล่าๆจนชาหมดไปครึ่งป้าน แต่ละครั้งนางต้องต่อสู้โรมรันพันตูกับริมฝีปากและปลายลิ้นที่คอยแต่บดเบียดแทรกซอนรุกไล่เข้ามาพัวพัน อีกทั้งเขี้ยวฟันเจ้าหมาป่า ฤ ก็พยายามขบกัดนางไปทั่วทั้งริมฝีปากปลายคางและลำคอ กว่าจะสะบัดผลักไสหลุดออกมาหายใจหายคอได้ก็ให้เหนื่อยหอบ

 

.................................

 

 

นางรำข้างถนนเช่นข้า ชีวิตข้าเลื่อนไหลไปตามกระแสแห่งโชคชะตา

โต้ลุย...สำหรับท่าน ข้าคือสิ่งใดจึงไยไม่อยู่ในสายตา 

อากาศธาตุ...สายลมเช่นนั้นหรือ...

 

 เห็นใจข้าบ้าง….ข้ารักท่าน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น