LOVE Love CEleb:รักเกินเก็บเซเลบจอมยุ่ง[TOPBOM Bigbang 2ne1]

ตอนที่ 8 : SEVEN :: Understand << เข้าใจ...? >>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ม.ค. 55





-- SEVEN --

Understand << เข้าใจ...? >>


 

Dara :

 

ฉันเข้าใจว่านายห่วงโบมี่ แต่ฉันไม่เข้าใจตัวเองที่รู้สึกเจ็บๆที่หัวใจ จนน้ำตาไหล แน่นอนว่าการง่วงนอนอะไรนั้นเป็นแค่ข้อแก้ตัว ฉันอยากหนีกลับบ้านแท้ๆ แต่เพราะนายบอกจะไปส่ง มันกลับเปลี่ยนใจฉันให้หยุดและรอนาย เจ็บใจจริงๆ ยัยดาร่า ยัยบื้อ

 

ฉันว่าซุปเธอมันเค็มๆ 

 

โกหก      ไม่เคยมีใครบอกเลย ใครได้กินก็บอกอร่อยหมด ฉันตั้งใจจะหยิบชามซุปมาลองชิม แต่กลับทำมันหกใส่ดราก้อนซะงั้น ฉันพยามแล้วที่จะเช็ดแต่ว่า...........

 

555 พอเถอะ      การจับมือของเค้าทำให้ฉันต้องเงยมองหน้าเค้า ฉันหลับตาลงเพราะมันเหมือนว่าเค้ากำลังจะ จะ.................     สติกลับมาอีกครั้ง ฉันพลักเค้าออกก่อนที่ปากเราจะชนกัน ดราก้อนเกาหัวและทำหน้างงๆ

 

ไม่ได้งั้นหรอ ขอโทษด้วยนะ

 

ฉันแค่อยากให้นายทำกับคนที่ชอบเท่านั้น ไม่ใช่ทำเพราะอารมณ์ชั่ววูบ     เค้ายิ่งทำหน้างงเข้าไปอีก

 

เธอคิดว่าฉันชอบใคร ห๊า!!”      ต้องให้ฉันพูดออกมางั้นหรอ ฉันเจ็บนะตาบ้า     ไม่เป็นไร ฉันขอโทษที่ทำให้เธอไม่พอใจ     เค้าลุกขึ้นจากโซฟา ด้วยสีหน้าที่ฉันก็ไม่รู้ว่าหมายความว่าไง

 

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ฉันแค่คิดว่าถ้านายชอบโบมี นายก็ควรจะเลิกทำตัวเสเพลกับผู้หญิงอื่นซะที     ฉันกำมือทั้งสองข้างไว้ข้างลำตัว และตะโกนออกไปเต็มเสียง นี่ฉันทำอะไรไปเนี้ย  ดราก้อนค่อยๆ เดินกลับมาหาฉันอีกครั้ง มือของเค้าวางลงที่หัวของฉัน

 

สาวน้อย เธอคิดว่าเธอเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นดีกว่าตัวเค้าเองงั้นหรอ มันน่าขำนะ

 

เลิกเรียกฉันว่าสาวน้อยซะที ฉันยี่สิบกว่าแล้วนะ     ฉันโมโหปนอายมาก

 

555 อย่าก้าวร้าวซิ มันไม่น่ารักนะ

 

ฉันจะกลับ ไม่ต้องไปส่งแล้ว     ดราก้อนกระชากแขนฉันอีก มันเป็นครั้งที่ 3 ของวันนี้แล้วนะ

 

ฉันจะบอกให้........ฉันไม่ได้ชอบโบมี แต่ที่คอยเป็นห่วงเพราะเราเป็นเพื่อนรักกัน

 

งั้นหรอ  -///- แล้วนายมาบอกฉันทำไมหล่ะ      ทำไมรู้สึกโล่งใจอย่างนี้นะ

 

ก็แค่พูดลอยๆ คนแถวนี้ได้เลิกเข้าใจผิดเสียที      ฉันอยากจะแสดงความดีใจออกไป แต่ถ้าทำอย่างนั้น เค้าต้องหาว่าฉันบ้าแน่เลย      รอก่อนหล่ะ เดี๋ยวจะไปส่ง      ความหวังนี้มันอะไรกันนะ ฉันจะชอบเค้ามากขึ้นได้มั้ยเนี้ย

 

Bomi :

 

ขอบใจที่มาส่ง ขับรถกลับบ้านดีๆหล่ะ     เทมมาส่งฉันถึงหน้าห้อง

 

ฉันยังไม่กลับซะหน่อย     อ้าว!!

 

และนายจะอยู่ทำไม เดี๋ยวฉันก็ไม่อยู่ห้องหรอกนะ

 

เข้ามหาลัย     O_O รู้ดีอีกแล้ว

 

เปล่า ไปหาดาร่า      แล้วค่อยไปมหาลัย

 

อาหะ     แล้วไงอีก รู้ว่าฉันก็ไม่อยู่ ยังจะมาอยู่ห้องฉันทำไมยะ

 

ไปทำธุระซิ เดี๋ยวก็ไปเข้าเรียนไม่ทัน

 

ฉันรอให้นายกลับไปก่อนไง     เทมไม่พูดอะไร แต่กลับเดินเข้าห้องไปเปิดทีวีนั่งดูที่โซฟา อะไรของเค้า ช่างเถอะ โทรตามดาร่าดีกว่า

 

(อา โบมี่ อยู่ไหนหน่ะ)

 

ฉันก็อยู่ห้องหน่ะซิ     แล้วจะให้อยู่ไหนได้     เข้ามหาลัย มั้ย ได้ไปพร้อมกัน

 

(จริงด้วย วันนี้มีเรียนนี่ ....ไปๆ อีก2 ชั่วโมงเจอกัน)      ปกติต้องเป็นดาร่าที่คอยจิกให้ฉันไปเรียน แถมดาร่ายังลืมตารางเรียนอีก ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ ว่าแล้วฉันก็เดินออกจากห้องตัวเอง ตรงไปยังห้องดาร่า ที่อยู่ชั้นเดียวกัน แต่กลับพบว่าเพื่อนสาวไม่อยู่ที่ห้อง สงสัยฉันจะคิดมากไป ดาร่าอาจจะออกไปธุระข้างนอกก็ได้

 

อยู่ดีๆ ก็เดินออกไป ไปไหนมาหล่ะ

 

ยุ่ง ทำไมฉันต้องคอยบอกนายด้วย     ฉันตอบเทมก่อนจะเดินเข้าห้องมาเตรียมตัวไปเรียน

 

ฉันรออยู่ที่ห้องนะ แต่งตัวเสร็จก็รีบมาหล่ะ

ดาร่าส่งข้อความมา คงกลับมาที่ห้องแล้ว

 

ฉันไปนะ นายจะอยู่นี่ก็ตามใจ เฝ้าห้องให้ด้วย      ฉันพูดกับเทมก่อนจะเดินออกจากห้อง

 

ฉันไปด้วย

 

เห้ย ฉันไปเรียน นายจะไปทำไม

 

ฉันก็มีเรียนหนิ     อะหรอนายก็มีเรียนวันนี้หรอ     ไปตามดาร่าดิ ได้ไปเรียนพร้อมกัน

 

รู้น่า ไม่ต้องมาสั่ง    :P

 

กิ้ง

คร๊าบผม      เสียงคุ้นๆ ทำเอาฉันต้องหันไปมองหน้ากับเทม     ดาร่าแต่งตัวอยู่ฉันเพิ่งมาส่ง     O__O  ฉันงงนิดหน่อยที่พบว่าคนที่มาเปิดประตูเป็นดราก้อน ฉันมองที่เทมอีก พยามหาคนอธิบาย แต่ก็ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาเลย ฉันพลักดราก้อนออกให้พ้นประตู แล้วเดินไปที่ห้องนอนดาร่าทันที

 

กรี๊ด....ด โบมี่ ฉันกำลังแต่งตัวนะ     ฉันเดินตรงไปทันที จับตัวดาร่าที่ใส่เพียงชุดชั้นในหมุนไปรอบๆ

 

ปลอดภัยมั้ย

 

จะบ้าหรอ ฉันปลอดภัยดี       ฟู่ฉันถอนหายใจเพราะโล่งใจแล้ว     ขอฉันแต่งตัวก่อนได้มั้ย โบมี่

 

ก็ได้ๆ    

 

ฉันเดินออกมาจิ้มนิ้วชี้ไปที่หน้าอกไอดราก้อน     เล่ามา ขออย่างละเอียด    ดราก้อนกำลังจะเปิดปากเล่า แต่ไอเจ้าตัวยุ่งเอามือปิดปากดราก้อนไว้อีก    

 

เธอจะไปยุ่งเรื่องของเค้าทำไม

 

ฉันเป็นห่วงเพื่อน ผิดตรงไหนยะ

 

ถ้างั้นดาร่าก็คงจะเล่าแล้ว ถ้าเค้าอยากให้รู้

 

แต่นี่ฉันคุยกะดราก้อนนะ นายนั้นแหละตัวยุ่ง

 

555

 

หัวเราะอะไรของนาย / หัวเราะอะไรวะ     ทำไมต้องมาพูดเหมือนฉัน

 

55..........5     ดราก้อนหัวเราะยาวเลยทีนี้     พวกนายตลกดี ฉันไปหล่ะ 55

 

อะไรของมัน     เทมหันมามองหน้าฉัน

 

         ‘ชิส์!’     ฉันจิ๊ปากใส่เพื่อนบ้า แล้วศึกเล็กๆ ก็จบลงก่อนที่เรา 3 คนจะต้องไปเรียน










--------------------------------------
WOW!!
ในที่สุดแกก็ยอมมาอัพไรเตอร์
ขอโทษด้วยนะคะที่ช้า
ก็ไรท์เตอร์หน่ะไปเที่ยวปลดปล่อยอารมณ์มา
แทมยังเมาอ้วกแตกข้ามวันกันเลยทีเดียว
(เด็กดี อายุยังน้อยๆ อย่างกินเหล้ากันนะคะ
ส่วนไรท์เตอร์เกิดมาก็แก่เลย ไม่มีตอนเด็ก 55)
เข้าเรื่อง.........
ขอบคุณที่คอยติดตามกันมา
ถ้าไม่มีรีดเดอร์ ก็คงไม่มีตอนต่อๆไป
รักเธอนะจ๊ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #47 P.J. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 00:52
    สู้ๆๆ เพื่อรีดเดอร์ทุกคน ya ya!!
    จะรีบมาอัพนะ
    จะงดเกเรกับรีดเดอร์
    ((พยามสุดฤทธิ์ กลัวโดนรีดเดอร์ทิ้ง))
    #47
    0
  2. #46 gusjung1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 23:43
    กำลังสนุกเลยค่ะ..ชอบ2คู่นี้มาก(แต่แอบชอบคู่จี-ดาร่าเยอะกว่า)แล้วมาอัพต่อไวไวน้ารอจ้า..
    #46
    0
  3. #45 hareluya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 21:48
    ขอบคุณไรเตอร์เหมือนกันค่ะที่เขียนนิยายๆสนุกๆให้อ่าน ^___^
    #45
    0
  4. #44 bowii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 21:47
    อัพอีกน้ราไรเตอร์ สู้ๆ^^
    #44
    0