LOVE Love CEleb:รักเกินเก็บเซเลบจอมยุ่ง[TOPBOM Bigbang 2ne1]

ตอนที่ 22 : TWENTY-ONE :: ระยะทำใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 มี.ค. 55






-- TWENTY-ONE --

ระยะทำใจ

 

หลังจากกินมื้อเช้าฝีมือน้องสาวเสร็จ ฉันกะว่าจะชวนดาร่าไปสปาซะหน่อย ฉันต้องทำให้ไอลูกตาบวมๆ นี่หายให้เร็วที่สุด

 

อ้าว มาพอดีเลย ดาร่า

 

โบมี่ เมื่อคืนเทมโป้หน่ะ          ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยหล่ะ

 

ฉันไม่อยากได้ยินชื่อนี้ ขอได้มั้ย           ฉันหันหลังและเดินมานั่งที่โซฟาหน้าทีวี

 

โบมี่ ฉันรู้ แต่ว่านี่มันเป็นเรื่องใหญ่นะ

 

...............   

 

เมื่อคืน...เทมโป้ประสบอุบัติเหตุ

 

เป็นไปไม่ได้หรอก         ฉันหันมองหน้าเพื่อนอย่างช้าๆ น้ำตาไหลอีกครั้งโดยที่ไม่รู้ตัว

 

เธออยากไปหาเค้ามั้ย          แน่นอน ฉันอยากไปใจจะขาด

 

เค้าเป็นอะไรมากมั้ย            ฉันเอามือปาดน้ำตาสะกดกลั้นอารมณ์ไว้

 

ดราก้อนบอกว่าหนักเอาเรื่อง 

 

ไม่อะ ฉันไม่อยากไป        การทำอะไรที่มันตรงข้ามกับความรู้สึก ช่างหน้าอึดอัด

 

ไม่เป็นไร ฉันจะไปเยี่ยมแทนแล้วกัน เธออยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย

 

อืม ไปเถอะ       


----------------------------------------------------------

 

ฉันต่อสายตรงถึงดราก้อนเมื่อดาร่าไม่ส่งข่าวอะไรมาเลย

 

(บม)           ปลายสายทำเอาฉันชะงัก เพราะคนที่รับกลับไม่ใช่เจ้าของเบอร์

 

อะ....อืม นายเป็นอะไรมากมั้ย

 

(เจ็บ)         งั้นหรอ ฉันว่าฉันเจ็บกว่านายซะอีก

 

ก็ดีแล้วนี่ นายจะได้รู้ว่ากินเหล้า ไม่ควรจะขี่รถ

 

(เธอหล่ะเป็นไง เสียงสั่นๆนะ)

 

ฉันก็สบายดีนี่ ทั้งกาย ทั้งใจ

 

(อืม ฉันเจ็บขนาดนี้เธอไม่คิดจะมาเยี่ยมเลยหรอ)

 

..................          TT__TT  นายก็มีแฟนดูแลอยู่แล้วนี่

 

(บม ยังอยู่มั้ย ฮัลโหล)

 

55 ฉันไม่ไปหรอก มีนัดแล้วหน่ะ ไว้ออกจากโรงพยาบาลค่อยเจอกัน แค่นี้ก่อนนะ            หายไวๆ นะเทม


-----------------------------------------------------

 

ดาร่าบอกว่าเทมอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ และวันนี้เค้ากลับบ้านได้แล้ว ส่วนฉันพยามที่จะดำเนินชีวิตให้เป็นปกติ มันก็ทำให้ฉันพอลืมเค้าได้บ้าง แต่ก็แค่บ้างเท่านั้น เราไม่ได้เจอกันหรือคุยกันเลย เป็นผลดีกับตัวฉันใช่มั้ย? เปล่าเลย ฉันทรมานมาก ก่อนนอนร้องไห้ทุกวัน ส่วนตื่นขึ้นมาก็ต้องฝืนตัวเองใช้ชีวิตให้จบวัน ฉันเหลือเวลาเรียนให้จบอีก 2 ปี มันคงจะดีท่าฉันจะย้ายไปอยู่กับคุณพ่อ คุณแม่ที่อเมริกา

 

คุณพ่อค๊ะ

 

(บมหรอลูก เป็นไงบ้าง พ่อกับแม่คิดถึงเรากับน้องมากนะ) 

 

หนูก็เหมือนกันคะ

 

(เราเป็นอะไรหรือเปล่า เสียงไม่ค่อยสดชื่น)            ความเป็นห่วงของคุณพ่อทำเอาฉันน้ำตาซึม

 

(บม เป็นไงบ้างลูก)          ปลายสายเปลี่ยนเป็นคุณแม่แทน

 

คุณแม่ หือ.......         น้ำตากลั้นไม่ไหวอีกแล้ว

 

(บม ลูกเป็นอะไรหน่ะ)

 

หนูคิดถึงคุณพ่อ กับคุณแม่มากเลยคะ

 

(ไม่เป็นไรนะลูก มาเที่ยวที่นี้กับน้องซิ)

 

แม่คะ หนูจะไป หนูจะโอนไปเรียนที่นั้น คุณแม่ช่วยหามหาลัยให้หนูด้วยนะคะ          ไม่ผิดแน่ ฉันตั้งใจอย่างใจจริง มีไม่กี่คนที่รับรู้เรื่องนี้ แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่เทม ทุกคนที่รู้ ฉันให้เก็บไว้เป็นความลับ ฉันกลัวใจดราก้อนคนเดียว กลัวจะบอกให้เทมรู้ แต่ถึงจริงๆเค้าจะ ก็คงไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก


----------------------------------------------------

 

พี่จะไปจริงๆ หรอ          ฉันพยักหน้าให้น้องสาว         พี่หนีอะไรอยู่ พี่คิดว่ามันช่วยพี่ได้จริงซินะ          ฉันใช้มือลูบหัวสกาย ช่วงนี้น้องสาวฉันใส่ใจเป็นพิเศษ

 

เธอไปกับพี่มั้ย ไปเรียนที่นู้นด้วยกัน พี่ได้ไม่เหงา

 

ถ้าพี่กลัวเหงาพี่ก็อยู่ที่นี่ซิ          มันทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาเด็กๆ ที่สกายมักจะติดฉันแจ           ตามใจพี่แล้วกัน คอยดูเถอะฉันจะไม่ไปหาพี่เลย พี่ต้องเหงาตายแน่

 

ครึ่งเดือนแล้วที่ห่างกันมา และพรุ่งนี้แล้วฉันจะเดินทาง ดาร่ากับดราก้อนจะบินไปส่งฉันถึงอเมริกา  วันนี้ฉันจึงออกมาข้างนอก ตั้งใจจะเดินไปเรื่อยเปื่อย สำรวจสิ่งที่เป็นอยู่ แต่ไม่วาย น้ำตาก็อาบแก้มฉันตลอด ระยะทางจะทำให้ฉันลืมเค้าได้มั้ยนะ

 

จนเช้ารุ่งขึ้น สกายกับมิงกิมาส่งฉันที่สนามบิน สกายกับฉันกอดกันร้องไห้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว           ถ้าพี่เรียนจบต้องกลับมาอยู่กับฉัน สัญญานะ          สกายยกนิ้วก้อยขึ้น น้ำตาคลอๆแล้วด้วย

 

พี่สัญญา          ฉันเกี่ยวก้อยกับน้องสาว และดึงเธอไปกอด            พี่ไปนะ            ระหว่างรอขึ้นเครื่องภายในส่วนห้องรับรอง ฉันตัดสินใจส่งข้อความไปหาเทม ครั้งสุดท้าย

 

ฉันไม่อยู่ นายดูแลตัวเองดีๆ นะ ถ้านายจะแต่งงานเร็วๆ นี้ ก็ส่งข่าวมาหาฉันหล่ะ ฉันต้องไปร่วมงานแน่ๆ           

ฉันนั่งมองข้อความที่ยังไม่ได้กดปุ่มส่ง น้ำตาไหลพราก ดาร่าเอนหัวฉันไปซบที่ไหล่เธอ เธอเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉันในตอนนี้ที่สุด

 

ไม่เป็นไรนะโบมี่ ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้เธอ           ฉันพยักหน้าให้ดาร่า และกดส่งข้อความก่อนที่จะปิดโทรศัพท์ทันที

 

กินเวลายาวนาย กว่าจะถึงอเมริกา ฉันพักกับคุณพ่อคุณแม่ และเพื่อนทั้งสองคนจะอยู่ที่นี้สักอาทิตย์แล้วกลับ ฉันก็ยุ่งมากกับการติดต่อที่มหาลัย และเรียนปรับพื้นฐาน เวลาผ่านไปรวดเร็ว วันนี้เพื่อนฉันต้องกลับเกาหลีแล้ว ฉันจึงมาส่งที่สนามบิน

 

ถึงแล้วโทรหาฉันด้วยนะ ดาร่า         ฉันโผกอดเพื่อนพร้อมน้ำตาริน           ดาร่า ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เธอคอยดูแลฉัน เธอจะเป็นเพื่อนรักของฉันตลอดไป         

 

โบมี่ ดูแลตัวเองดีๆนะ รีบเรียนให้จบ แล้วรีบกลับไปหาฉันหล่ะ

 

อื้ม......

 

ไปกับเถอะ ดาร่า ใกล้เวลาแล้ว            ฉันมองหน้าดราก้อนเพื่อนรักอีกคน เค้าส่งยิ้มให้ฉัน           ยัยตัวยุ่ง รีบกลับมาหล่ะ           และฉันวิ่งเข้ากอดดราก้อน ก่อนที่เค้าจะพูดจบด้วยซ้ำ

 

นาย......          TT__TT          เลิกทำตัวเสเพลซะนะ รู้มั้ยดาร่าเป็นห่วงนาย เค้ารักนายมากนะดราก้อน           มือของดราก้อนลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน            อย่าทำให้เพื่อนฉันเสียใจนะ ถ้าดาร่าร้องไห้เพราะนายเมื่อไหร่ ฉันจะตีไฟท์ด่วนกลับไปฆ่านายแน่

 

ฉันรู้แล้วน่า เธอก็อย่าทำให้เพื่อนฉันรอนานหล่ะ รีบกลับมากเข้าใจนะ”          

          เ
พื่อนนายนี่คนไหน แต่ก็          อื้ม            หือ.........TT____TT หลังจากส่งเพื่อนที่สนามบินเสร็จ ชีวิตใหม่ของ ปาร์คบม เริ่มต้นแล้วหล่ะคะ Fighting









................................
งอนรีดเดอร์อย่างแรง
ถ้าไม่เม้นต์อีกจะปล่อยดองไว้อย่างนี่แหละ
(ชิส์ ใครเค้าจะสนใจแก ยัยไรท์เตอร์)
ทั้งที่จะจบอยู่แล้วแท้ๆ ทำไม..ๆ....
แงๆๆๆ TT__TT



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #108 P.J. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มีนาคม 2555 / 07:25
    ถ้าจะเมนต์กันแบบนี้.................

    ไรท์ค่อยชื่นใจหน่อย นึกว่าไม่มีใครสนใจกันซะแล้ว
    #108
    0
  2. #107 อยากเป็นคนสำคัญ:D (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 21:53
     แอร๊ เค้าขอโทษษ
    เค้ายุ่งกับการสอบอยู่ เลยไม่ได้แวะมาเลย 
    สนุกมากเลย
    ใกล้จบแล้วด้วยอ่า ป้าอย่าทิ้งปู่อย่างนี้สิ TT 
    ไปตามเดี๋ยวนี้เลยยย YOY

    ไรท์เตอร์ก็อย่าทิ้งรีดเดอร์แล้วก็ฟิคเรื่องนี้นา ..____.
    #107
    0
  3. #106 P.J. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 10:28
    ใกล้จบแล้วคะ อีก2พาส สำหรับตอนจบไรท์พยามเต็มที่เลยหล่ะ ยังไงก็ติดตามกันนะคะ
    #106
    0
  4. #105 Piktai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 08:09
    Ps. เรื่องนี้จะจบแร้วหรอค่่ะไรท์เตอร์? ขอจบแบบหวานฉ่ำได้ไหมอ่่ะ คิคิ
    #105
    0
  5. #104 Piktai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 08:06
    ไรท์เตอร์&ป้าบอม ใจร้ายอ๊าส์... ป้าหนีอิปู่ไปเมกุกซะแระ T_T อิปู่ยังไม่ทันอธิบายอะไรเรยนร้าส์!!!!! กลับมาด่วนๆเรยป้า มาฟังอิปู่ก่อนนนน ไม่งั้นเด๋วจะส่งอิปู่ไปบุกถึงเมกาเรยนร้าส์,,,,,
    #104
    0
  6. #103 Nookky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 22:02
    แง่มๆๆๆ รีดเดอร์เอเลี่ยนเข้ามาวนเวียนทุกวันรอไรเตอร์มาอัพนะ

    รีดเดอร์เอเลี่ยนเป็นกำลังใจให้อย่าปล่อยดองเลยน้า

    รีดเดอรืกำลังสงสารเทมป์มากมายอ่า บอมมี่น้าไม่น่าเลย ทำไมทิ้งเทมป์ไปอ่า

    งั้นเทมป์มาหารีดเดอร์ก็ได้นะ อุอุ

    ไรเตอร์ไฟท์ติ้ง รีดเดอร์เอเลี่ยนเป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆๆ
    #103
    0
  7. #102 minggi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 21:59
     อ่าวๆๆ 
    ป้าหนีไปซะงั้นอะ
    ไม่ไปเยี่ยมด้วย 555+
    สมน้ำน่าอิปู่มัน
    #102
    0