น่ารักนัก มารักฉันซะดีดี!! [(BIGBANG - 2NE1)] --topbom--

ตอนที่ 10 : part 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 พ.ย. 54



--- Part 9 ---

 

 

Daesung talk

 

            ผมรู้ว่าบมคิดกับผมแค่ไหน แต่สำหรับผมเธอเป็นเหมือนนางฟ้า เราโตมาด้วยกัน ตอนเด็ก ผมตัวเล็กสุดในชั้นเรียน ทุกคนมักจะชอบแกล้งผม มีวันนึงล้อผมว่าผมขี้เหล่

 

                แกมันขี้เหล่ ตัวก็เล็ก แกน่าจะเกิดเป็นผู้หญิงเหมือนฝาแฝดแกไง บางทีแกอาจจะสวยเหมือนน้องแกไง 555     ผมได้แต่นั่งร้องไห้เงียบๆ ใจผมตอนนั้นคิดว่าถ้าผมโตเมื่อไร ผมจะอันมันให้ยับเลย แต่ไม่ต้องรอโตแล้วครับ นั้นบมมี่ เธอเดินเข้ามาเห็นผมนั่งร้องไห้ และมองไปยังกลุ่มที่หัวเราะเสียงดัง นั้น! เธอเดินดุ่มๆ ไปเลย

               

ป๊าบ   เธอตบหัวเด็กพวกนั้น ผมอึ้งไปเลยครับ

 

แดซอง เย็นนี้เราไปเล่นที่บ้านฉันกันนะ ชวนมินจีไปด้วย   แล้วถ้าใครแกล้งนายอีก บอกฉันนะ ไม่ว่าหน้าไหน ฉันจะให้ปะป๊ามาจัดการ ไปก่อนนะ แดซองอา     ตอนเด็กๆ บมมี่ซ่ามากเลย แก่นกว่าเด็กผู้ชายเสียอีก และไม่รู้เมื่อไรกันที่ผมติดเธอแจขนาดนี้ ผมรักบมมาก แต่ผมไม่รู้หรอกว่าผมรักเธอแบบไหนกัน จนเมื่อเช้านี้

 

พี่สาวนาย ปาร์คบอมลี เป็นของฉัน เข้าใจนะแดซองอา     ผมฟังแล้วปวดใจทันที ผมจะเอาปัญญาที่ไหนไปสู้กับประธานนั้น แค่หน้าตามันก็นำผมไปไกลแล้ว ผมตอนนี้ได้แค่อ้อนเธอไปวันๆ แล้วเราก็เริ่มโตกันแล้ว เธอไม่ตามใจผมเหมือนเมื่อก่อน แต่ยังไงวันนี้ เธอก็ยังเรียกให้ผมไปนอนตัก ผมจะไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว คิดได้แค่ว่าตอนนี้เธอยังเป็นของผม ผมจะอยู่เคียงข้างนางฟ้าของผมตลอดไป ผมสัญญา ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม

 

End Daesung talk

 


 

G talk

 

ปีกว่าแล้วครับ ที่ผมคบกับดาร่า ตั้งแต่ปี1  ผมตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบ ต้องของคุณท็อป เพราะผมต้องคอยตามไปเรียนกับมันทุกที่ ถึงจะคนละห้อง คนละสายก็เถอะ เทอมแรกที่เข้าเรียนผมยุ่งมาก เพราะผมเรียนสายวิทย์ ผมไม่ได้เจอกับไอท็อปมันเลย จนเทอม2 นั้นแหละ ผมถึงเริ่มจับทางการสอนของสายวิทย์ได้ (ก็ผมอัจฉริยะนี่ครับ 555)  ผมเลยค่อยได้แวะไปทักเพื่อนผมที่ตึกสายศิลป์นั้นแหละ และพอผมได้เข้าตึกสายศิลป์ครั้งแรก มันก็เป็นวันที่ผมพบกับรักแรกพบเหมือนกัน ผมมัวแต่มองหาป้ายห้องของเพื่อนผม แล้วก็

 

โทษที     ผมเดินชนเด็กคนนึงซะล้ม ของๆเธอหล่นกระจายหมด

 

อ้า!! ไม่เป็นไร     ผมช่วยเธอเก็บของ

 

อะ นี่ปากกาเธอหน่ะ 

 

ขอบใจ     เธอเงยหน้ามองผมนั้นไงรักที่ผมรอมานาน เธอตัวเล็ก บอบบาง ขาวใส ดูบริสุทธิ์  พอมองหน้าเธอสักพัก ผมก็เริ่มรู้สึกเขินๆจนทำไรไม่ถูก

เป็นอะไร หลงทางหรอ     เสียงใสๆ เข้ามากระแทกใจผมเต็มๆ

 

รู้จักห้อง 1-J มั้ย    จริงๆแล้วห้องแค่นี้ผมหาเองได้ แต่ผมแค่อยากจะยื้อเวลากับเธอเท่านั้นเอง

 

ตามมาซิ     เธอเดินนำผมไป ผมได้แต่มองตามหลังเธอ ตัวเล็กจัง จะเป็นไรมั้ยนะ ถ้าผมจะทึกทักว่าเธอเหมาะกับผม เพราะผมก็ตัวเล็กเหมือนกัน

 

นายจะไปหาใครหรอ    เธอหันหน้ามาถามผม

 

ท็อป เอ่อ ซึงฮยอนหน่ะ

 

พวกนายเป็นอย่างว่ากันหรอ

 

เห้ย!! เปล่า เป็นญาติกัน     เธอยิ้มแบนางมารน้อยๆ

 

นั้นไง สงสัยหลับอยู่หน่ะ     เธอไม่ได้ชี้แต่บอกโดยการใช้หางตา

 

ผมโตมากับเจ้านี่ มันเป็นคนนิ่งๆ มึนๆ ถ้าดูจากภายนอก แต่ภายในแล้วมันก็เป็นเหมือนภายนอกนั้นแหละ แต่ชอบกวนโมโห วางอำนาจ 555  เจอกันทีแรกผมไม่ค่อยชอบมันหรอก ก็มันหล่อตั้งแต่เด็กอะ ขี้เก๊กอีกต่างหาก เทียบกับผม ถึงผมจะหน้าตาดี แต่ใช้คำว่าหล่อไม่ได้หรอก ก็ผมมันเหมือนเด็กผู้หญิง ใครๆก็บอก แต่ผมไม่ว่าอะไรนะ เพราะมันหมายถึงผมน่ารักไง เราเริ่มสนิทกัน เพราะคุณลุง (พ่อของท็อป) ตกลงไว้กับพ่อของผมว่าอยากให้เรียนที่เดียวกันไม่ว่าจะยังไง วันนึงผมไม่ไปโรงเรียนเพราะเป็นคางทูม ท็อปก็มาหาผม

 

ถ้านายไม่ไปเรียน ฉันก็ไม่ไป     ผมเริ่มประทับใจมันแล้ว

 

ทำไม     ผมอยากรู้เหตุผล

 

ก็เพราะ.....ฉันจะไม่ได้กินข้ากล่องของนายหน่ะซิ     ผมแค่เสียความรู้สึกนิดหน่อย นึกว่ามันจะเหงา  ที่ไหนได้มันก็เห็นแก่กิน 555 ผมเลิกพูดถึงมันดีกว่า กลับมาต่อที่รักแรกพบของผมดีกว่า

 

ขอบใจนะ เธอชื่ออะไร อยู่ห้องไหนหรอ     ผมขอบคุณหลังจากเธอพาผมมาเจอไอท็อป

 

ดาร่า  ซานดาร่าปาร์ค และก็เรียนห้อง 1-J เนี้ยแหละ     อ๋อ ห้อง 1-J เห้อ! ก็ห้องเดียวกับเพื่อนผมนี่ ผมสัญญาจะมาหามันทุกวันเลย

 

ฉัน ควอนจียงนะ ห้อง 1-A”  

 

อืม ฉันไปนะ     อ้าว!!

 

เดี๋ยว ดาร่า ขอบใจนะ  ยะ...เย็นนี้ ให้ฉันไปเลี้ยงไอติมตอบแทนนะ

 

ไม่อะ ไม่ว่าง     เล่นซะผมไปไม่ถูกเลย แต่แค่ครั้งเดียวถ้าผมยอมแพ้คง คงไม่มีวันนี้หรอก ผมมาหาเธอทุกเย็นเลย ไปส่งบ้าน ไปซื้อของบ้าง ไปกินข้าว ไปดูหนัง เหมือนจะราบรื่น แต่ทั้งหมด ดาร่าไม่ได้ให้ผมไปกับเธอหรอก ผมอึนตามเธอไปเอง

 

ตามมาอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน นายไม่มีที่ไปหรอ

 

ก็ทุกที่แหละ ที่เธอไป     ผมพูดพร้อมยิ้มให้เธอ เป็นครั้งแรกที่ชวนผมคุย

 

งั้น ช่วยฉันเรื่องนึงได้มั้ย     เธอทำตาปริบๆ เหมือนผมกำลังโดนอ้อน ผมไม่พูดอะไร แค่พยักหน้าให้เธอ

 

ฉันว่าจะซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ แต่ฉันดูไม่เป็น เครื่องก่อนมี๊ก็เอามาให้

 

อื้ม! แต่เป็นพรุ่งนี้นะ วันนี้ฉันจะพาเธอไปเดต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้ค่อนข้างสั้น ขอโทษด้วยน๊า
คู่นี้ก็น่ารักนะคะว่ามั้ย

ฉันเหนื่อยมากเลย เพราะบ้านฉันประสบปัญหาน้ำท่วมเหมือนกัน

เลยต้องออกมานอนหอ

ฉันลำบากจริงๆ ต้องซักผ้าด้วยมือ ไม่ค่อยสะอาดเลย

แต่มันก็ทำให้ฉันนั่งนึกเรื่องต่อไปได้เรื่อยๆ อาจจะดีก็ได้นะคะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

147 ความคิดเห็น

  1. #80 P.J. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2554 / 06:47

    อันนี้แค่เริ่มต้นนะคะ หวานได้อีก

    #80
    0
  2. #79 marry!! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2554 / 00:42
    หวานจังเลยคู่นี้ ^^
    #79
    0
  3. #78 P.J. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 19:55
    เครค๊๊า
    #78
    0
  4. #77 bowii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 19:21
    จะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคะ



    สนุกทุกตอนเลย



    แวะมาอัพบ่อยๆนร้า^^

    #77
    0