Lovey Dovey [[Bigbang 2NE1]]

ตอนที่ 8 : Lovey Dovey : chapter8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 พ.ย. 56










Lovey dovey chapter 8 [November 16 2013]





ด้วยความที่ตกใจกันทั้งคู่ จูบที่เกือบจะเกินเลยไปกว่านั้นก็พลันจบลง หญิงสาวรู้สึกอายกับการกระทำนี้เอามากๆ แต่ก็ไม่รู้จะต้องทำอะไรต่อไป ดูเธอซิ! เธอขึ้นมาอยู่บนตักของเค้าตั้งแต่ตอนไหนกัน ปาร์คบมก้มหน้านิ่งมือทั้งสองข้างใช้ยันแผ่นอกกำยำอีกฝ่ายเอาไว้ ไม่ให้เข้าใกล้ตัวเธอ

ซึงฮยอนเองก็รู้สึกเขินไปไม่น้อยกว่าหญิงสาวตรงหน้า แต่อีกใจนึงบอกได้เลยว่าเค้าเสียดายมากกว่า เค้าใช้มือหนาของตัวเองรวบร่างบางเข้ามาประชิดตัว ปาร์คบมที่มีกำลังน้อยกว่าผู้ชายอยู่แล้ว แขนที่ยันระยะห่างเอาไว้ ถูกผับเข้ามาในอ้อมกอดอบอุ่นนั้นอย่างง่ายดาย

"เธอมันตัวแสบรู้ไว้เลย ชั้นไม่สามารถห่างจากเธอได้สักวินาที ยัยแม่มด! ถอนคำสาปออกจากตัวฉันซะที".         นี่มัน สารภาพรักกันรึเปล่า แต่ทำไมเหมือนโดนด่ายังไม่รู้ ทั้งตัวแสบ ทั้งแม่มด.         "นี่ชั้นทำเธอนิ่งเงียบได้หรอเนี้ย ชั้นนี่ก็เก่งเหมือนกันแหะ"

"ปะ ปะ ปล่อยชั้นได้แล้ว ฉันจะกลับบ้าน".          ซึงฮยอนละมือทั้งสองข้างออกจากเอวบางและเลื่อนขึ้นมาจับใบหน้าอันแดงกล่ำของหญิงสาวตรงหน้าให้สบตากับเค้า ใช่! ถึงเธอจะเงยหน้าตามแรงของเค้า แต่ก็ใช่ว่าเธอจะยอมสบตากับเค้าด้วยหรอกนะ มันมากเกินไปแล้วนะ อยากจะให้เธอหัวใจวายตายกันหรือไง ถึงได้ทำกันอย่างนี้

"มองตาชั้นก่อน แล้วจะปล่อยให้ไปนั่งที่ของเธอ".         บมค่อยๆมองสบตากับเค้าแต่ก็ทำได้แค่สองวินาทีเท่านั่นแหละ เธอก็ต้องกดสายตายตัวเองลง เพราะหัวใจเธอจะระเบิดออกมาจริงๆอยู่แล้ว       'ฮ่าๆ'      ยิ่งขำหญิงสาวตรงหน้าก็ยิ่งเขิน ใครเล่าจะรู้ว่าเธอน่ารักขนาดที่ทำเค้าอารมณ์ดีโดยไม่รู้ตัว

"ไหนบอกว่าจะให้ชั้นไปนั่งที่ไง"

"ยังไม่ให้ไป".        ทีนี้ เธอกลับเงยหน้าขึ้นกัดริมฝีปากอ่ิมขมวดคิ้วมองหน้าผมเข้าจังๆ แต่... ไม่เกินห้าวิฯ เธอก็รู้สึกตัว และหันหน้าหนีตามเดิม จับกดเลยได้มั้ยเนี้ย หมั่นเคี้ยวจะแย่.        'จุ๊บ'.       อาศัยช่วงนี้แหละ หอมฟอดลงไปบนแก้มนุ่มเนียนเข้าไปหนึ่งที

'ป๊าบ!'           มือเล็กฟาดมาที่แผงอกของเค้าทันที โดนแค่นี้บอกได้คำเดียว .....'คุ้ม!!'       "โอเค ไม่แกล้งแล้ว แต่อยากไปนั่งที่ก็ลุกไปเองนะ".       บมหันมาแลบลิ้นใส่ผม ก่อนจะค่อยๆขยับตัวไปนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถเหมือนเดิม

แต่ก็ยังลุกไปไม่เท่าไหร่.        "แน่ใจนะ ว่าไม่อยากนั่งตักชั้น"

"ไม่อยากยะ".        เธอสะบัดมือออกจากผม และรีบเคลื่อนตัวออกไปทันที


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•


บมมี่ชอบเล่นทะลึ่งไม่เปลี่ยนเลย อยู่ด้วยกันต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวทุกที

เพราะวันนี้กลับบ้านดึก แถวร้านเลยค่อนข้างจะเงียบ มืดมากแล้วด้วย ไหนจะต้องไปเอารถที่จอดไว้ในซอยอีก         "ไปไหนหน่ะคนสวย ให้เราไปด้วยมั้ยจ๊ะ".      ปกติก็เคยเจอหรอกนะ แต่ตอนนั้นในซอยมันไม่เปลี่ยวอย่างวันนี้ ชั้นรีบเดินจ้ำๆ ทำไมวันนี้ลานจอดรถมันไกลจัง.          "แหม! หยิ่งไปได้พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย"

"นี่ปล่อยนะ".        ดาร่าตัวน้อยโดนเล่นงานเข้าซะแล้วซิ

"ไหนดูซิ เห้ย!! น่ารักหว่ะ 55".        ไอพวกบ้านั่นจับคางดาร่าให้เชิ่ดขึ้น เพื่อจะมองหน้าเธอ

"จะทำอะไรหน่ะ อยากได้เงินหรอ".        จะร้องไห้แล้ว

"เงินก็อยากได้ แต่อยากได้น้องมากกว่า หึหึ".       พวกมันล็อคแขนของดาร่าไว้คนนึง และอีกคนที่เหลือก็กำลังจะล่วงเกินสาวน้อยตัวเล็ก.        "ไหนขอชิมสักหน่อยซิเนื้อจะหวานเหมือนหน้ารึเปล่า".        ไม่รอช้า มันพุ่งตรงกดหน้าลงบนลำคอหญิงสาวทันที

"กรี๊ด.....ด ปล่อยฉันนะ".        ในที่สุดน้ำตาก็ไหลออกมาจนได้ ทำไมนะ ดาร่าถึงได้โชคร้ายขนาดนี้ ไม่มีใครเลยหรอจะช่วยเธอ.      "หึกๆ...หือ... ไอพวกบ้า ปล่อยฉันไปเถอะนะ"

"ไอเลวนี่"

'พลั่ก ๆๆ ตุ๊บ....บๆ!!'          ในที่สุดแล้วพระเอกขี่ม้าขาวก็มาช่วยเธอ ทั้งเตะ ทั้งต่อย ถึงจะเป็นสองรุมหนึ่งก็เถอะ เค้าก็ไม่มีทางยอมแพ้ไอพวกเดนมนุษย์นี่เด็ดขาด เกือบจะล้มไอพวกเลวนั้นได้แล้ว มันกลับหัวใส จับดาร่าล็อคจ่อมีดพับ ไว้ที่คอของเธอ 

"หยุดเว้ย ไม่นั้นฉันจะฆ่านังนี้ซะ".        ได้ยินแค่นั้น เค้าก็ฉุนกึก แทนที่จะหยุดและทำตามที่มันบอก เค้าชักปืนสั้นที่ติดตัว ปลดเซฟ ยิงเฉียดตัวประกัน เข้าไหล่ขวาของไอเลวนั่นจังๆ จนทำให้มีดที่จี้คอเธอหลุดออกจากมือและล้มลงไป เค้าหันปากกระบอกปืนมาที่ไอเลวอีกตัว ก่อนจะยิงไปที่หัวเข่าของมันข้างนึง

"กูให้เวลาพวกมึง 10 วิฯ ลากตัวเองไปให้พ้นลูกตากูซะ ก่อนจะตายเป็นไอเลวข้างถนนในซอยนี้".         ทั้งๆที่เค้าไม่อยากจะให้เรื่องมันเลยเถิดมาขนาดนี้ แต่มันกลับทำให้เค้าปรอทแตก ถ้าเค้าไม่กลัวกฎหมายจะเล่นงาน ป่านนี้มันได้ตายไปตั้งแต่แรก ไม่เสียเวลาต่อยให้เจ็บมือหรอก.         "แล้วถ้ามึงยังทำเรื่องเลวๆ กับผู้หญิงของกูหรือคนที่ไม่มีทางสู้ให้กูเห็นอีก พวกมึงได้ตายอย่างใครก็จำศพไม่ได้แน่".     เค้าตะโกนไล่หลังมันไป ไม่ใช่คำขู่ สาบานได้ว่าเค้าจะทำมันจริงๆ

หลังจากที่จัดการเสร็จ เค้าวางปืนในมือ ก่อนที่จะโผเข้ากอดหญิงสาวที่นั่งหลบมุมและอุดหูตัวเองอยู่กับพื้น        "ดาร่า ไม่มีใครทำร้ายเธอแล้วเธอปลอดภัยแล้ว"

'หือ....หือ'.         หญิงสาวร้องไห้ตัวสั่นก่อนจะผลักชายหนุ่มตรงหน้าออก.         "อย่าแตะชั้น มันสกปรก ไอพวกนั้นมันทำชั้นขยะแขยง ฉันมันสกปรกแล้ว อย่ามาโดนตัวชั้น"

จียงมองดาร่าด้วยความรู้สึกสงสารเต็มหัวใจ ถ้าเค้ามาหาเธอเร็วกว่านี้ ดาร่าคงไม่ต้องมาเจอเรื่องที่น่ากลัวเช่นนี้ และถึงแม้ว่าจะโดนดาร่าผลักไส แต่เค้าก็ยังดื้อด้านเข้ากอดเธอ พร้อมลูบหัวปลอบใจเธอ.         "เธอไม่สกปรกเลยซักนิดดาร่า เธอยังคงเหมือนเดิม อย่าร้องไห้ที่รัก เธอยังบริสุทธิ์สำหรับชั้นเสมอดาร่า หึ้ย!! ชั้นน่าจะฆ่าพวกมันทิ้งซะ"

"อย่านะจียง ฉันจะอยู่ยังไงถ้านายต้องเข้าคุก".        ดาร่ากอดจียงกลับด้วยตัวที่สั่นเทา.         "ไม่ใช่ความผิดนายที่มาช้า ขอบคุณนะที่มาช่วยชั้น ขอบคุณจริงๆ".       ชายหนุ่มเชิญคางของหญิงสาวและบรรจงจูบเธออย่างอ่อนโยน. 

"ชั้นจะปกป้องเธอเอง ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ".        จียงเก็บปืนพกเหน็บไว้กับกางเกงยีนด้านหลังของเค้าและ ช้อนตัวหญิงสาวขึ้นอุ้มไปที่รถของเค้า

ดาร่ากลับถึงบ้าน เธอไม่รอช้า ผละตัวเองออกจากอ้อมแขนจียงวิ่งตรงเข้าห้องน้ำทันที หญิงสาวเปิดฝักบัวชะล้างความสกปรกที่ติดตัวเธอ ทั้งๆที่ยังใส่เสื้อผ้าอยู่ด้วยซ้ำ เธอใช้ใยไหมขัดผิวตามลำคอ แขน ใบหน้า จนเนื้อตัวแดงไปหมด เสียงสะอื้นดังก้องไปทั่วทั้งห้องน้ำ ดาร่าไร้ซึ่งเรี้ยวแรงใดๆ เธอทรุดตัวลงนั่งชันเข่าและปล่อยให้สายน้ำจากฝักบัวทำหน้าที่ชำระล้างร่างกายของเธอ

จียงเห็นทุกการกระทำทุกอย่างที่คนรักของเค้าทำ มันสร้างความหงุดหงิดให้เค้าเป็นอย่างมาก. !!! อารมณ์ที่คุ้มคลั่ง ทำให้เค้าชกกำแพงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมือของเค้ามีเลือดอาบ เค้าพยามคุมสติของตัว และย่างเท้าเข้าไปหาดาร่า จียงนั่งลงข้างตัวเธอ และดึงหญิงสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

"ไม่เป็นไรนะ ชั้นจะลบมันให้เธอ เธอจะลืมมันหมดสิ้นทุกอย่างดาร่า".           เค้ามอบจูบที่มือและแขนของเธอ ค่อยๆไล่ไปจนถึงลำคอ และหยุดที่ริมฝีปากบางของดาร่า จนเธอเองยังรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำเยี่ยงนี้ของจียง แน่หล่ะ ใครจะไม่เคลิ้มหล่ะ ในเมื่อมันช่างอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เธอจะเคยได้รับ

"จียง.... -///-"

"ชั้นรักเธอ ดาร่า"


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•


"กลับห้องคุณไปซิ มายืนทำไรตรงนี้"

"ไม่คิดจะขอบคุณกันเลยนะ"

"ใครขอร้องคุณมิทราบ".         
'ปัง!!'         ถ้าจะปิดประตูไล่กันขนาดนี้ ซึงฮยอนแอบยิ้มในความร้าจกาจของผู้หญิงตรงหน้า สักวันเค้าจะต้องทำให้เธอกลายเป็นลูกไก่ในกำมือให้ได้ -_-

ชายหนุ่มเดินกลับไปห้องของตัวเอง พลางกดโทรศัพท์ต่อสายไปหาหญิงสาวอีกคน
(อันยองฯคะท่านประธาน)

"คุณรับน้องชายผมเรียบร้อยแล้วนะ"

(คะ เกือบเรียบร้อยคะ)

"หมายความว่าไงหน่ะ"

(ป่าวคะ ป่าว เรียบร้อยดีคะ ไปส่งท่านรองประธานเรียบร้อยแล้วคะ)

"งั้นผมก็สบายใจและ ขอบคุณมากแชริน"

ก็ไม่ใช่ว่าน้องชายผมจะเป็นเด็กเล็กๆที่ต้องคอยดูแลอะไรหรอก แต่ก็นะถ้าไม่รับมันไปส่งบ้าน มันคงได้หนีเที่ยวแน่ อีกเดือนนึงจะได้เห็นหน้ารึเปล่าไม่รู้

ผมยังคงไปทำงานปกติ ช่วงนี้ขยันเป็นพิเศษ จากที่เข้าบริษัทเดือนละครั้ง กลายเป็นเข้ามันซะทุกวัน ก็แหม! คนเราก็ต้องมีเป้าหมายของชีวิตซิครับ
ว่าแต่..... เป้าหมายที่ว่าเนี้ย เล่นตัวซะเหลือเกิน

"อันยองคะ โอปป้า กาแฟคะ.....แฟ้มนี้เป็นเอกสารที่ต้องเซ็นคะ ส่วนอันนี้เป็นหนังสือขอลาออกของ ผจก.ฝ่ายบริหารคะ แล้วก็อีกอย่าง รองประธานมาทำงานแล้วนะคะ".       ผมจิบกาแฟที่เลขามาเสริฟพร้อมฟังเธออธิบายงานต่างๆ อืม!! กาแฟที่มินจีชงเนี้ย อร่อยที่สุด อร่อยกว่าร้านชื่อดังเป็นไหนๆ ให้ผมกินวันละ 10แก้วยังได้ ถ้าไม่ติดว่าอาจจะตายก่อนวัยอันควรละก็นะ

"ตามรองประธานมาพบผมด้วย".        ไม่น่าเชื่อจะมาทำงานเร็วขนาดนี้ ไฟแรงเหมือนกันนะไอน้องชายคนนี้

2 ชั่วโมงผ่านไป ~~
"รองประธานมาแล้วคะ".         มินจีเปิดประตูเข้ามาบอกก่อนจะเชิญรองประธานเข้ามา ตามไปตั้งนาน เพิ่งจะโผล่หัวมา นั่น! ดูมันแต่งตัว กางเกงยีนส์ กับแจ๊คเก๊ตหนังเนี้ยนะ

"อะไรหล่ะ ฮยอน ผมยังเดินไม่ทั่วบริษัทเลยนะ".        เดินทำอะไรของมันวะ -*-

"ชั้นนึกว่าแกจะเริ่มงานวันนี้ซะอีก ซึงรี"

"ฮยอยก็รู้ว่าผมเป็นคนไง เอาอย่างนี้แล้วกัน เอาเลขามาให้ผมคนนึง แล้วอาทิตย์หน้าผมจะเริ่มงาน เคปะ"

พี่ชายก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารอยู่อย่างนั้น แต่ไม่ใช่ว่าเค้าจะไม่ได้ฟังที่ซึงรีพูด          "ได้ ชั้นจะหาเลขาให้แก แต่แกต้องมาทำงานมะรืนนี้".          น้องชายตัวแสบกำลังจะอ้าปากโอดครวญแต่....        "ไม่เอาก็ตามใจ ชั้นจะไม่จ่ายเงินเดือน ยึดบัตรเครดิต ยึดรถ และไล่ออกจากบ้านด้วย แกยังจะมีปัญหาอยู่มะ".       ซึงรีทำได้แค่อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น.        "หมดธุระของคุณแล้ว รองประธาน แต่ไม่แน่นะ อีก2วัน แกอาจจะได้ตำแหน่งใหม่ เป็นยามหน้าตึกแทน หวังว่ามะรืนนี้ชั้นจะเห็นแกที่แต่งตัวพร้อมทำงานนะ"

"โฮ ไอฮยอนใจร้าย".          ด่าเสร็จเรื่องอะไรจะอยู่ต่อให้ฮยอนของเค้าด่ากลับ รีบหายตัวภายใน30 วินาที

'ติ๊ง!!'      ไม่ทันไรเสียงไลน์ของประธานก็ดังขึ่น

(ผมจะเอายัยนี้เป็นเลขาเท่านั้น)
...... #รูปพีอาร์สาวสวย แชริน

ก็ไม่ปัญหานี่.          "มินจี เข้ามาในห้องที"

"คะ โอปป้า"

"เปิดรับสมัครตำแหน่งพีอาร์ด่วน 2 ตำแหน่ง"

"เห๋!! เราจะรับพีอาร์เพิ่มทำไมคะ".         ตำแหน่งที่ลาออกไป มัน ผจก.ฝ่ายบริหารต่างหาก

"ผมจะให้แชรินเป็นเลขารองประธาน ส่วนปาร์คบมจะมาเป็นเลขาผม".          มินจีเบิกตาโพลงใหญ่ อ้าวแล้วเธอหล่ะ เธอก็เป็นเลขาอยู่นะ จะไม่ให้ตกใจไดัไง มินจีชี้นิ้วลงที่ตัวเอง เป็นคำถามว่า แล้วเธอหล่ะ?!

"เธอเหนื่อยกะชั้นมากและ งานนี้จะเป็นงานสุดทัาย เพราะตั้งแต่มะรืนนี้ไป เธอจะได้ตำแหน่งใหม่ เป็น ผจก.ฝ่ายบริหาร ^^"

"ฉะ ฉะ ฉัน เป็น ผจก.ฝ่ายบริหารหรอคะ มันจะไม่เกินตัวชั้นไปหรอคะ"

"วันนี้เรียกสองคนนั้นมาเทรนงานซะ มะรืนนี้เค้าต้องรับตำแหน่งใหม่เต็มตัว"


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•














บางที........... ก็ไม่เข้าใจสามีนะ
[โดนถีบก่อนเป็นอันดับแรก] 
เพลงอะไรของเธอจ๊ะ.......
ถ้าไม่ใช่เธอชั้นไม่สนใจนะจะบอกให้ >> เพราะรักนะเนี้ย

ตามที่เคยบอกนะจ๊ะ
เม้นต์เร็ว ก็ อัพเร็ว........
เนื่องด้วยตอนที่แล้วเม้นต์กันจัดเต็ม
ไรท์เลยรีบ..........บ ซะนิ้วพันกัน 
ตอนนี้ก็จัดไปเหมือนเดิมนะ รีดๆ ^_________________^











เหมียว หง่าว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #66 jmfilm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 02:21
    ท่านประะานทีโอพี ตัดสินใจเร็วดีจังฮ่าๆๆๆ
    คราวหน้าเราก็จะได้เห็นคู่กัดริรินแล้วสินะ แต่อย่าลืมคู่เอเลี่ยนนะ เอาให้หวานเลี่ยนทะลุจอเลย 

    สู้ๆนะคะ 
    #66
    0
  2. #65 knock out (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 17:37
    ระ ระ ไรท์มาอัพแล้ว อย่างเร็ว!
    เอาอีกๆๆๆ 55
    ตอนนี้อิปู่น่าหมั่นไสัมากๆๆๆๆๆ
    อิจฉาาป้าไงไม่รุอะ 555
    #65
    0
  3. #64 applerrrr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 19:59
    ดูม ดา ดา 555555555555 คือชอบเอ็มวีที่สุด

    คิคิ จีดาร่าดีกันแลัว คู่เอเลี่ยน เกือบมี nc



    6555555555 ริรินตอนหน้าจะกัดกันป่ะ

    ไรเตอร์อัพบ่อย ๆ นะ
    #64
    0
  4. #63 Milky love BB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 15:38
    โชคดีที่ดาร่าปลอดภัย จียงปลอบใจดาร่าด้วยนะ

    แต่คู่ท็อปบอมนี่สิ มิ้ลฟินไปไกลเลย เขิน .///.

    คู่ริรินต้องสนุกแน่เลย

    ไรท์รีบมาต่อนะคะ
    #63
    0
  5. #62 TIRATEIRA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 16:13
    สงสารดาร่าอ่ะ ดีนะที่จีมาทัน55555
    #62
    0
  6. #61 piktai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 00:01
    ท่านประธานใจถึงมากค่ะ เลื่อนตำแหน่งเร็วปรู้ดดดดดด เรย ^_^ คราวนี้ละป้าบอมรอดยากนะค่ะ ต้องมาอยู่ข้างกายอิปู่ตล๊อดเนี้ย บอกได้คำเดียว ว่า "อิจฉาค่ะ" (จะอิจฉา ป้าหรือปู่ดีเนี้ย)
    #61
    0
  7. #60 viewmamba (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 23:11
    กรี๊ดดดดด ชอบมากๆๆๆปู่กับป้าน่ารักมากกก ฟินสุดๆ -//-
    ชอบเอเลี่ยนมากๆ ไรท์เตอร์มาอัพต่อไวๆน้าาาาา สู้ๆค่าาา ><
    #60
    0
  8. #59 P.J. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 22:30
    ขอบคุณสำหรับคำถามคะ {มารยาทคล้ายนางงาม}
    5555.....
    ดาร่าแค่โดนแทะโลมเล็กน้อยคะ
    ยังไม่ลึกซึ้งถึงขั้นฟิวเจอริ่ง
    เพราะว่าจียงมาทันพอดิบพอดี
    สงสัยอะไรอีกถามได้นะจ๊ะรีดรีด
    #59
    0
  9. #58 aum5120 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 17:12
    คุณชเวๆๆๆๆๆ เผลอเป็นจูบเป็นจุ๊บตลอดเลยนาาาาาา
    บอมมี่น่ารักน่าหยิกอ่าาาาา
    ไรเตอร์มาคำถามค่าาาาาาา
    ดาร่ายังไม่โดนพวกนั้นทำอะไรลึกซึ้งใช่มั๊ยคะ?????
    อ่านแล้วงงๆนิดหน่อยๆๆๆ แต่คิดว่ายังไม่ลึกซึ้ง ใช่ป่าวเอ่ยยยย ??
    แต่อิจีแมนมากๆๆๆๆๆๆ แมนสุดๆๆๆๆๆๆ
    ซึงรีๆๆๆๆ อยากได้รินเป็นเลขา กัดกันน่าดูเลยๆๆๆๆๆ
    มาต่ออีกนะคะไรเตอร์ๆๆๆๆๆ :))
    #58
    0
  10. #57 parn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 13:52
    เย้ๆไรเตอร์มาอัพแร้ว

    ขอคู่รักเอเลี่ยนเยอะๆนะค้า ฟินยาว

    อัพไวๆน้าไรเตอร์ สู้ๆค่ะ
    #57
    0