Lovey Dovey [[Bigbang 2NE1]]

ตอนที่ 16 : Lovey Dovey : chapter15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 เม.ย. 57














Lovey dovey 15 [April 17,2014]


 
 
 ระหว่างที่สาวสวยนั่งจิบกาแฟในแอร์พอร์ตอย่างสบายใจ สายตาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ก็ต่างจับจ้องไปที่เธอ อย่างกระหาย ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าสวยที่รับกับอายไลน์เนอร์คมเข้มและลิปสติกสีสวยน่าจูบ ผิวขาวระเรื่อหยอกล้อกับแสงไฟที่ทำให้มันดูเปร่งประกายมากขึ้น หรือจะเป็นเรียวขายาวได้สัดส่วนที่โผล่พ้นจากมินิสเกิร์ต ทุกอย่างลงตัวเหมาะเจาะ
 
 "ขอนั่งด้วยได้มั้ยครับ". คงไม่แปลกถ้าจะมีหนุ่มบางคนใจกล้า
 ปาร์คบมเหลือบมองไปยังต้นเสียง ก็หล่อไม่ใช่เล่นอยู่หรอก แต่ไอ้สไตล์เนี้ย รู้อยู่หรอกว่าแค่อยากลองของ แต่จะเป็นไร ถ้าเธอได้เช็คเรตติ่งไปในตัว
 "ตามสบายคะ". แค่อมยิ้มเล็กๆ ก็ทำให้หนุ่มแถวนั้นละลายไปแล้วหล่ะ
 
 
 บมยังคงนั่งจิบกาแฟอย่างสบายใจ และเปิดแมกกาซีนดูไปเรื่อยเปื่อยฆ่าเวลา
 
 "มาเที่ยวหรอคับ". สายตาแพรวพราวขนาดนี้ คิดอะไรไปไกลแล้วมั่งเนี้ย
 โชคดีที่มือถือของเธอสายเข้าพอดี เธอเลยไม่ต้องเสียน้ำลายคุยกับไอพวกหน้าหม้อขี้หลีนี้
 บมรับโทรศัพท์ วางเงินไว้บนโต๊ะ และเดินออกไปนอกร้านทันที ปล่อยให้ชายหนุ่มที่นั่งร่วมโต๊ะกันหน้าเหวอกันไปทีเดียว
 สายจากเพื่อนเลขาด้วยกัน แจ้งว่าเครื่องลงเรียบร้อยแล้ว เธอจึงไปรอเตรียมตัวต้อนรับท่านประธานลามก และลูกค้ารายใหญ่
 เพียงไม่นาน เธอก็เห็นเพื่อนสาว ที่เดินสวยมาแต่ไกล ตามมาด้วยซึงฮยอนที่เดินคุยมากับหนุ่มใหญ่คนนึง ซึ่งเดาได้ไม่ยาก เค้าคงเป็นคุณเป่ยเจียง ลูกค้าจากจีนเป็นแน่ เพราะคนที่เดินตามมาติดๆนั้น ก็คือคุณมิโน แล้วรองประธานหล่ะ~ ออ นั่นไง เดินคุยโทรศัพท์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาเชียว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุยกับสาวอยู่ชัวร์
 หลังจากทักทายกัน และรอรับกระเป๋าเดินทางเป็นที่เรียบร้อย คนขับรถก็พาผู้เดินทางทั้งหมดไปยังที่พัก 
 วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ นอกจากทานมื้อเย็นร่วมกัน
 "บมมี่ฮะ ทำไมเดินทางมาก่อนหล่ะคับ"
 "ชั้นต้องมาจัดการที่พักหน่ะคะ ขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณนะคะ มิโน"
 ระหว่างนั้น บนสนทนาของผู้ชาย2คนก็เริ่มขึ้นเช่นกัน
 "หึหึ จากที่ผมศึกษาข้อมูลเบื้องต้น ธุรกิจของคุณหน่ะดีเยี่ยมเข้าตาผม ผมอาจจะตกลงร่วมหุ้นกับคุณนะ คุณซึงฮยอน แต่ก็ขึ้นอยู่กับการพรีเซนต์ให้ผมเห็นอีกที". พอพูดถึงพรีเซนต์ รองประธานเหงื่อผุดขึ้นมาทันที พูดกันขนาดนี้คนที่พรีเซนต์ก็กดดันซิคร้าบ
 "คงจะเป็นเกรียติมากครับ ถ้าได้ท่านมาร่วมธุรกิจกับเรา บริษัทของเราจะได้เติบโตที่จีนด้วย". ท่านประธานซึงฮยอนดูท่าจะวางแผนการตลาดมาอย่างดี ได้แต่หวังว่าน้องชายตัวดีจะไม่ทำให้เค้าผิดหวัง#นั้นไง กดดันซึงรีอีกแล้ว "ท่านคงไม่ลำบากหรอกนะฮะ ที่ต้องเดินทางไปกลับจีน-เกาหลี"
 "ผมจะไปลำบากอะไร ผมไม่จำเป็นต้องเดินทางหรอก ถ้าเราตกลงกันเรียบร้อย ผมวางแผนจะให้หลานผม นั่งแท่นแทนผมที่เกาหลีซะเลย ฮ่าๆๆ"
 "หลานงั้นหรอครับ แล้วเค้าไม่เดินทางมากับท่านด้วยหรอครับ"
 "ฮ่าๆๆ มาซิ แสดงว่าคุณไม่รู้ซินะ ว่าไอเจ้ามิโน ผู้ช่วยของผมที่ถูกส่งตัวมาก่อนหน่ะ มันเป็นหลานผม". เสร็จกัน นี่ไอมิโนมารหัวใจจะมาอยู่ที่เกาหลีเลยหรอนี่ 
 ทั้งรถเมื่อได้ยินคำที่เป่ยเจียงว่าต่างก็มองมิโน กันเป็นตาเดียว ท่าทางจะตกใจกันไม่ใช่น้อย ส่วนมิโนเอง ส่งยิ้มให้บมเสร็จ ก็หันไปเลิกคิ้วใส่ซึงฮยอนอย่างเยาะเย้ย ซึงฮยอนก็แยกเขี้ยวกลับไปเช่นกัน
 "จริงๆ แล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่เกาหลีก็ได้นะครับ ผมสามารถอำนวยความสะดวกส่งรายงานให้ท่านทุกอาทิตย์ หรือทุกวันยังได้"
 "อา ก็จริงของคุณนะ". แผนขัดขวาง สำเร็จ!! "แต่ยังไงผมก็อยากให้เจ้ามิโนมันเรียนรู้งานอยู่ดี ยังไงก็ต้องฝากมันไว้กับคุณด้วยนะ ท่านประธาน". แง่ว!! ไม่สำเร็จซะงั้น. "แกว่าดีมั้ยห๊ะ มิโน"
 "ดีซิคับลุง ผมชอบสาวเกาหลี". ว่าไปนั่น แล้วก็ส่งยิ้มหวานให้เลขาสาวสวย บมเองก็ส่งยิ้มกลับเช่นกัน แต่เป็นยิ้มแบบแหยๆอานะ
 เมื่อถึงที่หมาย ผู้ถือหุ้นรายใหม่กับผู้ช่วยของเค้าหรือเรียกง่ายๆว่าหลาน ต้องแยกไปนอนที่วิลล่ารับรองอีกหลังที่อยู่ไม่ไกลกันมากนักกับที่พักของประธาน รองประธาน และเลขาสาวทั้ง 2

ฝักข้าวโพดBomie
'มื้อเย็นพร้อม 6โมงนะคะ
เดี๋ยวบมให้พนักงานไปรอรับมาที่ห้องอาหาร'

Minoหน้าหมู
'ขอบคุณคับบมมี่
ตอนนี้คุณคงว่างอยู่ เราออกไปเดินเล่นกันมั้ยครับ'


ฝักข้าวโพดBomie
'ชั้นกำลังจัดของอยู่หน่ะคะ
เสร็จแล้วจะบอกดีมั้ยคะ'

Minoหน้าหมู
'คับ ผมจะรอนะ'



โดยที่ไม่รู้ตัว ปาร์คบมถูกชายหนุ่มบางคนนึงจับตามองอยู่ 
"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ได้ หมั่นไส้". เห็นแล้วหงุดหงิด

"ก็มีหนุ่มมาจีบทั้งทีหนิ ก็ต้องอารมณ์ดีเป็นธรรมดา". ทีนี้ หงุดหงิด x10 เลยดิ

"ไหนมาดูดิ ใครมันกล้าจีบคนของชั้น". ไม่รอช้า แย่งโทรศัพท์ไปจากมือเลขาสาวสวยทันที

"เอามานี่นะ ไม่มีมารยาท นั้นมันเรื่องส่วนตัวชั้นนะ". ยืนเขย่งยื่อแย่งกับคนที่ตัวสูงกว่าไม่บอกก็รู้ว่าเธอไม่มีทางได้มือถือคืนหรอก ใช่เซ่! ก็เตี้ยกว่าหนิ ชิส์

"ออ ไอมิโนนี่เอง 'ผมจะรอนะคับ' เห๊อะ!! ฝันไปเถอะ ชั้นไม่ให้เธอออกไปหรอก" 

"ชั้นจะออก ใครจะทำไม 😛"

"มีแฟนอยู่แล้วแท้ๆ ยังจะไปหาผู้ชายที่อื่นอีก น่าไม่อาย"

"ชั้นโสดยะ"

"จะโสดได้ไง๊ ในเมื่อคืนก่อนยัง...."

ยังไม่ทันที่ซึงฮยอนจะพูดจบดี บมก็แทรกตัดบทขึ้นมา. "ก็ไม่รู้ซินะ? เค้าเรียก one night stand หล่ะมั่ง"

"งั้นคงไม่เป็นไรมั่ง ถ้าชั้นจะ stand กับเธออีกสักทีสองที". ว่าแล้วก็โยนมือถือทิ้งไปที่โซฟาตัวนุ่ม ก่อนจะสืบเท้าเข้าประชิดตัวผลักเลขาสาวชิดพนังห้อง

"ไม่เอานะ ชั้นไม่เล่นด้วยนะ ปล่อยซิ"

"ทำไมหล่ะ คืนก่อนยังยอมเล่นเลยนี่". พูดจบก็ฝั่งริมฝีปากไปที่ต้นคอขาวๆนั่นทันที จะให้รอช้าได้ไง ในเมื่อกลิ่นน้ำหอมของเธอมันช่างเร้าอารมณ์เค้าเสียเหลือเกิน มืออีกข้างก็ทำหน้าที่ลูบต้นขาเนียนกระตุ้นเธอช้าๆ

"ปล่อยนะ อย่า อ๊ะ.. อา ~~". จะปฏิเสธก็ต้องทำเสียงแข็งซิ แต่นี่เสียงมันเบาจนแทบจะไม่ได้ยินอยู่แล้วเชียว แถมครางอีกต่างหาก

"อุ้ย!! ตายและ บมมี่". จะว่าไปนี่มันก็ไม่ใช่ห้องนอนอะนะ คงไม่แปลกที่แชรินจะเดินผ่านมาแล้วเห็นเข้า และปากมันก็ไวจนเผลออุทานเสียงดังไปแล้วด้วยซิ
บมกับซึงฮยอนเลยต้องหยุดทุกการกระทำทั้งหมด เพราะต่างคนก็ต่างตกใจไม่แพ้กัน ซึงฮยอนทำเป็นจัดปกเสื้อเชิดของตัวเองและเดินไปนั่งที่โซฟา ส่วนบมก็ดึงมินิสเกิรต์ลงให้เข้าที่

"ขอโทษนะบม คือชั้นไม่ตั้งใจหน่ะ". บมยิ้มแหยก่อนจะรีบเดินออกไปด้วยความอาย. "ชั้นขอโทษนะคะ โอปป้า ไม่คิดว่าในห้องนั่งเล่นจะมีคนมาทำ เอ้ย!! มีคนอยู่หน่ะคะ"

"อืม -///- แล้วมีอะไรรึปล่าว". แชรินแอบยิ้มให้กับหน้าแดงๆ กับท่าฟอร์มจัดของซึงฮยอน ท่านประธานเองก็มีมุมน่ารักอยู่นะเนี้ย อิอิ!!

"ไม่มีคะ แค่จะเอาสคริปไปให้รองประธานเตรียมตัวหน่ะคะ"

"อืม ก็ไปซิ......... เดี๋ยว!! บอกมันด้วยนะ ว่าอย่าให้ขายหน้าเด็ดขาด ไม่งั้นจะส่งกลับไปเรียนใหม่". แชรินพยักหน้ารับก่อนจะเดินจากไป

ส่วนซึงฮยอนยังคงนั่งหน้าแดงต่อไป ในหัวก็คิดว่า ถ้าแชรินไม่เข้ามานะ หึ่ม!! เสียดายเว้ย~

•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*

"อร้าย!! ตายแล้วๆ แชรินเห็นเข้าด้วยง่า ตายแล้วๆๆๆๆ". >\\\\\< บมมี่เขินตายคะ สาวสวยพุ่งตัวนอนคว่ำลงเตียงนอนนุ่มก่อนจะทุบหมอนไปมา. "ไอประธานบ้า!!"

"บมมี่" 

•0• ตกใจอย่างแรง. "แชริน เข้ามาให้สุ้มให้เสียงหน่อยซิ เกือบหัวใจวายแหนะ"

"นี่ คบกับโอปป้าแล้วหรอ". แชรินไม่ได้สนใจสิ่งที่บมบ่นออกไปก่อนหน้านี้ แถมยังวิ่งมานั่งบนเตียงข้างบม และยิงคำถามที่แบบว่าตรงเป๊ะใส่หน้าเพื่อนทันที

>\\\\\\\< บมได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเร็ว แล้วหน้าแดงทำไมจ๊ะ?!

"ก็เมื่อกี๊ ชั้นเห็นนะ". แชรินหลี่ตาลง ยังคงคาดคั้นคำตอบจากเพื่อนสาว ปาร์คบมสาวสวยที่แสนจะมั่นใจในตนเองคนนั้นหายไปไหนแล้วนะ ตอนนี้เหลือแค่เพียง บมมี่สาวไร้เดียงสาที่แสนขี้อายซะแล้วซิ อิอิ น่ารักนะเนี้ย

"แชรินอ๊า!! >\\\\\< อย่ามาล้อได้มั้ย เมื่อกี๊มันก็แค่........"

"แค่อะไรจ๊ะ ว่ามาซิ ^____^"

ไม่รู้อะ. "ไม่เอาแล้ว ไม่คุยกะเธอแล้ว กลับไปหารองประธานเลยไป". บมมี่ฉุดแชรินให้ลุกขึ้นและดันตัวออกไปนอกห้อง ก่อนจะปิดประตูขังตัวเองให้เขินตายให้ห้องต่อไป

"แหม!! น่ารักจังน้า บมมี่ ชั้นไปก็ได้ 55". ยังไม่วายที่แชรินจะส่งเสียงล้อเลียนที่หน้าห้องก่อนจะเดินจากไป



•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*




ไรท์นิสัยมาดี
กว่าจะมาอัพ นานคอด......
# อย่าว่าเค้าเลย ขอโทษนะ รีดๆที่ร๊าก
เอาเป็นว่ามีอะไรก็เม้นไว้นะจ๊ะ 
ไม่มีอะไรก็ต้องเม้นเหมือนกันนะจ๊ะ อิอิ 
คิดถึงเตงนะ จุ๊ฟๆๆๆๆ


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #164 MooPla (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 00:41
    อัพต่อไวๆน๊าา
    #164
    0
  2. #163 blackjack (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 13:20
    ไรเตอร์ มาอัพต่อไวๆน้าาาาา *0*

    เอเลี่ยนน่ารักฟุดๆเลยยย >///
    #163
    0
  3. #162 Chicken.Stupid (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 11:20
    อัพต่อ อัพต่อ อัพต่อ !!! ^^
    #162
    0
  4. #161 LadyChocola (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 22:08
    เย้ๆ ไรท์มาอัพแล้ว ^^ เค้ารออยู่สู้ๆนะคะ ^3^
    #161
    0
  5. #160 jmfilm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 21:02
    แหมมมมมมมมม  ท่านประธานคะไม่ดงไม่ดูเลยนะคะว่านั่นมันห้องนั่งเล่น = = ฮ่าๆๆๆๆๆ

    เป็นกำลังใจให้ไรท์มาอัพต่อไวๆนะคะ 
    #160
    0
  6. #159 aum5120 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 20:17
    แน่ะๆๆๆๆ มิโนคนดำก็ใช่ย่อยนะ เป็นหลานท่านปธ. ด้วยยยย แชรินไม่น่าเดินผ่านมาเลยเนอะๆๆ 5555 ขัดจังหวะจริงๆๆๆๆๆ
    #159
    0