Lovey Dovey [[Bigbang 2NE1]]

ตอนที่ 13 : Lovey Dovey : chapter12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ม.ค. 57












Lovey dovey chapter 12 [Jan 21 2014]




"คุณไม่ต้องไปดูงานกับเค้าหรอฮะ"

"ไม่หรอกคะ ท่านประธานไปกับฝ่ายการตลาดหน่ะคะ แค่นั่นก็เพียงพอแล้ว".          ป่านนี้คงจะอารมณ์เสียน่าดู หึหึ.           "คุณมิโนอยากได้ที่พักแบบไหนคะ พักโรงแรมหรือว่าบ้านพักดีคะ"

"ผมอยากอยู่ใกล้ๆคุณบมครับ"

"เห๋!! •\\\\•"

"อะ อะ เอ่อ -///- ผะ ผมหมายความว่ามีอะไรจะได้ติดต่อกันสะดวกหน่ะฮะ"

ฟู่~~ ตกใจหมดเลย นึกว่าจะจีบซะอีก.        "ได้ซิคะ คอนโดที่ชั้นอยู่หน่ะ มีห้องให้เช่าเหมือนกัน"

"ได้อย่างนั้นก็ดีเลยครับ"


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•


"ท่านประธานคะ พอใจมั้ยคะ"

"อืม"

"ต้องการเพิ่มเติมตรงไหนมั้ยคะ"

"ไม่"

"แต่รายงานที่เลขาบมส่งคืนมา ท่านประธานไม่ชอบตรงนี้นี่คะ"

"เอาไว้ก่อนได้มั้ย ผมรีบ ผมกลับก่อน แล้วพรุ่งนี้คุณมารายงานผมอีกทีแล้วกัน"         ยัยเลขาตัวแสบทำเอาผมเสียงานเสียการหมด  ประธานหนุ่มขยี้ผมตัวเองอย่างหัวเสีย

ทำเอาชั้นปั่นป่วนไปหมด ยัยเลขาคนนี้ ยิ่งไปกะไอหน้าอ่อนนั้นอีก 


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•


'ฮัดชิ้ว~'

"เป็นหวัดหรอฮะคุณบม"

"แพ้อากาศนิดหน่อยหน่ะคะ ^^".         ไอประธานบ้าบ่นชั้นอยู่แน่เลย ชิส์.          "เป็นไงคะ ชอบมั้ยห้องนี้"

"ครับ ชอบครับ •\\\•"         หน้าแดงขนาดนี้ชอบห้องหรือชอบคนถามกันแน่

"ห้องไม่เล็กไปใช่มั้ยคะ ชั้นถามกับโครงการแล้ว มีแค่ห้องนี้ที่ใหม่สุดหน่ะคะ"

"ผมอยู่คนเดียว ไม่เล็กหรอกครับ"

"นั้นห้องนี้นะคะ เราได้ไปทานมื้อเที่ยงกัน".       เลยเวลามาตั้งนาน คงหิวแล้วแน่เลย

"จะ เป็นไปได้มั้ย ถ้า....."         มิโนลากเสียงยาววววว และบมเองก็ตั้งใจฟังเต็มที่       "ถ้าผมอยากจะกินอาหารเกาหลี"

"ได้ซิคะ ก็นี่ประเทศเกาหลีนี่คะ"

"คือ หมายถึงอาหารเกาหลีฝีมือคุณ •\\\• หน่ะ"

"เห๋!!"         ฝีมือชั้นเนี้ยนะ แล้วจะทำอะไรให้เค้ากินหล่ะเนี้ย ยิ่งเก่งๆอยู่ด้วย(ประชดตัวเอง)

"ไม่เป็นไรนะฮะ ถ้าคุณบมไม่สะดวก"

เอาวะ ก็เล่นทำหน้าน่าสงสารขนาดนั้น.         "งั้นเราไปซุปเปอร์มาร์เก็ตกันคะ ชั้นจะทำอาหารมื้อนี้ให้คุณทานเอง"

~~~~~~~~~~

'ครืด~~'
"บมมี่ฮะ โทรศัพท์คุณมีสายเข้าหน่ะ"

"ช่วยรับให้ทีได้มั้ยคะ มือชั้นเปรอะหน่ะคะ"

'นายตัวป่วน' งั้นหรอ.     "ครับผม"

[ใครหน่ะ?!]

"แล้วคุณหล่ะ เป็นใคร".         แน่ใจว่าแกรับโทรศัพท์แทนเค้าอยู่

[ปาร์คบมอยู่ไหน ให้ยัยนั่นมารับสาย]

"บมมี่ไม่ว่าง มีอะไรหล่ะ เดี๋ยวผมบอกให้"

"มาคะ ชั้นคุยเอง........ บมมี่คะ"

[หึ! บมมี่งั้นหรอ เรียกกันสนิทสนมเชียวนะ เธออยู่ไหนเนี้ย -*-]

บมพลิกมือถือของเธอดูให้แน่ใจว่าใครโทรเข้ามา เพราะเสียงมันชั่งคุ้นเสียเหลือเกิน นั้นไง! นายตัวป่วน.        "ชั้นก็อยู่ที่ห้องชั้นซิ คุณดูงานเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือไง"

[เมื่อกี๊ ใครรับสาย]

"คุณมิโน"

[ตู๊ด ...ตู๊ด.......]. อ้าว! ไอ้บ้า อยากจะวางก็วางไงยะ ชิส์

"ใครโทรมาหรอฮะ ....เอ่อ!! ขอโทษทีไม่ใช่เรื่องของผมซินะ"

"ไม่มีอะไรหรอคะ พวกกวนประสาทหน่ะคะ ....หิวหรือยังคะ คือชั้นไม่ค่อยได้ทำอาหารเลยช้าหน่อยนะคะ"

"นิดหน่อยฮะ เอางี้ ผมไปช่วยดีกว่า จะได้เร็วขึ้น"          สาวสวยพยักหน้าพร้อมอมยิ้มอย่างน่าเอ็นดู

"มิโน คุณลองชิมดูหน่อยซิ รสชาติได้ยัง".         บมตักน้ำซุปจากหม้อ ค่อยๆเป่าไล่ความร้อนก่อนจะป้อนมันให้กับชายหนุ่ม.        "เป็นไงคะ --"

"อร่อยแล้วฮะ มันเรียกว่าอะไรครับ"

"ซุปกิมจิคะ ^^".          ว่าเสร็จบมก็หันกลับไปคนหม้อที่ตั้งไฟอยู่เหมือนเดิม

"บมมี่ครับ"

"คะ!!"          มิโนเริ่มสืบเท้าประชิดตัวบม หญิงสาวก็ไม่ได้ถอยหนีแต่อย่างใด ยังคงอมยิ้มอย่างสงสัย มิโนยื่นมือของเค้าออกไปใช้นิ้วโป้งไล้หน้าของหญิงสาวเบาๆ            "อะไรหน่ะ มิโน •\\\• "

"แก้มคุณเปรอะซอสหน่ะ"          เค้าใช้นิ้วที่เช็ดรอยเปลื้อนแตะไปที่ลิ้นของตัวเองและส่งยิ้มกลับให้หญิงสาวที่ยืนเขินตรงหน้า ต่างคนต่างส่งยิ้มเล็กๆให้กัน ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก

'กิ๊ง กิ๊ง กิ๊งงงงงงงงงง'
จริงๆแค่กิ๊งเดียว ก็ทำให้ทั้งบมและมิโนหลุดออกจากภวังค์แล้ว แต่นี้เล่นกดออดห้องเธอแช่ยาวกันเลยทีเดียว ทำเอาบมแทบจะวิ่งไปด่าไม่ทัน

"ย่าห์ กดทีเดียวก็รู้เรื่องแล้วยะ".        บมพ้นคำบ่นออกไปก่อนจะเปิดประตูเสียด้วยซ้ำ

"ทำไมเปิดประตูช้าจังห๊า...ชั้นกดออดตั้งนาน"
'กิ๊งๆๆๆๆๆ"          ว่าแล้วแขกไม่ได้รับเชิญก็ยังกดออดซ้ำกวนประสาทเจ้าของห้อง

"นี่ หยุดเลยนะ เพี้ยนรึป่าวนี้".         บมตั้งใจจะคว้ามือผู้มาเยือน ให้หยุดการกระทำที่เหมือนเด็กของเค้า แต่ก็โดนความไวของเค้าสวนกลับ
เค้าคว้ามือของเธอไว้และดึงตัวเธอเข้ามาในห้อง พอเข้ามาก็เห็นมิโนที่ยืนยิ้มมุมปาก อยู่ก่อนแล้ว ดูแล้วอยากจะกระโดดถีบ 

"เธอพามัน หึ่ม! เค้ามาทำอะไรที่นี่"

บมสะบัดมือชายหนุ่มทิ้งอย่างยากลำบาก.         "ชั้นพาคุณมิโนมาดูที่พัก เค้าจะพักที่คอนโดแห่งนี้  และนี่เราก็กำลังทำอาหารทานกันด้วย"

"ไม่ได้!!"          ซึงฮยอนเสียงดังใหญ่โต ก่อนจะหน้าขึ้นสีด้วยความโมโห

"ทำไมจะไม่ได้ ชั้นพาคุณมิโนไปทำสัญญาเรียบร้อยแล้วด้วย".         ซึงฮยอนแยกเขี้ยวใส่เลขาที่ยักไหล่ใส่และเดินสบัดตูดเข้าครัวไปปรุงอาหารต่อ

"นั่งก่อนมั้ยครับ คุณซึงฮยอน สีหน้าดูไม่ค่อยดี".         มิโนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว แกล้งแหย่ซึงฮยอนเล่น

ซึงฮยอนสูดหายใจลึกก่อนจะยกมือเสยผม  ถอดเสื้อสูทออกและนั่งลงเผชิญหน้ากับมิโน          "ที่พักที่นี่ไม่ดีพอสำหรับคุณหรอก เอาเป็นว่าผมจะหาให้ใหม่"

"ไม่ต้องหรอกครับ ผมชอบที่นี่มาก ว่าจะซื้อเก็บไว้สักห้องด้วย"

"หึ! ผมว่าคงไม่มีห้องให้คุณหรอก ผมเป็นเจ้าของโครงการผมรู้ดี"

"แปลกนะฮะ ที่คุณ ผจก.คอนโด ไม่เห็นเค้าจะว่างั้น ^_,^ "

เอาหล่ะซิ ประธานหนุ่มไปต่อไม่ถูกซะงั้น แล้วสงครามประสาทครั้งนี้มิโนก็คว้าชัยชนะไปอย่างสวยงาม

"อาหารเสร็จแล้วนะคะคุณมิโน"

"ขอตัวนะฮะ พอดีผมหิวมากแล้ว".        มิโนยังคงยิ้มเยาะส่งให้กับประธานอย่างเหนือกว่า

แต่...มีหรือซึงฮยอนจะยอมไอหน้าอ่อนนี่ง่าย เค้าเดินตามมิโนไปติดๆ และนั่งลงที่โต๊ะทานอาหารเช่นกัน.         "คุณเลขานี่น่ารักจริงๆ ทำของโปรดของผมซะด้วย"

บมกำลังจะอ้าปากเถียงแต่ก็เห็นสายตาที่ห้ามปรามของเจ้านายตัวเองเอาไว้ จึงได้แต่ขมวดคิ้วสงสัย หญิงสาวเข้าใจดี ว่าประธานของเธอต้องการจะเอาชนะมิโน แต่ก็ไม่แน่ชัดว่ามันคือเรื่องอะไร แต่มันมักจะมีเธอเป็นตัวกลางทุกที 
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมันค่อนข้างอึมครึม หญิงสาวได้แต่มองหน้าซึงฮยอนและมิโนสลับกันไปมา ก็ทั้งคู่เล่นจ้องกันอย่างกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงผ่านเหมือนในการ์ตูน
"เอ่อ..... คุณสองคนอิ่มกันรึยังค๊ะ".      บมทำลายความเงียบด้วยการพูดขึ้นมา 

"อาหารอร่อยมากเลยครับ ขอบคุณนะฮะบมมี่"

"ใช่ เลขาของผมนี่ฝีมือไม่ตกเลยจริงๆ"

บมงงกับสถานการ์ณนี้มากจริง จนไม่รู้จะคุยอะไรออกมา ตาประธานบ้าก็อะไรไม่รู้ ฝีมือไม่ตกอะไรกัน ทั้งๆที่เค้าก็เพิ่งเคยกินอาหารที่เธอทำเองครั้งแรกแท้ๆ.         "งั้นชั้นเก็บจานเลยนะคะ คุณสองคนก็ตามสบายแล้วกัน"

"อิ่มแล้วก็กลับที่ของนายได้แล้วซินะ".       ซึงฮยอนที่กำลังยกแก้วดื่มน้ำ ออกปากไล่ชายหนุ่มอีกคนทันที

"ทำไมต้องเชื่อนายด้วย เจ้าของห้องเค้ายังไม่ไล่เลย".             จากคำว่าคุณ สรรพนามก็เปลี่ยนไป เริ่มสนิทกันแล้วว่างั้น

"นี่เรียกว่าเชิญให้กลับนะ เพราะว่าเดียวบมก็ต้องไปที่ห้องชั้น หรือนายจะอยู่ห้องนี้คนเดียวก็ตามสบาย"

มิโนไม่เข้าใจสิ่งที่ซึงฮยอนพูด ทำไมบมต้องไปที่ห้องเค้า อมพระ อมไม้กางเขนมาพูดเค้าก็ไม่มีทางเชื่อ มิโนมองตามซึงฮยอนที่พูดจบและลุกจากโต๊ะอาหารไปหาบมที่กำลังยืนล้างจานชามอยู่ เค้าโอบเอวบมไว้หลวมๆ และบมก็หันมาดึงมือซึงฮยอนออกตามที่เค้าคิด แต่แล้วซึงฮยอนก็โน้มตัวไปกระซิบกระซาบบางอย่างกับหญิงสาว ก่อนที่จะเดินกลับมาหาเค้าที่โต๊ะ
"ชั้นไปก่อนหล่ะ แล้วเจอกัน คุณผู้ช่วยมิโน".        เค้าจากไปพร้อมรอยยิ้มที่แสนจะเจ้าเล่ห์ และจากนั้นบมมี่ก็เดินตามมาติดๆ

"มิโนคะ คือว่าชั้นมีธุระต้องไปทำหน่ะคะ รบกวนคุณกลับไปก่อนได้มั้ยคะ"

อะไรวะ อย่าบอกนะว่าบมจะไปห้องหน้าลิงนั้น.    "มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยฮะ"

"ไม่หรอกคะ ขอโทษด้วยนะคะ".           หญิงสาวดันหลังมิโนให้ออกไปนอกห้อง.        "ไว้ค่อยคุยกันนะคะ "^^ "


•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•


'กิ๊งๆๆๆๆๆๆ กิ๊ง......'         คราวนี้เป็นบมเองที่รัวออดหน้าห้องซึงฮยอนไม่ยั้ง
"นี่นาย อย่าเล่นตัวให้มากได้ปะ ออกมาเปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ"
'กิ๊งๆๆๆๆ ปึงๆๆ'.            ทั้งกดออด ทั้งทุบประตูก็แล้ว แต่เจ้าของห้องก็ดูจะยืดยาดเสียเลยเกิน
"นี่ บอกให้มาเปิดประตูไงเล่า"


ทั้งๆที่บมเกือบจะหมดความอดทน ประตูข้างหน้าเธอก็เปิดออก พร้อมชายหนุ่มที่ตัวเปียกโชก กับผ้าขนหนูที่พันรอบเอว >\\\\\\<











-----------------------------------------
ต่อไปนี้ไรท์จะไม่ทน.....เอ้ย!! ไม่ทำ
555 ++
ไรท์จะไม่ทำธีมแล้วนะ อาจจะไม่สวย แต่ก็เชื่อว่ารีดๆ ไม่ว่ากันอยู่แล้ว

รีดๆ เป็นไงบ้างคะ สบายดีรึป่าว คิดถึงไรท์มั้ย (ไม่)
#ร้องไห้แปบ TT______TT
อ่านจบขอฟีดแบคด้วยนะจ๊ะ
แล้วเด๋วไรท์จะอัพต่อให้นะคะ จุ๊บๆๆ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #145 4DX (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 22:38
    อัพต่อเลย กำลังได้ที่
    #145
    0
  2. #144 PieR (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 21:12
    มิโนทำตัว .... น่ารักเนอะ
    แต่ฟินปู่มากกว่านะ เล่นนุ่งผ้าเช็ดตัวมารับแขกกันอย่างนี้ >
    #144
    0
  3. #143 Bowii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 14:47
    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จะลงแดงแล้วค่ะไรท์!!! คิดถึงคร่ามาอัพบ่อยๆนะ:))
    #143
    0
  4. #142 aum5120 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 15:19
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 
    ไรเตอร์จ๋าาาาาาาาาาาาา
    เค้าเทใจให้มิโนแทนซึงฮยอนได้มะๆๆๆๆ
    มิโนรุกเร็วเกินไปแล้ววววววววว
    อิปู่มันงอนบมมี่สินะๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    บมมี่ไปเคาะประตูหาล่ะนะๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ออกมารับเร็ววววววววววววววว
    #142
    0
  5. #141 viewmamba (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 02:50
    หึ้ยยยย >< ปู่หึงแรงนะยะะะะ 5555555

    สนุกมากค่าาา รอตอนต่อไปนะคะ ไฟท์ติ้งงงงงง > #141
    0
  6. #140 Milky love BB (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 15:05
    ไรท์เตอร์คะ มิ้ลก็ไม่ทนเหมือนกันคะ 55

    ถ้าปู่จะโชว์เยอะขนาดนี้ มิ้ลว่าป้าบมของมิ้ลก็คงไม่ทนคะ อิอิ
    #140
    0
  7. #139 jmfilm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 21:42
    แหม......ไรท์คะ  ท่านประธานกะผ้าขนหนูผืนเดียว  รีทจะไม่ทน  ฮ่ๆๆๆๆๆ

    คิดถึงไรท์นะคะ  อัพต่อไวๆสู้ๆนะคะ
    #139
    0
  8. #138 LadyChocola (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 01:59
    อัพไวๆนะคะ สู้ๆค่ะ ^^
    #138
    0
  9. #137 knock out (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 22:24
    มิโนบุกใหญ่เลยนะ
    แต่เสียใจด้วย บมมี่เป็นของท่านประธานจ่ะ 555
    #137
    0
  10. #136 saozaaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 20:26
    ขอทิชชู่ด่วนค่ะ

    หากจะมีใครเห็นท่อนแขน ไหล่กว้าง ไหปลาร้า ของซึงฮยอน

    คงมีแค่บมมี่คนเดียว 555555555555
    #136
    0