ปฏิบัติการเปลี่ยนเธอให้เป็นรัก

ตอนที่ 3 : ยินดีที่ได้รู้จักนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 ก.ย. 59

[ร้านเสริมสวย]
ผมรอมาเกือบๆ 2 ชั่วโมงได้หรืออาจจะนานกว่านั้น? 
"เสร็จแล้วจ้าาา!!!" พนักงานออกมาแล้ว ผมเลือกร้านทำผมที่ดีที่สุดและมีบริการแต่งหน้าเพื่อแปลงโฉมยัยวิญญาณหลอกให้กลายเป็นคนปกติทั่วไปซะที
...แต่...นี้มันเกินที่คาดไปเยอะเลยวุ้ย?
ทั้งส่วนสูงผิวพรรณ ยิ่งแต่งตัวทำผมเติมหน้านิดเดียวเอง...ทำไมถึง....!?!
สะ สวย อย่างกับคนละคนเลย นี่มัน...ยัยวิญญาณจริงๆ เหรอเนี่ย!!!
พอมองดูดีๆ แล้วยัยนี่ก็ดูดีไม่ใช่เล่นๆ เลยแฮะ อย่างกับนางแบบ หน้าตาแบบนี้มันอย่างกับหลุดออกมาจากหนังเจ้าหญิงสวยๆ เลย ...สวยจริงๆ นี่ ผม...กำลังหวั่นไหวกับผู้หญิงตรงหน้า
ดวงตากลมโตที่ทุกทีจะมีแต่เส้นผมรุงรังปกปิดเอาไว้ ใบหน้ารูปไข่ที่ทุกทีจะมีแว่นตาใหญ่เท่าฝาบ้านบังเอาไว้ 
ตอนนี้มันอยู่ในสายตาผม ผมแค่คนเดียวเท่านั้นที่กำลังจับจ้องไปที่...ริมฝีปากอิ่มน้ำ ดูอมชมพูเป็นธรรมชาติ 
นะ...น่าจูบ เฮ้ย!!! บ้าไปแล้วผม! 
ถึงรูปลักษณ์ภายนอกจะเปลี่ยนไป(ในทางที่ดีมาก)แต่จริงๆ เนื้อแท้ยังไงก็เป็นยัยวิญญาณ ที่ใช้ชีวิตจืดชืดและเชยสุดๆ... แต่คนตรงหน้ามัน...ใครกันวะ!
"เสร็จแล้วจ้า แหม คุณผู้ชายตะลึงไปซะนานเลยนะจร้า แทบจะครบ 3 นาทีแหนะ เป็นมาม่าละก็ เจ๊กินไปแล้ว อุ๊ย!"
"คุณโลจิค เป็นอะไรไปคะ"  
"ว๊ากกกกกกก เอาหน้าไปห่างๆ ฉ๊านนนน" =////= !!
ตะ ตะ ตกใจหมด อยู่ๆ เอาหน้ามาแทบติด ใบหน้าสวยๆ นั้น นึกว่าจะโดนจูบซะอีก ...เสียดายแฮะ T////T
"อึก! ขอโทษค่ะ ฉันคงไม่เหมาะกับของสวยๆ งามๆ น่าอายจังเลยนะคะ ที่ต้องให้คนอื่นเห็นแบบนี้"
"พูดอะไรของเธอน่ะ! ฉัน..."
"พอเถอะคะ คุณโล...เอ่อ....ฉันรู้ตัวเองดีคะว่าฉันควรจะยืนในที่ของตัวเอง ฉันไม่เหมาะกับอะไรแบบนี้เลย ฉันรู้ว่าคอร์สที่เรียนทุกคนในรุ่นเรียกฉันว่า จูออน วิญญาณหลอนประจำรุ่น ดูเหมือนจะโดนตัดสินว่าเป็นคนไม่ดีไปซะแล้วละ...อึก T..T"
"เธอร้องไห้!!" นั้นยิ่งทำให้ผมรู้สึก...หวั่นไหวมากๆ 
"ขอโทษ...คะ ToT"
"ก็จริง เธอเนี่ยทั้งการแต่งตัวเชยๆ นั้น เอาแต่ก้มหน้าอ่านหนังสือ ปล่อยผมรุงรัง ไหนจะแว่นตาอันใหญ่นั้น ทั้งหมดคือตัวเธอและที่คนอื่นเห็น แต่! ตอนนี้ฉันเห็นเธอในแบบที่สวยซะจนฉันยังใจเต้นแรง เธอต้องมั่นใจในตัวเองเข้าไว้นะ"  ยัยวิญญาณอะไรนั้นไม่มีจริงซะหน่อย แต่เป็นยัยเทพธิดาของผมต่างหาก ในตอนนี้น่ะนะ

ผมเพิ่งโดนหักอกได้ไม่นาน ก็มีความรักครั้งใหม่ซะแล้วละครับ ฮิ ฮิ
"ดีขึ้นรึยังละ"
"คะ...ฉันขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะคะ คุณ..."
"ฉันว่าเราสองคนมาทำความรู้จักกันอย่างเป็นทางการดีกว่ามั้ย"
"คะ?"
"ฉันชื่อ โลอิค เรียนรุ่นเดียวกันกับเธอแหละ มาเป็นเพื่อนกันนะ" -^^-
"คะ ฉัน รินดา เรียนรุ่นเดียวกัน...เอ่อ เรียก ริน ก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ คุณโล...อิค"
อุ๊บ! เชยยันชื่อ...รินดา...แต่ก็สมเป็นเธอดีนะ ...ริน <3

เฮ้ย!! ลืมเลย ต้องไปปาร์ตี้ นัดกับพวกนั้นไว้ ลืมติดต่อไปเลย ตายละ!!
"พวกเราต้องไปกันต่อแล้วละ เอ่อ รินเธอจะมากับฉันมั้ย"
"เออ คะ! ไปไหนเหรอคะ?"
"คือต้องไป งาน ฟะ แฟ...ปาร์ตี้...น่ะ"
"แฟร์ งานแฟร์น่ะเหรอคะ?"
"ไม่ช่ายยยย" ...ทำไงดี..."เออคือ...งี้...นะ" =..=a

และแล้ว...ผมก็เล่าไปหมดเปลือก
"เรื่องมันเป็นมาแบบนี้เองสินะคะ"
"...โทษนะ ที่หลอกใช้เธอนะ"
"..."
"ฉันจนตรอกก็เลยยิ่งร้อนรนน่ะ...แต่พอได้ระบายให้เธอฟังแล้ว ฉันเองก็มีสติขึ้นบ้างแล้วละ"
"เข้าใจแล้วคะ แต่ว่าไม่เป็นไรแน่เหรอ?"
"หืม?"
"โดนแฟนสาวแซ่บเวอร์ จับปลาสองมือ แล้วหักอกในวันแห่งความรัก ไหนยังจะไม่ล้มเลิกความคิดที่จะไปงานปาร์ตี้โชว์แฟนอะไรนั้นอีก แถมยังต้องเผยเรื่องนั้นให้เพื่อนที่เพิ่งทำความรู้จักแบบหมดเปลือกเลย เป็นฉันคงอายจนไม่มีหน้าไปหาใครหรอกคะ"
อึก! อย่างกับโดนเข็มทิ่มแทงใน พูดได้เจ็บแสบมาก สมแล้วที่เป็นเธอ!! 
"ฉันจะทำยังไงดีละ ฮือๆ ฉันตายแน่ๆ ที่นี้ก็จะมีแต่คนหัวเราะ ดูถูกฉัน!!"
จริงๆ ผมน่ะปอดแหกจะตายไป ไม่ไหวแล้ว เผลอร้องไห้ออกมาเฉยเลยต่อหน้ายัย...ริน โธ่! ขายหน้าจัง

"ถ้างั้น ทำต่อไปทั้งๆ แบบนี้ก็ได้นี่คะ ฉันเข้าใจสถานการณ์แล้วด้วย อย่างน้อยก็แทนคำขอโทษที่ทำโทรศัพท์คุณพัง"
"เป็นคนดีชะมัดเลย!!" ;(
"งั้นเหรอคะ" XP
ทำไมผมถึงมองข้ามผู้หญิงตรงหน้ามาตลอดเลยนะ ทั้งๆ ที่ภายในเป็นคนดีมีน้ำใจ แถมสวยอีก!
"พวกเราไปกันเลยมั้ย ริน"
"...คะ คุณโลอิค"
"เรียกโลอิคเถอะ ไม่ต้องสุภาพก็ได้"
"...จ๊ะ" -////- 
ปึงงงง!!!! เดินชนกำแพงเฉย!!! o[]O !!!
"เกิดอะไรขึ้น ไม่เป็นไรนะ ริน!?!"
"ฮา ฮา ลืมไปสนิทเลยละคะ ว่าไม่ได้ใส่แว่น"
"เธอชนแรงเหมือนกันนะ แบบนี้แย่แน่ ใส่แว่นก็ได้"
"ไม่คะ พอจะมองเห็นอยู่บ้าง"
"ดูก็รู้ว่ามองไม่เห็น...จับมือฉันสิ" หมับ!
"o///o  !!"
"ทำงี้ซะ ก็ไม่มีปัญหาแล้วใช่มั้ยละ" แค่จับมือ แล้วเดินไป ด้วย กัน....เขินเหมือนกันนะ แบบนี้อย่ากับว่าเป็น...แฟนกันจริงๆ 
"ขอบคุณนะคะ...โลอิค"  ยัยบ้า นะ น่ารักเกินไปแล้ว =///=
"มือเธอเย็นจังเลยนะ"
"มือโลอิคอุ่นต่างหากละคะ"
อ๊ากกกก เสีย HP ไปครึ่งหลอดแล้วครับ...<3

[ย่านการค้า แหล่งวัยรุ่นและถนนแห่งแฟชั่น]
"นี่! เธอรู้มั้ยริน แถวนี้นะมีแมวมองเยอะเลยนะ ฉันชอบมาบ่อยๆ วันหยุด"
"เออ โลอิคอยากเป็นดาราเหรอคะ"
"ฉันแค่คิดว่า รูปร่างแบบฉันคงเป็นนายแบบได้ไม่ยาก แต่ก็ไม่มีใครติดต่อมาเลยน่ะ ฮาๆ"

"ขอโทษค่ะ!!" หืม...ใครอีก?
"ครับ?"
"โทษนะคะ ที่อยู่ดีๆ ก็เรียก อาจจะกะทันหันไปหน่อยแต่รบกวนขอถ่ายรูปช็อตคู่รัก แนวหนุ่มหล่อสาวสวย หน่อยได้หรือเปล่าคะ?" ห๊าาาา! คู่รัก ผมกับเธอ โอ้วว ใจสั่นนนน
"ขอโทษคะ คือว่าพวกเราไม่ได้..."
"นะคะ!! ขอความกรุณาด้วยนะคะ คู่รักทุกคู่ที่เรียกก็ปฏิเสธกันหมดเลยน่ะค่ะ"
"ดูเหมือนเค้าจะลำบากอยู่นะ" นั้นแหละ ผมตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย ในที่สุด...
"เอ๊ะ เออ โลอิคไม่รีบไปตามนัดเหรอคะ"
แต่จะให้ถ่ายช็อตคู่รักกับรินเนี่ย ถึงจะดูเหมาะสมกันสุดๆ แต่มันเขินๆ ยังไงไม่รู้นะ
"จะให้ถ่ายรูปคู่รักเนี่ย...มันออกจะ.." เขินโว้ยยย!!
"คือจริงๆ แล้วพวกเราไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นกันจริงๆ หรอกคะ" ว๊ากก ทำไมเธอพูดจาเย็นชาอย่างงั้นละ!! 
"อ้าว? ไม่ใช่คู่รักกันหรอกเหรอคะ? น่าเสียดายนะคะ คุณทั้งคู่เหมาะสมกันดีแท้ๆ ถ้างั้นคุณผู้ชายคะ ช่วยมาถ่ายช็อตคู่รักกับนางแบบของทางเราได้มั้ยคะ คือเราจำเป็นจริงๆ"
"ไม่ละครับ"
"!! / !?"
"ถ้าเป็นช็อตคู่รักละก็ ขืนไม่ใช่กับผู้หญิงคนนี้ก็ไม่มีความหมายหรอก" ใช่แล้วละ ก็ตอนนี้ผม...ชอบรินน่ะสิ
"o////o" !! พูดเรื่องหน้าอายอีกแล้วผม! รินหน้าแดงด้วยแฮะ 
...ถึงยังไม่ได้เป็นคู่รักกันจริงๆ แต่ผมจะพยายาม...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น