สามีกระซิบรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 267,004 Views

  • 1,049 Comments

  • 2,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    194

    Overall
    267,004

ตอนที่ 28 : 5.หมดความอดทน (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

"สวัสดี นี่...พอลใช่ไหม" วรรธนัยซึ่งจำคู่แค้นสมัยเด็กได้เป็นฝ่ายทักก่อน และเห็นทันทีว่าแววตาไม่เป็นมิตรของไอ้เจ้าหมอนั่นฉายแววสงสัยขึ้นมาแวบหนึ่ง "อ้อ นี่คงจำผมไม่ได้สินะ" วรรธนัยยิ้มกว้าง ยิ้มแบบที่รู้ว่าพอยิ้มแบบนี้ตัวเองหล่อเหลาแค่ไหน "ไม่แปลก เพราะผมหล่อกว่าสมัยเด็กๆ เยอะ"

ได้ยินคนกล้าพูดจาอวดตัวเองแบบไม่ละอายแบบนี้แล้วอนามิกาก็ต้องเบนหน้าหนีไปทางอื่น ไม่อย่างนั้นเธอคงอาเจียนออกมาแน่

คนบ้าอะไร พูดยอตัวเองได้ไม่อายปาก!

"ผมนัยไง"

"ในบ้าในบออะไร" พลอธิปเลือกที่จะใช้คำพูดไม่เป็นมิตรตอบกลับคนที่กล้าโอ้อวดตนเองอย่างน่าหมั่นไส้ ก่อนกระชับมือที่จับแขนอนามิกาแน่นขึ้นแล้วลากเธอหมายจะให้ไปให้ห่างจากไอ้คนหน้าเป็นคนนั้น "ไปนาง กลับบ้านกับพี่"

นี่เป็นอีกครั้งที่อนามิกายังไม่ทันได้ตัดสินใจว่าจะทำอย่างไร ผู้ชายที่คิดเร็วกว่าเธอก็กางมือออก กั้นไม่ให้พลอธิปลากเธอไปไหนได้

"เอ๊ะๆ ๆ ๆ ๆ ได้ยังไง นางมากับผมก็ต้องกลับกับผมสิ"

ฟังเรื่องประหลาดที่ผู้ชายตรงหน้าพูดออกมาแล้วพลอธิปก็รีบหันมามองอนามิกา ถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่นุ่มนวลเช่นเคยอีกแล้ว "นางมากับมันอย่างนั้นเหรอ มาได้ยังไง นี่คุณยายรู้รึเปล่า"

"อ้าว จะพาหลานสาวคนสวยของเขาออกมาจากบ้านทั้งทีทำไมคุณยายจะไม่รู้ล่ะ นี่ผมไปกราบคุณยายมาก่อนนะ และคุณยายก็ให้ผมกับนางออกมาด้วยกัน ท่านอนุญาต ท่านรีบอนุญาตอย่างยินดีเลยล่ะ"

"ไม่จริง! " พลอธิปตวาดใส่ชายที่เขายังไม่รู้จักแต่ก็ไม่ชอบขี้หน้าแล้ว

วรรธนัยยักไหล่ "พูดจริงก็มาหาว่าโกหก แบบนี้ไปถามคุณยายด้วยกันดีไหมล่ะ แต่...ปล่อยแขนนางก่อนเถอะ จับเสียแน่นเชียวนางคงเจ็บ เจ็บใช่ไหมจ๊ะนาง"

การลงท้ายประโยคเสียหวานว่าจ๊ะว่าจ๋าของวรรธนัยทำอนามิกาขนลุก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังพูดเสียงอ่อนกับญาติผู้พี่ "ปล่อยแขนนางเถอะค่ะพี่พอล"

"ไม่"

เมื่อพลอธิปปฏิเสธ บรรยากาศก็อึมครึมขึ้นมาในทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของวรรธนัยค่อยๆ จางหาย เขาเริ่มมองศัตรูสมัยเด็กและกาฝากสมัยเด็กของตนอย่างพินิจ คิดอยู่ไม่นานชายหนุ่มก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติ

เห็นทีญาติเรียงพี่เรียงน้องคู่นี้จะมีซัมติงรองกันเสียแล้ว

"พี่พอลคะ นางเจ็บ"

ดูเหมือนเสียงขอร้องของอนามิกาจะค่อยๆ ซึมเข้าไปในสมองของพลอธิป ชายหนุ่มก้มลงมองมือที่กำแขนเธอแน่น แน่นจนน่าจะเจ็บจริงๆ เห็นดังนั้นแล้วพลอธิปจึงคลายมือออกเล็กน้อย ทว่ายังไม่ยอมปล่อยแขนเธอ

"กลับบ้านกับพี่" พลอธิปสั่งอีกทีและออกแรงดึงอนามิกาอีก คราวนี้ไม่แรงนัก ทว่าอนามิกาขืนตัวเอาไว้และตอบปฏิเสธ

"นางจะกลับกับคุณวรรธนัยค่ะ"

ทันทีที่ได้ยินคำตอบของอนามิกา วรรธนัยก็ยิ้มยียวนออกมาพร้อมกับเดินเข้ามาหมายจะแกะมือที่จับแขนอนามิกาเอาไว้

แต่พอเขาทำเช่นนั้นพลอธิปก็สะบัดมือ กระชากแขนอนามิกามาทางเขาจนหญิงสาวเสียหลัก ล้มลงกับพื้น


泪奔

ทำไมผู้ชายโกรธกันแล้วผู้หญิงต้องเจ็บตัว ตบคนเขียน (อ้าววววววว หนูไม่เกี่ยวนะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #604 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:54
    ทำไมนางต้องอยู่ท่ามกลางคนไม่ดีละเนี่ย
    #604
    1
    • #604-1 (@kaew77) (จากตอนที่ 28)
      14 มกราคม 2562 / 02:47
      เพราะคนเขียนใจร้าย T T
      #604-1
  2. #71 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 20:56
    สงสารน้องนางอะทำไมเจอแต่ผู้แย่ๆๆนะ
    #71
    1
    • #71-1 เจ้แก้ว (@kaew77) (จากตอนที่ 28)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:07
      เพราะคนเขียนใจร้ายค่ะ แหะ แหะ
      #71-1