สามีกระซิบรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 267,004 Views

  • 1,049 Comments

  • 2,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    194

    Overall
    267,004

ตอนที่ 22 : 4.มาทำไม ไม่สนก็ไม่ต้องมา (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 377 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61

เจ้าของเรือนยังเดินมาไม่ถึงศาลา ผู้ชายคนเดียวในเรือนก็รีบลุกขึ้นแล้วก้าวยาวๆ เข้ามาช่วยประคองเจ้าของเรือน ใบหน้าวรรธนัยยิ้มละมุน ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเต็มที่จนอนามิกาที่รับรู้ว่าที่แท้เขาก็เป็นเพียงแค่ผู้ชายมือไว ชอบเอาเปรียบผู้หญิงคนหนึ่งถึงกับต้องรีบเบนหน้าหนีไปอีกทาง

ไม่อยากเห็นหน้า!

"นี่คงเป็นพ่อนัยใช่ไหมลูก" คุณบังอรทักแขกก่อนด้วยน้ำเสียงเรียบ เย็น ฟังแล้วสบายหู

"ครับคุณยาย ไม่ได้พบกันหลายปี วันนี้พอย่าจะเข้ามาที่แม่กลอง ผมเลยขอติดรถมาด้วย คิดถึงคุณยายครับ"

ได้ยินคนที่มักจะเอ่ยแต่คำพูดที่ไม่น่าฟังพูดจามุ้งมิ้งกับยายตนแบบนี้อนามิกาก็ลอบเบ้ปาก ตอนนี้เธอรู้แล้วว่านอกจากเขาจะเป็นพวกชอบรังแกผู้หญิง ยังเป็นพวกหน้าอย่างหลังอย่าง เสแสร้งแสดงเก่ง

เธอรู้นะว่าเขากลับมาจากอเมริกานานแล้ว กระนั้นคนที่ 'คิดถึงคุณยาย' ก็ไม่เคยโผล่หน้ามาที่แม่กลองนี้สักครั้งจนกระทั่งวันนี้

เขาจะมาทำไมนะ...นั่นสิ เขามาทำไม คิดแล้วคิดอีกอนามิกาก็คิดไม่ออก

"ปากหวานจริงพ่อคุณ" คุณบังอรพอใจในตัวหลานชายของเพื่อนมาก จากที่ฟังคุณนวลปรางอวดหลานทุกครั้งที่มาเยี่ยมมาเยือน เธอก็คิดว่าพ่อหนุ่มคนนี้เป็นคนดี มีอนาคตอยู่แล้ว แต่พอมาได้พบได้เจอ ได้พูดคุย ก็รู้สึกว่าวรรธนัยยิ่งเป็นคนดี น่ารัก ช่างเอาอกเอาใจ

ดีเสียจนทำให้เธอยิ่งรู้สึกว่าคิดไม่ผิดเลยที่ยกดวงใจของเธอให้เขาไป

วรรธนัยประคองคุณบังอรให้นั่งลงบนเบาะซึ่งวางอยู่บนพื้นไม้เรียบร้อยก็คุกเข่า ก่อนพนมมือกราบแทบตัก

กิริยาน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้บอกเลยว่าวรรธนัยไม่ค่อยได้ทำนัก เพราะสมัยนี้ ไม่ค่อยมีผู้ใหญ่ที่น่าเคารพให้เขานบนอบน่ะสิ

"ลุกเถอะลูก ลุก มานั่งคุยกันดีกว่า"

"ครับ" วรรธนัยรับคำก่อนลุกขึ้นแล้วคลานเข่าอ้อมโต๊ะกลางซึ่งทำจากไม้สักขนาดใหญ่ไปนั่งพับเพียบข้างคุณย่าของตน

คุณบังอรยิ้มให้เพื่อนรักก่อนดึงถุงสีแดงถุงหนึ่งออกมาจากชายพกแล้วส่งให้อนามิกา "นี่ของรับไหว้ นางช่วยใส่ให้พี่เขาด้วย"

สีหน้าของอนามิกาเหมือนคนเพิ่งกินบอระเพ็ด ทว่าเมื่อคุณยายสั่งเธอก็ต้องทำ หญิงสาวเดินด้วยเข่าอ้อมโต๊ะกลางไปข้างหน้าวรรธนัยแล้วยื่นถุงแดงส่งให้เขา

"สวมให้พี่เขาด้วยสิลูก" คุณบังอรสำทับคำสั่งตนก่อนยิ้มให้วรรธนัยแล้วอธิบาย "ยายไม่มีของอะไรรับไหว้ มีพระองค์หนึ่งที่เก็บเอาไว้ตั้งแต่รุ่นพ่อยาย องค์ใหญ่นัก สาวๆ สวมคงไม่เหมาะ ยายเลยยกให้พ่อนัย เอาไว้คุ้มครองป้องกันตัวนะลูก"

อนามิกาหยิบสายสร้อยทองที่มีพระองค์ใหญ่แขวนเอาไว้ออกมาจากถุงแดง เธอไม่ลังเลที่จะตวัดสายสร้อยคล้องรอบคอวรรธนัยแล้วพยายามบีบขอของสร้อยทองให้ชิดติดกัน

แต่สร้อยทองขนาดสองบาทเส้นนี้ขอใหญ่ แข็งแรง เธอจึงบีบตะขออย่างค่อนข้างลำบาก

ไม่ทันได้ตั้งตัว กำลังทำงานที่ได้รับมอบหมายอยู่ดีๆ ปลายนิ้วของวรรธนัยก็ยกขึ้นมาแตะมือเธอ มันเหมือนมีคนเอาถ่านร้อนๆ มาแนบมือเธออย่างไรอย่างนั้น อนามิกาสะดุ้งสุดตัว รีบกระตุกมือและชักเข่าถอยหลังทันที

ท่าทางราวตกใจมากของเธอไม่พ้นสายตาของผู้ใหญ่ ทั้งคุณนวลปรางและคุณบังอรตวัดสายตามองกันแวบหนึ่งก่อนหันไปมองสองหนุ่มสาวอีกครั้ง

ไม่เพียงแค่ผู้ใหญ่จะเห็นกิริยาไม่เป็นปกติของอนามิกา วรรธนัยเองก็เห็นและไม่พอใจอย่างมาก

ไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องกลัวเขาลนลานขนาดนั้นด้วย ก็แค่แตะมือนิดเดียวเท่านั้นเอง


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ งอน gif

แหม ลืมเรื่องที่ทำให้นางต้องหนีกลับบ้านไปแล้วสินะ

เออ ความผิดตัวเองเล็กเท่าจุลินทรีย์ในยาคูลท์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 377 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #602 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:38
    แกมันโรคจิตของนางไง
    #602
    1
    • #602-1 (@kaew77) (จากตอนที่ 22)
      14 มกราคม 2562 / 02:47
      5555555
      #602-1
  2. #64 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 20:34
    ผู้ชายอันตรายใครๆๆก็ไม่อยากใกล้
    #64
    1
    • #64-1 เจ้แก้ว (@kaew77) (จากตอนที่ 22)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:08
      ช่าย อยากถีบให้ไปไกลๆ
      #64-1
  3. #26 ลรินรา (@Linara_63) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 11:58
    เล็กเท่าโมลิกุลลลลลสิ ความผิดนายนี่นะ
    #26
    1