สามีกระซิบรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 266,269 Views

  • 1,049 Comments

  • 2,438 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    646

    Overall
    266,269

ตอนที่ 2 : 1.เกลียดตั้งแต่ยังไม่พบ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 351 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

"ถ้าสวยจริงก็คงมีแฟน คงแต่งงานไปแล้ว ไม่ถูกใส่พานมายัดเยียดให้ผมแบบนี้หรอก"

"ใคร้! ใครเอาหนูนางใส่พานให้เรา นี่จะบอกให้รู้เอาไว้ ย่านี่แหละที่บากหน้าไปขอหนูนางมาให้เรา ขอแล้วขออีกตั้งหลายครั้งกว่าแม่อรเขาจะยกหนูนางให้ย่า"

วรรธนัยลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะ ย่าเป็นคนอย่างไร ผู้เป็นหลานย่อมรู้ดี ดังนั้นเขาจึงรู้ว่า ลงว่าย่าตัดสินใจไปแล้ว ก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจง่ายๆ

"ย่าเป็นคนไปขอมา ถ้าอย่างนั้นก็เชิญย่าประเคนยายโอ่งอ่างนั่นกลับไปคืนยายเขาด้วย เพราะผมไม่เอา จบนะ ผมไปล่ะ"

"เดี๋ยว! " เมื่อหลานชายตัวดีเริ่มออกเดิน คุณนวลปรางก็ตวาดเสียงแหลม ทำให้หลานชายที่ดื้อแสนดื้อชะงักกึก

คนแบบวรรธนัย เปรียวจัด เฮี้ยวจัด ด้วยเหตุที่ไร้พ่อไร้แม่คอยดูแลอบรม สมัยวัยรุ่นจึงค่อนข้างมีปัญหา ทว่ามีปัญหาเช่นไรคุณนวลปรางก็ปราบเสียอยู่หมัด ปราบด้วยพระเดชผสมพระคุณ และราดรดหัวใจหลานให้สงบลงด้วยความรัก

ดังนั้นแม้วรรธนัยจะดื้อขนาดไหน แต่เมื่อย่าสั่ง เขามักต้องทำตาม อย่างน้อย...ก็แปดในสิบเรื่องนั่นแหละที่วรรธนัยต้องทำตามคำสั่งย่า

"เย็นนี้นัยกับย่าต้องไปรับหนูนางมาที่นี่"

"อะไรนะ! " วรรธนัยหันกลับมามองย่าด้วยสีหน้าเหวอๆ คล้ายไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

หญิงชรายิ้มโดยที่ดวงตาไม่ได้ยิ้มไปด้วย มิหนำซ้ำ ดวงตาคมกริบคู่นั้นยังจ้องหลานชายเขม็งเหมือนต้องการจะสะกดให้อยู่ในอำนาจมากกว่าจะขอร้อง "ย่ารู้อยู่แล้วว่าเราต้องปฏิเสธ ย่าเลยขออนุญาตแม่อรเอาไว้ ขอพาหนูนางมาอยู่ที่นี่สักเดือนเพื่อให้นัยกับหนูนางได้ทำความรู้จักกัน"

สีหน้าหลานชายเต็มไปด้วยความไม่พอใจ "ย่ามัดมือชกผม"

แทนที่คุณนวลปรางจะปฏิเสธ เธอกลับพยักหน้า "ใช่ และอีกไม่นานนัยจะรู้ว่าการตัดสินใจของย่ายังคงไม่ผิดพลาดเหมือนทุกครั้ง"

แม้ท่าทีของคุณนวลปรางจะมั่นอกมั่นใจเช่นนี้ ทว่าหลานชายไม่เชื่อย่าตนเองเลยสักนิด

ย่าไม่รู้หรือว่าปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่ ปลูกอู่ต้องตามใจผู้นอน ดังนั้นเรื่องจะให้เขานอนเตียงเดียวกับยายโอ่งอ่างแสนขี้เหร่คนนั้น...ฝันไปเถอะ!

- - - - - - - - - -


แม้วิธีหนีจะเป็นวิธีที่น่าสมเพชไปสักหน่อย แต่ในเวลาจวนตัวเช่นนี้ วรรธนัยก็คิดหาแผนที่ดีกว่านี้ไม่ได้

ชายหนุ่มจับเครื่องบินบินมาหาผู้เป็นพ่อซึ่งกำลังคุมงานสร้างโรงแรมอยู่ที่ภูเก็ต โดยไม่ลืมสั่งให้เลขาเขาติดต่อไปยังเลขาคุณย่าเพื่อบอกว่า งานที่ภูเก็ตมีปัญหา เขาจึงต้องลงมาดูแลเอง

จากนั้นก็ปิดมือถือ เช็กอินที่โรงแรมใกล้ไซต์งาน แล้วนอนจิบไวน์อยู่ในอ่างจากุชชี่พร้อมชมวิวที่ระเบียงยามพระอาทิตย์ตกไปด้วย

คิดจะบีบคนแบบวรรธนัย มันไม่ง่ายนักหรอก

- - - - - - - - - -


偷笑

จ้าาาาาาา พ่อคนมีความคิดเป็นของตัวเอง ยังไม่ทันได้ดูเลยก็เชิดใส่เขาแล้ว

หึหึหึหึ แล้วคุณนัยจะเสียใจในภายหลังไหม อันนี้ก็ต้องติดตามกันต่อไปนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 351 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #793 JKB_Jingkrabell (@bb-bellly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 01:31
    ผูกอู่นะคะ ไม่ใช่ปลูกอู่ อู่ก็คือเปลอ่ะค่ะ เอาผ้าผืนใหญ่ๆมา (บางคนใช้ผ้าถุง) จับหัวท้ายแล้วผูกให้กลายเป็นเปล เลยต้องใช้คำว่าผูกแทน ไม่ใช่ปลูกค่า
    #793
    1
    • #793-1 เจ้แก้ว (@kaew77) (จากตอนที่ 2)
      18 มกราคม 2562 / 17:23
      ขอบพระคุณค่ะ เดี๋ยวจะได้แก้ในต้นฉบับ ^ ^ มีอะไรอีกท้วงมาได้นะคะ
      #793-1
  2. #349 150221 (@150221) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:16
    อย่ามาเสียดายตอนหลังละ
    #349
    1
    • #349-1 (@kaew77) (จากตอนที่ 2)
      2 มกราคม 2562 / 22:22
      หุหุหุหุ
      #349-1
  3. #45 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:08
    สนุกคะชอบมากๆๆๆ
    #45
    1
    • #45-1 (@kaew77) (จากตอนที่ 2)
      12 ธันวาคม 2561 / 19:17
      ขอบคุณค่า
      #45-1