สามีกระซิบรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 267,010 Views

  • 1,049 Comments

  • 2,324 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    200

    Overall
    267,010

ตอนที่ 10 : 2.เมียในอุดมคติ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 447 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

นวลปรางขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนมองเลยหลานชายตนเองไปยังคนที่เพิ่งเดินนำสาวใช้มาหยุดอยู่หน้าประตูห้องนั่งเล่น

หญิงสูงวัยยิ้ม แต่เป็นยิ้มที่ไม่น่าดูนักในทัศนะของหลานชาย เพราะมันเต็มไปด้วยความท้าทาย ขำขัน ปนสังเวชหลานที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ

"นางจ๊ะ มันน่าขำไหมถ้ามีใครบางคนคิดว่าหนูสวยเกินไปจนอาจไปทำศัลยกรรมมา"

คำถามของย่าทำให้วรรธนัยหน้าตึง คอแข็ง และทำเมินไม่มองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาวางจานขนมพร้อมน้ำชาให้เขา ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่เห็นว่าอนามิกาตอบย่าของเขาด้วยรอยยิ้มบางเบา ยิ้มคล้ายเอ็นดูระคนอ่อนใจ

"นี่ ย่าจะบอกอะไรให้นะ หนูนางน่ะเขาไม่เคยทำศัลยกรรมมาเลยสักอย่างเดียว สวยแท้ สวยของจริงมาตั้งแต่รุ่นคุณยาย คุณแม่เขาแล้ว"

"พวกผ่าเหล่า ยีนด้อยก็มีนี่ครับย่า" วรรธนัยยังคงรั้นไปต่อพร้อมเหลือบมองอนามิกาซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกับย่าเขา เพราะนั่งอยู่แทบจะตรงข้ามกัน เขาจึงเห็นเธอยังคงมีสีหน้าละมุม ยิ้มน้อยๆ ราวกับไม่โกรธ ไม่เคืองที่เขากำลังดูถูกเธออยู่เลย

ให้ตายสิ! ยิ่งมองเธอก็ยิ่งสวย สวยสมบูรณ์แบบจนเขา...

ไม่ได้!!!!! เขาจะรู้สึกอยากได้เธอไม่ได้ เพราะไม่อย่างนั้นก็เท่ากับเขาติดกับดักคุณย่า ถึงเธอจะสวยแจ่ม แต่ก็ยังไม่มากพอจะทำให้เขาหยุดที่เธอได้

ไม่ได้!!!!! เขายังอายุน้อยเกินไปที่จะถูกจับโยนเอาไว้ในคอกที่เรียกว่าการแต่งงาน อันที่จริง...ชาตินี้เขาไม่เคยคิดอยากแต่งงานหรืออยากสร้างครอบครัวเลยด้วยซ้ำ

การแต่งงาน ครอบครัว พ่อ แม่ ลูก คำจำพวกนี้เขาไม่เคยเชื่อถือ เพราะเขาถือกำเนิดมาจากครอบครัวที่แตกร้าว มีพ่อมีแม่ก็เหมือนไม่มี จนบางทีเขาก็เคยคิดเหมือนกันว่า หากต้องเกิดมาโดยไม่มีใครรัก ไม่มีใครอยากรับผิดชอบ สู้ไม่เกิดมาดีกว่า

"ต๊าย ดูปากหลานฉัน" คุณนวลปรางอุทานแล้วหันไปบีบมือผู้ที่เธอต้องการให้เป็นหลานสะใภ้ "อย่าไปถือพี่เขาเลยนะหนูนางนะ"

อนามิกาเพียงยิ้มและพูดเรื่องอื่น ไม่ตอบสักคำว่าเธอถือ หรือไม่ถือปากของผู้ชายซึ่งเธอแทบจะไม่รู้จักเลยคนนั้น "พรุ่งนี้หนูขอกลับแม่กลองเลยนะคะคุณย่า"

"กลับเหรอ ไม่ได้สิ" นวลปรางร้อนใจจนเร่งเสียงขึ้นมาอีกระดับพร้อมตวัดสายตามองหลานชายที่ยกแก้วชาขึ้นจิบ ราวไม่สนใจเลยว่าผู้หญิงดีๆ กำลังจะหลุดมือไปแล้ว

นวลปรางรู้สึกโกรธตนเองที่เลี้ยงหลานมาอย่างตามใจเกินไป จนตอนนี้คิดจะบังคับหรือสั่งให้หลานทำอะไร เจ้าตัวดีก็ดื้อรั้นไม่ยอมทำตามใจตนแล้ว

"หนูมาที่นี่หลายวันแล้ว เป็นห่วงคุณยายค่ะ"

สิ่งที่อนามิกาใช้มาเป็นข้ออ้างนั้นทำให้นวลปรางขวางหรือค้านไม่สะดวก ดูเหมือนการดูตัวในคราวนี้คงต้องจบลงตรงที่ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไป...อย่างนั้นหรือ

แน่นอนว่าคนแก่หัวรั้นแบบนวลปรางไม่ยอมแน่!

แม้ในใจจะไม่ยินยอมและนึกโมโหหลานตัวเองเต็มทน คุณนวลปรางยังคงยิ้มก่อนตวัดสายตามองข้ามโต๊ะกลมไปยังหลานตัวดีของตนเอง "เอาล่ะๆ จริงๆ หนูนางก็มาอยู่กับย่านานแล้ว สมควรจะกลับจริงๆ แต่ก่อนจะกลับ ย่าว่าควรให้ตานัยของย่าพาหนูไปเลี้ยงขอโทษที่ทำตัวไม่น่ารักกับหนูสักมื้อ ดีไหมจ๊ะ"


飘荡的舌头

คุณย่าพยายามเต็มที่ แล้วหลานๆ จะว่าไงจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 447 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #52 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:39

    ในปากคุณนัยเลี้ยงหมาไว้ทั้งคอกเลยเหรอไงคะ

    ไรท์5555

    #52
    1
  2. #10 ลรินรา (@Linara_63) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 14:01
    เอ๋ เขาจะพาหนูนางไปมั้ยน้าาา
    #10
    2