Draconic Chronicle

ตอนที่ 49 : IV-5 rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    23 ธ.ค. 60




5


            ดินแดนแห่งนี้น่าหดหู่

            ฤดูหนาวครอบครองช่วงเวลาส่วนใหญ่ของปี ยาวนานและไร้ชีวิตชีวา อีกทั้งยังกัดกร่อนกระดูกจนการตื่นมาทุกเช้ากลายเป็นความทรมาน เขารอคอยฤดูใบไม้ผลิมาตลอด มักเฝ้ามองต้นไม้โดดเดี่ยวเหลือแต่กิ่งก้านด้วยความหวังที่ข้างหน้าต่าง จนใบหน้าแห้งเจ็บเพราะลมหนาวพัดตี ว่าจะได้เห็นสีเขียวเริ่มปรากฏเสียที

            อาศัยอยู่ในกระท่อมซึ่งรายล้อมไปด้วยต้นไม้อันเงียบสงบ ปราศจากความวุ่นวายของผู้คน เขาตระหนักถึงความต้องการนั้นอย่างไม่มีเหตุผล จู่ ๆ มันก็โผล่พรวดขึ้นมาในหัว และคอยตอกย้ำว่าเขาอยากจะใช้ชีวิตอย่างนั้นเมื่อโตขึ้น เขารู้ว่าเขาจะมีความสุข

            กระทั่งสงครามมาถึง

            เขาถูกขุดขึ้นมาจากซากปรักหักพัง ในจมูก ลำคอ และอวัยวะภายในคงเต็มไปด้วยเขม่าควันและเศษดิน แต่การได้รับโอกาสให้หายใจอีกครั้งเป็นความตื้นตันมหาศาล โพรงจมูกของเขาเจ็บแสบ แต่เขาก็ยังสูดอากาศบริสุทธิ์ไม่หยุดยั้ง จนสุดท้ายเขาต้องไอไล่สิ่งผิดปกติที่ติดค้างออกมา และรุนแรงถึงขั้นอาเจียน

            มีคนหยิบยื่นผ้าคลุม อาหาร และเครื่องดื่มให้ เขารับมาอย่างเหม่อลอย จากนั้นจึงแหงนมองท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆฝนตั้งเค้า และภายในทันที ฝนเม็ดเล็ก ๆ ก็เริ่มโปรยปรายลงมาราวกับเฉลิมฉลองให้กับการรอดชีวิต

อย่างน้อยนี่ก็เป็นของจริง เขาคิดระหว่างนั่งนิ่งอยู่บนหลังม้าเนิ่นนาน ให้เม็ดฝนตกกระทบแก้มและเปลือกตากระทั่งมีเสียงหลุดรอดโสตประสาทเข้ามา

            ชื่อ

            เสียงนั้นแจ่มแจ้งขึ้น กำลังถามชื่อของเขา

สายฝนทวีความรุนแรง เขาค่อย ๆ ขยับริมฝีปาก และชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง


#


            เสียงเปาะแปะเหนือศีรษะดังแผ่วเบาและชวนเชิญให้สงสัย ก่อนจะกลายเป็นพายุอลหม่านที่ทำให้นักเดินทางผู้ไม่ทันตั้งตัวต้องวิ่งกระเจิงหาที่หลบกันจ้าล่ะหวั่น

            อากาเบลโยนผ้าคลุมของเธอใส่หัวกิลเบิร์ต จากนั้นจึงใช้มือกดทับไว้ไม่ให้ผ้านั้นหลุดลื่น อิลยูชินซึ่งนำทางตะโกนบอกอะไรสักอย่าง น่าจะหมายถึงโรงแรมเล็ก ๆ ข้างทาง เขาวิ่งเร็วแม้จะอยู่กลางห่าฝน อากาเบลจึงได้แต่สบถคำหยาบ แล้วลากกิลเบิร์ตที่กอดปกป้องย่ามสุดชีวิตให้ตามมาให้ทัน

            พอไม่มีอะไรคลุมช่วงบนของร่างกาย เธอจึงเปียกโชกอย่างกับเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ เส้นผมแนบแก้มและคอจนยากจะสลัดให้หลุด ผ้าปิดตาข้างขวาก็ไม่ต่าง แต่เธอไม่ห่วงตัวเองมากเท่าห่วงกิลเบิร์ตหรอก มนุษย์อ่อนแอจะตายชัก เป็นหวัดนิดเดียวก็อาจจะป่วยหนักจนอยู่ ๆ จะตายก็ตายได้ โดยเฉพาะกลางป่าเขาหนาวเหน็บแบบนี้ด้วย

            ทั้งสามเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ แทบไม่ได้พักขานานเกินครึ่งชั่วโมงในแต่ละครั้ง ฉะนั้น เมื่อเธอเห็นกรอบหน้าต่างมีแสงไฟสีส้มเรืองออก ความกังวลทั้งปวงที่เธอเองก็ไม่คาดคิดว่าตัวเองเก็บกดมาเงียบ ๆ ก็พลันมลายหายไปอย่างน้อยก็ชั่วคราว

            อิลยูชินผลักประตูเปิด และสิ่งแรกที่อากาเบลสัมผัสได้ก็คือความอบอุ่นของกองไฟ เธอถลาพร้อมกับกิลเบิร์ตเข้ามาในโรงแรม หยดน้ำมากมายไหลซึมจากเสื้อผ้าจนพื้นไม้กลายเป็นแอ่งย่อม ๆ แถมดาบที่แบกมาด้วยก็หนักอึ้งเพราะปลอกขังน้ำอีก หากไม่ติดว่ามันเป็นดาบของโธมัส เบลนเฮล์ม เธอคงโยนทิ้งไปนานแล้ว

            “สวัสดี” อิลยูชินเดินยิ้มแฉ่งไปทักทายเจ้าของโรงแรม “มีอะไรร้อน ๆ ให้ดื่มไหม”

            สำเนียงภาษาเฮเนวิงของเขาไม่มีที่ติ อากาเบลที่เงี่ยหูฟังสังเกต ตอนที่เขาปรากฏตัวที่กระท่อมเมื่อคืน เขาพูดภาษาแอเธลวินด้วยสำเนียงบ้านเกิด มันจึงคล้ายยาโรเมียร์ แต่เน้นลงเสียงตัวร.หนักอย่างชัดเจน เวลานี้ไม่ใช่อย่างนั้นอีก เขาสามารถกลมกลืนไปกับคนเฮเนวิงได้เลย

            อิลยูชินเดินกลับมาพร้อมเครื่องดื่มร้อนจัด “พักครู่เดียว แล้วเดี๋ยวเราจะเดินทางต่อนะ”

            กล้ามเนื้อขาที่แทบไม่ได้หยุดขยับเลยปวดแปร๊บทันที อากาเบลเพียงนึกถึงความลำบากที่กำลังจะเกิดขึ้นก็อดไม่ได้ที่จะบ่นกระปอดกระแปด “จะไม่ให้นอนพักเอาแรงอะไรเลยรึไง”

            “ปรีนเชสซ่า ข้าเองก็อยากนอนเต็มทนแล้ว” อิลยูชินหาวประกอบ “แต่เราอาจจะโดนตามเจอตอนไหนก็เป็นไปได้ หากยังอยู่ในเฮเนวิง”

            “เจ้าไม่ไว้ใจยาโรเมียร์” กิลเบิร์ตที่ตัวสั่นกึก ๆ ถาม

            “พูดตามตรงแล้ว ไม่มีใครควรจะไว้ใจคนที่ทำอาชีพขุดคุ้ยขายความลับหรอกนะ”

            ชายหนุ่มงึมงำ “ก็รู้อยู่แล้วล่ะ”

            ดังนั้นเวลาพักผ่อนให้ยืดเส้นยืดสายจึงแสนสั้น หนึ่งชั่วโมงให้หลัง พายุฝนซาลง และอิลยูชินที่รอเจ้าของโรงแรมเดินหายไปในครัวก็เสยผมที่ปรกหน้าผากขึ้น เขาจัดการมัดผมยาว ๆ ที่ซ่อนอยู่ข้างหลังคอ อากาเบลไม่รู้ว่าทำอย่างไร แต่ตอนนี้เขาเหมือนคนผมสั้นไปแล้ว ปอยผมต่าง ๆ ไม่ปิดบังใบหูอีก

            เธอชำเลืองมองห่วงต่างหูสีทองเล็ก ๆ ของเขา ก่อนจะกลอกตาหลบไปทางอื่นด้วยความรำคาญใจ เพราะอีกฝ่ายดันมองเธอกลับ แถมยังยิ้มแป้นจนเห็นลักยิ้มอีก มันทำให้เธออยากชกคนให้คว่ำ

            พอออกไปข้างนอกโรงแรม อากาศกลับเย็นเฉียบเสียดผิวหนังหนักกว่าเดิมเสียอีก ยามใกล้มืดและหลังฝนหยุดตกแบบนี้ กิลเบิร์ตถึงกับสูญเสียความสามารถในการพูดไป ฟันกระทบกันรุนแรงจนทั้งอากาเบลและอิลยูชินต้องบริจาคเสื้อคลุมที่เหลือให้ เขาดูตัวอ้วนตันใต้กองเสื้อขนสัตว์ แก้มแดง และจามไม่หยุด

            กลางคืนมืดสนิทเสมอ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในป่า มันจะดำปื๋ราวกับตัวเธอตาบอดเลยทีเดียว เหล่ายอดไม้หนาทึบรวมตัวกันจนกลายเป็นหลังคาธรรมชาติ บดบังท้องฟ้าจนมองไม่เห็นอะไรเลย

            อากาเบลกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงต้นไม้ข้าง ๆ กิลเบิร์ต เขาพยายามชวนคุยถึงจุดหมายปลายทางว่าน่าตื่นเต้นแค่ไหน แต่อย่างไรเธอก็จับความหวาดหวั่นไม่แน่นอนที่สอดแทรกอยู่ในประโยคได้ทุกครั้ง เขาสบตาเธอ พลางฝืนยิ้ม “คิดว่าจริงไหม ที่รุสลาน อิลยูชินบอก เกี่ยวกับยาโรเมียร์น่ะ?” และเธอก็จะนิ่งไปสักพัก ก่อนจะทำหน้าดูแคลนใส่เขา “ถ้ายาโรเมียร์หักหลังเรา ข้าจะจัดการมันให้ ลืมไปแล้วเหรอว่าข้าเป็นใคร?”

            ทั้งสองหัวเราะให้กัน แม้จะรู้ว่าหากต้องต่อสู้จริง ๆ อากาเบลไม่มีทางเอาชนะยาโรเมียร์ได้ “นอนเอาแรงสักคืน พรุ่งนี้ข้าก็หายดีแล้ว” กิลเบิร์ตพึมพำ ไม่นานก็ผล็อยหลับไป

            ท่ามกลางความเงียบงันของป่า อากาเบลยังลืมตาโพลง อิลยูชินที่ควรจะเฝ้ายามกะแรกหลับก่อนใคร เขานอนเหยียดขาอยู่ฝั่งตรงข้าม มีฮู้ดปิดหน้า และถุงนอนทำจากผ้าหยาบ ๆ ห่อหุ้มร่างกายประหนึ่งเตรียมตัวมาค้างคืนรอบกองไฟ เธอนึกอยากลุกไปเตะให้เขาตื่นขึ้นมาเฝ้า แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเลื่อนกะของตัวเองมาไว้ข้างหน้าก่อน

            ความเงียบดำเนินต่อไป บางครั้งบางคราวฟืนก็ปะทุแผ่วเบา แล้วอากาเบลก็รับรู้ถึงความอบอุ่นของร่างกายจากข้างหลัง มันเจือจางและปะปนกับลมหนาวอย่างไม่คงที่ เธอรู้ว่านี่ไม่ต่างไปจากการที่เธอเห็นมาธิลด้า เซลี่ในสภาพเปื้อนเลือดตามหลอกหลอน เพราะไม่มีใครเห็นผู้ชายที่มักยืนอยู่ข้างหลังเธอ ไม่ได้ยินเสียงกระซิบขอร้องให้เธอกลับไป

            ลมหายใจข้างหู สัมผัสเนื้อผ้าของถุงมือ ปลายจมูกตรงขมับ มันเริ่มต้นตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจทราบได้ เธอจะตัวแข็งทื่อ กลืนน้ำลายยากเย็น ได้แต่เหลือบมองมือของฟอร์เซเคนที่มักจะควานหากำปั้นของเธอเสมอ หลายครั้งที่เธอพยายามบีบบังคับให้อาการหลอนหยุดลง บอกกับตัวเองว่ามันไม่มีค่าพอให้เธอประสาทเสีย เธอจึงไม่เคยหันไปมองข้างหลัง ไม่เคยโต้ตอบหรือทำตามคำขอ - ปฏิบัติเสมือนมันเป็นอากาศธาตุ - ต่อให้จะต้องจิกเล็บกับฝ่ามือจนเลือดซึม ต่อให้มันอยากจะคลายหมัดของเธอออกเพื่อรักษาแผลก็ตาม

            คืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่เธอทำเช่นนั้น


#


“เราต้องไปที่ ๆ นึงก่อน” อิลยูชินบอกยามสายวันต่อมา “มันสำคัญมากเชียวล่ะ”

            เบื้องหน้าของแนวต้นสนปรากฏที่โล่งเตียน ถนนซึ่งไม่มีหญ้าปกคลุมทอดยาวลงเนินไป กิลเบิร์ตกระชับเสื้อคลุม พลางก้าวเดินไปกระเหย่งดูทาง “เจ้าไม่ได้พาเราออกนอกเส้นทางใช่ไหม” เขาถามด้วยโทนเสียงกล่าวหา แล้วกางมือบังแสงอาทิตย์เจิดจ้าเหนือคิ้ว

            “ไม่เชื่อใจข้าเหรอ มันอยู่ในเส้นทางตลอดนะ”

            “อยากให้เชื่อใจ แล้วเมื่อไรเจ้าจะช่วยอธิบายจุดประสงค์ของเจ้า?”

            อีกฝ่ายฮัมเพลงไม่รู้ไม่ชี้ “ไปถึงแล้วจะบอก”

            คงเพราะเห็นอากาเบลอยากปรี่ไปกุมลำคอของอิลยูชินกระมัง กิลเบิร์ตถึงได้ยกมือห้ามเธอยกใหญ่ เขาส่ายหน้าให้เธอที่เดินรั้งท้าย ก่อนจะหันไปถามไถ่อิลยูชิน สิบยี่สิบนาทีกว่าจะไปถึง เป็นสถานที่ที่สำคัญ พลาดไม่ได้จริง ๆ เด็กสาวฟังคำตอบนั้นอย่างขุ่นเคือง เพราะกิลเบิร์ต เธอถึงติดสอยห้อยตามมาด้วย และเพราะเขายังดูซีดเซียวอยู่ เธอจึงอดทนไม่อาละวาด

            ทำไมต้องมาลำบากกับเรื่องของมนุษย์ด้วย เป็นความคิดที่ยังล่องลอยอยู่ลึก ๆ ในใจ เหมือนตะกอนสกปรกที่วนเวียนอยู่แถวก้นน้ำ เธอจะขยะแขยงตัวเองเสมอเมื่อตระหนักถึงความคิดนั้น

            กลิ่นเหม็นไหม้แตะจมูก ระยะที่ย่อลงทำให้มันค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นจนนึกว่ามีใครกำลังเผาป่าอยู่ ทั้งหมดเดินมาพบกับซากปรักหักพังของคฤหาสน์แห่งหนึ่ง สวนที่เคยสวยงามระเนระนาด ต้นไม้ร้างใบและมีแต่เขม่าควัน ส่วนตัวคฤหาสน์ครึ่งนึงพังทลายลง ทั้งโดนเผาและทำลายอย่างไม่ใยดี ชั้นสองปีกซ้ายไม่เหลือหลังคาอีก แต่ผนังยังร่อยหรอ เป็นห้องทำงานที่ไหม้เกรียมเป็นเถ้าถ่าน หนังสือและเครื่องเรือนถูกฉีกทึ้ง ศพหนึ่งนอนคว่ำหน้าตรงนั้น แขนห้อยตกลงมา

            มีอีกหลายศพที่ถูกเผาหรือโดนสังหารด้วยของมีคมนอนเรียงอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ มีคนลากพวกเขาออกมาวางไว้เพื่อนับจำนวน เจ็ดศพในชุดของชนชั้นสูง รวมที่อยู่ชั้นสองด้วย

            “นั่น” กิลเบิร์ตอุทานได้นิดเดียว เขาก็หันขวับไปทางอื่น ไหล่สั่นเทิ้ม “ข้า ข้าจะไปรอข้างนอก”

            อิลยูชินมองเขาอย่างเห็นใจ ก่อนจะยิ้มแบบเม้มริมฝีปากให้อากาเบลที่ทำหน้าทะมึนโมโหเพื่อจะสื่อว่าจุดประสงค์ของการมาที่นี่คืออะไร “ถ้าเวลีคี คเนียซเข้ามาไม่ได้ งั้นก็ต้องวานปรีนเชสซ่ามาคุยกับข้าหน่อย”

            ศัพท์ประหลาด ๆ กระตุกต่อมหงุดหงิดเธอมานานแล้ว ยังไม่นับอากาศร้อน ๆ นี่อีก หลังจากจัดการหาที่นั่งพักให้กิลเบิร์ต ยื่นน้ำยื่นอาหารให้เขาที่ปฏิเสธบ้างรับบ้างเรียบร้อย เธอจึงเดินมากระแทกเสียงใส่หน้าอิลยูชิน “อะไร?”

            ปรีนเชสซ่ารู้จักที่นี่ไหม”

            “เจ้าพากิลเบิร์ตมาเห็นของพวกนี้ แล้วยังมีกะจิตกะใจจะถามข้าอีก?”

            “ว้าว” เขานิ่วหน้าเหมือนเพิ่งกลืนยาขม ๆ ลงคอ พลางยกมือปิดจมูกจากกลิ่นไม่พึงประสงค์ของศพที่เริ่มเน่า “ไม่จำเป็นต้องเกรี้ยวกราดขนาดนั้น นะ ปรีนเชสซ่า เพราะคำทักทายของเจ้าต่างหาก ที่ทำให้ข้านึกถึงที่นี่ขึ้นมาได้”

            อากาเบลกวาดตามองสภาพของคฤหาสน์อีกครั้ง ทุกพื้นที่ในอาณาเขตแห่งนี้ไม่มีสัญญาณของสิ่งมีชีวิตหลงเหลืออยู่เลย มันเละเทะราวกับเพิ่งผ่านสงครามมา ตามพื้นมีคบเพลิงทิ้งเรี่ยราด รวมถึงเศษดิน และโครงของคฤหาสน์ เธอเดินสำรวจไปทีละส่วน ก่อนจะขมวดคิ้ว เห็นกำแพงเตี้ย ๆ ล้อมรอบบริเวณที่น่าจะเป็นสุสาน

            “นับตั้งแต่เกิดปรากฏการณ์บนท้องฟ้า และกำแพงน้ำแข็งสองสามแห่ง จะเรียกว่าเวลานี้เป็นยุคบ้านเมืองระส่ำระส่ายก็ถูก” อิลยูชินที่เดินตามเธอมาพูดเสียงอู้อี้ “ข้าไม่รู้ว่าปรีนเชสซ่าได้ยินมาบ้างรึเปล่า ความกลัวต่อพ่อมดแม่มดน่ะพุ่งทะยานจนทุกคนแทบจะเป็นบ้าเลยล่ะ”

            เด็กสาวใช้เท้าเขี่ยคบเพลิงไม่มีไฟ “ชาวบ้านเลยกลัวจนรวมตัวไปเผาบ้านคนที่น่าจะเป็นพ่อมดแม่มด?”

            “ที่นี่ดูจะโชคร้ายอย่างนั้น - ไม่กี่วันที่ผ่านมานี่เอง - แต่มันเกิดขึ้นทุกหนแห่ง ไม่ว่าจะเป็นแอเธลวิน เฮเนวิง หรือในจักรวรรดิแห่งตะวันออกก็ตาม หากพลาดท่าถูกกล่าวหาว่าครอบครองมนตร์ดำล่ะก็จะเปิดปากอ้อนวอนขอชีวิตยังไม่สำเร็จเลย” อิลยูชินพูด “ปกติเขาจะมีการไต่สวนก่อนใช่ไหม ตอนนี้น่ะ ไต่สวนยกเลิก โยนคนเข้าไฟก่อนเลย”

            ตลกร้ายชัด ๆ อากาเบลถอนหายใจ “เจ้าพามาที่นี่เพื่อให้ความรู้ข้าเกี่ยวกับโลกภายนอก?”

            “เอ พามาที่นี่คฤหาสน์ตระกูลลาเบลล์น่ะหรือ”

            หัวใจหล่นวูบ เธอชะงัก

            “ที่นี่เป็นบ้านเกิดของมาธิลด้า เซลี่ คนที่ปรีนเชสซ่าถามข้าใช่ไหม” เขาเอ่ย “จริง ๆ ข้าเคยได้ยินชื่อนางมาก่อน แต่ไม่ได้สะกิดใจอะไรนัก มาธิลด้า เซลี่ อดีตเลดี้จากตระกูลขุนนางลาเบลล์ นางโดนเผาทั้งเป็นข้อหาแม่มดในแอเธลวิน”

            ประโยคของคู่สนทนาสูบลมหายใจออกจากปอดของเธอจนหมด เป็นหมัดที่ชกเข้าตรงลิ้นปี่อย่างหนักหน่วง อากาเบลกะพริบตา และวินาทีนั้นก็เห็นคฤหาสน์ด้วยความหมายใหม่แทน มาธิลด้า เซลี่เคยเกิดและอาศัยที่นี่ แต่ละเศษซากของสิ่งก่อสร้างและศพสะเทือนความโหวงเหวงบางอย่างในอกของเธอ พาลให้จินตนาการถึงวันวานที่สถานที่แห่งนี้ยังสงบสุข ผู้อยู่อาศัยยังยิ้มแย้ม ไม่ทันสังเกตเห็นเงามืดที่คืบคลานเข้ามา

            มาธิลด้า เซลี่แม่มดผู้สามารถเห็นล่วงหน้าถึงเหตุการณ์นี้นำพาความล่มสลายมาให้ครอบครัวด้วยตัวนางเอง และอากาเบลก็เจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกกับข้อเท็จจริงนั้น

            “ทำไมปรีนเชสซ่าถึงถามเรื่องนางกับข้าเหรอ” เสียงของอิลยูชินแทบไม่เข้าหูเธอ เขายังเดินตามมา

            อากาเบลก้าวไปยังส่วนของสุสาน เธอไล่มองป้ายชื่อของบรรพบุรุษตระกูลลาเบลล์ทีละป้าย มันเป็นชื่อแรก ตามด้วยตัวย่อนามสกุลซึ่งก็คือตัวแอล ตระกูลขุนนางนี้มีประวัติยาวนาน เก่าแก่จนใครก็ไม่คาดคิดว่าจะมีจุดจบที่เลวร้ายเช่นนี้ เพียงเพราะเด็กคนหนึ่งที่สามารถมองเห็นอนาคตได้ และอยากจบชีวิตตัวเองเพื่อหนีจากช่วงเวลาที่นางเกลียดชัง

            ในความเศร้าและสับสน อากาเบลรู้สึกโล่งใจเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก มีคนสังเวยชีวิตหลายชีวิตเพื่อความต้องการของตัวเองเหมือนเธอ แต่เหตุผลของคน ๆ นั้นอาจจะเห็นแก่ตัวยิ่งกว่าเธอเสียอีกเด็กสาวกัดลิ้นอย่างแรง ให้รสเลือดเรียกสติและความเกลียดชังต่อตัวเองกลับมา ไม่ได้ดีไปกว่ามาธิลด้าหรอก เธอกร่นด่า

            “ปรีนเชสซ่า?” อิลยูชินเรียก

            “อะไร”

            “ข้านับจำนวนศพแล้ว เหมือนจะหายไปคนนึง เท่าที่จำได้ ตระกูลลาเบลล์ที่ยังมีชีวิตอยู่น่ะมีแปดคนนะ”

            “เจ้าลืมนับมาธิลด้า” อากาเบลบอกเสียงเบาหวิว

            “ไม่ ปรีนเชสซ่า แปดคนที่ยังมีชีวิตหลังมาธิลด้า เซลี่เสีย

เธอหยุดยืนหน้าหลุมศพโดดเดี่ยว ขนาดของดินที่นูนขึ้นมาเท่าเทียมกับสุสานอื่น ๆ ในบริเวณ แต่เสียงของเธอพลันแหบแห้ง แขนขาชาวาบ ยามค่อย ๆ ไล่สายตาอ่านตัวอักษรบนป้ายหินสลักเขียนไว้ว่า มาธิลด้า ล. พักผ่อนที่นี่

            คนที่ต้องโทษเผาทั้งเป็นจะโดนโยนศพทิ้งเยี่ยงสิ่งปฏิกูล แล้วทำไมร่างของมาธิลด้าถึงถูกฝังในบ้านเกิด?

            ใครพานางมา?

            อากาเบลพยายามรื้อฟื้นความทรงจำในวันเผา คนที่จะแอบเอาร่างกลับมา

            เธอได้ยินคนร้องเรียกแว่วมากับสายลม เบื้องหลัง กิลเบิร์ตกำลังป้องปากตะโกนเรียกชื่อเธอ เขาโบกมือ แต่ร่างกายโงนเงนซวนเซไปมา เธอใจหายวาบ แม้จะกระโจนออกตัววิ่งแต่ก็ไม่ทันการณ์ เพราะอยู่ ๆ เขาก็ทิ้งแขนลง ก่อนจะฟุบล้มใส่พื้น ผ้าคลุมสะบัดและตกลงมาปกคลุมกาย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

932 ความคิดเห็น

  1. #578 re-verse2F_y (@hamaka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 13:10
    ไรท์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ กลับมาเร็วๆนะคะ จะรอค่ะ :)
    #578
    1
    • #578-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      12 ธันวาคม 2559 / 01:46
      ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ; - ;
      #578-1
  2. #577 Qualia (@nquark) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 07:41
    พักเติมพลังก่อนครับ ถ้าอยากเขียนต่อค่อยมา ขอให้ผ่านอุปสรรคไปได้ด้วยดี ขอบคุณมากนะครับสำหรับนิยาย
    #577
    1
    • #577-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:35
      ขอบคุณมาก ๆ เช่นกันค่ะ คงต้องเติมพลังอย่างที่ทุกท่านแนะนำ หวังว่าในอนาคตจะได้กลับมาอัพบทความนี้ต่อค่ะ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ
      #577-1
  3. #576 treetaporn prechanuwat (@treetaporn) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 19:00
    เราชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่ไรท์เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาให้เราอ่านนะคะ ถ้าว่างๆอยากกลับมาต่อเราก็ยังติดตามต่ออยู่เสมอค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ รอทั้งตอนต่อไป และหนังสือ...ถ้าทำออกมา เราจะไปซื้อแน่นอนค่ะ! ?
    #576
    1
    • #576-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:35
      ขอบคุณมาก ๆ นะคะที่ท่านชอบเรื่องนี้ และขอโทษจริง ๆ ที่ต้องขอเฟดไปจัดการโลกภายนอกเสียก่อน TwT จะพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดค่ะ
      #576-1
  4. วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 21:22
    เรากลับมาย้อนอ่านตอนนี้อีกทีด้วยกลัวว่าจะไม่ได้อ่านแล้ว (เราแอบกลัวไรต์กดปิดเรื่องมากค่ะ) เราไม่รู้หรอกนะคะว่าไรต์อยากเลิกเขียนเพราะอะไร ไรต์อาจจะกำลังเจออุปสรรคชิ้นใหญ่ในชีวิต หรืออาจจะโดนกดดันจากคนรอบข้าง หรือมีปัญหาอะไรสักอย่าง หรืออาจจะแค่หมดไฟ หมดกำลังใจ หมดพล็อต เราไม่รู้หรอกค่ะ แต่ไรต์รู้ตัวเองแน่ๆค่ะว่าที่ไรต์เขียน ที่ไรต์แต่งนิยายเรื่องนี้ หลังขดหลังแข็งนั่งพิมพ์แต่ละตอน มันเป็นเพราะไรต์"อยาก"เขียนมัน อยากเล่าเรื่องราวจินตนาการของไรต์ให้โลกได้รู้ หรือว่าเพราะมันกลายเป็น"หน้าที่" ที่ต้องทำกันแน่ ถ้าอยากพักเราไม่แปลกใจค่ะ ไรต์อยากพักพักได้ตามสบาย เพราะไรต์เป็นคนเปิดนิยายไรต์ก็มีสิทธิ์หยุดได้เมื่อไรต์ไม่พร้อม ดองได้ไม่ว่ากันค่ะ หยุดเขียนไปทำอย่างอื่นมั่ง หาแรงบันดาลใจใหม่ๆ เราเคารพการตัดสินใจของไรต์นะคะ แน่นอนว่าอาจจะเศร้าสักหน่อยที่ไม่มีวันได้รู้ว่าเรื่องราวจบลงอย่างไร ดีทริคกับเบลจะดีกันมั้ย อาณาจักรจะเป็นอย่างไรต่อไป ปริศนาทุกอย่างก็คงจะค้างอยู่แค่นี้ตลอดไป ไม่มีใครได้รู้ตอนจบ แต่แน่นอนว่าดีทริคและอากาเบลจะเป็นคู่ที่น่ารักและเรารักในใจเราเสมอ อย่างน้อยก็ดีใจที่ครั้งนึงเราหลงเข้ามาในหน้าเด็กดีหน้านี้ และมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับตัวละครและได้อ่านเรื่องราวของพวกเขา ขอบคุณไรต์มากจริงๆนะคะ เราเคยคิดว่าถ้าไรต์วางแผง เราจะซื้อเล่มนี้แน่ๆ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าไรต์เกิดคิดถึงนิยายเรื่องนี้อีกเมื่อไหร่ พวกเรายินดีต้อนรับไรต์กลับมาทุกเมื่อค่ะ เราอ่านอีกหลายๆความเห็นแล้ว เราเชื่อว่าทุกคนรอไรต์ได้แน่นอน ถ้าเรื่องนี้เด้งขึ้นแจ้งเตือนเมื่อไหร่ รับรองว่าเราตรงดิ่งเข้ามาแน่นอนค่ะ จะแวะมาเยี่ยมหน้าบทความบ่อยๆนะคะ ขอบคุณมากๆสำหรับนิยายค่ะไรต์ ขอให้โชคดีนะคะ
    #575
    1
    • #575-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:33
      ไม่กดปิดเรื่องแน่นอนค่ะ อย่างไงก็อยากทิ้งทางเลือกให้ตัวเองในวันข้างหน้าที่ทุกอย่างโอเคขึ้น TvT ขอบคุณมาก ๆ นะคะสำหรับกำลังใจ เราเองก็อยากเขียนให้ถึงตอนจบของเรื่องนี้ แต่ตอนนี้คงต้องพักและจัดการปัญหาต่าง ๆ นานาเสียก่อน บางทีมันเขียนติด ๆ มาตั้งนาน อาจจะทำให้ passion หาย และการเขียนกลายเป็นหน้าที่อย่างท่านบอก ให้ตอนนี้เป็น vacation ไปก่อนแล้วกันเนอะ
      #575-1
  5. #574 Sokenyo Chi-el (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 20:50
    ดีทริคออกโรงงงงง พี่นี่ตบโต็ะดังปัง!! แต่.... มาสะดุดขาโต๊ะ ตงบอกจะเลิกแต่ง ไม่อยากบอกเหตึผลไม่เป็นไรค่ะ แต่ บอกเลยว่า รักไรท์มาก รักเรื่องนี้ ขอร้องล่ะค่ะ แย่างไรก้อย่าเลิกแต่งเลย ไรท์ลองนึกไปตอนที่เขียนแรกเริ่มสิค่ะ มีคนติดตาม เท่าไหร่ จนถึงตอนนี้ เราอยู่ด้วยกันมานาน ขอร้องล่ะค่ะ ทำตาม ความตั้งใจเดิมเถอะค่ะ เมื่อคิดจะมีภาคต่อ ก้ต้องต่อให้เสร็จสิค่ะ ขอร้องง รอๆๆๆ อย่างไรก้รอ
    #574
    1
    • #574-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:21
      ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ลองคิดถึงช่วงแรกตามที่ท่านบอกแล้ว มันก็สะอึกจริง ๆ คือมาไกลมาก เขียนมากกว่าหนึ่งปี รู้สึกผูกพันกับโลกและตัวละครมาก TvT แต่เราคงต้องขอเฟดไปจัดการเรื่องภายนอกก่อนค่ะ จะพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้นะคะ
      #574-1
  6. #573 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 20:13
    พอมาลองย้อนกลับไปอ่านอีกรอบด้วยคงามที่กลัวจะไม่ได้อ่านอีก...
    นอกจากจะรู้ว่าดีทริคเราค่าตัวแสนแพงแล้ว หนูเบลเรานี่โดนผู้ชายลวนลามมากี่คนแล้วเนี่ย ดีนะหล่อๆกันหมด(555+) ตั้งแต่กิลเหมือนเด็กติดแม่ รุสลานที่ชอบมาลวนลามเหมือนจะจีบ(จากตอนที่มีท่าทีตกใจที่เบลบอกไม่ชอบผู้ชาย) แล้วไหนจะตอนดีทริคโผล่อีก...
    เฮียดีทริคแกท่าจะคิดถึงเบลมา ซู๊ดดด(เพลงมา) สูดดมกลิ่มตัวเบล พิงตัวที่เบลระหว่างถูกกอด(ขู่จะฆ่า) แถมมีการสลับมาขึ้นคร่อม(จ่อมีด)ด้วยความคิดถึงตบท้ายอีก
    โอย...เราชอบจนบางครั้งฟังเพลงจะนึกถึงเรื่องนี้ไปด้วยความ พอรู้ความสุขเล็กๆน้อยที่เคยมีจะหายไป...มันใจหาย
    เพราะนิยายเรื่องอื่นเคยมีเคสแบบนี้...และเขาไม่กลับมาเลยสักคน
    จะรักนิยายเรื่องไหนสักเรื่องไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะไรท์...
    #573
    1
    • #573-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:15
      อ่านคอมเมนท์ของท่านแล้วทำให้นึกถึงการเขียนเรื่องนี้อย่างบอกไม่ถูกค่ะ TvT อยากเขียนตอนต่อไป แต่ passion มันไม่มา หวังว่าจัดการกิจต่าง ๆ ได้แล้วจะหาทางออกเจอค่ะ ขอบคุณมาก ๆ นะคะ
      #573-1
  7. #572 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 20:03
    ไรท์ทำไมทำกับเราแบบนี้ละ พ่อพระเอกค่าตัวแสนแพงของรออุสาโผล่มา ...มาพร้อมข่าวร้าย มาอัพทีละนิดละหน่อยนานๆครั้งก็ยังดี เรารักืชอบเรื่องนี้มาจนรอสักวันมันจะจบและรอวันที่ไรท์จะเปิดขาย เป็นครั้งแรกที่เราชอบนิยายเรื่องไกนจนอยากจะซื้อให้ได้จริงๆแบบนี้...
    เราจะรอไรท์นะ อย่าทิ้งกันไปไหนเลย...
    #572
    1
    • #572-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:12
      ขอโทษจริง ๆ นะคะ เข้าใจการรอคอยดีทริคของทุกท่าน เพราะแต่ก่อนเราก็อยากเขียนให้ถึงตอนนี้มาก ๆ เช่นกัน แต่หลาย ๆ อย่างกำลังวุ่นวายเกินไปค่ะช่วงนี้ คงต้องเฟดตัวไปจัดการมันเสียก่อน ขอบคุณมาก ๆ นะคะสำหรับการติดตาม TvT
      #572-1
  8. #571 meduzabencz (@meduzabencz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 19:11
    ดีทริคมาแล้วววววว มากับข่าวร้าย ไรเตอร์จ๋า จะเป็นปีเราก็รอไรเตอร์ได้ นี่พูดจากใจเราจริงเลย เราผูกพันกับเรื่องนี้กับเบลมาก ถึงจะไม่ได้ติดตามมาตั้งแต่ทีแรกก็เถอะ รับรองจะกด favorite ไว้ ไม่มีวัน unfavorite แน่นอน จะรอเธอกลับมา~ ได้โปรดอย่าลบทิ้งเลยน้า please เราอยากเห็นเบลกับทริคตอนสุดท้าย
    #571
    1
    • #571-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:11
      ขอบคุณจริง ๆ นะคะที่จะรอ ฝั่งเราก็จะพยายามจัดการปัญหาและหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้ให้ได้ ขอบคุณและขอโทษจริง ๆ ค่ะ ปล. จะไม่ลบบทความทิ้งค่ะ เสียดาย TwT
      #571-1
  9. #570 tinkerbell1820 (@bell1820) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 08:08
    ก่อนอื่นพระเอกมาแล้วเราก็ต้องกรี้ดก่อน นี่กลับไปอ่านย้อนช่วงดีทริคปลอมตัวใหม่มาหมดเลย *^* ชอบจังเลยอะ ชอบตอนนี้ที่สุดเลย ดีทริคมาพร้อมข่าวร้ายเลยอะ 555555(น้ำตา) เราเคารพการตัดสินใจของไรท์นะ (ในใจเหรอ อย่าไปปป อย่าไปปป) นี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่เรามารอดูว่า อัพหรือเปล่า ไม่รอแจ้งเตือน นี่เป็นนิยายเรื่องแรกอีกเช่นกันที่เราอยากซื้อมากถ้าไรท์ทำหนังสือ (ปกติขี้งกมาก55555) ชอบภาษาที่ไรท์บรรยายมาก เ ชอบพล็อตนี้ รักเรื่องนี้ รักไรท์ค่ะ <3
    #570
    1
    • #570-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:10
      ดีใจที่ท่านชอบตอนช่วงนี้นะคะ เป็นอีกหนึ่งตอนที่เราเขียนไปแล้วยิ้มไปมาก ๆ แต่ก็ต้องขอโทษสำหรับการหยุดเขียนกะทันหันนี้ด้วยนะคะ TvT ขอบคุณและขอโทษค่ะ
      #570-1
  10. วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 23:17
    ดีทริคออกโรงแล้ววววว ออกมาพร้อมข่าวร้ายของไรต์ ลืมเรื่องอื่นไปก่อนเลย ไรต์คะ จะหยุดเขียนจริงๆเหร เอาจริงเราชอบเรื่องนี้มากๆ เป็นนิยายแบบที่หาได้ยากมากในเด็กดี เราเสียดายมากนะคะบอกตรงๆ แต่ถ้าไรต์จะหยุดเขียนจริงๆเราก็ไม่คัดค้านอะไรนะคะ เอาไว้ไรต์พร้อมแล้วกลับมาอัพใหม่นะ เรารอเสมอ คิดว่ายังอยู่ในเด็กดีไปอีกนานแหละค่ะ อย่างน้อยดีทริคก็ออกมาให้เราได้ฟินแล้ว แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆสำหรับนิยายนะคะ เราจะยังคิดถึงมังกรอากาเบลอยู่เสมอที่เปลี่ยนจากนางเอกที่เราหมั่นไส้มากๆกลายมาเป็นคนที่เราชอบสุดๆไปได้
    #568
    1
    • #568-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:05
      ขอบคุณและขอโทษมากจริง ๆ ค่ะ หลาย ๆ อย่างมันมะรุมมะตุ้มเยอะเกินไป เราจำเป็นต้องเรียงความสำคัญน่ะค่ะ หวังว่าทุกอย่างจะโอเคและเราจะกลับมาต่อเรื่องนี้ได้ แต่ตอนนี้คงขอเฟดไปสักพักก่อนแหละค่ะ
      #568-1
  11. #567 ตาหยีหยีตา (@aruna) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 23:07
    เขียนมาขนาดนี้แล้วเสียดายนะ ค้างด้วย แอบอารมเสียหน่อย แต่มันก็เป็นการตัดสินของผู้เขียนค่ะ  เหมือนตอนอ่านฮิคารุแล้วจบแบบนั้นจนทุกวันนี้ยังค้างไม่หายเลย
    #567
    1
    • #567-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:04
      ขอโทษด้วยนะคะที่มันกลายเป็นแบบนี้ TvT แต่เราหวังว่าในอนาคตจะหา solution ที่ดีสำหรับเรื่องนี้ได้ค่ะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
      #567-1
  12. #566 -' THYM3S '- (@pkps) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:50
    กำลังฟินพระเอกมา  เลื่อนมาเจอข้อความข้างล่างนี่ใจหล่นวูบ ฮือ 
    เคารพความต้องการของคุณค่ะ  เข้าใจว่ามีเหตุผลเป็นของตนเอง สู้ ๆนะคะ แต่ขอร้องว่าอย่าทิ้งเรื่องนี้เลย ดองก็ได้ เราจะรออยู่ดี ไม่มีกำหนดเวลาก็ได้ แต่อย่าทิ้งมันเลย สู้ ๆค่ะ คุณอาจจะต้องไปจัดการกับชีวิตตนเองในตอนนี้ก่อน แต่ถ้าทุกอย่างเริ่มลงตัวแล้ว ได้โปรดคิดถึงเรื่องนี้ด้วยเถอะค่ะ เราเข้าใจคุณ เราก็เคยดองนิยายแบบไม่มีกำหนด เหตุผลแย่มาก คือมันหมดกำลังใจจะเขียนแล้วก็เท่านั้นเอง ฮือ พอ ๆนี่ไม่ใช่เรื่องเรา5555
    ยังไงก็รักและจะรออยู่เสมอนะคะ สู้ ๆนา 
    #566
    1
    • #566-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:03
      ขอบคุณมากนะคะ ใจจริงก็ไม่อยากทิ้ง ยังอยากเขียน แต่คงต้องจัดการปัญหาต่าง ๆ เสียก่อน ;w; ต้องขอโทษด้วยค่ะที่มันกะทันหัน ทางท่านก็สู้ ๆ เช่นกันนะคะ
      #566-1
  13. #565 มณีมุก ดวงมาลา (@maneemuk) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:34
    ทำตามที่ไรท์เห็นว่าสมควรเถอะค่ะ..เอาแบบที่ไรท์คิดว่าดี แต่ในความคิดเรานะเราอยากอ่านเรื่องนี้ต่อ อยากให้ไรท์เขียนต่อพล็อตเรื่อง ก็น่าสนใจ แต่ไม่ว่าไรท์จะเลือกอะไรเราก็จะติดตามไรท์ต่อไปค่ะ สู้ๆนะค่ะไรท์เราจะเป็นกำลังใจให้
    ปล.เราจะติดตามไรท์ต่อนะ...ไม่ว่าไรท์เขียนต่อ จะดองหรือเลิกเขียนก็ตาม ^^
    ปล.2 เราชอบนิยายเรื่องนี้มาก (ก.ไก่ล้านต้ว) ชอบไรท์ด้วยนะ 555 สู้ๆนะค่ะ ^^
    #565
    1
    • #565-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:02
      ขอบคุณมากค่ะ ดีใจที่ท่านชอบนิยายเรื่องนี้ ;w; เราจะพยายามหา solution ที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้ค่ะ
      #565-1
  14. #563 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:04
    เวลาคอมเม้นท์แล้วอยากบอกไรท์ว่าทำตามที่ไรต์ต้องการ แต่เราอยากให้ไรท์เขียนต่อค่ะ ภาษาของไรท์ดีมากก พล็อตก็น่าสนใจ จะดองไปก่อนก็ได้นะคะ พร้อมเมื่อไรค่อยกลับมาเขียน สู้ๆนะคะไรท์^^
    ปล.ถ้าเราเม้นท์อะไรที่ทำให้ไรท์รู้สึกแย่ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีไม่ค่อยถนัดเรื่องเกลาคำเท่าไร
    ปล.2 อย่าหยุดเขียนนะคะ มันค้าง~>.<
    #563
    1
    • #563-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 11:01
      ขอบคุณมากนะคะ ไม่ต้องกังวลเรื่องคอมเมนท์แล้วทำให้เรารู้สึกแย่ เราดีใจมากค่ะที่มีคอมเมนท์ ^^
      #563-1
  15. #562 หมีมณ (@mitonmee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:02
    ฮือออ ไม่อยากให้เลิกแต่งเลย ชอบเรื่องนี้มากๆๆ ต่อให้ดองเป็นเดือนเป็นปี ก็จะยังรอนะคะ ขออย่างเดียวอย่าเลิกแต่งก็พอนะ นะคะ ทำใจม่ายล่ายยยย????????????
    #562
    1
    • #562-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      14 ตุลาคม 2559 / 10:59
      ขอบคุณมากนะคะที่ชอบเรื่องนี้ ;w; ดีใจมาก ๆ เลย
      #562-1
  16. วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:18
    อ่านคอมเม้นท์อื่น ระแวงเฮนเรียตกันใหญ่ กลับมาย้อนอ่าน ของเข้าทีมระแวงเฮนเรียตด้วยคน ตกลงใช่คนๆนั้นมั้ย เค้าค่าตัวแพงมาก ออกแต่ชื่อมาหลายตอน
    #561
    1
    • #561-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:09
      ทุกคนระแวงคุณชายหมดเลย 5555 นี่ยังไม่ถือว่าค่าตัวแพงเลยนะคะ XD
      #561-1
  17. วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:16
    ล่มแน่ๆ เราจะพยายามไม่ฟินตามรุสลาน เพราะเราอยู่ทีมคีทริคเท่านั้น แต่รุสลานก็น่ารักเหลือเกิน ทีหลังให้นายนั่งตักเบลแทนนะ จะเด่นมากๆ มาทางฝั่งลิลี่ แสดงว่าไม่นานเบลคงได้พบกับลิลี่ แต่คือรุสลานเรียกเบลว่า ปรีนเซซซ่า มันแปลว่าเจ้าหญิงใช่มั้ย เราเคยเรียนนอร์เวย์ prinsesse ออกเสียงเหมือนกันเลย เพราะคำนอร์เวย์บางคำจะคล้ายกับคำเยอรมัน แล้วเรียกลิลี่ว่า ไมควีน? ตอนนี้ชีวิตลิลี่เหมือนละครมาก จากหญิงรับใช้กำลังจะกลายเป็นเจ้าหญิงโดยชอบธรรม
    #560
    1
    • #560-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:09
      อย่าหักห้ามใจตัวเองเลยค่ะ หนุ่มคนไหนก็ได้ (??) ที่รุสลานเรียกอากาเบลว่าปรีนเชสซ่าก็เจ้าหญิงตามตัวเลยค่า แต่อันนี้มาจากภาษารัสเซีย
      #560-1
  18. #559 tinkerbell1820 (@bell1820) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 09:18
    เปลืองตัวสุดๆเลยนะหนูเบล55555555
    #559
    1
    • #559-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:08
      ตั้งแต่เล่มแรกมายังไม่เปลืองตัวเท่าตอนนี้เลยค่า 555
      #559-1
  19. #558 SiDaMI (@sidami) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 01:56
    เฮนเรียตนี้ ความรู้สึกว่าจะเป็นดีทริคน่ะ ถ้าใช่นี้อากาเบลซวยแล้วววว
    #558
    1
    • #558-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:06
      นางเอกของเราตอนนี้ไปตรงไหนก็ซวยหมดค่า ฮาา เจอแต่อะไรก็ไม่รู้
      #558-1
  20. #557 -' THYM3S '- (@pkps) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:16
    ไรท์ค้าาาา ทำไมเรารู้สึกระแวงเฮนเรียตมาก อย่าบอกนะว่าเป็นคนนั้นปลอมตัวมา พูดน้อย ๆนี่กลัวโดนอากาเบลจับได้ป่าวเนี่ย ฮือออ  ดีใจมาก กำลังวนไปวนมาแถวนี้จู่ๆเห็นคุณมาอัพเฉยเลย ขอบคุณค่าาา
    //มิดเทอมหมดชีวิตโล่งแล้วสิ  อิอิ
    #557
    1
    • #557-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:05
      มิดเทอมเพิ่งหมด การบ้านก็มาแทน ฮา ทุกคนดูระแวงเฮนเรียตจริงจัง รออ่านอีก 50% ก็น่าจะชัดแล้วล่ะค่ะ XD
      #557-1
  21. #556 Sokenyo Chi-el (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:15
    รุสลาน เจ้า!!มาทีหลัง งี้จัดเต้มมากกกกกกก ดีทริคยังไม่ได้ขนาดนี่ ฮึ่ยๆ!!หวงเบลแทนดีทริค แต่ไม่เป้นไร มีเจ้ามา เบลน้อยมีความเป็นหญิงขึ้น พระรอง พระเอก งานนี้คัยจะได้ไป ต้องติดตาม
    #556
    1
    • #556-1 p 4 r e w 1 n e (@kachelya) (จากตอนที่ 49)
      5 ตุลาคม 2559 / 21:04
      ไม่ได้โผล่ตั้งหนึ่งเล่ม ก็ต้องจัดเต็มหน่อยน่ะค่ะ (??)
      #556-1