[EXO][SF] Caffè latte [Kai x Baek]

ตอนที่ 4 : [OS] Passion NC-17 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 ม.ค. 56

Passion

 

                ห้องผู้อำนวยการ

                แพคฮยอนกัดริมฝีปากตัวเองขณะมองประตูตรงหน้าด้วยแววตาที่ไหวระริก    ความหวาดกลัวกับอะไรบางอย่างแทรกเข้ามากดทับหัวใจให้เต้นผิดจังหวะอีกครั้ง  แรงหน่วงในท้องสร้างความปั่นป่วนให้เขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ...เมื่อตัดสินใจเคาะประตูตามมารยาทที่ควรทำ  

                “เข้ามาสิ” เสียงนั้นทำให้เขาชาวูบ  ร่างบอบบางโอนเอนคล้ายจะล้มลงได้ในวินาทีนั้น   “ล็อคประตูด้วย”

                ประตูถูกเปิดออก...  

                เด็กหนุ่มผิวเข้มปรากฎตัวอยู่ตรงหน้า   ชุดนักเรียนที่อยู่บนร่างทำให้ดวงตาของเขาพร่าเลือน ....  

                ไม่ใช่ผู้อำนวยการ... แต่เป็นเพียงแค่เด็กนักเรียนคนหนึ่ง เด็กคนเดียวกับที่เขาต้องสอนแทบทุกวันก็เท่านั้น

                “ล็อคประตูสิครับ... หรืออยากให้ใครเข้ามาดูพวกเรา”

                น้ำเสียงทุ้มต่ำมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหวของเขาได้อย่างน่าประหลาด   แพคฮยอนยื่นมือไปกดล็อคประตู  และก้มหน้านิ่ง

                “ทำไมหน้าซีดจังล่ะฮะ ...  เมื่อกี้ยังดูมีความสุขอยู่เลย.... ”

                เขาไม่ตอบ .  ไม่แน่ใจว่าเพราะแรงประหลาดที่กำลังกดทับบนอก หรือริมฝีปากที่สั่นจนแทบไม่มีแรงขยับกันแน่ที่ทำให้เขาเลือกจะเงียบ   แต่นั่น...ก็ทำให้เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ขยับเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วในชั่ววินาที

                “หรือว่า...ตกใจที่เห็นผม”

                แพคฮยอนสะดุ้งสุดตัวเมื่อฝ่ามือแกร่งยึดต้นแขนของเขาเต็มแรง  รู้สึกถึงร่างกายที่เย็นจัดเมื่อเงยหน้าขึ้นไปสบตากับดวงตาคมเข้ม ทอประกายดุดัน

                “ปะ... ปล่อย ... ปล่อย”

                “แหม  ทีคุณครูดนตรีคนนั้น ไม่เห็นหวงตัวเลยล่ะ  จับมือถือไม้กันไม่อายใครเลยนะ...คุณครู”

                “โอ๊ย!คุณครูสะอื้นแรงเมื่อถูกดันติดผนัง สิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นมาทำให้เขาสะท้านลึก   ...    

                สิ่งที่เขาหวาดกลัว....  เป็นอย่างที่เขากลัวจริง ๆ 

                จงอินโกรธ....

                ใบหน้าของปาร์ค ชานยอลคุณครูสอนดนตรีคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาลอยเข้ามาในหัว   ชายหนุ่มอารมณ์ดีอายุเท่ากับเขา   และชอบอะไรเหมือนกัน ๆ อย่างน่าประหลาด  จนแพคฮยอนเผลอเข้าไปสนิทสนมด้วยความลืมตัว

                ชานยอลสอนเขาเล่นกีตาร์...   รอยยิ้มใจดี และสัมผัสนุ่มนวลทำให้เขาไม่ปฏิเสธเมื่อหนุ่มร่างสูงขยับเข้ามาช่วยสอนเขาถือกีตาร์  หรือแม้กระทั่งสอนวิธีวางนิ้วบนคอร์ด

                ความใกล้ชิดทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว  .... ความสุขอาบล้นจนเต็มหัวใจ 

                แต่ทว่า   แพคฮยอนเองก็ลืม    ลืมไปว่า.... ไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้น

                ลืมไป  ว่าถูกสายตาบางคู่จับจ้องอยู่ตลอดเวลา

                “ในเมื่อทำผิด... ก็ต้องถูกลงโทษ  รู้ใช่ไหมฮะ  คุณครู”

                “ตะ...แต่ที่นี่” แพคฮยอนมองรอบตัวและถอนสะอื้น    คนอายุมากกว่าส่ายหน้าแรงด้วยความหวาดกลัว

                “ห้องผอ. ” จงอินยิ้มมุมปาก และยักไหล่ราวกับไม่แยแสกับสิ่งที่อีกฝ่ายหวั่นเกรง “ลืมไปแล้วเหรอฮะว่าผมเป็นใคร”

                แพคฮยอนหลับตาลง และกัดริมฝีปาก ... ใช่  จะกลัวอะไรล่ะ  ...   ก็นี่มันคิม จงอิน ลูกชายคนเดียวของเจ้าของโรงเรียน  เจ้าของทุก ๆ สิ่งที่อยู่ที่นี่

                และทุกสิ่งที่จงอินอยากได้   เด็กหนุ่มก็ต้องได้ในทันที

                “รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไร... ”    ฝ่ามือหนาเลื่อนลงมาที่สาบเสื้อเชิ้ต... สายตาหยาบโลนทำให้แพคฮยอนแทบหมดแรง

                เขาจะทำอะไรได้...  ในเมื่อคนตรงหน้า  คือคนที่แม้กระทั่งผู้อำนวยการก็ไม่กล้าที่จะว่ากล่าวตักเตือน

                "ถ้าไม่ถอด เดี๋ยวเสื้อจะยับหมดนะครับ"

                "ฮึก"

                "ว่ายังไงครับคุณครู..."

                ประโยคพร้อมรอยยิ้มหวานที่ทำให้แพคฮยอนรู้สึกเหมือนกำลังจ้องมองปีศาจ  ดวงตาเข้มที่จับจ้องมาที่ร่างกายของเขาด้วยความหยาบโลนทำให้แพคฮยอนต้องเก็บกั้นความขยะแขยงเอาไว้ในใจอย่างรวดร้าว หัวใจเจ็บแปลบ ทรมานราวกับถูกมีดเฉือน มือบางที่สั่นเทาค่อยเอื้อมมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า หวังเพียงแค่จะสามารถประวิงเวลารับความทรมานข้างหน้าได้อีกสักวินาทีเดียวก็ยังดี  หากดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้น  เมื่อมือใหญ่โตแข็งแรงนั้นตวัดเข้ากับเอวคอดและเอ่ยเสียงแข็ง 

                "ยิ่งคุณครูช้า...ก็อย่าคิดว่าจะได้กลับออกไปเร็วเลยนะครับ  ดูท่าทางวิชาต่อไปคงได้เข้าสายสักครึ่งชั่วโมง"

เหนือกว่าถ้อยคำประกาศิตใดๆ   จงอินพูดพร้อมกับพาร่างของเขาลอยหวือมาที่กลางห้องอย่างรวดเร็ว  แพคฮยอนกล้ำกลืนเสียงสะอื้นไว้ในลำคอ  ก่อนที่จะเร่งมือเพื่อปลดเปลื้องปราการที่คลี่คลุมร่างกายของเขาไว้ออกอย่างรวดเร็ว   เสื้อเชิ้ตและเสื้อกล้ามตัวบางถูกส่งไปวางบนโต๊ะทำงานใหญ่โต ตามไปด้วยเข็มขัดและกางเกง   แต่ยังไม่ทันที่มือสั่นเทาจะจัดการกับปราการชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดสิ่งสำคัญเอาไว้  ร่างกายใหญ่โตของผู้มีสถานะเป็น 'ศิษย์' ของเขา ก็คว้าเอาสะโพกสวยขึ้นวางบนโต๊ะทำงานพร้อมกับจุมพิตที่ตรงเข้าสู่ผิวกายของเขาราวกับหิวกระหายเสียเต็มประดา  ทั้งๆที่ร่องรอยสีแดงช้ำทั่วร่างกายยังไม่จางหายไปเลยแม้แต่รอยเดียว

                ร่องรอยพวกนี้ไม่มีวันหายไป  คงปรากฎรอยเด่นชัดให้หัวใจบอบช้ำเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมทุกครั้งที่ส่องกระจก

                เพราะเพียงแค่เริ่มจาง...ริมฝีปากหนาก็พร้อมจะตรงเข้ามาขบเม้มดูดกลืนให้มันกลับเป็นเหมือนเดิม

                เป็นเหมือนถ่านแดงรุ่มร้อนที่ประทับตราให้กับผู้เป็นทาส  

                เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นเจ้าของ 

                สัญลักษณ์ที่จงอินเฝ้าพร่ำบอกให้เขาทุกเมื่อเชื่อวันว่า

                ร่างกายของเขา มีใคร..เป็นเจ้าของ

                ‘คุณครูคนนี้... มี ศิษย์คนใดเป็นเจ้าของ

                "..จะ...จงอิน ”

                หลังจากที่จงอินจัดการกับกางเกงชั้นในออกไปแล้ว  ร่างของแพคฮยอนถูกเลื่อนลงมาเบื้องล่าง ท่อนบนแนบชิดไปกับโต๊ะทำงานไม้เนื้ออ่อน  ขณะที่ท่อนร่างเปลือยเปล่าถูกเด็กหนุ่มเคลื่อนมือมาสัมผัสส่วนอ่อนไหวอย่างถือสิทธิ์  

                “ฮึก”

                เรียวขาของเขาก็ถูกแยกออกพร้อมกับการตรงเข้าสู่ภายในร่างกายอย่างไม่ปราณีต่อร่างกายบอบช้ำ  แพคฮยอนกัดฟันแน่น  เก็บกลั้นเสียงเรียกร้องแหบพร่าที่จะดังออกมาไว้ในลำคอ  กล้ามเนื้อทุกมัดตึงเครียดคงทำให้อีกฝ่ายเข้าไปอย่างลำบากเต็มที่  เขาจึงได้ยินเสียงทุ้มหอบหายใจหนัก ก่อนสบถแรงออกมาอย่างอารมณ์เสีย 

                “ยะ...หยุด หยุดก่อน”  แพคฮยอนส่งเสียงร้องอย่างทรมาน  

                ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจงอินปฏิเสธคำร้องขอนั้น  มือหนายึดเอวบางไว้ทั้งสองข้าง ต้นขาแข็งแกร่งแนบชิดกับสะโพกบอบบาง  หนั่นเนื้อแน่นสัมผัสกับผนังภายในที่อ่อนนุ่มก่อนแทรกเข้าไปอย่างไม่รอช้า ความตึงเครียดและรัดรึงของกล้ามเนื้อภายในทำให้เด็กหนุ่มสูดปาก  แรงเสียดสี  และความเสียวสะท้านเพิ่มทวีทุกครั้งที่เคลื่อนเข้าไปลึกขึ้น  

                “เจ็....  อา..ฮือ...”

                 แรงขบไม่เบานักที่ลำคอทำให้น้ำตาที่แพคฮยอนกักเอาไว้หลั่งออกมาอย่างห้ามไม่อยู่  เจ็บจนไม่อยากจะทน...  ก็คงทำอะไรไม่ได้มากกว่ายอมรับความเจ็บปวดนี้ทั้งน้ำตา

                พอร่างกายเริ่มคุ้นชิน  แรงเสือกไสกระแทกกระทั้นของอีกฝ่ายก็เริ่มรุนแรงขึ้นตามความปรารถนาที่พุ่งพล่าน  ริมฝีปากและฟันของอีกฝ่ายไม่เคยหยุดยั้งที่จะทำหน้าที่ของมันบนผิวเนื้อเนียน

                เจ็บ...

                ทั้งๆที่ควรจะชินกับมันแล้วแท้ๆ  แต่ทำไมยังรู้สึกอยู่...

                ทำไมถึง...เจ็บ

                "อะ..อ๊าาา"

                "ดีมากครับ...อย่างนั้นแหละ คุณครู"

                แพคฮยอนหอบหายใจ  สูดกลิ่นไอความเจ็บร้าวเข้าไปในปอดอย่างทรมาน ...  

                ร่างกายที่สั่นสะท้านตกเป็นเบี้ยล่างของความหื่นกระหายอีกครั้ง...   พละกำลังที่มากกว่าฉุดกระชากและผูกมัดเขาไว้กับความต้องการที่ไม่เคยพอ   ริมฝีปากที่ราวกับถ่านร้อน ๆ ก็ไม่เคยหยุดที่จะจ้วงจาบและขบเม้มแทบทุกพื้นที่ที่ค้นพบ   

                “คุณครูเป็นของผม...”

                ผ่านไป... อีกครั้ง  และอีกครั้ง

                “ดังนั้น...ใครก็ไม่มีสิทธิแตะต้อง! รู้เอาไว้ด้วย”

                เมื่อไหร่... ที่จะหลุดพ้นจากเรื่องพวกนี้

                แพคฮยอนเองก็ตอบไม่ได้

 

THE END.









                เรื่องนี้เขียนไว้นานแล้ว แต่เป็นมินคีย์  แล้วก็ยังไม่จบ 
 อยู่ ๆ ก็นึกอยากปล้ำพยอนซะงั้น  เลยเอามาแปลงแล้วเขียนเพิ่ม     
เพิ่งเขียนจบ ...ยังไม่ได้พรูฟเลย -_- หวังว่าจะไม่มีคำผิดนะ (กร๊าก)

ป.ล. 1 
รู้สึกเหมือนเป็นครั้งแรกที่เขียนวันชอตได้วันชอตจริง ๆ 
 ป.ล. 2 หวังว่าคงจะไม่โดนแบนเนอะ ฮ่า ๆๆ

ป.ล. 3 เม้นท์ให้ด้วยนะคะ  ถ้ามีคนอ่านเยอะ  ก็อยากจะเขียนมาลงเยอะ ๆ ;) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

459 ความคิดเห็น

  1. #455 K_ChanSeNy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 23:07
    เป็นอีกเรื่องที่อยากให้ไนท์พิจารณาเเต่งเรื่องยาว ลูกศิษย์ร้อนเเรงอะไรเบอร์นี้เเผดเผาทุกสรรพสิ่งที่เป็นเเบคฮยอน ส่วนรีดนั้นเลือดหมดตัวค่ะ โปรดไรท์เราขอเลือดกับถังออกซิเจนด้วยค่ะ เพราะตอนนี้อยู่ในสภาวะหัวใจล้มเหลวเพราะศิษย์จงอินกับคุณครูเเบคฮยอน มันกร้าวใจที่สุด
    #455
    0
  2. #419 kimkikey (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 12:11
    แต่งมินคีย์มั้งสิคับไรเตอร์ อยากอ่านนนนนนนนนน
    #419
    0
  3. #391 BACON_BAEK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 16:14
    ครูกับลูกศิษย์ร้อนแรงมากๆๆๆๆๆๆๆ
    #391
    0
  4. #376 ϟ ทาสรักเสี่ยไค . (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 17:49
    สงสารแบคอ่ะ ไครุนแรงมาก T T
    #376
    0
  5. #355 tHeSP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 00:19
    ตะไมนักเรียนจุงงินรุนแรงกะคุณครูแบคฮยอนอย่างนี้ละคะ ;w;

    โถว วว ว วววว คุณครูเค้าก็อยากมีเพื่อนบ้างอะไรบ้าง

    เดี๋ยวปั๊ดเชียร์ให้ชานยอลพาแบคฮยอนหนีเลยนิ -*-

    เออ.... เอาจริงๆ ถ้าอิแบคมันทรมานก็ควรลาออกหนีไปเลยนะ

    หรือลองแล้วแต่ก็โดนจุงงินขัดขวางไม่ให้ออกวะ? 555555555555+
    #355
    0
  6. #271 !!~...kihae...~!! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 02:20
    งื้ออออออออออออ...สงสารลูกสาวที่สุดอ่ะ
    คิมจงอินแกจะโหดร้าย รุนแรงเกินไปแล้วนะเว่ย !!
    ทำแบบนี้แม่มนิสัยว่ะ อยากจะไปเข้าไปตบ(จูบ?)ซักร้อยที ฮึ่ย !!!

    #271
    0
  7. #216 YKH_L (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 16:03
    ชอบอ่ะ ชอบไคแบค
    จงอิน โหดไปนะ แต่ชอบ อิอิ
    #216
    0
  8. #199 nijaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 09:49
    จงอินตอนนี้โหดเกิน สงสารแบคจัง
    #199
    0
  9. #132 cookielullaby (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 22:35
    จงอินเวอร์นี้ดาร์คไปนะ
    แต่ชอบอ่ะ>\\\<
    #132
    0
  10. #123 scarlatto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 02:46
    จงอินนนนนนนนนนนน เอ็งใจร้ายมากกกกกกกกก
    เอ็งป่าเถื่อนไร้หัวใจจจจจจจจจ เอ็งแบบ...แบบ....อ๊ากกกกกกก

    #ซิ่งคาร์บอมบ์พุ่งชน

    เทเลพอร์ตหายไปเสี๊ยะะะะ สงสารน้องแบค
    นึกว่าเป็นลูกผู้อำนวยการแล้วใหญ่ช้ะ? (เออ..ก็ใหญ่อยู่มั้ยล่ะ)
    น้องแบคลาออกเลยลูก น่ารักงี้ไปหาโรงเรียนอยู่อื่นเถอะลูกกก
    ฮื่อออออ คนอะไร ตัวดำแล้วยังใจดำอีก #ฟค.จงอินสังหาร

    ชอบฟิกเรื่องนี้ค่ะ
    สูดกลิ่นความทรมาน
    สูดกลิ่นไคแบคที่ถวิลหา ฮรื้อออออ

    ขอบคุณสำหรับฟิกนะคะ ติดตามผลงานค่า
    #123
    0
  11. #108 friendlyyyyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 14:11
    จงอินมันเถื่อนมาก =[]=;
    แบคช้ำหมดแล้วนะนั่น 55555
    #108
    0
  12. #99 absolute_jingle (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 13:35
    จงอินมันก็เถื่อนไปนิ๊ดดดดดดนะ
    สงสารแพคแค่เผลอไปหน่อยเดียวเอง
    ทนุถนอมนิดนึงแพคตัวเล็กแค่นั้นอะ ช้ำหมดพอดี T^T
    #99
    0
  13. #91 bhyn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 12:12
    จงอินโหดจังงงงง พี่ปาร์คกลายเป็นตัวประกอบทันใด~
    #91
    0
  14. #79 SAKANA~Nay!!! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2556 / 10:21
    จงอินนนน ทำอะไรถนอมแบคหน่อยสิ
    แง่ง สงสารแบค
    #79
    0
  15. #78 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 11:55
    *ปากระดาษใส่จงอิน* รุนแรงไปนะจงอิน
    ทำเพราะหึงหวง หรอกเหรอ??
    เห้ออ สงสารครูแพคจัง แบบนี้ก้อเข้าใกล้ใครไม่ได้ละสิ

    .
    .
    #อยากปล้ำพยอนด้วยการสิงจงอิน วะฮ่าาาา
    #78
    0
  16. #75 pladip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 21:08
    ไคโหดร้ายอ่ะ TT
    #75
    0
  17. #74 LAYLA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 18:06














    ให้ตายเถอะค่ะ จงอินนี่ใช่เด็กจริงๆม๊ายยยยยยยย~~~~

    แบ๊ดมาก ควบคุมมาก โฮกกกกกกก

    แอบสงสารแบคเบาๆ T T แต่ก็แค่เบาๆนะคะ

    เพราะจริงๆแล้วปริ่มมาก! แฮ่~ #ผิด



    ไครุนแรงมากกกกก นี่ขนาดแค่ชานสอนกีต้าร์..

    โฮกกกกกกกกกกกกกก



    แอบอยากให้มีต่ออ่ะค่ะ *อ้อน* > < คือมันค้าง ฮ่าๆ

    แล้วยังมีเรื่องให้สงสัยอยู่ ว่าความสัมพันธ์ของ2คนนี้มันเป็นยังไง

    แต่ถ้าไม่มีแล้วก็ไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจว่าคือวันชอท ฮ่าๆ



    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ
    #74
    0
  18. #72 embyunbaek (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 18:14
    ถะนุถนอมอีแบคมันหน่อยก็ได้~~~~~จงอินเอ้ยย
    #72
    0
  19. #71 forfor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 15:41
    ถึงว่าล่ะะพี่นิ่มพล็อตมันคุ้นมาก!! 5555555555555555555555

    โอ้ยยยย แอบสงสารแบคเบาๆอ่ะ ทำไมจงอินนิสัยไม่ดีล่ะ!! (.\/.)

    เดี๋ยวจับตีซะให้เข็ดเลยเหอะ ถนุดถนอมมั่งก็ได้นะส่งสารครูพยอนมั่ง

    ต่เอาเถอะ เพื่อความฟินของปวงชนอิฝ้ายยอมค่ะ ฮ่าาา -..-
    #71
    0
  20. #70 ❛依芬的世界 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 12:20
    สั้นๆแต่แบบหัวใจจะวาย
    555555+
    จงอินรุนแรงมากอ่ะ
    ;[];
    #70
    0
  21. #68 chanbaekbaek (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 06:28
    อิไก่มันโหดดดดดดดดด ชอบคะ เอาอีกเอาอีก ~ 
     แต่ขอยาวกว่านี้นิดนึงนะคะ มันสั้นอะเค้าค้าง 555555
    #68
    0
  22. #67 Ballerina (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 03:05
    ชอบบบ!!!>,< เอาอีกๆๆๆ!!
    #67
    0
  23. #66 MoojuM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 00:42
    คือสงสารแบคนะ
    แต่คนอ่านชอบบบบบ
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #66
    0
  24. #64 *Aphorist* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 23:19
    จงอินชอบรุนแรงกับแบคอ่ะ ;A;

    เราก็ชอบนะ  #อ้าวอินี่
    #64
    0
  25. #63 proprince (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 21:54
    ฮรืออออออ *กัดผ้าาา* ทำไมเราไม่สงสารน้องแพค
    อยากให้จงอินรุนแรงอีกกกก อยากให้น้องร้องไห้เยอะๆๆๆๆ
    มาโซวเกินไปแล้ววว 

    เราชอบมากๆๆๆๆ เลยค่ะ มันเหมือนเป็นด้านมืดที่ต้องมีอยู่ในทุกคน
    รักมาก ก็หวงมากกกกกกก ไม่อยากให้ใครมาแตะต้องเนอะ
    น้องแพคก็คนหน่อยนะคะ เพื่อความฟินของคนอ่าน 5555+

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ ><
    #63
    0