[EXO][SF] Caffè latte [Kai x Baek]

ตอนที่ 23 : รายงานความคืบหน้าการจัดทำฟิค THE FIRST - KAIBAEK | ตัวอย่างตอนพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ต.ค. 56

 รายงานความคืบหน้าการจัดทำฟิค THE FIRST  - KAIBAEK

 

 

          สวัสดีค่ะทุกท่าน  

          วันนี้เข้ามารายงานความคืบหน้าของฟิค The FIRST – KAIBAEK  ซึ่งจะมีอยู่ 3 เรื่องด้วยกัน คือ

            1. แจ้งวันเวลาการจัดพิมพ์ จัดส่งฟิค

          2.แจ้งเนื้อเรื่องและตอนพิเศษภายในเล่ม (ตัวอย่างในเล่ม)  

          3. แจ้งรายชื่อผู้ที่จอง และโอนเงินแล้ว

          เรื่องแรก ความคืบหน้าของฟิคในขณะนี้ นิ่มกำลังเร่งพิมพ์ตอนพิเศษแล้วก็จัดหน้าไปด้วย   เรียกว่าตอนนี้ทำไปได้เกิน 50% แล้วค่ะ ถ้าแฟนอาร์ตข้างในเล่มและตอนพิเศษเสร็จ ก็คงเหลือแค่ตรวจพรูฟ และส่งเข้าโรงพิมพ์นะคะ  นิ่มจะส่งฟิค The FIRST – KAIBAEK เข้าโรงพิมพ์ประมาณวันที่ 8-10 พฤศจิกายน หลังจากสรุปยอดคนโอนเงินในวันที่ 6 พฤศจิกายนที่เป็นวันโอนเงินวันสุดท้าย

          ถ้าใครมีปัญหาจริง ๆ ให้ติดต่อก่อนวันที่ 6 พฤศจิกายน เพราะไม่อย่างนั้นจะไม่พิมพ์เผื่อนะคะ  ถ้ายอดไม่เกินจากนี้  คงจะพิมพ์แค่ 20 เล่มพอดีคน  ถ้าเหลือถึงจะนำไปวางในงานฟิคเดือนกุมภาพันธ์นะคะ 

รายละเอียดการโอนฟิค 

            โอนเงินค่าฟิค + ค่าส่งไปรษณีย์(290+40) 1 เล่ม = 295+(40) = 335 บาท

            2 เล่ม = 295+(40)+295+(20) =650  บาท

            วิธีการโอนเงิน อ่านให้ละเอียด

            1. โอนเงิน มาที่ นางสาวรังสิยา ปานดำ เลขบัญชี 183-250928-4 ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ปิ่นเกล้า (กรุณาโอนแบบมีเศษสตางค์เพื่อให้ตรวจสอบง่าย ถ้าไม่ได้โอนเศษสตางค์มา กรุณาแนบรูปถ่ายสลิป)

             2. โอนแล้ว แจ้งโอนได้ที่ลิงค์ https://docs.google.com/forms/d/1ec19-4NZuEC6bGHT342_cabqmq0DK5JUGSL4yygU5B0/viewform

             3. ตรวจสอบสถานะการโอนเงิน + การจัดส่งได้ที่ https://docs.google.com/spreadsheet/ccc?key=0Amm-ckREFwlEdEdLNmE3Y2d2SW9aeER0U09OWTdYaHc&usp=sharing

กำหนดการจัดส่งฟิค

          โอนเงินได้ถึง                            6  พฤศจิกายน 2556

            ส่งเข้าโรงพิมพ์                    ภายในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2556

            ฟิคเข้าโรงพิมพ์                             5-7 วัน (ได้ฟิคประมาณวันที่ 17-18 พฤศจิกายน 2556)

          (คาดว่า)จะจัดส่งให้ประมาณวันที่ 19-25 พฤศจิกายน 2556    

          กำหนดไว้คร่าว ๆ ประมาณนี้นะคะ  ไม่รู้ว่าช้าไปไหม  แต่เท่าที่คาดการณ์ไว้น่าจะประมาณนี้  ตั้งใจจะส่งให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 นี้ให้ได้ค่ะ

 

          เรื่องที่สอง  ความคืบหน้าเกี่ยวกับฟิค ในเล่มนี้ทั้งหมดเป็นคู่ KAIBAEKไม่มีคู่อื่น กำหนดตอนพิเศษไว้ดังนี้นะคะ

 

 

 

THE FIRST

รักครั้งแรก แฟนคนแรก

 

ร่มสีฟ้า  กับฟ้าสีครึ้ม                  เนื้อหาตั้งแต่ Intro – Part 9

ปลายฝน            ห้ามจากฉันไปไหนนะหมี”             ทดลองอ่าน เลื่อนลงไปข้างล่างนะคะ           

 

ต้นหนาว             “เราถามแค่ว่า... หมีรักเค้าหรือเปล่า  ไม่ได้ถามว่ารักเราหรือเปล่า” 

                                                                        ทดลองอ่าน เลื่อนลงไปข้างล่างนะคะ           

 

ฤดูรัก                “เรารู้จักกัน คบกัน ทะเลาะกัน และบอกรักในฤดูฝน  

....แต่จนถึงตอนนี้  ไม่มีฤดูไหนที่เราไม่รักกัน

 

Special 

Puppy love         “นายมีดีแค่ไหนกัน ถึงเชื่อขนาดนั้นว่าฉันจะรักนาย

 

Because of you               ที่ผมเป็นแบบนี้  ที่ผมไม่เคยลืม                               

                        มันก็เพราะคุณทั้งหมดเป็นเพราะคุณ

                                                          ทดลองอ่าน เลื่อนลงไปข้างล่างนะคะ      

 

 

 

 

 

ปลายฝน

ห้ามจากฉันไปไหนนะ

 

 

คืนนี้เป็นอีกหนึ่งค่ำคืนที่สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย สายฝนพร้อมกับพายุที่พัดอื้ออึงทำให้แพคฮยอนต้องซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ๆ   กอดขาตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ เพื่อปกป้องตัวเองจากเสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้องและน่ากลัวสำหรับเขา  เมื่อแพคฮยอนต้องอยู่คนเดียวตุ๊กตาหมียักษ์กับแสงไฟเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัย  ทว่าตอนนี้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่กลิ้งลงจากเตียงอย่างน่าสงสารเป็นครั้งแรกในรอบปี เพราะหมีตัวจริงยึดครองพื้นที่เสียแล้ว

            ในค่ำคืนนี้  แพคฮยอนไม่มีเวลาแม้กระทั่งคิดหวาดกลัวสิ่งใด เพราะเจ้าของเตียง  เจ้าของห้อง และเจ้าของหัวใจของเขาอยู่เคียงข้างด้วยเหมือนที่รอมาตลอด  ในห้องนอนที่ปกติจะเปิดไฟครบทุกดวง กลับมีโคมไฟที่หัวเตียงเท่านั้นที่ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างแข็งขัน  แสงไฟเหลืองนวลสบายตาแม้จะทำให้ชวนง่วงนอน  แต่แพคฮยอนกลับไม่อยากแม้แต่หลับตา  ด้วยความกลัวลึก ๆ ที่อยู่ในใจ

            บางที สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดในค่ำคืนนี้อาจจะเป็นแค่ความฝัน   ที่เพียงลืมตาตื่นขึ้นมาก็มีแต่ความว่างเปล่า

            “กอดหน่อย”  เขาร้องขอเสียงแผ่ว  พร้อมเบียดกายแนบชิดกับร่างอุ่นที่อยู่เบื้องหลัง เสียงกลั้วหัวเราะทำให้นึกหงุดหงิดใจ แต่ทันทีที่ท่อนแขนอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นโอบรอบกายเขา  แพคฮยอนก็ทิ้งตัวให้อยู่บนแผ่นอกกว้างนั้นพร้อมทั้งสูดกลิ่นโคโลญจ์อ่อน ๆ ผสมกลิ่นเหงื่อที่เขาคุ้นเคย  

            “หอมเหมือนเดิมเลย”

             คนตัวเล็กยิ้มบางเมื่ออีกฝ่ายชิงพูดก่อน  หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอีกหนึ่งจังหวะเมื่อจงอินทิ้งจูบหนักลงบนเรือนผม

            “ขออยู่อย่างนี้สักพักนะ”  ดูเหมือนว่าทุกสิ่งที่อยู่ในความคิดของเขาจะเป็นสิ่งเดียวกับที่อีกฝ่ายคิดด้วยเช่นกัน   แพคฮยอนหัวเราะกับตัวเอง ก่อนพยักหน้าและส่งเสียงในลำคอรับคำ

            “อื้อ ”

            ลมหายใจอุ่นของจงอินไล่จากกกหูลงมายังข้างแก้ม  แพคฮยอนวาดยิ้มที่มุมปาก  และพลิกหน้าไปหาเจ้าของไออุ่น แววตาสีดำคมเข้มปรากฏเงาสะท้อนหน้าเขาอยู่ในนั้น ดวงตาที่มองเพียงแค่เขา

            “เราบอกรักดื้อหรือยัง”

            “บอกไปตั้งหลายครั้งแล้ว” ตอบเสียงใส

            “หมายถึงวันนี้ ...คืนนี้เราบอกไปหรือยัง”

            แพคฮยอนกลั้วหัวเราะ ก่อนจะยื่นกลีบปากบางขึ้นไปประทับรอยจูบแผ่วเบาบนริมฝีปากที่อยู่ไม่ห่างนัก พร้อมเอ่ยซ้ำคำเดิม 

            “บอกไปตั้งหลายครั้งแล้ว”

จงอินคลายอ้อมกอดและส่งริมฝีปากกลับไปยังเนื้อนิ่ม แล้วเลื่อนขึ้นไปงับจมูกเชิดรั้นตามประสาคนดื้อเบา นิ้วเรียวประคองคางมนขึ้น  ตามด้วยจุมพิตที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ความรัก ความคิดถึงผสานกับไออุ่นจากร่างทั้งสองที่กำลังค่อย ๆ หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว และถูกถ่ายทอดผ่านกลีบเนื้อที่บดเบียดแนบชิด จงอินขบริมฝีปากล่างของคนตัวเล็กเบา บดคลึงและลิ้มรสชาติของความรักของแพคฮยอนอย่างที่ต้องการมาตลอด หัวใจของเขาเต้นแรง เมื่อสัมผัสกับลิ้นอันแฉะชื้นที่ตอบรับเขาด้วยความโหยหา ภายในพื้นที่ที่เคยเป็นของเขายังคงต้อนรับเขาเสมอ  ชายหนุ่มเบียดกายเข้าแนบชิดกับร่างผอมบาง  ฝ่ามืออันผ่าวร้อนเลิกชายเสื้อเชิ้ตของแพคฮยอนและเลื่อนเข้าไปใต้เนื้อผ้าเพื่อสัมผัสผิวกายที่ดูเหมือนจะเหลือเพียงหนังติดกระดูกเพราะผอมลงมากเหลือเกิน   หัวใจของเขาเจ็บปวดเมื่อไล่มือไปตามกระดูกสันหลังแหลม ๆ ที่ราวกับจะทิ่มผิวขาวออกมา  

            “ผอมเกินไปแล้ว”  จงอินบ่นอุบ จนคนตัวเล็กย่นจมูกใส่

            “ผอมแล้วไม่ดีเหรอ”

            “เราชอบตอนดื้ออ้วน ๆ มากกว่า” คนตัวใหญ่ย่นจมูกกลับบ้าง และเลื่อนมือมาเหนือหน้าท้องที่แบนราบ  “ชอบตรงนี้ที่สุด  ตอนนี้แบนเชียว ไม่น่าเล่นเลย”

            ปลายนิ้วเรียวยาวไต่ไปมาบนหน้าท้องอย่างสนุกมือ  แพคฮยอนทุบไหล่หนาแล้วแยกเขี้ยว

            “หมีบ้า”

            “ดื้อนั่นแหละบ้า...คิดถึงจริง ๆ นะเนี่ย”

            แพคฮยอนกลั้วหัวเราะถามเสียงใส ขณะเอื้อมมือขึ้นคล้องลำคอแข็งแกร่ง มือเรียวสอดไปใต้เรือนผมของอีกฝ่ายและจับจ้องดวงตาคมเข้มลึกซึ้ง 

            “คิดถึงอะไร จูบ...หรือว่าฉัน”

จงอินกดจูบหนักที่มุมปากอีกครั้ง พลางฝังจมูกโด่งสวยลงบนแก้มนิ่ม แล้วจึงบอกด้วยน้ำเสียงที่แสนจริงจังเหมือนที่เคยเป็นเสมอ 

            “คิดถึงหมดทุกอย่าง”

            “จริงนะ”

            “เราเคยโกหกเหรอ” เสียงทุ้มถามพร้อมรอยยิ้ม ก่อนคลายลงเมื่อได้ยินคำตอบ  

            “เคย” แพคฮยอนยังไม่ละสายตาไปจากดวงตาคมคู่นั้น ความทรงจำที่ย้ำเตือนว่า เขาทำผิดพลาดไปแค่ไหน ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวจนไม่สามารถหลอกตัวเองได้ว่าเรื่องที่ผ่านมาไม่ได้เกิดขึ้น

            “ตอนไหนเหรอ” จงอินแสร้งถามราวกับจำไม่ได้ อ้อมกอดอุ่นกระชับแน่นขึ้น  พร้อม ๆ กับใบหน้าที่เลื่อนลงไปซุกที่ซอกคอขาว  แพคฮยอนหัวเราะลั่นเมื่อริมฝีปากร้อนพยายามซุกไซ้จุดอ่อนไหวที่ทำให้เขาต้องจั๊กจี้ 

            “ไอ้บ้า หมีบ้า”

             จงอินจูบเขาอีกครั้ง จูบหนักราวกับกำลังลงโทษที่พูดเช่นนั้นออกมา ขณะเดียวกันก็อ่อนโยนราวกับกำลังปลอบประโลมหัวใจของแพคฮยอนไปพร้อม ๆ กันด้วย

            “หยุดพูดเรื่องนั้นเถอะ” จงอินตัดบท หากเป็นแพคฮยอนที่ส่ายหน้า คนตัวใหญ่กว่าจึงยกมือขึ้นมาหนีบจมูกเชิดงอนนั้นเป็นการลงโทษกับนิสัยของคนดื้อ

            “ดื้อ!”   

นิ้วมือเรียวสวยเอื้อมขึ้นไปจับมือที่ใหญ่กว่า พลางคลึงเหนือแหวนเงินเนื้อเกลี้ยงที่เขาสวมอยู่  แหวนที่เหมือนกับบนนิ้วนางซ้ายของเขา

            “ถ้าฉันทำผิดอีก  หมีจะหนีไปอีกไหม”  เจ้าของร่างสูงใหญ่คว้ามือเล็กขึ้นมาแตะที่ริมฝีปาก  และเอ่ยเสียงห้วน

 

อ่านต่อในเล่ม

 

 

 

 

 

 

 

ต้นหนาว

                                            สิ่งที่ผมเห็นทุกครั้งที่หลับตาก็คือ คนที่ผมรักที่สุด

แต่ทุกครั้งที่ลืมตาขึ้นมา  เขาที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่คนนั้น

แม้เขาจะเป็นคนที่รักผมไม่น้อยไปกว่าใครก็ตาม

 

สายลมหนาวพัดเอื่อยอยู่รอบ ๆ กาย  แต่ถึงแม้ว่าจะอยู่ในเครื่องป้องกันที่อุ่นหนาเพียงใด หากเพียงไม่กี่ส่วนที่ได้สัมผัสกับไอหนาวนั้นกลับสร้างความสะท้านให้กับทุกพื้นที่บนร่างอย่างน่าแปลกใจ จมูกและปากของคนตัวเล็กแดงจัด  ลามไปถึงดวงตา  หากมีแค่เจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ว่าภายใต้อากาศที่เยียบเย็นนั้น หัวใจของเขาร้อนรุ่มมากแค่ไหน      

            “หมีรักเค้าหรือเปล่า”  เขาคิดมาตลอดว่าคงไม่สติแตกง่าย ๆ กับเรื่องแบบนี้ ใช้ความพยายามทั้งหมดที่มีเพื่อข่มใจไม่ให้แสดงอารมณ์เกรี้ยวกราดออกไป  ทว่าสีหน้า และน้ำเสียงที่อีกฝ่ายมีต่อคำถามนั้น  กลับทำให้เขารู้สึกคล้ายกำลังถูกแช่แข็ง

            “เรารักดื้อ”

            “เราถามแค่ว่า... หมีรักเค้าหรือเปล่า” ต่อให้พยายามถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเพียงใด.... หากความหวาดกลัวที่ซุกซ่อนอยู่ ก็ทำให้เขาเผลอขึ้นเสียงใส่คนที่อยู่ตรงหน้า 

“ไม่ได้ถามสักนิด... ว่ารักเราหรือเปล่า”

ลมหนาวแรกฤดูพัดแรงยิ่งขึ้น เมื่อคำถามนั้นได้รับคำตอบเป็นความเงียบ  และดวงตาที่หลุบมองเบื้องล่าง

            หัวใจของเขาสั่น   เมื่อได้ยินคำสารภาพต่อมา

            “เรา... ไม่รู้”

 

 

อ่านต่อในเล่ม

 

 

 

 

 

Because of you

ที่ผมเป็นแบบนี้  ที่ผมไม่เคยลืม

มันก็เพราะคุณ

 

 

 

 

เปาะแปะ  เปาะแปะ

 

แพคฮยอน

 

ฉันยังไม่ลืมเธอ

 

            หยาดฝนโปรยปรายอย่างไม่ขาดสาย  ไม่เทลงมาหนักในครั้งเดียว แต่ก็ตกสม่ำเสมอไม่หยุดเช่นกัน ร่างกายชุ่มโชกจนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางชื้นลู่แนบผิวเนื้อ  สายฟ้าแลบสว่างจ้า ตามด้วยเสียงฟ้าร้องลั่น  สายตามองภาพตรงหน้าอย่างพร่าเลือน 

 

I'll never forget, boy

 

I'll never forget, boy

 

 

สายฟ้าทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง   เปิดโอกาสให้สายตาได้รับรู้เสี้ยวหน้าของเรือนร่างตรงหน้า  ดวงตาหรี่ลงเมื่อพบกับแสงสว่างวาบวูบ  ตามด้วยเสียงกึกก้องราวกับฟ้าจะถล่มลงมา 

ดังลั่น...จนกลบเสียงเต้นไม่เป็นจังหวะของหัวใจจนมิดชิด

            ดวงตาเรียวปิดลงช้าๆนึกขอบคุณที่ฝนตกลงมาในเวลานี้ 

            แม้ตาจะมองไม่เห็นชัดเจน  แต่ความชัดเจนของดวงตาหรือจะเท่ากับสิ่งที่ปรากฏในความทรงจำ   ห้วงสำนึกที่มองภาพแห่งความทรงจำสีจางซึ่งกำลังเคลื่อนไหวทำให้เขาตัดสินใจเปิดดวงตาที่ปราศจากแว่นตาที่คุ้นชินให้พบกับภาพตรงหน้าอีกครั้ง

            เลือนราง...หากกระจ่างชัด

ฉันไม่เคยลืมเธอ

 

            เหตุใด  คนเราจึงมักยอมให้ความทรงจำที่เจ็บปวดทำร้ายหัวใจตัวเองอย่างไม่ยอมจบสิ้น

            เหตุใด   หัวใจของเขาจึงไม่เคยลบเลือนสัมผัสอุ่นที่แสนทรมานนั้นได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

            ผ่านมานานเท่าไหร่แล้วนะ  นานเท่าไหร่แล้ว

 

 

            เปาะแปะ  เปาะแปะ

 

I miss you, I need you

 

            สายฝนยังคงตกลงมาเช่นเดิม

            เช่นเดียวกับสายน้ำในใจที่เอ่อไหลผ่านหางตา

            “ได้ยินไหม?”

            ที่ผมเป็นแบบนี้  ที่ผมไม่เคยลืม

            มันก็เพราะคุณ

            ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ

 

ผมรักคุณ

 

 

อ่านต่อในเล่ม

 

 

 

 

 

เรื่องที่สาม คือตารางลำดับการจอง และการโอนเงิน

          ตามที่ได้แจ้งไว้ตอนเปิดจองฟิคว่า คนที่จองก่อนมีสิทธิได้รับของแถมก่อนนะคะ   ตอนนี้นิ่มได้จัดหาของแถมไว้จำนวนหนึ่งแล้ว สำหรับคนที่สั่งจองมาก่อนตามจำนวนของแถมจะได้รับทุกคน ส่วนของแถมพิเศษขอสงวนสิทธิ์ไว้ให้สำหรับคนที่โอนเงินก่อนนะคะ  ซึ่งจะนำรายละเอียดมาให้อีกครั้งหนึ่งตอนใกล้ปิดโอนเงิน

 

ลำดับการจอง

รายชื่อ  การติดต่อ

ลำดับการโอน

1.         

solina solina.jewel@gmail.com

 

2.         

august21st@hotmail.com (@imaQp)

TF003

3.         

yeolgrace@gmail.com (@gracetyrer)

 

4.         

zilch.savee@gmail.com (@zilchsavee)

TF006

5.         

tanund129@gmail.com(@Tanund)

TF002

6.         

mind_kai@hotmail.com ( @Mind_YS)

TF011

7.         

level_orange_line@hotmail.com @ShimNangMin

TF013

8.         

Kame_jinny@hotmail.com(@kalo_ae)

TF005

9.        

u-ith357@hotmail.com / @NHUanaTH

 

10.      

nmt-mr.basic_@hotmail.com (@forty_m)

TF004

11.       

nudaeng_2109@hotmail.com

TF008

12.      

mayple_sky_fluke@hotmail.com

 

13.      

noo-jamookban@hotmail.co.th (@NooMint_Lucky)

TF009

14.      

jeepcup@gmail.com (@jiffyz)

TF007

15.      

amakura_aya@hotmail.com

 

16.      

jay.thejigsaw@gmail.com (@jjgsw)

TF010

17.      

chefee.17@gmail.com (@GooGz_P)

 

18.      

cooleye4_nn@hotmail.com @niqueynick

TF001

19.      

@MickyMEaw 

TF012

20.      

freshtast@gmail.com (@Coolly_Mint)

 

21.      

themiss2o94@hotmail.com

 

 

            สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกคนที่สนใจและติดตามฟิคของนิ่มนะคะ J ขอบคุณที่ชื่นชอบผลงานและให้การสนับสนุน  ฝากติดตามฟิคเรื่องต่อไปด้วยนะคะ -/\-

y_prand
ติดต่อสอบถาม : y_prandfic@hotmail.com
Twitter : @ykyprand

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

459 ความคิดเห็น

  1. #409 Kwaung MizMe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 00:09
    พอดีว่าหาที่ลงชื่อจองไม่เจอ แต่โอนเงิน พร้อมกับลงชื่อตรงลิ้งค์ข้อสามไปแล้วได้ป่าวอ่ะ ถ้าไม่ได้ยังไงรบกวนช่วยตอบกลับด้วยน้า (พดดีว่าชอบฟิคเรื่องนี้มากอ่ะ)
    #409
    0