[EXO] [KrisYeol] Prisoner of 'LOVE'

ตอนที่ 7 : ❀ 6. ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 ส.ค. 57



6 ❀


 

“เท่านี้พอไหมครับ?

คริสสอบถามด้วยใบหน้ายิ้มละไม    คนตรงหน้ามีสีหน้าตื่นตะลึงกับตัวเลขบนเช็คที่มากกว่าที่คาดการณ์เอาไว้

เงินซื้อได้ทุกอย่างก็จริง  แต่ต้องซื้อด้วยความรอบคอบและฉลาดพอที่จะไม่ทำให้ขาดทุน   คริสมั่นใจ  เงินแค่นั้น มากพอที่จะทำให้งานของเขาลุล่วงไปได้อีกนาน       

“เกินพอเสียด้วยซ้ำครับ”

ฮวาง แทฮยอนหัวเราะ  พร้อมเก็บเช็คเงินสดลงในซองเอกสารอย่างอารมณ์ดี 

“ความจริงผมคิดว่าจะน้อยกว่านี้ซะอีก เผื่อจะได้ต่อรองขออะไรคุณเพิ่มได้บ้าง  นี่มาซะเยอะขนาดนี้ ผมไม่กล้าเลย ”

“หืม?  อยากได้อะไรเพิ่มล่ะครับ  ถ้าไม่หนักหนาอะไรก็ให้ได้อยู่แล้ว  เพื่อนร่วมวงการกันแท้ ๆ  ไอ้ผมก็ไม่ใช่คนขี้เหนียวซะด้วยสิ”

คริสโยกหัวเบา  สีหน้าสดใส  หากดวงตาเข้มยังคงคมกริบเหมือนเดิม  ชายหนุ่มเก็บข้อมูลคนตรงหน้าไว้อย่างเงียบ ๆ 

“ดอกไม้นั่นเป็นไงครับ”

 “หือ”

แทฮยอนยักคิ้ว  ดวงตาเปล่งประกายด้วยความหื่นกระหาย  

คริสหัวเราะ  หากมือที่อยู่ใต้โต๊ะกลับกำแน่น

“ของมีตำหนินะ  ยังสนใจอยู่เหรอ”

“ผมไม่สนใจร่องรอยหรอกถ้าข้างในยังโอเคอยู่” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างกระตือรือร้น    คริสยิ้มกว้าง ก่อนยื่นข้อเสนอด้วยน้ำเสียงสนุกสนาน

“ชั่วคราวหรือเปล่าครับถ้าไม่ใช่ชั่วคราวก็คงต้องคิดเพิ่มกันหน่อยนะ”

“ซักเท่าไหร่ล่ะ”

มุมปากของคริสยกขึ้น   พร้อม ๆ กับที่หันไปมอง สินค้าชิ้นที่กำลังเสนอขายให้ลูกค้า  แม้ใบหน้านั้นจะยังคงเต็มไปด้วยคราบน้ำตา . หากความสวยงามของมันกลับดึงดูดใจใครต่อใครได้อย่างน่าประหลาด

“หนึ่งล้านเหรียญ”

สิ้นประโยคนั้น  ใบหน้าซีดเผือดหันมาทางเขาทันใด 

“ว้า..รู้ตัวซะแล้วเหรอ”

คริสยิ้มให้ตาคู่ที่เอ่อไปด้วยน้ำตานั้นอย่างเลือดเย็น  ก่อนหันกลับไปหาคู่เจรจา

“แต่สินค้าก็ช้ำไปบ้างแล้ว  เอางี้...ผมให้เช่าเป็นรายครั้งก็แล้วกัน  ถ้าติดใจค่อยมาเช่าไปเล่นบ้างเป็นครั้งคราว”

 “แหม ระดับคุณเลือกแล้ว คงไม่ใช่กระจอก ๆ ”

ทุกอย่างจบลงด้วยเสียงหัวเราะลั่น   คริสลุกพรวดขึ้นทันใด   ชายหนุ่มก้าวเท้าไปหยุดหลังเก้าอี้ที่มีร่างเล็กนั่งสั่นสะท้านอยู่    ‘สินค้า ของเขาไม่ได้เอ่ยอะไร  นอกจากหน้าที่ไร้สีเลือดลงทุกที  

“เห็นหรือยังว่าฉันเลวได้ขนาดไหน”

ชายหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหู   มือหนาวางลงบนไหล่บอบบางและจัดเสื้อเชิ้ตสีขาวให้อย่างเบามือ  

“เป็นนักโทษ.ก็อยู่นิ่ง ๆ เงียบ ๆ แล้วกันนะ  ชานยอล”   

คริสมองเสี้ยวหน้าที่ดูซีดเซียว หากยังคงความหวานหมดจดน่ามองอยู่เสมอ   ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคู่เจรจาของเขาถึงได้ติดใจตั้งแต่แรกเห็น  คนตัวเล็กไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว  ไม่มีการดิ้นรน หรือกระเสือกกระสนหาทางหนีออกจากที่นี่   ไม่มีแม้แต่วาจาเกรี้ยวกราด และต่อว่าเขาอย่างที่เคยเป็นเมื่อหลายวันก่อน . แผ่นหลังบอบบางยังคงเหยียดตรง    ใบหน้างดงามนิ่งสนิท  มีเพียงน้ำตาที่ไหลลงมาไม่หยุดเท่านั้น  ร่างกายสั่นระริก. หากไม่มีคำพูดใดเลยที่ดังออกมา

คริสแค่นหัวเราะ เมื่อคำขอร้องแม้สักคำยังไม่หลุดออกจากริมฝีปากได้รูป 

คงอยากหลุดไปจากกรงขังของเขาจะแย่แล้วสินะ   พอมีใครสักคนยื่นมือเข้ามา  ก็เลยรีบโผเข้ารับไมตรีทันที   ถึงจะรู้ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

เกลียดเขามากจนยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อที่จะหลุดไปจากตรงนี้สินะ

ชายหนุ่มกำหมัดแน่น  ก่อนหันหลังก้าวออกมาจากห้องนั้นด้วยสีหน้าเฉยเมย   จังหวะการก้าวเท้าสม่ำเสมอ  ลมหายใจเป็นจังหวะ  ดวงตาคมเข้มมองตรงไปข้างหน้าอย่างมีจุดหมาย

เขาอยากจะหัวเราะ .

ไม่เห็นเป็นอะไร  ไม่มีอะไรผิดปกติ    ก็แค่หันหลังกลับมาสู่โลกของเขา  ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น 

ก็แค่กลับไปมีชีวิตเหมือนเดิม  เหมือนคนไม่รู้จักกัน   

โลกที่คู่ขนาน  ไม่ว่าตอนนี้ หรือวันวาน ก็ยังคงเป็นคู่ขนาน 

จะยังคงหวังอะไรจากคนที่เกลียดเขาไปแล้ว

 

          ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่เกลียดหรอก

 

ไม่จริงหรอก....

เกลียดจนไม่อยากมองหน้า  เกลียดจนไม่อยากพูดอะไร

คงรู้สึกอย่างนั้นสินะชานยอล   สาสมแล้ว

คนที่ลืมไปแล้ว.... คนที่มอบหัวใจให้คนอื่นไปแล้ว   ทั้งที่เป็นฝ่ายบอกเองว่าจะไม่เปลี่ยน แต่ก็มอบมันให้คนอื่นอย่างง่ายดาย 

ก็สมควรแล้ว

ความรักครั้งนั้นมันถูกปิดตายตั้งแต่ตอนที่เด็กชายคริสหันหลังให้เสียงร้องไห้โหยหวนของคนตัวเล็กโดยไม่หันกลับไปอีก  จากไปพร้อมกับหยดเลือดและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

พอกันที...ไม่มีทางจะกลับไปอีกแล้ว

คริสเลี้ยวออกมาจากห้องอาหารที่เหมาไว้เพื่อความเป็นส่วนตัวด้วยรอยยิ้ม .ยิ้มทั้ง ๆ ที่ไม่แน่ใจว่าควรยิ้มหรือเปล่า คริสอยากหัวเราะ  อยากตะโกนบอกทุกคนว่าเขาชนะ    ชานยอลไม่ได้เลือกที่จะไปจากเขา แต่เขาต่างหาก  ที่หยิบยื่นชานยอลให้คนอื่น 

เขานี่แหละ..... ที่ทำทุกอย่าง 

จังหวะการก้าวเดินช้าลงเรื่อย ๆ   คริสไม่แน่ใจว่าควรรู้สึกเช่นไร   เมื่อไม่ได้ยินเสียงสะอื้นอีกแล้ว แม้จะเดินช้าเพียงไร  แม้ว่าจะพยายามออกห่างจากห้องนั้นด้วยความเชื่องช้าแค่ไหน  ก็ยังคงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย  แม้แต่เลขา และผู้ติดตามทุกคนที่เดินตามเขากลับมาอย่างเงียบเชียบ ก็ไม่มีเสียงอะไรเลยแม้แต่เสียงรองเท้ากระทบพื้น 

แม้แต่เสียงลมหายใจของตัวเองก็ยังแผ่วเบากว่าที่เคยเป็น

เขาไม่ได้ยินเสียงชานยอลจะมีก็เพียงเสียงทุ้มต่ำของฮวาง แทฮยอนที่แว่วมาจากข้างในห้อง  

อย่ามัวร้องไห้เลย มาสนุกกันดีกว่า

ถ้าร้องไห้ ก็ควรสะอื้นดังเหมือนกำลังขาดใจอยู่สิ

ถ้าร้องไห้ ก็ต้องกรีดร้องเหมือนที่เคยเป็น

ไม่ใช่เหรอ?

 

ทำไมถึงเงียบ

 

ทำไมถึงไม่ร้อง

 

ทำไมถึงไม่ดิ้นรน  ทำไมถึงไม่ต่อต้านมันล่ะ 

ออกมาสิร้องเรียกเขาร้องเรียกใครก็ได้ 

ตะโกนด่าทอ ต่อว่าเหมือนที่เคยทำ

 

ทำไมถึงยอมมัน ทำไม

ทำไมถึง....

คริสตอบคำถามตัวเองไม่ได้  ตอบไม่ได้แม้แต่คำถามเดียว

“ชานยอล....”

ชายหนุ่มหมุนตัวพร้อมวิ่งกลับเข้าไปในห้องอาหารนั้นอย่างรวดเร็วเท่าที่ใจคิด

ร่างขาวเนียนเปล่าเปลือยถูกวางอยู่บนโต๊ะอาหาร  ไม่มีการเคลื่อนไหวใดนอกจากใครอีกคนที่กำลังจัดการกับเสื้อผ้าของตน    ใบหน้าซีดเผือดที่หันมาทางประตูนั้นเรียบเฉย   ไม่มีปฏิกิริยาใดนอกจากน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาทั้งคู่   แววตานิ่งสนิทราวกับมองไม่เห็นอะไรเลย  

เหมือนก้อนเนื้อที่ถูกวางรอการชำแหละ .  คล้ายกับซากศพที่กำลังหายใจ  

“ชานยอล.”

ลมหายใจของเขากำลังหยุดลง ณ เวลานั้น . 

“อะไรของ”””””!!!

คริสลืมไปแล้วว่าเขาเป็นใคร  ตอนที่วิ่งเข้าไปกระชากตัวคนที่กำลังแตะต้องคนของเขาออกจากร่างบอบบางนั้น  เขาได้ยินเสียงแทฮยอนร้องลั่นด้วยความโกรธจัด  แต่คริสไม่ได้สนใจ   ชายหนุ่มชักปืนพกประจำกายจ่อไปที่ศีรษะของคนที่บังอาจแตะต้องคนของเขา   ก่อนที่ผู้ติดตามของเขาจะเข้ามาตามล็อคตัวของแทฮยอนและลูกน้องอีกสามคนเอาไว้อย่างรวดเร็ว   ฝีมือที่ห่างชั้นอย่างเทียบไม่ติด ทำให้คริสไม่ต้องเสียเวลากับการออกคำสั่งใด ๆ ทั้งสิ้น

ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความฉับไว

แกร๊ก

“แกทำบ้าอะไร!!!!!!.”

“เก็บมันซะ”

คริสเอ่ยคำสั่งด้วยเสียงเบายิ่งกว่ากระซิบ   ไม่ทันที่เจ้าของร่างหนาจะส่งเสียงอะไร  พริบตาเดียวเท่านั้นที่กระสุนจากปืนเก็บเสียงจากผู้ติดตามของเขาก็พุ่งเข้าไประเบิดสมองของชายหนุ่ม พร้อมกับปิดปากอีกสามคนภายในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน 

“เงียบที่สุด”

“ครับ!!!!

คริสไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงเขา ไม่รู้ว่าอะไรที่ดลใจให้เขาทำอย่างนั้นลงไป

ยามที่กอดร่างเล็กนั้นเอาไว้แนบอก  หัวใจของเขาก็เหมือนถูกกระชากหายไปทั้งดวง  อยากจะทำลายทุกอย่างให้ย่อยยับไปกับตา

คริสถอดเสื้อคลุมร่างกายขาวสะอาดกระจ่างตาไปทั้งตัว และกระชับแน่นหนา   ไม่มีเสียงอะไร หรือปฏิกิริยาที่บ่งบอกถึงการมีชีวิตนอกจากลมหายใจแผ่วบางรวยริน และแผ่นอกเรียบที่สะท้อนขึ้นลงจนแทบสังเกตไม่ได้    ดวงตากลมโตเปิดกว้างก็จริง  น้ำใส ๆ ยังคงเอ่อท้น   หากดวงตาสีน้ำตาลเข้มกลับไร้วี่แววของการรับรู้ใด ๆ 

“ชานยอล  มองฉันสิมองฉัน”

เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆ  ปีที่คริสรู้สึกอ่อนแอ

รู้สึกจริง ๆ ว่าตัวเองไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่พยายามทำอยู่ทุกวันนี้

อ่อนแอจนแทบอยากจะร้องไห้

 

“ได้โปรดมองฉัน ”

 

จะเข้มแข็งได้อย่างไร

ถ้าทำลายได้แม้กระทั่งหัวใจตัวเอง

 
 

            ไม่เกลียดฉันเหรอ

          ถ้าเป็นฟ่าน....ถ้าเป็นฟ่านก็ไม่เป็นไรหรอก

          ริมฝีปากของชานยอลแย้มยิ้มอ่อนหวาน . ขณะเอื้อมมือไปแตะบนมือของเขา

          ‘แค่อี้ฟานคนนี้   แค่ฟ่านคนเดียวเท่านั้นนะ

          เด็กชายยิ้มให้กับรอยยิ้มที่สวยงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา      

            ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่เกลียดหรอก
 

TBC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

675 ความคิดเห็น

  1. #655 ❥ Palmmiiz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 08:39
    ฮื่ออออ ทำไมมันเศร้าาา
    #655
    0
  2. #638 mojikoto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 16:25
    เลี้ยงลูกกันแบบนี้เรยรึสงสารน้องหมาง่ะ
    #638
    0
  3. #583 KeyLuhan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 22:50
    ชานยอลรักอพค.มากอ่ะรักตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันละดูอพค.ทำสิ
    #583
    0
  4. #568 Akanishi Bluecat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 18:10
    ยอล โคตร รัก พี่คริสเลยอะ 
    เกือบไปแล้วนะ พี่คริส ดีนะ ที่แก เข้าไปทันน่ะ ไม่งั้น 
    ยอล คง...... 


    #568
    0
  5. #522 galaxy faifai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 00:34
    แล้วฮารุเป็นใครวะ
    #522
    0
  6. #513 ตะไมล่ะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 16:12
    แสดงว่าเคยรักกันมาก่อนนี่ แล้วฮารุเป็นใครวะ
    #513
    0
  7. #494 may (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 13:51
    งงอีกและ
    #494
    0
  8. #457 saruta.xxnz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 09:26
    เฮ้ยยย TT
    #457
    0
  9. #416 wanirpc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 13:22
    จิตใจชานยอลคงเจ็บปวดมากสิน่ะที่คนในอดีตยอมขายตัวเองให้คนอื่น

    แบบไม่เหลือเยื่อใยชานยอลคงตัดใจแล้วจะทำอะไรกับสินค้าตัวนี้ก็ยอม

    แต่พี่ฟ่านคงลืมทิ้งหัวใจตัวเองไม่ได้ถ้าทิ้งหัวใจแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร

    เลยต้องยอมกลับไปเอาหัวใจตัวเองคืนมา..
    #416
    0
  10. #311 Aofapp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 22:00
    ชานยอลลลล เกือบไปแล้วววว

    คริสที่กลับมาช่วย เพราะหัวใจเรียกร้องหรือเปล่านะ แต่ชานยอลก็หัวใจสลายไปแล้ว

    เจ็บปวดดดด ที่มายกลูกสาวชั้นให้คนเลวๆ ได้ไง ฮึ้ยยยย ไม่ยอมๆๆๆๆ

    ทำร้ายชานยอลทำไม น้องคงเสียขวัญไปแล้ว ㅠㅠㅠ
    #311
    0
  11. #303 เมียเก็บปาร์คชานยอล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 21:35
    สงสารยอลลลลลลลลลลลลลลลล TT
    #303
    0
  12. #285 RANMA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 16:14
    งื้ออออ น้ำตามันจิไหล ชานยอลอาางื้อออออ
    #285
    0
  13. #281 karnicha_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 13:37
    ม่ายยยยยยยยยยยย

    ทำไมดราม่าเร็วขนาดนี้ อย่าเพิ่งสิ ยังไม่พร้อม

    #281
    0
  14. #215 Armi열 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 09:53
    โอ๊ยยย พี่คริสคะะะ ดีนะที่ทำตามที่หัวใจตัวเองเรียกร้องได้ทัน ก่อนจะทำสิ่งที่ผิดพลาดไปตลอดชีวิต เราเชื่อว่าพี่คริสยังรักชานยอลอยู่เต็มหัวใจ แต่เพราะภาระหน้าที่ ทำให้ไม่อยากจะให้ชานยอลมาเดือดร้อนด้วย เลยเลือกหันหลังให้หัวใจตัวเองใช่ไหม อย่างน้อยก็ยังดีที่เพิ่งมานึกได้แล้วจัดการแทฮยอนซะ สงสารน้องเหมือนกัน เหมือนไม่มีจิตใจแล้ว สงสารพี่คริสเหมือนกัน ถ้ารักแล้วก็อย่าโกหกตัวเองเลยนะพี่ ไรท์สู้ๆนะคะ เราเป็นกำลังใจให้เนอะ สนุกมากคะ จะติดตามต่อไปจ้า
    #215
    0
  15. #211 pero (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 08:17
    โฮ๊ยยย พี่เครสสส ทำอะไรลงไปคะะะะ

    จริงๆพี่คริสก็ยังไ่ลืมชานยอลนี่นา ทำใจแข็งไป

    สุดท้ายก็เหมือนทำร้ายหัวใจตัวเอง ฮือออ สงสารใครดีเนี่ยย

    เรื่องในอดีตต้องแบบลึกซึ้งมากแน่ๆเลย เท่าที่มีแฟลชแบ็คมานิดๆ ชานยอลเป้นคนน่ารักอ่ะ

    อยากรู้เรื่องต่อไปแล้วค่า ชานยอลจะเป็นอะไรมั้ยคะเนี่ย T T

    สู้ๆนะคะไรเตอร์ ชอบมากเลย รอติดตามตอนหน้าค่า :)
    #211
    0
  16. #206 K 누나 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 01:51
    ทำไมพี่คริสต้องล้อเล่นกับหัวใจตัวเอง
    ทำไมต้องหันหลังให้ชานยอลตลอดมา
    ในเมื่อมันมีเเต่ทำลายจิตใจทั้งสองคน อ่านเเล้วหน่วงมาก
    คิดว่าพี่คริสจะยกชานยอลให้อีกคนเเล้ว ..

    อ่านเรื่องนี้ไม่ร้องไห้นะเพราะร้องไม่ออกเเต่เป็นเรื่องที่เศร้ามาเท่าที่สุดตั้งเเต่ที่เราอ่านมา
    มันน่าติดตามมากลุ้นว่าพี่คริสจะเอายังไงกับน้อง

    ถ้ารักเค้าเเล้วเค้าคือดวงใจ
    ก็ดูเเลให้ดีดีสิพี่คริส
    #206
    0
  17. #204 Bro"Mean" (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 23:44
    อ่านไปทั้งลุ้นทั้งหน่วงในเวลาเดียวกัน
    ความรักเป็นจุดอ่อนของมาเฟียก็จริง แต่มาเฟียก็ไม่เคยฆ่าหัวใจของตัวเองได้
    ก็เหมือนคริส ที่ไม่ยอมให้หัวใจของตัวเองต้องตกเป็นของคนอื่น
    #204
    0
  18. #197 >>l_ucifer<< (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 22:01
    นี่คือคิดอะไรกับเค้าชิป่ะ
    นี่ดูก็รู้ว่ายังรู้สึกอะไรกับเค้าอยู่อ่ะ
    คือตอนเดินออกมานี่แทบทนไม่ได้เลย 
    สุดท้ายก็หนีหัวใจตัวเองไม่พ้นต้องวิ่งกลับไปหาเค้าจนได้ 
    นี่ยังรักอยู่ชัดๆ T__T

    คืออ่านตอนนี้แล้วเจ็บมาก
    ไม่ได้เจ็บที่พี่คริสจะขายชานยอล แต่เจ็บที่เห็นพี่คริสแทบทนไม่ได้ตอนให้น้องไปแล้ว
    มันแบ่บ โอ้ย T^T คือทรมาณจัง
    #197
    0
  19. #194 AMinH Choi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 19:00
    อ่อยยยย อ่านแร้วปวดจัยอ่าาาา พี่คริสใจร้ายยยย TT
    #194
    0
  20. #193 OH.MyHunHan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:34
    ชานยอลเป็นอะไรอ่ะ ??? เหมือนจะช็อคคือแบบตัดขาดการรับรู้จากโลกภายนอกไปแล้วไรงี้ ทำไมถึงนิ่งอย่างนั้นถึงแม้ว่าน้ำตาจะไหลออกมาไม่หยุดก็เถอะ ผิดที่พี่คริสคนเดียวเลย กลับมาทำไม!!!! ตัวเองเป็นคนผลักไสชานยอลเองไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่พี่คริสหรอกเหรอที่ขายชานยอลให้คนอื่นน่ะ
    #193
    0
  21. #191 mmukpp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:19
    คือหน่วง แบบเจ็บแทนน้องอ่ะ T.T
    พาร์ทนี้ก็เฉลยเรื่องในอดีตให้พอรู้เลาๆแล้ว
    เป็นพี่คริสจริงๆด้วยสิเนอะ เป็นอี้ฟานของชานยอล
    เป็นอี้ฟานคนที่ไม่ว่าจะทำอะไรชานยอลก็ไม่มีวันเกลียด
    ถึงแม้จะต้องโดนขายไปเป็นของใคร ชานยอลก็ยอม..
    แต่สุดท้ายก็เป็นฟ่านเองนั่นแหละ ที่ยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
    โอ้ยคือแบบ ก็รู้นะว่าเดินทางนี้อาชีพแบบนี้
    แต่จะทำอะไร คิดถึงใจน้องให้มากกว่านี้ไม่ได้เหรอพี่คริส ฮือออ
    #191
    0
  22. #189 บีเพื่อนคราย หว่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 12:54
    ฮืออออออออออออออ คือเศร้าอ่ะ โดยเฉพาะประโยค "จะเข้มแข็งได้อย่างไร ถ้าทำลายได้แม้กระทั่งหัวใจตัวเอง"

    โอยยยยยยยยยยย มันจี๊ด รู้เลยว่าอิพี่คริสก้อรักน้องอ่ะ แต่ต้องเลือกเดินทางสวนกับหัวใจของตัวเอง

    สงสารทั้งอิน้อง กะอิพี่มันเลยอ่ะ TT TT


    มาต่อไวไวนะคะไรท์ จะรอน้า สู้ๆๆๆๆค่ะ ^^v 
    #189
    0
  23. #185 i^ing^i^+^changmin^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 03:54
    อ่านตอนเมื่อกี้ เราก็เศร้าแล้วนะ

    แต่ตอนนี้เศร้ากว่า

    ยิ่งมารู้ว่าเมื่อก่อนเคยรักกัน แต่ต้องเลิกเนี่ย

    น้ำตาร่วงเลยเรา พี่คริสอยากชนะชานยอลเหรอ

    ชนะแล้วได้อะไร ตอนนี้คงได้แต่ร่างกายชานยอลหรือเปล่า

    หัวใจน้องคงบอบช้ำไปหมดแล้วหล่ะ เฮ้อ
    #185
    0
  24. #182 house of love (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 02:17
    อพคเกือบไม่ละใจกับยอลทำไม
    หัวใจตัวเองทำไมไม่รักษายอลเป็น
    อะไรจำอะไรไม่ได้เหรอ
    #182
    0
  25. #181 pluemss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 02:12
    ชานยอลจำคริสไม่ได้ว่าเป็นฮารุ ..
    แต่คริสจำชานยอลได้สินะ -*-
    #181
    0