[EXO] [KrisYeol] Prisoner of 'LOVE'

ตอนที่ 6 : ❀ 5. ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 ส.ค. 57

 

ความรัก

ผูกรัดหัวใจไว้ด้วยพันธนาการแข็งแกร่ง
หากเพียงหลุดไปจากวังวนนี้ได้
หัวใจของผมคงกลับไปเต้นจังหวะเดิม

หรือไม่
ก็คงหยุดเต้นไปตลอดกาล.

 

 

 

 

ห้องอาหารหรูหราใจกลางเมือง ถูกคริสเลือกใช้สำหรับการเจรจาธุรกิจสำคัญ   แม้อายุยังน้อย หากประสบการณ์จากการเรียนรู้อย่างเข้มข้น ก็ทำให้เขาก้าวเข้ามากลายเป็นใหญ่ในองค์กรได้อย่างภาคภูมิและได้รับการยอมรับ   เป็นรองก็แค่บิดาที่ยังถือบังเหียนใหญ่สำหรับควบคุมองค์กร แม้ว่าหน้าที่ทุกอย่างจะถูกถ่ายโอนมาให้เขารับผิดชอบอย่างลับ ๆ มานานแล้วก็ตามที   

เขารู้ อย่างที่หลาย ๆ คนรู้ว่าตำแหน่งที่เขายืนอยู่ไม่มั่นคงเพียงไร  มีคนมากมายหมายจะชุบมือเปิบจากธุรกิจที่กำลังผลิดอกออกผลอย่างงอกงามในขณะนี้   หากเขาพลาดแม้เพียงนิดเดียว  นั่นหมายถึงองค์กรที่บิดาเขาสร้างด้วยตัวเองเองมานานเท่าอายุของเขาต้องถือเปลี่ยนมือ  แม้แต่ชีวิตของเขาก็อาจถูกเด็ดทิ้งไปในวินาทีใดก็ได้  

โลกนี้ไม่มีคำว่าปรานีสำหรับคนอ่อนแอ หากเขาไม่เข้มแข็ง  นั่นก็หมายถึงความตาย

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกสร้างมาเพื่อเขา  ดังนั้นเขาจะไม่ยอมให้มีอะไรมาทำให้ทุกอย่างพังทลายลง

เขาจะต้องเป็นหนึ่ง  ทั้งในโลกมืด  รวมไปถึงหน้าธุรกิจสวยหรูที่สวมครอบธุรกิจผิดกฎหมายอันสร้างผลกำไรมหาศาลให้เขาเอาไว้

และเขาจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งชิงมันไปอย่างเด็ดขาด!

คริสตรงไปยังโต๊ะอาหารที่ตั้งอยู่กลางห้องพร้อมรอยยิ้มละไม  ชายร่างหนาในชุดสูทเรียบกริบนั่งรออยู่ก่อนแล้ว    ทันทีที่เห็นเขา ริมฝีปากหนาก็แย้มยิ้มเป็นการตอบรับเขา  คนอาวุโสกว่าลุกขึ้นและตรงมาโค้งให้เขา  แม้อีกฝ่ายจะอ่อนวัยกว่า หากสถานะทางสังคมที่สูงกว่ามากกลับทำให้แทฮยอนต้องให้ความเคารพตามมารยาท   

“สวัสดีครับ  สบายดีนะครับ”

คริสก้มหัวเล็กน้อย พร้อมจับมือเป็นการทักทาย  

“สวัสดีครับ คุณฮวาง ขอโทษครับที่สาย ”

ฮวาง แทฮยอนส่ายหน้า

“แค่ให้เกียรติมาคุยกับผมด้วยตัวเองก็มากพอแล้วล่ะครับ  ว่าแต่คนของคุณแต่ละคนนี่เขี้ยวลากเลยนะครับ ทำเอาผมกลัวไปเลย”

คริสหัวเราะเบา  ไม่ตอบคำถามนั้น หากมองอีกฝ่ายด้วยแววตาคมกริบ  โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายหัวเราะลั่นเมื่อเห็นสายตาของเขา

“คงไม่คิดว่าคนอย่างผมจะกล้าลอบฆ่าคนระดับคุณอู๋หรอกนะครับ”

“ระวังไว้บ้างก็ดีไม่ใช่เหรอครับ เดี๋ยวนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ”

“ผมว่าคุณคงระแวงผิดคนแล้วล่ะครับ ”

ท้ายประโยคของอีกฝ่ายเบาลงราวกับเสียงกระซิบ  คริสรับฟังด้วยสีหน้าราบเรียบ ทว่าดวงตาลุกวาว  ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย ก่อนสบตาอีกฝ่าย

“ผมถึงต้องมาคุยกับคุณยังไงล่ะครับ  ในวงการนี้ มีอะไรบ้างที่คนอย่างคุณไม่รู้”

“ฮะฮ่า ๆ  คุณก็ชมผมเกินไป”

อีกฝ่ายหัวเราะลั่นห้อง ใบหน้าของคริสยังคงปรากฏรอยยิ้มบาง  ก่อนที่จะหันมาข้างหลัง  ร่างเล็กเพรียวบางยืนนิ่งอยู่เบื้องหลัง  ใบหน้าซีดเผือดก้มมองปลายเท้า  มือสั่นระริกราวกับกำลังตื่นกลัว  ชายหนุ่มพยักหน้าให้การ์ดสองคนที่ยืนประกบคนตัวเล็กแค่ครั้งเดียว   สองหนุ่มก็ก้าวถอยหลังทันที  

“ขออนุญาตให้คนของผมร่วมโต๊ะด้วยนะครับ  เผอิญมีธุระต่อ ก็เลยต้องติดมาด้วย”

มือหนาวางลงบนไหล่บอบบาง  พร้อมกระตุกหลังคอของอีกฝ่ายให้เงยหน้าขึ้นมองแขกคนสำคัญของเขา    เด็กหนุ่มหน้าเซียวกัดปากแน่น  และไม่ยอมทำตามการบังคับของเขา   คริสจึงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“ยินดีครับว่าแต่   ยังรสนิยมดีไม่เปลี่ยนเลยนะครับคุณ”

คำชมทำให้คริสอมยิ้มมุมปาก  สายตามองคนตัวเล็กทั้งตัว  ร่างสูงดันหลังคนตัวเล็กไปยังเก้าอี้  ก่อนบีบบังคับทางกำลังให้ชานยอลทรุดตัวนั่งลง

“แน่นอนครับ  ของ ๆ ผม  คนของผมผมคัดมาเป็นอย่างดี”

 

 

 

*

 

 

ชานยอลคุ้นเคยกับห้องอาหารหรูหรา และอาหารราคาแพงระยับพวกนี้เป็นอย่างดีก็จริง  หากคราวนี้กลับเป็นการนั่งร่วมโต๊ะที่ทำให้เขารู้สึกสั่นไปทั้งตัว   บรรยากาศแปลก ๆ   คำพูดประหลาด ๆ  บอดี้การ์ดท่าทางเคร่งขรึม และน่ากลัว  รวมทั้งสายตาที่คนบนโต๊ะมองกันนั้นก็ทำให้ชานยอลรู้สึกราวกับถูกดึงเข้ามาอยู่ในอีกโลกที่เขาไม่เคยรู้จัก   โดยเฉพาะเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่พาเขาเข้ามา  

รัศมีของผู้นำและความเหนือกว่าเด่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด  ต่อให้ชานยอลไม่รู้จักชายหนุ่มมาก่อน  เขาก็พอรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายคงไม่ใช่ลูกน้องที่คอยรับคำสั่งทั่วไป

ต่อให้ไม่รู้จักงั้นเหรอ?

ชานยอลก้มหน้างุด  ซ่อนสีหน้าหวั่นไหวเอาไว้อย่างเงียบเชียบ

“ข้อมูลทั้งหมดอยู่ในนี้   อย่างที่ผมบอก  ตอนนี้ทางโน้นกำลังเร่งมืออย่างหนัก เพราะดูท่าแล้วจะชนะคุณไม่ได้ด้วยวิธีปกติ  คงใช้อย่างอื่นที่ง่ายกว่า”

 “มือหนึ่งสินะ?

“ระดับคุณแล้ว คงต้องใช้เฉพาะพวกมือหนึ่งล่ะครับ  มันคงไม่อยากเสี่ยง”

“น่าเสียดายนะ ที่ส่วนใหญ่คนพวกนั้นอยู่ในมือผมเกือบทั้งหมด ”

“ยังเหลืออีกคนนะครับ  นั่นก็ไม่เคยพลาดนะ มือดีมาก รายไหนรายนั้น  คุณควรระวัง”

 ชายหนุ่มหัวเราะอยู่ในคอ  ขณะเปิดซองดู ข้อมูล ที่อีกฝ่ายส่งให้ด้วยรอยยิ้มละไม หากสายตาเคร่งเครียด พิจารณา

“ดูไปนะครับ   ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน”

“เชิญครับ”

ชานยอลลอบมองคนที่เดินออกจากห้องไปด้วยแววตาหวาดระแวง  สีหน้าของคนแปลกหน้าที่มองมาที่เขาน่ากลัวกว่าที่เขาคิดไว้  โดยเฉพาะแววตาที่ราวกับตั้งใจจะลามเลียเขาไปทั้งตัว   จนชานยอลค่อย ๆ ขยับเก้าอี้ไปใกล้คนที่มาด้วยอย่างเผลอไผล เพราะอย่างน้อยก็อุ่นใจกว่า.

“อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด ”  เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบา แต่พอที่จะให้เขาได้ยินได้  ชานยอลหันมองคนข้าง ๆ ด้วยแววตาประหลาด “พี่ชายนายทำงานให้มัน”

“อะไรนะ.  คุณพูดเรื่องอะไร”

ตาของชานยอลเบิกกว้างเล็กน้อยให้กับประโยคนั้น  ความงุนงงสับสนพุ่งเข้ามาในหัว

“หึ...นายคิดเหรอว่าเงินแค่นั้นจะทำให้ฉันถึงกับลงมาคุมเรื่องนี้“  น้ำเสียงเรียบ ๆ และแววตาแข็งกร้าว ที่ทอดมองมาเต็มไปด้วยปริศนาที่ทำให้ชานยอลรู้สึกถึงแรงเขม็งเกลียวในช่องท้อง   เขากลืนน้ำลายลงคออย่างทรมาน ก่อนที่จะแทบลืมหายใจเมื่อได้ยินประโยคต่อมา

“ไม่รู้สินะว่าพี่ชายของตัวเองเป็นมือปืน”

“ไม่จริง!!!!

ชานยอลตะโกนเสียงหลง  ร่างบางลุกพรวดขึ้นทันที พร้อมด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดกว่าเดิม ทว่าสายตาคมเข้มกลับไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย   ชานยอลสั่นไปทั้งตัว ขณะที่มองนิ้วเรียวยาวที่ทำท่าจ่อหัวตัวเองด้วยนิ้วชี้  เสียงทุ้มกระซิบเลียนเสียงปืน

 “ปัง!

“ไม่...ไม่จริง  แล้วเรื่องหนี้  ไหนคุณบอกว่าแค่ติดหนี้  ”

“ คิดว่าคนอย่างฉันจะสนใจหนี้ไม่เท่าไหร่นั่นเหรอ  เด็กน้อย”  ชายหนุ่มหัวเราะเบาอยู่ในคอ 

“งั้นคุณจะจับผมมาทำไม.... เพื่ออะไร  ที่ทำแบบนี้... เพื่ออะไร "

“เพื่อพี่ชายนายยังไงล่ะ” 

ชานยอลรู้สึกอ่อนไปทั้งตัว   สิ่งที่ออกมาจากปากของอีกคนล้วนเป็นข้อมูลที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน  และถึงแม้ว่าชานยอลจะรักพี่มากแค่ไหน. แต่คำพูดของอีกฝ่ายกลับดูเป็นความจริงได้อย่างไม่น่าเชื่อ

“คุณจะฆ่าพี่เหรอ. คุณจะฆ่าเค้า งั้นเหรอ”

“พี่ชายนายมีค่ามากกว่านั้น... แต่ก็ไม่แน่นะ ถ้าหมอนั่นยังดื้อดึง ก็ช่วยไม่ได้...” 

ชานยอลกำมือแน่น.... น้ำตาไหลทะลักออกมาพร้อมกับแรงสะอื้นจนตัวโยน   หัวใจของเขาบีบรัดแน่นยิ่งกว่าครั้งใด  สายตาเย็นชาคู่นั้นมองตรงมาที่เขา  

“เมื่อกี้....ในบ้านนั่น อย่าคิดว่าฉันไม่รู้"

ดวงตาของชานยอลสะท้อนแวววูบไหว...เขารู้... รู้ทุกอย่าง

สัญญาณสะท้อนจากแสงแดดมากระทบกระจกที่ส่องผ่านเข้ามายังหน้าต่าง  บอกให้ชานยอลรู้ว่าเป็นของชิน... พี่ชายคนเดียวของเขาเคยใช้สัญลักษณ์กับเขาหลายครั้งเพื่อเรียกหาเขา หรือบอกให้เขารู้ว่าอยู่ที่ไหน และวันนี้.. พี่ชินก็ได้ใช้มันอีกครั้ง
             "แต่พี่ชายนายเร็วเกินไป... ไม่งั้นพี่น้องก็คงได้พบกันแล้ว"   

อย่างน้อยเขาก็รับรู้ว่าชินยังปลอดภัย...และรู้แล้วว่าเขาอยู่ที่ไหน

แต่ไม่คิด  ว่าอีกคนจะรู้ว่าสัญลักษณ์นั้นเป็นของพี่ชายเขา

มือปืน

ไม่มีทาง.... พี่ชายที่แสนใจดีคนนั้นไม่มีทาง...

 “งั้นก็ฆ่าผมไปด้วยเลยสิ  ฆ่าผมเลย ”

เสียงสะอื้นสะท้อนลึกอยู่ในอก   ชานยอลกรีดร้องด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังร่ำไห้    ร่างกายสั่นระริก  เล็บที่ไม่ได้ผ่านการตัดแต่งมาเกินอาทิตย์จิกลงไปบนฝ่ามือของตัวเอง 

คล้ายกับวันนั้น .

“เหมือนตอนที่คุณฆ่าเค้า.... ฆ่าอย่างเลือดเย็น  ถึงจะรู้ว่าเค้าจะรักคุณมากแค่ไหนก็ตาม”

วันที่หัวใจของเขาถูกกระชากออกจากอกไปทั้งดวง

“เพราะมันไม่มีค่า ก็เลยฆ่าง่าย ๆ  แล้วก็ลืมง่าย ๆ  อย่างที่คุณทำมาตลอด”

ดวงตาของคริสหม่นแสงลง  โสตประสาทปิดการรับรู้เสียงกรีดร้อง   พร้อมกับเบือนหน้าจากภาพน้ำตาที่ไหลทะลักจนอาบแก้ม  มุมปากของเขายังคงปรากฏรอยยิ้มละไมราวกับไม่รู้สึกอะไร  ทั้งที่ดวงตาพร่ามัวจนแทบมองทางข้างหน้าไม่ชัด  

อยู่วงการนี้  ใช้แค่สมอง  กับสองมือก็พอ   เมื่อไหร่ที่แกใช้หัวใจ.... ฉันพูดได้เลยว่าแกตายแล้ว  เพราะอะไรรู้ไหม?’

มือทั้งสองของคริสประสานกันแน่นอยู่ใต้โต๊ะ  แน่นจนรู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ

เพราะหัวใจนี่แหละ  จุดอ่อนของคน

เขาเลือกแล้วที่จะเดินบนทางสายนี้  ชีวิตของเขาถูกสร้างขึ้นมาเพื่อดำรงอยู่บนโลกที่ไร้ความปรานีตั้งแต่เกิด

“ลืมไป.....ว่าคนอย่างคุณลืมได้ทุกอย่าง”

“นั่งลง..”

“แม้แต่ตัวเอง”

”ฉันบอกให้นั่งลง!!!!

คริสระเบิดเสียงดังลั่นจนการ์ดทุกคนหันขวับมาด้วยสีหน้าตื่นตะลึง   กำปั้นหนักกระแทกลงบนโต๊ะที่ว่างเปล่าอย่างรุนแรง

เสียงสะอื้นและลมหายใจที่หอบสะท้านรุนแรงดังขึ้นเป็นการตอบรับแรงระเบิดของเขา   คริสไม่หันกลับไปมองด้านข้างเลยแม้แต่น้อย  .  เขารู้ว่าร่างบอบบางกำลังร้องไห้จนตัวโยน ร่ำไห้ราวกับกำลังจะขาดใจ

“ใช่....ฉันลืมได้ทุกอย่างแล้ว  นายก็ควรลืมด้วยเหมือนกัน”

ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงเฉยเมย   คริสมองตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า   ความอึดอัดถาโถมเข้ามากดทับก้อนเนื้อหัวใจจนแทบไม่มีแรงเต้น

ไม่สิ.. ความจริงมันอาจหยุดเต้นไปตั้งนานมาแล้วก็เป็นไปได้

แต่เขาไม่เคยรู้ตัว

คงเริ่มตั้งแต่วันที่เขาเลือกจะหันหลังให้กับรอยยิ้มสดใสของชานยอล

ปฏิเสธหัวใจตัวเอง   และเลือกเส้นทางสายนี้เป็นทางเดินชีวิต 

 

TBC.
 

TALK  

ขอโทษนะคะ  ไม่ว่างจะเอาฉากพิเศษมาลงให้จริง ๆ ค่ะ 

ฝากแท็ก #นักโทษของคริส ด้วยนะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

675 ความคิดเห็น

  1. #654 ❥ Palmmiiz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 08:34
    ฮื่อออออ มีซัมติงกันสินะ... ตะฟ่านคนบ้าาาาา ใจร้ายยย
    #654
    0
  2. #582 KeyLuhan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 22:45
    ชานยอลลล นานเป็นอะไร ฮือๆไๆ
    #582
    0
  3. #521 galaxy faifai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 00:29
    อั้ยยะมีซัมติง~
    #521
    0
  4. #520 ปัง..ปู๊นๆๆ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 14:58
    อ้าว ... อู้ววว มีซัมติ้งกันมาก่อนตั๊วนิ
    #520
    0
  5. #505 seungpyeol♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 11:26
    เคยรักกันมาก่อนสินะ ;3; ฮือ พี่คริสนึกว่าจะทิ้งน้องให้เป็นของคนอื่นจริงๆแล้ว ฮือ อย่าทิ้งน้องนะ ดูแลน้องดีๆ
    #505
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #493 may (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 13:42
    งงค่ะไรท์ งงมากกกก

    เรื่องมันเปนยังไงอ่ะ ม่ายยยเข้าใจเลย
    #493
    0
  8. #456 saruta.xxnz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 09:23
    ถ้าเฮียไม่ช่วยชานยอลนะ = = ถึงเฮียจะเมนชั่นก็เถอะ ? เเต่ตอนนี้ ชั้นอยู่ข้างชานยอลเว้ยยยย !!!
    #456
    0
  9. #415 wanirpc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 23:03
    เป็นรุ่นพี่คนนั้นรุ่นพี่ฮารุจริงๆด้วยใช่มั้ยเคยรักกันมาก่อนเคยคบหากันมาก่อน

    แแต่ฮารุต้องตัดใจเพราะต้องเดินทางสายที่ครอบครัวเลือกไว้ให้แล้วใช่มั้ย
    #415
    0
  10. #301 เมียเก็บปาร์คชานยอล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 21:29
    เฮียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #301
    0
  11. #280 karnicha_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 13:26
    เฮียจริงๆด้วย

    ลุ้นมากเถอะ
    #280
    0
  12. #273 RENMA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 12:46
    พี่คริสจริงๆด้วย งื้อออ
    #273
    0
  13. #214 Armi열 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 09:42
    สรุปจากการคาดเดาของเรา พี่คริสนี่คือ 'รุ่นพี่' ที่ชานยอลเพ้อละเมอหาสินะ สองคนนี้เคยคบกันมาก่อน แต่เพราะพี่คริสเลือกที่จะทำงานด้านมืด ก็เลยจำเป็นต้อวหันหลังให้ชานยอล เป็นห่วง..ไม่อยากให้น้องโดนลูกหลงด้วยใช่ไหมล่ะ? แต่ชานยอลพยายามโกหกตัวเอวโดยการสร้างคนสองคนในมโนนึก พี่คริสที่อ่อนโยนก็คือ 'รุ่นพี่' ส่วนพี่คริสที่ไร้หัวใจก็คือ 'ปัจจุบัน' แต่ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่แหะ ฮารุ...นี่ก็พี่คริสตอนอ่อนโยนป่ะ แต่คือจำได้ว่ามีแชปหนึ่งที่พี่คริสพูดในใจว่าเหมือนมีใครอีกคนที่ รักและห่วงชานยอลมากๆ แต่คือใครฝ่ะะะพพ โอ๊ยยย น่าติดตามมากๆ ชอบชานยอลหมวดอ่อนแอบอบางมากเลย -,.- ส่วนพระเอกนี่ปากแข็วเย็นชาออกแนวแบดบอยโดยแท้ โฮกกหกก สนุกมากคะ เป็นกำลังใจให้น้าาา ไรท์สู้ๆๆๆ
    #214
    0
  14. #210 pero (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 08:04
    เหมือนทั้งสองคนจะรู้จักกันมาก่อนเลย

    แล้วบังเอิญมาเจอกันอีกครั้งในสถานการณ์ทำใจยากแบบนี้ T T

    จริงๆก็คงเจ็บกันทั้งคู่แหละนะ ชยอลแบบร้องไห้ทุกตอนเลย T^T

    พี่คริสก็เหมือนยังไม่ลืมนะ แต่ต้องแสดงท่าทีเย็นชาคงเพื่อปกป้องชานยอล

    พี่ใจแข็งมาก บอกเลย ดราม่ามากค่ะ แต่มีปมน่าติดตาม ชอบๆ
    #210
    0
  15. #208 Praploy Teppara (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 02:18
    ง่าาาา ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆเลยอ่ะ คนนั้นคืออี้ฟานแหละเนอะ ใช่อ่ะ เคยมีอดีตที่ดีแต่จบไม่ดีกับชานยอลมาก่อน อ่านอล้วอินจังเลย ราวกับเป็นตัวละครเองเลย ชอบมากค่ะพี่นิ่ม ><
    #208
    0
  16. #203 Bro"Mean" (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 23:26
    ว่าแล้วชียวว่าระหว่่างคริสกับชานยอลต้องมีซัมธิงแน่ๆ
    คงมีอดีตที่เจ็บปวดทั้งสองคนสินะ
    #203
    0
  17. #196 >>l_ucifer<< (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 21:55
    พออ่านตอนนี้แล้วมันคิดไปเลยอ่ะว่าพี่คริสต้องเป็น ฮารุไรนั่นแน่ๆ
    อะไรๆหลายๆอย่างมันประจวบเหมาะมาก T^T
    ถ้าเป็นงั้นจริง แสดงว่าพี่คริสก็จำชานยอลได้ตั้งแต่ทีแรกและล่ะสิ โถ่
    สงสารชานยอล โง้ยย T_T

    พี่ชายตัวเองก็ดันเป็นมือปืนจะมาฆ่า พี่คริสซะงั้น

    #196
    0
  18. #192 OH.MyHunHan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:24
    โหย พี่คริสโคตรใจร้ายเลยอ่ะ รุ่นพี่คนนั้นใช่พี่คริสคนก่อนนู้นรึเปล่า????? พี่ชินนี่ใจเด็ดเนอะที่ไปเป็นมือปืนให้อีกฝ่ายอ่ะ ไม่ห่วงชานยอลเลยเหรอว่าจะรู้สึกยังไงถ้าตัวเองตายขึ้นมา เฮ้ออออออออ
    #192
    0
  19. #190 mmukpp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:10
    โอ้ย ตอนแรกก็ว่าแย่แล้วนะ
    นี่แบบ พี่ชายชานยอลจะฆ่าพี่คริส
    แล้วอีพี่ก็รู้ตัว ก็ต้องจะฆ่าพี่ชานยอลเหมือนกัน
    ฮืออออ แล้วจะรักกันได้ยังไง
    ถึงรักแล้วจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง T0T
    เรื่องในอดีตก็ยังคลุมเครือ ฮือออออออ
    #190
    0
  20. #188 exokrisyeol (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 20:39
    ?????????? เฮียมีปมอะไรถึงร้องให้กันนร้าา ????????
    WRITER FIGHTING :'(
    #188
    0
  21. #184 i^ing^i^+^changmin^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 03:51
    เอ่อ พี่ชายของชานยอลเป็นมือปืน

    แล้วก็ถูกจ้างมาเก็บพี่คริส

    เลิศมากค่ะ เส้นทางรักของทั้งคู่นี้หดหู่พิลึก

    มันจะมาม่าไปไหน เหนื่อยใจแทนเบย
    #184
    0
  22. #183 house of love (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 02:21
    คริสทำไมเป็นแบบนี้
    สงสารยอลเฮียนิสัย
    ทำไมต้องทรมานยอลด้วย
    #183
    0
  23. #179 CHANchan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 00:20
    พี่คริสเป็นรุ่นพี่คนนั้นใช่ไหม!!
    #179
    0
  24. #176 fchk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 21:58
    อ้ากกไรท์มาแล้วววคิดถึงงง พี่คริสคือ
    รุ่นพี่คนนั้นสินะพี่คริสใจร้ายไร้หัวใจ
    #176
    0
  25. #170 _MNIMD (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 20:11
    มั่นใจแล้วว่าพี่คริสคือรุ่นพี่ของชานยอลแน่ๆเพราะถูกพ่อบอกมาว่าอย่าใช้หัวใจ
    เป็นตัวกำหนด เพราะใจของเราเป็นจุดอ่อนสินะ สงสารชานยอลอ่ะ มารับรู้ว่าพี่
    ของตัวเองมาเป็นมือปืน ตอนที่ชานยอลบอกให้คริสฆ่าตัวเองเพราะว่าชานยอล
    คงไม่มีอะไรจะเหลือแล้วสิเนาะ ถ้าคนอื่นมาขอให้คริสฆ่าตัวเองตายคริสคงฆ่าแต่
    คนที่มาขอคือชานยอลคริสเลยไม่กล้าใช่ไหมล่ะ รักน้องก็อย่าทำแบบนี้ดิพี่คริส
    ติดตามนะคะ ♥
    #170
    0