วายร้าย 3 [MarkBam] #พี่มาร์ควายร้าย3

ตอนที่ 5 : 05 : ร้ายมา...ก็ร้ายกลับ! [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 735 ครั้ง
    7 พ.ย. 61



-05-






[BAMBAM's Part]

@บริษัท(?)


"นี่ใกล้จะเสร็จแล้วนี่ตามาร์ค"

"ใช่ครับม๊า"

"ไม่เกินอาทิตย์หน้าก็เสร็จเรียบร้อยครับคุณลุงคุณป้า" พี่เจบีที่แจงรายละเอียดให้ป๊ากับม๊าพี่มาร์คฟัง



ตอนนี้ทุกคนมารวมตัวกันที่บริษัทของพวกพี่มาร์คน่ะครับ ไอ้แจ จินยองก็มาเหมือนกัน โชคดีที่วันนี้พวกผมไม่มีเรียน เป็นวันที่ว่างของพวกผมน่ะครับ...

"ไหนห้องของมาร์คคะ?"

เออเจ้เจสซี่นางก็มาด้วยครับ...

"ห้องสุดท้าย" เสียงเรียบเอ่ยบอกแต่ไม่ได้มองหน้าคนถามเลยสักนิด ที่มันไม่มองเพราะมันกำลังมองหน้าผมอยู่อะครับ

"เจสซี่อยากไปดูห้องมาร์คจังค่ะ พาเจสซี่ไปหน่อยได้มั้ยคะ?" ไม่พูดเปล่าเจ้เจสเดินเข้ามาเกาะแขนพี่มาร์คทันที

ผมมองหน้าวายร้ายกับเจ้เจสสลับกันไปมา ความรู้สึกตอนนี้คือไม่ชอบ ไม่ชอบเลยที่เจ้เจสเกาะแขนพี่มันแบบนั้น 

"ปล่อย"

"คะ?"

"ปล่อยแขนผม" เสียงเย็นๆ ฟังแล้วชวนขนลุกแบบนั้นเล่นเอาอิเจ้เจสค่อยๆ คลายมือออกจากแขนพี่มาร์คทันที  เหอๆ ไม่ใช่แค่เจสซี่หรอก ผมเองก็กลัวเสียงพี่มันเมื่อกี้เหมือนกัน...

"ถ้าคุณเจสซี่อยากดูห้องไอ้มาร์ค เดี๋ยวผมอาสาพาไปดูเองครับ^^" 

เป็นพี่มิโนที่พูดประโยคนั้นออกมา พูดจบพี่แกก็หันไปยิ้มมุมปากกับพวกพี่แจ็ค พี่ยูคอะครับ อะไร? งง!

"ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้เจสไม่อยากดูแล้ว"

"ตามิโนอุตส่าห์อาสาพาไป หนูอย่าเสียมารยาทสิจ๊ะ" ม่าม๊าพูดขึ้นพร้อมกับหันไปมองเจ้เจสที่ทำหน้าตึงบอกบุญไม่รับ

"งั้น...ก็ได้ค่ะ..."

"เชิญทางนี้ครับคุณเจสซี่..." พี่มิโนผายมือเชิญอิเจ้เจสไปทางห้องพี่มาร์คทันที ฮ่าๆ ตลกพี่มิโนเล่นใหญ่เวอร์ มีการโค้งเหมือนคนรับใช้ด้วยนะ ฮ่าๆ





20 นาทีต่อมา....

"นี่! ไปชงกาแฟมาให้ฉันกินหน่อยสิ!"

"บอกใครหรอครับ?" ผมหันมาถามอย่างจงใจ ทั้งๆ ที่รู้จุดประสงค์แต่แรกแล้วว่าเจสซี่พูดกับผม เพราะทั้งห้องรับรองตอนนี้เหลือแค่ผมกับเธอเท่านั้น คนอื่นๆ ยังทัวร์บริษัทเพลิดเพลินอยู่เลย โดยเฉพาะม๊าที่ดูตื่นตาตื่นใจและภูมิใจกับบริษัทใหม่ของไอ้วายร้ายมากกว่าใคร


"ในห้องนี้มีแค่แกกับฉัน จะให้พูดกับแรดตัวไหนล่ะ?" อิเจ้เจสหมุนเก้าอี้มาหาผมทันทีพร้อมรอยยิ้มร้ายๆ ที่ชอบยิ้มเวลาอยู่กับผมสองคน

ขนาดผมเพิ่งรู้จักเธอแค่วันที่สองเองนะครับ ผมยังสัมผัสได้เลยว่าเธอน่ะร้ายกาจแค่ไหน เพราะงั้นผมต้องต่อกรกับเธออย่างระมัดระวังตัว

"ไม่ใช่คุณหรอครับที่เป็นแรด ตอนนี้นอยังไม่หุบลงเลย :)"

"นี่แกว่าฉันเป็นแรดหรออิแบม!!"

"มั้งครับ เพราะผมเห็นนอที่กลางหน้าผากเจ้น่ะ อุ้ยๆๆ ตอนนี้นอมันกำลังยาวกว่าเดิมด้วยครับ ดูดิๆ"


"กรี๊ดดดด!!! แก!!!"

"ตบมากูต่อยกลับ!!" ผมง้างหมัดขึ้นแทบทันทีที่เจสซี่กรูเข้ามาจะตบหน้าผม แต่ผมก็ไวพอๆ กับเธอ

ตอนนี้ผมและเจสซี่ประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผมยกหมัดเตรียมพร้อมทุกเมื่อ ส่วนอิเจ้นั่นมันก็ง้างฝ่ามือเตรียมจะตบผมเหมือนกัน

"อย่าคิดว่าจะทำอะไรก็ได้นะครับ! กูก็สู้คนนะ! และเจ้ก็จะเป็นผู้หญิงคนแรกด้วยที่เจอกูต่อยหน้า! จะลองดูมั้ย?"

"แก!!!"

"หึ!"

พรึ่บบ!

เจสซี่ชักมือกลับ ก่อนจะชี้หน้าด่าผมใหม่

"อย่าคิดว่ามาร์คจะเอาแกไปตลอดนะ! หึ...ระวังให้ดี กูไม่ปล่อยมึงแน่ แบมแบม!"

ผมจ้องตากลับอย่างไม่ยอมแพ้ แววตาของเจสซี่เมื่อกี้บ่งบอกว่าเธอทำจริงอย่างที่พูดแน่...โอเคยังดีที่นางมาเตือนก่อน ผมจะได้รับมือทัน(มั้ย)


10 นาทีหลังจากต่อกรกับวิญญาณร้ายไปยกหนึ่ง ตอนนี้ผมก็กำลังจะยกกาแฟไปกรวดส่วนบุญให้นางครับ ทำหน้าที่เป็นเมียเจ้าของบริษัทที่ดีซะหน่อย เดี๋ยวเขาจะหาว่าไม่ต้อนรับแขก...


"ผมไม่รู้ว่าคุณชอบดื่มแบบไหน เลยชงกาแฟสำเร็จมาให้" ผมบอกพร้อมวางถ้วยกาแฟร้อนๆ ที่เพิ่งชงมาลงบนโต๊ะตรงหน้าเจสซี่

"ฉันไม่กินกาแฟสำเร็จ! ไปชงมาใหม่!" เจสซี่พูดพร้อมมองเล็บยาวๆ ของตัวเองที่เคลือบไปด้วยสีแดงสด จากนั้นก็ปรายตาขึ้นมองหน้าผม ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำ

"ไม่! อยากกินกาแฟสดก็ไปชงเอาเองละกันนะ ผมขอตัวไปช่วยงานสามีก่อนละกัน"

"หึ!"

ขณะที่ผมกำลังจะเดินออกจากห้องรับรอง จู่ๆ ก็...

พรึ่บ!!

ฉ่าาา!!


"กรี๊ดดดดดดดดดดด!!"

"เห้ย!!!"


ผมตกใจมากที่บนเสื้อของเธอเต็มไปด้วยกาแฟ กาแฟร้อนๆ ที่ผมเพิ่งชงมาให้เธอเมื่อกี้ตอนนี้เหลือแค่ถ้วยเปล่าเพราะน้ำกาแฟมันอยู่บนตัวของเจสซี่หมดเลย


เจสซี่ราดกาแฟใส่ตัวเอง!


"กรี๊ดดดดดดดดดดดด! ฮืออออ"

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" ป๊าถามขึ้นทันทีที่เข้ามาถึงห้องรับรอง

แต่คนที่วิ่งมาถึงห้องเป็นแรกคือไอ้วายร้ายครับ พี่มันมองหน้าผมพร้อมขมวดคิ้วมาให้


"ฮือออคุณลุงคุณป้าค่ะ น้องแบมเอากาแฟสาดใส่เจสค่ะ เจสร้อนไปหมดเลยค่ะ ฮือๆ"

"ห๊ะ???" 

ผมยืนงงเป็นไก่ตาแตกเมื่อถูกเจสซี่โยนความผิดมาให้ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนราดกาแฟใส่ตัวเอง


"เห้ยเกิดอะไรขึ้นวะไอ้มาร์ค?"

"น้องแบม!"

"ไอ้แบม!"

ยองแจกับจินยองที่เพิ่งมาถึงวิ่งเข้ามาหาผมแทบจะทันที

"เกิดอะไรขึ้นมึง?"

"กูไม่ได้ทำนะ" 

ผมไม่ได้ตอบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับบอกยองแจกับจินยองว่าผมไม่ได้เป็นคนทำ


"ฮืออ ร้อนจังค่ะ~ มือเจสซี่แดงหมดแล้วค่ะมาร์ค~"

"เดี๋ยวกูไปเอายามาให้นะ" พี่มิโนพูดกับพี่มาร์ค เหมือนพี่แกจะเริ่มรู้สถานการณ์แล้วครับ ก่อนจะรีบวิ่งออกไปเอายาทันที

"น้องแบมเป็นไรมั้ยลูก?" ม่าม๊าที่เดินเข้ามาถามผมอย่างเป็นห่วง 

"ไม่เป็นไรครับ"



"มึงทำแบบนี่ทำไม?"

กึ่กก!!


ผมอึ้งไปทันทีที่ได้ยินประโยคแรกจากปากพี่มาร์ค


"ตามาร์ค!"

"เจ้ามาร์ค"

"ไอ้มาร์ค!!"


"พี่! แบมไม่ได้ทำนะ!" ผมบอกเสียงสั่น ตอนนี้เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่คอ

"ทำไมพูดแบบนั้นละคะ? น้องแบมเป็นคนราดกาแฟใส่พี่เพราะหึงพี่กับมาร์คใช่มั้ยละคะ ฮืออ..."

"คุณทำตัวเอง! ผมไม่ได้ทำ! อย่ามาใส่ร้าย!" 

"เจสไม่ได้ใส่ร้ายนะคะมาร์ค"

"หนูเจส ลุงว่าเรื่องนี้มันอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดก็ได้นะ"

"ไม่นะคะคุณลุง น้องแบมเป็นคนราดกาแฟใส่เจสจริงๆ นะคะ"



"กูบอกว่ากูไม่ได้ทำ!!"

ผมตวาดลั่นห้องทันทีที่เจสซี่เอาแต่บอกว่าผมเป็นคนราดกาแฟใส่เธอ ทั้งๆ ที่มันทำเองแล้วโยนความผิดมาให้ผม เพื่อให้ทุกคนเข้าใจผมผิด โดยเฉพาะไอ้วายร้าย ที่ตอนนี้มันเอาแต่ยืนเงียบไม่พูดเหี้ยอะไรสักอย่าง หลังจากที่ถามผมไป

แม่ง!!! 

พรึ่บ!!!

"เห้ยแบม!!!"

"น้องแบม!!"

"หนูแบม!"

"แกทำอะไรลงไปเนี่ยตามาร์ค!"

ไม่อยู่ต่อแล้วครับ ผมวิ่งออกมาจากห้องนั้นทันที อยากร้องไห้ครับเลยวิ่งออกมา ถ้าร้องไห้ในนั้นผมต้องแพ้แน่ๆ


พรึ่บ!

วิ่งออกมาจากบริษัทได้สักพัก ผมก็หยุดวิ่งและนั่งลงกับฟุตบาทข้างทางอย่างหมดแรง ก่อนจะฟุ่บหน้าลงกับเข่าตัวเองแล้วเริ่มร้องไห้ออกมา...


"อึก...."

ผมสะอื้นออกมาทันที ขอร้องไห้ก่อนนะครับ ผมอึดอัดมาก และก็เสียใจที่พี่มาร์คมันถามเหมือนไม่เชื่อใจผม ทำเหมือนกับว่าผมเป็นคนราดกาแฟใส่เจสจริงๆ 


"ขนาดมึงยังไม่เชื่อที่กูพูดเลย....อึก..."


.............


[MARK's Part]

"ดีขึ้นรึยัง?" ผมถามเจสซี่ที่หยุดร้องไห้ไปแล้วตั้งแต่ที่ไอ้ดื้อของผมวิ่งออกจากห้องไป ป่านนี้จะหนีไปร้องไห้ที่ไหนก็ไม่รู้ครับ

อยากวิ่งตามไปใจจะขาด...


แต่ผมต้องข่มใจไว้นิ่งๆ เพื่อจะได้จัดการกับผู้หญิงที่ใส่ร้ายเมียผม


[20%]

(ต่อ....)


"ก็โอเคขึ้นนิดหน่อยค่ะ แต่มือเจสแดงมากเลยค่ะมาร์ค" เจสซี่บอกผมพร้อมชูหลังมือให้ผมดู มันก็แดงตามที่เธอบอกครับ แต่ก็ไม่มากเพราะกาแฟโดนที่เสื้อหนังที่ใส่เต็มๆ ผมคิดว่าเป็นแค่หยดน้ำกาแฟที่กระเด็นโดนหลังมือเจสมากกว่า

"ยองแจกับจินยองวิ่งตามแบมไปแล้วใช่มั้ย?" ผมหันไปถามไอ้แจ็ค

"อืมตามไปแล้ว"

"จัดการเลยมั้ยมึง?" ไอ้เจบีถามผมท่ามกลางความเงียบในห้อง ผมปรายตามองไปที่เจส ก่อนจะหันไปหาป๊ากับม๊า ตอนนี้ม๊าไม่ยอมพูดกับผมสักคำตั้งแต่ไอ้ดื้อวิ่งออกจากห้องไป ผมรู้ว่าม๊าไม่พอใจที่ผมถามเหมือนไม่เชื่อใจแบมแบม...ที่ผมต้องทำแบบนั้นเพราะผมต้องการจะจัดการกับผู้หญิงแสนร้ายกาจให้ออกไปจากชีวิตและครอบครัวของผมโดยไม่ต้องมีของแม้ใดๆ ทั้งสิ้น...

"จะโชว์หลักฐานให้เห็นกันชัดๆ ไปเลยมั้ยวะ?" ไอ้บีถามผมเป็นรอบที่สองแต่เป็นคนละคำถามกับอันแรก

"หลักฐานอะไรหรอคะ?"

"หลักฐานอะไรเจ้ามาร์ค?" ป๊า

"หลักฐานที่มัดตัวผู้หญิงร้ายๆ อย่างเธอไงเจส!"

กึ่กกกก!!!


"ว่าไงนะตามาร์ค!" ม๊าหันมาพูดกับผมแทบจะทันที

"เราจะดูไปพร้อมๆ กันครับป๊า ม๊า..." ผมพูดเสียงเย็นพร้อมกับส่งสัญญาณให้ไอ้แจ็คเป็นคนเปิดกล้องวงจรปิดในห้องนี้ให้ทุกคนดู

"อะไรกันคะมาร์ค!"

"รอดูบทละครของเธอไงเจส!"

"ในห้องนี้มีกล้องด้วยหรอคะ?" เจสถามผมอย่างตื่นๆ พร้อมกับมองไปรอบๆ ห้อง

"หึ! มีสิ...และเธอรู้มั้ยว่าตอนเกิดเหตุ ฉันกับไอ้เจบีอยู่ในห้องดูกล้องของบริษัทพอดี และฉันกับไอ้เจบีก็เห็นเหตุการณ์ในห้องนี้ทุกอย่าง โดยเฉพาะฉากสำคัญที่เธอเป็นคนยกถ้วยกาแฟเทราดใส่ตัวเองตอนนี้แบมแบมกำลังจะเดินออกจากห้องไป..."

"มะไม่ใช่นะมาร์ค  คุณลุง คุณป้า ไม่ใช่นะคะ เจสไม่ได้ทำนะคะ"

"ขนาดนี้แล้วเธอยังกล้าปฏิเสธ!" ม๊าที่ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าเจสอย่างเหลืออด

"ไม่ใช่นะคะ เจส..."

"กูเปิดละนะ..."

ทันทีที่ไอ้แจ็คส่งสัญญาณ ภาพเคลื่อนไหวในกล้องวงจรปิดที่ต่อจากทีวีในห้องก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน...




"ฉันคิดไว้แล้วว่าน้องแบมไม่มีทางทำอะไรต่ำๆ แบบนั้นกับเธอหรอก!" ม๊าพูดขึ้นทันทีที่ดูวีดีโอจบ

"อึก! คะคุณป้าคะ..เจส..."

"หุบปากเดี๋ยวนี้นะ! คุณคะ พาฉันออกไปจากห้องนี้ที ฉันอยู่ร่วมกับลูกสาวเพื่อนคุณไม่ได้แล้ว"

"คะคุณป้า...."

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ลุงจะส่งหนูกลับไปหาคุณพ่อของหนูนะ"

"อึก...คุณลุง...ฮือออ เจสผิดไปแล้วค่ะ ฮือๆ"

"Game Over แล้วสินะ งั้นกูไปตรวจงานต่อละนะ" เชี่ยมิที่ชิ่งหนีก่อนใคร

"เดี๋ยวกูจะโทรหาหมวยว่าตอนนี้สถานการณ์ทางนั้นเป็นไงมั้ง" ไอ้แจ็คบอกก่อนจะเดินออกไปโทรศัพท์หายองแจทันที

"กูไปเช็คที่ห้องกล้องต่อละนะมึง" เชี่ยบีบอกก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที

ตอนนี้เหลือแค่ผมกับผู้หญิงน่ารังเกียจที่กำลังนั่งร้องไห้ในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป 

"มะมาร์คคะ..."

"รู้มั้ยฉันไม่เชื่อเธอตั้งแต่แรกที่เธอพูดด้วยซ้ำ..."

"อึก...."

"ถึงไม่มีกล้องวงจรปิด แต่ฉันก็รู้ว่าแบมแบมไม่ได้ราดกาแฟใส่เธอ! ฉันรู้จักนิสัยเมียฉันดี เมียฉันไม่ทำใครก่อน โดยเฉพาะกับผู้หญิง!"

"............"

"เธอกล้ามากเจส..."

"แต่เจสรักคุณนะมาร์ค!"

"หึ รักหรอ?  เธอไม่เคยใกล้ชิดและสนิทสนมกับฉันเลยสักครั้ง! เธอจะมารักฉันได้ยังไง!"

"........."

"และถึงอย่างนั้นก็ตาม ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เพราะฉันรักแบมแบม ทั้งชีวิตของฉันตอนนี้เขาเป็นเจ้าของ และคนที่กล้าทำร้ายหัวใจของฉัน ฉันจะไม่มีวันให้อภัยมันเด็ดขาด!"

"มาร์ค! เจสผิดไปแล้วนะคะ ฮืออ ยกโทษให้เจสนะคะมาร์ค ฮือๆ"

"ก่อนกลับ เธอต้องขอโทษเมียฉันด้วย!"

"อึก มะมาร์คคะ..."

ผมทิ้งประโยคสุดท้ายไว้กับเจสก่อนจะเดินออกมาจากห้องนั้นทันที  ตอนนี้ผมไม่สนใครหน้าไหนอีกแล้ว ผมจะไปตามไอ้ตัวดื้อของผมกลับมา

ป่านนี้ไปนั่งร้องไห้ตาบวมอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ครับ....

ผมเชื่อที่แบมแบมพูดตั้งแต่แรก แววตาคู่นั้นไม่เคยโกหกผม โดยเฉพาะสถานการณ์แบบนี้...ตอนนั้นผมวานให้ไอ้แจ็คกับไอ้มิโนเป็นคนพาป๊ากับม๊าไปดูห้องต่างๆ ต่อ โดยที่มีจินยองกับยองแจก็ไปด้วย ส่วนไอ้ตัวดื้อบอกกับผมว่าจะไปรอที่ห้องรับรองเพราะรู้สึกปวดท้องนิดหน่อย และผู้หญิงคนนั้นเธอก็ขอไปนั่งรออยู่ที่ห้องรับรองด้วยเหมือนกัน ส่วนผมกับไอ้เจบีต้องมาเช็คกล้องกับช่างที่ห้องวงจรปิดพอดี ซึ่งวันนี้เป็นวันที่ช่างต้องติดกล้องในห้องต่างๆ เป็นวันแรกด้วยพอดี...และผมกับไอ้บีก็เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องนั้นตั้งแต่ต้น...


และถึงแม้ว่าจะไม่มีกล้องวงจรปิดในห้องนั้น...ผมก็เชื่อเมียของผมมากกว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่แล้วครับ...


15 นาทีต่อมา...

หลังจากที่รู้ว่าไอ้ตัวดื้ออยู่ที่ไหน ผมก็รีบขับรถไปที่นั่นทันที โชคดีที่ยองแจกับจินยองตามออกมาทัน ไม่อย่างนั้นทุกอย่างคงจะแย่มากกว่านี้ครับ...

"มาหลับอยู่นี่เองเด็กดื้อของกู..."

"พี่มาร์ค!"

"ชู่ววว...." ผมเอามือจุ๊ปากตัวเองเป็นเชิงบอกให้เด็กสองคนพูดเบาๆ 

ตอนนี้ไอ้ตัวเล็กของผมกำลังนอนฟุ่ปอยู่ที่โต๊ะโดยมีจินยองกับยองแจนั่งประกบอยู่ทั้งสองข้าง...

"โอเคแล้วใช่มั้ยครับ?"

"อืม ทุกอย่างเคลียร์แล้ว ตอนนี้ไอ้เจบีกับไอ้แจ็ครอเราสองคนอยู่ข้างนอกน่ะ"

"โอเคครับ งั้นผมฝากมันด้วยนะพี่ ตาบวมเป่งเลยละครับ"

"ฝากน้องแบมด้วยนะครับพี่มาร์ค"

"ขอบใจมากนะ"

"ครับ"


พรึ่บ....

ผมค่อยๆ นั่งลงตรงหน้าเด็กน้อยของผม ก่อนจะยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเด็กดื้อของผม

แชะ...

จากนั้นก็ปล่อยให้อีกคนนอนต่อตามใจตัวเอง รอให้ตื่นเองครับ ผมจะนั่งมองนั่งเฝ้าเงียบๆ ตรงนี้แหละ...




10 นาทีต่อมา...

"อืออ~"

เด็กกำลังงอแงตื่นแล้วครับ

พรึ่บ...


กึ่กก!

"^  ^"

"........."

"ตื่นแล้วหรอครับ" ผมถามพร้อมกับลุกแล้วเดินเข้าไปนั่งฝั่งเดียวกันกับอีกคน แต่...

"อย่ามาใกล้นะ! ไอ้คนใจร้าย....อึก..."

ผมชะงักเท้าแทบจะทันทีที่ได้ยินอีกคนสั่งห้ามไม่ให้เข้าไปใกล้พร้อมกับสะอื้นจะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง...

"กูขอโทษครับคนดี..."

"อึก......มึงแม่งไม่เชื่อ!"

"พี่เชื่อครับ พี่เชื่อแบมตั้งแต่แรกเลย"

"อึก....."

"มาหาพี่นะครับเด็กดี..."

"อึก...มะมึงใจร้าย...คนใจร้าย อึก...ฮืออๆๆ"

แบมแบมปล่อยโฮออกมาทันที คงทนไม่ไหวแล้วครับ...


พรึ่บบ!

ผมเดินเข้าไปกอดร่างที่กำลังร้องไห้ตัวสั่น ไม่ให้กอดก็จะกอดครับ ตอนนี้เด็กงอแงร้องไห้ไม่หยุดแบบนี้ จะให้ผมนั่งนิ่งได้ไง

"อึก ฮืออๆๆ อย่ากอด...ฮือๆ"

"พี่ขอโทษที่ทำให้แบมเสียใจ ขอโทษนะครับคนดี..." ผมกอดแบมแบมแน่นพร้อมกับปลอบโยนอีกคนอย่างไม่อายคนในร้านที่มองมาที่โต๊ะผมกับแบมแบม 

จุ๊บบบ...

ผมทั้งปลอบทั้งขอโทษและจูบหัวอีกคนไปด้วย แบมแบมยังไม่หยุดร้องเลยครับ แต่ตอนนี้ยอมกอดตอบผมแล้ว...


"ทุกอย่างมันจบแล้ว ผู้หญิงคนนั้นจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับแบมและพี่อีกแล้วนะ"

"อึก...."

"พี่จัดการทุกอย่างแล้ว...อยากฟังมั้ยครับ?"

"........."

เสียงร้องไห้เริ่มเบาลง แต่ยังคงสะอื้นอยู่เป็นระยะๆ ครับ


"อึก...อยากกลับห้องแล้ว..."

แบมแบมเลี่ยงตอบคำถามผม แต่บอกให้ผมพากลับห้องแทน..

"โอเคครับ พี่จะพากลับเดี๋ยวนี้เลย..."


....................

1 ชม.ต่อมา...
@MT CONDO

ตรึ่งงงงงงง~
MT_BB @BB_MT หายโกรธพี่นะครับคนดี 
Sehun_OH @MT_BB ทำอะไรน้องครับ 
Mino_MinHo @BB_MT โธ่แก้มย้วยของเฮีย...
Jinyoung_Im @BB_MT ห้ามร้องไห้แล้วนะ เดี๋ยวตาบวม
YJea_JS @BB_MT เป็นห่วงนะมึง #ห้ามร้อง
KIM_Yugyeom @MT_BB เดี๋ยวมันก็หาย
WANG_JAE @BB_MT มันทำเพื่อน้องแบมนะครับ หายโกรธเพื่อนพี่ไวๆนะ
ImJaeBum_JJ @MT_BB มึงทำดีแล้วเพื่อน เดี๋ยวย้วยมันก็หายโกรธมึง เชื่อกู 
Hanbin_Dr @MT_BB น้องกูเป็นไร? ทำไรน้องกู? ปล.@BB_MT เด็กดีเป็นไรครับ? โกรธมันทำไม? อย่าโกรธมันนานเดี๋ยวมันร้องไห้นะ
Lalis_sa @BB_MT  
BOBB_y @BB_MT 
TEN_Teayoung @BB_MT พี่แบมเป็นไรครับ 
BB_MT @MT_BB จะนั่งซึมอีกนานมั้ย? ง่วงแล้ว! เข้ามาได้แล้ว!
MT_BB @BB_MT   
Sehun_OH @MT_BB @BB_MT โอ๊ะ! 
Mino_MinHo เห้ยๆๆ เรียกกันเข้าไปแล้วพวกมึง!! 
KIM_Yugyeom @Sehun_OH @Mino_MinHo ไม่ค่อยอยากเผือกเลย  
Mino_MinHo @KIM_Yugyeom อย่ามาตอแหลอิสัด! มึงอะตัวเผือกเลย!!!
WANG_JAE @MT_BB ค่อยๆ นะมึงเดี๋ยวน้องโกรธกว่าเดิม
ImJaeBum_JJ @MT_BB มีอะไรค่อยๆ คุยกันนะมึง อย่ารุนแรงเดี๋ยวเตียงหัก
Mino_MinHo @ImJaeBum_JJ เหี้ยบีมาวินสุดไอ้สัด!
ImJaeBum_JJ @Mino_MinHo คนจะเผือกอย่าลีลาเยอะเจ็บ...คาง! 
Sehun_OH @MT_BB @BB_MT อยู่ดีๆ ก็หาย...ปายไหนกัน??? 


.....................

[60%]



แอ๊ดด....

ผมค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนเข้ามา หลังจากได้รับอนุญาตจากไอ้นุ่มนิ่มให้เข้ามานอนได้แล้วตามที่อีกคนเม้นท์บอกผมไปในไอจี

ตั้งแต่ที่ผมตามไปขอโทษและพาแบมแบมกลับมาที่คอนโดผมก็ยังไม่ได้คุยกับไอ้ตัวดื้อของผมอีกเลย มาถึงห้องปุ๊บอีกคนก็เดินเข้าห้องไปอาบน้ำทันที ไม่รู้ว่ามันกินข้าวแล้วรึยัง? 

และตอนนี้นุ่มนิ่มของผมก็นอนคลุมโปงอยู่บนเตียงแล้วครับ...

พรึ่บ...

ผมขึ้นไปบนเตียงพร้อมกับทรุดตัวลงนอนข้างๆ ก้อนผ้าห่มที่มีเพียงหัวทุยๆ โผล่ออกมา แบมแบมนอนหันหลังให้ผมครับ แต่ผมคิดว่าไอ้ดื้อน่าจะยังไม่หลับนะ

พรึ่บ!

ผมค่อยๆ สอดแขนเข้าไปใต้ผ้าห่มพร้อมกับคว้าตัวแบมแบมมากอด ไอ้ดื้อไม่ได้มีท่าทีขัดขืนใดๆ  เมื่อเป็นเช่นนั้นผมจึงค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปในผ้าห่มพร้อมประชิดแผ่นหลังเล็กแทบทันที

จุ๊บบบ...

ผมจูบที่หลังคอแบมแบมเบาๆ เมื่อกี้นี้เด็กดื้อมีสะดุ้งด้วยครับ

"หลับยังครับคนดี?" ผมแกล้งถามทั้งๆ ที่รู้ดีว่าอีกคนยังไม่หลับ

".........."

"หลับแล้วหรอครับ?"

"........."


โครกกกกกกกกกกกกกกก!


หึ...เสียงท้องร้องครับ

ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ของผมนะ


"หึ...หิวใช่มั้ยครับ? ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว...ในครัวมีแต่รามยอน เดี๋ยวพี่ไปทำให้กินนะครับเด็กดี..."


จุ๊บบบ

ฟอดดดดด....

ฟอดดดดด....

ก่อนลุกไปผมก็ไม่วายจุ๊บหัวเล็กแล้วก็หอมแก้มนุ่มๆ ไปสองฟอดใหญ่ เมื่อกี้ตอนที่ผมชะโงกหน้าไปหอมแก้ม แบมแบมรีบหลับตาใส่ผมเลยครับ ฮ่าๆ 

เด็กดื้อหิว แต่ยังงอนผมอยู่น่ะครับ...

แต่ยังดีที่ยอมให้ผมกอด จูบ และหอมแก้มอยู่...




15 นาทีต่อมา...


[BAMBAM's Part]

หอม.......

กลิ่นหอมของรามยอนลอยเตะจมูกเลยครับ...> <!


ตั้งแต่ที่วิ่งออกมาจากบริษัทตอนนั้นก็ประมาณบ่ายกว่าๆ ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องผมเลยครับ มีแค่โกโก้ที่สั่งไปตอนที่ไอ้แจกับจินยองมาเจอผมและพาผมมานั่งร้องไห้ต่อที่ร้านกาแฟนั่นแหละ = =!

หิวมากครับ T^T

แต่ตอนนี้ผมยังงอนพี่มาร์คอยู่ ทำไงดี?

ฮือออหิวววววววจัง T T


แกล้งออกไปกินน้ำดีมั้ยนะ?


โอ้ยยยหิวว 


ไม่ไหวแล้วววว

พรึ่บ!

ผมถลกผ้าห่มออกอย่างไว ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องนอนไปทันที 

ทำทีไปกินน้ำก่อนละกัน = =!!


"อ้าวมาแล้วหรอครับ ทำเสร็จพอดีเลย พี่กำลังจะไปเรียกแบมพอดี^^"


ฟิ้ว.....

ผมทำทีเดินผ่านพี่มาร์คไปที่ครัว 

ชามรามยอนที่วางอยู่บนโต๊ะมันน่ากินมากครับ!!

ผมจำได้ตอนปี1 ที่วายร้ายมันเคยทำรามยอนให้ผมกินตอนที่ผมเจ็บขา ผมจำรสชาติได้ครับ รามยอนที่พี่มาร์คทำตอนนั้นอร่อยมาก! และผมก็คิดว่าตอนนี้มันจะอร่อยมากกว่าตอนนั้นร้อยเท่าแน่ๆ!

"จะกินเลยมั้ยครับ?" พี่มาร์คที่เดินมายืนซ้อนข้างหลังผม  ไม่รู้เดินมาตอนไหน?

ฟิ้ว...

ผมเดินหนีไปที่ตู้เย็น ก่อนจะเปิดเอาน้ำเปล่าออกมากินโชว์(?)

อึกๆๆๆ


โครกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

=//////=!!!

"หึ..."

เสียงหัวเราะดังขึ้นข้างหูผม หลังจากที่กระดกน้ำไปแล้วท้องมันก็ยิ่งร้องหิวข้าวเสียงดังกว่าเดิมครับ...

เหี้ยมาก! เสียฟอร์มหมดเลย...

แล้วนี่ก็ไม่รู้ว่าพี่มันเดินตามมายืนข้างหลังผมอีกตอนไหนเนี่ย! แม่งหัวเราะเยาะกูเชียว!


"ไม่มีข้าวหรอ?" ผมทำทีถามออกไป  ตอนนี้มันหิวไส้กิ่วแล้วครับ อยากกินรามยอนจะแย่แต่ก็ต้องวางฟอร์มไปนานๆ ก่อน T^T

"มีแต่รามยอนอะ แต่ถ้าแบมจะกินข้าวเดี๋ยวพี่โทรสั่งมั้ย? หรือจะไปกินข้างนอกดีครับ?"

"ไม่เอาอะเสียเวลา..."

"......"

"ไหนๆ ก็ทำแล้ว เดี๋ยวจะกินให้ก็ได้..."

ประโยคท้ายๆ ผมเริ่มพูดเสียงเบา เดี๋ยววายร้ายมันจะได้ใจไปครับ...

ผมเดินมานั่งที่โต๊ะทันทีที่พูดจบ ไม่มีเสียงใดๆ จากคนข้างหลัง มีแต่เสียงฝีเท้าที่เดินตามผมมาเงียบๆ ก่อนจะเลยไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับผม...


^^

ที่อีกคนมันไม่พูดอะไร เพราะมันเอาแต่ยิ้มครับ หึ คงจะได้ใจอะดิที่ผมยอมกินรามยอนที่มันทำให้...เพราะความหิวหรอกนะถึงยอมกินอ่ะ!


ซู๊ดดดดดดดดดดดด~


หืมมมมมม อร่อย! โคตรอร่อยเลยครับ!! >////<


ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด~

ผมโซ้ยรามยอมแบบไม่ลืมหูลืมตา มันหิวมากครับ ปกติพี่มาร์คมันก็ทำรามยอนอร่อยอยู่แล้ว แต่ตอนนี้คืออร่อยที่สุดเท่าที่ผมเคยกินมาเลยอ่ะ!


ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด~


"กินเยอะๆ นะครับ^^"


แค่กๆๆ >//<!


"แบม! ค่อยๆ กินสิ!"

พี่มาร์คดุผมพร้อมกับวิ่งมาลูบหลังให้ จากนั้นพี่แกก็เดินไปเอาน้ำมาให้ผมกินล้างคอ...คือเมื่อกี้นี้ ผมตั้งใจกินจนเกินไปจนลืมว่างอนพี่มาร์คอยู่ ประจวบกับที่วายร้ายมันพูดขึ้นมาด้วย ผมเลยสำลักเส้นรามยอนไป T  T!

"ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย?" สีหน้าพี่มาร์คดูเป็นห่วงผมมากๆ ครับ 

ผมพยักหน้าให้อีกคนแทนการตอบ

"ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ กิน เดี๋ยวติดคอ"

"อือ..."

ผมที่กำลังจะโซ้ยต่อแต่ก็ต้องหยุดชะงักไปทันที  เพราะพี่มาร์คไม่เดินกลับไปที่เดิม แถมยังลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ ผมอีก จากนั้นก็จ้องหน้าผม....?

"ทำไมไม่ไปนั่งตรงนั้น?"

"เดี๋ยวเด็กดื้อจะสำลักอีก"

"..........."

"กินต่อสิ..."


ผมทำเพียงพยักหน้าให้พี่มาร์คไป ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินรามยอนต่อทันที...ผู้ชายคนนี้เป็นห่วงผมมากจริงๆ ครับ  แววตาเมื่อกี้ที่บอกว่าผมจะสำลักอีก มันบ่งบอกว่าอีกคนจะอยู่ข้างๆ จะลูบหลังและดูแลผมใกล้ๆ จนกว่าผมกินเสร็จ ถึงอีกคนไม่ได้พูดออกมาแบบนั้น แต่แววตาพี่มาร์คมันบอกผมหมดแล้วครับ...


"อ่ะ..." ผมยื่นช้อนที่มีเส้นรามยอนและน้ำซุปไปจ่อที่ปากของคนข้างๆ 

พี่มาร์คขมวดคิ้วนิดๆ เหมือนจะงงหน่อยๆ ว่าผมทำอะไร


"ก็เดี๋ยวกินไม่หมด..." ผมบอกพร้อมเฉไฉมองไปทางอื่น  หลบสายตาแป๊บ เพราะตอนนี้มันกำลังยิ้มอยู่ สงสัยจะเก็ตแล้วล่ะครับว่าผมจะป้อนรามยอนพี่เขา...


"อ้ำเร็ว!" ผมเร่งอีกคนเสียงดุ เพราะแม่งเอาแต่ยิ้มใส่ผมอยู่นั่นแหละ!! เดี๋ยวไม่ป้อนซะเลยเนี่ย!

งั่มมม...

พี่มาร์ครีบงับช้อนรามยอนแทบจะทันทีที่ผมดุเข้าให้  คงจะรู้ดีว่าถ้าช้ากว่านี้ผมจะไม่ป้อนมันแล้ว


"อร่อยจัง ^^"

ก็เพราะมึงทำไงถึงอร่อย...


หลังจากนั้นผมก็ทั้งป้อนตัวเองแล้วก็ป้อนไอ้วายร้ายไปด้วยครับ...ไม่ได้เป็นห่วงอะไรหรอกนะ แค่ไม่อยากให้พี่มันนั่งมองผมกินเฉยๆ อ่ะ! =///=!


30 นาทีต่อมา...

พอกินรามยอนเสร็จผมก็นั่งดูทีวีต่ออีกแป๊บ ความจริงคือให้ท้องมันย่อยก่อนอะครับถึงจะไปนอน 

แต่ผมไม่ได้นั่งดูคนเดียวหรอกนะ...



"ปิดไฟเลยนะ..." 

"อือ..." 

ได้เวลาเข้านอนแล้วครับ พอท้องตึงหนังตามันก็เริ่มหย่อนโดยอัตโนมัติครับ ตอนเดินเข้าห้องมานี่กึ่งหลับกึ่งเดินอ่ะ มีชนขอบประตูด้วยนะ แต่โชคดีที่มีคนค่อยรับอยู่ข้างหลังเลยไม่ล้มหัวฟาดพื้นไป = =! 

พรึ่บ....

"ขอกอดนะ"

"กอดแล้วจะขอทำไม" ผมพูดเสียงงัวเงียเพราะความง่วงเข้าครอบงำเต็มแก่ 

อยากจะกอดหรือจะทำอะไรก็ทำไปเลย ตอนนี้ไม่ไหวแล้วครับ โยนทุกอย่างทิ้งไปก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยงอนต่ออีกทีก็ได้...

จุ๊บบบ...

"ฝันดีนะครับเด็กดื้อของพี่..."



06.00 น.


จุ๊บบบบ~

จุ๊บบบบ~

จุ๊บบบบ~


"อือออ~"


จุ๊บบบบ~


"ตื่นได้แล้วคนดี" 

เสียงทุ้มกระซิบบอกผมเบาๆ ข้างหู...ก่อนหน้านั้นก็มีอะไรนุ่มๆ มาสัมผัสที่ปากหลายที แต่เดาได้ไม่ยากครับว่าอะไร เพราะโดนแบบนี้ทุกเช้าเลย

ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาก่อนจะกระพริบตาเพื่อปรับแสงให้เข้ากับบรรยากาศในตอนเช้าตรู่...สิ่งแรกที่เห็นคือ...


ไอ้หน้าหล่อ!

ที่ตอนนี้กำลังยิ้มหวานมาให้ผม...


"ปลุกทำไมแต่เช้า? วันนี้ไม่มีเรียน" ผมทำหน้ามุ่ยใส่

"รู้ครับ แต่พี่อยากเล่าเรื่องเมื่อวานให้แบมฟัง..."

"..........."

"ถ้าไม่ได้เล่าพี่จะอึดอัดมาก" 

ทำหน้าอ้อนมาให้กูอีก...

"นะครับคนดี..."

พรึ่บ...

"จะไปไหน?" พี่มาร์คที่รั้งแขนผมไว้แทบจะทันทีที่ผมลุกขึ้นนั่งและเตรียมจะลุกไป

"ไปล้างหน้าแปรงฟัน เดี๋ยวมาฟัง..."

"โอเคครับ ^^!"


15 นาทีต่อมา...

หลังจากที่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเดินไปลากเก้าอี้ที่โต๊ะเครื่องแป้งมานั่งลงตรงหน้าไอ้วายร้ายที่ตอนนี้พี่มันนั่งอยู่บนเตียงรอผมแล้ว

"จะเล่าอะไรก็เล่ามาสิ...."

ผมพูดเปิดประเด็นพลางเช็ดหน้าตัวเองที่เพิ่งล้างไปด้วย...

พี่มาร์คยิ้มบางๆ ให้ผมก่อนจะเปิดปากเล่าเรื่องเมื่อวานให้ผมฟัง...




1 ชม.ต่อมา...

"ไปส่งแต่ป๊ากับม๊าไม่ได้หรอ?" 

หลังจากฟังทุกอย่างจากปากวายร้ายทั้งหมดแล้วผมก็เข้าใจพี่มาร์คได้ในทันที...ที่ผมงอนมันก็เพราะมันแสดงสีหน้าเก่งจนเกินไป แถมยังถามผมด้วยน้ำเสียงเย็นชาแบบนั้นอีก แม่งเป็นใคร ใครก็โกรธป่าววะ!

"มีกูอยู่ด้วยทั้งคน ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรมึงไม่ได้หรอก" พี่มาร์คพูดพร้อมลูบหัวผมไปด้วย

คือตอนนี้ผมงอแงไม่อยากไปส่งยัยผู้หญิงปีศาจคนนั้นน่ะครับ...หลังจากเกิดเหตุการณ์เมื่อวาน ป๊ากับม๊าไอ้วายร้ายก็ส่งยัยนั่นกลับแอลเอทันที  ตอนแรกจะมีแค่นังปีศาจที่กลับ แต่บังเอิญป๊าม๊ามีธุระด่วนที่นั่นด้วยเลยจะกลับพร้อมกันเลยครับ

ความจริงผมอยากให้ป๊ากับม๊าของพี่มาร์คอยู่ต่ออีกสองสามวันด้วยซ้ำอ่ะ แต่ผมก็เข้าใจครับ...และที่สำคัญผมได้ยินจากพี่มาร์คว่าป๊าจะไปเคลียร์กับพ่อของเจสด้วยตัวเองน่ะครับเลยต้องรีบกลับวันนี้...

"เฮ้ออ....ไม่อยากเจอขี้หน้าเลย!" 

"หึ....ไม่อยากเจอก็ต้องเจอแหละวันนี้ เพราะกูจะให้เขาขอโทษมึง" พี่มาร์คบอกพร้อมรั้งเอวผมเข้าไปจนชิดตัวมัน จากนั้นมันก็....

จุ๊บบบ....

จูบหน้าผากผมไปหนึ่งที

พอกูหายงอนมึงแล้ว มึงก็เอาแต่ใจตัวเองเลยนะมาร์ค! 

หึ! ไม่สิ มันเอาแต่ใจตั้งแต่ตอนปลุกผมแล้วเถอะ!


"ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวป๊าม๊าไม่ทันเครื่อง"

ผมเบ๊ะปากใส่วายร้ายไป พี่มันหัวเราะก่อนจะจูงมือผมออกจากห้องไปรับป๊ากับม๊าทันที...


@สนามบิน...

"ป๊ากับม๊าหิวมั้ยครับ เดี๋ยวแบมไปซื้ออะไรมาให้ทาน"

ตอนนี้พวกเรามาถึงสนามบินแล้วครับ แต่เหลืออีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาขึ้นเครื่อง

"ม๊ากับป๊าทานมาแล้วครับ ตามาร์คสั่งอาหารมาให้แต่เช้าแล้วล่ะจ๊ะ^^" ม๊าพูดพร้อมลูบหัวผมไปอย่างเอ็นดู  

"ครับ^^"

"น้องแบมนี่น่ารักจริงๆ เลยนะ เฮ้อ....ม๊าไม่อยากกลับแล้วสิ ทำไงดีอะป๊า"

"แบมก็อยากให้ม๊ากับป๊าอยู่เที่ยวนานๆ เหมือนกันครับ T T"

"โธ่ลูก...."

"เดี๋ยวป๊าจะพาม๊ามาอีกนะน้องแบม"

"จริงหรอครับ^^"

"จริงสิ...ป๊าจะพาม๊ามาขอน้องแบมกับป๊าม๊าน้องไง^^"

"O////////O"

"ไม่ตกใจนะครับ ป๊ากับม๊าจะมาขอน้องแบมจริงๆ นะลูก"

"ม๊าก็ พูดซะมันเอ๋อเลย" วายร้ายที่นั่งประกบข้างๆ ผมพูดพร้อมกับเลื่อนมือมากอดเอวผมไว้ 

"ม๊าก็บอกไว้ก่อนไง น้องแบมจะได้เตรียมตัวเป็นลูกสะใภ้ม๊า"

"ม๊าอ่า...."

"ไม่ต้องเขินครับ^^" ม๊าพูดอย่างอารมณ์ดีพร้อมหยิกแก้มผมไปทีนึง

"=//////=!"

"หึ...หนีไม่รอดแน่งานนี้..." พี่มาร์คก้มมากระซิบให้ผมได้ยินแค่คนเดียว แม่ง! ผมว่าที่ป๊าม๊ามานี่ก็เป็นแผนร้ายของพี่มันด้วย! 

มันต้องเอาม๊ามาข่มขู่(?)ให้ผมยอมหมั้นกับมันแน่ๆ!


"คุณลุงคุณป้าคะ เจสขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"

เกือบลืมไปเลยว่ามีวิญญาณร้ายนั่งอยู่แถวๆ นี้ด้วย  ดูจากสีหน้าเมื่อกี้แล้ว เจ้แกคงจะไม่ชอบใจเรื่องที่ม๊ากับป๊าคุยกับผมนั่นแหละครับ หึ!


"อืม ไปสิจ๊ะ"

"ค่ะ..."

อิเจ้เจสมันเดินกระแทกส้นเข็มไปแล้วครับ หน้าตึงยิ่งกว่าฉีดโบท็อกมาซะอีก


"น้องแบมเมื่อวานนี้ม๊าต้องขอโทษแทนยัยเจสด้วยนะลูก น้องแบมคงขวัญเสียมากเลยใช่มั้ยจ๊ะ?"

"ม๊าไม่ต้องขอโทษแบมนะครับ  ม๊าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยครับ ตอนนี้แบมโอเคแล้วครับ คนที่ต้องขอโทษต้องเป็นเจ้...เอ้ย!! เป็นเจสต่างหากล่ะครับ^^!"

"โธ่ลูก..."

"^^!!"

"ต่อไปคงไม่มีเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้วล่ะ ป๊าสัญญา..."

"ป๊า...."

"ดูแลน้องดีๆ ด้วยนะเจ้ามาร์ค!"

"ครับป๊า ผมจะดูแลลูกสะใภ้ป๊ากับม๊าอย่างดียิ่งกว่าชีวิตผมเลยครับ"

"อืมดีมากเจ้าลูกชาย!"

"เดี๋ยวแบมมานะครับ"

"มึงจะไปไหน?"

"ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง"

"เดี๋ยวกูพาไป"

"ไม่เป็นไร ไปแป๊บเดียว พี่อยู่คุยกับป๊าม๊าเลย"

"แต่กู.."

"แบมไปได้ครับ"

"เฮ้อ! รีบไปรีบมาล่ะ"

"ครับผม!"


ฟิ้ววว....

หลังจากได้รับอนุญาตแล้วผมก็ปลีกตัวออกมาทันที  ผมมาเข้าห้องน้ำตามที่บอกพี่มาร์คไปนั่นแหละครับ...

แต่ไม่ใช้ห้องน้ำชายนะ...


ผมมาห้องน้ำหญิงต่างหากล่ะ!


หึ.....


@หน้าห้องน้ำหญิง

เจ้มันขี้อยู่หรอวะ แม่งทำไมยังไม่ออกมาจากห้องน้ำอีกเนี่ย!


ไม่ต้องสังสัยไปครับ! ผมมาดักตบอิเจ้เจสหน้าห้องน้ำหญิง หึหึ...


ถรุยยย! บ้า! ผมไม่ทำร้ายร่างกายผู้หญิงหรอกครับ...ที่ผมรอยัยเจ้นั่นก็เพราะผมต้องการจะ 'เอาคืน' นังปีศาจร้ายน่ะครับ!


"แก..."

"ขี้อยู่หรอเจ้ นานเชียว กูรอเจ้ตั้งนาน"

"หึ! มึงมันตัวดีแบมแบม!"

"กูตัวดี ส่วนมึงตัวร้ายสินะ"

"อิแบม!!!"

"อย่า!!!" ผมชี้หน้าเจสทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้ามาหาผมพร้อมกับทำท่าจะตบผม หึ...เดี๋ยวได้ตบกูสมใจเจ้ รอประเดี๋ยวเดียว...ให้พี่ขยับหลบมุมกล้องแป๊บ...(กูเตรียมการมาจ้ะ)

"หึ! สมใจมึงแล้วหนิที่ทำให้มาร์คกับคุณลุงคุณป๊าเกลียดกู!"

"เออสมใจดี แต่ยังไม่สะใจว่ะเจ้..."

"มึงจะทำอะไรกูได้แบมแบม? หึ"


เดี๋ยวมึงก็รู้เจสซี่ ลี....

มารยาล้านเล่มเกวียนของพี่กันต์จะใช้ได้ผลมากแค่ไหน....หึหึ...




เพี๊ยะ!!


"แกทำอะไร!"

"ช่วยด้วยครับ! ผมโดนผู้หญิงคนนี้ตบหน้าครับ!"


พรึ่บ!


ผมแกล้งล้มลงไปกองกับพื้น(ตรงที่พ้นเขตกล้องวงจรปิด)พร้อมกับกุมแก้มข้างขวาของตัวเองไว้...

เสียงตบหน้าเมื่อกี้นี้คือของจริงครับ...

ผมแกล้งตบหน้าตัวเอง :)



"ว้ายตายแล้ว นี่เธอ!! หน้าตาก็ดี ทำไมทำแบบนี้!!"

"นี่! ฉันไม่ได้ตบมันนะ!!! มันตบหน้าตัวเอง!"

"เธอจะบ้าหรอ!! ใครจะมาตบหน้าตัวเอง ว้ายน้องคะเป็นไรมากมั้ยคะเนี่ย!"  พี่สาวใจดีที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำหญิงเข้ามาเจอผมตอนล้มลงไปพอดีครับ 

โชคดีที่ไม่มาเห็นตอนผมตบหน้าตัวเอง = =!

นี่เป็นเหตุบังเอิญมาก ไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าจะมีตัวประกอบในฉาก อืมม..แต่โชคเข้าข้างผมครับงานนี้...

"หน้าชาเลยครับ..." ผมแกล้งบอกอาการพี่สาวคนนั้นออกไป แต่จะว่าไปเมื่อกี้ผมก็มือหนักใช่เล่น! เจ็บเหมือนกันแฮ่ะ!

ลงทุนเหี้ยๆ!

"ว้ายยย แดงเป็นรอยมือเลยค่ะ!"

"จริงหรอครับ?"

"จริงจ๊ะ....นี่เธอ! ทำไมตบน้องเขาแบบนี้!"

"จะบ้าหรอ! ฉันไม่ได้ตบหน้ามันนะยัยบ้า!"

"แกสิยัยบ้า!!  ผู้หญิงอะไรเนี่ย หน้าตาก็สวยดีนะ แต่นิสัยเลวมาก!"

"กรี๊ดดดด!! อิบ้าาา แกว่าฉันเลวหรอ!!"


เอาแล้วครับ....ฉากพิเศษเพิ่มเข้ามาแล้ว...พี่สาวคนนี้สู้กับอิเจ้เจสแทนผมแล้วตอนนี้...


"เออ!!  นี่ทุกคนคะ! มาดูกันเร็วววว ผู้หญิงที่นิสัยไม่ดี กล้าตบเด็กไม่มีทางสู้! แถมยังปากร้ายอีกค่าาาาา มาดูกันเร็วๆๆ"

"นี่แก!!!"


เชี่ย! ละครของผมหักมุมมากครับตอนนี้...แต่ถือว่ากำลังไปได้ดีทีเดียว เพราะตอนนี้คนที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นกำลังพากันเดินเข้ามาล้อมวงพวกผมสามคนไว้ แถมยังซุบซิบ
นินทายัยเจ้นั่นกันอย่างมันส์ปาก ไม่พอมีถ่ายคลิปไว้อีกต่างหาก


"นี่แหละค่ะทุกคนผู้หญิงคนนี้ที่ตบหน้าน้องน่ารักคนนี้ค่าา!!"

"ว้าย! หน้าตาก็ดีนะเธอ! ทำไมทำงี้!"

"ใจร้าย!"

"สวยแต่รูป!!"


"นี่!!! กูไม่ได้ตบหน้ามันนะ!!"

อิเจ้ปรี๊ดแตกแล้วครับตอนนี้ แถมทำท่าว่าจะเข้ามาทำร้ายผมจริงๆ ด้วย!

"อิแบมมึง!"

"นี่อย่านะเธอ!!"

"แบม!!"


"พี่มาร์ค!"

"มาร์ค!!"

พรึ่บบ!

เมื่อเห็นว่าเป็นผม วายร้ายก็ไม่รอช้าเลยครับ พี่มันวิ่งฝ่าฝูงคนเข้ามาหาผมแทบจะทันที

"เกิดอะไรขึ้น? มึงเจ็บตรงไหน?"

"เจ็บแก้ม ><"  รีบบอกอาการหมอทันทีเลยกู = =!

"ใครทำ?"

พี่มาร์คถามเสียงดุ พร้อมสำรวจแก้มข้างขวาของผมอย่างร้อนรน

"ยัยผู้หญิงคนนั้นค่ะคุณ...เออว่าแต่คุณคือ..?"

"ผมเป็นแฟนเด็กคนนี้ครับ"

"O///O  อ่าาาาหรอค่ะ"


"เห้ยแก! เขาเป็นแฟนกันอะ ฮืออออ..."

"กรี๊ดดดดดฉันฟินนนนน"

"ฮือออออเหมาะสม...."

"อร๊ายยยยหลบไปกูจะพายเรือ ฮืออออ..."


"เธอทำอะไรเมียฉัน!!" พี่มาร์คหันไปถามเจ้เจสเสียงเย็น  อิห่าาาาผมกลัวแทน!

"ยัยนั่นมันตบหน้าแฟนคุณค่ะ"

"นี่ยัยบ้า ฉันไม่ได้ตบมันนะ!!"

"หุบปากได้แล้วเจส!!"

"มะมาร์ค!! จะเจสไม่ได้ตบหน้ามันจริงๆ นะคะ"

"หึ...พอกันที!!"

"พี่มาร์ค...แบมเจ็บแก้ม T T" แสดงมารยาล้านเล่มของมึงออกมาแบมแบม! หึ!

"โอเคครับ พี่จะพาออกไปจากตรงนี้นะ"

"มาร์คค!!"

พรึ่บบ!

พี่มาร์คไม่ได้สนใจเสียงเรียกของอิเจ้เจสแต่อย่างใด วายร้ายมันช้อนตัวผมขึ้นมาแนบอก ก่อนจะหันไปทางเจสซี่

"ขอโทษแบมแบมซะ"

"มาร์ค!!"

"ทั้งเรื่องเมื่อวานที่เธอใส่ร้ายเมียฉัน กับตอนนี้ที่ตบหน้าเมียฉัน!"

"มาร์คคะ..."

"ขอโทษ ก่อนที่ฉันจะใจร้ายกับเธอมากกว่านี้..."

"เรื่องเมื่อวานเจสยอมรับว่าใส่ร้ายมันจริง แต่เรื่องที่ตบหน้า.."


"ฉันบอกว่าขอโทษแบมแบม!!!

กึ่กกกก!!

O  O!


"มะมาร์ค...."

พี่มาร์คระเบิดเสียงออกมาสุดเสียง  ทุกคนตอนนี้คือเงียบกันทั้งวงครับ และไม่ใช่แค่เจสที่สะดุ้ง กูที่ถูกอุ้มอยู่ก็สะดุ้งอิสัด!

แม่ง!!! ตกใจเสียงพี่มาร์คอ่ะ  T   T

ฮืออออน่ากลัวมากกกกกกกก


"ขะขอโทษ...ฉันขอโทษนะ...แบมแบม...อึก.."

เจสซี่เอ่ยขอโทษผมเสียงสั่น  ปากเธอขอโทษผมก็จริงครับ แต่แววตาเจสซี่ดูไม่ได้อยากขอโทษอย่างที่เธอพูด แต่ก็ต้องทำเพราะสายตาพี่มาร์คน่ากลัวมากครับตอนนี้

ผมรู้ว่าเธอแค้นผม เพราะผมทำให้เธอขายหน้าแล้ว ผมยังใส่ร้ายเธอจนทำให้พี่มาร์คด่าและเกลียดเธอไปอีก...แต่ผมมั่นใจมากว่าเจสซี่ไม่กล้าทำอะไรผมอีกแล้ว...

"จากนี้ไป ถ้าเธอยังวุ่นวายกับแบมแบมไม่เลิก..."

"..........."

"ฉันจะไม่ทำแค่พูด..."


พรึ่บ!

สิ้นประโยคเย็นเฉียบเมื่อกี้นี้ พี่มาร์คก็พาผมเดินฝ่าฝูงเกาหลีมุงออกมาทันทีเลยครับ...


นานแล้วที่ไม่เห็นอาการซีเรียสแบบหนักๆ ของวายร้ายครับ...

น่ากลัวอ่ะ....

แล้วถ้าพี่มันรู้ว่าผมใส่ร้ายอิเจ้เจสล่ะ?

ถ้ามันรู้  ผมจะโดนดุมั้ยเนี่ย?


ฮือออออ....กูเริ่มใจไม่ดีแล้วววววว > <!


[100%]


พูดคุย
มาแล้ววววววววว จบพาร์ทแล้วจ้าาาาา
กว่าจะมาต่อได้เนอะ!!! ฮือออออออออขออภัยอย่างสูงจ้าT T

เอาล่ะ! พาร์ทนี้หลายคนก็หวั่นใจว่าจะได้กินมาม่าใช่มั้ยล่ะ ฮ่าๆ
เกือบไปแล้วสินะ ฮ่าๆๆๆ แต่เราไม่ให้กินหรอก พอแล้ววว ไม่หิวมาม่าจ้า
แล้วเป็นไงล่ะ? สรุปว่าใครคือนังตัวร้าย? แบมแบม หรือ อิเจ้เจส? ฮ่าๆๆ
 ไม่รู้ว่าสะใจกันมั้ยแม่ๆทั้งหลาย ความแสบความร้ายของน้องเราให้เท่านี้พอ ฮ่าๆ
นานๆ ทีจะเห็นมารยาแบมแบม ฮ่าๆๆ ทำไปก็กลัวพี่มาร์คไปด้วยนะ ฮ่าๆ

รอลุ้นพาร์ทหน้ากันจ้า ว่าถ้าอิพี่มันรู้เรื่องแล้วน้องจะรอดมั้ย? หึหึ...


****ปล.ตอนนี้เล่ม #พี่มาร์ควายร้าย2 ปิดจองแล้วนะคะ
ใครไม่ทันยังไงก็รอรอบสองน๊าาา แต่อาจจะเป็นปีหน้านะคะ
เพราะตอนนี้เรากำลังเปิดรีปิ้นเล่ม #พี่มาร์วายร้าย SS1 อยู่ค่ะ
ใครที่ถามกันเข้ามา หรือเพิ่งมาตามแล้วสนใจเล่มก็ทักมาจองกันได้จ้า
เปิดรีปิ้นให้รอบนี้  แล้วไม่แน่ใจว่าจะรีปิ้นอีกมั้ยนะคะ
แต่ถ้ามีคนมาขอให้รีอีกเกินจำนวน จะพิจรณาอีกทีค่ะ

ขอบคุณทุกคนนะคะ
ขอบคุณคนที่ทนรอเล่มกับเรานะคะ
(ช้าตลอดเลยเนอะว่ามั้ย? T^T)
แต่ทนอีกนิดนะคะ ไม่น่าเกินกลางเดือนนี้นะคะ






***ยังจับจองและโอนกันได้เรื่อยๆ มาเร็วๆ เค้ารออยู่^^***
#พี่มาร์ควายร้าย SS1




ทักมาได้ตลอดค่าา >>>>> @KHae_90
หรือใครไม่มีทวิตก็ทักไลน์มาได้จ้า ตามข้อมูลที่แปะไว้แล้วค่ะ



#พี่มาร์ควายร้าย3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 735 ครั้ง

996 ความคิดเห็น

  1. #978 Faye V. Charlotte (@maiko0401) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 14:49
    แสบจิงๆยัยแก้มย้วย
    #978
    0
  2. #643 jamocopic (@jamocopic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:38
    ทำไมรู้สึกสงสารเจสซี่อะ555 &#128514;&#128514;&#128514;
    #643
    0
  3. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:19
    เราว่าอิพี่รู้เรื่องแน่นอน
    #562
    0
  4. #466 oni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 07:18

    เราว่าคนพี่ต้องรู้ความจริง555 แต่คงไม่โกรธน้องหรอกนะ

    ชอบที่แบมจัดการนางได้ และนางก็หมดสิทธิ์คิดทำอะไรแบมตลอดไป

    #466
    0
  5. #447 GandaManeetaem (@GandaManeetaem) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:12
    เราเชื่อว่าอีพี่ต้องรู้ว่าน้องใส่ร้ายอีเจ้555555
    #447
    0
  6. #444 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:40
    ขำสาววายได้พายเรือกันกลางสนามบิน 55555 ปล.จะว่าไปก็น่าเป็นห่วงน้องแบมจริงๆแฮะ แต่ไม่เป็นไรหรอกอย่างมากก็แค่ลุกไม่ขึ้นเพราะพี่ลงโทษน้องที่ทำตัวเองเจ็บตัว ซึ่งเราเห็นด้วยว่ามันจะฟินน แอร๊ยย 5555555
    #444
    0
  7. #443 pulin19 (@pulin19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:35

    แล้วน้องจะโดนทำโทษป่าวอ่ะ^^...มาต่อไวๆนะไรท์
    #443
    0
  8. #440 Jhaja2177 (@wansongkran2177) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:14
    นี่ว่าพี่มาร์คอาจจะรู้5555555
    #440
    0
  9. #438 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:09
    พี่มาร์ครู้อยู่แล้วหรือเปล่า
    #438
    0
  10. #437 papaejae (@papaejae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:07

    สะใจ5555
    #437
    0
  11. #435 oni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 06:51

    หายงอนแล้วเอาคืนใช่มั๊ยแบม555 ดีค่ะร้ายมาก็ร้ายตอบ

    #435
    0
  12. #432 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:46
    วร้ายๆ.....
    #432
    0
  13. #429 tuty2547 (@tuty2547) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 00:02
    ไรท์แต่งดีมากเลย ฮื่อออออ ทำยังไงดีติดเรื่องนี้ไม่รู้จะติดยังไงแล้ววววว
    #429
    0
  14. #426 Joy_chan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:50

    มันส์มากค่ะ!! ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงชอบๆ น้องแบมแซ่บมากค่ะลูก หุหุ

    #426
    0
  15. #425 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:15
    555555 ตอนหน้าซ้อมขำรอ
    #425
    0
  16. #424 momokochan2 (@momokochan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 06:20
    คราวนี้น้องตบหน้าตัวเอง แต่ไรท์คะ ขอให้อิพี่เชื่อจริงๆได้มั้ยว่าโดน ผญ ตบ คาดว่าจะมันมาก 55555555
    #424
    0
  17. #423 flashp2 (@Flashp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:08

    มาต่อเร็วๆนะค้าาาคิดถึง

    #423
    0
  18. #422 markbam022 (@markbam022) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 20:59

    ต่อออออออออออออ
    #422
    0
  19. #421 aumkanokwan51132 (@aumkanokwan51132) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:34

    รีบมาต่อนะคะ
    #421
    0
  20. #420 aumkanokwan51132 (@aumkanokwan51132) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:34

    มาต่อแล้วววว สะใจมากกกเอาให้เข็ดเลยยย
    #420
    0
  21. #419 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:42
    แล่วๆๆน้องฉันแน่ๆ จัดไปหนักๆเลยลูก ถ้าเป็นหนูไม่มีอะไรผิด จัดไปๆ/เตรียมรางวัลออสการ์แป๊บ! 5555555
    #419
    0
  22. #418 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:34
    บอกแล้วเฮียเค้ารักหนู
    #418
    0
  23. #417 Typat (@Typat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:13

    &#128516;&#128516;&#128516;&#128516;
    #417
    0
  24. #416 suchanya. (@fernsuchanya9360) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 03:14
    น้องมาก่อนใต้ว่ะ แอแงง
    #416
    0
  25. #415 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    เอาให้ร้ายที่สุดตัวแสบ
    #415
    0