วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 40 : ไอ้วายร้ายป่วย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 240 ครั้ง
    2 ก.ย. 60


ไอ้วายร้ายป่วย


MARK's Part

"พี่มาร์ค  พี่มาร์คครับ..."

เสียงเล็กๆ ที่กำลังปลุกผมให้ตื่น พร้อมกับมือนิ่มที่กำลังสัมผัสที่หน้าผากผมไปด้วย

"ตื่นมากินข้าว กินยาก่อนนะครับ"

ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเจอกับหน้าหวานๆ ของแบมแบมที่กำลังจ้องมาที่ผมไม่วางตา...

"กินข้าวต้มก่อนนะครับ จะได้กินยา"

ผมพยักหน้าให้อีกคน ก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียง สภาพผมตอนนี้มันเป็นคนป่วยจริงๆ ครับ 

แบมแบมที่ยกถาดข้าวต้มพร้อมกับแก้วน้ำ และยามาให้ผม

"เดี๋ยวแบมป้อนนะครับ..."

"อือ..." ผมรีบตอบรับทันทีที่อีกคนเสนอจะป้อนข้าวให้  ไม่รีบตอบรับได้ยังไง นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการมากๆ เลยล่ะ เผื่อใครยังไม่รู้...ถึงผมจะดูโหดๆ ไม่ค่อยพูดกับใครและไม่ค่อยแสดงอารมณ์อะไรออกมาให้ใครเห็น...แต่เวลาป่วยผมจะเป็นประเภทที่ชอบให้คนมาเอาใจเลยล่ะ...

ฟู่ว~  ฟู่ว~  ฟู่ว~

ผมนั่งมองแบมแบมที่กำลังเป่าความร้อนจากข้าวต้มออกให้ผม...ปากเยลลี่ที่ทำปากจู๋กำลังพ่นลมออกมาแบบนั้น...เห็นแล้วมันน่าจับมาจูบสักทีสองทีจัง> <

"นี่ครับ..."  แบมแบมที่เป่าเสร็จก็ยื่นช้อนมาจ่อที่ปากผม

งั่มม...

ผมงับช้อนข้าวต้มทันที  มันอร่อยนะครับ...แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยอยากอาหารเอาซะเลย...

"ไม่อร่อยหรอครับ?"

"อร่อย...แต่ไม่ค่อยหิวเลย = =!"

"ไม่หิวก็กินพอให้อุ่นท้องไว้ก่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวจะได้กินยา ไม่งั้นพี่ไม่หายนะครับ"

"เป็นห่วงมากมั้ย?"  

"มากดิ!!! ถามอะไรแปลกๆ" แบมแบมมองผมอย่างค้อนๆ ฮ่าๆ 

"ก็นึกว่าไม่ห่วง..."

"ไม่ห่วงได้ยังไง! พี่เป็นแฟนแบมนะ!!"

"ครับๆ" ผมลอบมองหน้าอีกคนที่หงุดหงิดใส่ผมไปพร้อมกับตักข้าวต้มป้อนผมไปด้วย หึหึ เห็นแบมแบมหงุดหงิดแบบนี้แล้วโคตรชอบวะ! นี่ผมโรคจิตป่าววะ?

"อิ่มแล้ว...." ผมบอกคนตัวเล็กที่กำลังจะตักข้าวมาป้อนผมอีก

"แต่เพิ่งกินได้ไม่กี่คำเอง อิ่มแล้วหรอ?"

"อือ พี่กินได้แค่นี้อ่ะ = =!"

"ก็ได้ครับ..." แบมแบมบอกพร้อมกับยกแก้วน้ำมาให้ผม

"นี่ครับยา 2 เม็ด..."

"ขอบคุณครับ..."  ผมบอกพร้อมกับรับยาจากมือเล็กมาเข้าปากก่อนจะกระดกน้ำตามเข้าไปทันที

"นอนพักผ่อนนะครับ เดี๋ยวแบมไปเอาผ้าชุปน้ำมาเช็ดตัวให้อีก"

ผมพยักหน้าให้ ก่อนจะเอนตัวลงนอนที่เดิม  สักพักแบมแบมก็ออกมาพร้อมกับกะละมังกับผ้า

"หนาวมั้ยครับ?"  อีกคนถามขึ้นขณะที่เช็ดตัวให้ผมไปด้วย

"ไม่เท่าไหร่ กำลังดี^^"

"กำลังดีอะไรเล่า! ตัวยังไม่หายร้อนเลย  ไปหาหมอมั้ยครับ?"  แบมแบมเงยหน้ามาถามอย่างเป็นห่วง

"ไม่ไป พี่มีแบมดูแลแล้ว จะไปถึงมือหมอทำไม"

"แต่แบมว่าน่าจะไปให้หมอตรวจหน่อยดีมั้ยครับ เผื่อเป็นอะไรขึ้นมา มันจะแย่เอานะครับ"

"ไม่เอา พี่อยากอยู่กับแบม"

"พี่มาร์ค...ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย"

"พี่ไม่เป็นอะไรมากหรอก แค่แบมเช็ดตัวเรื่อยๆ ให้พี่ก็พอ พี่กินข้าวกินยาแล้วด้วย พักผ่อนอีกหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว..."

"=   =!!!"

"หึ...ทำหน้าแบบนั้นทำไม หื้มม..." ผมเอื้อมมือไปบีบแก้มนิ่มๆ ของคนหน้าบูด

"ก็พี่แม่งดื้ออ่ะ!"

"ไม่ได้ดื้อซะหน่อย เราน่ะดื้อกว่าตั้งเยอะ!"

"อะไรอีกอ่ะ!"

"อยากนอนกอด..." ผมที่อยู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นมาเฉย ฮ่าๆ 

"เปลี่ยนเรื่องขึ้นมาเฉย..."

"อยากกอด เช็ดเสร็จยังอ่ะ?"  

"แปบนึงครับ"  แบมแบมที่เช็ดขาให้ผมเป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะเอาอุปกรณ์เช็ดตัวไปเก็บ

"แปะนี้ไว้ก็แล้วกันนะครับ"  แบมแบมที่เดินมาพร้อมกับแผ่นเจลลดไข้

"ไปซื้อมาตอนไหนอ่ะ?"  

"ตอนที่พี่หลับไงครับ"

ผมพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้  แบมแบมแกะแผ่นเจลออกก่อนจะเสยผมที่ปรกหน้าผากผมขึ้นแล้วจัดการแปะแผ่นเจลลดไข้ให้ผมเสร็จสรรพ

"กินข้าวยัง?"

"แบมกินแล้วครับ"

"นี่กูหลับไปกี่ชม.เนี่ย"

"3 ชม."

"งั้นหรอ...นานเหมือนกันนะ..."

"จริงๆ พี่ควรพักผ่อนเยอะๆ ครับ ตอนนี้ก็ควรพักได้แล้วนะ"

"งั้นก็มาให้กูกอดเร็วๆ สิ จะได้พักซะที..."

"= =!!!"

"ฮ่าๆๆ ดูทำหน้าทำตาเข้า..."

"ติดอะไรขนาดนั้นเนี่ย"

"ติดมึงนั้นแหละ รีบๆ ขึ้นมาซะที อยากกอดจะแย่..."

"ครับๆๆๆ"  

"โคตรชอบเลยเวลาว่านอนสอนง่ายแบบนี้ ว่าแล้วก็ไม่อยากหาย"

"นิสัย!!!"

"ฮ่าๆๆๆ"

พรึ่บบบ!

ผมดึงแบมแบมเข้ากอดทันทีที่คนตัวเล็กนอนลงข้างๆ ผม  แบมแบมเงยหน้าขึ้นมามอง ผมเองก็มองหน้าอีกคนเหมือนกัน

"ตัวอุ่นแล้วนี่..."

"อืมมม เพราะมึงดูแลกูไม่ห่างไง..."

"ก็พี่เป็นแฟนแบมอ่ะ ไม่ให้ดูแลแล้วจะให้ไปดูแลหมาตัวไหนครับ"

"ว่ากูเป็นหมาหรอ?"

"อือ!  หมามาร์ค"

จุ๊บบบ!!!

"อ่ะ! ><"

"ปากแม่งโคตรนิ่ม!"

"นิสัยไม่ดี! ถ้าแบมติดไข้จากพี่นะ! จะไม่ให้กอดเลย!"

"ไม่ติดหรอกน่า!"

"=////=!"

"อยากจูบอ่ะ.."

"พี่มาร์ค!"

"นะ ปากมึงอ่ะแม่ง! ล้อตาล้อใจกูมาก!"

"=//////////=!!!"

"แล้วนี่แอบไปกินบลูเบอร์รี่ที่เหลือในกล่องอีกใช่มั้ย?"

"O////////O!"

"ไม่ต้องทำตาโต กูได้กลิ่นหอมๆ จากปากมึงอ่ะ"

"..........."

"ขอจูบให้หายป่วยหน่อยดิ...นะ นะ นะ..."


BAMBAM's Part

แม่เจ้า!!! พี่มาร์คแม่งโคตรขี้อ้อน! นี่เวลาป่วยพี่มันเป็นขนาดนี้เลย ไม่น่าเชื่อ! 

"อือ...=///="  

จุ๊บบบบบ....


ทันทีที่ผมตอบรับริมฝีปากคนป่วยก็ประทับเข้าที่ปากผมแทบจะทันที...ความร้อนจากอีกคนส่งผ่านมาที่ปากผมอย่างไว ก่อนลิ้นแสนร้อนจะนำพาอุณหภูมิสูงเข้ามาในโพลงปากของผมอย่างรีบเร่ง...รสจูบที่ร้อนแรงแผ่ซ่านไปทั่วทั้งปากราวกับเปลวเพลิงที่กำลังค่อยๆ สุมเลือดในกายของผมให้ร้อนรุ่มและสั่นไหวไปทั้งตัว...

ไม่น่าเชื่อ...ว่ามึงจะป่วยไอ้พี่มาร์ค! =//////=!

"อะอื้ออ! >//<"

เสียงอื้ออึงของผมเหมือนจะเรียกสติให้อีกคนเปลี่ยนมาเป็นบทจูบใหม่ ที่ทั้งบางเบาแต่ดูหนักหน่วงไปในตัว ที่สำคัญมันอ่อนโยนและละมุนละไมจนผมสั่นเทิ้มไปทุกส่วน...

อิเหี้ยยย!!! ความรู้สึกเหมือนกำลังจะโดนแดกยังไงยังงั้น!!! >////< 

ไม่นะ!!! ยังไงก็ไม่ได้!  มึงป่วยอยู่นะพี่มาร์ค!!!

"อื้อออ! อื้ออ...>///<"  ผมที่พยายามเรียกสติพี่มาร์คที่ยังกินปากผมไม่หยุด คือมันเริ่มจะเกินเหตุแล้วนะครับ! T///T

"อืมมม" พี่มันครางเสียงออกมาเมื่อถูกขัดใจ ก่อนสายตาคมจะส่งมาที่ผมอย่างเว้าวอนในขณะที่ปากของมันก็ยังจูบผมไม่หยุด!!! Y/////Y

ไม่หิวข้าวแต่หิวปากกูสินะ!!!

"อื้อออ...อออ่อน(พอก่อน) ><"

จุ๊บบบ...

จุ๊บบบ...

จุ๊บบบ...

พี่มาร์คละปากออกมาพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างกับตัวร้ายที่มันชอบยิ้มในละคร! 
อิห่าาา แม่ง! ขนาดมันป่วย! 

แฮ่ก...แฮ่ก....

เสียงหอบหายใจของผมยังไม่หยุด ไอ้คนป่วยบ้ากามมันก็ขยับหน้าเข้ามาจนหน้าผากของมันชิดกับหน้าผากผม...สัมผัสอุ่นๆ ที่แผ่นเจลแผ่มาที่หน้าผากผมทันที...แต่ตัวพี่มันก็ไม่ร้อนเท่าไหร่แล้วนะครับ 

จุ๊บบบ...

และพี่มาร์คมันก็เล่นกดปากมาที่ปากผมอีก  ผมส่งสายตาค้อนๆ ให้มันทันที แต่พี่มันกลับฉีกยิ้มมาให้ผมเฉยเลย! อะไรวะ!

จุ๊บบ!

"พี่มาร์ค! พอได้แล้วครับ!   =///=!"

"ก็ปากมึงแม่งอร่อย แถมยังนิ่มเหมือนเยลลี่อีก...จะให้กูหยุดจูบได้ยังไง"

และดูมันพูดสิครับ!!!

"พี่ป่วยอยู่นะเว้ย!"

"แล้วยังไงไม่เห็นจะเกี่ยวกับจูบเลย...อีกอย่างมึงกินบลูเบอร์รี่มาทำไมล่ะ!"

"พี่นี่มันจริงๆ เลย!" ผมพูดพร้อมกับขืนหน้าออกห่างจากอีกคน แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะพี่มาร์คมันเล่นล็อกคอผมไว้เลยอ่ะ T  T!!!

"หึ ^^"

"พี่นี่มันวายร้ายขนานแท้เลย!!!"  ผมพูดใส่หน้าอีกคนอย่างหงุดหงิด แม่งขนาดมันป่วยอยู่ผมยังสู้แรงมันไม่ได้เลยเว้ย! เห้ยนี่กูโคตรอ่อนวะ!!!

"ไม่ดีใจหรอได้เป็นเมียวายร้ายอ่ะ"

"เหอะ!!" ผมถึงกับพูดไม่ออกเลยครับ! คนอะไรไม่เคยสะทกสะท้าน!

"ส่งเสียงแบบนี้ หมายความว่าไง! หื้ม!"  ไม่พูดเปล่าพี่มาร์คยังรั้งผมเข้าไปอีก! ห่าาาแทบไม่มีช่องว่างให้มดเดินผ่านเลย! แล้วตอนนี้ผมก็ปวดคอมากๆ ครับ ที่ปวดคอคือผมรั้งคอตัวเองไว้เพื่อไม่ให้หน้าทั้งหน้าผมไปประชิดใบหน้าหล่อๆ ของมันไงล่ะ!!!!

"อื้อ! เมื่อไหร่จะนอนเนี่ย! >//<!"  

"จริงๆ กูไม่ง่วงเลยนะ เพิ่งตื่นมาเอง...อยากกอดมึงแล้วมองหน้าแบบนี้เฉยๆ อ่ะ"

โหนี่ขนาดกินยาไปสองเม็ด ยายังเอามันไม่อยู่เลยครับ! 

"งั้นก็นอนกอดเฉยๆ ห้ามทำอะไรเกินเลย!" ผมบอกเสียงเข้ม

"จะลองดูก็ได้..."

"หมายความว่าไง?"

"ก็จะลองนอนมองหน้ามึงนิ่งๆ ดู  อยากรู้เหมือนกันว่ากูจะทนมึงไหวมั้ย..."

"=/////=!"  

เอาจริงๆ นะครับถ้าสมองคนเรามันไม่ได้คิดเรื่องหื่นๆ ตลอดเวลา แค่นอนมองหน้ากันเฉยๆ มันก็ต้องได้อยู่แล้วอ่ะ! 

"งั้นก็ปล่อยก่อนสิ พี่กอดแม่งแน่นเกินอ่ะ!"

"หึ..."

พี่มาร์คคลายกอดผมทันทีที่ผมบอก ก่อนจะเปลี่ยนมากอดเอวผมไว้หลวมๆ แทน...

และหลังจากนั้นสงครามประสาททางสายตาก็เกิดขึ้น...พี่มาร์คที่จ้องหน้าผมแบบตาไม่กระพริบ ส่วนผมเองก็นอนมองหน้าพี่มันไม่วางตาเช่นกัน...

10 นาทีต่อมา...

"ขนตามึงโคตรยาว แถมยังหนาแล้วก็งอนเหมือนผู้หญิงเลย..."

"พี่ก็เหมือนกัน ขนตายาวมาก แล้วก็ตรงมากด้วย แบบนี้เขาบอกว่าเป็นคนหัวแข็งแล้วก็ดื้อมาก..."

"หึ...แต่ก็อ่อนข้อให้มึงตลอดนะ..."

">/////<!"

"แต่กูชอบปากมึงมากกว่า..."  ไม่พูดเปล่าพี่แกยังขยับหน้าเข้ามาใกล้หน้าผมอีก อิเหี้ย!! เฉียดปากผมไปเลยอ่ะเมื่อกี้ คือใกล้มากกกจนได้กลิ่นยาจากปากพี่มาร์คเลย ตอนแรกแม่งก็ขยับออกไปแล้วนะครับ แต่แม่งยังจะขยับเข้ามาอีกอ่ะ T////T 

แถมตอนนี้ยังเปลี่ยนจุดโฟกัสมาที่ปากผมแล้วด้วย!


ฮื่อออ...จะรู้บ้างมั้ยว่ากูใจไม่ดี....

"มองแค่ตา ห้ามมองปาก!" ผมที่ขู่อีกคนทันทีที่สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างจากตัวพี่มัน

"ก็ปากมึงสวย แล้วแม่งก็น่าจูบ...."

"อย่านะเว้ย! เมื่อกี้ก็มากพอแล้วนะ!"

"ก็ยังไม่ได้จะจูบซะหน่อย..."  อีกคนบอกกลั้วหัวเราะ พร้อมกับมาโฟกัสที่ตาผมเหมือนเดิม เฮ้อออ....ค่อยยังชั่ว! U///U!

"ไม่รู้แหละ! พี่มันไว้ใจได้ที่ไหนวะ!"

"นี่พี่ไม่สบายอยู่นะครับ"

"ก็เออไง! รู้ไว้ซะว่าตัวเองไม่สบายอยู่นะ!"

"ฮ่าๆๆๆ"

"หัวเราะอะไร!"

"มึงนี่จริงๆ"

"อะไรล่ะ!"

"กลัวกูจูบอีกหรอไง? หื้ม?"

"ก็เออน่ะสิ!! แม่งเมื่อกี้ก็เกือบจะไม่รอด พี่แม่ง!...= =!"

ถ้ากูไม่หยุดมึงนะ มีหวังโดนมึงกินตอนป่วยอีกอ่ะ!!!  ช่วงนี้แม่งอารมณ์กูยิ่งขึ้นเร็วอยู่ด้วย! สะกิดนิดสะกิดหน่อยกูก็เคลิ้มไปกับมึงแล้วเนี่ย! ฮื่ออออ แม่ง! พี่มันแม่งโคตรเก่งเลยเรื่องอย่างว่าอ่ะ! ทำคนไม่ประสีประสาอย่างผมขึ้นง่ายๆ อ่ะ!!! 

อิเหี้ยยย!!! กูกระดากปากตัวเอง T//////T!!!!

"หึ! อะไรคือเกือบไม่รอด...?"

"ก็มึงไงเกือบทำกูสติกระเจิงอ่ะ!!!!" ผมที่ตวาดใส่พี่มันเสียงดังอย่างลืมตัว พอกูนึกได้แม่งก็ปิดปากไม่ทันซะแล้ว ฮื่ออออออ...พลาดไปแล้วมั้ยล่ะไอ้แบมเอ้ย!!!!

"ฮ่าๆๆ นี่...เมียกู....อยากหรอครับ..."

"เหี้ย!!! >///<"

"หื้ม?  ที่รักอยากก็ไม่บอก...เขาจะได้...อุ๊ป!!"  ผมรีบเอามือมาปิดปากพี่มาร์คไว้แทบจะทันทีที่มันกำลังจะพูดอะไรออกมา T^T!

"ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ!!!"

พรึ่บบ!!!  

มือที่ยังว่างอีกข้างของผมถูกยกขึ้นมาปิดตาพี่มาร์คไว้ทันที คือเกลียดสายตาแบบนั้นของมันอ่ะ! ฮื่อออ...

จุ๊บบ!!!

"อ่ะ!"

ผมรีบชักมือกลับทันทีที่อีกคนมันจุ๊บฝ่ามือผมไป

"ปิดปากไม่พอ ยังปิดตากูไว้อีก..."

"ก็พี่แม่ง! = =!"

พรึ่บบ...

พี่มันดึงมือผมออกจากตาตัวเอง ก่อนจะรวบมือผมไว้ทั้งสองข้างแทน...

"เมียกูเวลาเขินทีไรเป็นแบบนี้ทุกทีเลยนะ..."

"=////=!"

"แต่กูโคตรชอบเลย^^"

"=/////=!"

"ไว้พี่หายดีก่อนนะ หึหึ..."

ผมถลึงตาใส่พี่มาร์คทันทีที่ได้ยินประโยคเมื่อกี้จากปากมัน 

"หลับตาซะทีสิ = =!"

"กูอยากมองหน้ามึงนี่..."

"พอแล้วน่า! ไม่เบื่อรึไงกัน..."

"ไม่อ่ะ! หน้ามึงกูจะเบื่อได้ยังไง..."

"งั้นถ้าพี่ไม่นอน แบมจะนอนแล้วนะ!"

"อืออ..."

พรึ่บบ...

ผมรีบปิดเปลือกตาลงทันที ทั้งๆ ที่มือสองข้างก็ถูกพี่มันรวบไว้อยู่ คือไม่ใช่ง่วงหรอกครับ แต่ผมหนีสายตาของพี่มาร์คต่างหาก แม่งจ้องซะผมไปไม่เป็นเลย...เขินนะเว้ย!

จุ๊บบบ....


จุ๊บบบบ...

จุ๊บบบ....

"พี่มาร์ค...พอแล้วครับ...นอนซะที...=///=" 

ผมพูดขึ้นทั้งๆ ที่ยังหลับตาต่อหน้าพี่มันอยู่ คือพี่มันเล่นจูบปากผมซ้ำๆ อยู่อย่างงั้นอ่ะ!!

"ก็ได้..."

จุ๊บบบบ!


จูบสุดท้ายก่อนผมจะไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้วนอกจากเสียงลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอของคนตรงหน้า บ่งบอกว่าอีกคนหลับไปแล้วจริงๆ สงสัยฤทธิ์ยาแก้ไข้ออกฤทธิ์แล้วล่ะครับ หึ....กว่าจะหลับได้เล่นเอาปากผมเจ่อเลยล่ะ!

ผมค่อยๆ หรี่ตาขึ้นมา พี่มาร์คที่หลับตาพริ้มไปแล้ว แต่มือพี่แกยังกุมมือของผมไว้แน่นเลยครับ...เม็ดเหงื่อเม็ดเล็กเกาะพราวที่จมูกโด่งๆ ของอีกคน...ผมค่อยๆ แกะมือตัวเองออกจากการเกาะกุม ก่อนจะเอื้อมไปเช็ดเหงื่อให้คนป่วยอย่างเบามือ...

แผ่นเจลยังคงแปะไว้ทีหน้าผากของพี่มาร์คเหมือนเดิม มันช่วยดูดพิษไข้ได้ดีทีเดียวเลยครับ...

ขนาดป่วยยังลวนลามผมมากขนาดนี้เลยครับ...นิสัยจริงๆ เลย =///=!

"ดื้อจริงๆ เลย..."  ผมบ่นใส่คนตรงหน้าอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะลูบแก้มใสๆ ที่ตอนนี้มันแดงหน่อยๆ จากพิษไข้

"แต่ถึงดื้อยังไง จะเหี้ยแค่ไหน แบมก็รักพี่มาร์คนะ...หายไวๆ นะครับ"

จุ๊บบบบ...

ผมกดริมฝีปากลงกลีบปากเรียวๆ ของคนป่วย ก่อนจะค่อยๆ กอดพี่มาร์คไว้อย่างหลวมๆ เพราะกลัวพี่มันจะอึดอัด จากนั้นก็หลับตาตามอีกคนไป หวังว่าตื่นมาอาการจะดีขึ้นกว่าเดิมนะครับ....

[60%]


หลายชม.ต่อมา...
18.00 น.

ฟู่ววววว~


"งื้ออ..."

ผมขยี้ตาตัวเองทันทีที่รู้สึกว่ามีอะไรมาก่อกวนการนอนของผม...

พรึ่บบ...

ผมค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นก่อนจะพบว่าสิ่งที่มันก่อกวนการนอนของผมก็คือ...'พี่มาร์ค'

"ตื่นแล้วหรอครับ?"  ผมถามทันทีที่เห็นคนป่วยนอนเท้าแขนจ้องผมอยู่ข้างๆ ได้ข่าวว่าป่วยนะ แต่ทำไมตื่นมาตอนนี้ตามันแป๋วๆ จังวะ! 

"ตื่นนานแล้ว" พี่มาร์คตอบเสียงเรียบ ตาคมๆ ก็ยังคงจ้องมาที่หน้าผมไม่วางตา

"แล้วทำไมไม่ปลุกอ่ะครับ หื้ม?  แล้วนี่อาการดีขึ้นรึยังครับ?" ผมถามพร้อมกับลุกนั่งตรงหน้าคนป่วยที่ยังคงเท้าแขนนอนอยู่  ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะๆ ที่แก้มและลำคอพี่มาร์ค

"อืมม นี่ตัวไม่ร้อนแล้วนี่ครับ แต่ก็ยังอุ่นๆ อยู่...เดี๋ยวแบมแกะเจลออกให้ก่อนแล้วกัน" ว่าเสร็จผมก็จัดการแกะแผ่นเจลลดไข้ที่หน้าผากพี่มาร์คออกอย่างเบามือ คนป่วยก็เอนหัวลงที่หมอนพร้อมกับมองหน้าผมอยู่เหมือนเดิม มองอะไรนักหนา? รึว่าหน้ากูมีขี้มูก ขี้ตากันวะ?

"มองอะไรครับ?"  ผมที่แกะแผ่นเจลออกแล้วเอ่ยถามพี่มาร์คที่ยังคงไม่หันไปมองอย่างอื่นเลยนอกจากหน้าผม =//=!

"มองมึง..." 

"มองแบบนี้...กลัวหายหรอ?"

"ไม่กลัว...เพราะยังไงกูก็ไม่ปล่อยให้มึงหายไปไหนอยู่แล้ว"

"ไม่แน่นะ ตอนพี่หลับ แบมอาจจะหายไปก็ได้นะ"

"งั้นกูจะไม่หลับ..."

"ฮ่าๆๆ ไหนบอกว่าไม่กลัวหายไง"

"ก็ไม่กลัว"

"ไม่กลัวอะไรล่ะ เล่นไม่หลับแล้วเฝ้าแบมเพราะกลัวหายเนี่ยนะ ฮ่าๆ"

"ก็ไม่กลัวไง แต่จะทำทุกวิธีที่ไม่ทำให้มึงหายไปไหนได้..."

"หึ...พี่นี่จริงๆ เลยนะครับ"

"ก็กูรักมึง"

"แบมก็รักพี่มาร์ค"

"ขยับเข้ามานี่สิ"

"หื้มม?"

"ขยับมาเร็ว"

ผมขมวดคิ้วมุ่นเพราะไม่เข้าใจว่าพี่มาร์คจะให้ผมขยับเข้าไปหาทำไม คือเรากำลังบอกรักกันอยู่ดีๆ แล้วทำไมพี่มันบอกให้ผมขยับเข้าไปหาวะ?

ถึงจะสงสัยแต่ผมก็ยอมขยับเข้าไปใกล้ๆ คนที่นอนมองผมอยู่ และก็หายสงสัยทันทีเมื่อพี่มาร์คยื่นหน้าเข้ามาใกล้หน้าผมก่อนจะ....


จุ๊บบบ!!

กดจูบแรงๆ ลงกลีบปากผมไป หลังจากนั้นพี่มาร์คก็ผละออกมานอนมองหน้าผมเหมือนเดิม...คือมันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอ่ะครับ!

"จูบทำไม?"

"ให้รางวัลที่มึงบอกรักกูไง"

"เหอๆ แล้วถามยังว่าอยากได้รึป่าว?"

"ไม่จำเป็น เพราะกูอยากให้มึง"

"=  =!"

"ไม่ชอบรางวัลกูหรอ?"

".........." จะให้กูตอบว่าไงเนี่ย! 

"ถึงไม่ชอบกูก็จะให้อยู่ดี"

"แล้วจะมาถามทำไมเนี่ย = =!"  ผมได้แต่บ่นอุบอิบกับตัวเอง

"อยากอาบน้ำ"

"ไม่ได้! พี่ยังไม่หายดีเลยจะมาอาบน้ำได้ยังไง"  ผมพูดเสียงดุๆ ใส่อีกคนทันที

"ก็เหนียวตัว"

"เดี๋ยวแบมจะเช็ดตัวให้ แต่อนุญาตให้ไปล้างหน้าได้"

"..........."

"โอเคมั้ยครับ?"

"ก็ได้..." 

ผมเกือบหลุดขำออกมาเมื่อเห็นท่าทางของคนป่วยที่ยังไม่หายดี แต่ยังดื้อจะอาบน้ำให้ได้ แต่ก็ยังดีที่พี่มันยอมเชื่อฟังผม...


15 นาทีต่อมา...

หลังจากที่ผมจัดการเช็ดตัวให้พี่มาร์คเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ก็เป็นเวลาของข้าวเย็นแล้วครับ

"พี่มาร์คหิวยังครับ? อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยอ่ะ?"

"อยากกินมึงอ่ะ ได้มั้ย?"

"เอาดีๆ ครับ ป่วยอยู่ก็ปากแตกได้นะครับ!"  ผมมองหน้าพี่มาร์คอย่างเอือมๆ ในความหื่นของพี่มัน = =!

"ก็เอาดีๆ ไง กูเอาไม่ดีตรงไหนอ่ะ ทุกทีมึงครางซะดังเลย...^^"

ผลั๊วะ!!!

"โอ๊ยย!!! เจ็บ! นี่กูป่วยอยู่นะ = =!"

"เออ!! ป่วยอยู่กูก็ไม่สนล่ะ! แม่งพูดจาเหี้ยไร ไม่อายบ้างหรอวะเนี่ย! =///="  ผมโวยใส่พี่มาร์คทันทีที่มันพูดอะไรเหี้ยๆ ออกมา แม่งไม่อายปากบ้างเลย ครางดังเหี้ยอะไรเล่า! กูครางเบาๆ เองเถอะ T///T

"ตีกูเจ็บจริงๆ ป่วยอยู่นะ..."  พี่มาร์คมันลูบแขนตัวเองอย่างโอดครวญที่ถูกผมฟาดเข้าให้

"สมน้ำหน้า!!"

"กูเจ็บจริงๆ นะ..."

"..........."

"โคตรใจร้าย"

"............"

"กูไม่สบายอยู่แท้ๆ ยังตีกูได้..."

"............"

"มึงใจร้ายมากเลยแบม..."

"............."

ผมนั่งมองหน้าพี่มาร์คที่กำลังตัดพ้อต่อว่าผม โทษฐานที่พี่มันปากไม่ดี พูดจาลามกแล้วถูกผมตีแขนไป...

พรึ่บบบ...

พี่มาร์คล้มตัวนอนบนเตียงอีกครั้งพร้อมกับหันหลังให้ผมทันที...เห้ย!!! มันงอนผมอ่ะ! ผมแค่ตีนิดเดียวเองนะ = =!

"พี่มาร์ค..."

"............"

"นี่งอนเรื่องที่ผมตีใช่มั้ย?"

"............."

โห! เวลามันป่วยนอกจากจะขี้อ้อนแล้ว แม่งยังขี้น้อยใจอีก! คนโหดเหี้ยไรวะเนี่ย!

เอาไงวะ! จะง้อมันยังไงดี?

แต่ผมไม่ได้ตีเจ็บขนาดนั้นซะหน่อยนี่! หรือเป็นเพราะว่ามันป่วยเลยจะครั่นเนื้อครั่นตัวเป็นพิเศษกันครับ...

พรึ่บบ...

ผมที่ขึ้นไปบนเตียงก่อนจะนอนลงข้างหลังของอีกคนที่ตอนนี้กำลังนอนกอดตัวเองอย่างน่าสงสาร...

พรึ่บ!

ผมวาดวงแขนไปกลางลำตัวของพี่มาร์ค ก่อนจะกระชับกอดพี่มันแน่นๆ เท่าที่จะทำได้...

"ขอโทษนะครับพี่มาร์ค..." ผมกระซิบบอกอีกคนข้างๆ ใบหูก่อนจะชะโงกหน้าดูสีหน้าของคนที่อยู่ในวงแขนผม

"ขอโทษทำไม?" พี่มาร์คถามผมเสียงห้วน

"ก็ที่ตีแขนไปไง"

"ตีเจ็บมากเลย รู้มั้ย?"

"อือ..แบมขอโทษอยู่นี่ไง...หายงอนนะครับ" 

"แค่คำพูดมันไม่พอหรอก..."

"ก็แบมกอดพี่อยู่นี่ไงครับ...ไม่พอหรอ?"

"ไม่พอ..."

"แล้วแบมต้องทำไงอ่ะ?"

"มึงน่าจะรู้ดีนี่ว่ากูชอบอะไร..."

"..........."

ผมนิ่งไปสักพัก ก่อนจะกระตุกยิ้มเมื่อนึกขึ้นได้ว่าจะง้ออีกคนยังไง...

ฟอดดดดดดด!

"หายงอนนะครับ"

ผมที่ลงทุนหอมแก้มอีกคนฟอดใหญ่ 

พรึ่บบ...

พี่มาร์คหันหน้ามาหาผมทันที แล้วก็ไม่วายรวบตัวผมขึ้นมาไว้บนตัวพี่มันอีก! 

"อ่ะ!"

"อีกข้างสิ!" พี่มาร์คสั่งพร้อมกับกอดเอวผมแน่น

ฟอดดดด!!

"จมูกด้วย"

จุ๊บบ!

"หน้าผาก"

จุ๊บบบ!

"ตาล่ะ..."

จุ๊บบ!  จุ๊บบ!

"ที่คาง..."

จุ๊บบบ!!

"แล้วก็ปาก..."

จุ๊บบบบ!!!

ผมละปากออกมาจากปากพี่มาร์ค ก่อนจะเห็นว่าเรียวปากสวยของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างผมค่อยๆ คลี่ยิ้มสวยๆ ออกมาทันที...

เจ้าเล่ห์จริงๆ เลย! 

"หายงอนแล้วใช่มั้ยครับ?"

"อือ!!"

"พี่ป่วยจริงรึป่าววะเนี่ย!" 

"ก็เห็นอยู่ว่ากูป่วย ถามทำไม?"

"ก็แม่งเจ้าเล่ห์วะ!"

"หึ...ก็มึงชอบทำตัวน่ารักให้กูเจ้าเล่ห์ใส่เอง"

"เหอะ! นิสัยเสียจริงๆ เลย!"

"แล้วรักมั้ยล่ะ?"

"รักสิ! รักมากๆ ด้วย! ยิ่งนิสัยเหี้ยๆ แบบพี่นี่โคตรรักเลยล่ะ!!!"

จุ๊บบบบ!!!

"อื้อออ!  >///<"

"มึงทำให้กูหลงมากๆ เลย รู้มั้ย หื้ม!"  พี่มาร์คที่ละริมฝีปากออกมาจากปากผมพูดเสียงเหี้ยม? 

คือเมื่อกี้พี่มันเล่นจูบปากผมซะแรงเลยอ่ะ! แม่ง! แค่บอกรักมันเองเหอะ! 

"รู้สิ! คอยดูจะทำให้หลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลย!"

"เอาสิ! จะอ่อยกูแบบไหนก็ตามใจมึงเลย เพราะตอนนี้กูก็โงหัวไม่ขึ้นจะแย่อยู่แล้ว!"  พี่มันพูดพร้อมกับเอาจมูกมันมาชนจมูกผม ><

"หึ...จะเอาให้ตายคาอกไปเลย!"  

งั่มมม!

"ซี๊ดด!  นี่อ่อยกูหรอ?"

อีกคนที่ถูกผมกัดริมฝีปากล่างไปถึงกับซี๊ดปากแล้วมองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง 

"เอออ่อยอยู่!"

พรึ่บ!!!

"หะเห้ยย!! ><!"

ผมที่ถูกเหวี่ยงให้ลงมานอนข้างล่างแทน ก่อนไอ้คนป่วย? มันจะเปลี่ยนตำแหน่งขึ้นไปคร่อมร่างผมไว้แทน อิเหี้ยย!!! ได้ข่าวว่าป่วยอยู่ครับ! ฮัลโหลวววว!!!

"ทะทำอะไรอ่ะ?"  

"มึงอ่อยกูอ่ะ"

"ละแล้วไง?"

"อ่อยกูแล้วยังจะให้กูอยู่เฉยงั้นหรอ?"

"เห้ย! มะไม่ใช่แบบนี้นะ!"

"ไม่ใช่แบบนี้ แล้วมันเป็นแบบไหน? หื้มมม?"

พี่มาร์คถามพร้อมกับก้มมาสูดกลิ่นตามผิวแก้มและลำคอผม >///<!

"อะอื้ออ...ไม่เอานะ!"

"ไม่เอาอะไร? รู้มั้ยว่าตอนนี้...กูโคตรหิวมึงเลย..."

ไม่พูดเปล่า...สายตาที่เว้าวอนและโลมเลียผมตั้งแต่หัวยันปลายตีนแบบนี้ เหี้ย! แล้วกูจะรอดผ่านไปได้มั้ยวะ????

"ตะแต่พี่ป่วยอยู่นะ!"

"แล้วยังไง ตอนนี้กูอาการดีขึ้นเยอะเลย...ที่สำคัญกูมีแรงเยอะ แล้วก็อยากปลอดปล่อยเต็มทีแล้ว..."

"O//////O"

"บางที...ถ้าได้ปลดปล่อยมันออกมาบ้าง...กูคงหายป่วยเป็นปลิดทิ้งเลย..."

"พะพี่มาร์ค!"

"ครับเมีย..."

"พะพี่ป่วยอยู่น่าาา  จะทะ..อื้ออออ!!!"



ตู๊ดๆๆๆๆๆๆ
ฉากคัทพาร์ทนี้เค้าลงในเล่มนะคะ><!



MARK's Part

จุ๊บบบ...

"หึ...."

ผมกดจูบลงกลุ่มผมนุ่มของแบมแบมที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง  ไหล่เนียนที่มีรอยสีกุหลาบจางๆ ประดับอยู่ประปรายโผล่พ้นผ้าห่มออกมาแบบนั้น ทำให้ร่างเล็กที่นอนไม่รู้เรื่องดูเซ็กซี่ไม่น้อย...


เหตุการณ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้น หลังจากที่ผมได้ปลดปล่อยไปตั้งหลายน้ำ?  ไม่น่าเชื่อว่าพิษไข้ของผมจะหายเป็นปลิดทิ้งจริงๆ

ตอนนี้ผมโคตรรู้สึกโล่งและสบายตัวเอามากๆ เลยครับ ><

แต่ก็กลัวว่าคนตัวเล็กของผมจะไม่สบายแทนผมน่ะสิ

พอคิดได้ดังนั้น ผมก็ลุกออกจากเตียงทั้งๆ ที่กายเปลือยเปล่า ก่อนจะเดินไปเอายาแก้ไข้พร้อมกับน้ำมาที่เตียงทันที...

พรึ่บบ...

"แบมแบม..."

"งื้ออ ><"  

"กินยาก่อนนะ กันไว้เดี๋ยวมึงไม่สบาย..."

อีกคนหรี่ตาขึ้นมามองผม ก่อนจะพยักหน้าให้...

"อ้าปากครับ"

แบมแบมอ้าปากตามที่ผมบอก...ก่อนผมจะป้อนยาให้อีกคนไป...ยังดีที่แบมแบมเป็นคนกินยาง่ายครับ...ไม่อย่างงั้นผมคงต้องใช้วิธีการป้อนแบบอื่น?

"เหนื่อยมั้ย?"  ผมถามพร้อมกับปัดปอยผมที่ปรกหน้าอีกคนออกให้

"อือ..."

"งั้นก็นอน เดี๋ยวกูจะเช็ดตัวให้...สักพักจะปลุกมากินข้าวนะ..."

"อืออ.."

จุ๊บบบบ!!!

ผมกดจูบลงหน้าผากมน ก่อนจะจัดท่านอนให้เมียตัวน้อยของผมได้นอนสบายๆ จากนั้นผมก็จัดการเช็ดตัวให้แบมแบมจนสะอาด แล้วใส่เสื้อผ้าให้อีกคน เสร็จแล้วผมก็จัดการชำระร่างกาขของตัวเองบ้างหลังจากที่รู้สึกว่าตามหน้าท้องของผมมันเหนียวเหนอะหนะจากคาบ 'น้ำหวานของแบมแบม' ซะเยอะเลยล่ะ...

เด็กอะไรไม่รู้...สะกิดนิดหน่อยก็ปล่อยออกมาซะเยอะเลยครับ หึหึ...

อ่อนไหวจริงๆ เลยเมียกู...

แบบนี้แหละ...โคตรชอบ!!!


[100%]


พูดคุย

พาร์ทนี้แอบมีNCฮ่าๆๆๆ แต่ขออนุญาตลงในเล่มนะคะ^^!
จริงๆ ไม่ถนัดฉากNCเลยจริงๆ นี่พูดตรงๆ
แต่พยายามทำออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ ฮึ้บ!
ฮ่าๆๆ ไม่รู้สนุกมั้ยนะตอนนี้  แต่ที่รู้ๆ คือพี่มาร์คมันหื่นมาก!
ป่วยอยู่มันก็ไม่เว้น!!! ฮ่าๆๆๆๆๆ
ตอนนี้ใกล้จบแล้วเด้ออออ รอเล่มนะคะ><
ไม่นาน สิ้นเดือนนี้แหละ ไม่ก็ต้นเดือนเมถุนนะคะ^^!

ปล.ทุกคนนี้ชอบพาร์ทไอจีกันมากๆ เลยนะ
ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้ไม่มีหรอก><
แต่ตอนหน้ามี ฮ่าๆๆๆๆ



#พี่มาร์ควายร้าย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 240 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:04
    ขนาดป่วยนะ 5555
    #6130
    0
  2. #6068 Sukanya999 (@Sukanya999) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 19:45
    อยากป่วยบางเด้พี้มาร์คโอ๊ยโครตชอบเรื่องนี้เด้
    #6068
    0
  3. #5860 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:02
    ไม่สบายต้องทำแบบนี้ใช่ไหมถึงจะหาย
    #5860
    0
  4. #5558 dao_pennapa1991 (@dao_pennapa1991) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 11:01

    พี่มาร์คแต่ได้ปลดปล่อยจะสบายตัวจ้า#พี่มาร์ควายร้าย

    #5558
    0
  5. #3291 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 20:29
    โอ๊ยยยตายนี่ป่วยจริงม้ายยยย 5555
    #3291
    0
  6. #3152 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 01:24
    ขนาดป้วยนะเนี่ย 5555
    #3152
    0
  7. #2890 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 23:05
    ป่วยยังไม่เว้น-.-
    #2890
    0
  8. #2521 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 14:58
    ขนาดป่วยยยยยนะเนี่ยยยย
    #2521
    0
  9. #2503 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 07:15
    แหมพอได้ฉีดยาคุณหมอตัวน้อยก็หายเป็นปลิดทิ้งเลยนะมาร์ค
    #2503
    0
  10. #2426 @fujinoii (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 13:02
    แบมแบมบอกว่าตรูไม่น่าให้อิพี่มาร์คหายป่วยเลย โดนกินเลยเห็นม๊ะ
    #2426
    0
  11. #2358 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:00
    อ่าว โดนกินเฉย 5555
    #2358
    0
  12. #2089 นิรญา กลางเบิด (@maiko0401) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    5555นับถือพี่แกจริงๆ5555
    #2089
    0
  13. #2063 pastaraporn2543 (@pastaraporn2543) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 20:50
    นายมันวายร้ายนะมาร์คต้วน5555
    #2063
    0
  14. #2062 ยองชิง (@iice_ss) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 18:03
    สมกับเป็นวายร้าย มาร์คต้วน ร้ายกาจจ
    #2062
    0
  15. #2061 Tumlung9397 (@Tumlung9397) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 17:49
    ตอนนี้ขยันหยอดปุกอยู่รอก่อนนนนน เค้าอยากได้ๆ จะรอเล่มน้ะค่ะ
    #2061
    0
  16. #2060 ปีใหม่ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 15:01
    นี่ขนาดป่วยOMG
    #2060
    0
  17. #2058 Fbbjbjs (@Fbbjbjs) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 12:28
    น่ารักมาก ชอบ คิคิ
    #2058
    0
  18. #2049 มิรา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 09:27
    พี่มาร์คคนหื่น
    #2049
    0
  19. #2048 Ne natchanok (@0913593718) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 09:18
    สู้ๆค่ะไรท์
    #2048
    0
  20. #2046 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 09:09
    พอได้ละมาถี่มากกก
    #2046
    0
  21. #2045 Pookkai (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 09:08
    มาร์คสาบานว่านี่ไม่สบาย
    #2045
    0
  22. #2040 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 07:12
    ป่วยยังไม่ว่ยอีกนั
    #2040
    0
  23. #2039 nineYOUNGJAE (@nineYOUNGJAE) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 07:10
    ม่ายยนนน
    #2039
    0
  24. #2038 yok1122 (@yok1122) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 07:09
    ขนาดไม่สบายยังหื่นมากๆนะเนี่ย
    #2038
    0
  25. #2037 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 06:36
    ฉาาาหนุกก
    #2037
    0