วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 37 : ซวย(มั้ย)? [100%]*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 229 ครั้ง
    30 ก.ย. 61




ซวย(มั้ย)?







BAMBAM's Part
@วิศวกรรมศาสตร์

"เห้ยหายไปไหนวะเนี่ย!"

พรึ่บๆๆ

"เดี๋ยวๆ น้องแบม! หาอะไร?"

"หัวฟูเชียวมึง! หาอะไรวะ?"

"หาเกียร์ที่พี่มาร์คให้กู!"

"ห๊ะ!!!"

"กูทำเกียร์มันหาย T^ T!"

"เหี้ยย!!!"

"เออแม่งโคตรเหี้ย!"

"ก็กูเคยบอกมึงแล้วว่าให้ใส่คอไว้ มึงแม่งก็ไม่ใส่ แล้วเป็นไง!"

"เออ! ก็กูยังไม่กล้าใส่นี่หว่า ป๊ากับม๊ากูยังไม่รู้เรื่องกูกับพี่มันไง= ="

"แล้วตอนนี้....เห้ย!!!"

"อะไรของมึงวะแจ! ตะโกนพ่อง!"

"เห้ย! นี่คิดจะเอาเกียร์มาใส่นี่ อย่าบอกนะว่าป๊ากับม๊ามึงรู้เรื่องแล้ว?" ยองแจที่มันดูเหมือนจะจับใจความได้แล้วรีบเข้ามานั่งประชิดตัวผมทันที ก่อนจะตามมาด้วยจินยองที่พอจะจับใจความได้แล้วเหมือนกัน

"เออเมื่อวาน..." ผมตอบไปตามความจริงก่อนจะรีบค้นกระเป๋าตัวเองต่อทันที

"เห้ยๆ อะไร? ยังไง? ไหนว่าป๊าม๊าอยู่ญี่ปุ่น? เล่ามาให้หมดเลยนะมึง!!!"

ผมมองหน้าเพื่อนสองคนที่อยากเผือกเรื่องผมเต็มที่  ก่อนจะเอ่ยปากเล่าความเป็นมาให้มันสองตัวฟังอย่างละเอียดครับ!


"ดีใจด้วยนะน้องแบม^^" 

"ตอนแรกกูนึกว่าป๊ามึงจะไม่ยอมวะ"

"เออมึงก็คิดเหมือนกู กูแม่งโคตรกลัวป๊าเลยวะ!"

"แต่ก็ดีแล้วที่ป๊ามึงเข้าใจ และอนุญาตให้มึงกับพี่มาร์คคบกันอ่ะ"

"เออกูโคตรโล่ง...แต่ตอนนี้...กูโคตรกลัว!"

"กลัวเหี้ยไรอีก!"

"ก็กูยังหาเกียร์พี่มาร์คไม่เจอไง สัด!"

"เหอๆๆๆ กูว่ามึงไม่รอดแน่ไอ้แบม!"

"แล้วครั้งล่าสุดน้องแบมเอาไปไว้ไหน? จำได้รึป่าว?"

"จำว่าเอาใส่กระเป๋าไว้นี่แหละ...มั้ง T^T"

"ทำไมต้องมั้งด้วย!"

"หึหึ...ตายแน่มึงไอ้แบมเอ้ย!"

ผมตายแน่ๆ อย่างที่ไอ้แจมันว่ามานั่นแหละครับ! ฮื่ออ! นี่มันเรื่องเหี้ยไรของผมอีกวะครับ อยู่ๆ ก็มาทำเกียร์ที่พี่มาร์คมันให้ไว้ตั้งแต่ตอนรับน้องหายซะงั้น! ตายแน่ๆ อ่ะงานนี้! คือผมก็เก็บไว้อย่างดีนะครับ แต่ไม่แน่ใจว่าผมเผลอเอาออกจากกระเป๋าไปรึป่าวน่ะสิ!


"แบมแบม..."

"อะ! สวัสดีครับพี่มาร์ค..."

"สวัสดีครับพี่มาร์ค..."

ซวยแล้วว! พี่มันมาแล้วไง! > ,<!!!!

"ไอ้แบม! เดี๋ยวกูกับจินยองกลับก่อนนะมึง เหอๆ"

"ไปแล้วนะครับพี่มาร์ค..."

ฟิ้ววววววววววววว....


อ้าวเห้ย!!! พวกเพื่อนเหี้ย! ทิ้งระเบิดไว้กับกูเลย สัด!!!


"กลับเลยมั้ย? แฮๆ^^!!!"

"ทำไมยิ้มแปลกๆ..."

อ้าวววว....ไหนอยู่ดีๆ มาสังเกตรอยยิ้มกูวะเนี่ย! Y Y!!!

"อะไรเล่า! ก็ยิ้มธรรมดานี่!"

"ยิ้มเหมือนคนมีความผิด...."

O   O!!!!!!

"แบม!"

"ห๊ะ..."

"เป็นไร? หน้ามึงซีดๆ"  พี่มาร์คพูดพร้อมกับเดินเข้ามาชาร์ตตัวผม จากนั้นก็เอามือมาแตะๆ ที่หน้าผากผม

"ปะเปล่า...ไม่ได้เป็นไร...= =!"  ผมบอกพร้อมกับหลบสายตาคมๆ ที่กำลังจ้องผมไม่วางตา....

"แน่?"

"แน่สิ! กลับกันเถอะ..."

"อืม..."

พี่มาร์ครีบจับมือผม ก่อนจะดึงให้เดินตามพี่มันไป...


20 นาทีต่อมา...
@MT CONDO


"แบมแบม!"

"ห๊ะๆ "

"เป็นไร?  กูเห็นมึงเหม่อตั้งแต่ที่กูไปรับที่ห้องเรียนแล้วนะ"

"=  =!"

"มานี่ดิ!"  พี่มาร์คกวักมือเรียกผมไปหาเจ้าตัวที่นั่งทำโมเดลงานอยู่ที่พื้นกลางห้องทันที...ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาพี่มัน ก่อนจะนั่งลงที่พื้นตรงหน้าพี่มาร์ค...

"เป็นอะไร? ไหนบอกกูมาสิ"

"..........."

"แบม!"

"=  =!!!"

"มานี่!"  พี่มาร์คเรียกผมเสียงเข้มพร้อมกับตบปุๆ ที่หน้าตักตัวเองเป็นเชิงให้ผมไปนั่งตรงนั้น

"เร็วๆ!"

ผมรีบลุกไปทันทีที่ถูกอีกคนมันเร่งเป็นครั้งที่สอง แม่งน่ากลัวอ่ะ!

พรึ่บ!!

"มึงไปทำอะไรมา? ไหนบอกกูมาสิ!"  ทันทีที่ตูดผมถึงตักพี่มาร์ค มันก็กอดเอวผมพร้อมกับยิงคำถามมาทันที T  T!

"อย่าโกรธได้มั้ยล่ะ...Y Y!"  ผมพูดเสียงค่อยพร้อมกับหลุบตาลงทันทีที่พี่มาร์คมันจ้องตาผมกลับมา

"อะไร?" เสียงห้วนๆ ของอีกคนที่ยังคงกอดเอวผมนิ่ง

"ห้ามโกรธนะถ้าบอกไป...= =!!!"

"ต้องดูก่อน!"

"T^T"

"บอกมาสิ!"  พี่มาร์คพูดพร้อมกับจับคางผมให้เงยหน้าขึ้นมาสบตาพี่มันเหมือนเดิม

"........."

"แบมแบม!"

"แบมทำเกียร์ที่พี่ให้หาย! ><!!!"

ผมกลั้นใจและหลับหูหลับตาบอกความจริงพี่มาร์คไปอย่างเร็วเมื่อถูกอีกคนกดดันเข้าให้...>  <!!!!!

"............"

"..........."

"พะ พี่มาร์ค...คะคือ..."

"กูเคยบอกว่าไง!"

"T^  T!!!"

"มึงทำหัวใจกูหาย...แบบนี้จะให้กูไม่โกรธมึงงั้นหรอแบม!"

"พี่มาร์ค..."

"จะไปไหนก็ไป..."

"ฮึก!..."

ผมสตั้นไปทันทีที่ถูกพี่มาร์คไล่...เป็นครั้งแรกที่ผมถูกอีกคนไล่ให้ออกไป...ความรู้สึกตอนนี้มันจุกจนร้องไห้ไม่ออก...

"ไปได้แล้ว กูจะทำงานต่อ..."  พี่มาร์คบอกเสียงเรียบจนผมจับอารมณ์อีกคนไม่ถูกแล้วตอนนี้...

พรึ่บ...

ผมลุกออกจากตักพี่มาร์ค ก่อนจะเดินออกห่างจากพี่มันทันที...พี่มาร์คเลิกสนใจผมก่อนจะลงมือทำงานต่อเงียบๆ โดยไม่แม้แต่จะมองหน้าผมเลยสักนิดเดียว...

ฮึก....

อยู่ๆ อาการจุกแน่นที่หน้าอกมันก็เหมือนจะดันออกมา...ตาผมที่เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเรื่อยๆ จนน้ำใสๆ มันเริ่มล้นตรงขอบตาและทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่แล้ว....


"มึงจะไปไหน?"  เสียงทุ้มเย็นๆ ที่ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะเดินไปทางประตูคอนโด

"กลับบ้าน..."  ผมบอกเสียงเบาพร้อมปาดน้ำตาที่มันไหลออกมาเรื่อยๆ

"ใครให้กลับ!"

"ฮึก...."

"ทำผิดแล้วคิดจะหนีกูกลับบ้านงั้นหรอ?"

"ฮึก! ปะเปล่า...แค่จะกลับไปหาเกียร์ที่บ้าน..."

"หึ...หาให้ตายยังไง...มึงก็หาไม่เจอหรอก..."

"..........."

"ทำหายไปแล้ว...จะหาเจอได้ยังไง!"

"ฮึก...."

ก็จริงอย่างที่พี่มันบอก...ผมทำมันหายไปแล้ว มันจะหาเจอได้ยังไงวะ! T  T!!!

"ไปอาบน้ำ แล้วเข้านอนซะ!"

"........."

"เร็วๆ!"

ผมพยักหน้าให้พี่มาร์คก่อนจะรีบเดินเข้าห้องนอนไปทันที...

ปัง....

"ฮึก!....ฮื่อ..."

ผมปล่อยโฮออกมาทันทีที่เข้าห้องมา ก่อนจะรีบปิดปากตัวเองเอาไว้เมื่อรู้สึกว่าเสียงร้องไห้มันจะดังออกไปให้คนที่นั่งทำงานข้างนอกได้ยิน...

"ฮึก!"

ผมไม่รู้ว่าผมทำเหี้ยอะไรลงไป ผมทำเกียร์ของพี่มาร์คหายได้ยังไง...เมื่อวันก่อนที่ผมมาขนเสื้อผ้ากลับไปนอนที่บ้านกับป๊าม๊า ผมยังเก็บมันลงในกระเป๋าลงไปด้วยนี่นา...เอ๊ะ! หรือว่าผมจะลืมไว้ที่บ้านจริงๆ ครับ! แต่ทำไมพี่มาร์คมันถึงมั่นใจจังว่าผมจะหาเกียร์ไม่เจอ...นี่ถ้าผมไม่คิดจะเอามันมาใส่ ผมคงไม่รู้ว่ามันหายไปแล้วแน่เลยครับ T T

ตอนนี้ผมเครียดมาก...

ไปอาบน้ำให้ใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยคิดต่อดีกว่าครับ....



MARK's Part

1ชม.ต่อมา...
22.00 น. 

"เฮ้อออ..."  

หลังจากที่ไล่ไอ้ตัวยุ่งมันเข้าห้องไปได้สักชม.กว่าๆ ตอนนี้ผมก็ปั่นงานโมเดลที่จะต้องส่งอาจารย์พรุ่งนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะครับ...

ทีนี้ก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องไป 'จัดการเด็กดื้อนิสัยเสีย' ที่บังอาจทำสร้อยเกียร์ที่ผมให้หาย...หึ...จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบเลยค่อยดู!

[40%]

แอ๊ดดดด....

ผมเปิดประตูเข้าห้องมาก่อนจะพบกับก้อนผ้าห่มสีขาวก้อนใหญ่บนเตียง ให้เดาคงจะมีร่างเล็กๆ ของไอ้ตัวยุ่งอยู่ข้างในนั้นแน่นอนครับ...

คิดแล้วมันก็น่าตีจริงๆ 

ผมส่ายหัวให้กับกองผ้าห่มบนเตียงก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปทันที...


15 นาทีต่อมา....

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยผมก็จัดการใส่กางเกงนอนเพียงตัวเดียว ส่วนเสื้อไม่จำเป็นต้องใส่เพราะเดี๋ยวสักหน่อยก็ได้ถอดทิ้งอยู่ดี...


พรึ่บ!

"รู้นะว่ายังไม่นอน" ผมพูดพร้อมกับนั่งลงที่เตียง

"จะแก้ตัวมั้ย? กูให้เวลา...."  

พรึ่บ...

ก้อนผ้าห่มสีขาวค่อยๆ เลิกออกมาพร้อมกับตากลมโตที่สบเข้ากับตาผมพอดิบพอดี...

"จะเห็นแค่ตาแบบนั้นก็ไม่ต้องพูด!"

พรึ่บ!

ผ้าห่มที่ตอนแรกเลิกออกมาเห็นแค่ตาสวยๆ ตอนนี้เปิดออกมาจนถึงเอวแล้วครับ หึหึ...

"ลุกขึ้นมานั่งดีๆ" ผมบอกเสียงเรียบ แบมแบมที่นอนอยู่ตอนแรกถึงกับลุกขึ้นมานั่งตรงหน้าผมแทบจะทันที ดูท่าทางจะกลัวผมมากอยู่ครับ หึ! ดีแล้วครับ เด็กดื้อมันต้องจัดการให้หนักๆ ไปเลย!

"มีอะไรก็พูดมา..." ผมมองหน้าอีกคนอย่างคาดโทษ

"....ขอโทษ...."  เสียงเล็กเอ่ยแผ่วเบา ก่อนจะก้มหน้าให้ผม

"หึ..."

"ฮึก!...."

"จะร้องทำไม! กูให้แก้ตัว ไม่ใช่ให้ร้องไห้ให้ฟัง"

"ฮึก! แบมไม่มีอะไรจะแก้ตัว..."

"มานั่งนี่สิ!"  ผมชี้บอกให้อีกคนมานั่งลงที่ตัก

แบมแบมเงยหน้ามามองผมพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้มลงมา เห็นแล้วก็สงสารครับ แต่ก็ต้องใจแข็งไว้ก่อน  ทำโทษเด็กไม่ดีที่ทำเกียร์ผมหาย...

"ให้โอกาสแล้วนะ..." พูดขึ้นพร้อมกับจ้องเข้าไปในตาสวยของแบมแบม

คนตัวเล็กค่อยๆ ขยับเข้ามาหาผมช้าๆ ก่อนจะยกตัวเองขึ้นมานั่งที่ตักผมตามคำสั่ง...


พรึ่บบ...

"กอดคอกูไว้ด้วย..."

แบมแบมขมวดคิ้วใส่ผมทันทีที่ผมออกคำสั่งแบบนั้น ฮ่าๆๆๆ

"เร็ว!"

พรึ่บ!

"ดีมาก..."

"=  =!!!"

จุ๊บบบ!!!

O///O!!!

แบมแบมสะดุ้งทันทีที่ถูกผมจูบเข้าที่จมูกรั้นนั้นแรงๆ


"ไม่รู้จักรักษาของ! ทำเกียร์กูหายได้ยังไง หื้ม!"  

"Y   Y!"

"โคตรเสียใจ  เสียใจวะ!"  

ตากลมๆ สบตาผมอย่างรู้สึกผิดจับใจ...

"เรื่องแบบนี้...กูยกโทษให้ไม่ได้หรอกนะ!"

"T   T!!!"


จุ๊บบบ!

"กูตีมึงได้มั้ย?"  ผมจูบปากบวมๆ พร้อมกับเอ่ยถามแบมแบม


"อะอือ! > <!!!"  แบมแบมตอบรับทันที ก่อนจะหลับตาลงรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

หึ....


จุ๊บบบ....


จุ๊บบบ....


จุ๊บบบ....


"อ่ะ! ><!"


ผมที่เริ่มไล่จูบไปทั่วลำคอขาวๆ ของแบมแบม พร้อมกับสูดกลิ่นหอมจากผิวกายของอีกคนไปจนทั่ว


"นะไหน...บอกว่าจะตี...> <!"  แบมแบมที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาถามผมเสียงสั่น


"ก็กำลังจะตีอยู่นี่ไง!"

จุ๊บบ!!!

"อื้อ! > <!!"  

ทันทีที่จบประโยค ผมก็จู่โจมที่ปากเยลลี่น่ากินนั้นทันที....


ไม่ว่าครั้งไหน...รสชาติความหอมหวานจากปากของแบมแบมก็ทำให้ผมเคลิบเคลิ้มและหลงใหลซะทุกครั้ง เหมือนกับมีมนต์สะกดหรือยาเสน่ห์อะไรสักอย่างที่ทำให้ผมหลงเด็กคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น...

"อื้อออ~"

"อืมม...."

ผมที่ละจูบออกมาเพื่อให้อีกคนได้หายใจสะดวกขึ้น...

"ปากมึงนี่สุดๆ"  ผมบ่นงึมงำใส่อีกคน ก่อนจะยื่นปากไปคลอเคลียแก้มใส ป่องๆ อย่างห้ามใจไม่ไหว...

"ทะทำ อะไร...?"  แบมแบมที่เริ่มกลับมาหายใจเป็นปกติเอ่ยถามผมทันที

"กำลังทำโทษมึงไง...." 

ปากตอบแบบงึมงำ ในขณะเดียวกันก็ยังคลอเคลียที่แก้มใสไม่หยุด

"พะพี่มาร์ค..."  แบมแบมที่พยายามหยุดผม

"อะไร?"  ผมที่เงยหน้ามาถามอีกคนเสียงดุ 

"ทำโทษแบบอื่นได้มั้ย...?=///=!"  แบมแบมที่เหมือนจะเริ่มรู้ชะตากรรมตัวเอง

"แบบอื่น?  แบบไหน?"  ผมถามกลับพร้อมกับยื่นหน้าไปจนหน้าผากผมกับแบมแบมชนกัน จริงๆ ไม่ใช่แค่หน้าผากหรอกที่ชนกัน  จมูก ปาก  แนบชิดกันไปหมดล่ะตอนนี้

"ตะตี...หรือต่อยไง..."

"หึ!...กูเนี่ยนะจะต่อยมึง!"

แบมแบมพยักหน้าให้ผมแทนคำตอบ

"กูจะต่อยเมียตัวเองได้ยังไง! หื้ม!"  ผมบอกเสียงดุพร้อมกับกัดปากล่างของแบมแบมไปอย่างหมั่นเขี้ยว!


"อ่ะ!! > <!"

"หึ...ไม่ต้องมาต่อรองอะไรทั้งนั้น! ยังไงวันนี้...มึงก็ไม่รอดครับ!"

จุ๊บบบบ!!!!

"อะอื้ออ!! >////<"



ช่วงนี้พายุเข้าค่ะหน้าฝนมาแล้ว
ไม่ต้องตกใจ
รีบๆ วิ่งตามมาหลบฝนนะ>///<!
แล้วก็อย่าทำเสียงดังล่ะ!
เดี๋ยวเขาแตกตื่นกันหมดU///U
v
v
v
จิ้มเลย



[80%]


จุ๊บบบ...

ผมจูบหน้าผากมนที่ชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อเล็กๆ ปิดท้ายบทลงโทษของผม ก่อนจะจัดการเช็ดตัวให้แบมแบมจนปราศจากคราบน้ำรักสีสวย จากนั้นก็พาอีกคนไปนอนที่ห้องเล็ก...ที่ต้องนอนห้องเล็กก็เพราะห้องของเราตอนนี้ มันพึ่งผ่านมรสุมพายุรักของเราสองคนมาหมาดๆ อีกทั้งยังเลอะเทอะเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนและผ้าห่มไปจนทั่วทั้งเตียงอีก แบบนี้เดี๋ยวเมียตัวเล็กของผมจะนอนไม่สบายตัวครับ

"อื้อออ~"

"นอนห้องนี้ก่อนน่า เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อน..."  ผมบอกแบมแบมที่ยังคงสะลึมสะลืออยู่

"มาร์ค!"

"หื้มม..." ผมหันมาแทบจะทันทีที่ได้ยินเสียงเล็กของเมียเรียกชื่อ

"รีบกลับมานอนด้วย...กลัว...T^T"

ผมหลุดยิ้มออกมาทันทีที่ได้ยินเหตุผลของแบมแบม เจ้าตัวเล็กคงยังกลัวเรื่องผีที่ผมกุขึ้นมาแกล้งตอนนั้นนั่นแหละครับ ฮ่าๆๆ ขนาดเป็นแค่เรื่องโกหกแบมแบมยังเก็บมาคิดไม่เลิกเลยครับ เมียผมกลัวผีเข้าเส้นเลยสินะ...

"อือ...จะรีบกลับมานอนด้วย^^"  ผมบอกพร้อมยิ้มให้คนที่หรี่ตามองผมอยู่บนเตียง

"รีบๆนะ!"

"ครับๆ"

"มาร์ค!"

"หึ.."

ผมได้ยินแต่เสียงแบมแบมเรียกชื่อผมไล่หลังมาหลังจากที่ผมออกมาจากห้องเล็กแล้ว กลัวหนักจริงๆ ครับ ผมก็เปิดไฟจนสว่างทั่วห้องแล้ว แถมห้องนี้ยังตกแต่งด้วยโทนที่สดใสและสบายตากว่าห้องนอนผมตั้งเยอะ แบมแบมยังกลัวได้ครับ หึ...

10 นาทีต่อมา...

"มาร์คเสร็จยัง!"

"มาแล้วๆ"

ผมที่ใส่เพียงบ๊อกเซอร์กับเสื้อยืดตัวบางๆ พร้อมกับเดินเข้ามาที่ห้องเล็กอย่างไว ฮ่าๆ ขนาดผมอยู่ในห้องน้ำห้องผมยังได้ยินเสียงบ่นของแบมแบมเลยครับ อะไรจะกลัวขนาดนั้นวะเมียกู...

"ทำไมช้าจังวะ!"

"อะไร นี่กูเร็วสุดๆ แล้ว จะกลัวไรนักหนาเนี่ย หื้ม!" ไม่พูดเปล่าผมยังขึ้นไปบนเตียงที่มันเล็กกว่าห้องนั้นเยอะ ก่อนจะลงมะเหงกเบาๆ ไปที่หน้าผากอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว

"= =!!! ก็หมาตัวไหนมันหลอกผีกูล่ะ!"  

"นี่กูเป็นมึงผัวนะ! พูดให้มันดีๆ เดี๋ยวจับกดที่ห้องนี้อีกรอบดีมั้ยเนี่ย!"

"นี่! กูลุกไม่ขึ้นขนาดนี้ ยังจะเอาอีกหรอ!!"

"เอาสิ! มึงแม่งน่าเอาสุดๆ"

ผลั๊วะ!!!

"โอ๊ย!! ตีกูทำไมวะ! มึงมีคดีอยู่นะอย่าลืม..."

"=//////=!"

"ตัวเล็กเท่าขี้หมา ปากเก่งจริงๆ มึงเนี่ย!"  ผมพูดพร้อมกับบีบจมูกรั้นๆ นั้นไป แบมแบมทำเพียงมองหน้าผมอย่างไม่พอใจ ก่อนจะย่นจมูกใส่ผมกลับคืนมา ฮ่าๆ

"ถ้ากูเป็นขี้หมาก็อย่ามาใกล้!" 

พรึ่บบ!!

พูดเสร็จก็หันหน้าหนีผมไปเลยครับ ฮ่าๆๆ เข้าโหมดงอนตุ๊บป่องแล้ว...

"หึ..."

พรึ่บ...

ผมเอนตัวลงนอนข้างๆ ไอ้ตัวเล็กที่เพิ่งหันหน้าหนีผมไป ก่อนจะคว้าตัวอีกคนเข้ามา กอดไว้...

"อย่ามากอด!"

"นี่งอนที่กูบอกว่ามึงเป็นก้อนขี้หมาหรอ?"

"........."

ฟอดดดดดดด!!!

"อื้ออ!!"

"ก้อนขี้หมาเหี้ยอะไรหอมขนาดนี้วะ! หื้ม!"

ฟอดดดดดดด!!

"เดี๋ยวแม่งก็ตกเตียง อย่าขยับหนีกูสิ!"  ผมอดดุอีกคนไม่ได้ ดื้อก็ดื้อ! 

"นอนได้แล้ว...พรุ่งนี้เดี๋ยวกูโทรลาจารให้"

"ทำไม?"  แบมแบมหน้ากลับมาหาผมแทบจะทันที

"ไปไม่ไหวหรอก กูจัดไฟกระพริบให้มึงขนาดนี้"

"=/////=!"

"หึ...ไปไหวหรอ?"

แบมแบมสายหัวให้ผมก่อนจะหลุบตาลงทันที ฮ่าๆๆๆ

จุ๊บบบ!!

"เรื่องเกียร์...จะว่าไง?..." แบมแบมที่ช้อนสายตาขึ้นมามองหน้าผม

"จะว่าไงล่ะ! กูก็โกรธไง!"

"T///////T! แล้วจะไม่ยกโทษให้เลยหรอ?"

"มันน่ายกโทษให้มั้ยล่ะ!"

"ใจร้าย....= =!"

"ก็มึงทำให้กูใจร้ายเองนะ!"

"Y////Y!!!"

"นอนซะ...พรุ่งนี้กูต้องรีบไปส่งโมเดล..."

"=  =!!!"

จุ๊บบบบ....

"หลับตาได้แล้วแบมแบม!"

"U     U!"

จุ๊บบบ...   จุ๊บบบบ....

ผมจุ๊บปิดเปลือกตาทั้งสองข้างของแบมแบมหลังจากที่ไอ้ตัวเล็กมันหลับตาลงตามที่ผมบอกไป...

"ฝันดีนะนุ่มนิ่มของกู..."

จุ๊บบ!

พร้อมกับจูบกลีบปากสีเชอร์รี่ส่งท้ายให้อีกคนเข้านอน...


BAMBAM's Part
10.00น.

"อื้ออ....><"

โอ๊ยย...ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดแล้วครับ...ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตอนนี้สิบโมงเช้าแล้ว สัมผัสได้ว่าผมกลับมานอนอยู่ห้องใหญ่เหมือนเดิมแล้ว ดูจากสภาพที่นอนและสีผ้าปูเตียงกับผ้าห่มที่จากสีขาวสะอาด ตอนนี้ถูกเปลี่ยนเป็นสีเทาอ่อนเรียบร้อยแล้ว สงสัยพี่มาร์คมันให้แม่บ้านมาจัดการเปลี่ยนตั้งแต่เช้าก่อนที่พี่มันจะออกไปมหา'ลัยแน่เลยครับ

'ตื่นแล้วก็อาบน้ำแปรงฟัน แล้วก็อุ่นโจ๊กกินด้วย
กินเสร็จก็กินยาแก้ปวดด้วยนะ! ถ้าไม่กิน
กูเรียนเสร็จจะกลับมาป้อนถึงปาก...'
#ห้ามดื้อ! 
-ผัวของแบม-

ช็อตโน๊ตบนหัวเตียงที่ทำเอาผมหลุดยิ้มออกมา ก่อนจะเกิดอาการหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นข้อความบรรทัดสุดท้าย...

-ผัวของแบม-

>///////<

"ไอ้พี่บ้าเอ้ย!"

"อ่ะ! จะเจ็บจัง...><!" 

ความรู้สึกแรกที่เท้าผมสัมผัสลงที่พื้นห้อง...เจ็บเหี้ยๆ...มันแล่นแปร๊ดขึ้นมาเลยครับ! 

ผมค่อยๆ พยุงตัวเองเดินไปที่ห้องน้ำอย่างทุลักทุเล  สภาพของผมตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากคนเป็นอัมพาตช่วงล่างที่เพิ่งหัดกายภาพบำบัดอ่ะครับ! T T!

ปัง....

สำเร็จแล้วครับ...ตอนนี้ผมเข้ามาในห้องน้ำได้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีแล้ว= =!

พรึ่บบบ....

ผมเดินมาที่กระจกบานขนาดครึ่งตัว พร้อมกับถอดเสื้อยืดบางๆ ที่ไม่รู้ว่าถูกพี่มันใส่ไว้ให้ตอนไหนออก ก่อนจะสำรวจความเสียหายของร่างกายตัวเอง...

เหี้ย! เป็นจ้ำๆ เลย แต่ดีนะที่พี่มันทำแค่รอยจางๆ อ่ะ แต่จะสีเข้มๆ หน่อยก็ตรงช่วงลำคอและช่วงไหปลาร้า...

กึ่กกกก!!!

O   O!!!!


สร้อยเกียร์!.....มาอยู่ที่คอผมได้ยังไง?


[100%]


พูดคุย

ครบแล้วจ้า ฮ่าๆๆๆ พาร์ทนี้มีพายุใบไม้ไหวเฉยเลยฮ่าๆ
ตอนแรกกะจะเอาไว้ลงเล่ม ไม่ให้อ่าน ฮ่าๆๆๆ
เดี๋ยวหาว่าเค้าใจร้าย>,,< เลยลงNCให้ซะ
เห็นว่ามีแต่คนน่ารักๆ หรอกนะ ฮ่าๆๆ

เอาล่ะมาที่เนื้อหากันบ้าง....
บางคนสงสัยทำไมเกียร์ที่พี่มาร์คให้แบมหายไปได้
คือไม่ต้องโฟกัสตอนที่มันหายมากนะคะ ฮ่าๆ
แบบว่ามันไม่ใช่จุดสำคัญอะไรมากนัก แต่คือแบมทำหายจริง
แล้วที่ตัดไปว่าทำไมมาอยู่ที่คอแบมในตอนเช้าได้...
หึหึ...อันนี้...พาร์ทหน้ารู้แน่นอนค่ะ

พาร์ทนี้ไม่มีไอจีนะจ๊ะ ฮ่าๆๆๆๆ
ปล.เหลืออีกห้าหรือหกตอนนี่แหละจะจบแล้วจ้า
ใครที่อยากได้เล่มบ้าง? ตอนนี้เค้ากำลังรวบรวมนะคะ
ใกล้แล้วๆ อดใจรอหน่อยน่า รับรองไม่ผิดหวังกับรูปเล่มแน่นอน
เพราะเค้าตั้งใจมากๆ กับเล่มนี้ ซึ่งไม่ต่างจากเล่มFRIENDเลย
แต่เรื่องนี้คือจ้างวาดปกฮ่าๆๆ แบบว่าขี้เกียจทำเอง ไม่มีเวลาเลยT^T
แต่ฟอนต์อะไรเรามาจัดเองหมดจ้า ไม่ต้องห่วงเรื่องphotoshopของเรา
ฮ่าๆๆ เค้าเรียนออกแบบผลิตภัณฑ์(ผิดพันธุ์)มา ไม่ต้องห่วงจ้า ทำได้ ใช้โปรแกรมคล่อง^^! ส่วนเนื้อหาและรูปแบบในเล่ม เค้าทำเองทุกอย่างเลยนะ
ไม่ต้องห่วงจ้า เราเก่งword ฮ่าๆๆๆ (กลัวทุกคนกังวล)
คำผิดอะไรก็พยายามแก้ไขให้หมดเลยจ้า
ของแถมก็มีเพียบ อดใจรอกันหน่อยน่าาา

ตัวอย่างรูปเล่ม

(เนื้อหาข้างในถ้ารวมกับตอนพิเศษก็ราว600กว่าหน้าจ้า เยอะจังYY)


ที่คั่นหนังสือ
  


50 คนแรกจะได้พวงกุญแจพี่มาร์ควายร้าย
 

ปล.ยังมีโปสการ์ดอีกจ้า แต่ตอนนี้รูปยังไม่เสร็จเดี๋ยวมาให้ดูเต็มๆ อีกนะ
ทั้งหมดนี้แค่คร่าวๆ จ้า^^
(ตอนพิเศษ และพาร์ทไอจีแบบพิเศษ ก็มีนะ!^^)


รบกวนทำโพลให้หน่อยน่าาค่ะ^^
ขอบคุณมากจ้า


โพล159297
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนของหน้าและจำนวนของเล่มทั้งหมดที่สั่งพิมพ์ทั้งหมดด้วยจ้า^^
*สั่งกันเยอะๆ นะ ราคาจะได้ไม่แพงมาก แฮๆ><*
แต่จะพยายามไม่แพงจนเกินเหตุจ้าT^T




#พี่มาร์ควายร้าย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 229 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6237 ครึ่งคนครึ่งวาย (@yaoi55) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 16:10
    -พี่มาร์คมันเอาเกียร์มาซ่อนเเน่เลย555 พี่มาร์คร้ายอ่า
    #6237
    0
  2. #6189 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:40
    มาร์คร้ายยยย
    #6189
    0
  3. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:30
    ร้ายยยยยย
    #6127
    0
  4. #6065 Sukanya999 (@Sukanya999) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 09:07
    โอ๊ยพี่มาร์คฟินยิ่งอ่านยิ่งฟินคัฟ
    #6065
    0
  5. #5852 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:25
    พี่มาร์คแกหากำไรเข้าตัวนิ
    #5852
    0
  6. #4302 MukJtpss (@MukJtpss) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 02:43
    อิพี่โคตรร้ายอ่ะ
    #4302
    0
  7. #3287 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 15:04
    เก็บไว้แล้วก็มาเนียนทำโทษน้องใช่มั้ย ร้ายที่สุด
    #3287
    0
  8. #3146 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 01:12
    อิพี่มาร์คร้ายกาจ เก็บไว้แน่ๆแล้วทำโทษน้อง 555
    #3146
    0
  9. #2887 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 22:19
    ยังไงคะ?พี่มาร์ค???
    #2887
    0
  10. #2533 babyB_ig7 (@babyB_ig7) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 21:59
    ว่าแล้ว พี่มาร์คมันร้ายค่ะ หลอกกินเด็ก
    #2533
    0
  11. #2518 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 13:08
    มาร์คแม่งเก็บได้แน่ๆ ทำมาเป็นเนียนลงโทษน้องงงง ร้ายยยยยยย
    #2518
    0
  12. #2487 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 23:46
    พี่มาร์คเก็บได้แล้วเก็บไว้เพื่อจะลงโทษแล้วใช่ไหมเนี่ย
    #2487
    0
  13. #2418 @fujinoii (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 23:49
    อิพี่มาร์คนี่มันร้ายสุดๆเลยอ่ะ เล่นลงโทษซะน้องเดินแทบไม่ไหว
    #2418
    0
  14. #2355 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 20:36
    พี่มาร์คต้องเป็นคนเก็บได้แน่ๆเลน
    #2355
    0
  15. #2096 lLadadee (@lLadadee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 21:32
    ตอนจบพาร์ทนี้นี่ถึงกับร้อง ห้ะะ!!
    #2096
    0
  16. #1963 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 01:56
    ไอพี้มาร์คเจ้าเล่ห์
    #1963
    0
  17. #1901 givenior21 (@give210644) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 21:42
    พี่เอาไปแน่อะดิ555
    #1901
    0
  18. #1883 Vicky Stv (@pastaranun) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 11:56
    มาร์คร้ายเวอร์
    #1883
    0
  19. #1882 yingyui2528 (@yingyui2528) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 05:46
    ว่าแล้วว่าเกียร์ไม่ได้หายจริงๆหรอก มาร์คร้ายอ่ะ
    #1882
    0
  20. #1880 Ne natchanok (@0913593718) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:07
    สมชื่อมาก พี่มาร์ควายร้าย
    #1880
    0
  21. #1879 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:00
    มาร์คๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ร้ายจริงๆเลยคนอะไร ลูกฉันบุบสลายหมด
    #1879
    0
  22. #1878 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:20
    55555 มาร์คร้ายมาก หาเรื่องแกล้งน้องอะ
    #1878
    0
  23. #1877 sbphatsachol (@sbphatsachol) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:57
    ร้ายกาจจจ คนเลววว5555555
    #1877
    0
  24. #1876 bownawang (@bownawang) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:51
    วายร้ายมากค่ะ เกียร์อยู่ที่ตัวเองยังไมเรื่องแกล้งแบม แม้ๆจัดซะไฟกระพริบชุดใหญ่ ระวังเถอะ เมียงอลไม่ให้จัดไฟจะหัวเราะให้ฟันร่วง
    #1876
    0
  25. #1875 J_Janey_J (@J_Janey_J) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:44
    ตังเราพร้อมแล้วนะตอนนี้ แต่ตอนหน้าเราไม่รู้555555
    #1875
    0