วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 27 : ค่าครู(?)+ลีดโจ๊ก! [120%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 312 ครั้ง
    2 ก.ย. 60





ค่าครู(?)+ลีดโจ๊ก!








BAMBAM' s Part


"กูไม่ให้มันใส่!"


"เอ๊า! อะไรของมึงไอ้คุณมาร์ค!!"


"ชุดแรกกูให้มันใส่ได้ แต่ชุดนี้กูไม่ให้มันใส่!!!"


"เห้ยย!!! มึงจะบ้าหรอ น้องแบมเป็นคนใส่นะ ไม่ใช่มึง!!!"


"แต่กูไม่ให้มันใส่!!"


 "เอ๊า!!!"


ผมที่ยืนมองพี่เจียกับไอ้พี่มาร์คยืนเถียงกันเรื่องชุดลีดโจ๊กของผม คือมันมีสองชุดน่ะครับ ชุดแรกก็เป็นเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ธรรมดา แต่จะเน้นพวกพร๊อพใส่บนหัวใส่บนตัวซะมากกว่าน่ะครับ ชุดนี้ไอ้พี่มาร์คมันโอเค  แต่ที่เถียงกันก็คืออีกชุดนึงที่ผมต้องใส่ในวันสุดท้ายน่ะครับ คือเอาง่ายๆ มันเป็น 'ชุดผู้หญิง' แถมยังมีวิกผมยาวสลวยอีก ตอนแรกผมก็แอบตกใจว่าจะต้องใส่มันจริงๆ น่ะหรอ?  แต่พอพวกพี่เจียเอารูปลีดโจ๊กของปีที่แล้วและปีอื่นๆ ให้ผมดู  ชุดผมนี่ถือว่าเบาสุดแล้วครับแถมยังดูดีกว่าทุกๆ ปีด้วยซ้ำไป! แต่ตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าผมจะได้ใส่ชุดนี้หรือป่าว เหอๆๆ ก็ในเมื่อ...ไอ้พี่มาร์คมันกำลังเถียงหัวชนฝากับพี่เจียอยู่น่ะสิ!


"กูไม่ให้มันใส่!!!"


"ไอ้มาร์คมึงเข้าใจหน่อยดิวะ ขนาดน้องมันยังโอเคเลย" พี่เจียพูดเสียงเหนื่อยๆ


"มึงโอเค?"  ไอ้พี่มาร์คมันหันมาเลิกคิ้วถามผม


เอาแล้วไง! กูควรตอบไงเนี่ย!!!


ไอ้พี่มาร์คที่มันเริ่มจ้องผมตาดุเหมือนหมา!


ส่วนพี่เจียที่กำลังส่งสายตาอ้อนๆ มาให้ผมอย่างน่าสงสาร T T! (เห็นใจพี่แกมากที่โดนไอ้หมาดุมันโหดใส่)


แต่ในเมื่อมันเป็นงานของคณะ ผมต้องทำเพื่อคณะดิวะ! 


ฮึ้บบบ!!! เป็นไงเป็นกันวะงานนี้!!!


"ผมโอเคกับชุดนั้นครับพี่เจีย!" ผมหลับหูหลับตาตอบออกไปในที่สุด


"แบมแบม!"


"ขอบคุณมากๆ นะน้องแบม! ฮืออ ขอบคุณจ้าๆๆ ><"  พี่เจียที่รีบวิ่งมาเขย่ามือผมขอบคุณเป็นการใหญ่ น่าสงสารแกจริงๆครับ  ส่วนไอ้พี่มาร์คอ่ะหรอ? เหอๆ ตอนนี้มันจ้องผมอย่างกับจะขยี้ผมให้จมตีนมันเลยอ่ะ T T!


"เออ...มะไม่เป็นไรครับพี่เจีย เพื่อคณะของเรา แฮๆ ผมทำได้.."  ผมบอกให้พี่เจียสบายใจ


"ขอบใจจ้า น่ารักจริงๆ เลยน้องแบมเนี่ย ไม่เหมือนไอ้คนบางคน เหอะ! งั้นพี่ขอตัวก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวต้องไปเคลียชุดให้ลีดคนอื่นๆ อีกน่ะจ๊ะ^^"


"ครับ"


"เออ! พี่ลืมบอก...ไอ้พี่แจ็คกับไอ้พี่ยูค จะมาเต้นเป็นเพื่อนน้องแบมด้วยนะ^^"


"ห๊ะ! จริงหรอครับ!!!"


"จ๊ะ! พี่ไปล่ะนะ"


"ครับ..."


นี่เรื่องจริงหรอครับที่พี่แจ็คสันกับพี่ยูคยอมจะมาเต้นลีดโจ๊กกับผมด้วย? ฮ่าๆๆ แค่คิดก็ฮ่าน่าดูแล้วครับ!


"แบม!"


กึ่กกก!


"มึงนี่แมร่งดื้อฉิบหาย!"


"โอ๊ย! จิ้มแรงอ่าา! > <!"


ไม่พูดเฉยครับ มันจิ้มหน้าผากผมจนหน้าหงายอ่ะ แมร่ง!


"กูจะจิ้มแรงกว่านี้ ถ้ามึงยังดื้อไม่เชื่อฟังกู แบม!"


ดูสิ! เดี๋ยวนี้เวลาที่พี่มาร์คโมโห มันจะเรียกชื่อผมพยางค์เดี๋ยวแบบนี้ทุกครั้งเลยอ่ะ ฮือ!


"ก็มันงานคณะ งานมหา'ลัย จะให้ผมทำไง!"


"อย่ามาพูดดี เมื่อก่อนตอนมอปลาย มึงเข้าร่วมกิจกรรมซะที่ไหน!"


แน่ะ! ดูสิพี่มันเอาเรื่องเก่าแก่ของผมมาพูดอ่ะ เหอะ! ก็มึงเป็นประธานนร.นี่หวา ตอนนั้นกูเลยไม่เข้าร่วมกิจกรรม รร. อ่ะ! = =!


"นี่พี่มาร์ค! มีเหตุผลหน่อยดิวะ! ผมโอเคกับชุดนั้นจริงๆ นะ!"


"กูไม่โอเค!  แล้วกูก็มีเหตุผลของกู!"  พี่มาร์คมองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง


"เหตุผลอะไร ไหนว่ามา..."  ผมกอดอกรับฟังเหตุผลที่พี่มาร์คมันไม่อยากให้ผมใส่ชุดลีดโจ๊กผู้หญิง


"กูหวงมึง!"  พี่มาร์คพูดพร้อมกับชี้หน้าผมอย่างจริงจัง โห้ยย! กูเริ่มกลัว คำพูดเมื่อกี้ถึงแม้ว่าพี่มันจะพูดบ่อยๆ แล้วก็ตาม แต่เมื่อกี้ก็เล่นผมใจสั่นไปไม่น้อย >///<!


"โธ่จะหวงอะไรนักหนา ผมเป็นผู้ชายแต่งชุดผู้หญิงนะ ไม่เห็นจะน่าหวงตรงไหน"


"ก็นั่นแหละที่กูหวงมึง!"


"ห๊ะ!"


"มึงนี่ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ"  พี่มาร์คพูดพร้อมกับดึงผมเข้ามาใกล้


เออกูจะไปรู้ตัวอะไร  มันไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกันเลยนี่น่า! ทำไมพี่มาร์คจะต้องหวงอะไรขนาดนั้นด้วยวะ! 


"ค่อยดู...ถ้าวันนั้นมีไอ้พวกผู้ตัวไหนมาเต๊าะมึงล่ะก็..."


"............"


"กูจะทำโทษมึง ให้เท่ากับจำนวนตัวผู้ที่มาวอแวมึงเลย คอยดูแบม!"


"ห๊ะ!!!!"  ผมนี่งงกว่าเดิมครับ อะไรคือไอ้ตัวผู้?  พี่มันหมายถึงสัตว์รึป่าวเนี่ย! แล้วมันเรื่องเหี้ยอะไรที่จะต้องมาลงโทษผมอ่ะ!!!



หลังจากนั้นพวกผมก็เข้าประชุมตามเวลาที่พี่เจบีนัดครับ  ตลอดการประชุมไอ้พี่มาร์คมันเล่นนั่งประกบผมตลอดชม.เลยอ่ะ แมร่ง! ขนาดแค่ผมหันไปถามไอ้แจกับจินยองเรื่องการบ้าน พี่มันยังส่งสายตาอาฆาตมาให้ผมเลยเว้ย! แมร่งโคตรโหด!


ฮือออ...ชีวิตพี่กันต์คนนี้ไม่มีอิสระตั้งแต่ที่ได้ไอ้คนโหดมาเป็นแฟนแล้วครับ! นี่ผมไม่อยากจะคิดถึงอนาคตเลยล่ะ!...ถ้าเมื่อไหร่ที่พี่มาร์คมัน 'ได้ผมเป็นเมีย' แล้วล่ะ...เอ๊ะ! หรือว่าจะได้ผมเป็นผัว? เออช่างแมร่งก่อน! เอาไว้คุยกันอีกทีเมื่อถึงเวลานั้น>///<! ฮือออออออ ถ้ามันได้ผมนะ ผมว่า...ผมต้องถูกพี่มันบังคับโน้นนี่นั่นแน่ๆ อ่ะ!!!


หึ่ยยยย! ไม่อยากจะคิด!!!


ป๊อก!


"อ๊ะ! > <!"


"เป็นอะไร!"  พี่มาร์คที่เพิ่งดีดหน้าผากผมไป ถามเสียงดุ


"ปะป่าวว..."


"ป่าวเหี้ยไร กูเห็นมึงนั่งสะบัดไปมาอยู่ตั้งนาน"


"= =!!!"


"แล้วจะนอนทีนี่รึไง ไม่กลับ?"


"ห๊ะ!"  ผมที่เพิ่งได้สติ ก็หันไปมองรอบๆ ห้องประชุม ปรากฏว่าตอนนี้เหลือแค่ผมกับพี่มาร์คกับนศ.บางคนที่กำลังจะเดินออกจากห้องประชุมไป


"แล้วไอ้แจกับจินยองอ่ะ?"


"กลับไปแล้ว!"


"ห๊ะ!"


"ไปได้แล้ว!"  


ยังไม่ทันได้ซักถามไรต่อ พี่มาร์คมันก็ลากผมออกมาทันที ก่อนไอ้คนขายาวจะก้าวฉับๆ ไปที่รถ โดยที่มีไอ้ขาสั้นๆ อย่างผมติดมาด้วย อิเหี้ย! พี่มันเดิน แต่ผมนี่วิ่งเลย! สัด!


...........



ตกเย็นหลังจากที่ผมกับพี่มาร์คแวะกินข้าวข้างล่างคอนโด ก่อนจะขึ้นมาอาบน้ำอาบท่า ตอนนี้ก็ปาไปเกือบจะสองทุ่มกว่าๆ แล้วครับ  การบ้านที่จารย์สั่งตั้งแต่อาทิตย์ก่อนก็ยังไม่เสร็จ เหอะ! แล้วแมร่งเดดไลน์พรุ่งนี้จ๊ะที่รัก!!!


"โอ๊ยยยปวดหัวๆๆ"  ผมที่นั่งทึ้งหัวตัวเองอย่างกับคนบ้า ก่อนจะฟุ่บหน้าลงกับสมุดวิชาคำนวณตัวเองทันที


"แบมแบม"


"หื้ม"  ผมขานรับทั้งๆ ที่ยังฟุ่บหน้าอยู่


"มานี่สิ"  


ผมค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ก่อนจะหันกลับไปมองบุคคลที่ตอนแรกนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ อยู่บนเตียง...


"มานี่สิ...เอาสมุดมึงมาด้วย"


ผมที่ยังไม่เข้าใจ แต่ก็ทำตามคำสั่งพี่มันไป


พรึ่บ...


ผมขึ้นมานั่งข้างๆ พี่มาร์คบนเตียงแต่ก็เว้นระยะห่างไว้พอสมควร คือยังไม่แน่ใจไงครับว่าพี่มาร์คเรียกผมมาทำไม


"นั่งห่างทำไม! เขยิบมาใกล้ๆ กู!"  พี่มาร์คบอกผมเสียงดุ  แต่ยังไม่ทันที่ผมจะทำอะไร พี่มาร์คก็ดึงตัวผมไปจนชิดกับพี่มันแล้ว! 


พรึ่บ!


"ชักช้า! ไหน ข้อไหนที่ทำไม่ได้?"  


อ่ออออ....ที่แท้ก็จะสอนการบ้าน! แล้วก็ไม่บอกกันดีๆ Y Y


"ข้อนี้!"  ผมชี้บอกพี่มาร์ค


"ข้อนี้อีก..."


"ข้อสิบด้วย"


"ข้อสิบห้า แล้วก็ข้อสุดท้ายด้วย...แฮๆ^^!"


ไอ้พี่มาร์คเงยหน้ามองผมทันทีพร้อมกับส่งสายตาอ่านไม่ออกมาให้อีกต่างหาก อะไรของเขา ก็ไหนว่าจะสอนไง ก็คนมันทำไม่ได้นี่หวา!!!


"นี่มึงไม่ตั้งใจเรียนใช่มั้ย! ทำไมทำไม่ได้ตั้งหลายข้อ"


"ก็มันยากอ่ะ คำนวณเลยนะ!!!"


จริงๆ นะครับ ผมโคตรโง่คำนวณอ่ะ แต่ไม่รู้ดันสอบติดวิศวะซะได้  แต่ถึงผมจะไม่เก่งคำนวณแต่ผมก็ไม่เคยสอบตกนะเว้ย!


"หลายข้อขนาดนี่ มีค่าครูรึป่าว?"


"ค่าครู!"


"อืม ค่าครูที่กูสอนไง"


"โหย! อะไรเนี่ย ผมเป็นแฟนพี่นะ สอนให้ฟรีๆ ไม่ได้หรอ!"


"ของฟรีไม่มีในโลก"


"ก็ได้ๆ แต่ติดไว้ก่อนได้ม๊าาา คือแบบว่าตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวมีพันเดียว T T"


"หึ!"


"ก็ม๊ายังไม่ว่างโอนตังมาให้เลยอ่าาา แล้วผมก็เพิ่งถอนมาจ่ายค่าน้ำค่าไฟ แล้วก็ค่าอุปกรณ์เมื่ออาทิตย์ก่อนจนหมดอ่ะ ขอติดไว้ก่อนนะ Y Y!"


"ไม่ได้!"


"เห้ย! งกอ่ะ! นี่แฟนนะ!"


"ก็เพราะแฟนไงถึงไม่ได้!"


"งกอ่ะ!!! ผมมีตังแค่พันเดียวนะ!!!"


"หึ! แล้วใครบอกว่ากูจะเอาตังเป็นค่าครู"


"ห๊ะ!"


"คิดได้ไงว่าคนอย่างกูจะเอาตังจากมึงอ่ะ หื้ม!"  พูดไม่พอ มันยังบีบจมูกผมไปอีก อิเหี้ยกูเจ็บ! 


"เจ็บนะ!"


"1 จูบต่อ 1 ข้อ!"


"อะไรนะ!!!"


"กูอยู่ใกล้แค่นี่จะร้องเสียงดังทำไม!"


"แล้วพี่จะบ้าหรอ ค่าครูเหี้ยไรวะ!"


"พูดให้ดีๆ " ไอ้พี่มาร์คดุผมเมื่อผมเริ่มพ่นคำหยาบ


"ก็จะเอาจูบเนี่ยนะ! เป็นค่าสอนอ่ะ!"


"เออ! ทำไม! แฟนกันก็ต้องให้ค่าสอนแบบนี้แหละ!"


"นี่มันทฤษฏีไหนของการเป็นแฟนกันวะเนี่ย!"


"ทฤษฏีกูนี่เอง!"


".........."  ถึงคราวแดกจุด


"ค่าครูข้อแรก...จะเริ่มได้ยัง?"


อิเหี้ยยย!!!


"จะเริ่มได้ยัง จะสามทุ่มแล้วนะ กูยังอ่านหนังสือไม่จบด้วย!"  ดูมันขู่ผมครับ! ดูสิ! ดู!


จุ๊บ!


ผมรอจังหวะที่พี่มาร์คเผลอก็รีบเข้าไปจุ๊บปากพี่มันเบาๆ ก่อนจะรีบผละออกมาที่เดิม =///=!


"อะไร?"


"เริ่มสิ"  ผมบอกพี่มาร์คที่ยังจ้องหน้าผมไม่เลิก


"เริ่มเหี้ยอะไร  มึงยังไม่จูบกูเลย"


"ก็เมื่อกี้นี่ไง!"


"นั่นมึงเรียกว่าจูบ?"


"อือ!"


"ก็นึกว่าแมลงอะไรบินผ่านปากกูไปซะอีก"


"ห๊ะ!"


"แบบที่มึงทำเมื่อกี้ มันก็แค่ปากเฉียดปาก ไม่เรียกว่าจูบ เผลอๆ จุ๊บยังเรียกไม่ได้ด้วยซ้ำ"


"T///////T"  


"แบบนี้ต่างหาก...ถึงจะเรียกว่าจูบ..."


จบประโยคนั้นมือเรียวๆ ของอีกคนก็คว้าคอผมเข้าไปใกล้ ก่อนจะบดจูบลงที่ปากผมทันที....


"อื้อออ > <!"


ความร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามาข้างในปากผม เล่นเอาสมองเบลอไปชั่วขณะ จากจูบหนักๆ ที่ส่งมาในตอนแรก ตอนนี้กลับกลายเป็นรสจูบที่อ่อนโยนปลิดอารมณ์ร้อนลุ่มราวกับไฟที่กำลังแผดเผาผมให้ทิ้งไปแทบจะทันที  เหลือไว้เพียงรสจูบแสนหวานที่ทำให้ผมเคลิบเคลิ้มและมัวเมาจนโงหัวไม่ขึ้น >/////<!


"อื้อออ.."


จุ๊บบ!!!


เสียงจูบหนักๆ ลงที่ริมฝีปากผม  ก่อนที่อีกคนจะปล่อยให้ผมเป็นอิสระ...


"แบบนี้ต่างหากเขาเรียกว่าจูบ..."


พี่มาร์คที่ถอนปากออกมาจากปากผมพูดขึ้น พร้อมกับเลียริมฝีปากตัวเอง ก่อนสายตาร้ายๆ ของพี่มันจะยิ้มเยาะผมผ่านออกมา!


หึ่ยยยย!!! 


"สงสัยต้องจูบมึงบ่อยกว่านี้ซะแล้ว หึ!"


"อะไร!"


"ก็กูจูบมึงมาตั้งสามสี่ครั้งแล้ว ยังไม่รู้อีกว่าจูบทำยังไง"


"U//////U"  ผมได้แต่หลับตาข่มอารมณ์ไว้ในใจ 


ยุบหนอ พองหนอ!


ฮึ้บบบ!!!


"ข้อแรกจะสอนได้ยังเนี่ย!!"  ผมรีบตัดบททันที


"อะไรกัน มึงยังไม่จูบกูเลยนะ!"


"ห๊ะ! หมายความว่าไง!!! แล้วไอ้เมื่อกี้????"


"นั่นกูสอนจูบมึง"


"อะไรนะ!!!"


"คราวนี้ของจริง  มึงต้องทำเอง..."


"............."


อิเหี้ยยยยยยยยยย!!!!! โอ๊ยยยยยยยยยยย!!! กูติดกับมันจนได้!!!!



ผมจัดการจ่ายค่าครูข้อแรกตามที่ไอ้ครูเจ้าเล่ห์มันเพิ่งสอนมา  ถึงจะไม่ชำนาญเท่ามัน แถมยังเงอะงะตามประสา  แต่ก็ทำให้อีกคนเคลิ้มได้เหมือนกันนั่นแหละน่า!!!


ข้อแรกผ่านไปด้วยดี ไอ้พี่มาร์คมันสอนผมแทบไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำไป แมร่ง! จะเทพไปไหนวะ สัด! อะไรมึงจะเพอร์เฟคปานนั้น!!!


หลังจากนั้นผมก็เริ่มจ่ายค่าสอนข้อต่อๆ มาอย่างคนเริ่มเป็นงาน...T////T  ส่วนไอ้คุณครู! มันก็สอนผมแค่เพียงไม่กี่นาที คือมันสอนเก่งมากครับ สอนให้คนที่ไม่เก่งคำนวณอย่างผมเข้าใจได้ภายในไม่กี่นาที โห! กูว่ามึงไปสอนแทนอาจารย์อูยองเถอะครับ! กูกราบ!


ผ่านไปสามข้อติด ตอนนี้ผมรู้สึกหนักๆ ที่ปากล่างมากเลยครับ คือจะว่าไงล่ะ ข้อเมื่อกี้มันโจทย์ยาว ไอ้คุณครูมันเลยเล่นดูดปากล่างผมซะบวมตุ่ยเลยเนี่ย! สัด!


นี่กว่าจะถึงข้อสุดท้าย(เหลืออีกสองข้อ คือผมทำไม่ได้ห้าข้อ) ปากกูจะไม่บวมเท่าตูดช้างหรอวะ! แมร่ง!!!


"ข้อนี้ยากหน่อย..."


"ห๊ะ!"


"จ่ายหนักๆ ล่ะ!"  ไอ้พี่มาร์คพูดพร้อมกับบีบปากผมเล่นไปด้วย


เดี๋ยวนะ! จ่ายหนักๆ คือเหี้ยไรวะ นี่กูจ่ายมึงหนักทุกข้อนะจะบอกให้!!!


"เริ่มได้แล้ว..."


ผมส่งสายตาค้อนใส่มัน ก่อนจะเริ่มจ่ายค่าสอนข้อที่สี่...


ผมค่อยๆ เลียริมฝีปากล่างของไอ้คุณครูจอมเจ้าเล่ห์ช้าๆ  ก่อนจะไล่ไปที่ริมฝีปากบน ผมเล่นวนอยู่แบบนั้นจนรู้สึกว่าพี่มันจะพอใจแล้ว และเหมือนมันจะรู้ว่าผมจะเริ่มเข้าไปเล่นข้างในปากแล้ว  ไอ้พี่มาร์คมันเลยรีบเผยอปากให้ผมเข้าไปเล่นได้ถนัด...ผมดูดลิ้นนุ่มๆ ของพี่มาร์คซ้ำๆ ไปมาเหมือนที่พี่มันสอนผมมาไม่ผิดเพี้ยน(เหมือนจะเริ่มเก่งแฮ่ะ) จากที่เนิบนาบช้าๆ ตอนนี้ผมเริ่มรุกพี่มันแรงขึ้นเรื่อยๆ ตอนแรกผมทำตามข้อตกลงของอีกคน แต่รู้สึกว่าข้อหลังๆ มานี่...อารมณ์มันพาไปล้วนๆ เลย T T!


จุ๊บบบบ!!!


ผมกดจูบแรงๆ ลงกลีบปากเรียวๆ ของพี่มาร์คก่อนจะผลักออกมา เป็นอันเสร็จสิ้นค่าสอนข้อที่สี่ T/////T


แล้วดูมันยิ้มกรุ้มกริ่ม!


หึ! มันชอบไง!!! แมร่ง!!!!


"ทำได้ดี"  มันพูดทิ้งท้ายก่อนจะเริ่มสอนข้อสี่ผมทันที


สัด!!!! แล้วไหนมันบอกว่าข้อนี้ยากไงวะ!!! แมร่งงงง!!!! ผมว่าข้อสามยังยากกว่าเลย!
นี่อย่าบอกนะว่าโดนไอ้พี่เหี้ยมันหลอกอีกแล้ว!!! โอ๊ยยย!! กันต์พิมุกเอ้ยย!!!


"เป็นอะไร! มองกูอย่างกับจะฆ่ากูอย่างงั้น"  ไอ้พี่มาร์คผลักหัวผมไปเบาๆ


"ไหนบอกว่ายากวะ!"


"ก็ยากไง! สำหรับมึง!"


"ข้อสามมันยากกว่าเยอะเลย!!!"  ผมโวยใส่พี่มันเสียงดัง หึ่ยยย!!! กูเริ่มงอแงแล้วนะเว้ย! แมร่ง! มันคุ้มมั้ยเนี่ยที่กูแลกจูบกับความรู้ที่ได้มาเนี่ยยย!!!


"หึ!  ข้อสุดท้ายแล้ว รีบจ่ายมาซะ จะห้าทุ่มแล้วเนี่ย"


ห๊ะ! จะห้าทุ่มแล้วหรอวะเนี่ย! เอาจริงๆ นะครับ...ที่เสียเวลาไปนานๆ น่ะไม่ใช่การสอนหรอกนะ เสียเวลาไปกับค่าสอนล้วนๆ เลย แมร่ง!!!!


ผมส่งสายตาอาฆาตให้ไอ้พี่มาร์ค ก่อนจะเริ่มจ่ายค่าสอนข้อสุดท้ายไปอย่างเร่งด่วน...คือกะจะรีบๆ จ่ายให้เร็วนะครับ  แต่แมร่งไอ้เหี้ยพี่มาร์คมันไม่ยอมปล่อยผมอ่ะ >///<! แมร่งเจ้าเล่ห์สุดๆ!!!!


"อื้อออออ!"


"จะรีบไปไหน มึงยังจ่ายไม่คุ้มเลย..."  


"ไม่คุ้มเหี้ย..อื้ออ!!"


พี่มาร์คมันละจากปากผมออกมาพูดแปบนึง ก่อนจะกลับมาดูดกินปากผมต่อทันที อิเหี้ย! คราวนี้มันทำเองเลยครับ! เอาเลย! อยากจะกินปากกูให้หมดเลยก็เชิญ แมร่ง! ถ้าพรุ่งนี้กูพูดไม่ได้นะมึง! กูจะกัดปากมึงคืนให้หลุดเลยค่อยดู!!!


"อื้อออ!"


จุ๊บบบบบ!!!!


เสียงจุ๊บดังๆ ที่ปากผมก่อนอีกคนจะละออกมา แล้วดูมันมองหน้าผมสิ สัด! ยิ้มเหี้ยไรอีก กวนตีนเอ้ย!!! แล้วทำไมกูต้องหน้าร้อนเพราะยิ้มเมื่อกี้ของพี่มันด้วยวะ แมร่งกูโกรธอ่ะ!!!


"ข้อนี้  มึงลองทำเองสิ"


"ห๊ะ! นี่จะโกงหรอเนี่ย! แทบจะกินปากเลยนะเว้ย จะให้ทำเองได้ไง!!"


"หึ! เถียงเก่งจังนะมึง!"  มันพูดไม่พอ ยังจิ้มหน้าผากผมไปอีก T^T


"ก็จริง!"


"มึงดูดีๆ ข้อนี้เหมือนข้อสามเลย ซึ่งมึงบอกว่าข้อสามยาก แต่ข้อนี้ง่ายกว่า  มึงทำเองได้เชื่อกู..."  คำพูดและสายตาที่ดูจริงจังขึ้นมาถนัดตา ทำให้ผมไม่กล้าเถียงกลับเลยครับ


"จะลองดู..."  ผมบอกเสียงเบา ก่อนจะลงมือทำตามที่อีกคนบอก


จริงแฮ่ะ ข้อนี้เหมือนจะง่ายกว่าอย่าที่พี่มันบอกเลยวะ!


ผมเริ่มทำไปเรื่อยๆ จนได้คำตอบออกมา ไม่รู้ว่าถูกรึป่าวนะ แต่ก้มั่นใจ 80% แล้วกัน


"ถูกมั้ย?"  ผมเงยหน้าจากสมุดกพร้อมเอ่ยถามอีกคนที่จ้องผมอยู่ก่อนแล้ว


"เก่ง!"  พี่มันบอกพร้อมลูบหัวผมไปด้วย อะไรเนี่ยบทจะอ่อนโยนกับกูก็ทำได้เนียนๆ เลย เมื่อกี้ยังเจ้าเล่ห์ใส่อยู่เลยแฮ่ะ!


"แสดงว่าทำถูก"


"อือ ถูก...จริงๆ มึงเก่งมากรู้มั้ย"


"ห๊ะ!"  ผมงงแดกเลยที่พี่มาร์คบอกว่าผมเก่ง?


"มึงไม่ได้โง่คำนวณ มึงทำได้ดีด้วยซ้ำ แต่แค่เวลาเรียนมึงสนใจอย่างอื่นมากว่าที่จารย์สอนก็เท่านั้น..."


"ไม่จริงอ่ะ! ผมตั้งใจดูกระดานตลอดเลยนะ  แต่เสียงจารย์อูยองน่าเบื่อมากจนผมหันไปเม้าส์กับไอ้แจซะเลย T T"


ป๊อก!


"โอ๊ยยย!!"  ว่าแล้วว่าต้องโดน  ก็มันจริงอ่ะ จารย์อูยองสอนน่าเบื่อโคตรอ่ะ บอกเลยขนาดจินยองที่ว่าแน่ ยังหันมาเม้าส์กับผมแล้วก็ไอ้แจอ่ะ


สอนน่าเบื่อจริงๆ อ่ะ  
ซึ่งต่างจากพี่มาร์ค...ที่สอนแค่เพียงไม่กี่นาทีผมก็ทำโจทย์ได้แล้วอ่ะ! 


"เด็กเกเร!"


"ก็มันจริงอ่ะ = =!"


"เสร็จหมดแล้วใช่มั้ยการบ้าน?"  


"หมดแล้ว"


"งั้นก็เอาไปเก็บแล้วรีบมานอน พรุ่งนี้มึงเรียนแปดโมง บ่ายสามไอ้เจียนัดซ้อม"  


พี่มันรู้ดีกว่าผมครับบอกเลย


"ครับๆ พ่อ!"


"หึ! ให้กูเป็นพ่อด้วย...อย่าลืมให้เป็นผัวด้วยล่ะ"


"O///////O!!!" สตั้นแปบ!


พูดเพี้ยอะไรก่อนนอนวะเนี่ย! แล้วแบบนี้กูจะหลับลงป่ะเนี่ย!


"เก็บเสร็จแล้วก็มานอนสิ"


อีกคนตบเบาะปุๆ บนเตียง


ผมที่หายสตั้นก็เดินต้อยๆ ไปขึ้นเตียงก่อนจะนอนแผ่ลงที่เดิมที่เคยนอน  ไอ้พี่มาร์คมองหน้าผมพร้อมขมวดคิ้วมาให้


"อะไร?"  ผมถามกลับอย่างสงสัย


"มึงต้องขยับมาอีกถึงจะถูก!"  ไม่พูดป่าว มันคว้าตัวผมเข้ามาชิดตัวมันทันที ก่อนจะดึงผ้าห่มนุ่มๆ ขึ้นมาคลุมทั้งผมและพี่มัน จากนั้นพี่มาร์คก็ปิดไฟบนหัวเตียง ก่อนเจ้าตัวจะนอนลงข้างๆ ผม  แถมไม่วายดึงผมเข้ามาซุกอกมัน...


"นี่พี่ไม่อ่านหนังสือต่อแล้วหรอ?"  ผมถามเสียงอู้อี้เพราะหน้าผมซุกอยู่กับอกพี่มัน


"อ่านจบไปสิบรอบแล้ว"


"ห๊ะ! แล้วไหนว่ายังอ่านไม่จบเนี่ย!"


"หึ!"


"พี่นี่แมร่ง!!!! โคตรเจ้าเล่ห์วะ!"


"กูเป็นกับมึงเท่านั้นแหละแบม..."


"หึ่ยย!!!"


"นอนได้แล้ว กูง่วง..."


จุ๊บบบบ...


ก่อนทุกอย่างจะเงียบลง อีกคนมันก็ไม่วายกดจูบที่หน้าผากผม ก่อนเจ้าตัวจะเข้าสู่ห่วงนิทราไปก่อน...สงสัยจะเหนื่อยจริงๆ ถึงได้หลับก่อนผมแบบนี้...


"ขอบคุณนะครับไอ้คุณครูเจ้าเล่ห์!"


จุ๊บ!


ผมบอกเสร็จก็กดจุ๊บลงจมูกพี่มันเบาๆ 


ก็แค่จุ๊บขอบคุณมันเองหรอก! U/////U!

[50%]




06.00...

MARK's Part



"ขอบคุณนะครับไอ้คุณครูเจ้าเล่ห์!"


จุ๊บ!


ผมนอนเท้าคางมองใบหน้าหวานๆ ของแบมแบมที่ยังไม่ตื่นจากฝันหวานของตัวเอง พลางกับนึกถึงคำพูดสุดท้ายของไอ้นุ่มนิ่มที่บอกผมก่อนเจ้าตัวจะหลับตามผมไป แถมยังจุ๊บจมูกผมเป็นรางวัลให้ผมอีกด้วย หึ เอาจริงๆ นะ เมื่อคืนผมง่วงจริงๆ ครับ แต่ผมก็ยังพอมีสติที่จะรับรู้ว่าอีกคนพูดอะไรกับผมล่ะ  


แมร่งโคตรน่ารัก...


ว่าแล้วก็ก่อกวนมันซะหน่อย


จุ๊บ...


ผมเริ่มพรมจูบทั่วใบหน้านุ่มนิ่มของแบมแบม ไล่ตั้งแต่หน้าผากลงมาเรื่อยๆ  แก้มใสป่องๆ ก็ไม่พลาดที่จะส่งจูบหนักๆ ให้จมบุ๋มลงไปทั้งสองข้าง  


จุ๊บ!   จุ๊บบ!


"อื้ออ! >  <"


เริ่มงอแงแล้วครับ หึ...แต่ยังไม่ตื่น...


ขี้เซาจริงๆ


จุ๊บบบ!


ผมกดจูบแรงๆ ลงที่กลีบปากเยลลี่แสนน่ากิน


"อื้ออออ >  <!"


เสียงของลูกหมาตัวน้อยที่เริ่มงอแงหนักขึ้น  แต่ก็ยังไม่ยอมที่จะลืมตาขึ้นมาครับ


"ขี้เซา"


ผมบอกพร้อมกับจูบเบาๆ ลงที่ปลางคางสวยของไอ้ลูกหมา


"ตื่นได้แล้วไอ้ลูกหมา วันนี้มีเรียนแปดโมงนะ"  ผมบอกเสียงเรียบพร้อมกับรอดูปฏิกิริยาของไอ้ตัวเล็กที่เริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด


"......."  


"ถ้าไม่ตื่นตอนนี้....วันนี้มึงจะไม่ได้ลงจากเตียงเลยนะ..."


"........."


ยังเงียบอยู่ครับ...หึ แมร่ง! ขี้เซาฉิบหาย


โอเค....


เด็กไม่ยอมตื่น...งั้นผมต้องใช้วิธีนี้แล้วล่ะ!


ผมเริ่มพรมจูบทั่วใบหน้าหวานอีกรอบ ก่อนจะไล่ลงมาสูดกลิ่นหอมที่คอขาวๆ แถมไม่วายฝังจูบไปจนทั่วลำคอของไอ้หมาน้อยขี้เซา


"อื้ออ.."  เสียงครางหวานที่เล็ดรอดออกมาเมื่อถูกผมรบกวนและรุกรานด้วยจูบหนักๆ


อยากจะฝังเขี้ยวคมๆ สร้างความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แต่ก็กลัวลูกหมามันจะโกรธเอา...แต่! ในขณะเดียวกันก็อยากจะแกล้งให้อีกคนหน้างอและหงุดหงิดใส่ผมเล่นซะด้วยสิ!


พลันความคิดชั่วร้ายก็ทำให้ผมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อแบมแบมออกจนเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียน  เม็ดบัวสีหวานที่มันล่อตาล่อใจให้อยากใช้ปากและลิ้นสัมผัสความหวานของมันดูสักครั้ง...


ไวเท่าความคิด...ผมค่อยๆ ก้มลงสูดดมกลิ่นหอมธรรมชาติจากตัวแบมแบม กลิ่นหอมที่เป็นกลิ่นประจำตัวของไอ้ตัวเล็กที่ผมจำได้ดีว่ามันเป็นของใคร...จากแค่ดมกลิ่นสำหรับผมมันคงไม่เพียงพอ...


จุ๊บบบ!!!


ผมกดจูบหนักๆ ลงบนเนินอกของอีกคน ก่อนจะดูดเม้มและฝังเขี้ยวคมๆ ไว้เพื่อตีตราจองว่าไอ้ตัวเล็กคนนี้เป็นของผม...


"อื้ออ!!! จะเจ็บ!"


"หึ..."  ผมเงยหน้าจากอกขาวๆ ก่อนจะจ้องหน้าหวานที่ตอนนี้มันกำลังหงิกงงอด้วยความเจ็บจากฝีปากผมเมื่อกี้


"ทะทำอะไร!"  แบมแบมถามทันทีที่เจ้าตัวลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นหน้าผมในระยะประชั้นชิด


"ปลุกลูกหมาขี้เซาไง"  ผมบอกพร้อมยกคิ้วกวนๆ ใส่แบมแบมไป


"หะเห้ย!  ทำไมเสื้อผมเป็นเงี่ย!!"  


"จะไปรู้หรอ! มึงนอนละเมอแกะกระดุมเสื้อมึงเองรึป่าว หึ!"


"ห๊ะ!!!"


"จะว่าไป หน้าอกมึงขาวดีนะ"


"เห้ยยย!!! ไอ้ลามก!!!"  ไอ้ตัวเล็กที่ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงก่อนจะรีบติดกระดุมเสื้อตัวเองให้มิดชิดทันทีที่ถูกผมแซวไป ฮ่าๆๆ 


"หึ!"


"นี่พี่ปล้ำกูหรอ!!"  แบมแบมโวยใส่ผมทันทีที่ติดกระดุมเสื้อเรียบร้อย ก่อนจะพยายามขยับห่างจากผม


"อือ"


"เห้ยย!!! ไอ้เหี้ยมาร์ค!!!  มึงง!!!"  แบมแบมพ่นคำหยาบใส่ผมพร้อมกระโดดลงจากเตียงแล้วชี้หน้าด่าผมอย่างไม่แคร์ว่าผมจะอายุเยอะกว่า 


"นี่มึงด่ากูขนาดนี้?" ผมค่อยๆ ลงจากเตียงก่อนจะเดินเข้าไปหาไอ้ลูกหมาที่กำลังโมโหผมอย่างกับหมาบ้า


"ก็มึงปล้ำกูอ่ะ! แมร่ง! ฮืออออ!"  จากตอนแรกที่ด่าผม ตอนนี้กลับกลายเป็นหมาขี้แยแล้วครับ ฮ่าๆ ร้องไห้ใหญ่เลยครับ ฮ่าๆๆ


"นี่!"  ผมที่กำลังจะเดินเข้าไปหาอีกคน


"อย่าเข้ามานะเว้ย! ฮือออ!"  แบมแบมขยับหนีผมเมื่อเห็นผมจะเข้าไปใกล้


"นี่มึงรังเกียจกูจนถึงกับร้องไห้เลยหรอ?"


"ฮื่ออออออ!"  แบมแบมไม่ได้ตอบแต่กลับร้องไห้ใส่ผมเสียงดัง


พรึ่บบ...


ผมเดินเข้าไปชาร์ตตัวอีกคนก่อนจะดึงแบมแบมที่ร้องไห้ไม่ลืมหูลืมตาเข้ามากอด  ไอ้ลูกหมาไม่ได้ขัดขืนแถมยอมให้ผมกอดแต่โดยดี


"ฮึ่ก! พี่ปล้ำกูทำไม ฮือ..."  แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาถามผมพร้อมเสียงสะอื้น แถมยังตีผมไปด้วย แมร่ง! ร้องไห้จนตาบวมเลยครับ


"มึงฟังกู..."


"......"


"มึงเจ็บก้นมั้ย?"


แบมแบมขมวดคิ้ว ก่อนจะจับก้นตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม


"เจ็บรึป่าว?"


"ไม่นี่..."  ไอ้ตัวเล็กมันบอกพร้อมปาดน้ำตาที่แก้มไปด้วย


"แล้วสะโพกละ? เจ็บมั้ย?"


แบมแบมสำรวจช่วงล่างของตัวเองก่อนจะแตะๆ และสัมผัสสะโพกตัวเองไป


"ไม่เจ็บอ่า = =!!!!"


"แล้วมึงเดินปกติรึป่าว?"


แบมแบมที่ละออกจากกอดผม ก่อนจะเดินไปมาตรงหน้าผมทันที


"ก็....เดินปกติ...U U!"  ตอบไม่เต็มเสียงครับแถมยังเบือนสายตาหนีผมไปอีก


"หึ! เริ่มฉลาดยังครับน้องแบม!"  ผมเดินเข้าไปใกล้อีกคน ก่อนจะทุบหัวไอ้ตัวเล็กไปอย่างหมั่นไส้


ปึ่กก!


"โอ๊ยย ><"  แบมแบมกุมหัวตัวเองทันทีที่ถูกผมใช้กำปั้นทุบลงที่หัวทุยๆ นั้น แต่ผมว่าลงมือเบาแล้วนะครับ ทำไมร้องซะเวอร์เชียว


"มึงนี่ขี้มโนวะ!" ผมบอกพร้อมกับผลักหัวแถมไปอีก  น่าหมั่นไส้แล้วก็น่าตีด้วยครับ!


"สรุปคือพี่ไม่ได้ปล้ำกูใช่มะ?"  ไอ้ตัวเล็กที่มันเหลือบสายตาขึ้นมาถามผมอย่างกล้าๆ กลัวๆ


"เออ!!! ไอ้โง่!"


"T^T แล้วแมร่งทำไมไม่บอกแต่แรกวะ!"


"เรื่องทั้งหมดมึงพูดเองทั้งนั้นแบม!"


"= =!!! แล้วพี่แมร่งยอมรับทำเหี้ยไรเล่า! แมร่ง! กูก็คิดว่าพี่ปล้ำกูสิ!!"


"กูหมั่นไส้มึง! ไม่มีสติเอาซะเลย!"  ลงมะเหงกกลางกบาลมันไปอีกครับ


"อื้อ! เจ็บนะ! ตีอยู่ได้!"


"ก็มึงไม่มีสติ!"


"สงสัยกูเมาขี้ตา...ก็แมร่งเพิ่งตื่นอ่าา T T"


"มึงนี่จริงๆ เลย!"


"Y   Y!!!"


"ไหนมาดูสิ!"  ผมพูดพร้อมกับดึงแบมแบมเข้ามาใกล้ๆ 


"อะ อะไร?"


"ตามึงโคตรบวม"


"ก็กูร้องไห้อ่ะ!"


"กูถามหน่อย มึงรังเกียจกูจนต้องร้องไห้ตาบวมปูดแบบนี้เลยหรอวะ?"  ผมถามข้อสงสัยออกไป คือนี่แค่เรื่องโกหกนะครับ แบมแบมยังร้องไห้ขนาดนี้ แล้วถ้าผมเอามันจริงๆ ล่ะ?


"ไม่ใช่แบบนั้น!!!"  แบมแบมโวยใส่ผมทันที


"แล้วมันแบบไหน! ไม่รังเกียจแต่มึงแมร่งร้องไห้ใหญ่เลย"  ผมบอกพร้อมจับหน้าหวานๆ ของไอ้ตัวเล็กเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะใช้สายตาสำรวจทั้งดวงหน้านั้น


"ก็กูตกใจ!  อยู่ดีๆ ตื่นมาแล้วเจอสถานการณ์แบบนี้ จะไม่ให้กูตกใจได้ไงวะ! แมร่งกูทำไรไม่ถูกเลยร้องไห้แมร่งเลย!"


"แล้วอีกอย่าง...ครั้งแรกของกู กูยังไม่รู้เหี้ยไรด้วยซ้ำว่ามันรู้สึกยังไง! กูก็ร้องดิวะ...T T" 


"ฮ่าๆๆ"


"หัวเราะทำไม!"


"ที่แท้ก็อยากรู้นี่เองว่าครั้งแรกของมึงจะเป็นยังไง หึหึ..."


"นั่น! มันเหตุผลรองหรอกนะ!!! >//////<!"


"หรอออ.."


"เออ!!!!"


"ฮ่าๆๆๆ แมร่งมึงโคตรน่ารักวะ!"  


จุ๊บบ!


ผมจุ๊บหน้าผากมนไปอย่างอดใจไม่ไหวในความน่ารักของแบมแบม


"เอาใหญ่เลยนะมึง!" 


"กูเป็นพี่มึงนะ พูดให้มันดีๆ  อีกอย่างกูก็จะเป็นผัวมึงในอีกไม่ช้าด้วย"


"ห๊ะ! อย่าทำอะไรกูนะเว้ย ไม่งั้นกูตีมึงแน่!"


"หึ! ตัวกะเปี๊ยกเท่าลูกหมา มึงคิดว่าสู้กูได้?"


"กูไม่รู้! แต่กูจะสู้ให้ถึงที่สุด!!!"


"กูดีใจที่มึงหวงเวอร์จิ้นมึง  แต่! ยังไงซะ! เวอร์จิ้นมึงเป็นของกู!"


"O//////O"


"แล้วก็เป็นของกูแค่คนเดียวด้วย!"



BAMBAM's Part


ผมยืนช็อกกับคำพูดของไอ้เหี้ยพี่มาร์ค  คือดูคำพูดคำจามันสิครับ ฮืออน่ากลัวขึ้นทุกวัน แล้วผมจะรักษาเวอร์จิ้นของผมรอดปลอดภัยมั้ยเนี่ย!


"แต่กูไม่ขืนใจมึงหรอกเด็กน้อย^^"  


หลังจากที่เห็นผมเงียบไปพี่มันเลยพูดประโยคถัดมาที่ทำให้ผมอุ่นใจขึ้น U U!


"นอกเสียจากว่า...มึงสมยอมกูเอง..."


"เหอะ! อีกนานเว้ย! ให้ผมเรียนจบก่อนนะ ฮ่าๆๆๆ"   


ถึงผมจะ 'รักไอ้พี่มาร์ค' เข้าจริงๆ แล้ว  แต่คนอย่างผมไม่ง่ายนะครับทุกคน หึหึ...ถึงแม้ว่าพี่มันจะหล่ออย่างกับเทวดาลงมาโปรดก็เถอะ!  ตอนนี้กูยังไม่พร้อมจะรับมือ!!! >////<!  ฮืออออก็ไม่อยากเดินถ่างขาไปมอนี่หว่าาา แมร่ง! เดี๋ยวได้โดนพวกไอ้แจกับจินนี่มันล้อแน่อ่ะ!!!


"หึ! มันนานไป! มึงไม่เห็นใจกูบ้างหรอ!"


"พี่ก็อดทนดิวะ!"


"กูทนมาตลอด จนได้คบกับมึงแล้วเนี่ย!"


แน่ะ! พูดไม่พอ มันจิ้มหน้าผากผมไปอีก T T


"ก็ทนต่ออีกหน่อยเป็นไรไปเล่า!"


"มึงว่า 5 ปีนี่อีกหน่อยงั้นหรอ ห๊ะ!"


"เออ...ก็..."


"ห้าเดือน!!!"


"อะไร!"


"กูให้เวลาแค่นั้น"


"ห๊ะ!!! เหี้ยยย!!! จะบ้าหรอ!!!"


เหี้ยกันใหญ่แล้วครับ จากห้าปีเหลือห้าเดือน! แมร่ง! 


"งั้นสามเดือน"


"เห้ยๆๆ สองปีๆๆๆ"  ในเมื่อห้าปีไม่ได้ผมเลยลดลงมาให้พี่มันสองปีล่ะกัน


"เดือนเดียว!"


"อิสัด! แมร่ง! ห้าเดือนก็ห้าเดือน!!!!"


"หึ!!! โอเคห้าเดือนตามนี้ เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ...เมีย..."


ผมหมดหนทางจริงๆ แล้วครับ คนอย่างมันพูดจริงทำจริง ถ้าขืนผมยังต่อรองอยู่ผมว่าอีกสามวันผมโดนมันเอาแน่ๆ อ่ะ แมร่ง! เหี้ยมากกกกก แล้วนี่กูต้องนับวันที่จะตกเป็นเมียมันจริงๆ ใช่มั้ยอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาา!!! T/////////T



.......................




#คณะวิศวะ


"เห้ยวันนี้พี่มาร์คไม่มารับไปแดกข้าวหรอวะ?"  ไอ้แจที่เดินตามผมออกมาจากห้องถามขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยจินยองที่เดินหอบของอะไรไม่รู้รุงรังไปหมด จนผมเห็นแล้วขัดลูกกะตาเลยเดินเข้าไปช่วยมันถือ


"ขอบคุณน่า^^" จินยองบอกพร้อมยิ้มหวานให้ผมทันทีที่ผมช่วยมันถือของ


"วันนี้ไม่มา เห็นว่ามีซ้อมบอล" ผมหันไปตอบไอ้แจ


"ซ้อมบอล? นี่อย่าบอกนะว่าพี่มาร์คลงแข่งฟุตบอล?"


"มั้ง กูก็เพิ่งรู้ไม่นาน มันบอกว่าไม่มีคนลง" ผมบอก


"โห นอกจากบาสแล้วยังแข่งฟุตบอลอีกหรอเนี่ย" จินยอง


"ห๊ะ! นี่พี่มันแข่งบาสด้วยหรอ?"  ผมหันไปถามจินยองอย่างตื่นๆ


"อือ! วันก่อนเราเห็นซ้อมกับพี่เจบีอ่ะ" จินยองบอกผม


"ทำไมแมร่งไม่เคยบอกกูบ้างเลยวะ!"


"เหอะ! มึงก็ถามเลยดิวะแบม"


"ช่างแมร่ง! จริงๆ มันน่าจะบอกกูบ้าง ถึงกูไม่ถามก็ต้องบอกป่าววะ แมร่ง!"


"มึงก็รู้ว่าพี่มาร์คไม่ชอบพูด อยากรู้ก็ถามพี่เขาไปเลย"


"เดี๋ยวก็หาว่ากูถามจุกจิกอีกอ่ะ! ไม่เอา มันไม่ใช่กู"


"มึงนี่จริงๆ สัด!"


"แต่เราว่าพี่มาร์คอยากให้น้องแบมจุกจิกนะ^^"


"มโนรึป่าววะจินนี่! อย่างไอ้พี่มาร์คเนี่ยนะ!"


"จริงๆ นะน้องแบม!"


"เหอะ! เชื่อตายล่ะ ไปๆๆๆ ไปหาไรแดกเถอะ กูหิวจนจะแดกช้างได้ทั้งตัวล่ะ!" ผมบอกอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินนำสองคนนั้นไปที่โรงอาหารทันที


ตั้งแต่ที่ผมย้ายไปอยู่คอนโดกับไอ้พี่มาร์ค ด้วยการข่มขู่แกมบังคับของพี่มัน จนกว่าม๊าผมจะกลับจากไทย ตอนนี้ก็ล่วงเลยมาเป็นอาทิตย์แล้ว แต่ม๊าก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับมาเลยครับ! แถมล่าสุดเมื่อวาน! ผมเพิ่งได้เมสเสจจากม๊าตอนเที่ยงคืน ในข้อความนั้นบอกกับผมว่า....

'พี่กันต์ครับ...ตอนนี้ม่าม๊าอยู่ญี่ปุ่น
มางานแต่งงานลูกเพื่อนของป๊า
เสร็จจากงานแต่งแล้วม๊ากับป๊าจะแวะเที่ยวด้วย
ยังไม่มีกำหนดการกลับที่แน่นอน
พี่กันต์อยู่คนเดียวได้นะครับ? คนเก่งของม๊า
หรือไม่ก็ไปนอนกับจินยองหรือยองแจก็ได้นะครับ
เดี๋ยวม๊าซื้อของฝากไปฝากจ้าาา
ปล.ม๊าโอนตังค์ให้พี่กันต์แล้วนะครับ
ป๊ากับม๊ารักพี่กันต์มากนะ จุ๊บๆครับ'


นั่นแหละครับข้อความจากม๊าผมT T 

อะไรคือม๊าไปญี่ปุ่นกับป๊าวะ? ไหนว่าอยู่ไทยไง! ฮือออ ทิ้งลูกทิ้งเต้าชัดๆ อ่าาาาา แต่ยังดีที่ทิ้งเงินก้อนโตไว้ให้ผมใช้อยู่  แต่โอนมาเยอะแปลกๆ ครับ นี่ไม่ใช่ว่าจะกลับมาหาผมปีหน้าหรอกนะม๊า! ป๊า!


ป๊อก!


"อ่ะ! ><!"  ผมกุมหน้าผากตัวเอง จากสัมผัสที่ดังป๊อกเมื่อกี้ มีแค่คนเดียวครับที่มันทำกับผมแบบนี้


"เหมอเหี้ยไรอยู่? ทำไมไม่รีบแดกข้าว!"  ไอ้พี่มาร์คทำเสียงดุใส่ ก่อนจะนั่งลงตรงหน้าผม


เดี๋ยวนะๆ แล้วนี่จินยองกับไอ้แจแมร่งไปไหน เมื่อกี้ยังนั่งแดกข้าวด้วยกันอยู่เลย!


"ไม่ต้องมองหา สองคนนั้นรีบไปซ้อมแล้ว เหลือแต่มึงนี่แหละ รีบกินข้าวสิ! ตอนเย็นไอ้เจียนัดซ้อมใหญ่นี่"


"ไหนว่ามีซ้อมบอล?" ผมถามกลับ


"กูเก่งแล้ว แค่แวะไปดูเด็กมันซ้อม"


"อ้ววก!"  


ป๊อก!


"อะโอ๊ยย! เจ็บนะ! > <!"  


คือผมโดนพี่มันดีดหน้าผากอีกแล้วครับ! เจ็บจริงๆ นะ!


"หึ! รีบกินซะ!"


"แข่งบาสด้วยทำไมไม่บอก!"  


"นี่มึงไม่รู้หรอว่ากูเป็นนักบาสมหา'ลัย?"


"แล้วกูจะไปรู้ป่ะล่ะ!" 


จริงๆ ผมก็พอรู้ว่าพี่มันเล่นบาสเก่งครับ ตั้งแต่สมัยมันเป็นประธานนร.แล้ว ตอนนั้นสาวกรี๊ดมันเพี๊ยบ! แต่ใครจะไปตรัสรู้ล่ะว่าพี่มันเป็นนักบาสของมหา'ลัยอ่ะ ผมก็เพิ่งเข้ามาปีหนึ่งเองเถอะ!


"อย่ามาขึ้นกูนะแบม!"


"= =!"  


"อย่าบอกนะว่างอนที่กูไม่บอก?"


"......"  ผมไม่ตอบแต่กลับยัดข้าวคำโตๆ ใส่ปากจนเต็ม แมร่งไม่อยากพูดกับมันแล้วครับ 


"ค่อยๆ กินสิ! เดี๋ยวแมร่งก็ติดคอ!"  ไอ้พี่มาร์คที่เห็นผมยัดข้าวแบบไม่ยั้งเอ่ยห้ามเสียงดุ แถมยังรีบเทน้ำใส่แก้วเตรียมไว้ให้ผมอีก


"....."


"โอเคๆ ต่อไปกูจะบอกมึงทุกอย่างเลย"  


"..........."


"หายงอนกูได้แล้ว"


"........."


"เดี๋ยวจะเลี้ยงไอติม"


"อือ!"  


"หึ! มึงนี่เห็นแกของกินชัดๆ"  พูดไม่พอพี่มันยังผลักหัวผมไปอีก ชอบทำร้ายร่างกายผมอยู่เรื่อยครับไอ้คนนี่!


ผมไม่ได้เห็นแก่ของกินซะหน่อยเถอะ!


.............


#กีฬามหา'ลัยวันแรก
@สนามกลาง


"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! พี่มาร์คคคคค!!!"


"อร๊ายยยยพี่มาร์คสู้ๆๆๆๆ"


"พี่แจ็คสันนนนนน พี่ยูคยอมมมมม!!! กรี๊ดดดดดดดดดดด"


"อร๊ายยยยพี่เจบี!!! ว้ายยยหล่อมากกกกกกก!"


เสียงเชียร์และเสียงกรี๊ดดังก้องทั้งสนามกีฬากลาง  ตอนนี้ทั้งผม ไอ้แจ จินยอง และเด็กปี1 คนอื่นๆ ต่างก็ขึ้นมานั่งบนสแตนเชียร์  ก็เพราะตอนนี้เป็นการแข่งบาสระหว่างคณะวิศวะกับคณะแพทย์ยังไงล่ะ!


ผมมองลงไปยังสนามแข่งเพื่อมองหาใครบางคน  หาไม่นานก็สะดุ้ดตากับไอ้นักกีฬาชุดสีส้มแถมดำ เสื้อกล้ามเบอร์ 7 ตัวใหญ่ๆ ที่อยู่บนตัวพี่มัน ดูแล้วเท่ไม่เบาเลยครับ


"มึง...นั่นพี่ฮันบินนี่หวา!"  ยองแจมันสะกิดสีข้างผมให้ดูพี่ฮันบินที่ตอนนี้พี่แกอยู่ในชุดนักบาสสีดำแถบขาว  เสื้อกล้ามเบอร์ 1 ที่โชว์กล้ามขาวๆ ของพี่ฮันบินเรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ได้เป็นอย่างดี


"โห! ไม่ยักรู้ว่าพี่ฮันบินก็เล่นบาส" ผมพูดขึ้นมาลอยๆ แต่มันกลับถึงหูจินยองที่นั่งถัดจากไอ้แจไป


"เล่นเก่งด้วยน้องแบม ได้ยินเขาพูดกันว่าพี่ฮันบินเป็นนักบาสมหา'ลัยด้วยนะ" จินยองที่ชะโงกหน้ามาบอกผม


"งั้นหรอ...พี่มาร์คมันก็เป็นนักบาสมหา'ลัยเหมือนกัน..."


"นี่ไม่ค่อยจะโชว์ผัว" 


"ผัวพ่อง! สัด!!!" ผมหันไปแจกคำหยาบไอ้แจทันทีที่ได้ยินประโยคไม่เข้าหู


"เอาน่า! อีกหน่อยก็ต้องใช้คำนี้อยู่ดี หึหึ..."


"สัด!!! เงียบปากหมาๆ มึงไปเลย!" ผมบอกพร้อมทำท่าจะตีปากมันไป แต่มันไหวตัวทันเลยรีบปิดปากตัวเองไว้ซะก่อน


"ใช่ๆ พี่มาร์คก็เป็น แถมยังเป็นกัปตันทีมบาสมหา'ลัยอีก"


"ห๊ะ! ทำไมจินยองรู้อ่ะ?"  ไอ้แจที่หันไปถามก่อนผม


"ก็...พี่เจบีบอกมาอ่ะ แฮๆๆ^^!!!"


"แหม่มมมมมม อะไรๆ ก็พี่เจบีเน๊าะ!"  ผมอดที่จะแซวไม่ได้ นานๆ ทีจินยองมันจะแสดงอาการแบบนี้ครับ ฮ่าๆๆ ดูท่าทางจะปลื้มพี่เจบีไม่น้อย ผมกับไอ้แจสังเกตมานานล่ะ รุ่นพี่ที่มันเอ่ยชื่อบ่อยที่สุดคือ พี่เจบีฟันจอบนั่นเอง หึหึ...


"ว้ายยยมึงดูพี่มาร์คกับพี่ฮันบินปะทะกันแล้ว อร๊ายยยยยย! เทพบุตรสองคน!!!" เสียงของผู้หญิงที่นั่งถัดจากแถวผมลงไปเอ่ยเสียงดัง 


"กรี๊ดด กูเลือกไม่ถูก ><"


"งานนี้ กูว่า...สูสีวะ..." 


"น้องแบมๆ"


"ครับ"  ผมที่กำลังนั่งดูเพลินๆ ต้องหันไปตามแรงสะกิดจากแถวข้างบน ก่อนจะพบว่าเป็นพี่เจียนั่นเอง


"ได้เวลาแล้ว ไปเปลี่ยนชุดครับ  ตอนบ่ายเราต้องไปที่สนามบอลครับ เดี๋ยวไม่ทัน!" 


"ครับๆๆ  เห้ยเดี๋ยวกูไปก่อนนะเว้ย" 


"เออๆ เดี๋ยวรายงานข่าว" ไอ้แจบอกผม


"เค.." ผมบอกก่อนจะรีบลุกตามพี่เจียไป แต่สายตาก็ไม่วายมองลงไปยังสนามแข่ง ในขณะนั้นเองไอ้พี่มาร์คก็มองขึ้นมาสบตากับผมพอดิบพอดี ดูพี่มันขมวดคิ้วใส่ผมด้วยครับ สงสัยอยากจะถามว่าผมจะไปไหนแน่ๆ ผมเลยชี้นิ้วไปที่พี่เจีย ก่อนจะส่งยิ้มให้พี่มาร์คพร้อมกับโบกมือบ๊ายบายอีกคนทันที


อดดูพี่มาร์คมันแข่งบาสเลย T T! แต่ไม่เป็นไร ยังไงตอนแข่งบอล ผมก็ได้ดูอยู่แล้ววว


.............




@ห้องแต่งตัวคณะวิศวะ


"ว้ายยยน้องแบม! ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ย! อร๊ายยย ><"  พี่เจียร้องขึ้นทันทีที่ผมเดินออกมาจากห้องแต่งตัว


"เออแมร่ง! น่ารักจนกูยังอายเลยมึง!"  พี่มินบอกพร้อมกับมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า


"นี่ขนาดเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์เองนะเนี่ย ไม่อยากจะคิดถึงวันพรุ่งนี้เลยจริงๆ ว่าจะน่ารักขนาดไหนอ่ะ! ><"


"เออจริง!"


"โห! พี่เจียกับพี่มินก็พูดเกินไปครับ^^!!!"


"จริงๆ นะ ไม่เชื่อถามไอ้ชินวูดูดิ! ใช่มั้ยมึง?"  พี่เจียที่หันไปถามพี่ชินวูที่ยืนมองผมด้วยสายตาอึ้งๆ อยู่มุมห้อง


"สภาพนั้น มันไม่น่าตอบมึงได้วะเจีย"  พี่มินที่หันไปเจอพี่มินวูที่กำลังจ้องผมตาค้างแบบไม่กระพริบตา อะไรจะขนาดนั้น = =!


"เออวะ! แต่ดูจากอาการมันก็น่าจะรู้แล้วนะแบม ฮ่าๆๆ นี่ขนาดยังไม่ใส่พร๊อพเนี่ย"


"กูว่าให้น้องมัดจุกน้ำพุเปิดเหม่งหน่อยเถอะ" พี่มินออกความเห็น


"ดีๆๆ" พี่เจียที่เริ่มสนับสนุนความคิดเห็นของพี่มิน ก่อนทั้งสองสาวจะเข้ามาจัดการเมคอัพให้ผมทันที


ผมที่ทำได้แต่นั่งนิ่งๆ ให้พี่ทั้งสองละเลงหน้าตัวเองได้ตามสบาย Y Y!


15 นาทีต่อมา...


"โหยย!!! นี่กูว่ากูทำหน้าตลกๆ ให้น้องแล้วนะเจีย!"  พี่มินที่ขยับออกจากหน้าผมมาดูผลงานตัวเอง


"ทำไม?"


"ทำไมน้องมันยังน่ารักเหมือนเดิมวะ!"


"ฮ่าๆๆๆ ก็น้องมันน่ารักอ่ะมึง แต่งยังไงก็น่ารัก! เน๊าะแบม"


"หรอครับ แฮๆๆ ><!!"


"แต่มันก็ตลกๆ แบบน่ารักๆ อยู่นะ ก็ได้อยู่" พี่เจียบอกพร้อมกับถือกล้องถ่ายรูปมาแชะหน้าผมใกล้ๆ โดยไม่บอกไม่กล่าว


แชะ!


"นี่มินดูสิ! ขนาดถ่ายแบบไม่บอกน้อง น้องมันยังน่ารักเลย!" พี่เจียเดินถือกล้องไปให้พี่มินดู


"เออวะ! ทำไมน้องแบมน่ารักขนาดนี้ครับ!"


"แฮๆๆ พี่ๆ ก็ชมผมเกินไปนะครับ Y///Y"


"ฮ่าๆๆ จริงๆ จ้า"


"เออ...แล้วพี่แจ็คสัน กับพี่ยูคอ่ะครับ?"


เห็นพี่เจียบอกว่าพี่แจ็คสันกับพี่ยูคยอมก็จะมาเต้นเป็นเพื่อนผมด้วย แต่คือตอนนี้พี่เขาแข่งบาสอยู่น่ะครับ เหนื่อยๆ แบบนั้นจะมาเต้นได้หรอครับ


"เดี๋ยวพวกมันตามมาจ๊ะ ไม่ต้องห่วง มันเป็นแค่ตัวสำรองอ่ะ จริงๆ ก็เป็นตัวจริงอ่ะแหละ แต่เห็นว่าปีนี้น้องลงสมัครบาสเยอะ พวกมันเลยให้น้องลงตัวจริงกันน่ะ"


"อ่ออครับ..."


"เออมิน แกไปดูน้องลีดคนอื่นๆ เถอะเดี๋ยวฉันอยู่กับน้องแบมเอง"


"โอเค"  พี่มินโบกมือให้ผมกับพี่เจียก่อนจะเดินออกจากห้องไป


ตึ๊งง~




  MARK_T
อยู่ไหน?

BAM_BAM
ห้องแต่งตัวคณะ

MARK_T
เดี๋ยวไปหา...

BAM_BAM
เฮ้! แล้วพี่แข่งเสร็จล่ะหรอ?
                                                                      อ่านแล้ว


ผมนั่งมองมือถือในมือตัวเองทันทีหลังจากที่อีกคนอ่านไลน์ที่ผมเพิ่งส่งไปถาม แล้วพี่มันไม่ตอบผมมาซะงั้น อะไรของเขาวะ!


พรึ่บ!


ปึ่กก!


"อ้าวไอ้มาร์ค!"  พี่เจียที่อยู่ในห้องกับผมพูดชื่อบุคคลที่เพิ่งผลักประตูห้องเข้ามาใหม่อย่างตื่นๆ


"ไม่บอกกูเลยว่าจะพามันมา" พี่มาร์คที่เพิ่งเดินเข้ามานั่งข้างผมพูดกับพี่เจียเสียงเรียบๆ


"ก็เห็นมึงแข่งอยู่ กูไม่อยากเรียก" พี่เจียตอบ


"มึงเองก็ด้วยแบม!"  แล้วพี่มาร์คก็หันมาเล่นงานผมทันที ดูสิครับทำหน้าดุๆ ใส่มาอีก


"ก็ผมต้องมาเปลี่ยนชุดนี่  แล้วอีกอย่างพี่ก็กำลังแข่งด้วย ผมเองก็ส่งซิกบอกไปแล้วไง"


"แต่กูอยากให้มึงดูกูแข่ง!"


"โหยไอ้มาร์ค! งอแงกับเขาก็เป็นด้วย ฮ่าๆๆ" พี่เจียพูดพร้อมกับหัวเราะชอบใจที่เห็นไอ้พี่มาร์คงอแงใส่ผม ฮ่าๆ จะว่างอแงก็ไม่เชิงครับ เพราะหน้าพี่มันไม่ได้แสดงความน่ารักอะไรมาให้ผม มีเพียงสายตาอ้อนๆ เท่านั้นล่ะที่ผมรับรู้ได้


"เลิกหัวเราะกู เจีย! ไม่งั้นกูจะเอาเบอร์เด็กปี1 ที่มึงกำลังอยากได้ไปให้ไอ้มินแทน"


"หะเห้ย! ได้ยังไง!"


"หึ!"


"มึงนี่! กูแค่ล้อเล่นเอง อย่าเอาไปให้ไอ้มินนะเว้ย!"


"ถ้ามึงอยู่เงียบๆ กูจะให้!"


"เออๆๆๆๆ ขู่กูทุกที..."


ผมแอบอึ้งนิดๆ ครับ ไม่คิดเลยว่าพี่เจียจะเป็นคนแบบนี้ T T! 


"แล้วนี้ใครใช้ให้มึงมัดจุก!"  ไอ้พี่มาร์คที่หันมาเล่นงานผมต่อถามเสียงดุพร้อมกับดึงจุกน้ำพุที่พี่มินเพิ่งจะมัดแล้วก็ผูกโบว์ติดให้พร้อม


"พี่มินมัดให้"


"แล้วนี่หน้ามึงเขียนแค่นี้เองหรอวะ?" พี่มาร์คที่พูดพร้อมกับไล่จิ้มตั้งแต่หน้าผากผมลงมาจนถึงปาก = =!


"อะไรของมึงไอ้มาร์ค!" พี่เจียที่เงียบไปเอ่ยขึ้น


"จะเอามั้ยเบอร์ไอ้เด็กนั่น!"


"เอาดิ! หึ่ยยย! มึงนี่จริงๆ"  พี่เจียที่หมดความอดทนกับพี่มาร์คพูดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินเปิดประตูห้องออกไปข้างนอกทันที เห้ย! แล้วก็ทิ้งผมไว้กับจอมมาร!!!


"อะไรของพี่เนี่ยพี่มาร์ค!"


พี่มันไม่ตอบ แต่กลับลุกเดินไปที่ไหนสักที่ในห้อง ก่อนพี่แกจะเดินกลับมานั่งลงข้างผมพร้อมกับปากกาเคมีสีดำในมือ


"ขยับมานี่!"


"ทำไม! จะทำไรเนี่ย!"


"กูบอกให้ขยับมาก็ขยับมาดิวะ อย่าถามมากแบม!"


"เอ๊า!!"


"ช้าแมร่ง!"  พูดเสร็จพี่มาร์คมันก็ดึงแขนผมมา จนผมที่ไม่ทันตั้งตัวลอยหวือมาติดกับมันทันที แมร่งนิสัยโคตรเสียครับ คนเหี้ยไรเอาแต่ใจสุดๆ


"เห้ยพี่! ทำไร!" ผมถามอย่างตื่นๆ เมื่อเห็นว่าไอ้พี่มาร์คที่ขยับมาจนหน้ามันจะติดกับหน้าผมอยู่แล้ว แถมยังเอามือมาจับคางผมไว้แล้วมืออีกข้างที่กำลังถือปากกาเคมีสีดำก็ง้างขึ้นเหมือนกำลังจะเขียนลงที่หน้าของผม


"ลีดโจ๊กที่ไหนแต่งแค่นี้วะ!"


"เดี๋ยวๆๆๆ ให้พี่มินกับพี่เจียเขียนเพิ่มให้ผมดีกว่าน่าา!"  ผมที่พยายามขืนหน้าออกจากพี่มาร์ค คือไม่ใช่อะไรครับ ผมรู้ดีว่าลีดโจ๊กมันต้องเขียนหน้าเขียนตาแบบตลกๆ อ่ะ แต่คือผมไม่กล้าเสี่ยงให้พี่มาร์คมันเป็นคนเขียนไงประเด็น! T T


"กูจะเขียนให้แฟนกูจะทำไม?"  พี่มาร์คพูดหน้าตาย ก่อนจะพยายามจับหน้าผมให้เข้ามาใกล้มากขึ้น โอ๊ยย! ไม่น่ารอดครับ!


"พี่มาร์ค!"


"นิ่งๆ แบม! แล้วหลับตาซะ!"


ผมทำได้เพียงฟึดฟัดกลับไปให้อีกคน ก่อนจะยอมหลับตาลงตามคำสั่งพี่มัน ต่อจากนี้ไป ชีวิตผมอยู่ในน้ำมือมันแล้วครับ!!!


5 นาทีต่อมา...


"หึ!" 


ผมที่ยังนั่งหลับตาให้อีกคนมันละเลงเล่นกับใบหน้าผมจนพอใจ เสียงหัวเราะในลำคอจากไอ้พี่มาร์คที่ออกมาเป็นระยะ บ่งบอกได้ดีว่าเจ้าตัวมันพอใจมากแค่ไหนที่ได้แกล้งผมแบบนี้!!!


"นี่! พอได้ยัง?"  ผมพูดรอดไรฟันออกมาเมื่อเห็นว่าพี่มันเล่นกับหน้าผมนานไปแล้ว!


"เฉยๆ เหอะ!"  


ดูสิครับ! ดูมัน หึ่ยยยยยยย!!!


"อ่ะ เสร็จ!"  เสียงพี่มาร์คบอกผมอย่างอารมณ์ดี 


ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ใบหน้าหล่อคมคายของอีกคนยังไม่เคลื่อนหนีไปไหนไกล แต่แววตาและท่าทางของไอ้พี่มาร์คที่มันกำลังกลั้นขำอยู่แบบนั้นคือเหี้ยอะไรวะ!!!


"เอากระจกมาสิ!"  ผมสั่งอีกคนเสียงเรียบ


พี่มาร์คมันเอื้อมมือไปหยิบกระจกมือถือที่อยู่ถัดจากพี่มันไปมาส่งให้ผม  ผมรับมาพร้อมกับมองหน้ากลั้นขำของพี่มันอย่างหงุดหงิด


พรึ่บบ....


กึ่ก....


ผมได้แต่อ้าปากค้างทันทีที่เห็นสารรูปตัวเองในกระจก!


อิเหี้ยยยย!!!


คิ้วชินจัง!


ขนตายาวเฟื้อยทั้งล่างและบน!


แก้มสองข้างที่เต็มไปด้วยรอยกะจุดๆ เป็นวงเล็กๆ น่าเกลียด


ปากที่มันเต็มไฝเม็ดโตใส่มุมบนขวา แถมยังมีหนวดและเคราแพะใส่ให้ผมอีก!!!

โคตรเหี้ยยย!!!

                              

"เห้ยพี่! ไม่เกินไปหน่อยหรอวะ!" ผมที่หันมาเล่นงานกับเจ้าของจิตรกรรมบนหน้าผมที่ตอนนี้มันกลั้นหัวเราะจนหน้าแดง แถมยังเอานิ้วมาจิ้มๆ ที่แก้มผมไปทั่ว


"เกินไปที่ไหน หึ!"


แอ๊ดดดด...


ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับพี่เจียและพี่มินที่เดินเข้ามาพร้อมกัน


"ไอ้มาร์ค! มึงทำไรกับน้องแบมของกู!!"  พี่มินที่เดินตรงเข้ามาหาผมพร้อมกับจับหน้าผมหันไปมา


"หยุดจับหน้ามันได้แล้ว!"  ไอ้พี่มาร์คบอกเสียงดุ พร้อมกับเอื้อมมือไปปัดมือพี่มินออกจากหน้าผม


"ไอ้ขี้หวง!"


"เออ! กูหวง!"


"ฝีมือมึงเหี้ยมากไอ้มาร์ค!" พี่เจียที่เดินเข้ามาพูดขึ้น


"ทำไม! ก็เห็นหน้ามันยังว่าง พวกมึงเขียนนิดเดียงเอง! เป็นลีดโจ๊กก็ต้องแบบนี่แหละ จะน่ารักให้หมาตัวไหนดู!"


"เหอะ! ให้หมาตัวผู้ในมอดูนี่แหละ! ห่า!"  ไม่บ่อยนักที่จะเห็นพี่เจียด่าพี่มาร์คครับ ฮ่าๆๆ


"แต่จะว่าไป ถึงมึงจะเขียนหน้าน้องเละขนาดนี้  ความน่ารักของน้องแบมก็ไม่ได้ลดลงไปสักกะหน่อย กูว่า...เรียกตัวผู้ได้ดีด้วยซ้ำไป หึหึ..." พี่มินที่พูดพร้อมกับจับคางตัวเองอย่างคนเหนือกว่า


พรึ่บบ!

อยู่ๆ ไอ้พี่มาร์คก็จับหน้าผมให้หันกลับมาหาตัวเอง พร้อมสายตาคมๆ แกมดุที่สำรวจหน้าผมไปจนทั่ว ก่อนคิ้วเรียวสวยจะเริ่มขมวดเข้ามาหากัน


"หึหึ...ไอ้มาร์ค งานนี้มึงเตรียมตัวสู้รบกับตัวผู้คณะอื่นไว้ได้เลยวะ ฮ่าๆๆๆ"  พี่เจียบอกพร้อมป้องปากหัวเราะอย่างชอบใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะของพี่มินที่ดังตามมาติดๆ


จะงานเข้ากูอีกมั้ยวะเนี่ย!


..............


MARK' s Part


"ไอ้เหี้ย!!  ปีนี้ลีดโจ๊กวิศวะทำไมเป็นงี้วะแมร่ง!!"


"ทำไมวะ! อ้วนดำ  เตี้ยล่ำ หนวดเฟิ้ม เคราแพะ อีกหรอวะ ฮ่าๆๆๆๆ"


"สัด!!! ไม่ใช่!!!!  โน้นนนนนน  มึงแหกตาดูซะ ไอ้ฟาย!!!"

พรึ่บ!!!




"อิเหี้ย!!!!  นั่นลีดโจ๊กหรือนางฟ้าวะ!!!! สัด!"


"แมร่ง! น่ารักเหี้ยๆ!"

"นี่ขนาดใช้ปากกาเขียนหน้า! ยังปกปิดความน่ารักของน้องเขาไม่ได้เลย สัด!!!"


"ชื่ออะไรวะมึง! แมร่งกูอยากได้!!!!"


ปึ่กกกก!!!!


"หะเห้ย! ไรวะๆ"


"อ้าว ไอ้มาร์ค มึงนี่เอง"  หนึ่งในสองคนนั้นที่เพิ่งพูดถึงแบมแบมไปพูดทันทีที่หันมาเห็นผมเข้า


ผมที่เพิ่งเปลี่ยนชุดเป็นชุดบอลเตรียมจะลงแข่งตอนบ่ายสามเดินผ่านมาเห็นไอ้สองตัวนี้เข้า พลันหูก็ได้ยินสิ่งที่พวกมันพูดกัน!


"พวกมึงมาทำเหี้ยไรที่คณะกู!" ผมถามออกไปเสียงเรียบ


"ก็มาแอบดูลีดคณะมึงไง เห็นว่าปีนี้เด็ดๆ ทั้งนั้น!"


"นี่ไม่คิดว่าลีดโจ๊กปีนี้แมร่งจะน่ารักขนาดนี้นะเว้ย สัด!!!"


"มึงรู้ป่ะว่าน้องเขาชื่อไร อยู่ปีไหน?"


"หึ!"  ผมที่ปลายตามองพวกมันสองตัว พวกมันอยู่คณะสถาปัตย์ เคยไปออกค่ายกับพวกมันตอนปีหนึ่งปีสองครับ 


"มึงรู้ป่ะวะ?"  พวกมันยังตื้อถามผม แถมสายตายังมองไปทางแบมแบมตาละห้อย! นี่ขนาดผมจัดการละเลงหน้าหวานๆ ของมันให้เละแล้วยังมีตัวผู้หน้าม่อจ้องจะแดกมันเลย!


"มันชื่อแบมแบม วิศวะปี1" ผมตอบเสียงเรียบ


"เห้ย! ชื่อยังน่ารักน่าแดกขนาดนี้ สัด!"


"แล้วน้องเขามีแฟนยังวะ???"


"ยัง!!!"


"เห้ยจริง!!!"


"มีแต่ผัว!!!"


"ห๊ะ!!!!"


"กูนี่ไงผัวมัน!!!"


"O             O!!!!"


"พวกมึงมีไรอยากรู้เกี่ยวกับอีกมั้ย กูจะได้บอกให้ละเอียด!"


"มะไม่ พวกกูไม่อยากรู้แล้วว เหอๆ"


"งั้นขอตัว! ขอไปเอากำลังใจจากเมียก่อนลงแข่งซะหน่อย ไปล่ะ!"  พูดเสร็จผมก็เดินกระแทกไหล่พวกมันสองตัวมาทันที หึ! เห็นสีหน้าซีดๆ ของพวกมันแล้วสนุกดีครับ หึ! เล่นกับใครไม่เล่น!!!


.........


#กีฬามหา'ลัยวันที่สอง(วันสุดท้าย)


วันนี้เป็นวันสุดท้ายของกีฬามหา'ลัยแล้วล่ะครับ เมื่อวานแข่งบาสกับคณะแพทย์ พวกผมชนะครับ แอบสะใจนิดๆ ครับ เพราะเมื่อวานผมได้ปะทะกับเชี่ยฮันบินด้วยเหมือนกัน แต่แค่ใช้สายตาข่มขู่กันผ่านสนามเท่านั้นแหละ! วันนี้รอบชิงคณะผมกับคณะสถาปัตย์แข่งกัน  แต่ผมไม่ได้ลงหรอกครับ ให้เด็กๆ มันลงกัน ส่วนผมจะลงฟุตบอลเพราะเมื่อวานก็ชนะคณะวิทยาศาสตร์มา วันนี้เลยเป็นรอบชิงของคณะวิศวะกับคณะเกษตร อีกอย่างจะได้สอดส่องดูไอ้ตัวเล็กมันเต้นลีดด้วย  ปล่อยไม่ได้ครับ! เพราะเมื่อวานไอ้หน้าม่อสถาปัตย์มันก็มาแอบมองไปหลายคน แต่จับได้เด็ดๆ ก็ไอ้สองตัวนั้นเมื่อวาน หึ! แล้วที่สำคัญวันนี้ ลีดโจ๊กแต่งหญิงครับ! 


"อร๊ายยยยน้องแบม!"


"เชี่ยยย! แก้มย้วยย!!! มึงแมร่ง!! โคตรผู้หญิง โคตรน่ารัก สัด!"  ไอ้เหี้ยมิโนที่มันเตรียมลงสนามบอลกับผมพูดขึ้นทันทีที่เห็นแบมแบมเดินออกมาพร้อมไอ้แจ็คกับไอ้ยูค ก่อนจะตามมาด้วยลีดคนอื่นๆ


คนเดียวเลยที่สะดุ้ดตาผม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร  ก็เพราะแบบนี้ไง! ผมถึงไม่อยากให้มันแต่งหญิงอ่ะ!!! แต่งแล้วแมร่งน่ารัก น่ากด น่าขย้ำให้จมเตียง! 


"เห้ยๆ อิตุ๊ดสองตัวนั้นมันใครวะ! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"  ไอ้มิโนชี้ไปที่ไอ้แจ็คกับไอ้ยูคที่แต่งหญิงไม่ต่างจากแบมแบม  จะต่างกันก็ตรงรูปร่างกับหน้าตาของพวกมันนั่นแหละครับ กระเทยควายชัดๆ


"นี่หุบปากไปเลยนะยะ!!! พวกหนูออกจะสวย!"  เชี่ยแจ็คที่แมร่งเล่นใหญ่พูดพร้อมกับเดินเข้ามาคลอเคลียไอ้มิโน เห็นแล้วแทบอ้วกครับ แต่เสียดายข้าวที่เพิ่งแดกไป = =!


"หนูพร่อง!!! อย่ามาใกล้กูสัดแจ็ค กูมีของขลัง!!!" ไอ้มิโนพูดพร้อมกับพยายามขยับหนีจากไอ้แจ็คที่ตอนนี้มันเกาะไอ้มิโนอย่างกับตุ๊กแก


"พี่มิโนก็! พวกหนูๆ ออกจะน่ารัก! เน๊าะน้องยูค น้องแบม"



ไอ้ยูคทำเพียงพยักหน้ารับไปส่งๆ ดูท่าทางมันเหมือนถูกบังคับมาให้แต่งครับ ซึ่งต่างจากไอ้แจ็คกับแบมแบมที่ตอนนี้ไอ้ตัวเล็กของผมแมร่งยืนยิ้มหวานแถมหัวเราะชอบใจกับเชี่ยแจ็คไปด้วย บอกเลยว่ามันน่ารักเป็นไหนๆ


"ไอ้แก้มย้วยก็ไม่ขัดและพร้อมเปย์ แต่กับมึงสองตัวกูขอบายวะ สัดด!!! ขนลุก!!!" ไอ้เหี้ยมิโนพูดเสร็จพร้อมกับแกะไอ้แจ็คออกจากตัวได้ ก่อนมันจะเดินมาคล้องคอไอ้นุ่มนิ่มของผมแทน  แล้วมันเรื่องเหี้ยอะไรที่มันไปทำแบบนั้นกับเด็กผมวะ!!!


"มึงใจร้าย สัดมิโน!!!" เชี่ยแจ็คด่ากลับแบบตุ๊ดๆ = =!


"เน๊าะน้องแก้มย้วยของพี่!" ไม่พูดป่าว มันล็อกคอแบมแบมให้ลงมาซบที่ไหล่มันหน้าตาเฉย  แล้วผมก็ทนต่อไปไม่ไหวที่จะยืนดูพวกมันแสดงละครน้ำเน่า


พรึ่บ!!!


"เกินไปแล้วมึง!!"  ผมที่เดินไปแยกแบมแบมออกมาจากเชี่ยมิโน ก่อนจะดันมันมาไว้ข้างหลังผมแทน  นี่ก็ยืนให้เขากอดอยู่ได้!


"โหย! ไอ้ขี้หวง!!! แบ่งกูบ้างไม่ได้ สัด!!"


"แบ่งพร่อง!!! สัดดด!! อย่าทำแบบนี้กับมันอีก ถ้ามึงไม่อยากแดกตีนกู!"


"อะโหยย! มึงนี่ก็โหดกับเพื่อนกับฝูงจัง ไอ้เหี้ยกูแกล้งเล่น!"


"แกล้งเล่นก็ไม่ได้! กูไม่เล่น!"


"เออๆๆ แมร่งดุอย่างกับหมา!"


"หมาพร่อง!!!"


"แต่แก้มย้วยแมร่งน่าแดกเหี้ยๆ วะ!"  


"มึงว่าไงนะเชี่ยมิโน!!!"


"ป่าว! กูอยากแดกน้ำสักแก้วเฉยๆ  ไปล่ะ!"  มันพูดพร้อมกับเดินผ่านผมกับไอ้ตัวเล็กไปเลยครับ


"มองเหี้ยไร! ไปเตรียมตัวสิวะ!"  ผมที่หันไปดุใส่เด็กลีดผู้ชายคนอื่นๆ ที่กำลังมองมาทางผมกับแบมแบม


"มึงนี่ก็ดุดุ๊!! เน๊อะ! แก้มย้วย"  เชี่ยแจ็คที่หันมาขอความเห็นจากเด็กข้างหลังผม แบมแบมโผล่หน้าออกมาก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับไอ้แจ็ค!


"มานี่!"  


"จะไปไหน???"  แบมแบมที่ถูกผมลากมาหลบมุมถามอย่างสงสัย



พรึ่บๆๆ


ผมที่จับไอ้ตัวเล็กหมุนตัวไปมา ก่อนจะใช้สายตาสำรวจอีกคนตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

"เฮ้ออออ!!!"


"เป็นไร??" 


"ยังมีหน้ามาถาม!"


ผมพูดอย่างหงุดหงิดพร้อมกับจิ้มหน้าผากแบมแบมไปแรงๆ ทีนึง


"นี่เจ็บน่า!"


"กูอยากจะตีมึงให้เจ็บกว่านี้ด้วยซ้ำ!"


"ใช้กำลัง!!"  ไอ้ตัวเล็กเถียงพร้อมกับทำหน้างอใส่ผม แมร่งโคตรน่ารัก!


"แมร่งกูโคตรหวงมึงเลยแบม!"  ผมบอกอย่างหงุดหงิดพร้อมดึงแบมแบมเข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้สองมือประสานคล้องเอวเล็กนั้นไว้ไม่ให้ขยับไปไหน


"หึ! สม!"  

ดูมันสิครับ! เด็กอะไรทำให้คนอื่นเป็นได้ถึงขนาดนี้!!! 


"กูจะทำโทษมึง!"


"ห๊ะ!!!"


จุ๊บบบ!!


"อื้อ!!! "  


ผมลงโทษไอ้ตัวเล็กด้วยการจูบที่ปากอีกคนแรงๆ  ก่อนจะดูดริมฝีปากทั้งบนและล่างของแบมแบมแรงๆ เพื่อให้ไอ้ตัวเล็กมันเปิดปากให้ผมส่งลิ้นเข้าไปชิมน้ำหวานในปากของเจ้าตัวได้ถนัด....ผมค่อยๆ กวาดชิมรสหวานในปากของอีกคนอย่างค่อยเป็นค่อยไป ก่อนจะตามมาดูดลิ้นเล็กนุ่มๆ แรงๆ เพื่อเป็นการลงโทษอีกคนไปในตัว


"อื้อออ!!"  มือเล็กที่เริ่มดันอกผมให้ออก


จุ๊บบบบ!!! 


แฮ่กๆๆ >////<!


ผมละปากออกมาเพื่อให้อีกคนได้โกยอากาศเข้าไป ก่อนจะตามไปกดจูบซ้ำๆ ที่ปากนิ่มอีกหลายๆ รอบจนพอใจ แบมแบมดุผมทางสายตา ก่อนจะหยุดผมด้วยการที่มือเล็กๆ ปิดที่ปากผมไว้ ฮ่าๆๆ โคตรน่ารักวะ!


"พี่แมร่ง!"  


จุ๊บ!


ผมจุ๊บที่ฝามือเล็กที่ปิดปากผมอยู่ ก่อนจะดึงมือแบมแบมออก


"ก็มึงดื้อ! กูก็แค่ลงโทษเฉยๆ"  ผมบอกหน้าตาย ก่อนจะมองที่ริมฝีปากอวบๆ น่าจูบนั้นอีกไม่วางตา


"นิสัยเสียวะ!"  ไอ้ตัวเล็กว่าผมพร้อมสีหน้าที่หงุดหงิดใส่


"หึ!"  


"หัวเราะอะไร!!" แบมแบมถามเสียงดุพร้อมมองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง


"ปากมึง..."  ผมพูดพร้อมกับเช็ดที่มุมปากที่มันเลอะคาบลิปสติกสีพีชออกให้แบมแบม ฮ่าๆๆ สงสัยเพราะที่ผมจูบเมื่อกี้แน่ๆ ครับ จากปากสีพีชในตอนแรก ตอนนี้เหลือแค่รอยลิปสติกจางๆ บนปากแบมแบมไปแล้วครับ แต่แบบนี้ก็ธรรมชาติดี ผมชอบบ!


"ก็เพราะใครวะ! แมร่ง!!" 


"พูดไม่เพราะ เดี๋ยวกูจูบให้ปากเปื่อยเลยนะ!"


"หึ่ยยยย!!!"  แบมแบมฟึดฟัดใส่ผม ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง


งอนแล้วครับ...


พรึ่บ...


ผมประคองหน้าหวานให้หันกลับมามองหน้าผม  ก่อนจะค่อยๆ กดจูบเบาๆ ลงที่หน้าผาก จมูก  แล้วก็ปากแบมแบมไป


"อย่างอน"  ผมบอกเสียงเบา พร้อมจ้องตากลมๆ ของแบมแบม


"............"


"ก็กูหวงมึงอ่ะ ไม่อยากให้ใครมามองมึง แล้ววันนี้มึงก็น่ารักเป็นบ้าเลย รู้มั้ย หื้มม!!" ผมบีบจมูกรั้นๆ นั้นไปอย่างอดไม่ไหว  แบมแบมย่นจมูกใส่ผม ก่อนจะจับมือที่ผมประคองหน้าตัวเองออก


"รู้แล้วน่าว่าหวง!"  แบมแบมบอก


"หวงมากๆ ด้วย!"


"งั้นก็จับกินเลย!" 


"กูทำจริงนะ!"


"เห้ย! ล้อเล่นป่ะวะ!"


"อย่ามาพูดเล่นๆ ก็รู้ว่ากูทำจริง!"  ผมบอกพร้อมกับดึงแบมแบมเข้ามากอด


"เป็นไรเนี่ย..."  แบมแบมที่ถูกผมกอดอยู่เงยหน้าขึ้นมาถามอย่างไม่เข้าใจกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของผม


"รีบๆ เป็นของกูซะ!"


"ไอ้บ้า!!! พูดเหี้ยไร!"


"เดี๋ยวดีดปากเลย เด็กอะไรปากหมาฉิบหาย!" ผมดุใส่แบมแบมพร้อมกับก้มหน้าลงมาหมายจะกัดจมูกไอ้ตัวเล็ก แต่เจ้าตัวเหมือนจะรู้ เลยก้มหน้าหนีผมไป


"ก็พี่พูดอะไรแบบนั้นเล่า! ไม่อายปากบ้างรึไง!"


"อายทำไม! เดี๋ยวอีกหน่อยมึงก็ต้องเป็นเมียกูอยู่แล้ว"


"ไอ้มาร์ค!!!    อ๊ะๆๆ เจ็บบ!"


ทันทีที่แบมแบมเรียกผมแบบนั้น ผมเลยก้มลงมากัดจมูกมันไปทันที  ดูสิครับร้องใหญ่เลย สมน้ำหน้า!


"กูเจ็บนะพี่!!"  แบมแบมที่ถูกผมปล่อยจมูกแล้ว


"มึงเรียกกูว่าไอ้ทำไม?"


"ก็โมโหอ่ะ!!!"  


"โมโหแค่ไหนก็ห้ามเรียกแบบนั้น! แล้วอีกอย่าง...ต่อไปนี้มึงเรียกตัวเองว่าแบมซะที ห้ามพูดว่าผมอีก เข้าใจมั้ย?"


"เฮ้อออ เอาแต่ใจสุดๆ = ="


"เข้าใจมั้ยแบม!"


"เข้าใจแล้ว!"


"อืมม เวลาโมโห กูอนุญาติให้เรียกแค่ชื่อกูเฉยๆ ได้"


"โอเค!!"  แบมแบมรีบตอบรับทันทีที่ผมบอกแบบนั้น ดูจะดีใจด้วยซ้ำไปครับ หึ!


"ไอ้เหี้ยมาร์คเว้ย!!" 


เสียงตะโกนที่ดังแว่วๆ มาแต่ไกลร้องเรียกผม


"ไปกันเถอะ พี่แจ็คสันมาตามแล้วนั่น!" แบมแบมบอกพร้อมกับพยายามออกจากกอดผม


"หอมแก้มกูก่อน"


"ห๊ะ??"


"กูต้องการกำลังใจในการแข่งบอล"


"อะไร? นี่ยังไม่พออีกหรอ? จูบจนลิปผมหลุดขนาดนี้!!!"


"หึ! ไม่พอ กูชอบให้มึงหอมแก้มกู"


"O/////O"


"เวลามึงหอมแก้มกู มึงน่ารักมาก รู้ตัวมั้ย!"


"O/////O"


"เร็วดิ! เดี๋ยวกูทำเองแล้วได้อายไอ้แจ็คที่มันกำลังเดินมาตามเรานะ"


ฟอดดดดดดดดดดด...


ทันทีทันใดเลยครับ คำขู่ของผม


"อีกข้าง..."


แบมแบมกรอกตาก่อนจะหอมแก้มผมทันที


ฟอดดดดดดดดดดดดดดด...


"ไอ้เหี้ยมาร์ค!"  ไอ้แจ็คที่เดินมาถึงพวกผมพอดิบพอดี  แบมแบมรีบขยับออกจากผมแทบจะทันที


"อะไร!"  ผม


"พาน้องกูมาจู๋จี๋อยู่นี้นี่เอง! สัด! เขาตามหากันทั่ว ไอ้เวร! นี่จะได้เวลาลงแข่งแล้วนะเว้ย!"


"เออกูรู้น่า! กูมาเอากำลังใจจากแฟนกูไม่ได้รึไง!" ผมพูดพร้อมกับคว้าคอแบมแบมเข้ามาล็อกไว้  ไอ้ตัวเล็กถลึงตาใส่ผมทันที ฮ่าๆ


"เหอะ!!! ไอ้เพื่อนเหี้ย! เห็นใจคนโสดอย่างกูบ้าง สัด!!"


"มึงก็รีบๆ หาดิ!"


"หาได้แบบน้องแบมแบมก็คงดี!"


"หาคนอื่นไปดิ! จะมาหาเหมือนมันทำไม!"


"เหอะ! ไอ้ห่า! แค่หน้าเหมือนมึงก็ยังหวง โธ่!!!"


"เออ! ไม่ได้เว้ย!"


"ชิ!!!   แล้วนั้นน้องแบมครับ...ปากทำไมซีดล่ะ! ไหนไอ้เจียมันทาปากให้เราแล้ว หื้ม!"


"หึ!"  ผมถึงกับหลุดขำออกมาเมื่อไอ้แจ็คหันมาเล่นงานไอ้ตัวเล็กข้างๆ


"เออ...คือผม...คือแบบว่า..." แบมแบมอึกอักพร้อมกับมองหน้าผมเลิ่กลั่ก


"กูแดกปากมันเอง ลิปมันเลยหลุด..."


ผลั๊วะ!


แบมแบมตบป๊าบเข้าที่แขนผมทันที


"ไอ้เหี้ย! แมร่ง!!!   แล้วอร่อยมั้ยวะ?"


"ของชอบกูเลยวะ!"


"เหี้ยยย!!!"


ผมมองหน้าแบมแบมที่ตอนนี้ทำได้เพียงอ้าปากพะงาบๆ ไป เพราะไม่รู้จะโต้อะไรกับผมและไอ้แจ็คแล้ว ฮ่าๆๆ


"มึงนี้จริงๆ เลยไอ้ห่ามาร์ค ทำกูอยากมีเมียเลย สัด!!!"  ไอ้แจ็คพูดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินหนีผมกับแบมแบมมา


"หึ!"


"เห้ย! รีบตามมานะเว้ย!!"  มันหันกลับมาตะโกนร้องบอกผมอีกรอบ ก่อนจะเดินดุ่มๆ กลีบไปทันที


"ไปกันเถอะ"  ผมบอกพร้อมกับล็อกคอแบมแบมเข้ามาเดินข้างๆ ไอ้ตัวเล็กฟึดฟัดใส่ผม แต่ก็ยังยอมเดินมาด้วยครับ


20 นาทีต่อมา...



"มึงดูๆๆๆๆ วันนี้แต่งเป็นหญิงเว้ยเห้ย!!!"


"ไหนๆๆ คนไหน!"


"นั่นไงน้องตัวเล็กคนเมื่อวาน สัดกูจำได้!!!


พรึ่บ!!!




"เชี่ยยย!!! น่ารักโคตรๆๆๆ ถ้าไม่บอกว่าผู้ชายกูไม่รู้นะเว้ย!!!"


"ปีนี้แมร่งวิศวะมันเล่นงี้เลย สัด!!!"


"เออวะ! นี่ถ้าไอ้สองตัวนั้นไม่บอกกูมากับมึงนะ แมร่ง! กูพลาดของดีวะ!"


"แต่แมร่งเห็นพี่คิมบอกว่ามีผัวแล้ว!"


"เหี้ย! เสียดายวะ น่ารักๆ แบบนี้กูอยากได้!"


"สัด!! ไม่ใช่แค่มึงที่อยากได้! กูก็ด้วย!"


"น่ากอด น่ากัดแก้มฉิบหาย!"


"น่าขยี้ด้วยมึง!!!"


ผมยืนสังเกตการณ์มองไอ้สี่ตัวนั้นอยู่นาน เมื่อวานเป็นสถาปัตย์  แต่มาวันนี้ดูจากเสื้อแล้ว น่าจะเป็นนิเทศครับ หึ! พวกมันกล้ามาก! 


"แมร่ง! ใครวะได้เป็นผัวน้องเขา?"


"กูเอง! ผัวมัน!!!"


กึ่กก!


"กูมาร์ค ต้วน วิศวะปี3 ผัวคนที่มึงกำลังแอบมอง!!"


"คะครับบ!!"


"มีอะไรที่พวกมึงสงสัยหรืออยากรู้อีกมั้ย?" ผมถามกลับเสียงเย็น


"มะไม่แล้วครับบพี่!!"


"ไม่มีอะไรแล้วก็รีบไสหัวไปไกลๆ ตีนกูซะ!!!"


"คะครับบ!! ไปแล้วๆๆ"


พวกมันสี่ตัวมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่กก่อนจะพากันวิ่งหางจุกตูดไปทันที หึ! ไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน! คิดจะมาเต๊าะเมียกู(?) มึงยังช้าไปสิบชาติ!! สัด!!!


ผมเดินหัวเสียมาที่สนามทันทีหลังจากที่จัดการพวกหน้าม่อทั้งหลายทิ้งไป  คิดแล้วก็หงุดหงิดใจไม่หายครับ! 


"เป็นเชี่ยไรวะ! หน้าตึงมาเชียว" ไอ้เจบีที่เป็นกัปตันทีมฟุตบอลถามผมทันทีที่ผมเดินเข้าไปถึง


"เบื่อขี้หน้าพวกหน้าม่อ!"


"อย่าบอกว่ามาเต๊าะไอ้แก้มย้วย?"


"เออ!! เมื่อวานกูก็จัดการไปสองตัว วันนี้มาอีกสี่ตัว สัด!!!"


"หึ! นี่กูว่ามันยังมีอีกเยอะวะ! มึงดูโน้นสิวะ!"  เชี่ยบีมันสะกิดไหล่ผมให้มองไปทางสแตนเชียร์


ภาพที่เห็นคือ ลีดคณะผมกำลังเต้นกันอย่างเมามันส์รวมไปถึงไอ้ตัวเล็กๆ ที่กำลังเต้นท่ากวนตีนใครหลายๆ คนอยู่   ไอ้แจ็คกับไอ้ยูคผมว่ามันน่าเข้าไปกระโดดถีบยอดอกมากครับ แมร่งกวนตีนฉิบหาย! แต่พอเป็นแบมแบมเต้นท่าแบบพวกมันแล้ว มันต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ คือจะบอกว่าไงดี  มันเต้นน่ารักเกินไปครับ!!!


และด้วยเหตุนั้น ทำให้มีไอ้พวกม่อต่างคณะทั้งหลายมานั่งดูลีดโจ๊กคณะวิศวะเต้นอยู่บนสแตนเชียร์กันอย่างล้นหลามครับ!!! 


"แมร่งเอ้ย!!! อย่าหวังว่าปีสองมึงจะได้เป็นลีดอีก!!!"  ผมพูดออกมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันหน้าหนีโดยไม่มองไปทางแบมแบมอีกเลยครับ!


"หึ! มึงนี่ก็ห่วงมันเกินเหตุ สัด!"


"เกินเหตุพร่อง!!! แน่จริงมึงเอาเด็กจินยองเป็นลีดมั้งดิวะ! สัด!!"


"หึ! ฝันไปเถอะว่าจะมีวันนั้น แค่จินยองไปตีปิงปองกูก็แทบจะตามไปกวาดล้างไอ้พวกกระจอกแทบไม่หมดล่ะสัด!"  ไอ้เจบีมันสารภาพมาอย่างหมดเปลือก ฮ่าๆๆ 


ผมหันไปมองหน้ามันพร้อมมกระตุกยิ้มกวนๆ ส่งไปให้มันทันที  ดูจากสีหน้ามันแล้ว จินยองคงจะได้เป็นเด็กมันอีกไม่นานหรอกครับ หึ! 


"แล้วไอ้เหี้ยมิโน?"


"ไอ้เหี้ยนั้นแหละตัวพ่อเลย สัด!!!"  เชี่ยบีพูดก่อนจะเดินหนีผมไปทันที ดูมันจะหงุดหงิดไม่น้อยครับ


"หึ!"


ผมถือว่าโชคดีมากครับที่แบมแบมไม่ได้เป็นสเปคไอ้มิโนมัน  แต่ผมก็ยังโชคร้ายที่ไอ้เหี้ยฮันบินมันมาชอบแบมแบม!!!  แต่จะยังไงก็ช่าง! ตอนนี้แบมแบมเป็นของผมแล้วถึงแม้ว่ายังไม่ได้ตัว แต่ผมก็ได้ใจมันไปแล้วครับ! หึ!


[120%]




ลีดโจ๊กทั้งสามหน่อ


พูดคุย

มาแล้ววววจ้ามาแล้ววววว
กว่าจะต่อจบพาสหายไปนานแสนนานT^T
เสียใจๆ ขอโทษอย่างแรงจ้าาาา
ขอโทษที่ให้รอนานนนน
มาต่อให้แล้วเน๊อะ! หายโกรธเด้อU U!

ตอนนี้แบมน่ารักมาก พี่มาร์คก็ไอ้กำไรล้วนๆ
ฮ่าๆๆๆ แต่งไปแล้วรู้สึกว่าทำไมแบมน่ารักจังวะ
คิดเหมือนเค้ามั้ย? แฮๆ
อิพี่มาร์คแบบจิตหลุดมากตามล้างพวกหน้าม่อกันไป
ฮ่าๆๆๆๆๆ ก็มีแฟนน่ารักเน๊าะ ส่วนพี่มาร์คไม่ใช่ว่าไม่มีใครมาตามแกนะ
ทีจริงอ่ะมีเยอะ แต่ตามแบบห่างๆ คือไม่กล้าเข้าใกล้พี่แกไง
หน้าโหดใส่ตลอด ฮ่าๆๆๆๆ
เดี๋ยวๆ ได้ทำให้แบมหึงแนานอนอ่ะ รอชมจ้า^^

ขอบคุณที่ยังตามอ่านกันอยู่น่าา 
ขอบคุณที่ยังรอเค้ามาต่อ><
ดึกแค่ไหนก็มาอ่านกัน แฮๆๆๆ
เข้าอ่านทุกคอมเม้นเลยนะ แต่ไม่ได้ตอบกันก็ไม่ว่ากันจ้า
บางคนนี่เราจำได้เลยว่ามาทุกตอน ฮ่าๆๆ น่ารักมาก
เม้นไว้เยอะๆ บางทีจะแจ้งเล่มก็ได้นะ(ตอนที่เป็นเล่มนะคะ)
สู้ๆค่าทุกคน อย่าลืมติดแทร็ก #พี่มาร์ควายร้าย ด้วยนะจ้าาา^^



#พี่มาร์ควายร้าย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 312 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6228 HunsaPumpuy (@HunsaPumpuy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:14
    แบมน่ารักจริงๆคะ นึกภาพออกเลย &#128522;
    #6228
    0
  2. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 02:58
    น้องน่ารักกกกกกกก
    #6117
    0
  3. #6071 impraan17 (@impraan17) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:06
    ใช้ ไรท์บอกไว้หมดเลย. ว่าแบมน่ารัก นึกภาพตาม น่ารักจริงๆหละคนนี้. ส่วนพี่มาร์คหึงโหด ก็แฟนน่ารักอ่ะ หวง
    #6071
    0
  4. #5840 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 14:30
    แบมน่ารักจริงๆแหละชอตนี้
    #5840
    0
  5. #5251 Hello_JBid (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:48
    แง่ เลือกรูปน่ารักๆมาตลอดเลย รักไรท์ๆๆๆ ยูคยอมกับแจ็คสันก็น่ารักน้า ทำไมเพื่อนๆไม่รัก 55555
    #5251
    0
  6. #4233 Markbam MB (@aimoat2548) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:42
    เอาจริงๆนะเราว่าแบมในรูปอะน่าร๊ากกกกกกกกมากๆอะ ถ้าพี่มาร์คจะหวงก็คงไม่แปลกอะ 555
    #4233
    0
  7. #3892 VatthanaOsh (@VatthanaOsh) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 20:31
    แบมน่ารักพี่มาร์คเลยหวงมาก ชอบอ่ะเรื่องนี้
    #3892
    0
  8. #3274 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 02:06
    มีคนมาเต๊าะน้องเยอะ พี่มาร์คจะทำโทษน้องมั้ยเนี่ย
    #3274
    0
  9. #3103 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 02:13
    จูบขนาดนี้ จับทำเมียเลยเถอะพี่มาร์ค 555
    #3103
    0
  10. #2878 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 21:04
    ถ้าขนาดนี้ก็จับกลืนๆลงท้องเลยพี่
    #2878
    0
  11. #2506 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 10:45
    ความหวงนี้ ก็น้องน่ารักกกกกก จับกินเลยยยยย
    #2506
    0
  12. #2461 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 00:28
    ทำใจนะมาร์คมีแฟนน่ารักก็ต้องทำใจ
    #2461
    0
  13. #2387 @fujinoii (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 23:20
    อย่างที่แบมแบมได้กล่าวไว้"ถ้าหวงนักก็จับกินเลย" พี่มาร์คก็จัดการตามนั้นเลย อิอิอิอิพวกเราหนับหนุน
    #2387
    0
  14. #2343 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 14:16
    น้องแบมน่าร้ากกกกกกง่า โง้ยในหัวนี่จินตนาการไปไกลมาก
    #2343
    0
  15. #1955 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:40
    มันจะเกินไปไหมพี่มาร์ค บอกให้น้องเตรียมตัวล่วงหน้าขนาดนี้ แล้วคือจะสงสารแบมแบมหรือเห็นใจอิยูคกับอิจั๋น ใส่ชุดเหมือนกันแต่ทำไมมันช่างต่างกันขนาดนี้อะ5555ขำในความหวงของอิ่มาร์คอีก คือเรื่องมันควรจะอินกับพี่มาร์คที่หวงน้องไง แต่อ่านแบ้วมันมันดันขำทุกบรรทัดเลย ไรท์ทำไงบอกทีเราหยุดยิ้มกับเรื่องนี้ไม่ได่เลยอะ~~
    #1955
    0
  16. #1489 Fort Jutamanee (@forth32195) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:01
    อ่านไปยิ้มไปจนพี่ทักว่าบ้า5555
    #1489
    0
  17. #1488 Fort Jutamanee (@forth32195) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:01
    ชอบอ่ะ ติดเลย
    #1488
    0
  18. #1137 yingyui2528 (@yingyui2528) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 22:43
    สนุกมาก ทำเราติดยาวเลย
    #1137
    0
  19. #1136 markbabybam (@markbabybam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 21:25
    ไรท์ เแต่งเก่งดีน้ะะ เราว่าาา
    #1136
    0
  20. #1135 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 20:45
    น่ารักอ่าาาาา
    #1135
    0
  21. #1134 om_ommie (@om_ommie) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 20:36
    แบมแบมช่วยลดความน่ารักลงหน่อยเถิดดด อิพี่มาร์คมันจะหวงจนเลือดขึ้นหน้าหมดแล้ว55555
    #1134
    0
  22. #1133 Gatetammawan JPunited (@gatetammawan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 19:41
    ไรทำร้ายน้องแบมทำไม แต่ยังไงน้องแบมก้อน่ารักมาก
    #1133
    0
  23. #1131 ชาเขียว~ (@mewmewes) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:16
    ฮาหน้าแบม ตอนกีฬาวันแรก 555
    #1131
    0
  24. #1130 BamMarkJunior (@BamMarkJunior) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 11:13
    งุ้ยย ขี้หวงเจงๆ น่ารักปนฮาดีจริงๆ >?< <3
    #1130
    0
  25. #1129 NOEY_2122 (@NOEY_2122) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 10:14
    น่ารักกกกก
    #1129
    0