วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 26 : เด็กกู...ห้ามยุ่ง!!! [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    2 ก.ย. 60




เด็กกู...ห้ามยุ่ง!!!











BAMBAM's Part

หลังจากที่กลับจากห้องพยาบาล พี่มาร์คก็ขับรถไปส่งที่บ้านผมทันที  สรุปคือวันนี้ผมไม่ได้ซ้อมลีดตามระเบียบ เพราะเข่าผมยังเจ็บอยู่ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับเต้นไม่ได้หรอกครับ แต่ไอ้คนหน้าโหดอ่ะดิ ไม่ยอม...พี่มันเลยขับรถมาส่งที่บ้านซะ   แต่จริงๆ ลีดโจ๊กก็ไม่ได้ซ้อมอะไรมากมายอยู่แล้วล่ะครับ เหอๆ


"เก็บเสื้อผ้า!"


"ห๊ะ!!!"  ผมงงมากอยู่ๆ พอเข้ามาในบ้านปุ๊บ ไอ้พี่มาร์คมันก็บอกว่าเก็บเสื้อผ้า?


"ไปอยู่คอนโดกับกูจนกว่าม๊ามึงจะกลับมา"


"ห๊ะ!!!"


"ไปสิ!"


"เดี๋ยวนะๆ"


"หรือว่าเดินไม่ไหว มาเดี๋ยวกูอุ้มขึ้นไป"


ไม่พูดป่าว พี่มันยังทำท่าจะเดินเข้ามาอุ้มผมจริงๆ แต่ผมรีบร้องห้ามอีกคนไว้ก่อน


"เดี๋ยวๆๆ ผมเดินไหว! แต่พี่ถามผมยังเนี่ยว่าผมจะไปกับพี่รึป่าว?"


"ยังไงมึงก็ต้องไปอยู่กับกูจนกว่าม๊ามึงจะกลับจากไทย"


"เห้ย! ทำไมเผด็จการจังวะ!"


"เออ! กูเผด็จการ!"


ผมได้แต่มองหน้าไอ้พี่มาร์คอย่างอึ้งๆ ดูสิมันยอมรับออกมาหน้าตาเฉยเลยอ่ะ โหยยยนี่ชีวิตการมีแฟนของผมถูกพี่มันควบคุมหมดเลยอ่ะ ให้ตายสิ!


"จะไปเก็บของได้รึยัง?" 


"เออๆๆ ไปๆ = =!" ผมตอบรับออกมาเสียงอ่อย ก่อนจะค่อยๆ ลากสังขารไปบนห้องตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้ก้าวขาขึ้นบันได  ตัวผมก็ลอยหวือขึ้นซะก่อน!


หวืดดดด...


"หะเห้ยย!!!"


"มึงช้าวะ!"  ไอ้พี่มาร์คก้มหน้ามามองผมก่อนจะอุ้มผมเดินขึ้นบันไดไปราวกับว่าบ้านมัน


15 นาทีต่อมา...


ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในรถคันงามของพี่มาร์คเรียบร้อยแล้วล่ะครับ หลังจากที่พี่มันอุ้มผมขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าบนห้องเสร็จสรรพ จากนั้นพี่แกก็ออกรถมาทันที ระหว่างทางทั้งผมและพี่มาร์คก็เอาแต่เงียบ  ตอนแรกผมกะจะเอื้อมมือไปเปิดเพลงเพื่อคลายบรรยากาศตึงเครียดซะหน่อย  แต่แค่ขยับมือเท่านั้น ไอ้คนข้างๆ มันก็เหลือบหางตามาทางผม จนผมแมร่งชักมือกลับแทบไม่ทัน...


"พี่ยังไม่หายโกรธผมหรอ?"  ผมที่กลั้นใจถามออกไปในที่สุด คือมันเอาแต่เงียบมาตลอดทางไงครับ  แต่ปกติพี่มันก็ไม่ชอบพูดอยู่แล้ว  แล้วนี่ยิ่งเงียบไปกันใหญ่ จนตอนนี้ผมเดาอารมณ์พี่มาร์คไม่ถูกเลยครับ!


"..........."


เงียบ.....


"นี่พี่มาร์ค!"


"กูไม่ได้โกรธ!"


"ไม่โกรธ?  แล้วทำไมไม่พูดวะ! เงียบแบบนี้ผมก็คิดว่าพี่โกรธอ่ะดิ!" ผมโวยใส่พี่มันทันที หลังจากที่อีกคนปริปากพูด


"กูกำลังคิดเรื่องไอ้ฮันบินอยู่..."


"ห๊ะ!  ไปคิดเรื่องพี่ฮันบินทำไม!"


"พอพูดถึงมัน ทำไมมึงต้องเสียงดังด้วยเนี่ย!"


"เอ๊า!!! ก็ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ต้องไปคิดเรื่องพี่เขาด้วยอ่ะ!"


"ก็มันคิดชั่ว จะแย่งมึงไปจากกูไง!"


"ห๊ะ! ก็นึกว่าเรื่องอะไร!"


"..........."


"ทำไมพี่คิดมากจังวะ!"


พี่มาร์คตวัดสายตามาทางผมทันทีที่ผมบอกว่ามันคิดมาก...


"อย่าเพิ่งส่งสายตาอาฆาตมาใส่ผมแบบนั้นนะ!"


"........"


"เมื่อกลางวันที่ร้านอาหารผมก็บอกพี่ไปแล้วไงวะ!! ไม่เชื่อใจกันบ้างไง! ถึงต่อให้พี่ฮันบิน หรือใครก็ตามมาจีบผมตอนนี้  ผมก็ไม่รู้สึกหวั่นไหวหรือใจสั่นกับใครทั้งนั้นนั่นแหละ!  แมร่ง! ไม่เชื่อกันเลย บอกไปแล้วไงยังจะคิดมากอีก!!!"  ผมร่ายยาวใส่อีกคนทันที คือผมแอบโมโหพี่มันนะ ผมเข้าใจครับว่าพี่มาร์คมันหวงผม แต่ผมก็บอกมันไปแล้วว่าผมไม่เคยใจสั่นกับใครนอกจากมันอ่ะ! แมร่ง!!! กูเป็นกับมึงคนเดียวเลยไอ้พี่มาร์ค!!!


"หึ....กูโคตรชอบเลยเวลาที่มึงหงุดหงิดกูแบบนี้..."


"ห๊ะ!!!!"  อิเหี้ย! พี่มันโรคจิตป่าววะ ชอบเวลาที่กูโมโหใส่เนี่ย โอ๊ยยย!!! ไอ้พี่บ้า!!


"หึ..."



@M93 CONDO


"เห้ยพี่มาร์ค เดี๋ยวๆๆ" ผมรีบร้องห้ามอีกคนทันทีที่พอเข้าห้องมาปุ๊บ ไอ้พี่มาร์คก็เดินถือกระเป๋าผมไปห้องมันทันที


"อะไร?"  ไอ้พี่มาร์คหันมาถามอย่างไม่เข้าใจ


"ก็กระเป๋าผมอ่ะ จะเอาไปไหน?"


"ก็ห้องนอนไง"


"แต่มันห้องพี่นะ!"


"อือ แล้วไง? ห้องกูก็ห้องมึงเหมือนกัน"


"แต่มันมีห้องเล็กอีกห้องนี่!"


"ทำไม!"


"ก็  ก็ผมนอนห้องเล็กก็ได้ ><!"


"ใครบอกว่ากูจะให้มึงนอนห้องเล็ก!"


"..........."


"มึงต้องนอนห้องกูเท่านั้น!"  พูดจบพี่มันก็เดินถือกระเป๋าผมเข้าห้องนอนมันไปทันที 


โอ๊ยยยย!!! แมร่งเอาแต่ใจโว้ยยย! > <!!!


"และที่สำคัญ..."  ไอ้พี่มาร์คที่เดินออกมาแล้วพร้อมกับหันมาพูดกับผม


"........."


"มึงกล้านอนห้องเล็กคนเดียว?"  


"ทะ ทำไม!  ก็มันไม่มีอะไรไม่ใช่หรอ?"  


ทำไมรู้สึกเสียวสันหลังจังเลยครับ...


"กูยังไม่เคยพูดสักหน่อยว่าห้องนั้น...ไม่มีอะไร..."  ไอ้พี่มาร์คพูดเสียงเย็นๆ พร้อมกับเดินเข้ามาหาผมที่โซฟา


"........."


"หึ....อยากรู้ประวัติห้องเล็กมั้ย?"


"ห๊ะ!"


"แต่ก่อนห้องนั้นน่ะ...มี..ผะ.."


"อย่าพูดนะ!! ผมไม่อยากรู้ๆๆ ><!!!"  ผมรีบปิดหูตัวเองแทบจะทันทีที่เหมือนไอ้พี่มาร์คมันจะพูดคำที่ผมไม่อยากได้ยินมากที่สุด! T T!!!


"หึ...แล้วตกลงจะนอนห้องไหน?"  พี่มาร์คถามขึ้นพร้อมกับกลั้วลิ้นในปากอย่างกวนๆ


"ยังจะถาม! ก็นอนห้องพี่ไงวะ!"  


"แต่ห้องกู...มีกูนะ...ไม่กลัวหรอไง?"


"กลัว? กลัวทำไม?" 


"หึ...ไม่กลัวกูเอามึงหรอ?"


"ห๊ะ!!!!"


"ไม่กลัวกูเอา?"


"ก็ลองดูสิ! ถ้าพี่ทำ  ผมฆ่าพี่แน่!!!"  ผมโวยใส่พี่มันเสียงดัง เหอะ! ไม่ใช่ว่าเป็นแฟนกันแล้วจะสามารถทำอะไรๆ อย่างว่าก็ได้นะเว้ย!!! กูไม่ง่ายนะ!!! ขอบอก! (หรอ?)


"หึ..."


ผมส่งสายตาคาดโทษใส่พี่มันทันที  ดูมันจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยครับที่ผมจะฆ่ามันอ่ะ! แถมแมร่งยังมาหัวเราะเยาะผมอีก โว้ยยย!!!!


"มองกูแบบนั้น...คิดว่ากูกลัวมากรึไง หื้ม!"  ไม่พูดป่าวพี่มาร์คมันยังเขยิบเข้ามาชิดผม จนตอนนี้หลังผมชิดกับขอบโซฟาเรียบร้อยแล้ว 


"จะ จะทำอะไร?"  ผมที่เริ่มจะติดอ่างเพราะไอ้พี่มาร์คมันเบียดผมซะจะมานั่งอยู่บนตักผมอยู่แล้ว แถมยังยื่นหน้ามันเข้ามาใกล้ผมอีก >//<!


"กูไม่ทำอะไรมึงตอนนี้หรอก ไม่ต้องกังวลไป หึ!"


"......."


"แต่...ตอนกลางคืนก็ไม่แน่..."


"O///O!!!"


จุ๊บบบ!


"ไปอาบน้ำไป  เหม็น..."


ผมที่ยังช็อกกับคำพูดพี่มันไม่หาย  แถมยังมาสตั้นกับการจูบหน้าผากผมไปอีกเมื่อกี้ แล้วจู่ๆ มันก็ไล่ให้ผมไปอาบน้ำ และที่สำคัญมันบอกว่าผมเหม็น!!! 


"เหม็นก็ไม่ต้องมาใกล้ดิ! แล้วก็อย่ามาจูบหน้าผากด้วย!"  ผมบอกอย่างหงุดหงิด ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำทันที คือไม่ชอบครับที่มันบอกว่าผมเหม็นอ่ะ คือผมไม่ได้ตัวเหม็นสักนิด แมร่ง!!!


MARK's Part


หึ...ผมมองตามหลังไอ้ตัวเล็กที่เพิ่งเดินงอนตุ๊บป่องหนีผมไป  ตลกชะมัด เด็กอะไรก็ไม่รู้งอนทีไรความน่ารักออกมาทุกที ขนาดปกติก็น่ารักน่าขยี้อยู่แล้ว เวลางอนยิ่งไปกันใหญ่อยากจะขยี้ซะตอนนี้  แต่ต้องข่มอารมณ์ไว้ก่อน เดี๋ยวเด็กน้อยของผมจะตื่นเอา...


แล้วไอ้ที่ผมบอกว่าเจ้าตัวเหม็นนั้น...คือผมแกล้งเล่นน่ะครับ หึ...เด็กอะไรตัวหอมชะมัด เจ้าตัวคงไม่รู้หรอกครับว่าผมแกล้งพูดเล่น  ไม่เป็นไรครับปล่อยเด็กงอนไป เดี๋ยวผมง้อเองทีหลัง...


20 นาทีต่อมา...


แบมแบมที่อาบน้ำเพิ่งเสร็จพร้อมกับเสื้อผ้าใหม่ เดินออกมาจากห้องนอนผมทั้งๆ ที่ผมตัวเองเปียกอยู่


"มานี่สิ..."  ผมตบเบาะข้างตัวเองเรียกให้เจ้าตัวเล็กมานั่งข้างๆ  


แบมแบมนอกจากจะไม่เดินมาแล้ว ยังเดินเข้าครัวไปเฉยครับ  ดื้อจริงๆ


ผมเดินตามอีกคนเข้ามาในครัวพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กในมือ  แบมแบมที่กำลังสำรวจมองเข้าไปในตู้เย็นผมอย่างตื่นเต้น  คือผมเป็นพวกชอบซื้อของกิน ขนม เครื่องดื่มมาเรียงไว้ให้เต็มตู้น่ะครับ ถึงแม้ปกติจะไม่ค่อยได้กินเท่าไหร่ แต่ส่วนมากผมจะชอบกินเฉพาะเครื่องดื่มซะมากกว่าขนมน่ะ  แล้วยิ่งแบมแบมจะมาอยู่ด้วย ผมยิ่งต้องซื้อขนมมาไว้เยอะๆ อ่ะครับ ไม่ได้เอามาล่อเด็กอะไรหรอกนะ...


พรึ่บ...


ผมวางผ้าขนหนูลงบนหัวทุยๆ ที่ยังเปียกอยู่  แบมแบมหันกลับมามองผมแวปนึงก่อนจะหันกลับไปสนใจตู้เย็นผมตามเดิม



ไม่สนกันเลยแฮ่ะ...


"กินนี่ได้มั้ย?"  แบมแบมที่ถือถุงขนมถุงใหญ่ออกมา พร้อมกับหันมาถามผมราวกับเด็กน้อย เห็นแล้วอยากจะซื้อให้สักร้อยถุง


"เอาสิ"  ผมบอก  แบมแบมพยักหน้าให้ก่อนจะหันกลับไปที่ตู้เย็น แล้วก็หยิบน้ำผลไม้กระป๋องออกมา


"อันนี้ด้วยนะ..."  ไอ้ตัวเล็กชูกระป๋องน้ำกีวี่ให้ผมดู


"อืม..."


หลังจากที่ได้รับอนุญาตจากผมแล้ว ร่างบางก็เดินผ่านผมไปยังโซฟากลางห้องทันที  ก็นึกว่าจะสนใจกัน  ที่ไหนได้สนของกินมากกว่าครับ  สงสัยยังไม่หายงอน  แต่ก็ยังดีที่ยอมพูดด้วยแล้ว...


พรึ่บ...


ผมนั่งลงข้างๆ อีกคนที่ตอนนี้ปากเยลลี่กำลังขยับเคี้ยวขนมตุ่ยๆ ตากลมสวยก็จ้องจอทีวีไปด้วย


"เดี๋ยวก็ไม่สบาย"  ผมบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปจับผ้าขนหนูที่วางอยู่บนหัวอีกคน ก่อนจะขยับผ้าเช็ดผมให้ไอ้ตัวเล็กไป  แบมแบมหันมามองผม  ก่อนจะหันกลับไปจ้องจอทีวีตามเดิม  ไม่สนอีกแล้วครับ แต่ยังดีที่ยอมให้ผมเช็ดผมให้


"นี่ยังไม่หายงอนกูหรอ?"  ผมถามขึ้นหลังจากที่เช็ดผมให้อีกคนเสร็จแล้ว


"..........."


"โอเคๆ กูไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวกลับมาง้อต่อ..."  ผมบอกก่อนจะผลักหัวเล็กไปเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว แบมแบมส่งสายตาดุมาให้ผมก่อนจะสะบัดหน้ากลับไปที่เดิมทันที หึ!


30 นาทีต่อมา...


"นี่จะไม่กินข้าวเลยรึไง หื้ม" ผมที่เดินเช็ดผมออกมา ก่อนจะนั่งลงข้างๆ แบมแบมที่ยังคงเคี้ยวขนมไม่เลิก มิน่าครับกินแต่ขนมข้าวไม่กิน เลยโตไม่ทันเพื่อนแบบนี้


"......"


พรึ่บ!


"เห้ย! เอามานะ! คนกินอยู่ไม่เห็นรึไง!"  ไอ้ตัวเล็กโวยวายใส่ผมทันทีที่ถูกผมแย่งถุงขนมไปจากมือ


"พอแล้ว...มึงกินจนจะหมดถุงแล้วเนี่ย!"  ผมทำเสียงดุใส่อีกคน  คือขนมกรุบกรอบห่อใหญ่ๆ อ่ะครับ ไอ้นุ่มนิ่มมันกินจนจะหมดถุงแล้วอ่ะ


"ก็อนุญาตแล้วไม่ใช่ไง! เอาคืนมานะ!"  แบมแบมทำท่าจะเข้ามาแย่งขนมจากผม แต่ผมไหวตัวทันแล้วชูถุงขนมไว้เหนือหัวตัวเองทันที เตี้ยๆ แบบนี้ไม่มีทางเอาถึงหรอกครับ ฮ่าๆๆ


"ก็บอกว่าพอแล้วไง เดี๋ยวจะพาไปกินข้าวข้างล่าง!" ผมบอกก่อนจะเดินเอาถุงขนมไปเก็บในตู้เย็นโดยไม่สนว่าอีกคนจะโวยใส่ผมแค่ไหน  คือขนมพวกนี้กินมากมันไม่ดีอ่ะครับ แล้วยิ่งผอมบางไม่มีแรงแบบไอ้ตัวเล็กนี้แล้ว ยิ่งน่าเป็นห่วงครับ


พรึ่บ! 


ผมนั่งลงข้างๆ คนน่าบูด แบมแบมไม่หันมามองผมเลยสักนิด แถมยังขยับหนีผมไปอีก ดื้อแบบนี้ต้องสั่งสอนครับ


"เห้ย! ปล่อยนะ!"  แบมแบมหันมาโวยใส่ผมทันทีที่ผมจับที่ข้อมมือเล็กของตัวเอง


"มึงดื้อมากเลยรู้มั้ยแบม!"  ผมบอกพร้อมกับกระชากอีกคนเข้ามา จนร่างเล็กๆ นั้นปลิวมาชิดตัวผม จากนั้นผมก็ถือโอกาสจับตัวอีกคนขึ้นมานั่งบนตักแล้วล็อกตัวมันไว้แน่นซะเลย


"เห้ยย! พี่ปล่อยนะเว้ย!" แบมแบมที่พยายามแกะมือผมออกจากเอวตัวเอง


"ตั้งแต่ที่กูยกเลิกกฏคำต้องห้ามไป มึงนี่เริ่มพูดจาเป็นกันเองกับกูมากขึ้นเลยนะ!"  ประโยคยาวๆ จากปากผม ก่อนที่ผมจะเคลื่อนหน้าไปวางบนไหล่เล็กของแบมแบม


"ปล่อยก่อนดิ!" 


"ไม่!  มึงดื้ออยู่ แล้วก็ยังงอนกูอยู่"  ผมบอกพร้อมกับรัดตัวไอ้นุ่มนิ่มมากขึ้น


"อื้อ! อึดอัดแล้วนะ!" 


"เลิกดิ้นก่อน แล้วจะกอดไม่แน่น"  ผมบอกพร้อมกับมองเสี้ยวหน้าหวานของอีกคน


แบมแบมหยุดดิ้นทันทีที่ผมบอก  โอเคยังฟังกันอยู่...


"เรื่องแรกที่มึงงอนกู คือก่อนอาบน้ำที่กูบอกว่ามึงเหม็น ใช่มั้ย?"  แบมแบมหันมาขมวดคิ้วใส่ผมทันที


"หึ..."


ฟอดดดดดดด...


"เห้ยย!"


"กูแค่แกล้งแหย่มึงเล่นๆ  ตัวมึงเหม็นที่ไหนกัน  ตัวหอมจนกูจะอดใจไม่ไหวแล้วต่างหาก"  ผมที่เพิ่งหอมแก้มนุ่มๆ ไปเอ่ยบอก


"แล้วเรื่องที่สองที่งอนกู ก็คือที่กูห้ามไม่ให้มึงกินขนม ใช่มั้ย?"


"..........."


"กูไม่ห้ามนะ ถ้ามึงจะกิน  แต่ถ้ากินเยอะจนเกินไป กูไม่ให้กิน  มึงก็รู้ว่ามันกินมากๆ ไม่ดี กูเป็นห่วงมึงกูถึงห้าม"


".........."


"ทีนี้เข้าใจกูยัง?  หายงอนกูได้ยัง? หื้ม!"  ผมกระชับกอดอีกคนแน่น หลังจากที่เพิ่งคลายกอดไป


"........"


"ตอบกูสิ  หายงอนกูยัง?"  ผมยื่นหน้าไปใกล้ๆ คนหน้านิ่ม ก่อนจะใช้จมูกคลอเคลียซอกคอเนียนๆ ของแบมแบม  


"อือ..."  อีกคนตอบเสียงเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะพยายามขยับหน้าออกห่างจากผม


"หึ...หอมจริงๆ นะตัวมึงเนี่ย! ชักจะอดใจไม่ไหวแล้วล่ะสิ!" 


"อย่านะ!"  แบมแบมที่ใช้มือดันหน้าผมไว้ได้ทัน ก่อนที่ผมจะเลยเถิดไปมากกว่านี้


"หึ...โอเคๆ งั้นไปกินข้าวข้างล่างกัน"  ผมบอกพร้อมกับปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ แบมแบมรีบลุกขึ้นยืนทันทีก่อนจะเฉมองไปทางอื่น


15 นาทีต่อมา...


ทั้งผมและแบมแบมตอนนี้เราลงมาที่ร้านอาหารข้างล่างของคอนโดแล้วล่ะครับ ปกติผมไม่ค่อยลงมากิน มีแต่สั่งขึ้นไปกิน  วันนี้อยากพาไอ้ตัวเล็กลงมาสำรวจร้านดู เผื่อผมไม่อยู่ แบมแบมจะได้มาเองได้ครับ แต่เอาจริงๆ ผมคงไม่ปล่อยมาคนเดียวหรอก


"หือ! อร่อยอ่ะ!"  แบมแบมที่พอตักอาหารที่สั่งเข้าปากไปคำแรกก็ถึงกับอุทานออกมาอย่างถูกใจ


"งั้นก็กินเยอะๆ ตัวมึงผอมมากเลยรู้มั้ย"  ผมบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวของอีกคน แบมแบมทำเพียงพยักหน้าให้ ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาจัดการอาหารตรงหน้าทันที


หลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จ ตอนนี้ก็เกือบจะสามทุ่มแล้วล่ะครับ กะจะพาไอ้นุ่มนิ่มเดินย่อยอาหารแถวๆ ข้างคอนโดซะหน่อย


"อยากกินไอติม"  ขณะที่เดินไปแบมแบมก็เงยหน้ามาบอกผม ตากลมๆ กำลังอ้อนขอกินไอติมจากผมอยู่ครับ เห็นแล้วก็อดใจไม่ไหว  อยากจะขยี้แก้มนุ่มนิ่มนั่นให้จมอยู่กับจมูกผมซะ!


"ไม่อิ่มรึไง?"  แกล้งถามไปงั้นครับ จริงๆ จะให้กินอยู่แล้วล่ะ!


"ของหวานยังไม่กินเลย"  แบมแบมบอกเสียงใส


"หึ..."  ผมทำเพียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะจูงมือเล็กให้เดินตามมา


"จะไปไหน?"


"อยากกินไอติมไม่ใช่หรอไง"


"อือ > <!"


"เป็นเด็กดีแล้วก็เดินตามมา" ผมบอก


"ครับ ><"


ผมจูงมือแบมแบมให้เดินตามมาสักพัก ก่อนเราจะเจอมินิมาร์ทเล็กๆ ที่ไม่ไกลจากคอนโดผมมากนะ  แบมแบมตาโตทันที่เห็นว่าผมพาเจ้าตัวมาที่ไหน


"โห...ไม่ยักรู้ว่ามีมินิมาร์ทแถวนี้ด้วย"


"งั้นมึงก็มาอยู่กับกูถาวรสิ"


"อะไร...ไม่เห็นจะเกี่ยวกันซะหน่อย = =!"


"เกี่ยวสิ! มึงเป็นแฟนกูแล้วก็ต้องมาอยู่กับกูสิ  อีกอย่างที่นี้อุดมสมบูรณ์กว่าแถวบ้านมึงเยอะ แถมยังมีร้านค้าให้มึงมาหาของกินได้ตลอด  ไม่สนใจรึไง หื้ม"


"โห....พูดยาวเชียวว"


ผมเผลอขยี้ผมอีกคนไป หลังจากที่แบมแบมบอกว่าผมพูดยาว ฮ่าๆๆๆ ก็แหง๋ล่ะ ปกติผมพูดอะไรยาวๆ แบบนี้ที่ไหน ถ้าไม่ใช่เรื่องของไอ้นุ่มนิ่มตรงหน้าคนนี้แค่คนเดียว


"ตกลงว่าไง สนใจมาอยู่กับกูมั้ย?"


"อืมมมม...ขอคิดูก่อนนะ แบร่!"  แบมแบมพูดเสร็จก็แลบลิ้นใส่ผมแล้วก็วิ่งหนีไปที่ตู้แช่ไอติมในร้านทันที


หึ...น่ารักชะมัด...



.............


เช้าวันต่อมา...


"งื้ออออ~"


ผมนอนมองใบหน้าหวานๆ ของอีกคนที่อยู่ใกล้หน้าผมเพียงไม่กี่เซน  ตอนนี้เจ้าตัวเล็กกำลังถูกผมก่อกวนด้วยการใช้ปลายนิ้วเขี่ยไปทั่วใบหน้าใสๆ นั้น...เมื่อคืนแบมแบมก็งอแงไม่ยอมมานอนบนเตียงกับผม ทั้งๆ ที่ตอนอยู่ในค่ายเราก็นอนเตียงเดียวกันมาแล้ว แถมผมยังกอด แล้วทำอะไรๆ มากกว่านั้นแล้วด้วยเถอะ! กว่าจะยอมนอนได้ ผมต้องขู่เรื่องผีในห้องเล็กออกมาเล่นทุกทีครับ ฮ่าๆๆๆ แล้วมันก็ได้ผลทุกครั้ง


"งื้ออออ~"


"ขี้เซาจังเลยนะมึง..." ผมพูดพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มที่ปากบวมๆ ของแบมแบม


งั่มมมมมม~


"โอ๊ยย!"

ผมร้องทันทีที่ถูกแบมแบมงับนิ้วเข้าให้ น่าตีจริงๆ ครับ


"สม!"  พอลืมตาขึ้นก็เยาะเย้ยผมทันที


"เป็นหมารึไง หื้ม!" 


"ก็นึกว่าไส้กรอก...^^!"  แบมแบมยิ้มล้อใส่ผม 


"หึ! เดี๋ยวเจอไส้กรอกกูเป็นไง!"


"เห้ย! ลามก!!!!"  แบมแบมตวาดลั่นใส่ผมทันที พร้อมกับร่างเล็กที่ขยับออกห่างผม แต่ก็ถูกผมคว้าตัวไว้ได้ทันก่อนจะดึงกลับมาใกล้ผมตามเดิม


"ปล่อยผมนะ! จะไปอาบน้ำแล้ว! >///<"


"จะรีบไปไหน มึงยังไม่ได้กินไส้กรอกกูเลยนะ"


"ไอ้พี่บ้า ไอ้ลามกเอ้ย!!!"


"ฮ่าๆๆๆ นี่ด่ากูเลย?"


"ปล่อยนะ! ไม่งั้นผมโกรธจริงๆ!"


"โอเคๆๆ มึงนี่มีอิทธิพลกับกูจังเลยนะ!"


ป๊อก!!!


"โอ๊ยย! เจ็บ! ><!"


แบมแบมที่ถูกผมดีดหน้าผากไปร้องเสียงดังพร้อมกับกุมหน้าผากตัวเองไปด้วยความเจ็บ คือผมหมั่นไส้ครับ เด็กอะไรทำให้ผมยอมได้ทุกเรื่อง!


"ไปอาบน้ำไป  วันนี้พวกไอ้เจียนัดมึงดูชุดลีดไม่ใช่หรอ"


"อือ!" แบมแบมตอบเสียงห้วนก่อนจะรีบลุกจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทันที  ดูท่าทางจะกลับมางอนผมอีกแล้วครับ ฮ่าๆๆ ก็ที่ผมดีดหน้าผากเจ้าตัวไปนั่นแหละ! แต่ไม่เป็นไร หน้างอๆ แบบนั้นล่ะ ผมชอบ...



1ชม.ต่อมา....


ตอนนี้ทั้งผมและแบมแบมเราถึงมหา'ลัยกันแล้วครับ หลังจากที่ใช้เวลานานไปหน่อยกับการง้อเด็ก  แล้วก็พาเด็กไปกินข้าวเช้า ก่อนจะขับรถมาส่งที่มหา'ลัย  วันนี้ทั้งผมและแบมแบมไม่มีเรียนกันทั้งคู่ครับ  นั่นถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เพราะผมจะได้พาอีกคนไปไหนต่อไหนได้ตามใจ(ตัวเอง)


"เดี๋ยวขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ พี่มาร์คเดินไปก่อนเลย"  แบมแบมหันมาบอกผม  ผมลังเลนิดหน่อยว่าจะรอหรือไม่รอดี เพราะเมื่อเช้าไอ้บีก็โทรมาเร่งให้ผมรีบออกมาก่อน เพราะมันจะประชุมเรื่องจัดงานกีฬาที่จะถึงในอีกไม่กี่อาทิตย์  นี่ก็เลดมา 5 นาทีแล้วครับ ปกติผมตรงต่อเวลา แต่เพราะไอ้ตัวเล็กยังกินข้าวไม่เสร็จผมเลยต้องนั่งรอไป...


"งั้นรีบตามมานะ อย่าเถลไถลไปไหนล่ะ"  ผมชี้หน้าขู่อีกคน 


"รู้น่า! นี่มันคณะวิศวะนะ! จะให้ไปเถลไถลที่ไหนเล่า!"


"เผื่อมึงอยากไปคณะแพทย์ไง"  ผมที่แกล้งพูดประชดอีกคนไปเล่นๆ แต่ก็ได้รับหน้างอๆ จากคนหน้าหวานมา ฮ่าๆๆๆ


"อย่าประชดได้มั้ยเนี่ย! พี่รีบไปเลย พี่เจบีรอนานแล้วมั้งเนี่ย!"  


ผมที่ถูกแบมแบมไล่ เดินออกมาทันที จริงๆ อยากจะรอไอ้ตัวเล็กมากครับ แต่ก็กลัวไอ้พวกนั้นจะรอ เพราะการประชุมนี้ไม่ใช่แค่คณะผมซะด้วยสิ


................


BAMBAM' s Part


ผมที่เพิ่งไล่ไอ้พี่มาร์คไป ก่อนจะรีบเดินเข้าห้องน้ำแทบจะทันที โดยไม่ทันได้ระวังก็ชนเข้ากับคนที่กำลังจะเดินออกมาพอดี


"อ่ะ! ขอโทษครับๆ > <!"


"บังเอิญจัง...."


"พี่ฮันบิน!"


"ใช่พี่เอง...ทำไมต้องทำหน้าอย่างกับเจอผีด้วยครับ"


"พะพี่ฮันบินมาเข้าห้องน้ำที่คณะวิศวะได้ไงครับ?"  ผมถามอย่างสงสัย ใช่! สงสัยสุดๆ


"หึ...พี่มาเข้าห้องน้ำที่คณะตัวเล็กไม่ได้หรอครับ หื้ม"


"ปะป่าวครับ  แต่แบบว่ามันจะไม่ไกลไปหน่อยหรอครับเนี่ย"


"ฮ่าๆ จริงๆ พี่มาประชุมครับ เรื่องกีฬามหา'ลัยไง"


"อย่าบอกนะครับว่าพี่ฮันบินเป็นหัวหน้าคณะแพทย์ปีสามอ่ะ!"  คือไอ้พี่มาร์คมันเป็นหัวหน้าคณะวิศวะปีสามไงครับ เลยต้องมาประชุม แล้วถ้าพี่ฮันบินไม่ใช่ จะมาประชุมได้ไง จริงมั้ยอ่ะ?


"ใช่ครับ"


"งั้นพี่ฮันบินก็ต้องรีบไปประชุมแล้วล่ะครับ เพราะเลยเวลามาหลายนาทีแล้ว เมื่อกี้ผมยังไล่พี่มาร์คไปเลย"


"หรอครับ..."


"ใช่ครับ  เดี๋ยวผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"  ผมบอกเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำไปทันที


เมื่อกี้พี่ฮันบินดูแปลกๆ แฮ่ะ...



หลังจากเสร็จกิจในห้องน้ำ และผมที่เดินออกมาพร้อมกับเตรียมตัวจะเดินเข้าไปรอไอ้พี่มาร์ค ก็ถูกมือของใครบางคนฉุดไว้ก่อน


พรึ่บ...


"พี่ฮันบิน  ทำไมยังอยู่นี่ล่ะครับ?"  ผมงงมาก นึกว่าพี่แกไปแล้วซะอีก ที่แท้ยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน แถมตอนนี้ยังจับมือผมไว้อีก นี่ถ้าไอ้พี่มาร์คมันมาเห็นนะ เป็นเรื่องแน่!


"พี่รอไปพร้อมตัวเล็กไง"  พี่ฮันบินตอบหน้าตาเฉย ก่อนจะเดินมายืนข้างๆ ผม


"อย่าทำแบบนี้เลยครับพี่ฮันบิน..."


".........."


"ผมว่าพี่เดินไปก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมจะไปทีหลังดีกว่า" ผมบอกพร้อมกับดึงมือตัวเองกลับมาจากมืออีกคน  คือผมไม่อยากมีปัญหากับพี่มาร์คมันครับ รายนั้นยิ่งเป็นพวกอารมณ์ร้อน อารมณ์ร้ายด้วย


"แต่พี่ชอบแบม จะให้พี่ทำยังไง!"


"แต่ผมไม่ได้ชอบพี่ฮันบินแบบนั้นนะครับ..."


"..........."


"ผมให้ได้แค่พี่ชาย..."


"............"


"แต่ถ้าพี่ฮันบินไม่รับ...ผมว่าเราก็ไม่มีอะไรจะพูดกันอีกแล้วล่ะครับ..."


ผมตัดสินใจบอกออกไปตรงๆ เพราะผมเองไม่อยากให้ความหวังกับใคร ผมต้องใจร้ายเหมือนอย่างไอ้พี่มาร์คมันบอก ที่สำคัญผมชอบไอ้พี่มาร์คไปแล้วด้วย! แถมเหมือนตอนนี้มันจะเลยคำว่าชอบไปแล้วด้วยสิ! >//<


"ใจร้ายกับพี่จังเลยนะ..."


"ผมต้องใจร้ายครับ เพราะผมไม่อยากมีปัญหากับพี่มาร์ค แล้วผมก็ไม่อยากให้พี่มาร์คมันมีปัญหากับพี่ฮันบินด้วย..."


"ก็เพราะเราเป็นแบบนี้ไง พี่ถึงชอบเรา..."


"..........."


"โอเค...พี่เข้าใจ แต่พี่ขอเวลาหน่อยได้มั้ย..."


"ขอเวลา?"


"จะให้พี่เลิกชอบแบมแบมภายในวันนี้หรือพรุ่งนี้พี่คงทำไม่ได้หรอกนะ"


"ผมเข้าใจครับ...แต่ผมขอให้พี่เลิกทำแบบนี้กับผมได้มั้ยครับ?"


"โอเค...พี่จะพยายาม..."


"ครับ ผมเชื่อใจพี่ฮันบินนะ...งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"


"..........."


ผมรีบเดินออกมาทันทีที่พูดจบประโยค คือผมเป็นคนขี้สงสารนะครับ  ผมกลัวผมจะสงสารพี่ฮันบิน ผมเลยต้องรีบออกมาจากตรงนั้นทันที แล้วที่สำคัญก็ไม่อยากมีปัญหากับไอ้วายร้ายนั่นอีก...


..............


"ทำไมมึงมาช้าจัง หื้ม!" 


นั่นไง! ว่าแล้วเชียว แค่ผมมาช้ามันก็ถามผมเสียงดุแล้วเนี่ยเห็นมั้ย!


"ก็ท้องเสียอ่ะ! = =!"  ผมโกหกคำโต  คือผมไม่อยากให้พี่มันโกรธอ่ะครับเลยเลือกที่จะบอกไปแบบนั้นดีกว่า ไหนๆ พี่มันก็ไม่รู้ ก็อย่าให้รู้เลยว่าผมเพิ่งเจอพี่ฮันบินมา T T!


"แล้วหายยัง? กินยารึยัง?"  


"อือ หายแล้ว ปล่อยออกหมดแล้ว ไม่ปวดท้องแล้ว..."  ผมบอก


"งั้นก็ดีแล้ว..."


"แล้วนี่ประชุมเสร็จแล้วหรอ?"


"ยังไม่เริ่มเลยต่างหาก  รอไอ้หัวหน้าคณะแพทย์อยู่ มันยังไม่โผล่หัวมาเลย!"


"ห๊ะ!!! O   O!!!"


เหี้ยล่ะ!!!  


"เป็นอะไร?"  พี่มาร์คถามอย่างจับผิด เมื่อเห็นท่าทีของผม  ก็จะไม่ให้หลุดได้ไงวะ ก็สาเหตุที่พี่มันมาช้าก็เพราะกูเนี่ยแหละ!!!


"ปะป่าวนี่!"


"ตอบแบบนี้...แสดงว่ามีอะไร"


"ไม่ๆๆ ไม่มีนะ! > <!!" ผมที่เริ่มอยู่ไม่สุขเมื่อถูกพี่มันจับผิดเข้าให้  คือบอกเลยว่าผมโกหกไม่เนียน!


"มึงเพิ่งเจอมันมาใช่มั้ย!"


กึ่กกกก!!!!


พี่มันรู้ได้ไงวะ!!!!


"ใช่รึป่าว แบมแบม!"


แง่งงงงงงง!!!! ตายกูตายยยยยย!!!


"ชะ ใช่! >   <!!!!" ผมที่หลับหูหลับตาตอบออกไปในที่สุด เห็นมั้ยผมโกหกมันได้ไม่นาน


"ไหนคุยกันแล้วว่าจะไม่เข้าใกล้มัน!"


"มันไม่ใช่แบบนั้นนะ  มันบังเอิญ!"


"บังเอิญ! หึ!"


"นี่พี่จะไม่เชื่อผมเลยหรอวะ!"


"กูบอกมึงยังว่ากูไม่เชื่อมึง!"


เออจริง! มึงยังไม่บอกนี่หว่า!


"แล้วทำไมต้องดุขนาดนั้นล่ะวะ!"


"กูหงุดหงิด!"


"ก็เป็นงี้ตลอดอ่ะ!"


"ช่างกูเถอะ! ว่าแต่มึงเถอะ! คุยอะไรกับมันบ้าง!"


"กลับไปค่อยบอกได้รึป่าว เรื่องมันยาว"


"นี่มึงคุยกับมันเยอะขนาดนั้นเลย????"  


"ไม่ใช่นะ! โหย! นี่ก็คิดเอง!!!"


"เหอะ! โอเค กูจะรอฟัง!"


"ไปประชุมสิ โน้นมากันครบล่ะ!"  ผมไล่พี่มาร์คเข้าห้องประชุมไป เมื่อเห็นว่าพี่ฮันบินเดินเข้าห้องประชุมอีกประตูหนึ่ง


"อย่าไปไหน!"


"รู้แล้วน่า!"


เฮ้อออออ...เกือบแล้ว  ดีที่พี่มันยอมรอฟังผม ขืนเล่าไปตอนนี้มีหวังโดนมันทุบหัวเละแน่!


...................


MARK' s Part


ผมที่เดินเข้าห้องประชุมมาด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น  ผมต้องอดกลั้นและข่มอารมณ์หงุดหงิดมากแค่ไหนที่จะไม่ลงกับแบมแบม  ก็เคยสั่งนักสั่งหนาว่าอย่าไปใกล้มัน  แต่ไอ้ตัวเล็กบอกว่าเป็นเหตุบังเอิญที่เจอกับไอ้เชี่ยฮันบิน  ผมเชื่อแบมแบมนะ! แต่ผมแค่หงุดหงิดอ่ะ ไม่รู้สิ! ผมหงุดหงิดอยู่ดี!


ผมเลือกที่จะเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ ไอ้เชี่ยฮันบิน  มันมองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงเลือกที่จะนั่งข้างๆ มัน


"อยู่กับแฟนกู มึงมีความสุขมั้ย?"  เพราะอารมณ์ร้อนจนรอไม่ไหว ผมก็เลยเปิดประเด็นขึ้นทันทีที่นั่งลงที่เก้าอี้ข้างมัน


ไอ้ฮันบินมันยกยิ้มมุมปากก่อนจะตอบ


"มีความสุขสิวะ เหมือนกูอยู่กับแฟนตัวเองเลย"


"หึ...มึงนี่แน่มาก!"


"เออกูแน่!  ก็กูบอกมึงไปแล้ว!"


"มันไม่ง่ายไปหน่อยหรอที่มึงจะเอามันไปจากกู!"


"ง่ายไม่ง่าย กูไม่รู้  แต่น้องหวั่นไหวกับกูเมื่อไหร่....กูแย่งมาจากมึงแน่!"


"หึ!  มึงคิดหรอว่ากูจะปล่อยมันไปกับมึง!"



[60%]



เพียงแค่นั้นบทสนทนาของผมและมันก็จบลง  หลังจากนั้นไอ้บีมันก็เริ่มการประชุมเรื่องกีฬาของมหา'ลัย...  


45 นาทีต่อมา...

กว่าการประชุมจะจบลงก็ปาไปเกือบชม.เลยครับ  ผมรีบเดินออกมาจากห้องประชุมทันที โดยที่ไม่ได้ฟังเสียงเรียกจากไอ้เจบี


"เสร็จแล้วหรอครับ?"  แบมแบมที่เงยหน้าจากมือถือเอ่ยถามผมตาใส


"อืม ไปกันเถอะ"


"ไอ้มาร์ค! กูเรียกมึงไม่ได้ยินรึไงวะ!"  ไอ้เจบีที่เดินตามผมออกมาพูดอย่างหงุดหงิดนิดๆ ที่เห็นผมกำลังจะเดินไปกับไอ้นุ่มนิ่ม


"มีอะไร!"  ผมถามกลับเสียงห้วน


"ห้าโมงเย็นวันนี้เข้าประชุมคณะอีกทีนะเว้ย!"


"ปี 1 ต้องเข้าประชุมด้วยรึป่าวครับพี่เจบี?"  แบมแบมที่ยืนข้างผมเอ่ยถามอย่างสงสัย


"เข้าสิ  นี่กูกำลังจะไปติดประกาศพอดี ไหนๆ มึงก็รู้ล่ะ บอกเพื่อนๆ ด้วยล่ะแก้มย้วย"


"ครับๆ"


"แค่นี้ใช่มะ!  ไปเถอะ!"  ผมที่ถามโดยไม่รอฟังคำตอบจากเชี่ยบี  ก็หันมาจูงแขนแบมแบมไปทันที  คือไม่อยากอยู่แถวนี้นานๆ น่ะครับ เดี๋ยวมีตัวเหี้ยบางตัวมันจะเดินออกมาเจอเหยื่อซะก่อน


"จะรีบไปตามควายที่ไหนของมึงวะ สัดมาร์ค!" เสียงเชี่ยบีที่ตะโกนไล่หลังผมมาติดๆ แต่ผมหาสนใจคำพูดของมันไม่


"ไอ้เจียนัดมึงกี่โมง?"  หลังจากที่เดินพ้นเขตอันตรายมาแล้ว ผมเลยหยุดถามไอ้ตัวเล็กข้างกาย ที่เดินหอบแฮ่กๆ ไม่หยุด  เกิดมาขาสั้นก็ต้องเหนื่อยแบบนี้ล่ะครับ!


"บ่ายสองโมง"


"เหลือเวลาหลายชม.  มึงหิวมั้ย?"


"หิวขนมอ่ะ ^^!"


"หึ!"


"ตกลงให้กินป่ะเนี่ย!"


"อืม! แต่มีข้อแลกเปลี่ยน..."


"ข้อแลกเปลี่ยน?"


"มึงต้องบอกกูว่าคุยอะไรกับไอ้เหี้ยฮันบิน!"


"ห๊ะ!  ไหนบอกว่ากลับคอนโดก่อนไง! ><"


"มึงคิดหรอว่ากูรอได้!  กูอยากรู้ใจจะขาดแล้วว่ามันคุยเหี้ยไรกับมึง!"


"=  =!!!"


"เอาไง! จะกินรึป่าวขนมน่ะ!"


"แล้วกินก่อนได้ป่ะ ค่อยเล่า?"


"ไม่! เล่าก่อนค่อยกิน!"  ผมบอกเสียงดุ  เดี๋ยวแบมแบมต่อรองเยอะมากเลยครับ แต่คราวนี้ผมไม่ยอมจริงๆ


"= =!!!"


หลังจากนั้นผมก็ลากคนตัวเล็กให้เดินตามมา  ก่อนจะพาอีกคนเดินไปยังห้องพักปีสามของคณะ  ซึ่งปกติแล้วไม่มีใครกล้าเข้ามานักหรอกครับ เพราะส่วนมากพวกผมจะยึดโดยถาวร โดยเฉพาะเชี่ยแจ็ค ที่ชอบใช้ห้องนี้ทำอะไรๆ(?)หลายๆ อย่าง!


แกร๊ก!


ผมล็อกประตูห้องทันทีหลังจากที่พาแบมแบมเดินเข้ามาในห้องแล้ว  ไม่อยากให้ใครรบกวนน่ะครับ มันเป็นเรื่องของครอบครัวและมันค่อนข้างจะเซนซิทิฟมากพอตัว เพราะฉะนั้นเวลานี้ ผมต้องการคุยกันสองต่อสองกับแบมแบมโดยที่ไม่มีเสียงรบกวนจากภายนอกเท่านั้นแหละครับ!


"พร้อมยัง?"  ผมเอ่ยถามเสียงเรียบ


แบมแบมช้อนตาขึ้นมองหน้าผม ก่อนจะค่อยๆ ผงกหัวให้เป็นคำตอบ


"พี่ฮันบินมาคุยเรื่อง...."


แบมแบมที่เริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟังเป็นฉาก(?) ดูจากสายตากลมๆ นั้นแล้วบ่งบอกว่าอีกคนพูดเรื่องจริง  จุดอ่อนอีกอย่างของแบมแบมคือการโกหกไม่เนียน ข้อนี้เหมือนเจ้าตัวจะยังไม่ค่อยรู้ตัวเท่าไหร่ครับ แต่ผมคนนึงที่จับจุดแบมแบมได้แล้ว...


ตอนนี้อีกคนเล่าจบแล้ว  ผมยังคงนิ่งไม่ได้ออกความเห็นหรือโต้ตอบใดๆ...


"พี่มาร์คเป็นไรอ่ะ?"


"........"


"เห้ยเป็นไร?"  เมื่อเห็นว่าผมยังเงียบ เจ้าตัวเล็กมันเลยถามซ้ำอย่างตื่นๆ


"........."  และผมก็ยังคงเงียบ



"อย่าเงียบดิวะ นี่พี่เป็นอะไรเนี่ย!"


"จูบกูหน่อย..."


"ห๊ะ!!!"


"จูบกูทีสิแบมแบม..."


"O////////O"


พรึ่บ!


ในเมื่ออีกคนยังเฉยและมองหน้าผมอย่างกับเห็นผีแบบนั้น  ผมเลยต้องเป็นฝ่ายจัดการซะเอง...



จุ๊บบบ!


"อื้อออ! >/////<"


ผมที่ประทับริมฝีปากตัวเองลงบนปากนุ่มๆ ของแบมแบม  ก่อนจะค่อยๆ เลาะเล็มริมฝีปากทั้งล่างและบนของอีกคนอย่างเอาแต่ใจ  แบมแบมที่ยังตั้งตัวไม่ทันเหมือนจะเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่างกับผม  แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้พูด เพราะถูกลิ้นของผมดันเข้าไปชิมรสหวานๆ ในปากของเจ้าตัวซะก่อน  ผมไล่ชิมไปทั่วทุกส่วนในโพรงปากเล็ก มันทั้งนุ่ม ทั้งนิ่ม และหวานราวน้ำผึ้ง ที่เอามาทาบนขนมปังผิวนุ่มๆ ที่ผมโปรดปรานตอนเด็กๆ ไม่มีผิด  แทบนับครั้งได้ที่ผมจะฉวยโอกาสแบบนี้กับแบมแบม  บอกเลยว่ายิ่งได้ลอง ยิ่งต้องการ และหยุดไม่ได้ด้วยสิ!


"อื้ออออ! >////<!"


จุ๊บบบบ!


ผมค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกจากปากนุ่ม ที่ตอนนี้มันทั้งบวมและแดงจนน่ากัดเล่นอีกสักหน  แบมแบมมองค้อนผมทางสายตา  คงจะโกรธปนสงสัยว่าทำไมผมถึงจูบแบบดูดดื่มซะแบบนั้น...


"จูบทำไมเนี่ย!"  พอเริ่มหายใจปกติ ปากแดงๆ นั้นก็ขยับถามผมทันที


"กูหวงมึง"


"ห๊ะ!!!  แล้วมันเกี่ยวไรกับจูบเมื่อกี้วะ!"


"กูอยากประทับตรามึงไว้ ซึ่งวันนี้เอาแค่นี้ไปก่อน"


"ห๊ะ! ประทับตราเหี้ยไรเนี่ย! ปากบวมขนาดนี้!"


"ก็กูตั้งใจให้ปากมึงบวม มันจะได้รู้ไงว่าปากมึงบวมแบบนั้นเป็นเพราะอะไร"


"มันใช่เรื่องมั้ยเนี่ย!"  แบมแบมยังโวยใส่ผมไม่หยุด ก่อนจะจับปากตัวเองไปด้วย ฮ่าๆๆ


"หรือจะให้กูทำอย่างอื่น?"


"เหี้ย! ไม่ทำอ่ะ!"  แบมแบมร้องลั่น แถมยังเดินถอยหลังหนีผมไปอีก ไอ้ตัวเล็กมันเริ่มดื้อแล้วครับ แถมยังพูดคำหยาบเยอะแล้วด้วย!


"หึ! อีกไม่นาน กูทำแน่แบม!"  ผมชี้หน้าขู่ไอ้ลูกหมาที่ถลึงตาใส่ผมอย่างน่ารัก ฮ่าๆๆ โคตรไม่น่ากลัวครับ


"ทำอะไร?   นี่พี่จะปล้ำกูหรอ!!!"  


พรวดดด!!!


"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ"  ผมระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยินประโยคน้นของแบมแบม


">/////<!"


"นี่มึงคิดไกลขนาดนั้น?"


พรึ่บบ!!


"เห้ยย!!! แล้วนี่มากอดทำไม! แล้วกูคิดถูกป่ะล่ะ!!! ที่กำลังทำอยู่เนี่ยไม่เรียกว่ากำลังจะปล้ำกูหรอวะไอ้พี่มาร์ค!!!"  แบมแบมรัวคำพูดใส่ผมทันทีที่ถูกผมรวบตัวเข้ามกอดไว้


"มึงคิดไกลมากรู้มั้ย! หื้ม!"


"แล้วมันอะไรล่ะวะ!"  


"หึ! ที่กูบอกว่ากูทำแน่ กูหมายถึง....คิสมาร์ก!!"


"ห๊ะ!"


"คิสมาร์ก  คิสมาร์ก มึงรู้จักมั้ย หื้ม!"  ผมพูดพร้อมกับเอาจมูกไปชนกับจมูกเล็กๆ แสนรั้นของไอ้ตัวเล็กตรงหน้า ฮ่าๆๆ เห็นหน้าตาตื่นๆ ของแบมแบมแล้วมันตลกแล้วก็น่ารักน่ากอดแล้วก็น่ากดมากครับ!  แต่เรื่องน่ากด...เอาไว้เป็นอนาคตครับ เพราะผมอยากให้ไอ้นุ่มนิ่มเป็นคนพร้อมเอง  ให้เจ้าตัวเอ่ยปากบอกเรื่องนี้เอง หึหึ...


"แล้วแมร่งไม่รีบพูดวะ!"  แบมแบมหน้างอใส่ผมทันที แถมตอนนี้แก้มกลมๆ นั้นยังเริ่มขึ้นสีอีกครับ สงสัยจะอายที่ตัวเองเผลอคิดถึงเรื่องอย่างว่า ฮ่าๆๆๆ


"เป็นเด็กเป็นเล็ก หัดลามกนะมึง!" ผมจิ้มหน้าผากมนๆ ไปอย่างหมั่นเขี้ยว ว่าแล้วก็อย่างจะฟัดแก้ม 


"ก็เพราะใครล่ะวะ!! หึ่ยย!!!"


ฟอดดดดดด!


"เห้ยย หอมทำไม!"


"อยากหอม แก้มมึงหอมมากรู้ป่าว"


ฟอดดดดดดดดดด!


"เห้ยย!!"


"แถมยังนิ่มเหมือนแก้มเด็กอีก"


ฟอดดดดดดดดดดด!


"เหี้ยยย!!!"


ฟอดดดดดดดดดดด!


"ไอ้พี่มาร์ค!!!"


ฟอดดดดดดดดดดดดดด!


ก๊อก!!!  ก๊อก!!!  ก๊อก!!!


กึ่ก...


"เห้ยยย! แมร่งใครล็อกประตูห้องวะ!!!"  


เสียงตะโกนโหวกเหวกจากด้านนอกพร้อมเสียงเคาะประตูดังสนั่น  ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นเหี้ยแจ็ค!


แบมแบมมองหน้าผมเลิ่กลั่ก  แต่ผมกลับยิ้มเยาะใส่อีกคน ฮ่าๆๆ


ก๊อก!!!  ก๊อก!!!  ก๊อก!!!


"ไอ้เหี้ยที่ไหนมันอยู่ข้างในวะ แมร่ง! ออกมานะเว้ย! กูจะใช้ห้อง สัด!!!"


ก๊อก!!!  ก๊อก!!!  ก๊อก!!!


"พี่มาร์ค!"  แบมแบมกัดฟันเรียกชื่อผมเสียงเบา


"อ้าวไอ้สัด! กูถามทำไมไม่ตอบวะ! ออกมานะเว้ย!! กูต้องการห้องนี้!"  เชี่ยแจ็คมันยังไม่เลิกโวยวายครับ


ก๊อก!!!  ก๊อก!!!  ก๊อก!!!


"กูใช้ห้องอยู่! มึงไปใช้ห้องอื่นก่อน สัดแจ็ค!!!"  


"O  O!!!!"  แบมแบมหันมามองผมตาโตที่ผมบอกไอ้แจ็คไปแบบนั้น ฮ่าๆ



"อ้าวเชี่ยมาร์ค! แมร่ง! ใช้ห้องอยู่เหรอวะ สัด!! แล้วก็ไม่รีบบอกกู!  เออๆๆๆ แมร่ง! ไม่รบกวนความสุขมึงล่ะ!!  ขึ้นสวรรค์อยู่ล่ะก็ไม่บอกกู สัด!!  ไปใช้ห้องอื่นก็ได้เน๊าะน้องกิ๊ฟซี่..."


ประโยคหลังมันน่าจะพูดกับเด็กในสังกัดมันครับ หึหึ...


"เห้ยย! พี่แจ็ค!!! เดี๋ยววว!!!"


"หึ! มันไปแล้ว..."  ผมก้มมองหน้าไอ้ตัวเล็กที่หน้าแดงอย่างกับลูกแอปเปิ้ล


"แล้วพี่ไปพูดเหี้ยแบบนั้นได้ไงวะ แมร่งพี่แจ็คเข้าใจผิดแล้ว!"


"กูรำคาญเสียงมัน!"


"แล้วจำเป็นมั้ยที่ต้องพูดให้เขาเข้าใจผิดแบบนั้น"


"ช่างแมร่งมัน กูไม่แคร์"


"แต่กูแคร์!"


"นี่ขึ้นกู?"


"ก็พี่เล่นแรงอ่ะ!!!"


แบมแบมหน้างอใส่ผม  แถมก้มหน้าหนีสายตาผมด้วยครับ  ผมค่อยๆ ดันคางอีกคนให้เงยขึ้นมาตามเดิม


"โอเคๆ  กูขอโทษ..."


แบมแบมมองตาผมทันทีที่ผมเอ่ยขอโทษเจ้าตัว


"กูรำคาญเชี่ยแจ็ค  แล้วก็อยากแกล้งมึง  กูขอโทษ..."


"ต่อไปก็อย่าพูดให้คนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้อีกแล้วกัน =///="


"อือ  หายโกรธกูนะ..."


"พาไปกินหนมก่อนดิแล้วจะหายโกรธ!"


"หึ! มึงนี่เห็นแกกินจริงๆ"  ผมจิ้มแก้มป่องๆ ของอีกคนไปทีนึง  แบมแบมอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะหันหลังให้ผม


"จะไปได้ยัง?"


"ไปสิ"  ผมบอกก่อนจะจูงมือนิ่มให้เดินตามมา


"เลี้ยงเยอะๆ นะ"


ผมหันมามองคนตัวเล็กที่บอกให้ผมเลี้ยงเจ้าตัวเยอะๆ


"ก็พี่เล่นหอมแก้มผมไปเยอะเลยนี่! อีกอย่างปากยังไม่หายบวมด้วย!!!"


"หึ! กินไม่หมด กูจูบเป็นสิบเท่านะ!"


"เห้ย!!! ไม่เอา!!!"


"ไม่รู้แหละ!"


"เห้ยๆๆๆ"


ผมลากแบมแบมออกมาทันที ก่อนจะพาไอ้ตัวเล็กไปยังมินิมาร์ทเพื่อเลี้ยงขนมอย่างที่สัญญาไว้นั่นเอง อยากรู้เหมือนกันจะกินได้เยอะสักแค่ไหน หึ! ผมบอกไปแล้วถ้ากินไม่หมด ผมจูบเป็นสิบเท่าของวันนี้แน่ๆ...


[100%]



แบมอย่าขัดขืนพี่เขานะลูก...^^!
ยกน้องใส่พานถวายต้วน!!!


พูดคุย


แฮ่ๆๆมาแล้วๆ กว่าจะมาต่อแต่ละพาส
รอนานเลย><! เค้าขอโทษที่ปล่อยให้รอ
จะพยายามมาอัพบ่อยๆจ้า
ตอนนี้ก็ไม่มีไรมาก อ่านกันแล้วพิจารณาสิว่าอิลุง
มันหวงน้องขนาดไหน แล้วน่าเป็นห่วงน้องแบมกันมากมั้ย
ในอนาคตวันข้างหน้า ฮ่าๆๆๆๆ

ขอบคุณทุกคนที่ยังตามกันนะ! ขอบคุณจ้า
ฝาก #พี่มาร์ควายร้ายด้วยน่าาาา






#พี่มาร์ควายร้าย














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6253 Nong_c (@tide2537) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 09:51
    น่ารักปนน่ากลัวนิดๆนะพี่มาร์ค
    #6253
    0
  2. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 02:21
    น้องช้ำหมดแล้วววว
    #6115
    0
  3. #5839 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 13:56
    อยากจะกรี๊ดดังๆเขินอ่ะ
    #5839
    0
  4. #4591 dao_pennapa1991 (@dao_pennapa1991) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 16:56
    <p>ชอบๆๆๆพี่มาร์คน้องแบมโมเม้นต์นี้มากๆๆๆ</p>
    #4591
    1
    • #4591-1 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 26)
      12 กันยายน 2561 / 20:16

      &#128522;&#128522;&#128522;
      #4591-1
  5. #3273 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 01:05
    โดนจุ๊บ โดนหอมไปซะเยอะเลย น้องช้ำหมดแล้ว >< งื้อออออ
    #3273
    0
  6. #3102 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 01:20
    ใส่พานถวายไปเลย 555
    #3102
    0
  7. #2877 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 20:36
    โอ้ยยยยยยยย แบมโครตซื่อเลยอะ น่าร้ากกกก
    #2877
    0
  8. #2830 Camail21 (@Camail21) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 18:14
    0.0 OMG!!!!!!!
    #2830
    0
  9. #2502 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 02:43
    ใส่พานถวายมาร์คไปเลยค่า 555555555
    #2502
    0
  10. #2459 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:48
    น้องช้ำหมดแล้วมั้งน่ะ
    #2459
    0
  11. #2369 @fujinoii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 15:49
    ยัยน้องแบมเราก็ขี้ยั่ว(แบบไม่รู้ตัว)ไอ่พี่ก็ขี้หื่น(แบบรู้ตัว) เรื่องมันก็เป็นแบบนี้จบด้วยการที่ยัยน้องต้องเปลืองตัว 555555เราก็ฟินสิถามได้
    #2369
    0
  12. #1264 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 18:22
    พี่มาร์คหึงจริงๆ น้องก็น่ารักกกก
    #1264
    0
  13. #1060 PloyPaksa (@PloyPaksa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 17:24
    มาร์คนายมันร้ายใช้ร่างกายนุงแบมเปลื่องมากเลย 55
    #1060
    0
  14. #1056 ohayonid (@ohayonid) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:46
    เป็นการสวีทแบบฮาร์ดคอใส่น้ำตาลอะ ชอบบบบบบบ
    #1056
    0
  15. #1049 TTeagreen (@TTeagreen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 16:58
    มาร์ค ต้วนมันร้ายค่ะ จ้องจะกินลูกชั้นอย่าวเดียวเลย!
    #1049
    0
  16. #1020 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:03
    จัดหนักเลยนะมาร์ค
    #1020
    0
  17. #1019 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:40
    มาร์คนี่ร้ายนัก แต่เราชอบบบบ 555555
    #1019
    0
  18. #1018 Apinutchaya (@Apinutchaya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 18:15
    ชอบประโยคที่ว่า แบมอย่าขัดขืนพี่เขานะลูก ยกน้องใส่พานถวายต้วน มันช่างดีต่อใส่จริมๆ 
    ต้วนคงได้กลืนกิน เอ๊ย จูบปากแบมแน่ๆ 
    #1018
    0
  19. #1017 MammiQreen (@MammiQreen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 15:06
    มะต้วนแกมันร้ายกาจแก้มน้องยุบแล้วมั้งนั้น>=<
    #1017
    0
  20. #1016 มิรา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:39
    แบมโดนพี่มาร์คจัดหนักแน่
    #1016
    0
  21. #1015 DarkST (@Cindysirarit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 10:38
    เปลืองตัวมากแบมม5555
    #1015
    0
  22. #1014 ยองชิง (@iice_ss) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:47
    พี่มาร์คกำไรเห็นๆ 555
    #1014
    0
  23. #1011 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 08:44
    หยุดเดี๋ยวนี้เลยก่อนที่มันจะเลยเถิด5555++
    #1011
    0
  24. #1010 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 08:05
    รู้สึกน้องแบมเปลืองตัวมากกกกก
    #1010
    0
  25. #1009 NOEY_2122 (@NOEY_2122) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 07:29
    อร้ากกกกก
    #1009
    0