วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 25 : ตัวร้าย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 311 ครั้ง
    2 ก.ย. 60



ตัวร้าย...





MARK' s Part


วันนี้เป็นอีกวันที่ผมมารับไอ้ตัวเล็กแต่เช้า เพราะเจ้าตัวมีเรียน 8 โมง ผมเลยออกมารออีกคนก่อนเวลาตั้งชม. คือจริงๆ วันนี้ผมไม่มีเรียนนะ  แต่อยากอยู่กับแบมแบมไง เลยต้องมาแต่เช้าแบบนี้ คือวันนี้กะจะอยู่กับอีกคนทั้งวันนั่นแหละ!


ผ่านมาสามวันแล้วที่แบมแบมต้องไปซ้อมเต้นลีดหลังเลิกเรียน จริงๆ ผมเป็นห่วงมากที่ปล่อยมันมาเต้นแบบนี้  แต่พอรู้ว่าไอ้เจียมันให้แบมแบมเต้นลีดโจ๊ก ผมก็หายห่วง หึหึ..ทำไมน่ะหรอ? ก็ถ้าแบมแบมเป็นลีดสวยงาม คนอื่นแมร่งก็จะมาชอบมันอีก แค่ไอ้ฮันบินนั่นก็เหี้ยแล้วใช่มั้ยล่ะ  แต่ผมว่าคงไม่มีหมาตัวไหนกล้ามาจีบมันหรอก เพราะทุกคนในคณะรู้ดีว่าแบมแบมเป็นแฟนผม และถ้าใครกล้ามาแตะ คงจะไม่ตายดีน่ะครับ...


"พี่เข้ามาได้ไงเนี่ย?"  แบมแบมที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นบนเอ่ยถามผมอย่างสงสัยเมื่อเห็นผมนั่งรอเจ้าตัวอยู่ที่โซฟา คือบ้านล็อกกุญแจไว้น่ะครับ


"ปีนเข้ามา" ผมตอบหน้าตาย


"โจรวะ!" แบมแบมบอกพร้อมย่นจมูกใส่ผม ซึ่งมันน่ารักมากบอกเลย!


"ก็มึงไม่ให้กุญแจบ้านกู ถึงได้ปีนเข้ามาแบบนี้"


"จะเอาไปทำไม?"


"จะได้มาหามึงได้ตลอดไง"


"บ้าหรอ!"


"หึ! แล้วเมื่อไหร่จะไปอยู่กับกู?"


"ห๊ะ!!"


"ม๊ามึงกลับมาเมื่อไหร่?"


"ทำไม? จะคุยไรกับม๊าผม?"


"จะขอม๊าให้มึงไปอยู่คอนโดกู"


"หะเหี้ยยย!"

"แบมแบม..."


"นี่พี่เอาจริงหรอ? เราเพิ่งจะเป็นแฟนกันเองนะ จะให้ไปอยู่ด้วยกันมันจะไม่เร็วไปหรอวะ!" แบมแบมเท้าสะเอวพูดกับผมอย่างลืมตัว  คือลืมตัวที่เจ้าตัวเผลอพูด'คำต้องห้าม' ออกมาน่ะครับ หึหึ...


แต่จะว่าไป...เมื่อสองวันก่อนผมก็พูดมันตั้งสองครั้งนะครับ(คำว่าเหี้ย)แต่แบมแบมคงลืม = =! ดีแล้วล่ะครับ ถ้าจำได้ขึ้นมา ผมไม่ได้แตะตัวมันเป็นอาทิตย์แน่ๆ 


"เมื่อกี้...มึงพูดคำต้องห้ามออกมา"


"ห๊ะ! อะไร?  คะคำไหนอ่ะ O O!"  แบมแบมดูตกใจมากที่ผมบอกแบบนั้น


"ลองนึกดีๆ สิ^^"


"...หะ...เหี้ยยเอ้ยย!!! เห้ยย!!"  แบมแบมปิดปากตัวเองทันทีที่เจ้าตัวนึกได้แล้วก็หลุดพูดมันออกมาอีกครั้ง หึหึ...เสร็จแน่!


"พร้อมยัง สองครั้งเลย" ผมถามอย่างคนเหนือกว่าพร้อมกับเดินเข้าไปหาไอ้ตัวเล็ก


"เดี๋ยวๆๆๆๆ อะไร!!" แบมแบมที่เอามือมาผลักอกผมไว้ถามอย่างตื่นๆ 


"จูบไง" ผมบอกพร้อมยักคิ้วให้อีกคน


"เดี๋ยวๆๆๆๆ >////<"  คือยังดื้อด้านครับตัวเองทำผิดกฏแท้ๆ


"อะไรอีก ถ้านี่ยังขัดขืนอีกรอบจะจูบเป็นสองเท่านะ!" ผมพูดขู่(แต่ทำจริง) พร้อมก้มมองหน้าตาตลกๆ ของแบมแบม


"จูบไม่ได้!"


"อย่ามาโกง!" ผมจิ้มหน้าผากอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว


"ไม่ได้โกง! พี่ต่างหากที่โกงอ่ะ!!! ><"


"กูไปโกงตอนไหน?"


"เมื่อสองวันก่อนไง!!  อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ! พี่พูดคำนี้ตั้งสองครั้งอ่ะ!!!"


"........"  แดกจุดครับ! แบมแบมจำได้  แต่ยังไงอ่ะ ในเมื่อปากผมจะชนปากแดงๆ ของมันขนาดนี้แล้วถ้าผมจะจูบผมต้องได้จูบ!


"เหอะ! สองครั้งเลย! ถือว่าเจ๊ากันไปสิ!"


"โอเคๆ เจ๊ากันก็ได้..." ผมบอกเสียงที่อ่อนลง คือกลัวแบมแบมจะไม่ยอมน่ะครับ แต่...ขอนิดนึงก็แล้วกันนะ หึหึ...


"งั้นก็ปล่อยเลย"


ผมยอมปล่อยเอวเล็กให้เป็นอิสระ แบมแบมรีบผลักออกจากผมก่อนเจ้าตัวจะเดินเข้าไปในครัว...ผมเดินตามอีกคนมา ก่อนจะพบว่าไอ้ตัวเล็กกำลังดื่มนม...

หึหึ...


ผมค่อยๆ เดินเข้าไปยืนซ้อนหลังอีกคน แบมแบมไม่ระวังตัวเลยสักนิดเดียวครับ ขนาดผมประชิดตัวใกล้ขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวเลย! แล้วแบบนี้จะปล่อยให้ไปไหนคนเดียวได้วะ!


"อร่อยมั้ย?"


"หะเห้ย!!"


จุ๊บบบบ!!


O//////////////O!


เหตุการณ์เมื่อกี้คือพอแบมแบมดื่มนมหมดแก้วแล้ว ผมเลยยื่นหน้าเข้าไปถามใกล้ๆ จนคนที่ไม่ทันระวังตัวหันมาอย่างตกใจ พร้อมกับปากนุ่มนิ่มที่เลอะคราบนมนั้นชนเข้าที่ปากผมอย่างจัง หึหึ..อร่อยสิผม!


ไอ้ตัวเล็กรีบผลักออกจากผมก่อนจะเริ่มโวยวายใส่


"ทำไมเข้ามาเงียบๆ แบบนั้นวะ! >///<!" แบมแบมโวยใส่ผมพร้อมกับเช็ดคราบนมที่เหลือออกจากปากตัวเอง  แก้มใสๆ นั้นกำลังแดงแล้วด้วยครับ


"เข้ามาตั้งนานแล้วเถอะ"


"ก็นั่นแหละ! อย่ามาแบบนั้นอีก! มัน...."


"มัน...อะไร?" ผมถามพร้อมลอบมองหน้าหวานที่กำลังหน้าแดงได้ที่


"ก็มัน! มัน!.....หึ่ยยย!!" 


แบมแบมเดินเลี่ยงผมออกมาข้างนอกทันที ฮ่าๆๆๆ ไอ้ตัวเล็กคงจะหมายถึงจูบเมื่อกี้นั่นแหละครับ แต่เพราะเจ้าตัวดีเป็นฝ่ายจุ๊บปากผมไง เลยไม่กล้าพูดมันออกมา ฮ่าๆ


"จะไปแล้วหรอ?" ผมเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าอีกคนเดินไปใส่รองเท้าแล้ว


"อือ!" แบมแบมตอบเสียงห้วน


"แบมแบม..."


"หื้มมม.." ตากลมๆ หันกลับมาหาผมทันทีที่ถูกเรียกชื่อ


"เมื่อกี้กินนมรสจืด แต่ทำไมมันหวานจังวะ"


"O//////O"  


ฮ่าา อีกคนตาโตทันทีที่ได้ยินประโยคแซวของผม ก่อนเจ้าตัวเล็กจะรีบวิ่งออกจากบ้านไปที่รถผมทันที ฮ่าๆๆๆ โคตรน่ารัก!


................



BAMBAM' s Part

ผมปิดปากเงียบมาตลอดทาง ตอนนี้รถพี่มาร์คเลี้ยวเข้ามาจอดใต้ตึกวิศวะเรียบร้อยแล้วล่ะครับ


"วันนี้เรียนแค่เช้าใช่มั้ย?"


ความจริงพี่มาร์คมันรู้ตารางเรียนผมหมดนั่นแหละ  


"อือ..."


"เรียนเสร็จเดี๋ยวพาไปกินข้าว"


".........."


"ข้างนอก..."


"แต่วันนี้ผมมีซ้อมลีด"


"ไม่ได้ไปทั้งวันซะหน่อย" พี่มาร์คบอกพร้อมกับเคาะหน้าผากผมไปด้วย


"อืมม  งั้นผมไปเรียนนะ..." ผมบอกพร้อมกับเตรียมจะเปิดประตูรถลงมา  แต่ยังไม่ทันได้เปิด มือหนาของคนขับก็รั้งแขนผมไว้ซะก่อน


"อะไรครับ?"


จุ๊บบบ!


O/////////////////////O!!!


"ตั้งใจเรียนนะไอ้ดื้อ!"


ผมสตั้นไปทันทีที่ถูกอีกคนโจมตีด้วยการจุ๊บที่ปลายจมูก  ก่อนจะตามมาด้วยประโยคที่ทำให้ใจสั่นราวกับกินกาแฟไปสิบแก้ว >/////<


"หึ...ไปได้แล้ว.."


สติผมกลับคืนมาทันทีที่ได้ยินเสียงของอีกคนไล่ให้ไปเรียน...


ช่วงนี้หัวใจผมทำงานหนักมากครับ ตั้งแต่ที่ผมกับพี่มาร์คเป็นแฟนกัน พี่มันก็ชอบแตะตัวผม ชอบจับมือ ชอบโอบ ชอบกอด โดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว และหลังๆ มานี้พี่มาร์คจะชอบขโมยหอมแก้ม ขโมยจุ๊บหน้าผาก แล้วก็จุ๊บปาก หนักสุดก็ตอนถูกทำโทษกับคำต้องห้าม ที่พี่มันเล่นจูบแบบจริงจังในปากผมนั่นแหละ >/////<!


เฮ้อ!!! เวลาที่เรามีความรักนี่มันทำให้หัวใจเราเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอเนี่ย >///<


ผมเดินส่ายหัวให้กับความคิดของผมมาเรื่อยๆ จนไม่ทันได้สังเกตว่ามีคนยืนอยู่ข้างหน้า


"อ่ะ! ขอโทษครับๆ ><"


"เหม่ออะไรอยู่ครับ ตัวเล็ก..."


"พี่ฮันบิน!"


"ใช่พี่เอง..."


ผมตกใจมากที่คนที่ผมเดินชนเมื่อกี้เป็นพี่ฮันบิน  คือไม่คิดว่าจะเจอพี่ฮันบินตอนเช้าๆ ที่คณะผมแบบนี้


"มาทำไรแต่เช้าครับเนี่ย?"


"มาหาตัวเล็กไง^^"


"มาหาผม?"


"ยังไม่ถึงเวลาเรียนใช่มั้ยครับ?" 


"ครับ"  (เหลืออีกครึ่งชม.)


"งั้นพี่ขอคุยด้วยแปบนึงนะครับ"


"เอ้~"


"แค่แปบเดียว นะครับตัวเล็ก"


"เออ..คะครับ"


"งั้นมานั่งตรงนี้กัน"  พูดจบพี่ฮันบินก็เดินนำผมไปที่ม้านั่งแถวๆ ตึกที่ผมกำลังจะไปเรียน


พรึ่บ...


"พี่ฮันบินมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรอครับ?" ผมถามทันทีที่นั่งลง


"เมื่อวาน  พี่เห็นไอ้มาร์คจับมือตัวเล็ก...สนิทกับมันหรอครับ?"


"ห๊ะ!"  ผมแอบตกใจที่อยู่ๆ พี่ฮันบินก็ถามเรื่องนี้ คือพี่แกไปเห็นผมกับพี่มาร์คตอนไหนวะ???? แต่เมื่อวานพี่ฮันบินไม่ได้มาดูผมซ้อมเต้นนะ  แต่ถ้าสองวันก่อนอ่ะใช่ แถมยังเอาน้ำมาให้ผมกินอีกด้วย 


"เมื่อวานพี่จะแวะมาดูตัวเล็กซ้อมเต้น แต่เห็นไอ้มาร์คมันอยู่ แถมยังจับมือตัวเล็กด้วย สนิทกับมันหรอครับ?"


"พี่มาร์คเป็นลุงรหัสผม....แล้วก็...."


"............"


"เป็นแฟนผมด้วยครับ...>  <!"


"..........."


".........."


พี่ฮันบินดูอึ้งไปเลยกับสิ่งที่ได้ยินจากปากผม...ก็แหง๋ล่ะ! ใครจะคิดกันว่าผมกับไอ้พี่มาร์คจะเป็นแฟนกันวะ! ขนาดตัวผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย!!


"นี่พี่อกหักใช่มั้ยอ่ะ?"


"พี่ฮันบิน..."


"พี่ช้ากว่ามันหรอเนี่ย..."


"......."  ผมไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรต่อดีครับ = =!


"ไม่เป็นไรก็แค่แฟนกัน....ยังไม่ได้เป็นมากกว่านั้นใช่มั้ยครับ?"


"เออ..."  นี่เล่นถามแบบนี้แล้วผมจะตอบว่าไงดีวะ


"พี่ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก  ยังไม่ได้จีบตัวเล็กแบบจริงจังเลยด้วยซ้ำ"


"ห๊ะ!!!"  


"เตรียมตัวเตรียมใจไว้ดีๆ ต่อจากนี้ไป...พี่จะเดินหน้าจีบตัวเล็กแล้วนะครับ!"


"พี่ฮันบิน!"  ผมอึ้งและช็อกหนักมากที่ได้ยินประโยคนี้จากปากว่าที่คุณหมอ


"พี่ไม่ยอมแพ้ไอ้มาร์คหรอกนะ"


"........"


"ตั้งใจเรียนนะครับ  พี่ต้องไปแล้ว..."  อีกคนบอกพร้อมกับยีหัวผมแล้วก็เดินกลับไปทันที


นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ!  ทำไมพี่ฮันบินยังจะจีบผมอยู่ทั้งๆ ที่ก็รู้แล้วว่าผมกับพี่มาร์คเป็นแฟนกัน  ไม่อยากจะคิดครับว่าจะเกิดเรื่องปวดหัวอะไรขึ้นอีก ไม่อยากคิดเลยจริงๆ นะ T^  T!!!


และถ้าไอ้พี่มาร์ครู้เรื่องนี้....จะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!




HB: "พี่ไม่ยอมแพ้ไอ้มาร์คหรอกนะ"

[50%]



3 ชม.ต่อมา...


"นี่ไม่ไปกินข้าวข้างนอกกับกูจริงๆ หรอ?" ผมถามไอ้สองตัวนั้นหลังจากที่พวกผมเดินออกมาจากห้องเรียนแล้ว


"ไม่อ่ะ ไม่อยากเป็น กขค...^^" จินนี่บอกพร้อมกับยิ้มล้อใส่ผม


"มึงไปกับพี่มาร์คเถอะ เดี๋ยวพวกกูจะกินที่มอ...ตอนเย็นๆ ค่อยมาเจอกัน วันนี้พวกกูไม่มีซ้อม ว่าจะไปดูมึงเต้นซะหน่อย ฮ่าๆ"


"ใช่ๆ จะไปเชียร์น้องแบม ><" 


"โอเค...ถ้างั้นก็เจอกันตอนเย็น"


"อืมม พวกกูไปล่ะ"  


"ไปแล้วนะน้องแบม^^"


ผมโบกมือไล่หลังไอ้แจกับจินนี่ไป  แลดูเหมือนผมทิ้งเพื่อนเลยวะ! ตอนไม่มีแฟนจะไปไหนมาไหนพวกผมก็ไปด้วยกันสามคนตลอด= =! พอมีแฟนก็ต้องแบ่งเวลาให้แฟนด้วย
ผมพูดถูกใช่ป่ะครับ?...แต่จะว่าไปพวกมันก็ไม่โกรธแถมยังเข้าใจผมอีก...แบบนี่ไงผมถึงรักพวกมันมากๆ อ่ะ!


"โบกมือให้ใครน่ะ!"  เสียงเรียบๆ ดังขึ้นข้างหลังผม ไม่บอกก็รู้ว่าใคร?


"ไอ้แจกับจินยองอ่ะ" 


"แล้วสองคนนั้นไม่ไปกับมึงด้วยหรอ?" 


ผมแอบอมยิ้มนิดๆ กับสิ่งที่ไอ้พี่มาร์คมันถาม  ก็ดีใจอ่ะ! นึกว่าพี่มันจะไม่พอใจซะอีกถ้าเกิดสองคนนั้นไปกินข้าวกับผมด้วย


"ไม่อ่ะ พวกมันจะกินที่มออ่ะครับ"


"อืมม...งั้นเราก็ไปกันเถอะ"  ไม่พูดป่าวพี่มาร์คคว้ามือผมไป ก่อนจะเดินไปที่รถพี่แกทันที


20 นาทีต่อมา...


ตอนนี้ผมกับพี่มาร์คนั่งอยู่ร้านอาหารเรียบร้อยแล้วครับ เป็นร้านเกาหลีร้านเล็กๆ น่ารักๆ ไม่คิดเลยว่าไอ้คนหน้าโหดหน้าดุตลอดเวลาแบบนี้จะรู้จักร้านแบบนี้กับเขาด้วย


"เคยมาหรอครับ?"  ผมถามคนตรงหน้ากับสิ่งที่คาใจอยู่


"ไม่เคย..."


"อ้าววว แล้วพาผมมาได้ไงเนี่ย!"


"ขี่รถผ่าน แล้วเห็นมันเหมือนมึงดี เลยพามา"


อะโหยยย  ดูคำตอบคนหน้าดุครับ ฮ่าๆๆๆๆ เชื่อพี่เขาเลย!


ผมทำเพียงยักไหล่ให้อีกคน ก่อนจะเบี่ยงความสนใจมาที่อาหารตรงหน้าที่เพิ่งถูกเสริฟบนโต๊ะ


"ว้าวววว" ผมอุทานออกมาอย่างห้ามไม่ไหว  คือนอกจากร้านน่ารักแล้ว การจัดวางอาหารในจานยังสวย และโคตรน่าร๊ากกกกกกกก น่ากินอีก >///<  หูยยยยย~แต่บางอย่างก็ไม่กล้ากินเลย! >///<










"กินเยอะๆ"


"จะกินให้หมดเลย! ><"  ผมบอกพร้อมกับลงมือกินทันที


งั่มมม~


"หือออ~ อร่อยยยอ่าาา~"



งั่มมม~ 
งั่มมม~


"มึงชอบมั้ย?"  ไอ้พี่มาร์คที่นั่งมองผมกินมาสักพักเอ่ยถาม


"อือ! ชอบมากก >///<"


"ถ้าเป็นเด็กดี กูจะพามาบ่อยๆ"


"แล้วผมไม่เป็นเด็กดีตรงไหนอ่ะ!" ผมถามอย่างหงุดหงิดที่อะไรๆ ก็มองแต่ผมเป็นเด็กไม่ดีตลอดอ่ะ ผมยังไม่ทำอะไรเลยนะเว้ย ><!


"เมื่อเช้าไง!"


"เอ๊ะ!..."  


"ก่อนเข้าเรียน...มึงนั่งคุยกับเชี่ยฮันบิน!"


"O   O!!"  


หะเหี้ยย!! นี่พี่มาร์คมันเห็นหรอครับ?  เห้ย! ก็นึกว่าไปแล้วซะอีก! 


"มันมาคุยอะไรกับมึง?"  พี่มาร์คที่ตอนแรกนั่งปกติ ตอนนี้พี่แกถามเสียงเย็นๆ พร้อมกอดอกมองหน้าผมไปด้วย


แม่จ้าาาาาาาาาาาาา หนูกลัววววววววววว T T!!!


"เออ...คือ...พี่ฮันบิน..."


เอาเข้าจริงๆ แมร่งผมไม่กล้าบอกไอ้พี่มาร์ควะ! แมร่งกลัว สัด! > <!!!


".........."


"คือ..พี่ฮันบินบอกว่าจะเดินหน้าจีบผมอ่ะ! >.....<!!!!!"


อิเหี้ยย! กลั้นใจพูดออกไปจนได้!!!




"เมื่อกี้มึงพูดว่าไง!!"




"ฮืออใจเย็นๆน่าา^-^!!!!!!"


ผมที่ฉีกยิ้ม(แบบฝืนๆ)สู้กับอสูรร้ายตรงหน้าอย่างกล้ำกลืน...

ชะตาชีวิตจะขาดแล้วครับ....T    T


"มึงพูดว่าไงนะแบมแบม!"


"งื้ออ! แต่แบมบอกพี่ฮันบินไปแล้วนะว่าเราเป็นแฟนกันอ่ะ!! > <!!"  ผมรีบพูดออกไปทันทีที่ถูกอีกคนถามกลับด้วยเสียงเย็นๆ น่ากลัวอีกครั้ง ฮือออออออออ T T


"..........."

ฮืออออ..ตอนนี้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมาคุมากครับ!!!


พี่มาร์คเล่นจ้องหน้าผมแบบตาไม่กระพริบแบบนี้  คือในความเป็นจริงถ้ามีคนหล่อมากๆ มาจ้องหน้าเราแบบนี้ ปกติเราต้องเขินใช่ป่ะครับ? แต่ตอนนี้มันไม่ใช่! แถมแมร่งยังโคตรน่ากลัวววววว T T


"เฮ้ออ...."

เสียงถอนหายใจจากบุคคลที่จ้องผมตรงหน้า  


"มึงใจสั่นรึป่าวที่มันพูดแบบนั้น!"


"ห๊ะ!"


"ที่มันบอกว่าจะจีบมึงไง!!"


"มะไม่ครับ! ไม่เลย! >  <!" ผมพูดพร้อมกับส่ายหัวรัวๆ ให้คนตรงหน้า


"แล้วกับกู..."


"........"


"มึงใจสั่นมั้ย?"


[65%]


ผมเงียบไปชั่วครู่ หลังจากได้ยินสิ่งที่ไอ้คนตรงหน้ามันถาม คือสีหน้าพี่มาร์คมันจริงจังสุดๆ ผมไม่รู้ว่าอีกคนคิดอะไรอยู่ ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ถามอะไรแบบนี้ออกมา  หรือว่าพี่มาร์คจะหวงผม?


แต่จะว่าไป...พี่มันเคยบอกไปแล้วว่ารักแรงแล้วก็หึงหวงแรง...


"ทำไมต้องคิดนานวะ!" 

เมื่อเห็นผมเงียบไปนาน ไอ้คนใจร้อนก็เร่งผมทันที  ที่คิดนานไม่ใช่อะไร คือกูกำลังใจสั่งอยู่ไง สัด! ผมใจสั่นกับมันเกือบทุกครั้งนั่นแหละน่า! หึ่ยยย!!!! ก่อนหน้าที่ไม่ได้เป็นเหี้ยไรกับพี่มัน ผมแมร่งยังใจสั่นเลยเถอะ! หึ่ยยย!!! >/////<

"แล้วจะหงุดหงิดใส่ทำไมวะ!"  เอาสิๆ ผมขึ้นวะกับมันบ้าง เหอะ! เอาแต่ใจ!!!

"แล้วทำไมมึงต้องคิดนาน  หรือมึงไปชอบไอ้ห่านั่นแล้ว!!"  

"เห้ย! ไม่ใช่นะเว้ย! นี่! ฟังกูบ้างสิวะ!!" ผมเริ่มใส่อารมณ์กับไอ้พี่มาร์คบ้างแล้วครับ คือแมร่งเหี้ยไรไม่เคยจะฟัง แล้วคิดเองแทนกูซะหมด! แบบนี้หรอที่มันจะคบกันไปรอดวะ แมร่ง! ขนาดกูไม่เคยมีแฟน กูยังรู้เลย สัด!


"นี่มึงขึ้นกูเลยหรอ?"

"เออ!! ทำไมล่ะ! ในเมื่อมึงคิดเองแทนกูอ่ะ!" ผมเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้


ตอนนี้คนในร้านเริ่มให้ความสนใจผมกับไอ้พี่มาร์คแล้วล่ะครับ ช่างแมร่งล่ะ! ตอนนี้อารมณ์ผมเริ่มเดือดแล้วเนี่ย!


"งั้นมึงก็รีบบอกกูมาสิวะ!"


"เออมึงฟังดีๆ!!!"


"............"


"กูไม่เคยใจสั่นกับพี่ฮันบิน แล้วกูก็ไม่ได้ชอบพี่ฮันบินด้วย  ก็มีแค่หมาหน้าโหดตัวเดียวเท่านั่นล่ะที่ทำให้หัวใจกูสั่นกว่าแผ่นดินไหวได้ ก็คือมึงไง!!"  ผมพูดออกไปอย่างเหลืออด แมร่งกูไม่สนล่ะว่าหมาตัวไหนจะมอง  แล้วดูไอ้พี่มาร์คสิครับ ดูมันสิ! ยิ้มพร่อง!!!! 
สัดเอ้ย!!!


"ยิ้มพร่องดิ!! แมร่งเอ้ยย!!! กูไม่แดกต่อแมร่งล่ะ!!!"  


พรึ่บบบ!!!


ผมเดินออกมาจากร้านโดยไม่สนสายตาหมาหน้าไหนทั้งนั้น คืออารมณ์เสียวะครับ ผมเคยพูดไปแล้วว่าผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่ฮันบินเลย แมร่ง!!!


"จะไปไหน!"  ไอ้พี่มาร์คที่เดินตามผมออกมาตอนไหนไม่รู้ถามขึ้นพร้อมกับดึงแขนผมไว้


"จะไปมอไงวะ! ปล่อยเลย!"


"รถกูอยู่นี่!" พี่มาร์คมันบอกก่อนจะดึงแขนผมให้เดินตามไปทันที แมร่งไม่สนเลยสักนิดว่าผมจะขัดขืนมันมากแค่ไหน 


พรึ่บ! 

ผมที่เข้ามานั่งอยู่ในรถโดยฝีมือของไอ้หมาโหด  ก่อนพี่มันจะเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วเปิดประตูรถเข้ามานั่ง


"ออกรถสิ! มองเหี้ยไรเล่า!!"  ผมหันไปโวยใส่พี่มัน คือตั้งแต่ขึ้นรถมา มันก็ไม่ออกรถซะที แถมยังหันมามองผมตลอดอีก


"พอยัง?"  อีกคนถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม


"พอเหี้ยไร!!"  


"4 ครั้ง"


"อะไร!!"  


"คำต้องห้ามไง  4 ครั้งเลย  คำว่า 'แมร่ง' 2 ครั้งในร้าน กับคำว่า 'เหี้ย' 2 ครั้งเมื่อกี้"
(คำต้องห้าม: สัด แมร่ง  เหี้ย)


"O      O!!!!"


เหี้ยแล้วไง!!! ลืมสนิทไปเลยว่ามันห้ามพูดคำว่าอะไร  ปากกูจะบวมมั้ยเนี่ยยย!!!


"หึ..."


"เห้ยๆๆๆ เดี๋ยวๆๆ ดะ อื้อออออ >////<!!"


ยังไม่ทันจะได้ร้องขออะไร  ไอ้พี่มาร์คมันก็ประกบปากผมทันที...เรียวลิ้นร้อนที่ผมยังไม่คุ้นชิน ถูกส่งเข้ามาในโพรงปากของผมอย่างเอาแต่ใจ  อีกคนทั้งดูดชิมและขบเม้มในปากผมไปทั่ว เล่นเอาผมขนลุกไปทั่วทั้งตัว >///< ฮือออ..เหมือนหูจะอื้อครับ แต่แมร่งก็ได้ยินเสียง จ๊วบจ๊าบ! จ๊วบจ๊าบ! ดังก้องรถ 


อิเหี้ยยย!!! น่าอายยยยฉิบหาย! >///<


"อื้อออออ >///<!!"  ผมที่เริ่มทุบอกพี่มันเพราะเริ่มจะหายใจติดขัด


"อืมมม..."  ไอ้พี่มาร์คที่หลุดเสียงออกมาขณะที่ปากมันยังไม่ล่ะออกจากปากผมเลยแม้แต่น้อย 


"อื้อออๆๆ > <!!!"  ผมที่เริ่มทุบรัวๆ กูจะขาดใจตายแล้ววววว >////<!


จุ๊บบบบ!!!


ไอ้พี่มาร์คถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งพร้อมกับกดจูบแรงๆ ลงที่ปากผมเป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะปล่อยปากผมเป็นอิสระ


แฮ่กๆ >/////<!


ผมที่ได้รับอิสรภาพแล้วก็รีบโกยเอาอากาศหายใจทันที โอ๊ยยยย!!! เหี้ยมาก!!!


"หึ..."  


ผมรีบมองหน้าไอ้พี่มาร์คทันทีที่ได้ยินเสียง หึ ของพี่มัน  ดูแมร่งสิ! เลียปากตัวเองแล้วแมร่งยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่กูมาอีก


"ไม่เกินไปหน่อยหรอ?" ผมที่เริ่มหายใจเป็นปกติเอ่ยถามอย่างไม่ชอบใจที่พี่มันเล่นปากผมนานเกินกว่าเหตุ =///=!


"ไม่ ตั้ง 4 ครั้ง มันก็ต้องนานแบบนี้แหละ"  ไอ้พี่มาร์คกลั้วยิ้มในปาก พร้อมกับยักคิ้วให้ผมอย่างกวนตีน


"ยกเลิกได้มั้ย?" 


"อะไร?"


"กฏคำต้องห้ามไง! ขอเถอะ ไม่เอาแล้ว!"  ผมเริ่มโวยใส่ คือมันทำไม่ได้หรอกครับ คนปากหมาอย่างผมจะไม่หลุดพูดคำพวกนั้นได้ แมร่ง! แบบนี้ผมก็ปากบวมตลอดอ่ะดิ!


"หึ  มีอะไรมาแลกเปลี่ยน?"


"นี่ยังจะมีข้อแลกเปลี่ยนอะไรอีกวะ! ยกเลิกกฏก็สิ้นเรื่อง"


"งั้น...หอมแก้มกูก่อน"


"ห๊ะ!!!"


"จะยกเลิกมั้ย กฏน่ะ!"


"หึ่ยยยย!!!"


ผมที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยแม้แต่น้อย  แมร่งก็ได้วะ!!!


"ขยับมาสิ!!!"


ไอ้พี่มาร์คกลั้นยิ้ม ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ๆ ผมทันที


ฟอดดดดดด!  


"ข้างนี้ด้วย^^" 


ผมทำเพียงถลึงตาใส่พี่มันไป  ก่อนจะกดจมูกลงที่แก้มอีกข้างของพี่มันไป


ฟอดดดดด!


"กฏคำต้องห้ามถือว่ายกเลิกตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป!!"  ผมที่ผละออกมาจากพี่มันพูดขึ้นอย่างเหลืออด ก่อนจะหันหน้าหนีพี่มันทันที


"หึ..."


หลังจากได้ทำตามใจแล้ว ไอ้พี่มาร์คมันก็สตาร์ทรถออกไปทันที  พร้อมเสียงผิวปากอย่างคนอารมณ์ดี ซึ่งต่างจากผมที่ตอนนี้อารมณ์บูดสุดๆ!



MARK' s Part

ผมที่ขับรถออกมาจากร้านอาหารอย่างอารมณ์ดี ถึงแม้ว่าตอนแรกจะอารมณ์ไม่ดีตั้งแต่อยู่ในร้านอาหารก็ตาม  หึ! 


พรึ่บ...

ผมเอื้อมมือข้างที่ว่างไปจับมือนุ่มๆ ของคนหน้าบูด  แบมแบมหันกลับมามองผมในแบบอารมณ์บูดๆ ก็แหง๋ล่ะ! ผมเล่นกินปากไอ้ตัวเล็กมันจนปากตุ่ยๆ บวมแดงขนาดซะนั้น  หึ! แถมแบมแบมยังหอมแก้มผมไปอีก ถึงแม้ว่ากฏคำต้องห้ามจะถูกยกเลิกแล้วก็ตาม แต่ผมว่ามันก็ดีนะ! ถ้าเกิดผมหลุดพูดบ้าง มีหวังไม่ได้แตะตัวไอ้นุ่มนิ่มเป็นอาทิตย์แน่! ซึ่งผมโคตรไม่โอเค

"จับทำไม ขับรถดีๆ สิ!"  แบมแบมดุผมพร้อมกับพยายามขืนมือออกจากมือผม แต่ทำไม่ได้ เพราะมือผมเหนียวหนึบยิ่งกว่ากาวซะอีก


"ที่พูดในร้านอ่ะ..."


"........."


"กูโคตรดีใจ  แถมยังใจสั่นสุดๆ"


ผมพูดออกมาอย่างที่ใจคิด ก่อนจะเหลือบมองปฏิกิริยาของคนข้างๆ แบมแบมแสร้งทำเมินใส่ ก่อนหน้าหวานๆ จะหันออกไปข้างทางทันที  สงสัยจะเขินครับ^^


20 นาทีต่อมา...


ผมเลี้ยวรถเข้ามาจอดในโรงรถของคณะวิศวะ  แบมแบมที่เห็นว่ารถจอดสนิทก็รีบเปิดประตูรถลงไปทันที  


"จะรีบไปไหน หื้ม" ผมที่ลงรถปุ๊บก็รีบเข้าไปจับมือเล็กทันที


"ไปซ้อมลีด"


"เหลือเวลาอีกตั้งชม. อยากกินไอติมมั้ย?"  ผมถามอย่างเอาใจเมื่อเห็นหน้าบูดบึ้งของคนข้างๆ สงสัยยังไม่หายงอนเรื่องที่ผมจูบปากอีกคนล่ะมั้งครับ


แบมแบมไม่ตอบ แต่ตากลมเหลือบมามองผมแวปนึง  อาการแบบนี้อยากกินครับแต่กลัวเสียฟอร์มเลยไม่ตอบ...หึ! น่ารักเป็นบ้า!


"งั้นไปมินิมาร์ทกัน"  ผมพูดพร้อมกับฉุดมือเล็กให้เดินตามมา  อีกคนไม่ได้ขัดขืนอะไร 


@มินิมาร์ทคณะ


"ให้กี่อันอ่ะ?"  พอถึงมินิมาร์ทปุ๊บ แบมแบมก็หันมาถามผมทันที ท่าทางคงจะหายงอนแล้วล่ะครับ 


"ตามใจมึง..." 


แบมแบมอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะเดินเปิดประตูเข้าไป  ผมที่มองตามหลังร่างเล็กก็พลอยยิ้มกับพฤติกรรมของไอ้นุ่มนิ่มไปด้วย


"กินหมดหรอไง?"  ผมที่เดินเข้าไปทางข้างหลังอีกคนเอ่ยถาม เมื่อเห็นแบมแบมหยิบไอติมหลายอันลงตะกร้า


"เอาไปฝากไอ้แจกับจินนี่ด้วย   ได้มั้ย?"  สายตาอ้อนๆ แบบนั้นทำเอาผมเกือบห้ามใจไม่ไหว เชื่อมั้ยครับ ถ้าไม่ใช่ที่มินิมาร์ท  ผมคงเผลอทำอะไรอีกคนไปแล้วแน่ๆ  เด็กอะไรน่ารักฉิบหาย...


"อือ..."


ผมตอบรับเพียงสั้นๆ แบมแบมฉีกยิ้มหวานใส่ผมทันที  ก่อนจะรีบหุบยิ้มลงแทบไม่ทันเมื่อนึกได้ว่าตัวเองยังเคืองผมอยู่



หลังจากออกมาจากมินิมาร์ท ผมกับแบมแบมก็ตรงไปที่สนามคณะทันที เพราะอีกครึ่งชม. ก็จะได้เวลาซ้อมลีดแล้วล่ะครับ  


"อ้าวไอ้แบมมาแล้วหรอ" ยองแจที่นั่งอยู่บนสแตนกับจินยองร้องทักแบมแบมที่เพิ่งเดินมากับผม


"นี่เอาไอติมมาฝาก"  ไอ้ตัวเล็กรีบวิ่งขึ้นไปนั่งกับเพื่อนตัวเองแทบจะทันที  ดูท่าจะอารมณ์ดีขึ้นมาเยอะแล้วล่ะครับ


ผมที่เดินตามหลังขึ้นไป ก่อนจะนั่งลงข้างๆ อีกคนทันที แบมแบมหันมามองหน้าผมก่อนจะย่นจมูกใส่แล้วก็หันกลับไปหายองแจทันที


"อย่าบอกว่าเงินมึง?" ยองแจเอ่ยถามพร้อมกับชูไอติมออกมา


"ทำไมวะ? แดกๆ ไปเหอะน่า! เน๊อะจินนี่"  ไอ้ตัวเล็กชะโงกหน้าไปถามเพื่อนอีกคน


"แบบนี่เงินพี่มาร์คชัวร์ ใช่ป่ะครับพี่มาร์ค^^"


"ไอ้แจ! งั้นก็ไม่ต้องแดกเลย!"


"เห้ยๆๆ ได้ไงวะ นี่ๆๆ เลียแมร่งเลย มึงจะได้ไม่กล้าแย่งจากกู  เอาสิๆ ขี้ปากกู น้ำลายกู กล้ากินต่อป่ะล่ะ^^"


"หึ่ยยยย!!!"  แบมแบมหน้ามุ่ยทันที ก่อนจะแกะไอติมห่อใหม่ออกมา


"ฮ่าๆๆๆ"


"ขอบคุณนะครับพี่มาร์คสำหรับไอติม" ยองแจชะโงกหน้ามาบอกผมก่อนจะแลบลิ้นให้แบมแบมทันที


"ขอบคุณนะครับพี่มาร์ค^^" คราวนนี้เป็นเด็กจินยองที่ชะโงกหน้ามาขอบคุณผม 


"นี่ไม่เชื่อกูเลยว่ากูเป็นคนซื้อมาให้พวกมึง"


"แล้วเงินมึงป่ะล่ะ สรุป?" 


"เออ!! ก็ได้วะ! ไม่ใช่เงินกูหรอก!"


"เออก็นั่นไง งกอย่างมึง ถ้าเลี้ยงพวกกูนี่  น้ำคงท่วมมหา' ลัยตอนนี้แน่ๆ"


"สัด!!"


"หึ..."


"ไม่ต้องมาหัวเราะ!"  แบมแบมหันมาโวยใส่ผม ฮ่าๆๆ พาลเฉยครับ


พรึ่บ!


"เห้ยจะทำอะไร?"  อีกคนคงงงว่าผมจับมือข้างที่เจ้าตัวเล็กถือไอติมไว้ทำไม


"อยากกินไอติม"  


"แต่นี่มัน...เห้ย!"


งั่มม!


ไม่ทันที่แบมแบมจะได้ห้ามอะไรต่อ  ผมก็จัดการงับที่ไอติมในมือของอีกคนทันที 


"กินได้ไง! กูเลียแล้วนะ!"  แบมแบมโวยใส่ผมทันทีที่ถูกผมงับไอติมไปเกือบครึ่ง


"อร่อย"  ผมบอกหน้าตาเฉย


"เห้ย! นิสัยวะ!"  แบมแบมบอกอย่างหงุดหงิด ก่อนจะงับไอติมที่เหลือในมือต่อโดยไม่สนใจผมทันที


"กลัวกูกินด้วยหรอไง  ค่อยๆ กินก็ได้ เลอะหมดแล้ว"  ผมบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปเช็ดมุมปากให้อีกคน  แบมแบมหันมามองผมตาขวาง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ยอมให้ผมเช็ดคราบไอติมที่ปากให้ต่อ


"ออกหมดยัง?"  หลังจากจัดการไอติมหมดแท่งแล้ว อีกคนก็หันมาถามผมพร้อมกับยื่นหน้าหวานๆ มาให้ผมเช็คให้อย่างลืมตัว


"ไหนดูสิ..." ผมที่ได้โอกาส เลยจัดการประคองหน้าหวานๆ ของอีกคนเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะทำเป็นเช็ดคราบไอติมตามปากให้อีกคน ซึ่งที่จริงแล้ว ผมเช็ดคราบไอติมออกไปหมดแล้วล่ะครับ


"อื้อ! หมดยัง" แบมแบมจ้องหน้าผม 


"ยัง กินไงให้เลอะ"  ผมแกล้งบอกอีกคนก่อนจะลูบๆ ที่ปากนิ่มๆ ไปมา


"ก็กินปกติ"  แบมแบมตอบซื่อๆ ฮ่าๆๆ


"ตัวเล็ก..."


"อ้าว พี่ฮันบิน"  แบมแบมผละออกจากผมทันทีที่ได้ยินเสียงของบุคคลมาใหม่


"สวัสดีครับพี่ฮันบิน"  ทั้งยองแจและจินยองที่เอ่ยทักไอ้ฮันบินพร้อมกัน


"ครับ"  


"พี่มาได้ไงครับ  ไม่มีแลปหรอครับ?" 


"พี่อยากมาเชียร์ตัวเล็กอ่ะ  นี่ครับ พี่ซื้อขนมมาฝาก"  ไอ้ฮันบินมันพูดข้ามหัวผมไป พร้อมกับยื่นถุงขนมผ่านหน้าผมมาให้แบมแบม


แบมแบมที่ดูอึกอักก่อนจะเหลือบสายตามามองหน้าผม ซึ่งผมเองก็มองอีกคนก่อนหน้านั่นอยู่แล้ว  


"เออคือ..."


"รับไปสิครับ แบ่งเพื่อนๆ ด้วยก็ได้^^"


"งั้นก็ดะ..เห้ยย!!!"


พรึ่บบบ!!!


ปึ่กกก!


ถุงขนมที่แบมแบมกำลังจะรับจากมือไอ้ฮันบินหล่นลงพื้นทันทีด้วยฝีมือผม


"มันจะมากเกินไปแล้วนะไอ้มาร์ค!"  


"มึงนั่นแหละที่มากเกินไป!"  ผมที่ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับไอ้เชี่ยฮันบิน


"เห้ย! ใจเย็นๆ"  แบมแบมที่ลุกขึ้นมายืนแทรกกลางระหว่างผมกับมัน


"หลบไป..." ผมบอกแบมแบมเสียงเรียบ


"ไม่!  อย่ามีเรื่องดิ  คนมองหมดแล้วนะ!"  แบมแบมบอกผม ก่อนจะจับมือผมที่กำลังกำมันแน่นไว้


"หึ! นักเลง"  


"มึงว่าไงนะ!!"  ผมสวนกลับทันทีที่ได้ยินไอ้ฮันบินมันพูด


"พี่มาร์ค!!"  แบมแบมที่ดันตัวผมไว้ทันทีที่ผมขยับจะเข้าไปหาไอ้บ้านั่น!


"มึงนี่ยังอารมณ์ร้อนเหมือนเดิม"  ไอ้ฮันบินมันจ้องหน้าผมนิ่ง  สายตาแบบนี้ของมันบอกเป็นนัยๆ ว่าไม่ยอมผมเหมือนกัน


"มึงจะเอายังไง!!!"  ผมถามพร้อมขบกรามแน่นระงับอารมณ์


"กูไม่เอาไง! แต่กูจะจีบตัวเล็ก!"


กึ่ก!


"เชี่ยเอ้ยย!!"


ผลั๊ก!!


พลั๊วะ!!


"เห้ยย!!! พี่ฮันบิน!"


"เชี่ยย!" ไอ้ฮันบินสบถออกมาทันทีที่ถูกผมซัดหน้าไปจนมันเซถอยหลังไปทันที


"มึงกล้ามาก!!"  ผมชี้หน้ามันอย่างเหลืออด


"หึ!"  ไอ้ฮันบินแสยะยิ้มพร้อมกับเลียมุมปากตัวเองที่มีเลือดซึมออกมานิดๆ หลังจากเจอหมัดผมเข้าไป


"พี่ฮันบินเป็นไรรึป่าวครับ!"  


ผมมองหน้าแบมแบมทันทีที่เอ่ยปากถามไอ้บ้านั้นด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ทั้งๆ ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้


"เล็กน้อยครับ ถือซะว่าให้ทานหมา!"


"เหี้ยเอ้ย!!"


"นี่หยุดนะ!!!"  แบมแบมร้องห้ามผมทันทีที่ผมจะเข้าไปซัดหน้ามันอีกครั้ง


"นี่มึงเข้าข้างมัน!!"  


"ไม่ใช่แบบนั้น!! "


"หึ!!!"


ผมเดินออกมาจากตรงนั้นทันที โดยไม่สนว่าแบมแบมจะพูดอะไรต่ออีก  บอกเลยว่าตอนนี้อารมณ์ผมมันเดือดเข้าขั้นวิกฤษ  ใครหน้าไหนที่โผล่มาตอนนี้ได้แดกตีนผมเล่นแน่!


"นี่หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"


แฮ่กๆๆ ><!!!


ผมสาวเท้าต่อทันที โดยไม่สนว่าคนที่วิ่งตามมาจะร้องเรียกเสียงดังแค่ไหน


"นี่ไอ้พี่มาร์ค! กูบอกให้หยุด!!  หะเห้ยย!!!!"


ปึ่ก!!


"โอ๊ยยย!!!!"


"เชี่ย!!"  ผมหันกลับมาทันทีที่ได้ยินเสียงร้องของไอ้ตัวเล็ก  ก่อนจะรีบถลาเข้าไปหาร่างเล็กที่ล้มไปกองกับพื้นแทบจะทันที


"นี่เดินยังไงเนี่ย!!"  ผมดุใส่แบมแบมทันทีที่เข้าถึงตัวอีกคน  


"ก็เพราะมึงเลย!!! กูถึงสะดุ้ดก้อนหินแบบนี้อ่ะ!!"  แบมแบมโวยใส่ผมเสียงดัง


"เจ็บมั้ย!"  ผมเอ่ยถาม พร้อมกับสำรวจขาเล็กของอีกคน ก่อนจะพบว่ากางเกงยีนส์สีซีดของแบมแบมขาดเป็นรูขนาดใหญ่ตรงหัวเข่า  พร้อมกับแผลที่มันถลอกเป็นรอยช้ำๆ แถมยังมีเลือดไหลออกมาอีก  เชี่ยเอ้ย!!!


"ก็เจ็บสิวะ! ฮือ! แมร่ง!!"  แบมแบมเริ่มงอแงเมื่อเจ้าตัวเห็นแผลที่เข่าตัวเอง


"จะร้องทำไม"  ผมเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าหน้าหวานๆ กำลังเบ๊ะปากจะร้องไห้ แถมหางตายังมีน้ำใสๆ คลออยู่ด้วยแล้ว


"ฮือ! ก็มันเจ็บอ่ะ!!" แบมแบมทุบไหล่ผม พร้อมกับเช็ดน้ำตาที่มันเพิ่งไหลออกมาไปด้วย


"ไม่ร้อง" ผมบอกในเสียงที่อ่อนลง  ท่าทางไอ้ตัวเล็กจะเจ็บไม่เบาครับ เพราะดูจากแผลแล้ว มันก็ไม่ใช่เล็กๆ


"ฮือ!"  แบมแบมมองหน้าผม พร้อมกับข่มน้ำตาตัวเองไม่ให้ไหลออกมา


พรึ่บบ!!


"ฮืออ อุ้มทำไม?"  


"ไปห้องพยาบาล"  ผมบอกก่อนจะออกเดินทันที  


"ทำไมไปต่อยพี่ฮันบินแบบนั้น!" เสียงเล็กเอ่ยถามระหว่างทางไปห้องพยาบาล


"ยังจะถามกูอีก!" ผมก้มหน้ามองอีกคนทันที


"ถึงพี่ฮันบินจะพูดแบบนั้น  แต่มึงก็ไม่ควรไปทำร้ายร่างกายเขานะ!"


"เลิกพูดได้แล้ว!" ผมบอกอย่างหงุดหงิด ก่อนจะพาอีกคนเดินเข้าไปในห้องพยาบาลทันที


"ว้ายยตายแล้ว  เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!"  อาจารย์ในห้องพยาบาลที่เห็นผมอุ้มแบมแบมเข้าไปร้องอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งเข้ามาดูร่างเล็กที่ตอนนี้ผมอุ้มไปวางที่เตียงเรียบร้อยแล้ว...


"คือผมสะดุดก้อนหินล้มอ่ะครับ = =!!!"


"เดินยังไงของเธอเนี่ย หื้ม! ดูสิ! แผลใหญ่ขนาดนี้!"  


แบมแบมที่โดนอาจารย์ห้องพยาบาลดุเข้าถึงกับก้มหน้าลงทันที สมควรโดนดุครับ เด็กดื้อแบบนี้สมควรโดนดุ!


"เดี๋ยวฉันไปหยิบอุปกรณ์แปบเดี๋ยว"  อาจารย์แกบอกก่อนจะเดินเข้าไปข้างหลังทันที


"หึ...เด็กดื้อ!"


แบมแบมเงยหน้าขึ้นมามองผมตาขวางทันที


"คุณต้วน  มาช่วยฉันตรงนี้ที..." 


"ครับ..." ผมเดินเข้าไปข้างในทันทีที่ได้ยินอาจารย์เรียก  ไม่แปลกใจหรอกครับว่าทำไมอาจารย์แกถึงรู้จักชื่อผม เพราะผมเป็นเดือนคณะวิศวะตอนปี1  แถมตอนนี้ยังเป็นเฮดใหญ่รับน้อง ที่สำคัญ เป็นหัวหน้าปีสามอีก  จริงๆ จะเป็นหน้าที่เชี่ยบีครับ แต่มันอ้างว่ามันรับหน้าที่เป็นประธานนศ.ไปแล้ว มันบอกว่าตำแหน่งมันใหญ่ งานมันยุ่ง เลยไม่มีเวลามารับหน้าที่หัวหน้าปีสาม  มันเลยโยนขี้มาให้ผมไง!


ผมเดินออกมาพร้อมกะละมังที่มีน้ำสะอาดในมือ  ก่อนจะเดินตรงมาหาอีกคนที่มองผมตาแป๋วบนเตียง คราบน้ำตาที่แห้งติดบนแก้มนั้น เห็นแล้วมันน่าสงสารปนน่าแกล้งจริงๆ เลยครับ เด็กอะไรไม่เชื่อฟังกันเอาซะเลย แถมยังมีหน้าไปเข้าข้างศัตรูผมอีกต่างหาก!


"นี่คุณต้วน ทำแผลพอได้มั้ย?"


ผมพยักหน้าให้อาจารย์ซอนมีที่เดินออกมาพร้อมอุปกรณ์ทำแผล


"พอดีจารย์ต้องเข้าปฐมนิเทศกับอาจารย์ห้องพยาบาลคณะอื่นน่ะ เหลืออีก 10 นาทีฉันต้องไปแล้ว คุณทำแผลให้น้องได้นะ"


"ครับ ผมทำได้..." ผมบอกพร้อมกับพยักหน้าให้อาจารย์


"โอเค...งั้นจารย์ขอตัวก่อนแล้วกัน  ฝากน้องด้วยล่ะ"


"ครับ"  ผมรับปากันที ก่อนอาจารย์ซอนมีจะเดินออกจากห้องพยาบาลไปทันที


ตอนนี้ห้องทั้งห้องก็เหลือแค่ผมกับเด็กดื้อสองคน


"อ๊ะ! แสบๆๆ > <!!"  แบมแบมร้องทันทีที่ผมเช็ดคราบดินและคราบเลือดออกให้


"อยู่นิ่งๆ สิ!" ผมบอกเสียงดุพร้อมกับจับมือเล็กที่กุมหัวเข่าตัวเองออก  ยังจะดื้อไม่ยอมให้ผมทำแผลให้อีกครับ ดูสิ!


"ทำได้หรอ?"  แบมแบมมองหน้าผมแบบไม่มั่นใจ


"มึงอยู่นิ่งๆ เถอะ"


"อ๊ะ!! > <!"


"เด็กดื้อ!!!"


"อะโอ๊ยยย!!! แสบๆๆๆ" 


ผมมองหน้าหวานๆ ที่ตอนนี้กำลังทำหน้าหงิกงอเพราะเจ็บแผล  เห็นแล้วมันก็อยากจะแกล้งจริงๆ


"อ๊ะ!!  ฮือออ แสบบอ่าาาา >  <!"


"สม!"


"อ๊ะ! นี่ ใจร้ายเกินไปมั้ยอ่ะ! เบาๆ หน่อย เจ็บนะ!!!"


ฟู่วว~   ฟู่วว~   ฟู่วว~


ผมค่อยๆ ล้างแผลให้อีกคนอย่างเบามือ และก็อดสงสารไม่ได้เลยคอยเป่าลมใส่แผลให้อีกคนไปด้วย


ฟู่วว~  ฟู่วว~



"อื้ออ..สะแสบ...>///<!"


"เสร็จแล้ว..."  ผมบอกก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทำแผลเข้าที่เดิม


"ขอบคุณนะ..." เสียงเล็กเอ่ยบอกเมื่อผมเดินเข้ามาหา ก่อนจะนั่งลงที่พื้นตรงหน้าอีกคนที่นั่งห้อยขาลงมา


"อ๊ะ!  ทะทำอะไร?"  แบมแบมร้องทักผมทันทีที่ผมจับขาสองข้างของอีกคนมาวางบนหน้าตักตัวเอง


"รู้มั้ยว่ากูโกรธมาก..." ผมบอกเสียงเรียบ พร้อมกับจ้องหน้าแบมแบมไม่วาง


"อือ...ระรู้...แต่.."


"มันสมควรโดนต่อย ทั้งๆ ที่มันรู้ว่ามึงคบกับกู"


"แต่.."


"อย่าเข้าข้างมันได้มั้ยวะ!"


"ป่าวเข้าข้าง!  แค่ไม่อยากให้ใครเขาพูดว่ามึงใช้แต่กำลังอ่ะ"


"กูไม่เคยแคร์คนอื่น!"


แบมแบมมองหน้าผมพร้อมขมวดคิ้วมาให้


"กูแคร์แค่มึง..."


"............"


"ไม่ได้ยินมันพูดรึไง! มันบอกว่าจะจีบมึงต่อหน้าต่อตากูแบบนั้น  ดีแค่ไหนที่กูไม่กระทืบมันจมตีนกู!!"  ผมบอกอย่างเหลืออด ก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น คือผมกำลังข่มอารมณ์ร้ายๆ ของผมต่อหน้าแบมแบมครับ


"หันมา..."


"หันกลับมานี่!"  แบมแบมเอ่ยเสียงดุ ก่อนที่ผมจะหันกลับไปหาอีกคนตามเดิม


"............."


"ยังโกรธกูอยู่มั้ย?"  มือเล็กที่เอื้อมมาประคองหน้าผมขึ้นมาให้สบตาเจ้าตัว


ผมไม่ตอบ แต่กลับจ้องตาอีกคนกลับไป


"เฮ้อ! อารมณ์มึงนี่ร้อนกว่าไฟจริงๆ" แบมแบมบอกผมพร้อมกับบีบแก้มผมไปที


".........."


"อย่าทำแบบนั้นอีกได้มั้ย?"


ผมขมวดคิ้วใส่อีกคนทันที


"โอเคๆ กูรู้ว่ามึงหวงกู  ถูกมะ?"


".........."


"แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องไปต่อยหน้าพี่เขาแบบนั้นนี่หว่า  รู้มั้ย ยิ่งมึงไปต่อยเขาแบบนั้น มึงยิ่งดูเหมือนกับนักเลงอย่างที่เขาว่ามานั่นแหละ"


"นี่มึง!"


"ฟังก่อนสิวะ!"


"กูไม่อยากมีแฟนนักเลงหรอกนะ"


"....."  


"ทำได้มั้ยเนี่ย!"


"........"


"โอเคๆ เข้าใจล่ะ!"


".........."


"เวลาที่พี่ฮันบินมาหากู  มึงต้องเชื่อฟังกู อยู่นิ่งๆ เข้าใจมั้ย  เดี๋ยวกูจัดการทุกอย่างเอง"


"มึงจัดการมันได้ที่ไหน! แมร่ง! จะให้กูอยู่เฉยๆ พร่องดิ!!"  ผมที่เงียบไปนานเริ่มโวยใส่ทันที  


"มึงนี่!!"


"นี่! หยุดพูดกูมึงกับกูได้แล้ว!"  ผมที่ยอมให้แบมแบมพูดกูมึงกับผมนานเกินเหตุแล้วครับ  ทุกทีเลยที่เวลาแบมแบมโกรธหรือไม่พอใจ เจ้าตัวจะเผลอพูดกูมึงกับผมทุกที ผมไม่ชอบให้แบมแบมพูดแบบนั้นกับผม ให้แค่ผมที่พูดแบบนั้นได้


"แล้วจะเชื่อฟังกันมั้ยล่ะ!"


"มึงต่างหากที่ไม่เชื่อฟังกู แบม!"


"เฮ้อ! ทำไมพี่ดื้อแบบนี้วะ!"


"ใครกันแน่ที่ดื้อกับกู!"


"เออๆๆๆ โอเคๆๆ ไม่รับปากก็ไม่เป็นไร แต่ผมขอนะ อย่าทำอะไรแบบนั้นอีก ไม่งั้นผมโกรธพี่จริงๆ นะพี่มาร์ค!"


".........."


"อย่ามาทำหน้าแบบนั้นนะเว้ย!"


"กูทำหน้าแบบไหน?"


"หน้าเหมือนพวกตัวร้ายอ่ะ! แมร่ง!"


"เหอะ! ก็กูมันเป็นตัวร้ายนี่หว่า!!! กูไม่ใช่พระเอกแบบเชี่ยฮันบิน!"


"............."


"แล้วกูขอบอกไว้ก่อน...ถ้าไอ้พระเอกมันมาตอแยกับมึงอีก..."


".พี่จะทำอะไร?"


"หึ....กูจะเหยียบมันให้จมตีนกูไง..."



[100%]


"กูมันตัวร้าย..ไม่ใช่พระเอก!"


พูดคุย

อร๊ายยยขอโทษที่หายไปเป็นช่วงๆ หลายคนรอแล้วรอเล่า
ขอโทษน่าาา มาต่อให้จบพาสแล้วเด้อ
ตอนนี้พี่มาร์คเกรี้ยวกราดสุดๆ อารมณ์ฉุนเฉียวมากๆ
พี่ฮันบินก็นะ ฮ่าๆๆๆ มายั่วโทสะพี่มาร์คซะ
ฮือออออออออออ
ตอนหน้ายังเกรี้ยวกราดไม่เลิก รอติดตามน่า
อิอิ > <







 #พี่มาร์ควายร้าย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 311 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6271 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 08:06
    อยากเป็นนางร้ายก็วันนี้แหละตัวฉัน อุแง่งงง
    #6271
    0
  2. #6227 HunsaPumpuy (@HunsaPumpuy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11
    พี่เค้าหวงหนูอะลู้กกก ต้องเข้าใจพิเค้าหน่อยสิ
    #6227
    0
  3. #6131 Faye V. Charlotte (@maiko0401) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    โอ้ยยยยย!!! พี่มาร์ค ใจเย็นเย็นนนนนนนน!!!!
    #6131
    0
  4. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 02:20
    ฮันบินก็เกินไป แม่ว
    #6114
    0
  5. #5838 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 13:34
    แบมเข้าใจมาร์คหน่อยนะ
    #5838
    0
  6. #5250 Hello_JBid (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:14
    อ่านมาถึงตอนนี้ขอชมไรท์เรื่องนึงเลยคือ ภาพประกอบมันได้อ่ะ 555555
    #5250
    0
  7. #3271 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 23:59
    ฮันบินทำมันก็เกินไป บอกไปแล้วว่ามีแฟนยังจะตื้อไม่เลิก
    #3271
    0
  8. #3101 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 00:39
    ฮันบินก็นะ
    #3101
    0
  9. #2876 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 20:25
    ฮันบินด้านมาก-.-
    #2876
    0
  10. #2501 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 02:24
    มาร์คสายโหดดดด ฮันบินนี่ก็จริงๆเลย แค่อยากเอาชนะป้ะ
    #2501
    0
  11. #2457 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:07
    ถึงจะร้ายยังไงแบมก็รักเนอะ
    #2457
    0
  12. #2368 @fujinoii (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 13:58
    พี่ฮันบินก็นะ เหมือนรู้ว่านิสัยพี่มาร์คเป็นแบบไหน ก็เลยมาทำให้คนอื่นเห็น นิสัยไม่ดี
    #2368
    0
  13. #2340 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:43
    อีพี่ฮันบิน ออกไปไกลๆเลยโว้ยยยยยย พี่มาร์คกระทืบมันเลยปะ เราจะเกรี้ยวกราดแล้วนะ
    #2340
    0
  14. #1954 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:58
    หน้าพี่มาร์คนี่โหดจริมๆแต่หล่อมากคะ ร้ายก้อร้ากก~~
    #1954
    0
  15. #1694 มาร์คคึ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:10
    ถึงจะร้ายยังไงเราก้รักนะมาร์ค คิคิ 55++
    #1694
    0
  16. #1635 เก๊าลักน้อย (@zmany) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 03:41
    ตัวร้ายหล่อ หนูยอมค่ะ
    #1635
    0
  17. #1527 ploylailta (@ploylailta) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 23:52
    แต่หน้าพี่พระเอกได้ใจหนูไปเลยคร้าาา
    #1527
    0
  18. #1387 123456 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 15:01
    ขอเข้าข้างพี่มาร์คค่ะ เราก็ไม่ทนหรอกถ้าเจอแบบฮันบิน ลองให้พี่มาร์คไปทำแบบแบมกับผู้หญิงคนอื่นไหม เราว่าแบมก้อทนไม่ได้เหมือนกันแหละ
    #1387
    0
  19. #995 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 19:01
    ระวังเถอะน้องเตือนยังดื้อไม่รู้รึไงตัวร้ายตายตอนจบน่ะ
    #995
    0
  20. #981 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 12:17
    ตอนนี้รู้สึกอย่างเดียวเลยคือ...อิจฉาแบมมากกกกกกก
    เป็นฉันได้มั้ยที่ถูกฮันบินตามจีบและเป็นแฟนมาร์ค
    #981
    0
  21. #963 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 11:08
    เกรี้ยวกราดเกินไปแล้ววว
    #963
    0
  22. #962 เบซัน1402 (@bamvararuk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 01:30
    ฮอลลลล แบดมากพี่มาร์ค5555
    #962
    0
  23. #961 DarkST (@Cindysirarit) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 22:56
    บางทีพี่มาร์คก็ใจร้อนไป
    #961
    0
  24. #960 mark0409932 (@mark040993) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:38
    คุณต้วนน
    #960
    0
  25. #959 mb93971a (@mb93971a) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:21
    เกรี้ยวกราดแบบนี้นุ้งชอบ
    #959
    0