วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 22 : อย่าทำให้หึง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 318 ครั้ง
    2 ก.ย. 60





อย่าทำให้หึง!...



BAMBAM' s Part

@ตึก 17 คณะวิศวะ


"ไงมึง  สภาพยังกับหมาเน่า"  ยองแจที่มันเพิ่งเดินออกจากห้องเรียน ก่อนจะนั่งลงที่ม้านั่งข้างๆ ผม


ตอนนี้พวกผมอยู่ที่มหา'ลัยเรียบร้อยแล้วล่ะครับ หลังจากที่ออกจากค่ายมาได้ 1 วันเต็มๆ และจากเหตุการณ์หลายๆ อย่างที่มันทำให้ผมตกล่องปล่องชิ้นเป็นแฟนไอ้พี่มาร์คไปอย่างมึนงงในหัวใจ...


จะบอกว่าไงดี ผมเองก็ไม่ทันตั้งตัวเหมือนกันว่าตัวเองจะตกลงเป็นแฟนกับพี่มันจริงๆ ทั้งๆ ที่ผมก็เคยเกลียดพี่มันมาตลอดตั้งแต่ที่มันทำเรื่องเหี้ยๆ กับผมตอนสมัยเรียนมอปลาย...


"พึ่งเสร็จจากรับน้องคณะ จารย์แมร่งก็สั่งงานซะกูหมอบเลย"  ผมบ่นอย่างหัวเสียเมื่อเรียนวิชาหลักเสร็จก็ออกมานั่งหน้าบอกบุญไม่รับเหตุจากที่จารย์สั่งงานเยอะซะจนคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติคงจะไม่มีเวลาขี้เวลาเยี่ยวแล้ว!


"เหลือรับน้องมหา'ลัยอีกอาทิตย์หน้ามึง"


"เออนั่นแหละ!"


"แล้วนี่แขนพี่มาร์คเป็นไงมั้ง?"


"ไม่รู้วะ"


"เอ๊า! ไอ้นี่ แฟนตัวเองแท้ๆ ไม่รู้ได้ไงวะ!"


"เอ๊าก็เมื่อวานกลับจากค่ายก็ต่างแยกย้าย แล้ววันนี้กูก็ยังไม่เห็นพี่มันเลยเหอะ!"


"แล้วมึงไม่คิดจะโทรถาม หรือไลน์หาเลย?"


"ก็...."


"ไอ้โง่เอ้ย!" ยองแจผลักหัวผมอย่างหมั่นไส้


"ก็จะให้กูโทรหาก่อนหรอวะ ไม่เอาอ่ะ!"   เสียฟอร์มคนอย่างกู...


"โถ!! ไอ้ฟอร์มจัด!! เดี๋ยววันไหนพี่มาร์คเขาเลิกสนใจมึง กูจะสมน้ำหน้าให้!"


"ช่างแมร่ง!!"


"เหอะ! อย่ามาตาบวมให้กูเห็นก็แล้วกัน!"


"=  =!!! ถามจริง มึงเป็นเพื่อนกูป่าว?"


จริงๆ นะครับ ยองแจมันชอบเข้าข้างพี่มาร์คอ่ะ ทั้งๆ ที่รู้ว่าผมถูกพี่มันกระทำมาตั้งแต่ต้น! หรือจริงๆ แล้วพี่มาร์คจ้างมันมาวะ???


"ก็เพราะกูเป็นเพื่อนมึงไง กูถึงแนะนำมึง"


"= =!!!"


"ไปกินข้าวกันเถอะ..."  คุณแม่คนที่สองของผมที่เพิ่งมาถึงเอ่ยชวนเสียงใส


"ทำไมมาช้าจัง" ผมเอ่ยถาม


"ก็ไปส่งอาจารย์ที่ห้องไง"


จารย์ไปเองไม่ได้ไงถึงต้องมีคนเดินไปส่ง =  =! (บ่นในใจ)


"นี่น้องแบม เมื่อกี้นี้เราเห็นพี่ฮันบินด้วยแหละ ไม่รู้มาหาน้องแบมรึป่าว" 


"ห๊ะ...พี่ฮันบิน?"


"อือ ตอนเดินกลับมาจากห้องจารย์อ่ะ จินยองเห็นพี่ฮันบินเดินอยู่แถวๆ สนามหน้าคณะเรา"


"อาจจะไม่ได้มาหาแบมก็ได้มั้ง..."


"เหรอ...แต่กูว่ามาหามึงชัวร์" ยองแจที่พูดอย่างมั่นใจ


"........."


"โน่นนน!"  ผมกับจินยองมองตามนิ้วของยองแจที่มันชี้ไปข้างหน้า ก่อนจะพบว่ามีรุ่นพี่หล่อหน้าตี๋ออกแนวกวนๆ นิดๆ ใส่เสื้อกาวน์เดินฉีกยิ้มเห็นฟันขาวมาแต่ไกล  นศ.หญิงคณะผมนี่มองกันตามตาเป็นมัน


"มาจริงด้วยน้องแบม..."


"เดี๋ยวกูกับจินยองไปจองโต๊ะก่อนนะ" พูดจบไอ้แจมันก็ลากจินยองไปทันที


"อ้าวพวกมึง! ทิ้งกูเฉย!" ผมที่บ่นไล่หลังพวกมันสองคนไป




"หวัดดีครับตัวเล็ก^^"


"หวัดดีครับพี่ฮันบิน^^"


"แล้วเพื่อนสองคนไปไหนแล้วล่ะครับ?"


"อ่ออ พวกมันไปจองโต๊ะกินข้าวอ่ะครับ"


"อ่อออ นี่จะทานข้าวเที่ยงใช่มั้ย  พอดีเลยพี่ก็ยังไม่ได้กิน  ไปกินด้วยคนได้มั้ยเนี่ย^^"


"อ่าาา...ได้สิครับ แฮๆ แต่ไม่รู้อาหารที่คณะผมจะอร่อยเท่าคณะแพทย์รึป่าวนะครับ"


"ฮ่าๆๆ ที่ไหนก็อร่อยหมดครับถ้าคนที่กินด้วยเป็นตัวเล็ก"


กึ่กกกกก...นี่พี่ฮันบินไม่ได้พูดหยอดใส่ผมใช่มั้ยอ่ะ?


"ฮ่าๆๆๆๆ  งั้นไปเถอะครับ"  ผมบอกก่อนจะเป็นฝ่ายเดินนำพี่แกมา


"กลับจากค่าย ทำไมตัวเล็กกว่าเดิมครับเนี่ย" 


"เอ๋~" ผมหันกลับไปหาอีกคนทันที


"ที่ค่ายเลี้ยงไม่ดีหรอครับ หรืออาหารไม่อร่อย?" พี่ฮันบินถามอย่างอารมณ์ดีขณะที่เรากำลังเดินไปโรงอาหารคณะวิศวะ


"ป่าวครับ"


"กินเยอะๆ นะครับ แก้มหายหมดแล้ว"


"คะ ครับ แฮๆ" 


ไม่เจอพี่แกสามสี่วัน คำพูดคำจาเริ่มแปลกๆ ขึ้นครับ 


"อ่ะ! นั่นไงเพื่อนตัวเล็ก"  พี่ฮันบินที่ชี้ไปที่โต๊ะที่มีไอ้แจกับจินยองกำลังนั่งรออยู่


"ครับ ไปกัน"  

ตลอดทางที่เดินผ่านเข้ามา สายตาทั้งนศ.หญิง และนศ.ชายต่างก็มองมายังว่าที่คุณหมอกันเป็นตาเดียว ไม่แปลกใจหรอกครับ ใครจะคิดว่าคณะแพทย์จะกล้ามากินข้าวที่คณะวิศวะกัน จากที่ผมได้ยินแว่วๆมา จากปากไอ้แจกับจินยองว่าสองคณะนี้ไม่ถูกกัน


"นี่ พี่ฮันบินจะมากินข้าวด้วย พวกมึงว่าอะไรมั้ย?"  ถึงผมจะเป็นคนพาพี่ฮันบินมาก็จริงแต่ถึงยังไงก็ต้องขอความเต็มใจจากพวกมันสองคนก่อนครับ


"ยินดีครับพี่ฮันบิน^^!" ไอ้แจที่พูดขึ้นพร้อมกับเหลือบสายตาไปทางข้างหลังผมซึ่งมีพี่ฮันบินยืนอยู่


"ยินดีครับ^^" จินยอง


"ขอบคุณครับ" พี่ฮันบิน




YOUNGJAE' s Part


"แล้วพี่ฮันบินอยากกินไรครับ เดี๋ยวผมกับจินยองไปซื้อมาให้" ผมเอ่ยถามหลังจากที่พวกเรานั่งที่กันหมดแล้ว


"ไม่เป็นไรครับพี่เกรงใจ เดี๋ยวพี่ไปซื้อเองก็ได้ครับ"


"ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวพวกผมจัดการให้ มึงด้วยไอ้แบมจะกินไร เดี๋ยวกูไปซื้อให้" 


"อืมม  กูขอจัมปงแล้วกัน  แล้วพี่ฮันบินอ่ะครับ?" 


"งั้น...พี่เอาเหมือนตัวเล็กแล้วกันครับ"


"โอเคนะครับ"  ผมลากจินยองออกมาทันทีที่รับเมนูจากพี่หมอและไอ้แบม  คือที่อาสาเนี่ยไม่ใช่อะไร  คือกูอึดอัดครับ! ไม่รู้สิ! ผมรู้สึกถึงลางไม่ดีเวลาที่พี่หมออยู่กับไอ้หมาแบม  แล้วเพื่อนผมมันจะรับรู้อะไรมั้ยเนี่ย!



"พี่ฮันบินคงยังไม่รู้ว่าน้องแบมเป็นแฟนกับพี่มาร์ค" จินยองเอ่ยขึ้นเมื่อเรามาหยุดที่ร้านจัมปง คือสั่งแมร่งเหมือนกันหมดครับสี่ชาม T T ขี้เกียจแดกร้านอื่นล่ะคิวยาว


"เหมือนจะมีลางร้ายวะจินยอง..."


"ลางร้ายอะไรยองแจ? พูดซะน่ากลัวเชียว!"


"ลางร้ายกับไอ้หมาแบมไง!"


"พี่มาร์คอ่ะหรอ?"


"อือ! จินยองเคยเห็นพี่มาร์คโกรธมั้ย?"


"ก็เคยนะ ตอนที่น้องแบมวิ่งหนีผีเข้าป่าไปไง  พี่มาร์คนี่เข้าโหมดน่ากลัวมากอ่ะ เรายังจำหน้าพี่แกได้เลย  ขนลุกอ่ะ"


"ใช่! เวลาพี่มาร์คโกรธน่ากลัวสุดๆ ><!"  


ผมชักเริ่มเป็นห่วงไอ้เพื่อนตัวดีของผมแล้วล่ะครับ  แต่จะไปว่ามันก็ไม่ถูก เพราะมันก็ไม่ได้จะทำอะไรเกินเลยกับพี่ฮันบิน ถึงแม้ว่ามันจะโง่เง่าเต่าตุ่นที่ดูไม่ออกว่าพี่หมอกำลังตามจีบมัน T T!!!


"นั่น! กลุ่มพี่เจบีหนิ  พี่มาร์คก็มา! O O!!!"  ผมที่มองตามสายตาจินยองไปทางเข้าโรงอาหาร ก็เจอเข้ากับกลุ่มพวกพี่เจบี พี่ยูค พี่แจ็ค แล้วก็พี่มาร์ค! ที่กำลังเดินเข้ามาในโรงอาหาร


"เหี้ยล่ะ!"


"จะเกิดไรขึ้นมั้ยอ่ะยองแจ! ><"


"เหอๆ...อย่าเถอะ!" 


"นั่น! พี่มาร์คต้องมองเห็นน้องแบมกับพี่ฮันบินแล้วแน่ๆ อ่ะ ดูสิยองแจ!" 


ใช่ครับ! พี่มาร์คมองเห็นไอ้แบมกับพี่ฮันบินเรียบร้อยแล้ว  แต่น่าแปลก! ที่พี่มาร์คกลับเดินไปนั่งโต๊ะแถวสุดท้ายของโรงอาหารตรงที่ไม่ค่อยมีคนนั่งแทนที่จะเดินเข้าไปหาไอ้แบมอย่างที่ควรจะเป็น


ซวยแล้วเพื่อนกู...มึงรู้มั้ยว่าแฟนมึงจับตาดูมึงอยู่ หมาแบมเอ้ย!!!


"ป่ะๆ รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวพี่มาร์คจะเข้าใจผิดว่าน้องแบมมากับพี่ฮันบินแค่สองคน" จินยองที่สะกิดแขนผมหลังจากที่เราได้จัมปงที่สั่งไว้แล้ว  ก่อนจะรีบเดินไปที่โต๊ะอย่างไว


"ช้าจังวะ นี่พี่ฮันบินไส้จะขาดล่ะ ใช่มั้ยครับ^^"


"ฮ่าๆๆ เราต่างหากที่หิว" ไม่พูดป่าวพี่แกยังจะเอามือไปยีผมมันอีก! พี่!!! พี่จะรู้มั้ยว่าพี่ทำเพื่อนผมไม่ปลอดภัยเข้าแล้วพี่ฮันบิน!


ไอ้หมานี่ก็ยังจะมายิ้มระรื่น! มึงดูข้างหลังมึงด้วยครับเพื่อน!!!


"งั้นเดี๋ยวพี่บริการน้ำแล้วกันนะ"  พี่ฮันบินที่อาสาเดินไปซื้อน้ำเปล่ามาให้พวกผม


"ขอบคุณครับ" พวกผม


"นี่ไอ้แบม!" ผมที่ขยับเข้าไปประชิดตัวไอ้คนข้างๆ ที่ยังไม่รู้ชะตากรรม


"อะไร?"


"พี่มาร์คนั่งอยู่ข้างหลังมึง สัด!!"


"ห๊ะ!!!"


"อย่าเพิ่งหันๆ" ผมรีบล็อกคอมันไว้ก่อนที่มันจะหันไปเผชิญหน้ากับอสูรร้าย


"ทำไม?"


"อย่าบอกว่ามึงไม่รู้?"


"รู้?  รู้ว่า?"


"มึงไม่คิดว่าพี่มาร์คโกรธมึงมั้ยที่มึงนั่งแดกข้าวกับพี่ฮันบิน"


"ทำไมพี่มันต้องโกรธ กูไม่ได้นั่งกับพี่ฮันบินสองคนวะหน่อย มีพวกมึงด้วยหนิ อีกอย่างเราก็แค่นั่งกินข้าวกัน มันจะมาโกรธเพื่อ?"


ผลั๊วะ!!


"โอ๊ย! ตบหัวกูทำไมสัดแจ ><"


"มึงก็รู้ว่าพี่มาร์คเป็นคนแบบไหน  ที่สำคัญมึงกับพี่มาร์คเป็นแฟนกันแล้ว สัด!"


"แล้วยังไง?  แล้วถ้าพี่มันเห็นกูแล้วทำไมไม่เดินมานั่งด้วยวะ?"


"โอ๊ยย!!! ไอ้ควายแบม! กูเข้าใจนะว่ามึงเพิ่งเคยมีแฟน  แต่ช่วยเข้าใจสถานการณ์หน่อยสิวะ! แมร่ง!"


"สถานการณ์?"


"จินยองช่วยพูดไรหน่อยดิ!" ผมที่เริ่มหมดความอดทนกับไอ้เพื่อนโง่แล้วเลยโยนงานไปที่จินยองแทน


"สถานการณ์ที่พี่มาร์คเดินเข้ามาในโรงอาหารแล้วเห็นแฟนตัวเองนั่งอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนไงน้องแบม!"


"เออ! มึงเข้าใจมั้ยเนี่ยไอ้แบม!"


"เข้าใจ! แต่กูบริสุทธิ์ใจ  พี่ฮันบินก็บริสุทธิ์ใจไง"


"แล้วมึงคิดว่าพี่มาร์ครู้มั้ย?"


"ต้องรู้สิ! เป็นแฟนกันก็ต้องเชื่อใจสิวะ!"


"สัด! สถานการณ์แบบนี้ไม่มีใครเชื่อหรอก! แล้วอีกอย่าง มึงดูไม่ออกหรอว่าพี่ฮันบินเขาจีบมึงอ่ะ???"


".............."


"พี่ฮันบินเขาไม่รู้นะว่าน้องแบมกับพี่มาร์คเป็นแฟนกัน"  ทำดีมากจินยอง


"นี่พี่ฮันบิน จีบกู?"


"เออ!!!"


"คุยไรกันครับเด็กๆ ท่าทางซีเรียสกันจัง  อ่ะนี่น้ำครับ" พี่ฮันบินที่มาถึงก็ยื่นน้ำให้พวกผมคนล่ะขวด


"ขอบคุณนะครับ"


"มีเรื่องอะไรกันรึป่าวครับ?"


"ไม่มีหรอกครับพี่ฮันบิน  คุยเรื่องงานอ่ะครับ จัมปงเย็นหมดแล้วกินกันเถอะครับ" ไอ้หมาแบมที่ตัดบททิ้งทันที ก่อนมันจะเริ่มลงมือแดกเป็นคนแรก


ตอนนี้ผมไม่รู้ว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่  ทำไมมันไม่บอกพี่ฮันบินว่ามันคบกับพี่มาร์คแล้ววะ???


ผมค่อยๆ หันหลังกลับไปที่โต๊ะพวกพี่เจบีก็พบว่าพวกพี่เจบีไม่อยู่แล้ว เอ๊ะ! ออกไปตั้งแต่ตอนไหนกันวะ...


ผมหันกลับมาที่เดิมก่อนจะเห็นว่าไอ้ตัวดีที่มันทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวห่าอะไรกำลังนั่งแดกจัมปงหน้าตาเฉย  แต่ผมว่าข้างในหัวมันตอนนี้กำลังคิดอะไรเยอะเลยล่ะครับ!


"มองเหี้ยไร..." ปากมันพูดกับผมแต่ตามันจ้องที่เส้นจัมปงครับ ผมไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไปเพราะพี่ฮันบินกำลังมองมาที่ผมสองคนอยู่น่ะสิ


เอาเป็นว่าเรื่องนี้....ผมจะอยู่ห่างๆ ไว้ก่อนครับ...


และถ้าหมาแบมมันเอ่ยปากเมื่อไหร่ ผมถึงจะเข้าไปร่วมวงแล้วกันครับ...



BAMBAM' s Part


"ตัวเล็ก..." พี่ฮันบินพูดขึ้นหลังจากที่เรากินอิ่มและเดินออกมาจากโรงอาหารแล้ว ส่วนไอ้แจกับจินยองสองคนนั้นแวะเข้าห้องน้ำอ่ะครับ


"ครับ?"


"ไปคณะพี่แปบนึงได้มั้ยครับ?"


"ห๊ะ...ไปทำไมอ่ะครับ?"


"พอดี พี่มีของรับน้องจะให้ตัวเล็กน่ะ แต่พี่ลืมไว้ที่แลป แล้วอีกสักหน่อยพี่ก็จะเข้าทำแลปแล้วด้วย"  


ทำไมพี่ฮันบินดูอ้อนๆ วะ???


"ของรับน้อง?"


"ครับ ได้มั้ย?"


"อ่าา ให้ผมหรอครับ?"


"ใช่ครับ"


"เออ..."


"นะไปแปบเดียว นี่พี่จะเลดเข้าแลปแล้วด้วย ไปกันนะ" พูดเสร็จพี่ฮันบินก็ลากแขนผมไปเลยครับ


เออไปก็ไปวะ แปบเดียวเอง



15 นาทีต่อมา...

ผมที่เดินกลับมาคณะวิศวะพร้อมกับถุงกระดาษสีช็อกโกแลตขนาดพอดีมือ ดูแค่แบรนด์ถุงผมก็รู้แล้วว่าข้างในคืออะไร..



'ของขวัญรับน้อง' จากพี่ฮันบินที่พาผมไปเอาถึงห้องแลปคณะแพทย์


ถึงแม้ว่าผมจะไม่เข้าใจว่าพี่แกจะมีของขวัญมาให้ผมทำไมทั้งๆ ที่ผมก็ไม่ใช่รุ่นน้องในคณะพี่ฮันบิน....หรือจะเป็นอย่างที่ไอ้แจกับจินนี่บอก...ว่าพี่ฮันบินกำลังจีบผม...


ผมค่อยๆ หยิบกล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเดียวกับถุงซึ่งมีริบบิ้นสีเงินแปะอยู่บนกล่องออกมาพร้อมกับเปิดฝากล่องออก แล้วก็พบว่าเป็น 'ปากกา' สองด้ามที่มาคู่กัน





ผมเคยเห็นผ่านๆ ตอนไปช็อปเครื่องเขียน ยี่ห้อนี้มันค่อนข้างจะแพงเกินวัยผมไปมากผมเลยไม่ค่อยกล้าใช้ เพราะกลัวจะทำมันเก่า...


"มึงไปคณะแพทย์ทำไม?"


ระหว่างที่ผมกำลังเก็บมันเข้ากล่อง อยู่ๆ เสียงเรียบเย็นๆ ที่ผมคุ้นชินก็ดังขึ้น  ผมค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองบุคคลตรงหน้า...


หน้าตาหล่อแบบตัวร้าย ที่กำลังบอกบุญไม่รับ และก็ไม่ต้องพูดเหี้ยไรก็รู้ว่าอีกคนมีนิสัยแบบไหน...


"ไปเอาของ..." ผมตอบเพียงสั้นๆ พร้อมกับชุถุงกระดาษในมือให้ดู


พี่มันปลายตามองที่ถุงเพียงแวปเดียวก็เลื่อนสายตาคมๆ แบบคาดเดาไม่ได้มาที่ผมทันที...


"ใคร?"


"ห๊ะ!!"


"ใครให้มึง!"  น้ำเสียงอีกคนเริ่มจะหงุดหงิดใส่ผมอย่างเห็นได้ชัด ดูก็รู้ว่าพี่มันข่มอารมณ์ตัวเองมากแค่ไหน


"พี่ฮันบิน"  และผมก็ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงว่าใครเป็นคนให้ เพราะผมบริสุทธิ์ใจ ผู้ใหญ่ให้ของก็แค่รับเท่านั้นเอง จะใช้ไม่ใช้ก็อีกเรื่อง


"มึงอยากได้?" 


"ป่าว พี่เขาให้..." 


"หึ..." 


อ้าว!!! พี่มันเดินไปเลยครับ คือไร?  


เดี๋ยวสิวะ!!! เดินหนีไปได้ไง



"นี่พี่โกรธผมหรอ?" ผมที่วิ่งตามมาพร้อมเอ่ยถามไอ้คนที่เดินเร็วอย่างกับวิ่ง


"........"


"นี่พี่มาร์ค! อย่าเอาแต่เดินหนีสิวะ!" 


กึ่ก!

ทันที!  ทันทีที่ผมพูดแบบนั้นพี่มันก็หยุดเดิน ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับผม...นี่กูคิดถูกมั้ยวะที่รั้งพี่มันด้วยวิธีนี้ T T


พึ่งสังเกตครับว่าพี่มันเลิกใช้ที่พยุงแขนแล้ว แต่มือยังมีรอยช้ำสีม่วงอ่อนๆ อยู่เลย


"พะพี่มาร์ค...เออ..ยะอย่าเดินเข้ามา แบบนั้นสิครับ.." ผมที่เริ่มถอยหลังทีละก้าวเมื่อเห็นว่าไอ้คนตรงหน้าก้าวขาเข้ามาหาผมเรื่อยๆ แถมหน้าพี่มันยังโคตรน่ากลัว แมร่งน่ากลัวกว่าผีซะอีก >  <!!!


พรึ่บ


อีกคนยังก้าวเข้ามาไม่หยุดจนผมที่ก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆ เหมือนกัน ก็เริ่มจนมุมแล้ว...


"อ่ะ! ><!" 


เหี้ยยแล้ววว! ตอนนี้หลังผมชนกับต้นไม้ซะได้!


พรึ่บ!

ทันทีที่ผมหมดทางหนี ร่างของคนตัวสูงก็เข้ามากักปิดทางผมไว้ไม่ให้ไปไหนได้ แถมยังเอาหน้ามาใกล้จนแทบไม่เหลือช่องว่างให้มด(?)เดินผ่าน


"พะ พี่มาร์ค ขยับออกไปก่อนนะ.." ผมบอกพี่มันเสียงสั่น เอาเข้าจริงๆ พอเห็นพี่มันนิ่งแบบนี้แล้วผมโคตรกลัวครับ > <!!!


"อร่อยมั้ยจัมปง?"  


"ห๊ะ...พะพี่รู้ได้ไงว่าผม เพิ่งกินมา...= =!!!" 


ผมแอบงงปนตกใจที่อยู่ๆ พี่มาร์คมันก็ถามเรื่องจัมปงที่ผมกิน คือพี่มันเห็นด้วยหรอว่าผมกินอะไร?


"ได้กลิ่นจากปาก..." อีกคนบอกเสียงเรียบ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาที่ปากผม?


".........."


"มันมาแดกข้าวกับมึงได้ยังไง?"  เหมือนจะเป็นคำถามปกติทั่วไป แต่ทำไมพอมันออกมาจากปากไอ้คนตรงหน้าผมแล้วแมร่งโคตรฟังแล้วขนลุก!



"พะ  พี่มาร์คขยับออกก่อนนะ..ดะเดี๋ยวใครมาเห็น จะไม่ดี" ผมพยายามขออีกคน เพราะถึงจะไม่ค่อยมีใครเดินผ่านมา แต่ที่นี่ก็ในมหา'ลัยนะครับ ไม่เหมาะแน่ถ้าจารย์มาเห็นผมกับพี่มาร์คในท่าทางแบบนี้ T T!!!


"จิ๊!" อีกคนจิ๊ปากขัดใจ ก่อนจะขยับออกจากผม แล้วไม่วายดึงข้อมือผมให้เดินตามเจ้าตัวไป


อิเหี้ยย! เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นสีหน้าขัดใจๆ ของพี่มาร์คแบบนี้  คือพี่มันมีการจิปากครับ โหยยย!!! อยากถ่ายรูปเก็บไว้ในประวัติศาสตร์!


"จะพาผมไปไหนครับ!" ผมที่ถูกลากมาถามอย่างสงสัย  ก่อนจะถึงบางอ้อเมื่อโดนกระชากเข้าตรงซอกตึกของคณะ  ซึ่งบริเวณนี้เป็นมุมอับไม่ค่อยมีใครมาหรอกครับ นอกเสียจากว่าจะมาดูดบุหรี่


พรึ่บ!


ผมถูกผลักจนหลังติดกำแพง ก่อนร่างของอีกคนจะตามมาประกบพร้อมแขนสองข้างก็เอามากักตัวผมไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้  คือกูจะหนีไปไหน? #ตอบ!


อิเหี้ยยยยทำอย่างกับกูเป็นนางเอกในนิยายน้ำเต้า ที่ถูกอิพระเอกซาดิสม์มันลากตัวมาปล้ำยังไงยังงั้น! สัดด!!!


"มันมาแดกข้าวกับมึงได้ยังไง?"  ยังไม่ลืมคำถามครับ โอ๊ยย!!


แล้วดูพี่มันจ้องหน้าผมอย่างกับจะฆ่าหมกศพแหนะ!


"กูถามก็ตอบสิ!"  


มึงจะใจร้อนอะไรเบอร์นั้นวะไอ้พี่มาร์ค!! กูกลัวววววว Y Y!!!


"ก็พอดี...ผมกำลังจะไปกินข้าว ละแล้วพี่ฮันบิน ก็มาพอดี = =!" ผมตอบเสร็จก็รีบก้มหน้าหนีพี่มันทันที แมร่งกูกลัวสายตามันฉิบหาย ดุยิ่งกว่าหมา!!!


"แล้วมึงก็ชวนมันแดกข้าว?" ไม่ถามป่าวพี่มันดันคางผมให้เงยหน้าขึ้นมองหน้ามันด้วย T T!!!


เยี่ยวกูจะราดล่ะ!!!  ยังกะเป็นนักโทษหนีคดี! 


จริงๆ ผมไม่ได้ทำผิดเหี้ยไรเลยนะเว้ย! แต่กลัวหน้าพี่มันอ่ะ!!!


"กะ ก็ไม่เชิง พี่เขาขอไปกินด้วย  จะให้ผมบอกว่าไม่ให้ไปแบบนี้หรอ?" คราวนี้ผมจ้องตาอีกคนกลับครับ ฮึ่บ! ใจดีสู้อสูรมันหน่อย >  <!!!


"เออ! คราวหลังมึงบอกมันไปเลยว่าไม่ให้ไป!" 


โหหหห....อันธพาลขนานแท้...


"ไม่ใจร้ายไปหน่อยหรอ..." ผมพูดเสียงเบา แต่มันกลับทำให้เลือดในกายอีกคนเดือดขึ้นแทบจะทันที ><


"มึงต้องใจร้ายกับมัน! เพราะตอนนี้มึงเป็นแฟนกู!


เต็มๆ หน้าครับ...น้ำลาย...T^T!!!


"..........."


"อย่าทำให้กูหึงมึงไปมากกว่านี้"


"หึง..." ผมทวนคำอีกคนเบาๆ


"กูรักแรงแล้วก็หึงแรง!  มึงควรรู้ไว้แบมแบม!"


"O///////////O!"


"อย่าทำให้หึง!  ได้มั้ยวะ!" พี่มาร์คพูดอย่างหงุดหงิด 


"ผม..."


".........."


"ขอโทษ..."  


อยู่ๆ ก็รู้สึกผิด ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรผิด? เอ๊ะ! หรือลึกๆ แล้วทำผิดวะ? เอ๊ะ! ยังไง???


"........"  


ดูครับดูหน้าพี่มาร์คสิ! แมร่ง!!! กูกลัวววววแล้วววววววววจ้าาาา(พนมมือ)
V
V
V
V




"เห้ยพี่มาร์คอย่าทำหน้าแบบนี้ดิ(กูกล้ววว><)"


"............"


"จะหน้าโหด(เหี้ยม!)ไปไหน  ยิ้มหน่อยนะ^^!!!"  นี่กูก็ใจกล้ามากที่บอกให้พี่มันยิ้ม


".........."


"นะๆๆๆๆๆๆๆๆ ><"


"........"


โอเค นี้ลงทุนอ้อนแล้วนะเว้ย! ยังไม่ยอมยิ้มอีก ทีไม่บอกล่ะยิ้มเก่งจัง!!! 


ยืดดดดด~


นี่! จับแก้มพี่มันยืดแมร่งเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ


ยืดดดดด~   ยืดดดดด~  


"ไม่เล่น!"


อ้าวววววววววววววววว...= =!!!  ยิ่งกว่าโดนยิงครับ!!!


"นี่จะโกรธไปถึงไหน?"  ผมตีหน้ายุ่งใส่ไอ้คนตรงหน้าทันที ตอนนี้ผมไม่กลัวมันแล้วครับ คือผมเริ่มจะโกรธบ้างแล้วเนี่ย!


"กูไม่ได้โกรธ กูหึง..."


"แล้วจะหึงอะไรกันนักกันหน้าเนี่ย! เลิกหึงได้แล้ว!"


"ก็บอกแล้วไงว่าหึงแรง! มันไม่หายง่ายๆ!"  อีกคนบอกเสียงดุๆ พร้อมขยับหน้าเข้ามาใกล้หน้าผม จนตอนนี้ปากพี่มันจะตีปากผมอยู่แล้ว!!!


"เฮ้อ!! แล้วจะให้ผมทำยังไง???"


"อย่าไปไหนกับมันอีก!" 


"โอเคๆ"


"อย่ารับคำส่งๆ"


"........."


"ครับๆๆ"


"ถ้าเห็นอีก...กูทำโทษหนักแน่!"


ขนตูดกูนี่ตั้งชันเลย! อิเหี้ยยยยยยยยยย!!!


"โหดด!!!"  ผมอดที่จะพูดออกไปไม่ได้ แมร่ง!!! นี่กูยังเป็นแฟนมันอยู่มั้ยวะ โหดฉิบหาย!! 


"ก็มึงดื้อ!" พี่มาร์คมันทำเสียงดุใส่แต่คราวนี้ดูไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ครับ


"โอเคๆ ไม่ดื้อแล้วๆ = ="


"กูเชื่อได้หรอ? มึงเลิกดื้อได้ที่ไหนแบมแบม?"


"เอ๊า!"


"อย่ามาเถียงผู้ใหญ่" 


"........."


"เงียบ..."


"เอ๊า! ก็ไม่ให้เถียงไง ก็เงียบดิ!" ผมเริ่มจะไม่เข้าใจบุคคลตรงหน้าแล้ววะ อะไรของพี่มันวะนั้น! 


"ไม่ให้เถียง ก็ไม่ได้แปลว่าให้เงียบซะหน่อย" พี่มันเคาะหน้าผากผมดังป๊อก(เริ่มทำร้ายร่างกายแทนแล้วครับตอนนี้)


"แล้วจะให้พูดอะไร?" ผมถามขึ้นเพื่อจะได้ทำให้ถูกใจอีกคน T^T


"แล้วแฟนกันเข้าต้องพูดอะไรบ้างล่ะ?"  แล้วดูพี่มันถามคืน!


"เออ...ขอคิดแปบ..." ผมกรอกตาบนพร้อมกับคิดหาคำพูดที่คนเป็นแฟนกันเขาชอบพูดว่าอะไรบ้าง...



MARK' s Part


หึ...ผมเกือบหลุดขำออกมาเมื่อเห็นท่าทางการคิดของเด็กน้อยตรงหน้า บอกเลยว่าโคตรน่ารัก แถมยังน่าฟัดแก้มอีกสักสามสี่รอบ 


เด็กอะไร...มองแล้วไม่เคยเบื่อ


บอกตามตรงวันนี้ผม 'หึงแบมแบมเข้าเส้น' เลยครับ  ผมหึงมากที่เห็นไอ้ฮันบินมานั่งแดกข้าวกับไอ้ตัวเล็กของผม ตั้งแต่ผมเดินเข้าโรงอาหารมา สายตาผมก็มองเห็นร่างเล็กๆ ของแบมแบมทันที  ตอนแรกกะจะเดินไปหา แต่สายตาดันสะดุ้ดกับไอ้เสื้อกาวน์ที่มันเสนอหน้าโผล่มาที่คณะวิศวะตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ตอนนั้นผมหงุดหงิดมากเลยเลือกเดินไปนั่งแถวสุดท้ายแทน...


แล้วยังไม่พอ! หลังจากนั้นมันยัง 'ลักพาตัวแฟนคนอื่น' ไปที่คณะมันหน้าตาเฉย! แล้วยังให้ของอะไรแบมแบมกลับมาอีก!!! 


พอเห็นไอ้ตัวเล็กมันเดินกลับมา ผมเกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่  แต่ใบหน้าหวานๆ และแววตาใสที่ฉ่ำไปด้วยน้ำแบบนั้น มันทำให้อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นของผมเย็นลงทันตาเห็น แต่ผมก็ยังใจแข็งและต้องดุ 'เด็กในการปกครอง' ของตัวเองไม่ให้ดื้อ และไม่ไปวิ่งตามใครหน้าไหนได้อีก...


"นี่! คิดอยู่หรือหลับไปแล้วเนี่ย" ผมเอ่ยแซวเด็กน้อยตรงหน้า ที่ยังนึกคำพูดไม่ออก ฮ่าๆๆ ตลกมากครับ 


"เดี๋ยวสิๆ"


"หึ.." ผมหลุดขำออกมาจนได้ครับ


"เออ...มือพี่เป็นไงบ้าง? ยังปวดอยู่มั้ย?  ขอผมดูหน่อยสิ.."  ยังไม่ทันจะได้คำตอบสักข้อมือเล็กๆ ก็ฉวยมือผมที่ยังกักตัวเจ้าตัวไว้อยู่มาสำรวจบาดแผลที่ได้จากเจ้าแมงมุมป่าตอนเข้าค่าย


ผมลอบมองเสี้ยวหน้าใสๆ ของอีกคนที่ตอนนี้จะสนใจมือที่มีรอยช้ำๆ ของผมเป็นพิเศษ...นี่สินะ คงเป็นประโยคที่คนเป็นแฟนเขาพูดกัน(ที่เจ้าตัวเล็กมันเพิ่งจะคิดได้) หึ..น่ารักมั้ยครับ...'แฟนผม'...


"ยังปวดอยู่มั้ยอ่ะ?" แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาถาม พร้อมกับลูบที่มือผมอย่างแผ่วเบา


น่ารัก....แล้วยังอ่อนโยน...


"ปวด ปวดมาก  เป่าให้หน่อย..."  


ฟู่ววววว~  ฟู่ววววว~  ฟู่ววววว~


"ดีขึ้นมั้ย?" 


"อือ"


"^    ^"


จุ๊บบบ~


"O//////O"


ผมจุ๊บเหม่งไอ้ตัวเล็กเป็นรางวัล(?)สำหรับความน่ารักและใจดีที่เป่าแผลให้ผม  ถึงแม้ว่าวันนี้จะทำให้ผมหึงเข้าเส้นก็ตาม  แต่ความน่ารักของแบมแบมกลับช่วยให้อารมณ์ของผมดีขึ้นได้เป็นอย่างดีทีเดียว...ก็เพราะแบบนี้จะไม่ให้ผม 'หลงเด็ก' ได้ยังไง?


.........................................................



พี่มาร์คอย่าดุน้อง U.   U!



พูดคุย

จบไปอีกพาส ช่วงนี้อัพต่อกันเลยฮ่าๆๆ
รีบๆๆ จะได้รวมเล่มแฮๆ > < (มีใครอย่าได้มั้ย?)

โอเคตอนนี้ก็เป็นอารมณ์หึงของพี่มาร์ค
รักแรง หึงแรก แต่พี่แกไม่ได้ใช้กำลังอะไรนะ
ใช้แค่ปากอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
แบมนี้ก็จะน่ารักไปไหน มึนๆ งงๆ ดี ฮ่าๆๆ ลูกเราเก่งแต่ปาก
แถมยังเก่งด่าในใจอีก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
แต่อิพี่ก็นะ น่ากลัวไปไหน 
แอบสงสารพี่หมอของเราเหมือนกัน 
พี่แกยังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นแฟนกัน? 
ทำไงดี? พี่หมอจะเสียใจมั้ยอ่ะ?
ใครอยากดามใจหมอฮันบินบ้างค่ะ?
โหวตตตตตตต!!!(ตัวเอง^^)

#พี่มาร์ควายร้าย








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 318 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6252 Nong_c (@tide2537) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 13:03
    เฮ้อออ ก็เด็กมันน่ารักอะนะ
    #6252
    0
  2. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:51
    หึงหนักมากกกกก
    #6109
    0
  3. #5834 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 11:33
    ยังไงก็แพ้ทางแบม
    #5834
    0
  4. #4220 Porsche_poshh (@Porsche_poshh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 08:42
    พี่มาร์คน่าร้ากกก
    #4220
    0
  5. #3268 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 23:06
    ตอนแรกก็โหดอยู่ดีๆอ่ะ เจอความน่ารักของน้องเข้าไป โอ๊ยยยย หลงเด็กจริงๆ ><
    #3268
    0
  6. #3096 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 15:37
    อือหือ หึงโหด
    #3096
    0
  7. #2873 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 19:53
    เค้าก็รักของเค้านะค่ะะะะ อิอิ
    #2873
    0
  8. #2829 Camail21 (@Camail21) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:50
    ก้น่ารักแบบนี้จะไม่ให้มาร์คหึงได้ไงไหววว ว้าววเขินน
    #2829
    0
  9. #2498 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 01:34
    น่ารักกกก มาร์คหึงโหดดดดด
    #2498
    0
  10. #2454 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 19:52
    แพ้ทางแบมตลอดล่ะพี่มาร์ค
    #2454
    0
  11. #2344 @fujinoii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 15:42
    พี่มาร์คหึงน้องได้น่ารักอ่ะ หึงสุดๆ
    #2344
    0
  12. #2338 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:52
    งื้อออออ ทำไมเราเขินนนน พี่มาร์คนุ้งแบม ตั้ลร้ากกกก
    #2338
    0
  13. #2168 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 22:49
    งื้อออ เขิน5555555
    #2168
    0
  14. #1951 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:22
    คืออยากจะช่วยพี่มาร์คหึงมากเลย แต่ละำในหัวแบมตอนมาร์คพูดคือ!!!!เต็มหน้าเลย น้ำลาย ขนตูดลุกตั้งเลย 5555โอ๊ยนู๋คิดอะไรอยู่ลูกน้องแบม
    #1951
    0
  15. #1258 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 15:19
    น่ารักกกกกกกกกก
    #1258
    0
  16. #819 ชาเขียว~ (@mewmewes) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:03
    โอยยย แม่มโคตรน่ารักเยยย พี่มาร์คใจเย็นๆ เห็นภาพประกอบ แล้วกลัวแทน 555
    #819
    0
  17. #799 MammiQreen (@MammiQreen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:58
    น่ารักน่าเอ็นดู555
    #799
    0
  18. #798 ohayonid (@ohayonid) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:29
    โอ้ยยยยอยากจะแย่งเจ้าตัวเล็กของพี่มาร์คมาฟัดเองง่ะะะ 😩😩😩😩
    #798
    0
  19. #797 Mbteetie (@Mbteetie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:28
    ความน่ารักนี้ของแบมแบมที่พี่มาร์คต้องพ่ายแพ้ ง่อววววว
    #797
    0
  20. #796 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:48
    น้องแบมน่ารักกก
    #796
    0
  21. #795 MBmafia07 (@MBmafia07) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:25
    น่ารักอ่าาาาามาต่อเร็วๆน้าาาา
    #795
    0
  22. #794 AiriJa (@AiriJa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:58
    น่ารักงื้ออออ
    #794
    0
  23. #793 bownawang (@bownawang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:37
    น่ารักว่ะ ขอฟัดทีสิ พ่อคนซึนของแม่
    #793
    0
  24. #792 teerapat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:35
    ไรท์ คืนนี้มาอัพ ต่อ นะ ^ ^
    #792
    0
  25. #791 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:25
    โดนง้อแบบนี้ใจอ่อนละสิ
    #791
    0